{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2964900"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2964900","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η οξεία επίδραση τεχνικών κινητοποιήσης του ισχίου τύπου Mulligan στην δρομική ταχύτητα","abstract":"Σκοπός αυτής της έρευνας ήταν να εξεταστεί η οξεία επίδραση της χρήσης τεχνικών χειροθεραπείας τύπου Mulligan στην άρθρωση του ισχίου στην ταχύτητα εκτέλεσης μιας δρομικής δοκιμασίας ταχύτητας. (sprint). Στην έρευνα πήραν μέρος εθελοντικά 15 αθλητές/τριες (4 θήλεις και 11 άρρενες), ηλικίας 18,75±3,73 ετών, οι οποίοι εκτέλεσαν δρόμο 60 μέτρων μέγιστης ταχύτητας σε δύο συνεδρίες (πειραματική και ελέγχου), σε τυχαία και αντισταθμισμένη σειρά με διάστημα μιας εβδομάδας μεταξύ τους. Ακολουθήθηκε ατομική προθέρμανση για τον κάθε συμμετέχοντα αθλητή, όπως αυτή που ακολουθούσε ο αθλητής την ημέρα του αγώνα. Μετά την προθέρμανση, στην πειραματική συνθήκη οι αθλητές υποβλήθηκαν σε χειρισμούς κινητοποίησης (τύπου Μulligan) στην άρθρωση του ισχίου, εκτελώντας 10 ενεργητικές επαναλήψεις σε κάθε κινητοποίηση κάμψης, έκτασης, έσω και έξω στροφής του ισχίου. Μετρήθηκε το εύρος κίνησης της άρθρωσης του ισχίου με γωνιόμετρο στην αρχή και στο τέλος των χειρισμών κινητοποίησης, καθώς και η επίδοση (χρόνος) για τη διάνυση της απόστασης των 30 και 60 μέτρων με την βοήθεια φωτοκύτταρων, ελέγχοντας συγχρόνως και λαμβάνοντας υπόψιν την ταχύτητα του ανέμου με ανεμόμετρο. Αμέσως μετά το τέλος της δρομικής δοκιμασίας των 60 μέτρων, οι αθλητές συμπλήρωναν ένα ερωτηματολόγιο «δρομικής αίσθησης», το οποίο αντικατόπτριζε την αίσθηση του αθλητή στα τα κάτω άκρα του ενώ έτρεχε και η οποία αξιολογούνταν σε κλίμακα τύπου Thurstone. Μετά τους χειρισμούς κινητοποίησης του ισχίου, ο χρόνος διάνυσης της απόστασης των 30 και των 60 μέτρων βελτιώθηκε κατά 1,23±0,02% ( p=0,023) και 1±0,03% (p=0,016) αντίστοιχα. Επίσης, βελτιώθηκε το εύρος κίνησης κάμψης του ισχίου κατά 3,2±1,77 (p=0,0145) στο αριστερό σκέλος και κατά 2,9±%1,94 (p=0,033) στο δεξί σκέλος. Στην κίνηση έκτασης του ισχίου βρέθηκε σημαντική διαφορά έναντι της συνθήκης χωρίς χειρισμούς κινητοποίησης στο αριστερό σκέλος κατά 18,82±2,3% (p=0,0285) και στο δεξί σκέλος κατά 21,1±1,78% (p=0,005). Στην κίνηση της έσω στροφής του ισχίου υπήρξε σημαντική διαφορά κατά10,38±5,65% (p=0,018) στο αριστερό σκέλος και κατά 11,37±5,63% (p=0,0018) στο δεξί σκέλος. Στην κίνηση της έξω στροφής του ισχίου, μόνο το δεξί σκέλος εμφάνισε σημαντική διαφορά κατά 4,67±4,2% (p=0,025) έναντι της συνθήκης χωρίς χειρισμούς κινητοποίησης, ενώ στο αριστερό σκέλος η διαφορά που βρέθηκε ήταν μη σημαντική ( 2,54±3,64%, p>0.05).. Επιπλέον, τα ερωτηματολόγιο περί δρομικής αίσθησης ανέδειξε την θετική επίδραση της παρέμβασης κινητοποίησης με χειρισμούς (p=0,049) στην δρομική αίσθηση. Συμπερασματικά, η κινητοποίηση των ισχίων με την τεχνική χειροθεραπείας Mulligan, όταν εφαρμόζεται πριν από μια σύντομη δοκιμασία δρόμου μέγιστης ταχύτητας, βελτιώνει την επίδοση στα 30 και 60 μέτρα, καθώς και το εύρος κίνησης στην άρθρωση