{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2964232"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2964232","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Computational study of SARS - CoV - 2 protein / ligand interactions with the aim of testing already known molecules and designing new drugs» & «Synthesis of CoII Complexes Coordinated with Pincer Ligands bearing NHC Donors and Their Use in Ketone Hydrogenation Reactions","abstract":"Ο υπολογιστικός ορθολογικός σχεδιασμός αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για τόσο στον έλεγχο αποδοτικότητας ήδη γνωστών μορίων, όσο στο σχεδιασμό νέων φαρμακευτικών σκευασμάτων. Συνήθως, οι φαρμακευτικές ουσίες δρουν σε συγκεκριμένες ενώσεις-στόχους, όπως για παράδειγμα πρωτεΐνες, DNA ή λιπιδικές διπλοστιβάδες. Με βάση τη λειτουργικότητα του προγράμματος AutoDock, εξετάστηκαν οι πρωτεΐνες του SARS ‑ CoV ‑ 2, γνωστός και ως κορονοϊός, είναι ο ιός που προκαλεί την αναπνευστική ασθένεια COVID-19, που ευθύνεται για την πανδημία, που βιώνουμε μέχρι και σήμερα. Στη διάρκεια των πειραμάτων της μοριακής πρόσδεσης γίνεται χρήση συγκεκριμένων αλγορίθμων και συναρτήσεων αξιολόγησης προκειμένου να μελετηθεί η ισχύς της αλληλεπίδρασης του προσδέτη με τον υποδοχέα, αλλά και το είδος των αλληλεπιδράσεων. Το AutoDock είναι ένα πρόγραμμα το οποίο χρησιμοποιεί ένα σύνολο αλγορίθμων για την επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων. Τέτοιοι αλγόριθμοι είναι οι Monte Carlo Simulated Annealing (SA), Genetic Algorithm (GA) και ο υβριδικός αλγόριθμος local search GA, γνωστός και ως Lamarckian Genetic Algorithm (LGA). Διεξήχθησαν πειράματα μοριακής πρόσδεσης μέσω του AutoDock σε πρωτεϊνικούς υποδοχείς με τη χρήση σαρτανών και παραγώγων τους, παραγώγων της κουρκουμίνης, με σκοπό την πληρέστερη κατανόηση του μηχανισμού δράσης τους. Ύστερα ακολούθησε έλεγχος της δραστικότητας, γνωστών σκευασμάτων, τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί ή μελετώνται για την αντιμετώπιση του κορονοϊού. Συνολικά εξετάστηκαν 5 υποδοχείς: α) το ενεργό κέντρο της κύριας πρωτεάσης, β) την περιοχή δέσμευσης υποδοχέα (RBD) της πρωτεΐνης Spike, γ) το ACE2 μετά τη σύμπλεξη με την πρωτεΐνη Spike, δ) την αλυσίδα Β της πρωτεΐνης Spike και ε) το μεταλλικό κέντρο της πρωτεΐνης Spike. Στόχος ήταν να κατανοηθεί εάν η δημιουργία από τη φύση υβριδικών συνθέτων μορφών οδηγεί σε μόρια με ευνοϊκή πρόσδεση και η σύγκριση μεταξύ τους. Τα NHC (Ν-ετεροκυκλικά καρβένια) έχουν γίνει καλά εδραιωμένοι υποκαταστάτες στην κατάλυση με χρήση μετάλλων μετάπτωσης. Το γεγονός ότι είναι δότες 2 ηλεκτρονίων, όπως οι φωσφίνες, σε συνδυασμό με την τάση τους για ισχυρή σ δοτικότητα, καθιστούν τα NHCs μια μοναδική οικογένεια υποκαταστατών. Παρόλο που η είσοδος των NHC στη σύγχρονη οργανομεταλλική χημεία και χημεία συντονισμού συμπίπτει με την εισαγωγή των σταθερών ιμιδαζολ-2-υλιδενίων από τον Arduengo, μερικές από τις πρώτες προσπάθειες σύνθεσης συμπλόκων με την παγίδευση παροδικών ή επί τόπου παραγόμενων NHCs ξεκίνησαν πολύ νωρίτερα και πολλές συμπεριλάμβαναν 3d μέταλλα, συμπεριλαμβανομένου και του κοβαλτίου. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι οι NHC υποκαταστάτες σχηματίζουν ισχυρούς δεσμούς με τα μέταλλα μεταπτώσεως, ενισχύοντας έτσι τη σταθερότητα των συμπλόκων και βελτιώνοντας την καταλυτική τους απόδοση. Η αξιοσημείωτη πρόοδος των συμπλόκων με μετάλλα μετάπτωσης και Ν-ετεροκυκλικά καρβένια (NHC) που ακολούθησαν, σε συνδυασμό με τη διαθεσιμότητά τους, έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη θεμελιώδη και εφαρμοσμένη χημεία, όπως τεκμηριώνεται στον ταχέως αυξανόμενο αριθμό βιβλίων και άρθρων αφιερωμένων σε αυτά τα θέματα. Οι υποκαταστάτες τύπου Pincer προσελκύουν συνεχώς την προσοχή λόγω των ασυνήθιστων ιδιοτήτων που προσδίδουν στο μεταλλικό κέντρο και, ως εκ τούτου, στα σύμπλοκα στα οποία εμπλέκονται. Αυτοί οι υποκαταστάτες και τα αντίστοιχα μεταλλικά τους