{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2965151"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2965151","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The effect of dynamic gaze and emotion on temporal perception of bipolar patients","abstract":"Σύγχρονα ερευνητικά και εμπειρικά δεδομένα υποδεικνύουν γνωστικές εκπτώσεις στους διπολικούς ασθενείς (σε τομέις όπως η προσοχή, η μνήμη εργασίας, οι διεργασίες λήψης απόφασης). Επιπρόσθετα ελείμματα εντοπίζονται και στην επεξεργασία του συναισθήματος αλλά και σε εσωτερικούς μηχανισμούς διέγερσης σε αυτόν τον πληθυσμό. Είναι γνωστό ότι η χρονική αντίληψη στους ανθρώπους μεσολαβείται και ρυθμίζεται τόσο από εσωτερικούς γνωστικούς μηχανισμούς όσο και από μηχανισμούς διέγερσης. Τα δεδομένα αυτά έχουν οδηγήσει τη σύγχρονη έρευνα στην μελέτη του χρονισμού στη Διπολική Διαταραχή (ΔΔ). Πρόσφατα ευρήματα υποδεικνύουν μια γενικότερη τάση των διπολικών ασθενών να διαφέρουν στις χρονικές τους εκτιμήσεις σε σχέση με τους υγιείς (π.χ. αντιλαμβάνονται τον χρόνο να κυλάει ταχύτερα). Στην παρούσα έρευνα μελετάται η χρονική αντίληψη των διπολικών ασθενών σε σχέση με ένα δείγμα υγιών ενηλίκων αξιοποιώντας τη συναισθηματική έκφραση του προσώπου αλλά και την κατεύθυνση του βλέμματος (ευθεία/ απεστραμμένη) ως ενδιάμεσες μεταβλητές Έχει διαπιστωθεί ότι η συναισθηματική έκφραση αλλά και η βλεμματική επαφή είναι ερεθίσματα που δεσμεύουν την προσοχή του άτομου ή/και προκαλούν αύξηση των επιπέδων εσωτερικής διέγερσης. Είκοσι ένας (21) διπολικοί ασθενείς σε νορμοθυμία και 21 υγιείς ενήλικες (ομάδα ελέγχου) συμμετείχαν στην μελέτη. Για να ανιχνευτεί πιθανή μανιακή/υπομανιακή ή καταθλιπτική συμπτωματολογία στους ασθενείς αξιοποιήθηκαν οι Young Mania Rating Scale (YMRS) και Hamilton’s Depression Rating Scale (HADRS) αντίστοιχα. Η κλίμακα κατάθλιψης του Beck (BDI) συμπληρώθηκε από την ομάδα ελέγχου για να αποκλιστεί η συμπερίληψη ατόμων με κλινική κατάθλιψη. Κατά τη διάρκεια του πειράματος το κάθε άτομο συμμετείχε σε ένα έργο χρονικής διχοτόμισης στο οποίο αξιοποιούνται σταθμισμένα βίντεο προσώπων με ευθύ ή απεστραμμένο βλέμμα και με εκφράσεις θυμού, φόβου, χαράς ή με απουσία συναισθηματικής έκφρασης. Για όλους τους συμμετέχοντες υπολογίστηκαν οι ψυχομετρικές καμπύλες των p(long) απαντήσεων τους, η ουδός διαφοράς (JND), το Weber Fraction (WF) και το σημείο υποκειμενικής ισότητας (PSE). Οι συμμετέχοντες με πολύ χαμηλή χρονική ακρίβεια (WF>1) ή/ και μηδενική κλίση στην ψυχομετρική τους καμπύλη εξαιρέθηκαν από την ανάλυση. Τέσσερις (4) ξεχωριστές φύλο x συναισθηματική έκφραση x βλέμμα x πειραματική ομάδα και μια συνολική φύλο x συναισθηματική έκφραση x βλέμμα x πειραματική ομάδα x σετ αναλύσεις διακύμανσης (ANOVAs) δεν ανέδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο πειραματικών ομάδων ούτε στο PSE ούτε στο WF υποδεικνύοντας ότι όλοι οι συμμετέχοντες είχαν παρόμοιες αποδόσεις στις χρονικές εκτιμήσεις τους. Μια σημαντική αλληλεπίδραση της συναισθηματικής έκφρασης x βλέμμα βρέθηκε σε όλους τους συμμετέχοντες. Οι post hoc αναλύσεις έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες υποεκτιμούσαν τα πρόσωπα που εξέφραζαν