{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2965336"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2965336","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση","abstract":"Εισαγωγή Το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν μιας επεμβατικής διαδικασίας επαναγγείωσης και πιο συγκεκριμένα, της καρωτιδικής ενδαρτηρεκτομής ή της καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» δύναται να είναι απειλητικό για τη ζωή, καθώς έχει συσχετιστεί ισχυρά με μοιραία ισχαιμικά επεισόδια ή ισχαιμικά επεισόδια που οδηγούν σε αναπηρία. Στην παρούσα εργασία, εστιάζουμε το ερευνητικό μας ενδιαφέρον στο σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent», αποσκοπώντας στη βέλτιστη διαστρωμάτωση των ασθενών βάσει επιστημονικών αποδείξεων. Υλικά και Μεθοδολογία Έλαβε χώρα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση της βιβλιογραφίας, διερωτώμενοι α. ποια η ισχύς της συσχέτισης της καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» με το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας; και β. ποιο το πληθυσμιακό προφίλ των ασθενών που εμφανίζουν το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent»; Η συστηματική ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε βάσει των PRISMA οδηγιών στις βάσεις δεδομένων EMBASE, CINAHL και MEDLINE, χρησιμοποιώντας τις μηχανές αναζήτησης OVID και EBSCO, αλλά και στις καταχωρήσεις της «γκρίζας βιβλιογραφίας» (Greyguide και Opengrey), προκειμένου να αποφευχθούν σφάλματα σύγχυσης και να επιτευχθεί μέγιστη συμμετοχή της τρέχουσας γνώσης για τα έτη 2000-2020. Έγινε χρήση των υπολογιστικών εργαλείων RefWorks, Covidence, Kopernio και «7 domain ROBIN-I» («the robvis toolkit»). Ως πρωτογενές αποτέλεσμα ορίστηκε το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας σε χρονικό διάστημα <30 ημερών. Οι παράμετροι, που συνυπολογίστηκαν αφορούν: τον σχεδιασμό της μελέτης, τον δειγματοχώρο, τον δειγματοχώρο με εκδήλωση συνδρόμου, τον ορισμό του συνδρόμου, καθώς και τα κλινικο-παθολογικά χαρακτηριστικά, προ- και μετα-εγχειρητικά για τους ασθενείς με και δίχως εκδήλωση του συνδρόμου. Έγινε «οπτικοποίηση συναισθημάτων», ανιχνεύοντας σχετικά tweets με την υπόθεση εργασίας και τα ερωτήματά μας. Προκειμένου να αποφευχθούν βεβιασμένα ευρήματα και σφάλματα σύγχυσης, εφαρμόστηκε αυστηρή περιγραφική και στατιστική ανάλυση, παρουσία κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού. Η μετα-ανάλυση έλαβε χώρα, κάνοντας χρήση των κριτηρίων Cowley σε μελέτες που έκαναν χρήση συγκεκριμένου ορισμού προ διάγνωσης του συνδρόμου (n=33). Η ετερογένεια των ευρημάτων ποσοτικοποιήθηκε, χρησιμοποιώντας την παράμετρο «I2 statistic». Εφαρμόστηκε, επιπλέον, η μέθοδος των τυχαίων επιδράσεων κατά DerSimonian-Laird. Αποτελέσματα Με την περάτωση της συστηματικής ανασκόπησης, συλλέχθηκαν τυχαιοποιημένες και συγχρονικές μελέτες, μελέτες κοορτής και ημιπειραματικές κλινικές μελέτες. Πρόκειται για 2836 μελέτες, με την τελική συμμετοχή n=61 δημοσιευμένων εργασιών. Δεν εντοπίσαμε σχετικά ευρήματα ως προς τα ερωτήματα και την υπόθεση εργασίας μας στη «γκρίζα βιβλιογραφία». Συνολικά, οι εργασίες εμφανίζουν ταυτόσημους, σχεδόν περιορισμούς: πληθυσμιακή ετερογένεια, σποραδικά ευρήματα, ποικίλες κλινικές πρακτικές και διαφορετικές μεθοδολογίες ανάλυσης. Εκτιμώντας τη συγκεντρωτική επικινδυνότητα βεβιασμένων αποτελεσμάτων, βάσει των κριτηρίων ROBINS-I, τα ευρήματα συνηγορούν προς χαμηλή (25% εργασιών) έως μέτρια επικινδυνότητα (50% εργασιών), με την επικινδυνότητα προς βεβιασμένα αποτελέσματα να αφορούν την επιλογή των συμμετεχόντων και τον ορισμό των παραμέτρων υπό μελέτη. Βάσει της συστηματικής μας ανασκόπησης, το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας, κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» εκδηλώνεται σε ποσοστό 0-26%. Το εν λόγω εύρημα εξηγείται, κάλλιστα, από την ετερογένεια και ως προς τη χρήση διαφορετικών ορισμών και κριτηρίων ανά μελέτη (n=61). Η μετα-ανάλυσή μας υποδεικνύει πως η συγκεντρωτική εκτίμηση για την εκδήλωση του συνδρόμου εγκεφαλικής υπεραιμίας, κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent», εκτιμάται ίση προς 5% (3.00-6.80), με σαφώς έκδηλη την υψηλή ετερογένεια μεταξύ των μελετών. Όσον αφορά το πληθυσμιακό προφίλ των ασθενών, που εμφανίζουν το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» (ομάδα υψηλού κινδύνου), οι ασθενείς εμφανίζουν, πρωτίστως, μονόπλευρη κεφαλαγία, κεφαλαλγία και σύγχυση, ημιπάρεση, επιληπτικές κρίσεις, αφασία, ναυτία και