του ισχίου και την υποκειμενική δρομική αίσθηση. Η ευεργετικές αυτές οξείες επιδράσεις θα μπορούσαν να αποδοθούν, μεταξύ άλλων πιθανών αιτίων, στην πρόσκαιρη βελτίωση της ευκινησίας της κινητοποιηθείσας άρθρωσης και της ελαστικότητας των περιαρθρικών μυών.","abstract_html":"Σκοπός αυτής της έρευνας ήταν να εξεταστεί η οξεία επίδραση της χρήσης τεχνικών χειροθεραπείας τύπου Mulligan στην άρθρωση του ισχίου στην ταχύτητα εκτέλεσης μιας δρομικής δοκιμασίας ταχύτητας. (sprint). Στην έρευνα πήραν μέρος εθελοντικά 15 αθλητές/τριες (4 θήλεις και 11 άρρενες), ηλικίας 18,75±3,73 ετών, οι οποίοι εκτέλεσαν δρόμο 60 μέτρων μέγιστης ταχύτητας σε δύο συνεδρίες (πειραματική και ελέγχου), σε τυχαία και αντισταθμισμένη σειρά με διάστημα μιας εβδομάδας μεταξύ τους. Ακολουθήθηκε ατομική προθέρμανση για τον κάθε συμμετέχοντα αθλητή, όπως αυτή που ακολουθούσε ο αθλητής την ημέρα του αγώνα. Μετά την προθέρμανση, στην πειραματική συνθήκη οι αθλητές υποβλήθηκαν σε χειρισμούς κινητοποίησης (τύπου Μulligan) στην άρθρωση του ισχίου, εκτελώντας 10 ενεργητικές επαναλήψεις σε κάθε κινητοποίηση κάμψης, έκτασης, έσω και έξω στροφής του ισχίου. Μετρήθηκε το εύρος κίνησης της άρθρωσης του ισχίου με γωνιόμετρο στην αρχή και στο τέλος των χειρισμών κινητοποίησης, καθώς και η επίδοση (χρόνος) για τη διάνυση της απόστασης των 30 και 60 μέτρων με την βοήθεια φωτοκύτταρων, ελέγχοντας συγχρόνως και λαμβάνοντας υπόψιν την ταχύτητα του ανέμου με ανεμόμετρο. Αμέσως μετά το τέλος της δρομικής δοκιμασίας των 60 μέτρων, οι αθλητές συμπλήρωναν ένα ερωτηματολόγιο «δρομικής αίσθησης», το οποίο αντικατόπτριζε την αίσθηση του αθλητή στα τα κάτω άκρα του ενώ έτρεχε και η οποία αξιολογούνταν σε κλίμακα τύπου Thurstone. Μετά τους χειρισμούς κινητοποίησης του ισχίου, ο χρόνος διάνυσης της απόστασης των 30 και των 60 μέτρων βελτιώθηκε κατά 1,23±0,02% ( p=0,023) και 1±0,03% (p=0,016) αντίστοιχα. Επίσης, βελτιώθηκε το εύρος κίνησης κάμψης του ισχίου κατά 3,2±1,77 (p=0,0145) στο αριστερό σκέλος και κατά 2,9±%1,94 (p=0,033) στο δεξί σκέλος. Στην κίνηση έκτασης του ισχίου βρέθηκε σημαντική διαφορά έναντι της συνθήκης χωρίς χειρισμούς κινητοποίησης στο αριστερό σκέλος κατά 18,82±2,3% (p=0,0285) και στο δεξί σκέλος κατά 21,1±1,78% (p=0,005). Στην κίνηση της έσω στροφής του ισχίου υπήρξε σημαντική διαφορά κατά10,38±5,65% (p=0,018) στο αριστερό σκέλος και κατά 11,37±5,63% (p=0,0018) στο δεξί σκέλος. Στην κίνηση της έξω στροφής του ισχίου, μόνο το δεξί σκέλος εμφάνισε σημαντική διαφορά κατά 4,67±4,2% (p=0,025) έναντι της συνθήκης χωρίς χειρισμούς κινητοποίησης, ενώ στο αριστερό σκέλος η διαφορά που βρέθηκε ήταν μη σημαντική ( 2,54±3,64%, p&gt;0.05).. Επιπλέον, τα ερωτηματολόγιο περί δρομικής αίσθησης ανέδειξε την θετική επίδραση της παρέμβασης κινητοποίησης με χειρισμούς (p=0,049) στην δρομική αίσθηση. Συμπερασματικά, η κινητοποίηση των ισχίων με την τεχνική χειροθεραπείας Mulligan, όταν εφαρμόζεται πριν από μια σύντομη δοκιμασία δρόμου μέγιστης ταχύτητας, βελτιώνει την επίδοση στα 30 και 60 μέτρα, καθώς και το εύρος κίνησης στην