οποιοδήποτε συναίσθημα σε συνδυασμό με απεστραμένο βλέμμα συγκριτικά με τα ουδέτερα πρόσωπα με ευθυ βλέμα. Επιπλέον, μια σημαντική επίδραση του συναισθήματος στο WF ανέδειξε την χαμηλή χρονική ακρίβεια των συμμετεχόντων στα πρόσωπα με συναισθηματικές εκφράσεις. Δυο βασικά ευρήματα προκύπτουν από τα αποτελέσματα θέτοντας νέα ερωτήματα για μελλοντική έρευνα. Η έλλειψη σημαντικών διαφορών στα PSE των ασθενών και των υγιών στα δεδομένα μας υποδεικνύει ότι οι χρονικές διαστρεβλώσεις στην ΔΔ συνιστούν ένα φαινόμενο εξαρτώμενο από τη φάση της διαταραχής (state-dependent trait) παρά έναν βιολογικό δείκτη ή ενδοφαινότυπό της. Το δεύτερο εύρημα αφορά στην χρονική ύπο-εκτίμηση των συναισθηματικά φορτισμένων ερεθισμάτων με απεστραμμένο βλέμμα. Λαμβάνοντας υπόψιν το Attentional Gate Model (AGM) φαίνεται ότι ο εν λόγω συνδιασμός δεσμεύει την προσοχή του ατόμου στο ερέθισμα απομακρύνοντάς την από την καταμέτρηση χρονικών παλμών. Τα ευρήματα αυτά αλλά και οι περιορισμοί που πρόεκυψαν (αυξημένη μεταβλητότητα των δεδομένων) αναδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα στην επίδραση των διαφόρων φάσεων της ΔΔ (δηλ. μανιακή, καταθλιπτική) στην χρονικότητα των ασθενών.","abstract_html":"Σύγχρονα ερευνητικά και εμπειρικά δεδομένα υποδεικνύουν γνωστικές εκπτώσεις στους διπολικούς ασθενείς (σε τομέις όπως η προσοχή, η μνήμη εργασίας, οι διεργασίες λήψης απόφασης). Επιπρόσθετα ελείμματα εντοπίζονται και στην επεξεργασία του συναισθήματος αλλά και σε εσωτερικούς μηχανισμούς διέγερσης σε αυτόν τον πληθυσμό. Είναι γνωστό ότι η χρονική αντίληψη στους ανθρώπους μεσολαβείται και ρυθμίζεται τόσο από εσωτερικούς γνωστικούς μηχανισμούς όσο και από μηχανισμούς διέγερσης. Τα δεδομένα αυτά έχουν οδηγήσει τη σύγχρονη έρευνα στην μελέτη του χρονισμού στη Διπολική Διαταραχή (ΔΔ). Πρόσφατα ευρήματα υποδεικνύουν μια γενικότερη τάση των διπολικών ασθενών να διαφέρουν στις χρονικές τους εκτιμήσεις σε σχέση με τους υγιείς (π.χ. αντιλαμβάνονται τον χρόνο να κυλάει ταχύτερα). Στην παρούσα έρευνα μελετάται η χρονική αντίληψη των διπολικών ασθενών σε σχέση με ένα δείγμα υγιών ενηλίκων αξιοποιώντας τη συναισθηματική έκφραση του προσώπου αλλά και την κατεύθυνση του βλέμματος (ευθεία/ απεστραμμένη) ως ενδιάμεσες μεταβλητές Έχει διαπιστωθεί ότι η συναισθηματική έκφραση αλλά και η βλεμματική επαφή είναι ερεθίσματα που δεσμεύουν την προσοχή του άτομου ή/και προκαλούν αύξηση των επιπέδων εσωτερικής διέγερσης. Είκοσι ένας (21) διπολικοί ασθενείς σε νορμοθυμία και 21 υγιείς ενήλικες (ομάδα ελέγχου) συμμετείχαν στην μελέτη. Για να ανιχνευτεί πιθανή μανιακή/υπομανιακή ή καταθλιπτική συμπτωματολογία στους ασθενείς αξιοποιήθηκαν οι Young Mania Rating Scale (YMRS) και Hamilton’s Depression Rating Scale (HADRS) αντίστοιχα. Η κλίμακα κατάθλιψης του Beck (BDI) συμπληρώθηκε από την ομάδα ελέγχου για να αποκλιστεί η συμπερίληψη ατόμων με κλινική κατάθλιψη. Κατά τη διάρκεια του πειράματος το κάθε άτομο συμμετείχε σε ένα έργο χρονικής διχοτόμισης στο οποίο αξιοποιούνται σταθμισμένα βίντεο προσώπων με ευθύ ή απεστραμμένο βλέμμα και με εκφράσεις θυμού, φόβου, χαράς ή με απουσία συναισθηματικής έκφρασης. Για όλους τους συμμετέχοντες