εμέτους, αλλά και παραπληγία. Μια χρονική περίοδος δώδεκα ημερών δύναται να είναι κρίσιμος χρόνος για την ταυτοποίηση ασθενών της ομάδας υψηλού κινδύνου. Στους ασθενείς, που εμφάνισαν ισχαιμικό επεισόδιο, σχετικό με το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας, τα απεικονιστικά ευρήματα συνηγορούν προς την εκδήλωση ενδοκρανιακής αιμορραγίας και ισχαιμικών βλαβών, αλλά και απουσία των τελευταίων. Η αύξηση της εγκεφαλικής ροής αίματος κατά 100% εμφανίζεται ως προβλεπτικός βιοδείκτης του συνδρόμου εγκεφαλικής υπεραιμίας. Οι ασθενείς με ασυμπτωματική καρωτιδική στένωση (ή μειωμένη εγκεφαλοαγγειακή εφεδρική ικανότητα) επιβεβαιώνονται, συνολικά, ως ομάδα υψηλού κινδύνου. Συζήτηση Η συσχέτιση της καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» με το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας είναι ισχυρή, παρά την ετερογένεια και τους περιορισμούς του δειγματοχώρου, συνολικά, όπως επιβεβαιώνεται, τόσο από την συστηματική ανασκόπηση του πονήματος, όσο και από τη μετα-ανάλυση που διενεργήθηκε. Σε κάθε περίπτωση, ένας σαφής ορισμός του συνδρόμου αποτελεί άμεση ανάγκη προς διαστρωμάτωση των ασθενών. Η αύξηση της εγκεφαλικής ροής αίματος κατά 100% εμφανίζεται ως προβλεπτικός βιοδείκτης του συνδρόμου εγκεφαλικής υπεραιμίας. Στο αυτό πλαίσιο, η διαχείριση της υπέρτασης δύναται να αποτελέσει βέλτιστο μέσο διαχείρισης του συνδρόμου. Αντίστοιχα, οι χρόνοι εκδήλωσης του συνδρόμου και η ετερογένειά τους καταδεικνύει την ανάγκη παρακολούθησης των ασθενών, ύστερα από την περάτωση της νοσοκομειακής τους φροντίδας (μέχρι και τριάντα ημέρες). Τα απορρέοντα ευρήματα, συνολικά, συμφωνούν με την τρέχουσα βιβλιογραφία και ενδυναμώνουν τη συλλογή, επικαιροποίηση και διαχείριση της γνώσης προς σαφείς και ενδελεχείς απαντήσεις, θεμελιώνοντας περαιτέρω την ανάπτυξη νομογραμμάτων.","abstract_html":"Εισαγωγή Το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν μιας επεμβατικής διαδικασίας επαναγγείωσης και πιο συγκεκριμένα, της καρωτιδικής ενδαρτηρεκτομής ή της καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» δύναται να είναι απειλητικό για τη ζωή, καθώς έχει συσχετιστεί ισχυρά με μοιραία ισχαιμικά επεισόδια ή ισχαιμικά επεισόδια που οδηγούν σε αναπηρία. Στην παρούσα εργασία, εστιάζουμε το ερευνητικό μας ενδιαφέρον στο σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent», αποσκοπώντας στη βέλτιστη διαστρωμάτωση των ασθενών βάσει επιστημονικών αποδείξεων. Υλικά και Μεθοδολογία Έλαβε χώρα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση της βιβλιογραφίας, διερωτώμενοι α. ποια η ισχύς της συσχέτισης της καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» με το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας; και β. ποιο το πληθυσμιακό προφίλ των ασθενών που εμφανίζουν το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent»; Η συστηματική ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε βάσει των PRISMA οδηγιών στις βάσεις δεδομένων EMBASE, CINAHL και MEDLINE, χρησιμοποιώντας τις μηχανές αναζήτησης OVID και EBSCO, αλλά και στις καταχωρήσεις της «γκρίζας βιβλιογραφίας» (Greyguide και Opengrey), προκειμένου να αποφευχθούν σφάλματα σύγχυσης και να επιτευχθεί μέγιστη συμμετοχή της τρέχουσας γνώσης για τα έτη 2000-2020. Έγινε χρήση των υπολογιστικών εργαλείων RefWorks, Covidence, Kopernio και «7 domain ROBIN-I» («the robvis toolkit»). Ως πρωτογενές αποτέλεσμα ορίστηκε το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας σε χρονικό διάστημα &lt;30 ημερών. Οι παράμετροι, που συνυπολογίστηκαν αφορούν: τον σχεδιασμό της μελέτης, τον δειγματοχώρο, τον δειγματοχώρο με εκδήλωση συνδρόμου, τον ορισμό του συνδρόμου, καθώς και τα κλινικο-παθολογικά χαρακτηριστικά, προ- και μετα-εγχειρητικά για τους ασθενείς με και δίχως εκδήλωση του συνδρόμου. Έγινε «οπτικοποίηση συναισθημάτων», ανιχνεύοντας σχετικά tweets με την υπόθεση εργασίας και τα ερωτήματά μας. Προκειμένου να αποφευχθούν βεβιασμένα ευρήματα και σφάλματα σύγχυσης, εφαρμόστηκε αυστηρή περιγραφική και στατιστική ανάλυση, παρουσία κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού. Η μετα-ανάλυση έλαβε χώρα, κάνοντας χρήση των κριτηρίων Cowley σε μελέτες που έκαναν χρήση συγκεκριμένου ορισμού προ διάγνωσης του συνδρόμου (n=33). Η ετερογένεια των ευρημάτων ποσοτικοποιήθηκε, χρησιμοποιώντας την παράμετρο «I2 statistic». Εφαρμόστηκε, επιπλέον, η μέθοδος των τυχαίων επιδράσεων κατά DerSimonian-Laird. Αποτελέσματα Με την περάτωση της συστηματικής ανασκόπησης, συλλέχθηκαν τυχαιοποιημένες