άρθρωση του ισχίου και την υποκειμενική δρομική αίσθηση. Η ευεργετικές αυτές οξείες επιδράσεις θα μπορούσαν να αποδοθούν, μεταξύ άλλων πιθανών αιτίων, στην πρόσκαιρη βελτίωση της ευκινησίας της κινητοποιηθείσας άρθρωσης και της ελαστικότητας των περιαρθρικών μυών.","abstract_has_math":false,"creators":["Αρκούρ Μπερνάρ-Αντρέ","Harcourt Bernard-Andre"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2964900"],"render_values":[{"text":"uoadl:2964900","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964900","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964900","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2964900","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αρκούρ Μπερνάρ-Αντρέ","Harcourt Bernard-Andre"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2964900","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964900"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός αυτής της έρευνας ήταν να εξεταστεί η οξεία επίδραση της χρήσης τεχνικών χειροθεραπείας τύπου Mulligan στην άρθρωση του ισχίου στην ταχύτητα εκτέλεσης μιας δρομικής δοκιμασίας ταχύτητας. (sprint). Στην έρευνα πήραν μέρος εθελοντικά 15 αθλητές/τριες (4 θήλεις και 11 άρρενες), ηλικίας 18,75±3,73 ετών, οι οποίοι εκτέλεσαν δρόμο 60 μέτρων μέγιστης ταχύτητας σε δύο συνεδρίες (πειραματική και ελέγχου), σε τυχαία και αντισταθμισμένη σειρά με διάστημα μιας εβδομάδας μεταξύ τους. Ακολουθήθηκε ατομική προθέρμανση για τον κάθε συμμετέχοντα αθλητή, όπως αυτή που ακολουθούσε ο αθλητής την ημέρα του αγώνα. Μετά την προθέρμανση, στην πειραματική συνθήκη οι αθλητές υποβλήθηκαν σε χειρισμούς κινητοποίησης (τύπου Μulligan) στην άρθρωση του ισχίου, εκτελώντας 10 ενεργητικές επαναλήψεις σε κάθε κινητοποίηση κάμψης, έκτασης, έσω και έξω στροφής του ισχίου. Μετρήθηκε το εύρος κίνησης της άρθρωσης του ισχίου με γωνιόμετρο στην αρχή και στο τέλος των χειρισμών κινητοποίησης, καθώς και η επίδοση (χρόνος) για τη διάνυση της απόστασης των 30 και 60 μέτρων με την βοήθεια φωτοκύτταρων, ελέγχοντας συγχρόνως και λαμβάνοντας υπόψιν την ταχύτητα του ανέμου με ανεμόμετρο. Αμέσως μετά το τέλος της δρομικής δοκιμασίας των 60 μέτρων, οι αθλητές συμπλήρωναν ένα ερωτηματολόγιο «δρομικής αίσθησης», το οποίο αντικατόπτριζε την αίσθηση του αθλητή στα τα κάτω άκρα του ενώ έτρεχε και η οποία αξιολογούνταν σε κλίμακα τύπου Thurstone. Μετά τους χειρισμούς κινητοποίησης του ισχίου, ο χρόνος διάνυσης της απόστασης των 30 και των 60 μέτρων βελτιώθηκε κατά 1,23±0,02% ( p=0,023) και 1±0,03% (p=0,016) αντίστοιχα. Επίσης, βελτιώθηκε το εύρος κίνησης κάμψης του ισχίου κατά 3,2±1,77 (p=0,0145) στο αριστερό σκέλος και κατά 2,9±%1,94 (p=0,033) στο δεξί σκέλος. Στην κίνηση έκτασης του ισχίου βρέθηκε σημαντική διαφορά έναντι της συνθήκης χωρίς χειρισμούς κινητοποίησης στο αριστερό σκέλος κατά 18,82±2,3% (p=0,0285) και στο δεξί σκέλος κατά 21,1±1,78% (p=0,005). Στην κίνηση της έσω στροφής του ισχίου υπήρξε σημαντική διαφορά κατά10,38±5,65% (p=0,018) στο αριστερό σκέλος και κατά 11,37±5,63% (p=0,0018) στο δεξί σκέλος. Στην κίνηση