{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2967033"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2967033","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Free titanium particles act synergistically with P. gingivalis lipopolysaccharide - An in vitro experimental study of periimplantitis","abstract":"Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η σημαντική αύξηση των ασθενών που φέρουν εμφυτεύματα φέρνει τον κλινικό αντιμέτωπο με την πρόληψη και θεραπεία της περιεμφυτευματικής παθολογίας, καθώς και με τη μακροπρόθεσμη διατήρηση του θεραπευτικού αποτελέσματος. Τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον της ερευνητικής κοινότητας στρέφεται προς τα ελεύθερα σωματίδια τιτανίου, ως προϊόντα διαβρωτικών ή αποτριπτικών διεργασιών στην επιφάνεια του τιτανίου, είτε κατά τη χειρουργική θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας ή από διάφορες παρεμβάσεις κατά την εφαρμογή του προληπτικού προγράμματος. Το ερώτημα που τίθεται είναι, κατά πόσον αυτά τα σωματίδια είναι ικανά να προκαλέσουν ή να εντείνουν μια ήδη εδραιωμένη φλεγμονώδη αντίδραση των ιστών, γεγονός που σίγουρα δεν βοηθάει την ίαση μίας υπάρχουσας νοσολογικής οντότητας. Σκοπός Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της επίδρασης των σωματιδίων στον ίδιο ή σε μεγαλύτερο βαθμό από το λιποπολυσακχαρίτη από P. Gingivalis, στη γονιδιακή έκφραση των προφλεγμονωδών κυτοκινών, ιντερλευκίνης-6 και ιντερλευκίνης-8, καθώς και του κολλαγόνου τύπου Ι σε ανθρώπινης προέλευσης ουλικές ινοβλάστες. Η πιθανότητα ύπαρξης μίας συνεργικής δράσης μεταξύ λιποπολυσακχαρίτη και σωματιδίων τιτανίου επίσης διερευνάται. Μέθοδοι και Υλικά Ανθρώπινης προέλευσης ουλικές ινοβλάστες καλλιεργήθηκαν σε αδροποιημένες και αμμοβολημένες (SLA) επιφάνειες τιτανίου, καθώς και σε επιφάνειες πολυστυρενίου για συνολικά 7 ημέρες. Ένα εικοσιτετράωρο μετά την καλλιέργεια των κυττάρων στις επιφάνειες, πραγματοποιήθηκε η έγχυση λιποπολυσακχαρίτη, σωματιδίων τιτανίου ή και των δύο μαζί στις πειραματικές ομάδες. Μετά από 24, 48 και 72 ώρες, διενεργήθηκε δοκιμασία ΜΤΤ για τον έλεγχο του κυτταρικού πολλαπλασιασμού. Επιπροσθέτως, για τις ίδιες χρονικές στιγμές, πραγματοποιήθηκε μικροσκοπία φθορισμού με χρώση FDA/PI για την αξιολόγηση της ζωτικότητας και απόπτωσης των κυττάρων. Στις 5 και 7 ημέρες, ολοκληρώθηκε η συνολική απομόνωση του RNA από όλες τις ομάδες για τον έλεγχο της γονιδιακής έκφρασης των ιντερλευκινών και κολλαγόνου, αλλά και η προετοιμασία των δίσκων για ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης. Αποτελέσματα Όσον αφορά στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο τύπων επιφανειών, με την αδρή επιφάνεια τιτανίου να ευνοεί λιγότερο τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών. Παρόλα αυτά, ανεξάρτητα από το είδος της έγχυσης, όλες οι ομάδες παρουσίασαν στατιστικά σημαντική αύξηση του πολλαπλασιασμού μεταξύ των υπό εξέταση χρονικών στιγμών. Ως προς τη γονιδιακή έκφραση των ιντερλευκινών, ο συνδυασμός λιποπολυσακχαρίτη και σωματιδίων τιτανίου αυξάνει σημαντικά τα επίπεδα ιντερλευκίνης-8, σε σχέση με τη μονοθεραπεία με σωματίδια ή με ενδοτοξίνη. Επιπροσθέτως, στις επιφάνειες τιτανίου, η συνέργεια των δύο επέφερε σημαντική αύξηση τόσο της ιντερλευκίνης-6 όσο και του κολλαγόνου. Η μικροσκοπία σάρωσης αποκάλυψε την απώλεια συνδέσεων μεταξύ των κυττάρων, την επιμηκυμένη μορφολογία τους, καθώς και δυσκολία προσαρμογής τους στην επιφάνεια τιτανίου. Συμπεράσματα Οι αδρές επιφάνειες τιτανίου επιδρούν σημαντικά στον πολλαπλασιασμό και τη μορφολογία των ανθρωπίνων ουλικών ινοβλαστών, που υπό συνθήκες υγείας, δεν