και συγχρονικές μελέτες, μελέτες κοορτής και ημιπειραματικές κλινικές μελέτες. Πρόκειται για 2836 μελέτες, με την τελική συμμετοχή n=61 δημοσιευμένων εργασιών. Δεν εντοπίσαμε σχετικά ευρήματα ως προς τα ερωτήματα και την υπόθεση εργασίας μας στη «γκρίζα βιβλιογραφία». Συνολικά, οι εργασίες εμφανίζουν ταυτόσημους, σχεδόν περιορισμούς: πληθυσμιακή ετερογένεια, σποραδικά ευρήματα, ποικίλες κλινικές πρακτικές και διαφορετικές μεθοδολογίες ανάλυσης. Εκτιμώντας τη συγκεντρωτική επικινδυνότητα βεβιασμένων αποτελεσμάτων, βάσει των κριτηρίων ROBINS-I, τα ευρήματα συνηγορούν προς χαμηλή (25% εργασιών) έως μέτρια επικινδυνότητα (50% εργασιών), με την επικινδυνότητα προς βεβιασμένα αποτελέσματα να αφορούν την επιλογή των συμμετεχόντων και τον ορισμό των παραμέτρων υπό μελέτη. Βάσει της συστηματικής μας ανασκόπησης, το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας, κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» εκδηλώνεται σε ποσοστό 0-26%. Το εν λόγω εύρημα εξηγείται, κάλλιστα, από την ετερογένεια και ως προς τη χρήση διαφορετικών ορισμών και κριτηρίων ανά μελέτη (n=61). Η μετα-ανάλυσή μας υποδεικνύει πως η συγκεντρωτική εκτίμηση για την εκδήλωση του συνδρόμου εγκεφαλικής υπεραιμίας, κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent», εκτιμάται ίση προς 5% (3.00-6.80), με σαφώς έκδηλη την υψηλή ετερογένεια μεταξύ των μελετών. Όσον αφορά το πληθυσμιακό προφίλ των ασθενών, που εμφανίζουν το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» (ομάδα υψηλού κινδύνου), οι ασθενείς εμφανίζουν, πρωτίστως, μονόπλευρη κεφαλαγία, κεφαλαλγία και σύγχυση, ημιπάρεση, επιληπτικές κρίσεις, αφασία, ναυτία και εμέτους, αλλά και παραπληγία. Μια χρονική περίοδος δώδεκα ημερών δύναται να είναι κρίσιμος χρόνος για την ταυτοποίηση ασθενών της ομάδας υψηλού κινδύνου. Στους ασθενείς, που εμφάνισαν ισχαιμικό επεισόδιο, σχετικό με το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας, τα απεικονιστικά ευρήματα συνηγορούν προς την εκδήλωση ενδοκρανιακής αιμορραγίας και ισχαιμικών βλαβών, αλλά και απουσία των τελευταίων. Η αύξηση της εγκεφαλικής ροής αίματος κατά 100% εμφανίζεται ως προβλεπτικός βιοδείκτης του συνδρόμου εγκεφαλικής υπεραιμίας. Οι ασθενείς με ασυμπτωματική καρωτιδική στένωση (ή μειωμένη εγκεφαλοαγγειακή εφεδρική ικανότητα) επιβεβαιώνονται, συνολικά, ως ομάδα υψηλού κινδύνου. Συζήτηση Η συσχέτιση της καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» με το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας είναι ισχυρή, παρά την ετερογένεια και τους περιορισμούς του δειγματοχώρου, συνολικά, όπως επιβεβαιώνεται, τόσο από την συστηματική ανασκόπηση του πονήματος, όσο και από τη μετα-ανάλυση που διενεργήθηκε. Σε κάθε περίπτωση, ένας σαφής ορισμός του συνδρόμου αποτελεί άμεση ανάγκη προς διαστρωμάτωση των ασθενών. Η αύξηση της εγκεφαλικής ροής αίματος κατά 100% εμφανίζεται ως προβλεπτικός βιοδείκτης του συνδρόμου εγκεφαλικής υπεραιμίας. Στο αυτό πλαίσιο, η διαχείριση της υπέρτασης δύναται να αποτελέσει βέλτιστο μέσο διαχείρισης του συνδρόμου. Αντίστοιχα, οι χρόνοι εκδήλωσης του συνδρόμου και η ετερογένειά τους καταδεικνύει την ανάγκη παρακολούθησης των ασθενών, ύστερα από την περάτωση της νοσοκομειακής τους φροντίδας (μέχρι και τριάντα ημέρες). Τα απορρέοντα ευρήματα, συνολικά, συμφωνούν με την τρέχουσα βιβλιογραφία και ενδυναμώνουν τη συλλογή, επικαιροποίηση και διαχείριση της γνώσης προς σαφείς και ενδελεχείς απαντήσεις, θεμελιώνοντας περαιτέρω την ανάπτυξη νομογραμμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Σφήκας Σπυρίδων","Sfikas Spyridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T05:44:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2965336"],"render_values":[{"text":"uoadl:2965336","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2965336","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2965336","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2965336","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σφήκας Σπυρίδων","Sfikas Spyridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2965336","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2965336"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν μιας επεμβατικής διαδικασίας επαναγγείωσης και πιο συγκεκριμένα, της καρωτιδικής ενδαρτηρεκτομής ή της καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» δύναται να είναι απειλητικό για τη ζωή, καθώς έχει συσχετιστεί ισχυρά με μοιραία ισχαιμικά επεισόδια ή ισχαιμικά επεισόδια που οδηγούν σε αναπηρία. Στην