υπολογίστηκαν οι ψυχομετρικές καμπύλες των p(long) απαντήσεων τους, η ουδός διαφοράς (JND), το Weber Fraction (WF) και το σημείο υποκειμενικής ισότητας (PSE). Οι συμμετέχοντες με πολύ χαμηλή χρονική ακρίβεια (WF&gt;1) ή/ και μηδενική κλίση στην ψυχομετρική τους καμπύλη εξαιρέθηκαν από την ανάλυση. Τέσσερις (4) ξεχωριστές φύλο x συναισθηματική έκφραση x βλέμμα x πειραματική ομάδα και μια συνολική φύλο x συναισθηματική έκφραση x βλέμμα x πειραματική ομάδα x σετ αναλύσεις διακύμανσης (ANOVAs) δεν ανέδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο πειραματικών ομάδων ούτε στο PSE ούτε στο WF υποδεικνύοντας ότι όλοι οι συμμετέχοντες είχαν παρόμοιες αποδόσεις στις χρονικές εκτιμήσεις τους. Μια σημαντική αλληλεπίδραση της συναισθηματικής έκφρασης x βλέμμα βρέθηκε σε όλους τους συμμετέχοντες. Οι post hoc αναλύσεις έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες υποεκτιμούσαν τα πρόσωπα που εξέφραζαν οποιοδήποτε συναίσθημα σε συνδυασμό με απεστραμένο βλέμμα συγκριτικά με τα ουδέτερα πρόσωπα με ευθυ βλέμα. Επιπλέον, μια σημαντική επίδραση του συναισθήματος στο WF ανέδειξε την χαμηλή χρονική ακρίβεια των συμμετεχόντων στα πρόσωπα με συναισθηματικές εκφράσεις. Δυο βασικά ευρήματα προκύπτουν από τα αποτελέσματα θέτοντας νέα ερωτήματα για μελλοντική έρευνα. Η έλλειψη σημαντικών διαφορών στα PSE των ασθενών και των υγιών στα δεδομένα μας υποδεικνύει ότι οι χρονικές διαστρεβλώσεις στην ΔΔ συνιστούν ένα φαινόμενο εξαρτώμενο από τη φάση της διαταραχής (state-dependent trait) παρά έναν βιολογικό δείκτη ή ενδοφαινότυπό της. Το δεύτερο εύρημα αφορά στην χρονική ύπο-εκτίμηση των συναισθηματικά φορτισμένων ερεθισμάτων με απεστραμμένο βλέμμα. Λαμβάνοντας υπόψιν το Attentional Gate Model (AGM) φαίνεται ότι ο εν λόγω συνδιασμός δεσμεύει την προσοχή του ατόμου στο ερέθισμα απομακρύνοντάς την από την καταμέτρηση χρονικών παλμών. Τα ευρήματα αυτά αλλά και οι περιορισμοί που πρόεκυψαν (αυξημένη μεταβλητότητα των δεδομένων) αναδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα στην επίδραση των διαφόρων φάσεων της ΔΔ (δηλ. μανιακή, καταθλιπτική) στην χρονικότητα των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Τουφεξή Ανθή","Toufexi Anthi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:06Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2965151"],"render_values":[{"text":"uoadl:2965151","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2965151","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2965151","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2965151","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τουφεξή Ανθή","Toufexi Anthi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2965151","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2965151"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σύγχρονα ερευνητικά και εμπειρικά δεδομένα υποδεικνύουν γνωστικές εκπτώσεις στους διπολικούς ασθενείς (σε τομέις όπως η προσοχή, η μνήμη εργασίας, οι διεργασίες λήψης απόφασης). Επιπρόσθετα ελείμματα εντοπίζονται και στην επεξεργασία του συναισθήματος αλλά και σε εσωτερικούς μηχανισμούς διέγερσης σε αυτόν τον πληθυσμό. Είναι γνωστό ότι η χρονική αντίληψη στους ανθρώπους μεσολαβείται και ρυθμίζεται τόσο από εσωτερικούς γνωστικούς μηχανισμούς όσο και από μηχανισμούς διέγερσης. Τα δεδομένα αυτά έχουν οδηγήσει τη σύγχρονη έρευνα στην μελέτη του χρονισμού στη Διπολική Διαταραχή (ΔΔ). Πρόσφατα ευρήματα υποδεικνύουν μια γενικότερη τάση των διπολικών ασθενών να διαφέρουν στις χρονικές τους εκτιμήσεις σε σχέση με τους υγιείς (π.