{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2967431"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2967431","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ελεγχος γονιδιακού προφίλ σε ασθενή με ανεγχείρητο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Συσχέτιση με κλινικές παραμέτρους και θεραπευτικές παρεμβάσεις","abstract":"Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η πιο συνήθης και θανατηφόρα κακοήθεια παγκοσμίως. Παρ΄ολ’ αυτά, τα τελευταία χρόνια η ταυτοποίηση των ειδικών μεταλλάξεων, έχει επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας του τοπικά προχωρημένου, ανεγχείρητου και μεταστατικού μη μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονα (NSCLC). Η ταυτοποίηση των οδηγών μεταλλάξεων και η χρήση των κατάλληλων αναστολέων της τυροσινικής κινάσης (Tyrosine Kinase Inhibitors, TKIs) έχει επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην διαχείριση, τη θεραπευτική προσέγγιση και την έκβαση ασθενών με προχωρημένη νόσο, ιδιαίτερα στα αδενοκαρκινώματα. Οι EGFR μεταλλάξεις σε προχωρημένο NSCLC αποτελούν την υποομάδα μεταλλάξεων με αποδεδειγμένο βιολογικό και θεραπευτικό στόχο, που ανευρίσκονται στο 15-20% των αδενοκαρκινωμάτων. Ανιχνεύονται στο περίπου 30-40% των ασθενών Ασιατικής καταγωγής με αδενοκαρκίνωμα και στο 10-20% των ασθενών λευκής ή μαύρης φυλής, είναι πιο συχνές στο γυναικείο φύλο και στους μη καπνιστές Οι αναδιατάξεις στο ALK ταυτοποιούνται στο 5% των ασθενών με αδενοκαρκίνωμα. Όπως και στο δημογραφικό προφίλ των ασθενών με EGFR μεταλλάξεις, οι ALK αναδιατάξεις ανευρίσκονται πιο συχνά σε μη καπνιστές. Η παρουσία μιας οδηγού μετάλλαξης αποτελεί προβλεπτικό δείκτη για συγκεκριμένο TKI. Η παρουσία EGFR μετάλλαξης και ALK αναδιάταξης σχετίζεται με βελτιωμένη πρόγνωση. Αναδρομικές αναλύσεις της ολικής επιβίωσης ασθενών με προχωρημένο ανεγχείρητο NSCLC και EGFR μετάλλαξη, που έχουν λάβει θεραπεία με ΤΚΙ, αναφέρουν ολική επιβίωση 25-31 μήνες και πενταετή επιβίωση 15-20%. Οι περισσότερες μελέτες σχετικά με τον ανεγχείρητο ή μεταστατικό NSCLC με οδηγές μεταλλάξεις, βασίζονται σε πληθυσμούς της Ανατολικής Ασίας λόγω υψηλότερης συχνότητας εμφάνισης . Τα «δεδομένα πραγματικού κόσμου» της συνήθους κλινικής πρακτικής σχετικά με τη θεραπεία και τη μακροχρόνια επιβίωση σε ασθενείς Καυκάσιας φυλής με NSCLC και οδηγές μεταλλάξεις εξακολουθούν να είναι σπάνια. Στην παρούσα μελέτη, πραγματοποιήθηκε μια αναδρομική ανάλυση σε φακέλους ασθενών με οδηγό μετάλλαξη. Καταγράφονται ο επιπολασμός των οδηγών μεταλλάξεων, οι τρόποι θεραπείας και η ανάλυση των μηχανισμών αντίστασης σε ένα μέρος Ελλήνων ασθενών , που έλαβαν θεραπεία σε ένα κέντρο αναφοράς για τον καρκίνο πνεύμονα. Δημογραφικά, κλινικά χαρακτηριστικά, υπότυποι μεταλλάξεων, θεραπεία καταγράφηκαν από το μητρώο. Τα αποτελέσματα που αξιολογήθηκαν ήταν η επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) , η ανάπτυξη αντοχής στους ΤΚΙς και η συνολική επιβίωση (OS). Η ανάλυση επικεντρώνεται σε 69 συνολικά ασθενείς με τοπικά