βρίσκονται σε επαφή με το αδρό τμήμα του εμφυτεύματος, παρά μόνο αν προκύψει οστική απορρόφηση. Ακόμη, ο συνδυασμός των σωματιδίων τιτανίου και του βακτηριακού λιποπολυσακχαρίτη επιφέρει στατιστικά σημαντική άυξηση των προφλεγμονωδών κυτοκινών, IL-6 και IL-8, καθώς και του κολλαγόνου τύπου Ι. Λαμβάνοντας υπόψιν τον ανοσορυθμιστικό ρόλο των ινοβλαστών στο συνδετικό ιστό του περιεμφυτευματικού βλεννογόνου, φαίνεται ότι τα ελεύθερα σωματίδια τιτανίου προκαλούν παρόμοια κυτταρική αντίδραση με μία μικροβιακή ενδοτοξίνη, ενώ συνεργικά εντείνουν αυτή την αντίδραση. Τέλος, καθώς τα ίδια κύτταρα είναι υπεύθυνα για τη σύνθεση κολλαγόνου και την παραγωγή της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας, η αύξηση της έκφρασης του κολλαγόνου δυνητικά υποδηλώνει την αυξημένη δραστηριότητα των κυττάρων προς παραγωγή αντιδραστικού ιστού.","abstract_html":"Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η σημαντική αύξηση των ασθενών που φέρουν εμφυτεύματα φέρνει τον κλινικό αντιμέτωπο με την πρόληψη και θεραπεία της περιεμφυτευματικής παθολογίας, καθώς και με τη μακροπρόθεσμη διατήρηση του θεραπευτικού αποτελέσματος. Τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον της ερευνητικής κοινότητας στρέφεται προς τα ελεύθερα σωματίδια τιτανίου, ως προϊόντα διαβρωτικών ή αποτριπτικών διεργασιών στην επιφάνεια του τιτανίου, είτε κατά τη χειρουργική θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας ή από διάφορες παρεμβάσεις κατά την εφαρμογή του προληπτικού προγράμματος. Το ερώτημα που τίθεται είναι, κατά πόσον αυτά τα σωματίδια είναι ικανά να προκαλέσουν ή να εντείνουν μια ήδη εδραιωμένη φλεγμονώδη αντίδραση των ιστών, γεγονός που σίγουρα δεν βοηθάει την ίαση μίας υπάρχουσας νοσολογικής οντότητας. Σκοπός Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της επίδρασης των σωματιδίων στον ίδιο ή σε μεγαλύτερο βαθμό από το λιποπολυσακχαρίτη από P. Gingivalis, στη γονιδιακή έκφραση των προφλεγμονωδών κυτοκινών, ιντερλευκίνης-6 και ιντερλευκίνης-8, καθώς και του κολλαγόνου τύπου Ι σε ανθρώπινης προέλευσης ουλικές ινοβλάστες. Η πιθανότητα ύπαρξης μίας συνεργικής δράσης μεταξύ λιποπολυσακχαρίτη και σωματιδίων τιτανίου επίσης διερευνάται. Μέθοδοι και Υλικά Ανθρώπινης προέλευσης ουλικές ινοβλάστες καλλιεργήθηκαν σε αδροποιημένες και αμμοβολημένες (SLA) επιφάνειες τιτανίου, καθώς και σε επιφάνειες πολυστυρενίου για συνολικά 7 ημέρες. Ένα εικοσιτετράωρο μετά την καλλιέργεια των κυττάρων στις επιφάνειες, πραγματοποιήθηκε η έγχυση λιποπολυσακχαρίτη, σωματιδίων τιτανίου ή και των δύο μαζί στις πειραματικές ομάδες. Μετά από 24, 48 και 72 ώρες, διενεργήθηκε δοκιμασία ΜΤΤ για τον έλεγχο του κυτταρικού πολλαπλασιασμού. Επιπροσθέτως, για τις ίδιες χρονικές στιγμές, πραγματοποιήθηκε μικροσκοπία φθορισμού με χρώση FDA/PI για την αξιολόγηση της ζωτικότητας και απόπτωσης των κυττάρων. Στις 5 και 7 ημέρες, ολοκληρώθηκε η συνολική απομόνωση του RNA από όλες τις ομάδες για τον έλεγχο της γονιδιακής έκφρασης των ιντερλευκινών και κολλαγόνου, αλλά και η προετοιμασία των δίσκων για ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης. Αποτελέσματα Όσον αφορά στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο τύπων επιφανειών, με την αδρή επιφάνεια τιτανίου να ευνοεί λιγότερο τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών. Παρόλα αυτά, ανεξάρτητα από το είδος της έγχυσης, όλες οι ομάδες παρουσίασαν στατιστικά σημαντική αύξηση του πολλαπλασιασμού μεταξύ των υπό εξέταση χρονικών στιγμών. Ως προς τη γονιδιακή έκφραση των ιντερλευκινών, ο συνδυασμός λιποπολυσακχαρίτη και σωματιδίων τιτανίου αυξάνει σημαντικά τα επίπεδα