{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2964768"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2964768","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών που ενεργοποιούνται από τα εξωσωμάτια στην θεραπεία της Οξείας Ηπατικής Ανεπάρκειας","abstract":"Η Οξεία Ηπατική Ανεπάρκεια είναι ένα πολύ σοβαρό κλινικό σύνδρομο που εκδηλώνεται ως ταχεία και μαζική νέκρωση του ήπατος που οι ενδογενείς μηχανισμοί ηπατικής αναγέννησης δεν είναι σε θέση να την ανατρέψουν, και έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο στις περισσότερες περιπτώσεις. Δυστυχώς, η μόνη διαθέσιμη θεραπευτική λύση είναι η ορθοτοπική ηπατική μεταμόσχευση, η οποία όμως ενέχει πολλούς περιορισμούς και χαμηλή αποτελεσματικότητα. Για να προταθούν καινοτόμες θεραπευτικές επιλογές, οι μηχανισμοί παθολογίας της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, όπως και της ηπατικής αναγέννησης θα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω. Τα βλαστικά κύτταρα είναι μη διαφοροποιημένα κύτταρα, τα οποία μπορούν να διαφοροποιηθούν σχεδόν σε οποιονδήποτε κυτταρικό τύπο. Τα Μεσεγχυματικά Βλαστικά/Στρωματικά Κύτταρα (MSCs) είναι πολυδύναμα, ενήλικα ή εμβρυικά βλαστικά κύτταρα, που έχουν θεραπευτική αξία σε αρκετές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης και της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Αντί για την εμφύτευση βλαστικών κυττάρων που έχει αρκετά μειονεκτήματα, όπως πιθανή απόρριψη ή ανοσοαπόκριση, η αξιοποίηση της παρακρινούς τους δράσης ως βάση μιας μη κυτταρικής θεραπείας θα μπορούσε να αποδειχθεί υποσχόμενη. Είναι γνωστό πως εκκρινόμενα βιομόρια – οπως πρωτεΐνες, λιπίδια και RNA – μεταφέρονται εντός εξωκυττάριων κυστιδίων (πχ εξωσωμάτια) που προκύπτουν από εμβρυϊκά MSCs, όπως τα AF-MSCs ή σε ηπατικές προβαθμίδες αυτών. Αυτά τα βιομόρια καταλήγουν στους στόχους τους και επάγουν ηπατοκυτταρικό πολλαπλασιασμό και, εντέλει, ηπατική αναγέννηση, όπως και επίσης βελτιώνουν τον κλινικό φαινότυπο της οξείας κυτταρικής ανεπάρκειας, μειώνοντας την φλεγμονή και την απόπτωση. Προηγούμενες μελέτες στο δικό μας εργαστήριο έδωσαν στοιχεία για τη θεραπευτική αξία του εκκριτώματος και των εξωσωματίων και από τις τρεις προαναφερθείσες κατηγορίες κυττάρων in vivo, χρησιμοποιώντας ανοσοκατεσταλμένα Rag1-/- ποντίκια, και επίσης υπογράμμισαν, μέσω πρωτεομικής ανάλυσης, την σημασία συγκεκριμένων πρωτεϊνών που περιέχονται σε όλα τα εξωσωμάτια και το εκκρίτωμα και των τριών κυτταρικών τύπων και είναι στατιστικά σημαντική η έκφρασή τους (MFGE8, Emilin1, Gas6). Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι (α) να διερευνήσει τους μοριακούς μηχανισμούς που κινητοποιούνται από τη δράση εξωσωματίων ή/και εκκριτώματος και είναι υπεύθυνοι για την επαγωγή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και για τη μείωση της απόπτωσης και της φλεγμονής σε μοντέλο ποντικού οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, επαγώμενης από τετραχλωράνθρακα (CCl4), και (β) να μελετήσουμε τον ρόλο της MFGE8. Τα AF-MSCs καλλιεργήθηκαν in vitro και διαφοροποιήθηκαν σε ηπατικές προβαθμίδες (HPL) και ηπατικά κύτταρα (HL), ενώ τόσο το εκκρίτωμα, όσο και τα εξωσωμάτια απομονώθηκαν και από τους τρεις κυτταρικούς τύπους, και κατόπιν χορηγήθηκαν στα ποντίκια ως θεραπεία μετά από την επαγωγή οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Στη