προχωρημένο, ανεγχείρητο ή μεταστατικό NSCLC που φέρουν οδηγό μετάλλαξη, EGFR ή ALK. Εγινε ανάλυση των δεδομένων για τη συσχέτιση του OS σε μήνες των EGFR (+) ασθενών με το φύλο, το Performance Status και τους υπότυπους των EGFR μεταλλάξεων. Ο μέσος όρος συνολικής επιβίωσης των EGFR (+) ασθενών είναι 23,6 μήνες. Ο μέσος όρος ανέρχεται στους 23,8 μήνες στους άνδρες, και στους 23,5 μήνες στις γυναίκες. Ασθενείς με καλή συνολική υγεία (PS 0/I) κατά τη διάγνωση έχουν μεγαλύτερη συνολική επιβίωση. Ο μέσος όρος επιβίωσης για τους EGFR (+) exon 19 del ασθενείς ανέρχεται στους 25,2 μήνες, ενώ για τους EGFR (+) exon 21 mutation ασθενείς φτάνει στους 22,5 μήνες. Η συνολική επιβίωση ανέρχεται στους 13,1 μήνες για τους ALK(+) ασθενείς. Παρατηρήθηκε σαφής υπεροχή των γυναικών, με τον μέσο όρο να φτάνει στους 21,2 μήνες ενώ ο μέσος όρος συνολικής επιβίωσης για τους άνδρες ανέρχεται στους 10 μήνες. Οσον αφορά τη συνολική κατάσταση υγείας κατά τη διάγνωση, υπερέχουν με σημαντική διαφορά ως προς την επιβίωση οι ασθενείς με PS 0/I συγκριτικά με ασθενείς χειρότερης κλινικής κατάστασης.","abstract_html":"Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η πιο συνήθης και θανατηφόρα κακοήθεια παγκοσμίως. Παρ΄ολ’ αυτά, τα τελευταία χρόνια η ταυτοποίηση των ειδικών μεταλλάξεων, έχει επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας του τοπικά προχωρημένου, ανεγχείρητου και μεταστατικού μη μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονα (NSCLC). Η ταυτοποίηση των οδηγών μεταλλάξεων και η χρήση των κατάλληλων αναστολέων της τυροσινικής κινάσης (Tyrosine Kinase Inhibitors, TKIs) έχει επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην διαχείριση, τη θεραπευτική προσέγγιση και την έκβαση ασθενών με προχωρημένη νόσο, ιδιαίτερα στα αδενοκαρκινώματα. Οι EGFR μεταλλάξεις σε προχωρημένο NSCLC αποτελούν την υποομάδα μεταλλάξεων με αποδεδειγμένο βιολογικό και θεραπευτικό στόχο, που ανευρίσκονται στο 15-20% των αδενοκαρκινωμάτων. Ανιχνεύονται στο περίπου 30-40% των ασθενών Ασιατικής καταγωγής με αδενοκαρκίνωμα και στο 10-20% των ασθενών λευκής ή μαύρης φυλής, είναι πιο συχνές στο γυναικείο φύλο και στους μη καπνιστές Οι αναδιατάξεις στο ALK ταυτοποιούνται στο 5% των ασθενών με αδενοκαρκίνωμα. Όπως και στο δημογραφικό προφίλ των ασθενών με EGFR μεταλλάξεις, οι ALK αναδιατάξεις ανευρίσκονται πιο συχνά σε μη καπνιστές. Η παρουσία μιας οδηγού μετάλλαξης αποτελεί προβλεπτικό δείκτη για συγκεκριμένο TKI. Η παρουσία EGFR μετάλλαξης και ALK αναδιάταξης σχετίζεται με βελτιωμένη πρόγνωση. Αναδρομικές αναλύσεις της ολικής επιβίωσης ασθενών με προχωρημένο ανεγχείρητο NSCLC και EGFR μετάλλαξη, που έχουν λάβει θεραπεία με ΤΚΙ, αναφέρουν ολική επιβίωση 25-31 μήνες και πενταετή επιβίωση 15-20%. Οι περισσότερες μελέτες σχετικά με τον ανεγχείρητο ή μεταστατικό NSCLC με οδηγές μεταλλάξεις, βασίζονται σε πληθυσμούς της Ανατολικής Ασίας λόγω υψηλότερης συχνότητας εμφάνισης . Τα «δεδομένα πραγματικού κόσμου» της συνήθους κλινικής πρακτικής σχετικά με τη