παρούσα εργασία, εστιάζουμε το ερευνητικό μας ενδιαφέρον στο σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent», αποσκοπώντας στη βέλτιστη διαστρωμάτωση των ασθενών βάσει επιστημονικών αποδείξεων. Υλικά και Μεθοδολογία Έλαβε χώρα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση της βιβλιογραφίας, διερωτώμενοι α. ποια η ισχύς της συσχέτισης της καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» με το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας; και β. ποιο το πληθυσμιακό προφίλ των ασθενών που εμφανίζουν το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent»; Η συστηματική ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε βάσει των PRISMA οδηγιών στις βάσεις δεδομένων EMBASE, CINAHL και MEDLINE, χρησιμοποιώντας τις μηχανές αναζήτησης OVID και EBSCO, αλλά και στις καταχωρήσεις της «γκρίζας βιβλιογραφίας» (Greyguide και Opengrey), προκειμένου να αποφευχθούν σφάλματα σύγχυσης και να επιτευχθεί μέγιστη συμμετοχή της τρέχουσας γνώσης για τα έτη 2000-2020. Έγινε χρήση των υπολογιστικών εργαλείων RefWorks, Covidence, Kopernio και «7 domain ROBIN-I» («the robvis toolkit»). Ως πρωτογενές αποτέλεσμα ορίστηκε το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας σε χρονικό διάστημα <30 ημερών. Οι παράμετροι, που συνυπολογίστηκαν αφορούν: τον σχεδιασμό της μελέτης, τον δειγματοχώρο, τον δειγματοχώρο με εκδήλωση συνδρόμου, τον ορισμό του συνδρόμου, καθώς και τα κλινικο-παθολογικά χαρακτηριστικά, προ- και μετα-εγχειρητικά για τους ασθενείς με και δίχως εκδήλωση του συνδρόμου. Έγινε «οπτικοποίηση συναισθημάτων», ανιχνεύοντας σχετικά tweets με την υπόθεση εργασίας και τα ερωτήματά μας. Προκειμένου να αποφευχθούν βεβιασμένα ευρήματα και σφάλματα σύγχυσης, εφαρμόστηκε αυστηρή περιγραφική και στατιστική ανάλυση, παρουσία κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού. Η μετα-ανάλυση έλαβε χώρα, κάνοντας χρήση των κριτηρίων Cowley σε μελέτες που έκαναν χρήση συγκεκριμένου ορισμού προ διάγνωσης του συνδρόμου (n=33). Η ετερογένεια των ευρημάτων ποσοτικοποιήθηκε, χρησιμοποιώντας την παράμετρο «I2 statistic». Εφαρμόστηκε, επιπλέον, η μέθοδος των τυχαίων επιδράσεων κατά DerSimonian-Laird. Αποτελέσματα Με την περάτωση της συστηματικής ανασκόπησης, συλλέχθηκαν τυχαιοποιημένες και συγχρονικές μελέτες, μελέτες κοορτής και ημιπειραματικές κλινικές μελέτες. Πρόκειται για 2836 μελέτες, με την τελική συμμετοχή n=61 δημοσιευμένων εργασιών. Δεν εντοπίσαμε σχετικά ευρήματα ως προς τα ερωτήματα και την υπόθεση εργασίας μας στη «γκρίζα βιβλιογραφία». Συνολικά, οι εργασίες εμφανίζουν ταυτόσημους, σχεδόν περιορισμούς: πληθυσμιακή ετερογένεια, σποραδικά ευρήματα, ποικίλες κλινικές πρακτικές και διαφορετικές μεθοδολογίες ανάλυσης. Εκτιμώντας τη συγκεντρωτική επικινδυνότητα βεβιασμένων αποτελεσμάτων, βάσει των κριτηρίων ROBINS-I, τα ευρήματα συνηγορούν προς χαμηλή (25% εργασιών) έως μέτρια επικινδυνότητα (50% εργασιών), με την επικινδυνότητα προς βεβιασμένα αποτελέσματα να αφορούν την επιλογή των συμμετεχόντων και τον ορισμό των παραμέτρων υπό μελέτη. Βάσει της συστηματικής μας ανασκόπησης, το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας, κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» εκδηλώνεται σε ποσοστό 0-26%. Το εν λόγω εύρημα εξηγείται, κάλλιστα, από την ετερογένεια και ως προς τη χρήση διαφορετικών ορισμών και κριτηρίων ανά μελέτη (n=61). Η μετα-ανάλυσή μας υποδεικνύει πως η συγκεντρωτική εκτίμηση για την εκδήλωση του συνδρόμου εγκεφαλικής υπεραιμίας, κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent», εκτιμάται ίση προς 5% (3.00-6.80), με σαφώς έκδηλη την υψηλή ετερογένεια μεταξύ των μελετών. Όσον αφορά το πληθυσμιακό προφίλ των ασθενών, που εμφανίζουν το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» (ομάδα υψηλού κινδύνου), οι ασθενείς εμφανίζουν, πρωτίστως, μονόπλευρη κεφαλαγία, κεφαλαλγία και σύγχυση, ημιπάρεση, επιληπτικές κρίσεις, αφασία, ναυτία και εμέτους, αλλά και παραπληγία. Μια χρονική περίοδος δώδεκα ημερών δύναται να είναι κρίσιμος χρόνος για την ταυτοποίηση ασθενών της ομάδας υψηλού κινδύνου. Στους ασθενείς, που εμφάνισαν ισχαιμικό επεισόδιο, σχετικό με το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας, τα απεικονιστικά ευρήματα συνηγορούν προς την εκδήλωση ενδοκρανιακής αιμορραγίας και ισχαιμικών βλαβών, αλλά και απουσία των τελευταίων. Η αύξηση της εγκεφαλικής ροής αίματος κατά 100% εμφανίζεται ως προβλεπτικός βιοδείκτης του συνδρόμου εγκεφαλικής υπεραιμίας. Οι ασθενείς με ασυμπτωματική