χ. αντιλαμβάνονται τον χρόνο να κυλάει ταχύτερα). Στην παρούσα έρευνα μελετάται η χρονική αντίληψη των διπολικών ασθενών σε σχέση με ένα δείγμα υγιών ενηλίκων αξιοποιώντας τη συναισθηματική έκφραση του προσώπου αλλά και την κατεύθυνση του βλέμματος (ευθεία/ απεστραμμένη) ως ενδιάμεσες μεταβλητές Έχει διαπιστωθεί ότι η συναισθηματική έκφραση αλλά και η βλεμματική επαφή είναι ερεθίσματα που δεσμεύουν την προσοχή του άτομου ή/και προκαλούν αύξηση των επιπέδων εσωτερικής διέγερσης. Είκοσι ένας (21) διπολικοί ασθενείς σε νορμοθυμία και 21 υγιείς ενήλικες (ομάδα ελέγχου) συμμετείχαν στην μελέτη. Για να ανιχνευτεί πιθανή μανιακή/υπομανιακή ή καταθλιπτική συμπτωματολογία στους ασθενείς αξιοποιήθηκαν οι Young Mania Rating Scale (YMRS) και Hamilton’s Depression Rating Scale (HADRS) αντίστοιχα. Η κλίμακα κατάθλιψης του Beck (BDI) συμπληρώθηκε από την ομάδα ελέγχου για να αποκλιστεί η συμπερίληψη ατόμων με κλινική κατάθλιψη. Κατά τη διάρκεια του πειράματος το κάθε άτομο συμμετείχε σε ένα έργο χρονικής διχοτόμισης στο οποίο αξιοποιούνται σταθμισμένα βίντεο προσώπων με ευθύ ή απεστραμμένο βλέμμα και με εκφράσεις θυμού, φόβου, χαράς ή με απουσία συναισθηματικής έκφρασης. Για όλους τους συμμετέχοντες υπολογίστηκαν οι ψυχομετρικές καμπύλες των p(long) απαντήσεων τους, η ουδός διαφοράς (JND), το Weber Fraction (WF) και το σημείο υποκειμενικής ισότητας (PSE). Οι συμμετέχοντες με πολύ χαμηλή χρονική ακρίβεια (WF>1) ή/ και μηδενική κλίση στην ψυχομετρική τους καμπύλη εξαιρέθηκαν από την ανάλυση. Τέσσερις (4) ξεχωριστές φύλο x συναισθηματική έκφραση x βλέμμα x πειραματική ομάδα και μια συνολική φύλο x συναισθηματική έκφραση x βλέμμα x πειραματική ομάδα x σετ αναλύσεις διακύμανσης (ANOVAs) δεν ανέδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο πειραματικών ομάδων ούτε στο PSE ούτε στο WF υποδεικνύοντας ότι όλοι οι συμμετέχοντες είχαν παρόμοιες αποδόσεις στις χρονικές εκτιμήσεις τους. Μια σημαντική αλληλεπίδραση της συναισθηματικής έκφρασης x βλέμμα βρέθηκε σε όλους τους συμμετέχοντες. Οι post hoc αναλύσεις έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες υποεκτιμούσαν τα πρόσωπα που εξέφραζαν οποιοδήποτε συναίσθημα σε συνδυασμό με απεστραμένο βλέμμα συγκριτικά με τα ουδέτερα πρόσωπα με ευθυ βλέμα. Επιπλέον, μια σημαντική επίδραση του συναισθήματος στο WF ανέδειξε την χαμηλή χρονική ακρίβεια των συμμετεχόντων στα πρόσωπα με συναισθηματικές εκφράσεις. Δυο βασικά ευρήματα προκύπτουν από τα αποτελέσματα θέτοντας νέα ερωτήματα για μελλοντική έρευνα. Η έλλειψη σημαντικών διαφορών στα PSE των ασθενών και των υγιών στα δεδομένα μας υποδεικνύει ότι οι χρονικές διαστρεβλώσεις στην ΔΔ συνιστούν ένα φαινόμενο εξαρτώμενο από τη φάση της διαταραχής (state-dependent trait) παρά έναν βιολογικό δείκτη ή ενδοφαινότυπό της. Το