σύμπλοκα έχουν βοηθήσει στην κατανόηση μιας σειράς διαδικασιών που προκαλούνται από οργανομεταλλικά και μη οργανομεταλλικά συστήματα. Σε ομοιογενείς καταλυτικούς μετασχηματισμούς, οι υποκαταστάτες τύπου Pincer παρέχουν βελτιωμένη χημική και θερμική σταθερότητα. Αυτοί οι υποκαταστάτες προσφέρουν επίσης τη δυνατότητα ρύθμισης των ηλεκτρονικών και τις στερικών αλληλεπιδράσεων του μεταλλικού κέντρου, αυξάνοντας έτσι το εύρος των εφαρμογών τους. Οι μη αθώοι υποκαταστάτες μερικές φορές παίζουν ρόλο στη σταθεροποίηση τέτοιων συμπλόκων, καθιστώντας την παρατηρούμενη οξειδωτική κατάσταση του μεταλλικού κέντρου ασαφή. Οι καταλύτες με μη ευγενή μέταλλα και υποκαταστάτες τύπου Pincer παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την οργανομεταλλική χημεία και την οργανική σύνθεση. Εκτός από το σίδηρο και το μαγγάνιο, τα σύμπλοκα κοβαλτίου - Pincer εφαρμόζονται με επιτυχία σε μια σειρά καταλυτικών αντιδράσεων. Με βάση τα παραπάνω, στην παρούσα ερευνητική εργασία, δύο σύμπλοκα CoII με υποκαταστάτες Pincer που περιέχουν NHC, συντέθηκαν προκειμένου να μελετηθεί η καταλυτική τους δράση σε αντιδράσεις αναγωγής κετονών. Για να εξεταστεί αυτή η αντίδραση, ακολουθήθηκαν δύο διαφορετικές πορείες ανάλογα με την πηγή Υδρογόνου. Στην πρώτη περίπτωση η υδρογόνωση των κετονών πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια ενός αυτόκλειστου, το οποίο παρείχε υπό πίεση αέριο Η2. Στην άλλη περίπτωση, η i-PrOH, χρησιμοποιήθηκε τόσο ως διαλύτης όσο και ως πηγή υδρογόνου σε μια αντίδραση μεταφοράς υδρογόνου. Κατά την ανάπτυξη του καταλυτικού πρωτοκόλλου, δόθηκε έμφαση στην αποτελεσματική χρήση χαμηλού καταλυτικού φορτίου.","abstract_html":"Ο υπολογιστικός ορθολογικός σχεδιασμός αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για τόσο στον έλεγχο αποδοτικότητας ήδη γνωστών μορίων, όσο στο σχεδιασμό νέων φαρμακευτικών σκευασμάτων. Συνήθως, οι φαρμακευτικές ουσίες δρουν σε συγκεκριμένες ενώσεις-στόχους, όπως για παράδειγμα πρωτεΐνες, DNA ή λιπιδικές διπλοστιβάδες. Με βάση τη λειτουργικότητα του προγράμματος AutoDock, εξετάστηκαν οι πρωτεΐνες του SARS ‑ CoV ‑ 2, γνωστός και ως κορονοϊός, είναι ο ιός που προκαλεί την αναπνευστική ασθένεια COVID-19, που ευθύνεται για την πανδημία, που βιώνουμε μέχρι και σήμερα. Στη διάρκεια των πειραμάτων της μοριακής πρόσδεσης γίνεται χρήση συγκεκριμένων αλγορίθμων και συναρτήσεων αξιολόγησης προκειμένου να μελετηθεί η ισχύς της αλληλεπίδρασης του προσδέτη με τον υποδοχέα, αλλά και το είδος των αλληλεπιδράσεων. Το AutoDock είναι ένα πρόγραμμα το οποίο χρησιμοποιεί ένα σύνολο αλγορίθμων για την επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων. Τέτοιοι αλγόριθμοι είναι οι Monte Carlo Simulated Annealing (SA), Genetic Algorithm (GA) και ο υβριδικός αλγόριθμος local search GA, γνωστός και ως Lamarckian Genetic Algorithm (LGA). Διεξήχθησαν πειράματα μοριακής πρόσδεσης μέσω του AutoDock σε πρωτεϊνικούς υποδοχείς με τη χρήση σαρτανών και παραγώγων τους, παραγώγων της κουρκουμίνης, με σκοπό την πληρέστερη κατανόηση του μηχανισμού δράσης τους. Ύστερα ακολούθησε έλεγχος της δραστικότητας, γνωστών σκευασμάτων, τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί ή μελετώνται για την αντιμετώπιση του κορονοϊού. Συνολικά εξετάστηκαν 5 υποδοχείς: α) το ενεργό κέντρο της κύριας πρωτεάσης, β) την περιοχή δέσμευσης υποδοχέα (RBD) της πρωτεΐνης Spike, γ) το ACE2 μετά τη σύμπλεξη με την πρωτεΐνη Spike, δ) την αλυσίδα Β της πρωτεΐνης Spike και ε) το μεταλλικό κέντρο της πρωτεΐνης Spike. Στόχος ήταν να κατανοηθεί εάν η δημιουργία από τη φύση υβριδικών συνθέτων μορφών οδηγεί σε μόρια με ευνοϊκή πρόσδεση και η σύγκριση μεταξύ τους. Τα NHC (Ν-ετεροκυκλικά καρβένια) έχουν γίνει καλά εδραιωμένοι υποκαταστάτες στην κατάλυση με χρήση μετάλλων μετάπτωσης. Το γεγονός ότι είναι δότες 2 ηλεκτρονίων, όπως οι φωσφίνες, σε συνδυασμό με την τάση τους για ισχυρή σ δοτικότητα, καθιστούν τα NHCs μια μοναδική οικογένεια υποκαταστατών. Παρόλο που η είσοδος των NHC στη σύγχρονη οργανομεταλλική χημεία και χημεία συντονισμού συμπίπτει με την εισαγωγή των σταθερών ιμιδαζολ-2-υλιδενίων από τον Arduengo, μερικές από τις πρώτες προσπάθειες σύνθεσης συμπλόκων με την παγίδευση παροδικών ή επί τόπου παραγόμενων NHCs ξεκίνησαν πολύ νωρίτερα και πολλές συμπεριλάμβαναν 3d μέταλλα, συμπεριλαμβανομένου και του κοβαλτίου. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι οι NHC υποκαταστάτες σχηματίζουν ισχυρούς δεσμούς με τα μέταλλα μεταπτώσεως, ενισχύοντας έτσι τη σταθερότητα των συμπλόκων και βελτιώνοντας την καταλυτική τους απόδοση. Η αξιοσημείωτη πρόοδος των συμπλόκων με μετάλλα μετάπτωσης και Ν-ετεροκυκλικά καρβένια (NHC) που ακολούθησαν, σε συνδυασμό με τη διαθεσιμότητά τους, έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη θεμελιώδη και εφαρμοσμένη χημεία, όπως τεκμηριώνεται στον ταχέως αυξανόμενο αριθμό βιβλίων και άρθρων αφιερωμένων σε αυτά τα θέματα. Οι υποκαταστάτες τύπου Pincer προσελκύουν συνεχώς την προσοχή λόγω των ασυνήθιστων ιδιοτήτων που προσδίδουν στο μεταλλικό κέντρο και, ως εκ τούτου, στα σύμπλοκα στα οποία εμπλέκονται. Αυτοί οι υποκαταστάτες και τα αντίστοιχα μεταλλικά τους σύμπλοκα έχουν βοηθήσει στην κατανόηση μιας σειράς διαδικασιών που προκαλούνται από οργανομεταλλικά και μη οργανομεταλλικά συστήματα. Σε ομοιογενείς καταλυτικούς μετασχηματισμούς, οι υποκαταστάτες τύπου Pincer παρέχουν βελτιωμένη χημική και θερμική σταθερότητα. Αυτοί οι υποκαταστάτες προσφέρουν επίσης τη δυνατότητα ρύθμισης των ηλεκτρονικών και τις στερικών αλληλεπιδράσεων του μεταλλικού κέντρου, αυξάνοντας έτσι το εύρος των εφαρμογών τους. Οι μη αθώοι υποκαταστάτες μερικές φορές παίζουν ρόλο στη σταθεροποίηση τέτοιων συμπλόκων, καθιστώντας την παρατηρούμενη οξειδωτική κατάσταση του μεταλλικού κέντρου ασαφή. Οι καταλύτες με μη ευγενή μέταλλα και υποκαταστάτες τύπου Pincer παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την οργανομεταλλική χημεία και την οργανική σύνθεση. Εκτός από το σίδηρο και το μαγγάνιο, τα σύμπλοκα κοβαλτίου - Pincer εφαρμόζονται με επιτυχία σε μια σειρά καταλυτικών αντιδράσεων. Με βάση τα παραπάνω, στην παρούσα ερευνητική εργασία, δύο σύμπλοκα CoII με υποκαταστάτες Pincer που περιέχουν NHC, συντέθηκαν προκειμένου να μελετηθεί η καταλυτική τους δράση σε αντιδράσεις αναγωγής κετονών. Για να εξεταστεί αυτή η αντίδραση, ακολουθήθηκαν δύο διαφορετικές πορείες ανάλογα με την πηγή Υδρογόνου. Στην πρώτη περίπτωση η υδρογόνωση των κετονών πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια ενός αυτόκλειστου, το οποίο παρείχε υπό πίεση αέριο Η2. Στην άλλη περίπτωση, η i-PrOH, χρησιμοποιήθηκε τόσο ως διαλύτης όσο και ως πηγή υδρογόνου σε μια αντίδραση μεταφοράς υδρογόνου. Κατά την ανάπτυξη του καταλυτικού πρωτοκόλλου, δόθηκε έμφαση στην αποτελεσματική χρήση χαμηλού καταλυτικού φορτίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιγιέλλη Ειρήνη","Ligielli Irene"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:03Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2964232"],"render_values":[{"text":"uoadl:2964232","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964232","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964232","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2964232","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιγιέλλη Ειρήνη","Ligielli Irene"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2964232","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964232"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο υπολογιστικός ορθολογικός σχεδιασμός αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για τόσο στον έλεγχο αποδοτικότητας ήδη γνωστών μορίων, όσο στο σχεδιασμό νέων φαρμακευτικών σκευασμάτων. Συνήθως, οι φαρμακευτικές ουσίες δρουν σε συγκεκριμένες ενώσεις-στόχους, όπως για παράδειγμα πρωτεΐνες, DNA ή λιπιδικές διπλοστιβάδες. Με βάση τη λειτουργικότητα του προγράμματος