της έξω στροφής του ισχίου, μόνο το δεξί σκέλος εμφάνισε σημαντική διαφορά κατά 4,67±4,2% (p=0,025) έναντι της συνθήκης χωρίς χειρισμούς κινητοποίησης, ενώ στο αριστερό σκέλος η διαφορά που βρέθηκε ήταν μη σημαντική ( 2,54±3,64%, p>0.05).. Επιπλέον, τα ερωτηματολόγιο περί δρομικής αίσθησης ανέδειξε την θετική επίδραση της παρέμβασης κινητοποίησης με χειρισμούς (p=0,049) στην δρομική αίσθηση. Συμπερασματικά, η κινητοποίηση των ισχίων με την τεχνική χειροθεραπείας Mulligan, όταν εφαρμόζεται πριν από μια σύντομη δοκιμασία δρόμου μέγιστης ταχύτητας, βελτιώνει την επίδοση στα 30 και 60 μέτρα, καθώς και το εύρος κίνησης στην άρθρωση του ισχίου και την υποκειμενική δρομική αίσθηση. Η ευεργετικές αυτές οξείες επιδράσεις θα μπορούσαν να αποδοθούν, μεταξύ άλλων πιθανών αιτίων, στην πρόσκαιρη βελτίωση της ευκινησίας της κινητοποιηθείσας άρθρωσης και της ελαστικότητας των περιαρθρικών μυών.","BACKGROUND: It has been proposed that the utilization of Mulligan-concept of hip mobilization with movement (HMWM) techniques in runners may improve hip joint mobility, peripheral muscle elasticity, agility, and ultimately biomechanical efficiency in running performance. This study investigated the acute effects of HMWM, applied before a 60 m sprint dash, on running speed of sprinters. MATERIALS AND METHODS: Fifteen sprint runners, 4 females and 11 males (age: 18.75±3.73 yrs, height: 1.75±0.08 m, body mass: 66.09 ± 9.97 kg, BMI: 25.51±1.93kg/m2) participated in the study. They performed a 60-meter sprint race at maximum speed in two different sessions (experimental and control), in a random order with one-week period between the sessions. In the experimental condition, after an individual warm-up, the athletes underwent HMWM, consisting of10 repetitions in each of the following movements: hip joint extension, flexion, external rotation and internal rotation. Range of motion (ROM) of both hip joints in the above movements was measured with a goniometer before and after the application of HMWM. Performance timeat30- and 60-mwas measured using photocells, while the wind speed was monitored with an anemometer. A running sensation questionnaire containing a Thurstone scale was answered by each athlete after the completion of the 60-meterdash. RESULTS: HMWM resulted in mobility improvements and increased ROM of the hip joints. Specifically, hip flexion was improved by 3.2 ± 1.8% (p = 0.014) in the left limb and by 2.9 ±1.9% (p = 0.033) in the right limb, hip extension by 18.8 ± 2.3% (p = 0.028) in the left and by 21.1 ± 1.8% (p = 0.005) in the right limb, internal rotation by 10.4 ± 5.7% (p = 0.018) in the left and by 11.4±5.6% (p = 0.002) in the right limb, and the hip external rotation by 4.7± 4.2% in the right limb (p = 0.025) while the improvement in the left limb (2.5 ± 3.6%) did not reach significance (p>0.05). Performance at 30and 60mimproved by 1.23 ± 0.24% (p = 0.023) and 1.00 ± 0.29% (p = 0.015), respectively while a positive effect (p = 0.049) of HMWM was reported for the subjective running sensation. CONCLUSION: Mulligan’s HMWM techniques performed before a race improve hip ROM, 30 and 60 m sprint performance and running sensation in sprinters."