καρωτιδική στένωση (ή μειωμένη εγκεφαλοαγγειακή εφεδρική ικανότητα) επιβεβαιώνονται, συνολικά, ως ομάδα υψηλού κινδύνου. Συζήτηση Η συσχέτιση της καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» με το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας είναι ισχυρή, παρά την ετερογένεια και τους περιορισμούς του δειγματοχώρου, συνολικά, όπως επιβεβαιώνεται, τόσο από την συστηματική ανασκόπηση του πονήματος, όσο και από τη μετα-ανάλυση που διενεργήθηκε. Σε κάθε περίπτωση, ένας σαφής ορισμός του συνδρόμου αποτελεί άμεση ανάγκη προς διαστρωμάτωση των ασθενών. Η αύξηση της εγκεφαλικής ροής αίματος κατά 100% εμφανίζεται ως προβλεπτικός βιοδείκτης του συνδρόμου εγκεφαλικής υπεραιμίας. Στο αυτό πλαίσιο, η διαχείριση της υπέρτασης δύναται να αποτελέσει βέλτιστο μέσο διαχείρισης του συνδρόμου. Αντίστοιχα, οι χρόνοι εκδήλωσης του συνδρόμου και η ετερογένειά τους καταδεικνύει την ανάγκη παρακολούθησης των ασθενών, ύστερα από την περάτωση της νοσοκομειακής τους φροντίδας (μέχρι και τριάντα ημέρες). Τα απορρέοντα ευρήματα, συνολικά, συμφωνούν με την τρέχουσα βιβλιογραφία και ενδυναμώνουν τη συλλογή, επικαιροποίηση και διαχείριση της γνώσης προς σαφείς και ενδελεχείς απαντήσεις, θεμελιώνοντας περαιτέρω την ανάπτυξη νομογραμμάτων.","Introduction Cerebral hyperfusion syndrome following an invasive revascularization procedure, such as carotid endarterectomy or carotid stenting can be life threatening, as it has been strongly associated with fatal or disability strokes. Herein, we focus our research interest on cerebral hyperfusion syndrome upon carotid stenting, with the aim of evidence-based patient optimum stratification. Materials and Methods For this, a systematic review and meta-analysis were performed on peer-reviewed scientific literature and grey literature. Our hypothesis and research objectives shape the following key questions; a. what is the strength of the association of carotid stenting with cerebral hyperfusion syndrome? and b. what is the population profile of those patients who develop cerebral hyperfusion syndrome after carotid stenting? Our systematic review was performed based on the PRISMA guidelines querying the EMBASE, CINAHL and MEDLINE databases, using the OVID and EBSCO search engines for 2000-2020. Grey literature entries (Greyguide and Opengrey) were also considered to account for confounding and maximize current knowledge inclusion. A series of toolbox has been used: RefWorks, Covidence, Kopernio and «7 domain ROBIN-I» («the robvis toolkit»). Cerebral hyperfusion syndrome was defined as the primary outcome for a period of <30 days. Extra parameters taken into account include: study design, sample size, sample size with syndrome manifestation, syndrome definition, as well as the clinical-pathological patient characteristics, pre- and post-operative for patients with and without the syndrome. Sentiment visualization was carried out to detect relevant tweets with our work hypothesis and questions. Considering data sparsity and scarcity, strict descriptive statistics and data analysis were carried out, accounting for biases and confounding factors. Inclusion and exclusion criteria are carefully set. Our meta-analysis took place using the Cowley criteria in those studies with a specific definition before diagnosing the syndrome (n = 33). Data heterogeneity was quantified using the \"I2 statistic\" parameter. The DerSimonian-Laird random effects method was applied. Results Upon the completion of our systematic review, randomized and synchronized studies, cohort studies, and semi-experimental clinical trials were queried (n=61 out of 2,836 studies). No relevant grey literature findings were found. Overall study limitarions include: population heterogeneity, sporadic findings, diverse clinical practices, and different analysis methodologies. Assessing the cumulative risk of our results, based on the ROBINS-I criteria, our findings support low (25% work) to moderate risk (50% work), with the risk of biased results concerning the selection of participants and the definition of the syndrome (end-point). According to our systematic review, cerebral hyperfusion syndrome following carotid stenting occurs at a rate of 0-26%. This finding is well explained by the heterogeneity and the use of different definitions and criteria per study (n = 61). Our meta-analysis indicates that the cumulative estimate for the occurrence of cerebral hyperfusion syndrome, following carotid