AutoDock, εξετάστηκαν οι πρωτεΐνες του SARS ‑ CoV ‑ 2, γνωστός και ως κορονοϊός, είναι ο ιός που προκαλεί την αναπνευστική ασθένεια COVID-19, που ευθύνεται για την πανδημία, που βιώνουμε μέχρι και σήμερα. Στη διάρκεια των πειραμάτων της μοριακής πρόσδεσης γίνεται χρήση συγκεκριμένων αλγορίθμων και συναρτήσεων αξιολόγησης προκειμένου να μελετηθεί η ισχύς της αλληλεπίδρασης του προσδέτη με τον υποδοχέα, αλλά και το είδος των αλληλεπιδράσεων. Το AutoDock είναι ένα πρόγραμμα το οποίο χρησιμοποιεί ένα σύνολο αλγορίθμων για την επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων. Τέτοιοι αλγόριθμοι είναι οι Monte Carlo Simulated Annealing (SA), Genetic Algorithm (GA) και ο υβριδικός αλγόριθμος local search GA, γνωστός και ως Lamarckian Genetic Algorithm (LGA). Διεξήχθησαν πειράματα μοριακής πρόσδεσης μέσω του AutoDock σε πρωτεϊνικούς υποδοχείς με τη χρήση σαρτανών και παραγώγων τους, παραγώγων της κουρκουμίνης, με σκοπό την πληρέστερη κατανόηση του μηχανισμού δράσης τους. Ύστερα ακολούθησε έλεγχος της δραστικότητας, γνωστών σκευασμάτων, τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί ή μελετώνται για την αντιμετώπιση του κορονοϊού. Συνολικά εξετάστηκαν 5 υποδοχείς: α) το ενεργό κέντρο της κύριας πρωτεάσης, β) την περιοχή δέσμευσης υποδοχέα (RBD) της πρωτεΐνης Spike, γ) το ACE2 μετά τη σύμπλεξη με την πρωτεΐνη Spike, δ) την αλυσίδα Β της πρωτεΐνης Spike και ε) το μεταλλικό κέντρο της πρωτεΐνης Spike. Στόχος ήταν να κατανοηθεί εάν η δημιουργία από τη φύση υβριδικών συνθέτων μορφών οδηγεί σε μόρια με ευνοϊκή πρόσδεση και η σύγκριση μεταξύ τους. Τα NHC (Ν-ετεροκυκλικά καρβένια) έχουν γίνει καλά εδραιωμένοι υποκαταστάτες στην κατάλυση με χρήση μετάλλων μετάπτωσης. Το γεγονός ότι είναι δότες 2 ηλεκτρονίων, όπως οι φωσφίνες, σε συνδυασμό με την τάση τους για ισχυρή σ δοτικότητα, καθιστούν τα NHCs μια μοναδική οικογένεια υποκαταστατών. Παρόλο που η είσοδος των NHC στη σύγχρονη οργανομεταλλική χημεία και χημεία συντονισμού συμπίπτει με την εισαγωγή των σταθερών ιμιδαζολ-2-υλιδενίων από τον Arduengo, μερικές από τις πρώτες προσπάθειες σύνθεσης συμπλόκων με την παγίδευση παροδικών ή επί τόπου παραγόμενων NHCs ξεκίνησαν πολύ νωρίτερα και πολλές συμπεριλάμβαναν 3d μέταλλα, συμπεριλαμβανομένου και του κοβαλτίου. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι οι NHC υποκαταστάτες σχηματίζουν ισχυρούς δεσμούς με τα μέταλλα μεταπτώσεως, ενισχύοντας έτσι τη σταθερότητα των συμπλόκων και βελτιώνοντας την καταλυτική τους απόδοση. Η αξιοσημείωτη πρόοδος των συμπλόκων με μετάλλα μετάπτωσης και Ν-ετεροκυκλικά καρβένια (NHC) που ακολούθησαν, σε συνδυασμό με τη διαθεσιμότητά τους, έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη θεμελιώδη και εφαρμοσμένη χημεία, όπως τεκμηριώνεται στον ταχέως αυξανόμενο αριθμό βιβλίων και άρθρων αφιερωμένων σε αυτά τα θέματα. Οι υποκαταστάτες τύπου Pincer προσελκύουν συνεχώς την προσοχή λόγω των ασυνήθιστων ιδιοτήτων που προσδίδουν στο μεταλλικό κέντρο και, ως εκ τούτου, στα σύμπλοκα στα οποία εμπλέκονται. Αυτοί οι υποκαταστάτες και τα αντίστοιχα μεταλλικά τους σύμπλοκα έχουν βοηθήσει στην κατανόηση μιας σειράς διαδικασιών που προκαλούνται από οργανομεταλλικά και μη οργανομεταλλικά συστήματα. Σε ομοιογενείς καταλυτικούς μετασχηματισμούς, οι υποκαταστάτες τύπου Pincer παρέχουν βελτιωμένη χημική και θερμική σταθερότητα. Αυτοί οι υποκαταστάτες προσφέρουν επίσης τη δυνατότητα ρύθμισης των ηλεκτρονικών και τις στερικών αλληλεπιδράσεων του μεταλλικού κέντρου, αυξάνοντας έτσι το εύρος των εφαρμογών τους. Οι μη αθώοι υποκαταστάτες μερικές φορές παίζουν ρόλο στη σταθεροποίηση τέτοιων συμπλόκων, καθιστώντας την παρατηρούμενη οξειδωτική κατάσταση του μεταλλικού κέντρου ασαφή. Οι καταλύτες με μη ευγενή μέταλλα και υποκαταστάτες τύπου Pincer παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την οργανομεταλλική χημεία και την οργανική σύνθεση. Εκτός από το σίδηρο και το μαγγάνιο, τα σύμπλοκα κοβαλτίου - Pincer εφαρμόζονται με επιτυχία σε μια σειρά καταλυτικών αντιδράσεων. Με βάση τα παραπάνω, στην παρούσα ερευνητική εργασία, δύο σύμπλοκα CoII με υποκαταστάτες Pincer που περιέχουν NHC, συντέθηκαν προκειμένου να μελετηθεί η καταλυτική τους δράση σε αντιδράσεις αναγωγής κετονών. Για να εξεταστεί αυτή η αντίδραση, ακολουθήθηκαν δύο διαφορετικές πορείες ανάλογα με την πηγή Υδρογόνου. Στην πρώτη περίπτωση η υδρογόνωση των κετονών πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια ενός αυτόκλειστου, το οποίο παρείχε υπό πίεση αέριο Η2. Στην άλλη περίπτωση, η i-PrOH, χρησιμοποιήθηκε τόσο ως διαλύτης όσο και ως πηγή υδρογόνου σε μια αντίδραση μεταφοράς υδρογόνου. Κατά την ανάπτυξη του καταλυτικού πρωτοκόλλου, δόθηκε έμφαση στην αποτελεσματική χρήση χαμηλού καταλυτικού φορτίου.","Computational rational drug design is a useful tool, both in testing the efficiency of already known molecules, and in designing new drugs. Typically, drugs act on specific target compounds, such as proteins, DNA, or lipid bilayers. Based on the functionality of the AutoDock program, the proteins of SARS - CoV - 2, also known as the coronavirus, the virus that causes the respiratory disease COVID-19, which is responsible for the pandemic that we are experiencing to this day, were examined. During the molecular binding experiments, specific algorithms and evaluation functions are used in order to study the strength of the binding score with the receptor, as well as the type of interactions. AutoDock is a program that uses a set of algorithms to solve specific problems. Such algorithms are the Monte Carlo Simulated Annealing (SA), Genetic Algorithm (GA), and the hybrid local search GA algorithm, also known as the Lamarckian Genetic Algorithm (LGA). Molecular binding experiments in the protein receptors using sartans and their analogues and derivatives of curcumin were performed using AutoDock, in order to better understand their mechanism of action. This was followed by testing the activity of known drugs, which have been used or are being studied against the coronavirus. A total of 5 receptors were examined: a) the active site of the main protease, b) the receptor binding site of the Spike protein, c) ACE2 after ligation with the Spike protein, d) the B chain of the Spike protein, and e) the metallocenter of the Spike protein. The aim was to understand whether the creation by nature of hybrid composite forms lead in more favorable binding and the comparison between them. NHCs (N-heterocyclic carbenes) have become well-established ligands in transition metal catalysis. Being 2 electron donor-ligands, like phosphines, along with their tendency for strong σ donation make NHCs a unique family of ligands. Although the entry of NHCs into the modern organometallic and coordination chemistry scene coincides with the introduction of the stable imidazol-2-ylidenes by Arduengo, some of the first attempts to access complexes by trapping transient or in situ generated NHCs started much earlier and many involved 3d base metals including cobalt. Furthermore, NHCs are known to form strong bonds with transition metals, thereby enhancing the stability of the complex and improving the catalytic efficiency. The remarkable advances of N-heterocyclic carbene (NHC) transition metal complexes that followed their availability, have a major impact in fundamental and applied chemistry, as documented in the rapidly increasing number of books and review articles dedicated to these topics. Pincer ligands are continually attracting attention owing to the unusual properties they impart on metal centers and, therefore, on the complexes they are involved in. These ligands and their metal complexes have assisted in the understanding of a number of processes mediated by organometallic and non-organometallic systems. In homogenous catalytic transformations, pincer ligands provide