δεύτερο εύρημα αφορά στην χρονική ύπο-εκτίμηση των συναισθηματικά φορτισμένων ερεθισμάτων με απεστραμμένο βλέμμα. Λαμβάνοντας υπόψιν το Attentional Gate Model (AGM) φαίνεται ότι ο εν λόγω συνδιασμός δεσμεύει την προσοχή του ατόμου στο ερέθισμα απομακρύνοντάς την από την καταμέτρηση χρονικών παλμών. Τα ευρήματα αυτά αλλά και οι περιορισμοί που πρόεκυψαν (αυξημένη μεταβλητότητα των δεδομένων) αναδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα στην επίδραση των διαφόρων φάσεων της ΔΔ (δηλ. μανιακή, καταθλιπτική) στην χρονικότητα των ασθενών.","Scientific and empirical evidence have shown that bipolar patients (BP) present impairments of cognitive functions (i.e., attention, working memory, decision making). Additionally, research results on BP imply deficits in emotion processing and disturbed patterns of arousal. It is known that underlying cognitive and arousal mechanisms are responsible for the modulation of human time perception. This fact combined with the aforementioned research results has led many recent studies to investigate temporality in Bipolar Disorder (BD). The results of those studies implied that temporality is impeded in BP by their declined cognitive functions and disturbed arousal. Face expression of emotion and gaze direction (averted or direct) are reported to capture humans’ attention and/or induce arousal. Based on this last fact and the results of the previously presented findings, the current study investigated the effect of emotion and gaze on subjective temporal perception in BP. As a baseline, a group of healthy controls (HC) was also included. For this study, we recruited a group of euthymic BP and another of HC with 21 participants each. To assess manic/hypomanic and depressive symptoms of BP, Young Mania Rating Scale (YMRS) and Hamilton’s Depression Rating Scale (HADRS) were conducted, respectively. Beck’s Depression Inventory (BDI) was conducted on HC to detect possible depressive symptoms. The experimental setup required each participant to perform a temporal bisection task using standardized videos of faces with direct or averted gaze expressing anger, fear, happiness or no emotion at all (neutrality). Psychophysical curves of p(long) responses were assessed for all individuals. Just Noticeable Difference (JND), Weber Fraction (WF), and Point of Subjective Equality (PSE) were assessed too. Participants who showed very poor temporal precision (i.e., WF>1) and/or their p(long) slope was nullified (slope=0) were excluded from the analysis. Four separated gender x emotion x gaze x group and one omnibus gender x emotion x gaze x group x block type mixed ANOVAs on PSE and WF values were conducted. No significant differences were found between groups neither on PSE nor on WF values, indicating that both groups had similar performance in time estimation. A significant emotion x gaze interaction was found, though. Post hoc analysis showed that all participants underestimated faces displaying any emotional expression in combination with averted gaze compared to neutral faces with direct gaze. Additionally, a significant emotion effect on WF values