stenting, is estimated at 5% (3.00-6.80), with high heterogeneity between studies being once again clear. To address the population profile of those patients who develop cerebral hyperfusion syndrome after carotid stenting (high risk group), such patients show, primarily, unilateral headache, headache and confusion, hemiparesis, seizures, aphasia, nausea and vomiting, but also paraplegia. A 12-day time period can be a critical time to identify patients at high risk. In patients who have experienced an ischemic attack related to cerebral hyperfusion syndrome, imaging findings suggest the occurrence of intracranial hemorrhage and ischemic lesions, but also the absence of the latter. A 100% increase in cerebral blood flow appears as a predictive biomarker of cerebral hyperfusion syndrome. Patients with asymptomatic carotid stenosis (or reduced cerebrovascular reserve capacity) are generally confirmed to be at high risk. Discussion The correlation of carotid stenting with cerebral hyperfusion syndrome is strong, despite sample heterogeneity and overall limitations, as implied by both our systematic review and meta-analysis performed herein. In any case, a clear definition of the syndrome is urgently required toward patient stratification. An 100% increase in cerebral blood flow appears as a predictive biomarker of cerebral hyperfusion syndrome and hence, hypertension management can be an optimal means of managing the syndrome. Respectively, the times of onset of the syndrome and their heterogeneity indicate the need to monitor patients, after the end of their hospital care (up to thirty days). The resulting findings, as a whole, are in line with the current literature and strengthen the collection, updating and management of knowledge to clear and thorough answers, further establishing the development of codes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σφήκας Σπυρίδων","Sfikas Spyridon"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή Το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν μιας επεμβατικής διαδικασίας επαναγγείωσης και πιο συγκεκριμένα, της καρωτιδικής ενδαρτηρεκτομής ή της καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» δύναται να είναι απειλητικό για τη ζωή, καθώς έχει συσχετιστεί ισχυρά με μοιραία ισχαιμικά επεισόδια ή ισχαιμικά επεισόδια που οδηγούν σε αναπηρία. Στην παρούσα εργασία, εστιάζουμε το ερευνητικό μας ενδιαφέρον στο σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent», αποσκοπώντας στη βέλτιστη διαστρωμάτωση των ασθενών βάσει επιστημονικών αποδείξεων. Υλικά και Μεθοδολογία Έλαβε χώρα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση της βιβλιογραφίας, διερωτώμενοι α. ποια η ισχύς της συσχέτισης της καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» με το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας; και β. ποιο το πληθυσμιακό προφίλ των ασθενών που εμφανίζουν το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent»; Η συστηματική ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε βάσει των PRISMA οδηγιών στις βάσεις δεδομένων EMBASE, CINAHL και MEDLINE, χρησιμοποιώντας τις μηχανές αναζήτησης OVID και EBSCO, αλλά και στις καταχωρήσεις της «γκρίζας βιβλιογραφίας» (Greyguide και Opengrey), προκειμένου να αποφευχθούν σφάλματα σύγχυσης και να επιτευχθεί μέγιστη συμμετοχή της τρέχουσας γνώσης για τα έτη 2000-2020. Έγινε χρήση των υπολογιστικών εργαλείων RefWorks, Covidence, Kopernio και «7 domain ROBIN-I» («the robvis toolkit»). Ως πρωτογενές αποτέλεσμα ορίστηκε το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας σε χρονικό διάστημα <30 ημερών. Οι παράμετροι, που συνυπολογίστηκαν αφορούν: τον σχεδιασμό της μελέτης, τον δειγματοχώρο, τον δειγματοχώρο με εκδήλωση συνδρόμου, τον ορισμό του συνδρόμου, καθώς και τα κλινικο-παθολογικά χαρακτηριστικά, προ- και μετα-εγχειρητικά για τους ασθενείς με και δίχως εκδήλωση του συνδρόμου. Έγινε «οπτικοποίηση συναισθημάτων», ανιχνεύοντας σχετικά tweets με την υπόθεση εργασίας και τα ερωτήματά μας. Προκειμένου να αποφευχθούν βεβιασμένα ευρήματα και σφάλματα σύγχυσης, εφαρμόστηκε αυστηρή περιγραφική και στατιστική ανάλυση, παρουσία κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού. Η μετα-ανάλυση έλαβε χώρα, κάνοντας χρήση των κριτηρίων Cowley σε μελέτες που έκαναν χρήση συγκεκριμένου ορισμού προ διάγνωσης του συνδρόμου (n=33). Η ετερογένεια των ευρημάτων ποσοτικοποιήθηκε, χρησιμοποιώντας την παράμετρο «I2 statistic». Εφαρμόστηκε, επιπλέον, η