{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2965942"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2965942","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοριακή βάση συγγενών αιμοπεταλιοπαθειών","abstract":"Τα αιμοπετάλια (PLT) έχουν κομβικό ρόλο στη διαδικασία της αιμόστασης μέσω της προσκόλλησης, της ενεργοποίησης και του σχηματισμού θρόμβου στο τραυματισμένο ενδοθήλιο. Τα PLT είναι τα μικρότερα σε μέγεθος κύτταρα του αίματος, είναι απύρηνα με πολλά οργανίδια στο κυτταρόπλασμά τους, δύο εκ των οποίων τα α- και δ-κοκκία να βρίσκονται αποκλειστικά σε αυτά. Το περιεχόμενο των κοκκίων απελευθερώνεται κατά την ενεργοποίηση των PLT, οδηγώντας στην συσσώρευσή τους. Προέρχονται από τα γιγάντια μεγακαρυοκύτταρα (ΜΚ) του μυελού μέσω μιας πολύπλοκης και καλά ρυθμιζόμενης διαδικασίας. Κατά τη πορεία ωρίμανσής τους τα ΜΚ υπόκεινται σε διαδοχικές ενδομιτώσεις, αποκτούν πολύλοβους πυρήνες με υψηλή συγκέντρωση DNA, και συσσωρεύουν μεγάλες ποσότητες πρωτεϊνών και μεμβρανών. Τα ώριμα πλέον ΜΚ, μέσω μιας καλά συντονισμένης κυτταροσκελετικής διαδικασίας, δημιουργούν επιμήκη ψευδοπόδια του κυτταροπλάσματος (τα προαιμοπετάλια), τα οποία προβάλλουν προς το εσωτερικό των τριχοειδών αγγείων και αποσπώμενα, απελευθερώνονται στην κυκλοφορία ως PLT. Η πορεία της μεγακαρυοποίησης περιλαμβάνει περισσότερα από 75 γονίδια, τα οποία κωδικοποιούν μεταγραφικούς και μεταφραστικούς παράγοντες, κυτταροσκελετικές πρωτεΐνες, παράγοντες οντογένεσης των κοκκίων, μεμβρανικούς υποδοχείς και πρωτεΐνες μεταγωγής σήματος, τα οποία ρυθμίζουν τη διαφοροποίηση των ΜΚ και την παραγωγή και απελευθέρωση των PLT. Πολυμορφισμοί σε οποιοδήποτε από αυτά τα γονίδια μπορεί να οδηγήσει σε αιμοπεταλιακή διαταραχή. Οι συγγενείς αιμοπεταλιοπάθειες (IPD) είναι μια ετερογενής ομάδα σπάνιων ασθενειών, κληρονομούμενων με αυτοσωματικό υπολειπόμενο, αυτοσωματικό επικρατούντα ή Χ-συνδεδεμένο τρόπο, και χαρακτηρίζονται από ποσοτικές ή ποιοτικές διαταραχές των PLT, αν και συχνά συνδυάζεται η θρομβοπενία με αιμοπεταλιακή δυσλειτουργία. Οι ασθενείς με IPD παρουσιάζουν μεγάλο εύρος αιμορραγικών διαθέσεων, από αιμορραγία των βλεννογόνων (επίσταξη, ουλορραγία) έως και απειλητική για τη ζωή τους αιμορραγία μετά από χειρουργείο ή τραύμα, ενώ πολλές διαταραχές είναι συνδρομικού τύπου και επηρεάζουν και άλλα συστήματα. Η συχνότητα τους υπολογίζεται περίπου από 1:10.000 έως 1:1.000.000 γεννήσεις, αν και αυτός ο αριθμός είναι μάλλον υποεκτιμημένος διότι πολλές φορές διαγιγνώσκονται εσφαλμένα ως ITP. Πρόσφατη μελέτη, στην οποία διερευνήθηκε η συχνότητα μοριακών παραλλαγών (μόνο σημειακές μεταλλάξεις, ενθέσεις και ελλείψεις) σε 125.748 άτομα χωρίς ιστορικό σημαντικής παιδικής νόσου και αφορούσε 58 γονίδια σχετιζόμενα με διαταραχές των PLT, έδειξε ότι το 0,329% του γενικού πληθυσμού είχε μια κλινικώς σημαντική παραλλαγή σε κάποιο από αυτά τα γονίδια. Εξαιτίας της σπανιότητας αυτών των νοσημάτων, οι βάσεις DNA δεδομένων και οι σύγχρονες τεχνικές γονιδιακού ελέγχου όπως η WES και η NGS, είναι απαραίτητες για την έρευνα και την διασαφήνισή τους. Η παρούσα μελέτη περιγράφει τις IPD, καταγράφει τον κλινικό φαινότυπο και τη μοριακή βάση τους, και τις κατηγοριοποιεί σύμφωνα με τις διαταραχές: Α. των μεταγραφικών και μεταφραστικών οδών μεγακαρυοποίησης και παραγωγής αιμοπεταλίων (14), Β. των μεμβρανικών υποδοχέων μορίων προσκόλλησης (6), Γ. των κυτταροσκελετικών και