was found, thus indicating a lower temporal sensitivity for faces expressing emotion. This study resulted in two major findings and implications of required future work. The first finding is based on the absence of PSE differences between groups. This fact highlights that in our data, time distortions do not represent a biological marker of BD. We assume, based on a variety of previous studies, that impaired temporality in BD is state-dependent and not universally observed as initially speculated. The second finding involves the underestimation of emotion-loaded stimuli with averted gaze in both groups. It appears that such combination captures human attention, leading to missed internal clock pulses. The results are interpreted based on the Attentional Gate Model (AGM) in human time estimation. Based on the results of this study and the limitations occurred (e.g., increased variability in BP responding), new ways to enhance our understanding of temporality in BD have arisen. For example, further research could focus on the BP specific states (manic/depressed) and their effects on timing."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The effect of dynamic gaze and emotion on temporal perception of bipolar patients"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τουφεξή Ανθή","Toufexi Anthi"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Σύγχρονα ερευνητικά και εμπειρικά δεδομένα υποδεικνύουν γνωστικές εκπτώσεις στους διπολικούς ασθενείς (σε τομέις όπως η προσοχή, η μνήμη εργασίας, οι διεργασίες λήψης απόφασης). Επιπρόσθετα ελείμματα εντοπίζονται και στην επεξεργασία του συναισθήματος αλλά και σε εσωτερικούς μηχανισμούς διέγερσης σε αυτόν τον πληθυσμό. Είναι γνωστό ότι η χρονική αντίληψη στους ανθρώπους μεσολαβείται και ρυθμίζεται τόσο από εσωτερικούς γνωστικούς μηχανισμούς όσο και από μηχανισμούς διέγερσης. Τα δεδομένα αυτά έχουν οδηγήσει τη σύγχρονη έρευνα στην μελέτη του χρονισμού στη Διπολική Διαταραχή (ΔΔ). Πρόσφατα ευρήματα υποδεικνύουν μια γενικότερη τάση των διπολικών ασθενών να διαφέρουν στις χρονικές τους εκτιμήσεις σε σχέση με τους υγιείς (π.χ. αντιλαμβάνονται τον χρόνο να κυλάει ταχύτερα). Στην παρούσα έρευνα μελετάται η χρονική αντίληψη των διπολικών ασθενών σε σχέση με ένα δείγμα υγιών ενηλίκων αξιοποιώντας τη συναισθηματική έκφραση του προσώπου αλλά και την κατεύθυνση του βλέμματος (ευθεία/ απεστραμμένη) ως ενδιάμεσες μεταβλητές Έχει διαπιστωθεί ότι η συναισθηματική έκφραση αλλά και η βλεμματική επαφή είναι ερεθίσματα που δεσμεύουν την προσοχή του άτομου ή/και προκαλούν αύξηση των επιπέδων εσωτερικής διέγερσης. Είκοσι ένας (21) διπολικοί ασθενείς σε νορμοθυμία και 21 υγιείς ενήλικες (ομάδα ελέγχου) συμμετείχαν στην μελέτη. Για να ανιχνευτεί πιθανή μανιακή/υπομανιακή ή καταθλιπτική συμπτωματολογία στους ασθενείς αξιοποιήθηκαν οι Young Mania Rating Scale (YMRS) και Hamilton’s Depression Rating Scale (HADRS) αντίστοιχα. Η κλίμακα κατάθλιψης του Beck (BDI) συμπληρώθηκε από την ομάδα ελέγχου για να αποκλιστεί η συμπερίληψη ατόμων με κλινική κατάθλιψη. Κατά τη διάρκεια του πειράματος το κάθε άτομο συμμετείχε σε ένα έργο χρονικής διχοτόμισης στο