μέθοδος των τυχαίων επιδράσεων κατά DerSimonian-Laird. Αποτελέσματα Με την περάτωση της συστηματικής ανασκόπησης, συλλέχθηκαν τυχαιοποιημένες και συγχρονικές μελέτες, μελέτες κοορτής και ημιπειραματικές κλινικές μελέτες. Πρόκειται για 2836 μελέτες, με την τελική συμμετοχή n=61 δημοσιευμένων εργασιών. Δεν εντοπίσαμε σχετικά ευρήματα ως προς τα ερωτήματα και την υπόθεση εργασίας μας στη «γκρίζα βιβλιογραφία». Συνολικά, οι εργασίες εμφανίζουν ταυτόσημους, σχεδόν περιορισμούς: πληθυσμιακή ετερογένεια, σποραδικά ευρήματα, ποικίλες κλινικές πρακτικές και διαφορετικές μεθοδολογίες ανάλυσης. Εκτιμώντας τη συγκεντρωτική επικινδυνότητα βεβιασμένων αποτελεσμάτων, βάσει των κριτηρίων ROBINS-I, τα ευρήματα συνηγορούν προς χαμηλή (25% εργασιών) έως μέτρια επικινδυνότητα (50% εργασιών), με την επικινδυνότητα προς βεβιασμένα αποτελέσματα να αφορούν την επιλογή των συμμετεχόντων και τον ορισμό των παραμέτρων υπό μελέτη. Βάσει της συστηματικής μας ανασκόπησης, το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας, κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» εκδηλώνεται σε ποσοστό 0-26%. Το εν λόγω εύρημα εξηγείται, κάλλιστα, από την ετερογένεια και ως προς τη χρήση διαφορετικών ορισμών και κριτηρίων ανά μελέτη (n=61). Η μετα-ανάλυσή μας υποδεικνύει πως η συγκεντρωτική εκτίμηση για την εκδήλωση του συνδρόμου εγκεφαλικής υπεραιμίας, κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent», εκτιμάται ίση προς 5% (3.00-6.80), με σαφώς έκδηλη την υψηλή ετερογένεια μεταξύ των μελετών. Όσον αφορά το πληθυσμιακό προφίλ των ασθενών, που εμφανίζουν το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» (ομάδα υψηλού κινδύνου), οι ασθενείς εμφανίζουν, πρωτίστως, μονόπλευρη κεφαλαγία, κεφαλαλγία και σύγχυση, ημιπάρεση, επιληπτικές κρίσεις, αφασία, ναυτία και εμέτους, αλλά και παραπληγία. Μια χρονική περίοδος δώδεκα ημερών δύναται να είναι κρίσιμος χρόνος για την ταυτοποίηση ασθενών της ομάδας υψηλού κινδύνου. Στους ασθενείς, που εμφάνισαν ισχαιμικό επεισόδιο, σχετικό με το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας, τα απεικονιστικά ευρήματα συνηγορούν προς την εκδήλωση ενδοκρανιακής αιμορραγίας και ισχαιμικών βλαβών, αλλά και απουσία των τελευταίων. Η αύξηση της εγκεφαλικής ροής αίματος κατά 100% εμφανίζεται ως προβλεπτικός βιοδείκτης του συνδρόμου εγκεφαλικής υπεραιμίας. Οι ασθενείς με ασυμπτωματική καρωτιδική στένωση (ή μειωμένη εγκεφαλοαγγειακή εφεδρική ικανότητα) επιβεβαιώνονται, συνολικά, ως ομάδα υψηλού κινδύνου. Συζήτηση Η συσχέτιση της καρωτιδικής αγγειοπλαστικής με χρήση «stent» με το σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας είναι ισχυρή, παρά την ετερογένεια και τους περιορισμούς του δειγματοχώρου, συνολικά, όπως επιβεβαιώνεται, τόσο από την συστηματική ανασκόπηση του πονήματος, όσο και από τη μετα-ανάλυση που διενεργήθηκε. Σε κάθε περίπτωση, ένας σαφής ορισμός του συνδρόμου αποτελεί άμεση ανάγκη προς διαστρωμάτωση των ασθενών. Η αύξηση της εγκεφαλικής ροής αίματος κατά 100% εμφανίζεται ως προβλεπτικός βιοδείκτης του συνδρόμου εγκεφαλικής υπεραιμίας. Στο αυτό πλαίσιο, η διαχείριση της υπέρτασης δύναται να αποτελέσει βέλτιστο μέσο διαχείρισης του συνδρόμου. Αντίστοιχα, οι χρόνοι εκδήλωσης του συνδρόμου και η ετερογένειά τους καταδεικνύει την ανάγκη παρακολούθησης των ασθενών, ύστερα από την περάτωση της νοσοκομειακής τους φροντίδας (μέχρι και τριάντα ημέρες). Τα απορρέοντα ευρήματα, συνολικά, συμφωνούν με την τρέχουσα βιβλιογραφία και ενδυναμώνουν τη συλλογή, επικαιροποίηση και διαχείριση της γνώσης προς σαφείς και ενδελεχείς απαντήσεις, θεμελιώνοντας περαιτέρω την ανάπτυξη νομογραμμάτων.","Introduction Cerebral hyperfusion syndrome following an invasive revascularization procedure, such as carotid endarterectomy or carotid stenting can be life threatening, as it has been strongly associated with fatal or disability strokes. Herein, we focus our research interest on cerebral hyperfusion syndrome upon carotid stenting, with the aim of evidence-based patient optimum stratification. Materials and Methods For this, a systematic review and meta-analysis were performed on peer-reviewed scientific literature and grey literature. Our hypothesis and research objectives shape the following key questions; a. what is the strength of the association of carotid stenting with cerebral hyperfusion syndrome? and b. what is the population profile of those patients who develop cerebral hyperfusion syndrome after carotid stenting? Our systematic review was performed