ιντερλευκίνης-8, σε σχέση με τη μονοθεραπεία με σωματίδια ή με ενδοτοξίνη. Επιπροσθέτως, στις επιφάνειες τιτανίου, η συνέργεια των δύο επέφερε σημαντική αύξηση τόσο της ιντερλευκίνης-6 όσο και του κολλαγόνου. Η μικροσκοπία σάρωσης αποκάλυψε την απώλεια συνδέσεων μεταξύ των κυττάρων, την επιμηκυμένη μορφολογία τους, καθώς και δυσκολία προσαρμογής τους στην επιφάνεια τιτανίου. Συμπεράσματα Οι αδρές επιφάνειες τιτανίου επιδρούν σημαντικά στον πολλαπλασιασμό και τη μορφολογία των ανθρωπίνων ουλικών ινοβλαστών, που υπό συνθήκες υγείας, δεν βρίσκονται σε επαφή με το αδρό τμήμα του εμφυτεύματος, παρά μόνο αν προκύψει οστική απορρόφηση. Ακόμη, ο συνδυασμός των σωματιδίων τιτανίου και του βακτηριακού λιποπολυσακχαρίτη επιφέρει στατιστικά σημαντική άυξηση των προφλεγμονωδών κυτοκινών, IL-6 και IL-8, καθώς και του κολλαγόνου τύπου Ι. Λαμβάνοντας υπόψιν τον ανοσορυθμιστικό ρόλο των ινοβλαστών στο συνδετικό ιστό του περιεμφυτευματικού βλεννογόνου, φαίνεται ότι τα ελεύθερα σωματίδια τιτανίου προκαλούν παρόμοια κυτταρική αντίδραση με μία μικροβιακή ενδοτοξίνη, ενώ συνεργικά εντείνουν αυτή την αντίδραση. Τέλος, καθώς τα ίδια κύτταρα είναι υπεύθυνα για τη σύνθεση κολλαγόνου και την παραγωγή της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας, η αύξηση της έκφρασης του κολλαγόνου δυνητικά υποδηλώνει την αυξημένη δραστηριότητα των κυττάρων προς παραγωγή αντιδραστικού ιστού.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαμανώλη Ειρήνη","Papamanoli Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2967033"],"render_values":[{"text":"uoadl:2967033","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967033","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967033","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2967033","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαμανώλη Ειρήνη","Papamanoli Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2967033","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967033"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η σημαντική αύξηση των ασθενών που φέρουν εμφυτεύματα φέρνει τον κλινικό αντιμέτωπο με την πρόληψη και θεραπεία της περιεμφυτευματικής παθολογίας, καθώς και με τη μακροπρόθεσμη διατήρηση του θεραπευτικού αποτελέσματος. Τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον της ερευνητικής κοινότητας στρέφεται προς τα ελεύθερα σωματίδια τιτανίου, ως προϊόντα διαβρωτικών ή αποτριπτικών διεργασιών στην επιφάνεια του τιτανίου, είτε κατά τη χειρουργική θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας ή από διάφορες παρεμβάσεις κατά την εφαρμογή του προληπτικού προγράμματος. Το ερώτημα που τίθεται είναι, κατά πόσον αυτά τα σωματίδια είναι ικανά να προκαλέσουν ή να εντείνουν μια ήδη εδραιωμένη φλεγμονώδη αντίδραση των ιστών, γεγονός που σίγουρα δεν βοηθάει την ίαση μίας υπάρχουσας νοσολογικής οντότητας. Σκοπός Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της επίδρασης των σωματιδίων στον ίδιο ή σε μεγαλύτερο βαθμό από το λιποπολυσακχαρίτη από P. Gingivalis, στη γονιδιακή έκφραση των προφλεγμονωδών κυτοκινών, ιντερλευκίνης-6 και ιντερλευκίνης-8, καθώς και του κολλαγόνου τύπου Ι σε ανθρώπινης προέλευσης ουλικές ινοβλάστες. Η πιθανότητα ύπαρξης μίας συνεργικής δράσης μεταξύ λιποπολυσακχαρίτη και σωματιδίων τιτανίου επίσης διερευνάται. Μέθοδοι και Υλικά Ανθρώπινης προέλευσης ουλικές ινοβλάστες καλλιεργήθηκαν σε αδροποιημένες και αμμοβολημένες (SLA) επιφάνειες τιτανίου, καθώς και σε επιφάνειες πολυστυρενίου για συνολικά 7 ημέρες. Ένα εικοσιτετράωρο μετά την καλλιέργεια των κυττάρων στις επιφάνειες, πραγματοποιήθηκε η έγχυση λιποπολυσακχαρίτη, σωματιδίων