οποίο αξιοποιούνται σταθμισμένα βίντεο προσώπων με ευθύ ή απεστραμμένο βλέμμα και με εκφράσεις θυμού, φόβου, χαράς ή με απουσία συναισθηματικής έκφρασης. Για όλους τους συμμετέχοντες υπολογίστηκαν οι ψυχομετρικές καμπύλες των p(long) απαντήσεων τους, η ουδός διαφοράς (JND), το Weber Fraction (WF) και το σημείο υποκειμενικής ισότητας (PSE). Οι συμμετέχοντες με πολύ χαμηλή χρονική ακρίβεια (WF>1) ή/ και μηδενική κλίση στην ψυχομετρική τους καμπύλη εξαιρέθηκαν από την ανάλυση. Τέσσερις (4) ξεχωριστές φύλο x συναισθηματική έκφραση x βλέμμα x πειραματική ομάδα και μια συνολική φύλο x συναισθηματική έκφραση x βλέμμα x πειραματική ομάδα x σετ αναλύσεις διακύμανσης (ANOVAs) δεν ανέδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο πειραματικών ομάδων ούτε στο PSE ούτε στο WF υποδεικνύοντας ότι όλοι οι συμμετέχοντες είχαν παρόμοιες αποδόσεις στις χρονικές εκτιμήσεις τους. Μια σημαντική αλληλεπίδραση της συναισθηματικής έκφρασης x βλέμμα βρέθηκε σε όλους τους συμμετέχοντες. Οι post hoc αναλύσεις έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες υποεκτιμούσαν τα πρόσωπα που εξέφραζαν οποιοδήποτε συναίσθημα σε συνδυασμό με απεστραμένο βλέμμα συγκριτικά με τα ουδέτερα πρόσωπα με ευθυ βλέμα. Επιπλέον, μια σημαντική επίδραση του συναισθήματος στο WF ανέδειξε την χαμηλή χρονική ακρίβεια των συμμετεχόντων στα πρόσωπα με συναισθηματικές εκφράσεις. Δυο βασικά ευρήματα προκύπτουν από τα αποτελέσματα θέτοντας νέα ερωτήματα για μελλοντική έρευνα. Η έλλειψη σημαντικών διαφορών στα PSE των ασθενών και των υγιών στα δεδομένα μας υποδεικνύει ότι οι χρονικές διαστρεβλώσεις στην ΔΔ συνιστούν ένα φαινόμενο εξαρτώμενο από τη φάση της διαταραχής (state-dependent trait) παρά έναν βιολογικό δείκτη ή ενδοφαινότυπό της. Το δεύτερο εύρημα αφορά στην χρονική ύπο-εκτίμηση των συναισθηματικά φορτισμένων ερεθισμάτων με απεστραμμένο βλέμμα. Λαμβάνοντας υπόψιν το Attentional Gate Model (AGM) φαίνεται ότι ο εν λόγω συνδιασμός δεσμεύει την προσοχή του ατόμου στο ερέθισμα απομακρύνοντάς την από την καταμέτρηση χρονικών παλμών. Τα ευρήματα αυτά αλλά και οι περιορισμοί που πρόεκυψαν (αυξημένη μεταβλητότητα των δεδομένων) αναδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα στην επίδραση των διαφόρων φάσεων της ΔΔ (δηλ. μανιακή, καταθλιπτική) στην χρονικότητα των ασθενών.","Scientific and empirical evidence have shown that bipolar patients (BP) present impairments of cognitive functions (i.e., attention, working memory, decision making). Additionally, research results on BP imply deficits in emotion processing and disturbed patterns of arousal. It is known that underlying cognitive and arousal mechanisms are responsible for the modulation of human time perception. This fact combined with the aforementioned research results has led many recent studies to investigate temporality in Bipolar Disorder (BD). The results of those studies implied that temporality is impeded in BP by their declined cognitive functions and disturbed arousal. Face expression of emotion and gaze direction (averted or direct) are reported to capture humans’ attention and/or induce arousal. Based on this last fact and the results of the