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η οξεία επίδραση τεχνικών κινητοποιήσης του ισχίου τύπου Mulligan στην δρομική ταχύτητα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αρκούρ Μπερνάρ-Αντρέ","Harcourt Bernard-Andre"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Σκοπός αυτής της έρευνας ήταν να εξεταστεί η οξεία επίδραση της χρήσης τεχνικών χειροθεραπείας τύπου Mulligan στην άρθρωση του ισχίου στην ταχύτητα εκτέλεσης μιας δρομικής δοκιμασίας ταχύτητας. (sprint). Στην έρευνα πήραν μέρος εθελοντικά 15 αθλητές/τριες (4 θήλεις και 11 άρρενες), ηλικίας 18,75±3,73 ετών, οι οποίοι εκτέλεσαν δρόμο 60 μέτρων μέγιστης ταχύτητας σε δύο συνεδρίες (πειραματική και ελέγχου), σε τυχαία και αντισταθμισμένη σειρά με διάστημα μιας εβδομάδας μεταξύ τους. Ακολουθήθηκε ατομική προθέρμανση για τον κάθε συμμετέχοντα αθλητή, όπως αυτή που ακολουθούσε ο αθλητής την ημέρα του αγώνα. Μετά την προθέρμανση, στην πειραματική συνθήκη οι αθλητές υποβλήθηκαν σε χειρισμούς κινητοποίησης (τύπου Μulligan) στην άρθρωση του ισχίου, εκτελώντας 10 ενεργητικές επαναλήψεις σε κάθε κινητοποίηση κάμψης, έκτασης, έσω και έξω στροφής του ισχίου. Μετρήθηκε το εύρος κίνησης της άρθρωσης του ισχίου με γωνιόμετρο στην αρχή και στο τέλος των χειρισμών κινητοποίησης, καθώς και η επίδοση (χρόνος) για τη διάνυση της απόστασης των 30 και 60 μέτρων με την βοήθεια φωτοκύτταρων, ελέγχοντας συγχρόνως και λαμβάνοντας υπόψιν την ταχύτητα του ανέμου με ανεμόμετρο. Αμέσως μετά το τέλος της δρομικής δοκιμασίας των 60 μέτρων, οι αθλητές συμπλήρωναν ένα ερωτηματολόγιο «δρομικής αίσθησης», το οποίο αντικατόπτριζε την αίσθηση του αθλητή στα τα κάτω άκρα του ενώ έτρεχε και η οποία αξιολογούνταν σε κλίμακα τύπου Thurstone. Μετά τους χειρισμούς κινητοποίησης του ισχίου, ο χρόνος διάνυσης της απόστασης των 30 και των 60 μέτρων βελτιώθηκε κατά 1,23±0,02% ( p=0,023) και 1±0,03% (p=0,016) αντίστοιχα. Επίσης, βελτιώθηκε το εύρος κίνησης κάμψης του ισχίου κατά 3,2±1,77 (p=0,0145) στο αριστερό σκέλος και κατά 2,9±%1,94 (p=0,033) στο δεξί σκέλος. Στην κίνηση έκτασης του ισχίου βρέθηκε σημαντική διαφορά έναντι της συνθήκης χωρίς χειρισμούς κινητοποίησης στο αριστερό σκέλος κατά 18,82±2,3% (p=0,0285) και στο δεξί σκέλος κατά 21,1±1,78% (p=0,005). Στην κίνηση της έσω στροφής του ισχίου υπήρξε σημαντική διαφορά κατά10,38±5,65% (p=0,018) στο αριστερό σκέλος και κατά 11,37±5,63% (p=0,0018) στο δεξί σκέλος. Στην κίνηση της έξω στροφής του ισχίου, μόνο το δεξί σκέλος εμφάνισε σημαντική διαφορά κατά 4,67±4,2% (p=0,025) έναντι της συνθήκης χωρίς χειρισμούς κινητοποίησης, ενώ στο αριστερό σκέλος η διαφορά που βρέθηκε ήταν μη σημαντική ( 2,54±3,64%, p>0.05).. Επιπλέον, τα ερωτηματολόγιο περί δρομικής αίσθησης ανέδειξε την θετική επίδραση της παρέμβασης κινητοποίησης με χειρισμούς (p=0,049) στην δρομική αίσθηση. Συμπερασματικά, η κινητοποίηση των ισχίων με την τεχνική