συνέχεια το ήπαρ των ποντικών απομονώθηκε ώστε να μελετηθεί τόσο η γονιδιακή έκφραση, όσο και τα επίπεδα πρωτεϊνών των μορίων των επιλεγμένων μοριακών μονοπατιών.","abstract_html":"Η Οξεία Ηπατική Ανεπάρκεια είναι ένα πολύ σοβαρό κλινικό σύνδρομο που εκδηλώνεται ως ταχεία και μαζική νέκρωση του ήπατος που οι ενδογενείς μηχανισμοί ηπατικής αναγέννησης δεν είναι σε θέση να την ανατρέψουν, και έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο στις περισσότερες περιπτώσεις. Δυστυχώς, η μόνη διαθέσιμη θεραπευτική λύση είναι η ορθοτοπική ηπατική μεταμόσχευση, η οποία όμως ενέχει πολλούς περιορισμούς και χαμηλή αποτελεσματικότητα. Για να προταθούν καινοτόμες θεραπευτικές επιλογές, οι μηχανισμοί παθολογίας της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, όπως και της ηπατικής αναγέννησης θα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω. Τα βλαστικά κύτταρα είναι μη διαφοροποιημένα κύτταρα, τα οποία μπορούν να διαφοροποιηθούν σχεδόν σε οποιονδήποτε κυτταρικό τύπο. Τα Μεσεγχυματικά Βλαστικά/Στρωματικά Κύτταρα (MSCs) είναι πολυδύναμα, ενήλικα ή εμβρυικά βλαστικά κύτταρα, που έχουν θεραπευτική αξία σε αρκετές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης και της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Αντί για την εμφύτευση βλαστικών κυττάρων που έχει αρκετά μειονεκτήματα, όπως πιθανή απόρριψη ή ανοσοαπόκριση, η αξιοποίηση της παρακρινούς τους δράσης ως βάση μιας μη κυτταρικής θεραπείας θα μπορούσε να αποδειχθεί υποσχόμενη. Είναι γνωστό πως εκκρινόμενα βιομόρια – οπως πρωτεΐνες, λιπίδια και RNA – μεταφέρονται εντός εξωκυττάριων κυστιδίων (πχ εξωσωμάτια) που προκύπτουν από εμβρυϊκά MSCs, όπως τα AF-MSCs ή σε ηπατικές προβαθμίδες αυτών. Αυτά τα βιομόρια καταλήγουν στους στόχους τους και επάγουν ηπατοκυτταρικό πολλαπλασιασμό και, εντέλει, ηπατική αναγέννηση, όπως και επίσης βελτιώνουν τον κλινικό φαινότυπο της οξείας κυτταρικής ανεπάρκειας, μειώνοντας την φλεγμονή και την απόπτωση. Προηγούμενες μελέτες στο δικό μας εργαστήριο έδωσαν στοιχεία για τη θεραπευτική αξία του εκκριτώματος και των εξωσωματίων και από τις τρεις προαναφερθείσες κατηγορίες κυττάρων in vivo, χρησιμοποιώντας ανοσοκατεσταλμένα Rag1-/- ποντίκια, και επίσης υπογράμμισαν, μέσω πρωτεομικής ανάλυσης, την σημασία συγκεκριμένων πρωτεϊνών που περιέχονται σε όλα τα εξωσωμάτια και το εκκρίτωμα και των τριών κυτταρικών τύπων και είναι στατιστικά σημαντική η έκφρασή τους (MFGE8, Emilin1, Gas6). Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι (α) να διερευνήσει τους μοριακούς μηχανισμούς που κινητοποιούνται από τη δράση εξωσωματίων ή/και εκκριτώματος και είναι υπεύθυνοι για την επαγωγή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και για τη μείωση της απόπτωσης και της φλεγμονής σε μοντέλο ποντικού οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, επαγώμενης από τετραχλωράνθρακα (CCl4), και (β) να μελετήσουμε τον ρόλο της MFGE8. Τα AF-MSCs καλλιεργήθηκαν in vitro και διαφοροποιήθηκαν σε ηπατικές προβαθμίδες (HPL) και ηπατικά κύτταρα (HL), ενώ τόσο το εκκρίτωμα, όσο και τα εξωσωμάτια απομονώθηκαν και από τους τρεις κυτταρικούς τύπους, και κατόπιν χορηγήθηκαν στα ποντίκια ως θεραπεία μετά από την επαγωγή οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Στη συνέχεια το ήπαρ των ποντικών απομονώθηκε ώστε να