τιτανίου ή και των δύο μαζί στις πειραματικές ομάδες. Μετά από 24, 48 και 72 ώρες, διενεργήθηκε δοκιμασία ΜΤΤ για τον έλεγχο του κυτταρικού πολλαπλασιασμού. Επιπροσθέτως, για τις ίδιες χρονικές στιγμές, πραγματοποιήθηκε μικροσκοπία φθορισμού με χρώση FDA/PI για την αξιολόγηση της ζωτικότητας και απόπτωσης των κυττάρων. Στις 5 και 7 ημέρες, ολοκληρώθηκε η συνολική απομόνωση του RNA από όλες τις ομάδες για τον έλεγχο της γονιδιακής έκφρασης των ιντερλευκινών και κολλαγόνου, αλλά και η προετοιμασία των δίσκων για ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης. Αποτελέσματα Όσον αφορά στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο τύπων επιφανειών, με την αδρή επιφάνεια τιτανίου να ευνοεί λιγότερο τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών. Παρόλα αυτά, ανεξάρτητα από το είδος της έγχυσης, όλες οι ομάδες παρουσίασαν στατιστικά σημαντική αύξηση του πολλαπλασιασμού μεταξύ των υπό εξέταση χρονικών στιγμών. Ως προς τη γονιδιακή έκφραση των ιντερλευκινών, ο συνδυασμός λιποπολυσακχαρίτη και σωματιδίων τιτανίου αυξάνει σημαντικά τα επίπεδα ιντερλευκίνης-8, σε σχέση με τη μονοθεραπεία με σωματίδια ή με ενδοτοξίνη. Επιπροσθέτως, στις επιφάνειες τιτανίου, η συνέργεια των δύο επέφερε σημαντική αύξηση τόσο της ιντερλευκίνης-6 όσο και του κολλαγόνου. Η μικροσκοπία σάρωσης αποκάλυψε την απώλεια συνδέσεων μεταξύ των κυττάρων, την επιμηκυμένη μορφολογία τους, καθώς και δυσκολία προσαρμογής τους στην επιφάνεια τιτανίου. Συμπεράσματα Οι αδρές επιφάνειες τιτανίου επιδρούν σημαντικά στον πολλαπλασιασμό και τη μορφολογία των ανθρωπίνων ουλικών ινοβλαστών, που υπό συνθήκες υγείας, δεν βρίσκονται σε επαφή με το αδρό τμήμα του εμφυτεύματος, παρά μόνο αν προκύψει οστική απορρόφηση. Ακόμη, ο συνδυασμός των σωματιδίων τιτανίου και του βακτηριακού λιποπολυσακχαρίτη επιφέρει στατιστικά σημαντική άυξηση των προφλεγμονωδών κυτοκινών, IL-6 και IL-8, καθώς και του κολλαγόνου τύπου Ι. Λαμβάνοντας υπόψιν τον ανοσορυθμιστικό ρόλο των ινοβλαστών στο συνδετικό ιστό του περιεμφυτευματικού βλεννογόνου, φαίνεται ότι τα ελεύθερα σωματίδια τιτανίου προκαλούν παρόμοια κυτταρική αντίδραση με μία μικροβιακή ενδοτοξίνη, ενώ συνεργικά εντείνουν αυτή την αντίδραση. Τέλος, καθώς τα ίδια κύτταρα είναι υπεύθυνα για τη σύνθεση κολλαγόνου και την παραγωγή της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας, η αύξηση της έκφρασης του κολλαγόνου δυνητικά υποδηλώνει την αυξημένη δραστηριότητα των κυττάρων προς παραγωγή αντιδραστικού ιστού.","The substantial increase of patients bearing implants, the past two decades, brings the clinician before the prevention and treatment of peri-implant pathology, as well as the long-term maintenance of the therapeutic outcome. The past years, the research interest has been turned towards free titanium particles, that are the product of corrosive events or the mechanical debridement of the implant surface, during the surgical therapy of periimplantitis or during the maintenance care program with several types of instruments. The question is whether these particles are capable of inducing or worsen an already established inflammatory reaction that will certainly not improve the condition, despite the good will of the clinician. Aim The aim of the present study is to investigate the effect of titanium particles, on the same or maybe greater degree than P. gingivalis lipopolysaccharide, on the gene expression of two major pro-inflammatory cytokines, interleukin-6 and interleukin-8, as well as gene expression of collagen type I of human gingival fibroblasts. The possibility of a synergistical