δομικών πρωτεϊνών (15), Δ. της σύνθεσης, μετακίνησης ή έκκρισης κοκκίων (9), Ε. τις σχετιζόμενες με την απόπτωση (7), ΣΤ. της ενδοκυττάριας μεταγωγής σήματος (13).","abstract_html":"Τα αιμοπετάλια (PLT) έχουν κομβικό ρόλο στη διαδικασία της αιμόστασης μέσω της προσκόλλησης, της ενεργοποίησης και του σχηματισμού θρόμβου στο τραυματισμένο ενδοθήλιο. Τα PLT είναι τα μικρότερα σε μέγεθος κύτταρα του αίματος, είναι απύρηνα με πολλά οργανίδια στο κυτταρόπλασμά τους, δύο εκ των οποίων τα α- και δ-κοκκία να βρίσκονται αποκλειστικά σε αυτά. Το περιεχόμενο των κοκκίων απελευθερώνεται κατά την ενεργοποίηση των PLT, οδηγώντας στην συσσώρευσή τους. Προέρχονται από τα γιγάντια μεγακαρυοκύτταρα (ΜΚ) του μυελού μέσω μιας πολύπλοκης και καλά ρυθμιζόμενης διαδικασίας. Κατά τη πορεία ωρίμανσής τους τα ΜΚ υπόκεινται σε διαδοχικές ενδομιτώσεις, αποκτούν πολύλοβους πυρήνες με υψηλή συγκέντρωση DNA, και συσσωρεύουν μεγάλες ποσότητες πρωτεϊνών και μεμβρανών. Τα ώριμα πλέον ΜΚ, μέσω μιας καλά συντονισμένης κυτταροσκελετικής διαδικασίας, δημιουργούν επιμήκη ψευδοπόδια του κυτταροπλάσματος (τα προαιμοπετάλια), τα οποία προβάλλουν προς το εσωτερικό των τριχοειδών αγγείων και αποσπώμενα, απελευθερώνονται στην κυκλοφορία ως PLT. Η πορεία της μεγακαρυοποίησης περιλαμβάνει περισσότερα από 75 γονίδια, τα οποία κωδικοποιούν μεταγραφικούς και μεταφραστικούς παράγοντες, κυτταροσκελετικές πρωτεΐνες, παράγοντες οντογένεσης των κοκκίων, μεμβρανικούς υποδοχείς και πρωτεΐνες μεταγωγής σήματος, τα οποία ρυθμίζουν τη διαφοροποίηση των ΜΚ και την παραγωγή και απελευθέρωση των PLT. Πολυμορφισμοί σε οποιοδήποτε από αυτά τα γονίδια μπορεί να οδηγήσει σε αιμοπεταλιακή διαταραχή. Οι συγγενείς αιμοπεταλιοπάθειες (IPD) είναι μια ετερογενής ομάδα σπάνιων ασθενειών, κληρονομούμενων με αυτοσωματικό υπολειπόμενο, αυτοσωματικό επικρατούντα ή Χ-συνδεδεμένο τρόπο, και χαρακτηρίζονται από ποσοτικές ή ποιοτικές διαταραχές των PLT, αν και συχνά συνδυάζεται η θρομβοπενία με αιμοπεταλιακή δυσλειτουργία. Οι ασθενείς με IPD παρουσιάζουν μεγάλο εύρος αιμορραγικών διαθέσεων, από αιμορραγία των βλεννογόνων (επίσταξη, ουλορραγία) έως και απειλητική για τη ζωή τους αιμορραγία μετά από χειρουργείο ή τραύμα, ενώ πολλές διαταραχές είναι συνδρομικού τύπου και επηρεάζουν και άλλα συστήματα. Η συχνότητα τους υπολογίζεται περίπου από 1:10.000 έως 1:1.000.000 γεννήσεις, αν και αυτός ο αριθμός είναι μάλλον υποεκτιμημένος διότι πολλές φορές διαγιγνώσκονται εσφαλμένα ως ITP. Πρόσφατη μελέτη, στην οποία διερευνήθηκε η συχνότητα μοριακών παραλλαγών (μόνο σημειακές μεταλλάξεις, ενθέσεις και ελλείψεις) σε 125.748 άτομα χωρίς ιστορικό σημαντικής παιδικής νόσου και αφορούσε 58 γονίδια σχετιζόμενα με διαταραχές των PLT, έδειξε ότι το 0,329% του γενικού πληθυσμού είχε μια κλινικώς σημαντική παραλλαγή σε κάποιο από αυτά τα γονίδια. Εξαιτίας της σπανιότητας αυτών των νοσημάτων, οι βάσεις DNA δεδομένων και οι σύγχρονες τεχνικές γονιδιακού ελέγχου όπως η WES και η NGS, είναι απαραίτητες για την έρευνα και την διασαφήνισή τους. Η παρούσα μελέτη περιγράφει τις IPD, καταγράφει τον κλινικό φαινότυπο και τη μοριακή βάση τους, και τις κατηγοριοποιεί σύμφωνα με τις διαταραχές: Α. των μεταγραφικών και μεταφραστικών οδών μεγακαρυοποίησης και παραγωγής αιμοπεταλίων (14), Β. των μεμβρανικών υποδοχέων μορίων προσκόλλησης (6), Γ. των κυτταροσκελετικών και δομικών πρωτεϊνών (15), Δ. της σύνθεσης, μετακίνησης ή