μελετηθεί τόσο η γονιδιακή έκφραση, όσο και τα επίπεδα πρωτεϊνών των μορίων των επιλεγμένων μοριακών μονοπατιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρακώστας Χρήστος","Karakostas Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2964768"],"render_values":[{"text":"uoadl:2964768","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964768","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964768","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2964768","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρακώστας Χρήστος","Karakostas Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2964768","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964768"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Οξεία Ηπατική Ανεπάρκεια είναι ένα πολύ σοβαρό κλινικό σύνδρομο που εκδηλώνεται ως ταχεία και μαζική νέκρωση του ήπατος που οι ενδογενείς μηχανισμοί ηπατικής αναγέννησης δεν είναι σε θέση να την ανατρέψουν, και έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο στις περισσότερες περιπτώσεις. Δυστυχώς, η μόνη διαθέσιμη θεραπευτική λύση είναι η ορθοτοπική ηπατική μεταμόσχευση, η οποία όμως ενέχει πολλούς περιορισμούς και χαμηλή αποτελεσματικότητα. Για να προταθούν καινοτόμες θεραπευτικές επιλογές, οι μηχανισμοί παθολογίας της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, όπως και της ηπατικής αναγέννησης θα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω. Τα βλαστικά κύτταρα είναι μη διαφοροποιημένα κύτταρα, τα οποία μπορούν να διαφοροποιηθούν σχεδόν σε οποιονδήποτε κυτταρικό τύπο. Τα Μεσεγχυματικά Βλαστικά/Στρωματικά Κύτταρα (MSCs) είναι πολυδύναμα, ενήλικα ή εμβρυικά βλαστικά κύτταρα, που έχουν θεραπευτική αξία σε αρκετές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης και της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Αντί για την εμφύτευση βλαστικών κυττάρων που έχει αρκετά μειονεκτήματα, όπως πιθανή απόρριψη ή ανοσοαπόκριση, η αξιοποίηση της παρακρινούς τους δράσης ως βάση μιας μη κυτταρικής θεραπείας θα μπορούσε να αποδειχθεί υποσχόμενη. Είναι γνωστό πως εκκρινόμενα βιομόρια – οπως πρωτεΐνες, λιπίδια και RNA – μεταφέρονται εντός εξωκυττάριων κυστιδίων (πχ εξωσωμάτια) που προκύπτουν από εμβρυϊκά MSCs, όπως τα AF-MSCs ή σε ηπατικές προβαθμίδες αυτών. Αυτά τα βιομόρια καταλήγουν στους στόχους τους και επάγουν ηπατοκυτταρικό πολλαπλασιασμό και, εντέλει, ηπατική αναγέννηση, όπως και επίσης βελτιώνουν τον κλινικό φαινότυπο της οξείας κυτταρικής ανεπάρκειας, μειώνοντας την φλεγμονή και την απόπτωση. Προηγούμενες μελέτες στο δικό μας εργαστήριο έδωσαν στοιχεία για τη θεραπευτική αξία του εκκριτώματος και των εξωσωματίων και από τις τρεις προαναφερθείσες κατηγορίες κυττάρων in vivo, χρησιμοποιώντας ανοσοκατεσταλμένα Rag1-/- ποντίκια, και επίσης υπογράμμισαν, μέσω πρωτεομικής ανάλυσης, την σημασία συγκεκριμένων πρωτεϊνών που περιέχονται σε όλα τα εξωσωμάτια και το εκκρίτωμα και των τριών κυτταρικών τύπων και είναι στατιστικά σημαντική η έκφρασή τους (MFGE8, Emilin1, Gas6). Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι (α) να διερευνήσει τους μοριακούς μηχανισμούς που κινητοποιούνται από τη δράση εξωσωματίων ή/και εκκριτώματος και είναι υπεύθυνοι για την επαγωγή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και για τη μείωση της απόπτωσης και της φλεγμονής σε μοντέλο ποντικού οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, επαγώμενης από τετραχλωράνθρακα (CCl4), και (β) να μελετήσουμε τον ρόλο της MFGE8. Τα AF-MSCs καλλιεργήθηκαν in vitro και διαφοροποιήθηκαν σε ηπατικές προβαθμίδες (HPL) και ηπατικά κύτταρα (HL), ενώ τόσο το εκκρίτωμα, όσο και τα εξωσωμάτια απομονώθηκαν και από τους τρεις κυτταρικούς τύπους, και κατόπιν χορηγήθηκαν στα ποντίκια ως θεραπεία μετά από την επαγωγή οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Στη συνέχεια το ήπαρ των ποντικών απομονώθηκε ώστε να μελετηθεί τόσο η γονιδιακή έκφραση, όσο και τα επίπεδα πρωτεϊνών των μορίων των επιλεγμένων μοριακών μονοπατιών.","Acute Hepatic Failure (AHF) is a very serious clinical malignancy, manifested with rapid and massive hepatic necrosis which cannot be restored by the endogenous liver regeneration mechanisms and as a result it has a mortal outcome in many cases. Unfortunately, the available therapeutic options are limited to orthotopic liver transplantation, which presents several restrictions and low efficacy. In order to propose novel treatment options, the mechanisms of pathology of AHF as well as of the liver regeneration should be further investigated. Stem cells are undifferentiated cells which can be specialized and differentiated to almost any cell type. Mesenchymal Stem/Stromal Cells (MSCs) are multipotent, self-renewable adult or fetal stem cells that can exhibit a therapeutic value in the context of several diseases, including AHF. Instead of cell transplantation, which shows many setbacks, such as possible rejection or immunogenicity, the exploitation of their paracrine effects as a part of cell-free therapy could be proven promising as a therapy. It is generally suggested that secreted biomolecules, such as proteins, lipids and RNA, are transferred in extracellular vesicles – such as exosomes – originating from fetal MSCs, such as amniotic-fluid MSCs (AF-MSCs), or their hepatic derivatives (Hepatocyte progenitor-like cells (HPL) and Hepatocyte-like cells (HL)). These biomolecules end up at their targets, inducing hepatocyte proliferation and, thus, liver regeneration, as well as ameliorate the clinical phenotype of AHF, reducing inflammation and apoptosis. Previous work in our laboratory has provided evidence of the therapeutic potential of secretome and exosomes derived from the three cell categories in vivo utilizing immunosuppressed Rag1-/- mouse models of AHF, and has also underlined, through proteomic analysis, the importance of specific proteins, contained in both exosomes and secretome of all three cell types, which proved to be statistically significant (MFGE8, Emilin1, Gas6). The aim of the present study is (a) to investigate the molecular mechanisms triggered by the exosomes and secretome action, responsible for the induction of proliferation, and reduction of apoptosis and inflammation in the CCl4-induced murine AHF model, as well as (b) to study the importance of MFGE8 in this context. AF-MSCs were cultured and differentiated into HPL and HL cells, and conditioned media (CM) as well as exosomes were isolated from each cell type. Exosomes or CM were administered to AHF mice, and the liver tissues were isolated, in order to investigate the gene expression pattern and protein levels of mediators and effectors of molecular, as well as to localize specific markers in liver tissues."