previously presented findings, the current study investigated the effect of emotion and gaze on subjective temporal perception in BP. As a baseline, a group of healthy controls (HC) was also included. For this study, we recruited a group of euthymic BP and another of HC with 21 participants each. To assess manic/hypomanic and depressive symptoms of BP, Young Mania Rating Scale (YMRS) and Hamilton’s Depression Rating Scale (HADRS) were conducted, respectively. Beck’s Depression Inventory (BDI) was conducted on HC to detect possible depressive symptoms. The experimental setup required each participant to perform a temporal bisection task using standardized videos of faces with direct or averted gaze expressing anger, fear, happiness or no emotion at all (neutrality). Psychophysical curves of p(long) responses were assessed for all individuals. Just Noticeable Difference (JND), Weber Fraction (WF), and Point of Subjective Equality (PSE) were assessed too. Participants who showed very poor temporal precision (i.e., WF>1) and/or their p(long) slope was nullified (slope=0) were excluded from the analysis. Four separated gender x emotion x gaze x group and one omnibus gender x emotion x gaze x group x block type mixed ANOVAs on PSE and WF values were conducted. No significant differences were found between groups neither on PSE nor on WF values, indicating that both groups had similar performance in time estimation. A significant emotion x gaze interaction was found, though. Post hoc analysis showed that all participants underestimated faces displaying any emotional expression in combination with averted gaze compared to neutral faces with direct gaze. Additionally, a significant emotion effect on WF values was found, thus indicating a lower temporal sensitivity for faces expressing emotion. This study resulted in two major findings and implications of required future work. The first finding is based on the absence of PSE differences between groups. This fact highlights that in our data, time distortions do not represent a biological marker of BD. We assume, based on a variety of previous studies, that impaired temporality in BD is state-dependent and not universally observed as initially speculated. The second finding involves the underestimation of emotion-loaded stimuli with averted gaze in both groups. It appears that such combination captures human attention, leading to missed internal clock pulses. The results are interpreted based on the Attentional Gate Model (AGM) in human time estimation. Based on the results of this study and the limitations occurred (e.g., increased variability in BP responding), new ways to enhance our understanding of temporality in BD have arisen. For example, further research could focus on the BP specific states (manic/depressed) and their effects on timing."],"dc:identifier":["uoadl:2965151","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2965151"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["The effect of dynamic gaze and emotion on temporal perception of bipolar patients"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:06Z"}