activity between titanium particles and LPS is also examined. Materials and Methods Human gingival fibroblasts were cultured on sand blasted and acid-etched (SLA) titanium and TCP surfaces for 7 days. 24 hours after the culture of cells on both surfaces, the cells were treated with either LPS, particles or LPS and particles combined. At 24, 48 and 72 hours after treatment, MTT assay was performed to assess cell proliferation. FDA/PI staining has also been performed for the same time periods, in order to evaluate cell viability/apoptosis. At 5 and 7 days after the treatment, cell RNA was isolated and PCR was performed to assess gene expressions of IL-6, IL-8 and COL1A1. SEM microscopy was also performed five and seven days after the treatment for all groups on SLA surfaces. Results hGFs have shown a statistically significant difference in proliferation rates on SLA surfaces, compared to TCP, in favor of the latter. However, all groups, independently of the treatment kind, had a significant increase of their population between the time periods of examination. As far as the expression of interleukin levels is concerned, the combination of LPS and particles significantly increases the levels of interleukin-8 expression, compared to LPS or particles alone. On SLA surfaces, treatment with LPS and particles, induced a significant increase of interleukin-6 and collagen. FDA/PI microscopy has shown increased cell apoptosis for all treatment groups, as well as differences on cell morphology. SEM microscopy has revealed stressed cells with zones of no cells and a disrupted adhesion on SLA surfaces. Conclusions Rough titanium surfaces significantly affect the proliferation and morphology of human gingival fibroblasts, which contact such surfaces after bone resorption and pocket formation induced by inflammation. Moreover, the combination of titanium particles and LPS increase, in a statistically significant manner, the expression of IL-6, IL-8 and collagen. Taking into account the immunoregulatory role of fibroblasts in the connective tissue of the peri-implant mucosa, it appears that particles arouse a similar cellular reaction as the bacterial endotoxin, while synergistically intensifying this reaction. Finally, since these cells are also responsible for collagen synthesis and extracellular matrix production, the increase in collagen expression, indicates an increased activity of cells towards the production of reactive tissue."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Free titanium particles act synergistically with P. gingivalis lipopolysaccharide - An in vitro experimental study of periimplantitis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαμανώλη Ειρήνη","Papamanoli Eirini"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η σημαντική αύξηση των ασθενών που φέρουν εμφυτεύματα φέρνει τον κλινικό αντιμέτωπο με την πρόληψη και θεραπεία της περιεμφυτευματικής παθολογίας, καθώς και με τη μακροπρόθεσμη διατήρηση του θεραπευτικού αποτελέσματος. Τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον της ερευνητικής κοινότητας στρέφεται προς τα ελεύθερα σωματίδια τιτανίου, ως προϊόντα διαβρωτικών ή αποτριπτικών διεργασιών στην επιφάνεια του τιτανίου, είτε κατά τη χειρουργική θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας ή από διάφορες παρεμβάσεις κατά την εφαρμογή του προληπτικού προγράμματος. Το ερώτημα που τίθεται είναι, κατά πόσον αυτά τα σωματίδια είναι ικανά να προκαλέσουν ή να εντείνουν μια ήδη εδραιωμένη φλεγμονώδη αντίδραση των ιστών, γεγονός που σίγουρα δεν βοηθάει την ίαση μίας υπάρχουσας