έκκρισης κοκκίων (9), Ε. τις σχετιζόμενες με την απόπτωση (7), ΣΤ. της ενδοκυττάριας μεταγωγής σήματος (13).","abstract_has_math":false,"creators":["Ζούλας Δημήτριος","Zoulas Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2965942"],"render_values":[{"text":"uoadl:2965942","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2965942","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2965942","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2965942","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζούλας Δημήτριος","Zoulas Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2965942","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2965942"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα αιμοπετάλια (PLT) έχουν κομβικό ρόλο στη διαδικασία της αιμόστασης μέσω της προσκόλλησης, της ενεργοποίησης και του σχηματισμού θρόμβου στο τραυματισμένο ενδοθήλιο. Τα PLT είναι τα μικρότερα σε μέγεθος κύτταρα του αίματος, είναι απύρηνα με πολλά οργανίδια στο κυτταρόπλασμά τους, δύο εκ των οποίων τα α- και δ-κοκκία να βρίσκονται αποκλειστικά σε αυτά. Το περιεχόμενο των κοκκίων απελευθερώνεται κατά την ενεργοποίηση των PLT, οδηγώντας στην συσσώρευσή τους. Προέρχονται από τα γιγάντια μεγακαρυοκύτταρα (ΜΚ) του μυελού μέσω μιας πολύπλοκης και καλά ρυθμιζόμενης διαδικασίας. Κατά τη πορεία ωρίμανσής τους τα ΜΚ υπόκεινται σε διαδοχικές ενδομιτώσεις, αποκτούν πολύλοβους πυρήνες με υψηλή συγκέντρωση DNA, και συσσωρεύουν μεγάλες ποσότητες πρωτεϊνών και μεμβρανών. Τα ώριμα πλέον ΜΚ, μέσω μιας καλά συντονισμένης κυτταροσκελετικής διαδικασίας, δημιουργούν επιμήκη ψευδοπόδια του κυτταροπλάσματος (τα προαιμοπετάλια), τα οποία προβάλλουν προς το εσωτερικό των τριχοειδών αγγείων και αποσπώμενα, απελευθερώνονται στην κυκλοφορία ως PLT. Η πορεία της μεγακαρυοποίησης περιλαμβάνει περισσότερα από 75 γονίδια, τα οποία κωδικοποιούν μεταγραφικούς και μεταφραστικούς παράγοντες, κυτταροσκελετικές πρωτεΐνες, παράγοντες οντογένεσης των κοκκίων, μεμβρανικούς υποδοχείς και πρωτεΐνες μεταγωγής σήματος, τα οποία ρυθμίζουν τη διαφοροποίηση των ΜΚ και την παραγωγή και απελευθέρωση των PLT. Πολυμορφισμοί σε οποιοδήποτε από αυτά τα γονίδια μπορεί να οδηγήσει σε αιμοπεταλιακή διαταραχή. Οι συγγενείς αιμοπεταλιοπάθειες (IPD) είναι μια ετερογενής ομάδα σπάνιων ασθενειών, κληρονομούμενων με αυτοσωματικό υπολειπόμενο, αυτοσωματικό επικρατούντα ή Χ-συνδεδεμένο τρόπο, και χαρακτηρίζονται από ποσοτικές ή ποιοτικές διαταραχές των PLT, αν και συχνά συνδυάζεται η θρομβοπενία με αιμοπεταλιακή δυσλειτουργία. Οι ασθενείς με IPD παρουσιάζουν μεγάλο εύρος αιμορραγικών διαθέσεων, από αιμορραγία των βλεννογόνων (επίσταξη, ουλορραγία) έως και απειλητική για τη ζωή τους αιμορραγία μετά από χειρουργείο ή τραύμα, ενώ πολλές διαταραχές είναι συνδρομικού τύπου και επηρεάζουν και άλλα συστήματα. Η συχνότητα τους υπολογίζεται περίπου από 1:10.000 έως 1:1.000.000 γεννήσεις, αν και αυτός ο αριθμός είναι μάλλον υποεκτιμημένος διότι πολλές φορές διαγιγνώσκονται εσφαλμένα ως ITP. Πρόσφατη μελέτη, στην οποία διερευνήθηκε η συχνότητα μοριακών παραλλαγών (μόνο σημειακές μεταλλάξεις, ενθέσεις και ελλείψεις) σε 125.748 άτομα χωρίς ιστορικό σημαντικής παιδικής νόσου και αφορούσε 58 γονίδια σχετιζόμενα με διαταραχές των PLT, έδειξε ότι το 0,329% του γενικού πληθυσμού είχε μια κλινικώς σημαντική παραλλαγή σε κάποιο από αυτά τα γονίδια. Εξαιτίας της σπανιότητας αυτών