based on the PRISMA guidelines querying the EMBASE, CINAHL and MEDLINE databases, using the OVID and EBSCO search engines for 2000-2020. Grey literature entries (Greyguide and Opengrey) were also considered to account for confounding and maximize current knowledge inclusion. A series of toolbox has been used: RefWorks, Covidence, Kopernio and «7 domain ROBIN-I» («the robvis toolkit»). Cerebral hyperfusion syndrome was defined as the primary outcome for a period of <30 days. Extra parameters taken into account include: study design, sample size, sample size with syndrome manifestation, syndrome definition, as well as the clinical-pathological patient characteristics, pre- and post-operative for patients with and without the syndrome. Sentiment visualization was carried out to detect relevant tweets with our work hypothesis and questions. Considering data sparsity and scarcity, strict descriptive statistics and data analysis were carried out, accounting for biases and confounding factors. Inclusion and exclusion criteria are carefully set. Our meta-analysis took place using the Cowley criteria in those studies with a specific definition before diagnosing the syndrome (n = 33). Data heterogeneity was quantified using the \"I2 statistic\" parameter. The DerSimonian-Laird random effects method was applied. Results Upon the completion of our systematic review, randomized and synchronized studies, cohort studies, and semi-experimental clinical trials were queried (n=61 out of 2,836 studies). No relevant grey literature findings were found. Overall study limitarions include: population heterogeneity, sporadic findings, diverse clinical practices, and different analysis methodologies. Assessing the cumulative risk of our results, based on the ROBINS-I criteria, our findings support low (25% work) to moderate risk (50% work), with the risk of biased results concerning the selection of participants and the definition of the syndrome (end-point). According to our systematic review, cerebral hyperfusion syndrome following carotid stenting occurs at a rate of 0-26%. This finding is well explained by the heterogeneity and the use of different definitions and criteria per study (n = 61). Our meta-analysis indicates that the cumulative estimate for the occurrence of cerebral hyperfusion syndrome, following carotid stenting, is estimated at 5% (3.00-6.80), with high heterogeneity between studies being once again clear. To address the population profile of those patients who develop cerebral hyperfusion syndrome after carotid stenting (high risk group), such patients show, primarily, unilateral headache, headache and confusion, hemiparesis, seizures, aphasia, nausea and vomiting, but also paraplegia. A 12-day time period can be a critical time to identify patients at high risk. In patients who have experienced an ischemic attack related to cerebral hyperfusion syndrome, imaging findings suggest the occurrence of intracranial hemorrhage and ischemic lesions, but also the absence of the latter. A 100% increase in cerebral blood flow appears as a predictive biomarker of cerebral hyperfusion syndrome. Patients with asymptomatic carotid stenosis (or reduced cerebrovascular reserve capacity) are generally confirmed to be at high risk. Discussion The correlation of carotid stenting with cerebral hyperfusion syndrome is strong, despite sample heterogeneity and overall limitations, as implied by both our systematic review and meta-analysis performed herein. In any case, a clear definition of the syndrome is urgently required toward patient stratification. An 100% increase in cerebral blood flow appears as a predictive biomarker of cerebral hyperfusion syndrome and hence, hypertension management can be an optimal means of managing the syndrome. Respectively, the times of onset of the syndrome and their heterogeneity indicate the need to monitor patients, after the end of their hospital care (up to thirty days). The resulting findings, as a whole, are in line with the current literature and strengthen the collection, updating and management of knowledge to clear and thorough answers, further establishing the development of codes."],"dc:identifier":["uoadl:2965336","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2965336"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύνδρομο εγκεφαλικής υπεραιμίας κατόπιν καρωτιδικής αγγειοπλαστικής: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:17Z"}