νοσολογικής οντότητας. Σκοπός Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της επίδρασης των σωματιδίων στον ίδιο ή σε μεγαλύτερο βαθμό από το λιποπολυσακχαρίτη από P. Gingivalis, στη γονιδιακή έκφραση των προφλεγμονωδών κυτοκινών, ιντερλευκίνης-6 και ιντερλευκίνης-8, καθώς και του κολλαγόνου τύπου Ι σε ανθρώπινης προέλευσης ουλικές ινοβλάστες. Η πιθανότητα ύπαρξης μίας συνεργικής δράσης μεταξύ λιποπολυσακχαρίτη και σωματιδίων τιτανίου επίσης διερευνάται. Μέθοδοι και Υλικά Ανθρώπινης προέλευσης ουλικές ινοβλάστες καλλιεργήθηκαν σε αδροποιημένες και αμμοβολημένες (SLA) επιφάνειες τιτανίου, καθώς και σε επιφάνειες πολυστυρενίου για συνολικά 7 ημέρες. Ένα εικοσιτετράωρο μετά την καλλιέργεια των κυττάρων στις επιφάνειες, πραγματοποιήθηκε η έγχυση λιποπολυσακχαρίτη, σωματιδίων τιτανίου ή και των δύο μαζί στις πειραματικές ομάδες. Μετά από 24, 48 και 72 ώρες, διενεργήθηκε δοκιμασία ΜΤΤ για τον έλεγχο του κυτταρικού πολλαπλασιασμού. Επιπροσθέτως, για τις ίδιες χρονικές στιγμές, πραγματοποιήθηκε μικροσκοπία φθορισμού με χρώση FDA/PI για την αξιολόγηση της ζωτικότητας και απόπτωσης των κυττάρων. Στις 5 και 7 ημέρες, ολοκληρώθηκε η συνολική απομόνωση του RNA από όλες τις ομάδες για τον έλεγχο της γονιδιακής έκφρασης των ιντερλευκινών και κολλαγόνου, αλλά και η προετοιμασία των δίσκων για ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης. Αποτελέσματα Όσον αφορά στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο τύπων επιφανειών, με την αδρή επιφάνεια τιτανίου να ευνοεί λιγότερο τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών. Παρόλα αυτά, ανεξάρτητα από το είδος της έγχυσης, όλες οι ομάδες παρουσίασαν στατιστικά σημαντική αύξηση του πολλαπλασιασμού μεταξύ των υπό εξέταση χρονικών στιγμών. Ως προς τη γονιδιακή έκφραση των ιντερλευκινών, ο συνδυασμός λιποπολυσακχαρίτη και σωματιδίων τιτανίου αυξάνει σημαντικά τα επίπεδα ιντερλευκίνης-8, σε σχέση με τη μονοθεραπεία με σωματίδια ή με ενδοτοξίνη. Επιπροσθέτως, στις επιφάνειες τιτανίου, η συνέργεια των δύο επέφερε σημαντική αύξηση τόσο της ιντερλευκίνης-6 όσο και του κολλαγόνου. Η μικροσκοπία σάρωσης αποκάλυψε την απώλεια συνδέσεων μεταξύ των κυττάρων, την επιμηκυμένη μορφολογία τους, καθώς και δυσκολία προσαρμογής τους στην επιφάνεια τιτανίου. Συμπεράσματα Οι αδρές επιφάνειες τιτανίου επιδρούν σημαντικά στον πολλαπλασιασμό και τη μορφολογία των ανθρωπίνων ουλικών ινοβλαστών, που υπό συνθήκες υγείας, δεν βρίσκονται σε επαφή με το αδρό τμήμα του εμφυτεύματος, παρά μόνο αν προκύψει οστική απορρόφηση. Ακόμη, ο συνδυασμός των σωματιδίων τιτανίου και του βακτηριακού λιποπολυσακχαρίτη επιφέρει στατιστικά σημαντική άυξηση των προφλεγμονωδών κυτοκινών, IL-6 και IL-8, καθώς και του κολλαγόνου τύπου Ι. Λαμβάνοντας υπόψιν τον ανοσορυθμιστικό ρόλο των ινοβλαστών στο συνδετικό ιστό του περιεμφυτευματικού βλεννογόνου, φαίνεται ότι τα ελεύθερα σωματίδια τιτανίου προκαλούν παρόμοια κυτταρική αντίδραση με μία μικροβιακή ενδοτοξίνη, ενώ συνεργικά εντείνουν αυτή την αντίδραση. Τέλος, καθώς τα ίδια κύτταρα είναι υπεύθυνα για τη σύνθεση κολλαγόνου και την παραγωγή της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας, η αύξηση της έκφρασης του κολλαγόνου δυνητικά υποδηλώνει την αυξημένη δραστηριότητα των κυττάρων προς παραγωγή αντιδραστικού ιστού.","The substantial increase of patients bearing implants, the past two decades, brings the clinician before the prevention and treatment of peri-implant pathology, as well as the long-term maintenance of the therapeutic outcome. The past years, the research interest has been turned towards free titanium particles, that are the