improved chemical and thermal stability. These ligands also offer the ability to fine tune the electronic and the steric properties of the metal center, thereby increasing the scope of their applications. Non-innocent ligands sometimes play a role in stabilizing such complexes, rendering the ‘observed oxidation-state’ of the metal center ambiguous. Non-noble metal catalysts based on pincer type ligands are of special interest for organometallic chemistry and organic synthesis. Next to iron and manganese, currently cobalt–pincer type complexes are successfully applied in a range of catalytic reactions. Based on the above, in the present Research Thesis, two complexes of CoII with Pincer ligands containing NHCs, were synthesized in order to study their catalytic activity in the reduction reactions of ketones. In order to examine this reaction, two different paths were followed depending on the Hydrogen source. In one case the hydrogenation of ketones was carried out with the assistance of an autoclave, which provided H2 pressured gas. Ιn the other case, i-PrOH, was used both as a solvent and as a Hydrogen source in a transfer hydrogenation reaction. During the development of the catalytic protocol, emphasis was placed on the efficient use of low catalytic loading."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Computational study of SARS - CoV - 2 protein / ligand interactions with the aim of testing already known molecules and designing new drugs» & «Synthesis of CoII Complexes Coordinated with Pincer Ligands bearing NHC Donors and Their Use in Ketone Hydrogenation Reactions"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιγιέλλη Ειρήνη","Ligielli Irene"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ο υπολογιστικός ορθολογικός σχεδιασμός αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για τόσο στον έλεγχο αποδοτικότητας ήδη γνωστών μορίων, όσο στο σχεδιασμό νέων φαρμακευτικών σκευασμάτων. Συνήθως, οι φαρμακευτικές ουσίες δρουν σε συγκεκριμένες ενώσεις-στόχους, όπως για παράδειγμα πρωτεΐνες, DNA ή λιπιδικές διπλοστιβάδες. Με βάση τη λειτουργικότητα του προγράμματος AutoDock, εξετάστηκαν οι πρωτεΐνες του SARS ‑ CoV ‑ 2, γνωστός και ως κορονοϊός, είναι ο ιός που προκαλεί την αναπνευστική ασθένεια COVID-19, που ευθύνεται για την πανδημία, που βιώνουμε μέχρι και σήμερα. Στη διάρκεια των πειραμάτων της μοριακής πρόσδεσης γίνεται χρήση συγκεκριμένων αλγορίθμων και συναρτήσεων αξιολόγησης προκειμένου να μελετηθεί η ισχύς της αλληλεπίδρασης του προσδέτη με τον υποδοχέα, αλλά και το είδος των αλληλεπιδράσεων. Το AutoDock είναι ένα πρόγραμμα το οποίο χρησιμοποιεί ένα σύνολο αλγορίθμων για την επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων. Τέτοιοι αλγόριθμοι είναι οι Monte Carlo Simulated Annealing (SA), Genetic Algorithm (GA) και ο υβριδικός αλγόριθμος local search GA, γνωστός και ως Lamarckian Genetic Algorithm (LGA). Διεξήχθησαν πειράματα μοριακής πρόσδεσης μέσω του AutoDock σε πρωτεϊνικούς υποδοχείς με τη χρήση σαρτανών και παραγώγων τους, παραγώγων της κουρκουμίνης, με σκοπό την πληρέστερη κατανόηση του μηχανισμού δράσης τους. Ύστερα ακολούθησε έλεγχος της δραστικότητας, γνωστών σκευασμάτων, τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί ή μελετώνται για την αντιμετώπιση του κορονοϊού. Συνολικά εξετάστηκαν 5 υποδοχείς: α) το ενεργό κέντρο της κύριας πρωτεάσης, β) την περιοχή δέσμευσης υποδοχέα (RBD) της πρωτεΐνης Spike, γ) το ACE2 μετά τη σύμπλεξη με την πρωτεΐνη Spike, δ) την αλυσίδα Β της πρωτεΐνης Spike και ε) το μεταλλικό κέντρο της πρωτεΐνης Spike. Στόχος ήταν να κατανοηθεί εάν η δημιουργία από τη φύση υβριδικών συνθέτων μορφών οδηγεί σε μόρια με ευνοϊκή πρόσδεση και η σύγκριση μεταξύ τους. Τα NHC (Ν-ετεροκυκλικά καρβένια) έχουν γίνει καλά εδραιωμένοι υποκαταστάτες στην κατάλυση με χρήση μετάλλων μετάπτωσης. Το γεγονός ότι είναι δότες 2 ηλεκτρονίων, όπως οι φωσφίνες, σε συνδυασμό με την τάση τους για ισχυρή σ δοτικότητα, καθιστούν τα NHCs μια μοναδική οικογένεια υποκαταστατών. Παρόλο που η είσοδος των NHC στη σύγχρονη οργανομεταλλική χημεία και χημεία συντονισμού συμπίπτει με την εισαγωγή των σταθερών ιμιδαζολ-2-υλιδενίων από τον Arduengo, μερικές από τις πρώτες προσπάθειες σύνθεσης συμπλόκων με την παγίδευση παροδικών ή επί τόπου παραγόμενων NHCs ξεκίνησαν πολύ νωρίτερα και πολλές συμπεριλάμβαναν 3d μέταλλα, συμπεριλαμβανομένου και του κοβαλτίου. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι οι NHC υποκαταστάτες σχηματίζουν ισχυρούς δεσμούς με τα μέταλλα μεταπτώσεως, ενισχύοντας έτσι τη σταθερότητα των συμπλόκων και βελτιώνοντας την καταλυτική τους απόδοση. Η αξιοσημείωτη πρόοδος των συμπλόκων με μετάλλα μετάπτωσης και Ν-ετεροκυκλικά καρβένια (NHC) που ακολούθησαν, σε συνδυασμό με τη διαθεσιμότητά τους, έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη θεμελιώδη και εφαρμοσμένη χημεία, όπως τεκμηριώνεται στον ταχέως αυξανόμενο αριθμό βιβλίων και άρθρων αφιερωμένων σε αυτά τα θέματα. Οι υποκαταστάτες τύπου Pincer προσελκύουν συνεχώς την προσοχή λόγω των ασυνήθιστων ιδιοτήτων που προσδίδουν στο μεταλλικό κέντρο και, ως εκ τούτου, στα σύμπλοκα στα οποία εμπλέκονται. Αυτοί οι υποκαταστάτες και τα αντίστοιχα μεταλλικά τους σύμπλοκα έχουν βοηθήσει στην κατανόηση μιας σειράς διαδικασιών που προκαλούνται από οργανομεταλλικά και μη οργανομεταλλικά συστήματα. Σε ομοιογενείς καταλυτικούς μετασχηματισμούς, οι υποκαταστάτες τύπου Pincer παρέχουν βελτιωμένη χημική και θερμική σταθερότητα. Αυτοί οι υποκαταστάτες προσφέρουν επίσης τη δυνατότητα ρύθμισης των ηλεκτρονικών και τις στερικών αλληλεπιδράσεων του μεταλλικού κέντρου, αυξάνοντας έτσι το εύρος των εφαρμογών τους. Οι μη αθώοι υποκαταστάτες μερικές φορές παίζουν ρόλο στη σταθεροποίηση τέτοιων συμπλόκων, καθιστώντας την παρατηρούμενη οξειδωτική κατάσταση του μεταλλικού κέντρου ασαφή. Οι καταλύτες με μη ευγενή μέταλλα και υποκαταστάτες τύπου Pincer παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την οργανομεταλλική χημεία και την οργανική σύνθεση. Εκτός από το σίδηρο και το μαγγάνιο, τα σύμπλοκα κοβαλτίου - Pincer εφαρμόζονται με επιτυχία σε μια σειρά καταλυτικών αντιδράσεων. Με βάση τα παραπάνω, στην παρούσα ερευνητική εργασία, δύο σύμπλοκα CoII με υποκαταστάτες Pincer που περιέχουν NHC, συντέθηκαν προκειμένου να μελετηθεί η καταλυτική τους δράση σε αντιδράσεις αναγωγής κετονών. Για να εξεταστεί αυτή η αντίδραση, ακολουθήθηκαν δύο διαφορετικές πορείες ανάλογα με την πηγή Υδρογόνου. Στην πρώτη περίπτωση η υδρογόνωση των κετονών πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια ενός αυτόκλειστου, το οποίο παρείχε υπό πίεση αέριο Η2. Στην άλλη περίπτωση, η i-PrOH, χρησιμοποιήθηκε τόσο ως διαλύτης όσο και ως πηγή υδρογόνου σε μια αντίδραση μεταφοράς υδρογόνου. Κατά την ανάπτυξη του καταλυτικού πρωτοκόλλου, δόθηκε έμφαση στην αποτελεσματική χρήση χαμηλού καταλυτικού φορτίου.","Computational rational drug design is a useful tool, both in testing the efficiency of already known molecules, and in designing new drugs. Typically, drugs act on specific target compounds, such as proteins, DNA, or lipid bilayers. Based on the functionality of the AutoDock program, the proteins of SARS - CoV - 2, also known as the coronavirus, the virus that causes the respiratory disease COVID-19, which is responsible for the pandemic that we are experiencing to this day, were examined. During the molecular binding experiments, specific algorithms and evaluation functions are used in order to study the strength of the binding score with the receptor, as well as the type of interactions. AutoDock is a program that uses a set of algorithms to solve specific problems. Such algorithms are the Monte Carlo Simulated Annealing (SA), Genetic Algorithm (GA), and the hybrid local search GA algorithm, also known as the Lamarckian Genetic Algorithm (LGA). Molecular