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών που ενεργοποιούνται από τα εξωσωμάτια στην θεραπεία της Οξείας Ηπατικής Ανεπάρκειας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρακώστας Χρήστος","Karakostas Christos"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η Οξεία Ηπατική Ανεπάρκεια είναι ένα πολύ σοβαρό κλινικό σύνδρομο που εκδηλώνεται ως ταχεία και μαζική νέκρωση του ήπατος που οι ενδογενείς μηχανισμοί ηπατικής αναγέννησης δεν είναι σε θέση να την ανατρέψουν, και έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο στις περισσότερες περιπτώσεις. Δυστυχώς, η μόνη διαθέσιμη θεραπευτική λύση είναι η ορθοτοπική ηπατική μεταμόσχευση, η οποία όμως ενέχει πολλούς περιορισμούς και χαμηλή αποτελεσματικότητα. Για να προταθούν καινοτόμες θεραπευτικές επιλογές, οι μηχανισμοί παθολογίας της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, όπως και της ηπατικής αναγέννησης θα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω. Τα βλαστικά κύτταρα είναι μη διαφοροποιημένα κύτταρα, τα οποία μπορούν να διαφοροποιηθούν σχεδόν σε οποιονδήποτε κυτταρικό τύπο. Τα Μεσεγχυματικά Βλαστικά/Στρωματικά Κύτταρα (MSCs) είναι πολυδύναμα, ενήλικα ή εμβρυικά βλαστικά κύτταρα, που έχουν θεραπευτική αξία σε αρκετές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης και της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Αντί για την εμφύτευση βλαστικών κυττάρων που έχει αρκετά μειονεκτήματα, όπως πιθανή απόρριψη ή ανοσοαπόκριση, η αξιοποίηση της παρακρινούς τους δράσης ως βάση μιας μη κυτταρικής θεραπείας θα μπορούσε να αποδειχθεί υποσχόμενη. Είναι γνωστό πως εκκρινόμενα βιομόρια – οπως πρωτεΐνες, λιπίδια και RNA – μεταφέρονται εντός εξωκυττάριων κυστιδίων (πχ εξωσωμάτια) που προκύπτουν από εμβρυϊκά MSCs, όπως τα AF-MSCs ή σε ηπατικές προβαθμίδες αυτών. Αυτά τα βιομόρια καταλήγουν στους στόχους τους και επάγουν ηπατοκυτταρικό πολλαπλασιασμό και, εντέλει, ηπατική αναγέννηση, όπως και επίσης βελτιώνουν τον κλινικό φαινότυπο της οξείας κυτταρικής ανεπάρκειας, μειώνοντας την φλεγμονή και την απόπτωση. Προηγούμενες μελέτες στο δικό μας εργαστήριο έδωσαν στοιχεία για τη θεραπευτική αξία του εκκριτώματος και των εξωσωματίων και από τις τρεις προαναφερθείσες κατηγορίες κυττάρων in vivo, χρησιμοποιώντας ανοσοκατεσταλμένα Rag1-/- ποντίκια, και επίσης υπογράμμισαν, μέσω πρωτεομικής ανάλυσης, την σημασία συγκεκριμένων πρωτεϊνών που περιέχονται σε όλα τα εξωσωμάτια και το εκκρίτωμα και των τριών κυτταρικών τύπων και είναι στατιστικά σημαντική η έκφρασή τους (MFGE8, Emilin1, Gas6). Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι (α) να διερευνήσει τους μοριακούς μηχανισμούς που κινητοποιούνται από τη δράση εξωσωματίων ή/και εκκριτώματος και είναι υπεύθυνοι για την επαγωγή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και για τη μείωση της απόπτωσης και της φλεγμονής σε μοντέλο ποντικού οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, επαγώμενης από τετραχλωράνθρακα (CCl4), και (β) να μελετήσουμε τον ρόλο της MFGE8. Τα AF-MSCs καλλιεργήθηκαν in vitro και διαφοροποιήθηκαν σε ηπατικές προβαθμίδες (HPL) και ηπατικά κύτταρα (HL), ενώ τόσο το εκκρίτωμα, όσο και τα εξωσωμάτια απομονώθηκαν και από τους τρεις κυτταρικούς τύπους, και κατόπιν χορηγήθηκαν