χειροθεραπείας Mulligan, όταν εφαρμόζεται πριν από μια σύντομη δοκιμασία δρόμου μέγιστης ταχύτητας, βελτιώνει την επίδοση στα 30 και 60 μέτρα, καθώς και το εύρος κίνησης στην άρθρωση του ισχίου και την υποκειμενική δρομική αίσθηση. Η ευεργετικές αυτές οξείες επιδράσεις θα μπορούσαν να αποδοθούν, μεταξύ άλλων πιθανών αιτίων, στην πρόσκαιρη βελτίωση της ευκινησίας της κινητοποιηθείσας άρθρωσης και της ελαστικότητας των περιαρθρικών μυών.","BACKGROUND: It has been proposed that the utilization of Mulligan-concept of hip mobilization with movement (HMWM) techniques in runners may improve hip joint mobility, peripheral muscle elasticity, agility, and ultimately biomechanical efficiency in running performance. This study investigated the acute effects of HMWM, applied before a 60 m sprint dash, on running speed of sprinters. MATERIALS AND METHODS: Fifteen sprint runners, 4 females and 11 males (age: 18.75±3.73 yrs, height: 1.75±0.08 m, body mass: 66.09 ± 9.97 kg, BMI: 25.51±1.93kg/m2) participated in the study. They performed a 60-meter sprint race at maximum speed in two different sessions (experimental and control), in a random order with one-week period between the sessions. In the experimental condition, after an individual warm-up, the athletes underwent HMWM, consisting of10 repetitions in each of the following movements: hip joint extension, flexion, external rotation and internal rotation. Range of motion (ROM) of both hip joints in the above movements was measured with a goniometer before and after the application of HMWM. Performance timeat30- and 60-mwas measured using photocells, while the wind speed was monitored with an anemometer. A running sensation questionnaire containing a Thurstone scale was answered by each athlete after the completion of the 60-meterdash. RESULTS: HMWM resulted in mobility improvements and increased ROM of the hip joints. Specifically, hip flexion was improved by 3.2 ± 1.8% (p = 0.014) in the left limb and by 2.9 ±1.9% (p = 0.033) in the right limb, hip extension by 18.8 ± 2.3% (p = 0.028) in the left and by 21.1 ± 1.8% (p = 0.005) in the right limb, internal rotation by 10.4 ± 5.7% (p = 0.018) in the left and by 11.4±5.6% (p = 0.002) in the right limb, and the hip external rotation by 4.7± 4.2% in the right limb (p = 0.025) while the improvement in the left limb (2.5 ± 3.6%) did not reach significance (p>0.05). Performance at 30and 60mimproved by 1.23 ± 0.24% (p = 0.023) and 1.00 ± 0.29% (p = 0.015), respectively while a positive effect (p = 0.049) of HMWM was reported for the subjective running sensation. CONCLUSION: Mulligan’s HMWM techniques performed before a race improve hip ROM, 30 and 60 m sprint performance and running sensation in sprinters."],"dc:identifier":["uoadl:2964900","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964900"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η οξεία επίδραση τεχνικών κινητοποιήσης του ισχίου τύπου Mulligan στην δρομική ταχύτητα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:05Z"}