product of corrosive events or the mechanical debridement of the implant surface, during the surgical therapy of periimplantitis or during the maintenance care program with several types of instruments. The question is whether these particles are capable of inducing or worsen an already established inflammatory reaction that will certainly not improve the condition, despite the good will of the clinician. Aim The aim of the present study is to investigate the effect of titanium particles, on the same or maybe greater degree than P. gingivalis lipopolysaccharide, on the gene expression of two major pro-inflammatory cytokines, interleukin-6 and interleukin-8, as well as gene expression of collagen type I of human gingival fibroblasts. The possibility of a synergistical activity between titanium particles and LPS is also examined. Materials and Methods Human gingival fibroblasts were cultured on sand blasted and acid-etched (SLA) titanium and TCP surfaces for 7 days. 24 hours after the culture of cells on both surfaces, the cells were treated with either LPS, particles or LPS and particles combined. At 24, 48 and 72 hours after treatment, MTT assay was performed to assess cell proliferation. FDA/PI staining has also been performed for the same time periods, in order to evaluate cell viability/apoptosis. At 5 and 7 days after the treatment, cell RNA was isolated and PCR was performed to assess gene expressions of IL-6, IL-8 and COL1A1. SEM microscopy was also performed five and seven days after the treatment for all groups on SLA surfaces. Results hGFs have shown a statistically significant difference in proliferation rates on SLA surfaces, compared to TCP, in favor of the latter. However, all groups, independently of the treatment kind, had a significant increase of their population between the time periods of examination. As far as the expression of interleukin levels is concerned, the combination of LPS and particles significantly increases the levels of interleukin-8 expression, compared to LPS or particles alone. On SLA surfaces, treatment with LPS and particles, induced a significant increase of interleukin-6 and collagen. FDA/PI microscopy has shown increased cell apoptosis for all treatment groups, as well as differences on cell morphology. SEM microscopy has revealed stressed cells with zones of no cells and a disrupted adhesion on SLA surfaces. Conclusions Rough titanium surfaces significantly affect the proliferation and morphology of human gingival fibroblasts, which contact such surfaces after bone resorption and pocket formation induced by inflammation. Moreover, the combination of titanium particles and LPS increase, in a statistically significant manner, the expression of IL-6, IL-8 and collagen. Taking into account the immunoregulatory role of fibroblasts in the connective tissue of the peri-implant mucosa, it appears that particles arouse a similar cellular reaction as the bacterial endotoxin, while synergistically intensifying this reaction. Finally, since these cells are also responsible for collagen synthesis and extracellular matrix production, the increase in collagen expression, indicates an increased activity of cells towards the production of reactive tissue."],"dc:identifier":["uoadl:2967033","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967033"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Free titanium particles act synergistically with P. gingivalis lipopolysaccharide - An in vitro experimental study of periimplantitis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:20Z"}