των νοσημάτων, οι βάσεις DNA δεδομένων και οι σύγχρονες τεχνικές γονιδιακού ελέγχου όπως η WES και η NGS, είναι απαραίτητες για την έρευνα και την διασαφήνισή τους. Η παρούσα μελέτη περιγράφει τις IPD, καταγράφει τον κλινικό φαινότυπο και τη μοριακή βάση τους, και τις κατηγοριοποιεί σύμφωνα με τις διαταραχές: Α. των μεταγραφικών και μεταφραστικών οδών μεγακαρυοποίησης και παραγωγής αιμοπεταλίων (14), Β. των μεμβρανικών υποδοχέων μορίων προσκόλλησης (6), Γ. των κυτταροσκελετικών και δομικών πρωτεϊνών (15), Δ. της σύνθεσης, μετακίνησης ή έκκρισης κοκκίων (9), Ε. τις σχετιζόμενες με την απόπτωση (7), ΣΤ. της ενδοκυττάριας μεταγωγής σήματος (13).","Platelets (PLT) are the key molecules mediating haemostasis via adhesion, activation and clot formation at the site of injury. PLT are the smallest cells of the blood, have no nucleus but multiple organelles in their cytoplasm, two of which are specific to these cells: δ-granules and α-granules. The contents of these granules are secreted during the activation of platelets, leading to their aggregation. The PLT are produced by megakaryocytes (MKs), their giant bone marrow precursors, through a complex and highly regulated process. Before platelets can be released into the blood stream, the megakaryocytes undergo several cycles of endomitosis to become polylobulated with a high DNA content and accumulate massive amounts of proteins and membranes. The mature megakaryocytes, through a well driven cytoskeletal process, extend cytoplasmic protrusions, termed proplatelets, into the bone marrow sinusoids to release platelets. The process of megakaryopoiesis involves more than 75 genes, coding for transcription and translation factors, cytoskeletal proteins, granule biogenesis, membrane receptors and signaling proteins, which regulate megakaryocyte differentiation and platelet formation and release. Variants in any of these genes may cause a PLT disorder. Inherited platelet disorders (IPDs) are a heterogeneous group of rare diseases (of autosomal dominant, recessive or X-linked inheritance) characterized by either a qualitative or quantitative platelet defect, but not infrequently, IPDs combine thrombocytopenia and impaired platelet function. IPD patients present with a widely-variable bleeding diathesis, including mucous membrane bleedings such as epistaxis and gingival bleeding, but they may also present with serious life threatening bleedings following surgery or trauma. Many congenital PLT disorders are associated with other clinical syndromic manifestations. The estimated prevalence of IDPs is 1:10,000 to 1:1,000,00 births, although this figure is probably underestimated because they are often misdiagnosed as immune thrombocytopenia (ITP). A recent study showed that 0.329% of subjects in the general population have a clinically meaningful loss-of-function variant in a platelet-associated gene. Because of the rarity of these disorders, databases and modern genomics techniques such as WES and NGS, have become vital to IPDs research and elucidation. The current review describes IPDs, illustrates their clinical phenotype and molecular basis, and classifies them according to defects: A. of transcriptional and translational factors related to megakaryopoiesis and PLT production (14), B. of platelet surface receptors (6), C. of cytoskeletal and structural proteins (15), D. of