στα ποντίκια ως θεραπεία μετά από την επαγωγή οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Στη συνέχεια το ήπαρ των ποντικών απομονώθηκε ώστε να μελετηθεί τόσο η γονιδιακή έκφραση, όσο και τα επίπεδα πρωτεϊνών των μορίων των επιλεγμένων μοριακών μονοπατιών.","Acute Hepatic Failure (AHF) is a very serious clinical malignancy, manifested with rapid and massive hepatic necrosis which cannot be restored by the endogenous liver regeneration mechanisms and as a result it has a mortal outcome in many cases. Unfortunately, the available therapeutic options are limited to orthotopic liver transplantation, which presents several restrictions and low efficacy. In order to propose novel treatment options, the mechanisms of pathology of AHF as well as of the liver regeneration should be further investigated. Stem cells are undifferentiated cells which can be specialized and differentiated to almost any cell type. Mesenchymal Stem/Stromal Cells (MSCs) are multipotent, self-renewable adult or fetal stem cells that can exhibit a therapeutic value in the context of several diseases, including AHF. Instead of cell transplantation, which shows many setbacks, such as possible rejection or immunogenicity, the exploitation of their paracrine effects as a part of cell-free therapy could be proven promising as a therapy. It is generally suggested that secreted biomolecules, such as proteins, lipids and RNA, are transferred in extracellular vesicles – such as exosomes – originating from fetal MSCs, such as amniotic-fluid MSCs (AF-MSCs), or their hepatic derivatives (Hepatocyte progenitor-like cells (HPL) and Hepatocyte-like cells (HL)). These biomolecules end up at their targets, inducing hepatocyte proliferation and, thus, liver regeneration, as well as ameliorate the clinical phenotype of AHF, reducing inflammation and apoptosis. Previous work in our laboratory has provided evidence of the therapeutic potential of secretome and exosomes derived from the three cell categories in vivo utilizing immunosuppressed Rag1-/- mouse models of AHF, and has also underlined, through proteomic analysis, the importance of specific proteins, contained in both exosomes and secretome of all three cell types, which proved to be statistically significant (MFGE8, Emilin1, Gas6). The aim of the present study is (a) to investigate the molecular mechanisms triggered by the exosomes and secretome action, responsible for the induction of proliferation, and reduction of apoptosis and inflammation in the CCl4-induced murine AHF model, as well as (b) to study the importance of MFGE8 in this context. AF-MSCs were cultured and differentiated into HPL and HL cells, and conditioned media (CM) as well as exosomes were isolated from each cell type. Exosomes or CM were administered to AHF mice, and the liver tissues were isolated, in order to investigate the gene expression pattern and protein levels of mediators and effectors of molecular, as well as to localize specific markers in liver tissues."],"dc:identifier":["uoadl:2964768","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964768"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών που ενεργοποιούνται από τα εξωσωμάτια στην θεραπεία της Οξείας Ηπατικής Ανεπάρκειας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:05Z"}