binding experiments in the protein receptors using sartans and their analogues and derivatives of curcumin were performed using AutoDock, in order to better understand their mechanism of action. This was followed by testing the activity of known drugs, which have been used or are being studied against the coronavirus. A total of 5 receptors were examined: a) the active site of the main protease, b) the receptor binding site of the Spike protein, c) ACE2 after ligation with the Spike protein, d) the B chain of the Spike protein, and e) the metallocenter of the Spike protein. The aim was to understand whether the creation by nature of hybrid composite forms lead in more favorable binding and the comparison between them. NHCs (N-heterocyclic carbenes) have become well-established ligands in transition metal catalysis. Being 2 electron donor-ligands, like phosphines, along with their tendency for strong σ donation make NHCs a unique family of ligands. Although the entry of NHCs into the modern organometallic and coordination chemistry scene coincides with the introduction of the stable imidazol-2-ylidenes by Arduengo, some of the first attempts to access complexes by trapping transient or in situ generated NHCs started much earlier and many involved 3d base metals including cobalt. Furthermore, NHCs are known to form strong bonds with transition metals, thereby enhancing the stability of the complex and improving the catalytic efficiency. The remarkable advances of N-heterocyclic carbene (NHC) transition metal complexes that followed their availability, have a major impact in fundamental and applied chemistry, as documented in the rapidly increasing number of books and review articles dedicated to these topics. Pincer ligands are continually attracting attention owing to the unusual properties they impart on metal centers and, therefore, on the complexes they are involved in. These ligands and their metal complexes have assisted in the understanding of a number of processes mediated by organometallic and non-organometallic systems. In homogenous catalytic transformations, pincer ligands provide improved chemical and thermal stability. These ligands also offer the ability to fine tune the electronic and the steric properties of the metal center, thereby increasing the scope of their applications. Non-innocent ligands sometimes play a role in stabilizing such complexes, rendering the ‘observed oxidation-state’ of the metal center ambiguous. Non-noble metal catalysts based on pincer type ligands are of special interest for organometallic chemistry and organic synthesis. Next to iron and manganese, currently cobalt–pincer type complexes are successfully applied in a range of catalytic reactions. Based on the above, in the present Research Thesis, two complexes of CoII with Pincer ligands containing NHCs, were synthesized in order to study their catalytic activity in the reduction reactions of ketones. In order to examine this reaction, two different paths were followed depending on the Hydrogen source. In one case the hydrogenation of ketones was carried out with the assistance of an autoclave, which provided H2 pressured gas. Ιn the other case, i-PrOH, was used both as a solvent and as a Hydrogen source in a transfer hydrogenation reaction. During the development of the catalytic protocol, emphasis was placed on the efficient use of low catalytic loading."],"dc:identifier":["uoadl:2964232","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964232"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Computational study of SARS - CoV - 2 protein / ligand interactions with the aim of testing already known molecules and designing new drugs» & «Synthesis of CoII Complexes Coordinated with Pincer Ligands bearing NHC Donors and Their Use in Ketone Hydrogenation Reactions"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:03Z"}