biosynthesis, transport and secretion of α- and δ-granules (9), E. in apoptosis (7), F. in signaling pathways (13)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοριακή βάση συγγενών αιμοπεταλιοπαθειών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζούλας Δημήτριος","Zoulas Dimitrios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Τα αιμοπετάλια (PLT) έχουν κομβικό ρόλο στη διαδικασία της αιμόστασης μέσω της προσκόλλησης, της ενεργοποίησης και του σχηματισμού θρόμβου στο τραυματισμένο ενδοθήλιο. Τα PLT είναι τα μικρότερα σε μέγεθος κύτταρα του αίματος, είναι απύρηνα με πολλά οργανίδια στο κυτταρόπλασμά τους, δύο εκ των οποίων τα α- και δ-κοκκία να βρίσκονται αποκλειστικά σε αυτά. Το περιεχόμενο των κοκκίων απελευθερώνεται κατά την ενεργοποίηση των PLT, οδηγώντας στην συσσώρευσή τους. Προέρχονται από τα γιγάντια μεγακαρυοκύτταρα (ΜΚ) του μυελού μέσω μιας πολύπλοκης και καλά ρυθμιζόμενης διαδικασίας. Κατά τη πορεία ωρίμανσής τους τα ΜΚ υπόκεινται σε διαδοχικές ενδομιτώσεις, αποκτούν πολύλοβους πυρήνες με υψηλή συγκέντρωση DNA, και συσσωρεύουν μεγάλες ποσότητες πρωτεϊνών και μεμβρανών. Τα ώριμα πλέον ΜΚ, μέσω μιας καλά συντονισμένης κυτταροσκελετικής διαδικασίας, δημιουργούν επιμήκη ψευδοπόδια του κυτταροπλάσματος (τα προαιμοπετάλια), τα οποία προβάλλουν προς το εσωτερικό των τριχοειδών αγγείων και αποσπώμενα, απελευθερώνονται στην κυκλοφορία ως PLT. Η πορεία της μεγακαρυοποίησης περιλαμβάνει περισσότερα από 75 γονίδια, τα οποία κωδικοποιούν μεταγραφικούς και μεταφραστικούς παράγοντες, κυτταροσκελετικές πρωτεΐνες, παράγοντες οντογένεσης των κοκκίων, μεμβρανικούς υποδοχείς και πρωτεΐνες μεταγωγής σήματος, τα οποία ρυθμίζουν τη διαφοροποίηση των ΜΚ και την παραγωγή και απελευθέρωση των PLT. Πολυμορφισμοί σε οποιοδήποτε από αυτά τα γονίδια μπορεί να οδηγήσει σε αιμοπεταλιακή διαταραχή. Οι συγγενείς αιμοπεταλιοπάθειες (IPD) είναι μια ετερογενής ομάδα σπάνιων ασθενειών, κληρονομούμενων με αυτοσωματικό υπολειπόμενο, αυτοσωματικό επικρατούντα ή Χ-συνδεδεμένο τρόπο, και χαρακτηρίζονται από ποσοτικές ή ποιοτικές διαταραχές των PLT, αν και συχνά συνδυάζεται η θρομβοπενία με αιμοπεταλιακή δυσλειτουργία. Οι ασθενείς με IPD παρουσιάζουν μεγάλο εύρος αιμορραγικών διαθέσεων, από αιμορραγία των βλεννογόνων (επίσταξη, ουλορραγία) έως και απειλητική για τη ζωή τους αιμορραγία μετά από χειρουργείο ή τραύμα, ενώ πολλές διαταραχές είναι συνδρομικού τύπου και επηρεάζουν και άλλα συστήματα. Η συχνότητα τους υπολογίζεται περίπου από 1:10.000 έως 1:1.000.000 γεννήσεις, αν και αυτός ο αριθμός είναι μάλλον υποεκτιμημένος διότι πολλές φορές διαγιγνώσκονται εσφαλμένα ως ITP. Πρόσφατη μελέτη, στην οποία διερευνήθηκε η συχνότητα μοριακών παραλλαγών (μόνο σημειακές μεταλλάξεις, ενθέσεις και ελλείψεις) σε 125.748 άτομα χωρίς ιστορικό σημαντικής παιδικής νόσου και αφορούσε 58 γονίδια σχετιζόμενα με διαταραχές των PLT, έδειξε ότι το 0,329% του γενικού πληθυσμού είχε μια κλινικώς σημαντική παραλλαγή σε κάποιο από αυτά τα γονίδια. Εξαιτίας της σπανιότητας αυτών των νοσημάτων, οι βάσεις DNA δεδομένων και οι σύγχρονες τεχνικές γονιδιακού ελέγχου όπως η WES και η NGS, είναι απαραίτητες για την έρευνα και την διασαφήνισή τους. Η παρούσα μελέτη περιγράφει τις IPD, καταγράφει τον κλινικό φαινότυπο και τη μοριακή βάση τους, και τις κατηγοριοποιεί σύμφωνα με τις διαταραχές: Α. των μεταγραφικών και μεταφραστικών οδών μεγακαρυοποίησης και παραγωγής αιμοπεταλίων (14), Β. των μεμβρανικών υποδοχέων μορίων προσκόλλησης (6), Γ. των κυτταροσκελετικών και δομικών πρωτεϊνών (15), Δ. της σύνθεσης, μετακίνησης ή έκκρισης κοκκίων (9), Ε. τις σχετιζόμενες με την απόπτωση (7), ΣΤ. της ενδοκυττάριας μεταγωγής σήματος (13).","Platelets (PLT) are the key molecules mediating haemostasis via adhesion, activation and clot formation at the site of injury. PLT are the smallest cells of the blood, have no nucleus but multiple organelles in their cytoplasm, two of which are specific to these cells: δ-granules and α-granules. The contents of these granules are secreted during the activation of platelets, leading to their aggregation. The PLT are produced by megakaryocytes (MKs), their giant bone marrow precursors, through a complex and highly regulated process. Before platelets can be released into the blood stream, the megakaryocytes undergo several cycles of endomitosis to become polylobulated with a high DNA content and accumulate massive amounts of proteins and membranes. The mature megakaryocytes, through a well driven cytoskeletal process, extend cytoplasmic protrusions, termed proplatelets, into the bone marrow sinusoids to release platelets. The process of megakaryopoiesis involves more than 75 genes, coding for transcription and translation factors, cytoskeletal proteins, granule biogenesis, membrane receptors and signaling proteins, which regulate megakaryocyte differentiation and platelet formation and release. Variants in any of these genes may cause a PLT disorder. Inherited platelet disorders (IPDs) are a heterogeneous group of rare diseases (of autosomal dominant, recessive or X-linked inheritance) characterized by either a qualitative or quantitative platelet defect, but not infrequently, IPDs combine thrombocytopenia and impaired platelet function. IPD patients present with a widely-variable bleeding diathesis, including mucous membrane bleedings such as epistaxis and gingival bleeding, but they may also present with serious life threatening bleedings following surgery or trauma. Many congenital PLT disorders are associated with other clinical syndromic manifestations. The estimated prevalence of IDPs is 1:10,000 to 1:1,000,00 births, although this figure is probably underestimated because they are often misdiagnosed as immune thrombocytopenia (ITP). A recent study showed that 0.329% of subjects in the general population have a clinically meaningful loss-of-function variant in a platelet-associated gene. Because of the rarity of these disorders, databases and modern genomics techniques such as WES and NGS, have become vital to IPDs research and elucidation. The current review describes IPDs, illustrates their clinical phenotype and molecular basis, and classifies them according to defects: A. of transcriptional and translational factors related to megakaryopoiesis and PLT production (14), B. of platelet surface receptors (6), C. of cytoskeletal and structural proteins (15), D. of biosynthesis, transport and secretion of α- and δ-granules (9), E. in apoptosis (7), F. in signaling pathways (13)."],"dc:identifier":["uoadl:2965942","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2965942"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μοριακή βάση συγγενών αιμοπεταλιοπαθειών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:19Z"}