θεραπεία και τη μακροχρόνια επιβίωση σε ασθενείς Καυκάσιας φυλής με NSCLC και οδηγές μεταλλάξεις εξακολουθούν να είναι σπάνια. Στην παρούσα μελέτη, πραγματοποιήθηκε μια αναδρομική ανάλυση σε φακέλους ασθενών με οδηγό μετάλλαξη. Καταγράφονται ο επιπολασμός των οδηγών μεταλλάξεων, οι τρόποι θεραπείας και η ανάλυση των μηχανισμών αντίστασης σε ένα μέρος Ελλήνων ασθενών , που έλαβαν θεραπεία σε ένα κέντρο αναφοράς για τον καρκίνο πνεύμονα. Δημογραφικά, κλινικά χαρακτηριστικά, υπότυποι μεταλλάξεων, θεραπεία καταγράφηκαν από το μητρώο. Τα αποτελέσματα που αξιολογήθηκαν ήταν η επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) , η ανάπτυξη αντοχής στους ΤΚΙς και η συνολική επιβίωση (OS). Η ανάλυση επικεντρώνεται σε 69 συνολικά ασθενείς με τοπικά προχωρημένο, ανεγχείρητο ή μεταστατικό NSCLC που φέρουν οδηγό μετάλλαξη, EGFR ή ALK. Εγινε ανάλυση των δεδομένων για τη συσχέτιση του OS σε μήνες των EGFR (+) ασθενών με το φύλο, το Performance Status και τους υπότυπους των EGFR μεταλλάξεων. Ο μέσος όρος συνολικής επιβίωσης των EGFR (+) ασθενών είναι 23,6 μήνες. Ο μέσος όρος ανέρχεται στους 23,8 μήνες στους άνδρες, και στους 23,5 μήνες στις γυναίκες. Ασθενείς με καλή συνολική υγεία (PS 0/I) κατά τη διάγνωση έχουν μεγαλύτερη συνολική επιβίωση. Ο μέσος όρος επιβίωσης για τους EGFR (+) exon 19 del ασθενείς ανέρχεται στους 25,2 μήνες, ενώ για τους EGFR (+) exon 21 mutation ασθενείς φτάνει στους 22,5 μήνες. Η συνολική επιβίωση ανέρχεται στους 13,1 μήνες για τους ALK(+) ασθενείς. Παρατηρήθηκε σαφής υπεροχή των γυναικών, με τον μέσο όρο να φτάνει στους 21,2 μήνες ενώ ο μέσος όρος συνολικής επιβίωσης για τους άνδρες ανέρχεται στους 10 μήνες. Οσον αφορά τη συνολική κατάσταση υγείας κατά τη διάγνωση, υπερέχουν με σημαντική διαφορά ως προς την επιβίωση οι ασθενείς με PS 0/I συγκριτικά με ασθενείς χειρότερης κλινικής κατάστασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάνη Μαρία","Mani Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2967431"],"render_values":[{"text":"uoadl:2967431","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967431","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967431","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2967431","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάνη Μαρία","Mani Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2967431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967431"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η πιο συνήθης και θανατηφόρα κακοήθεια παγκοσμίως. Παρ΄ολ’ αυτά, τα τελευταία χρόνια η ταυτοποίηση των ειδικών μεταλλάξεων, έχει επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας του τοπικά προχωρημένου, ανεγχείρητου και μεταστατικού μη μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονα (NSCLC). Η ταυτοποίηση των οδηγών μεταλλάξεων και η χρήση των κατάλληλων αναστολέων της τυροσινικής κινάσης (Tyrosine Kinase Inhibitors, TKIs) έχει επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην διαχείριση, τη θεραπευτική προσέγγιση και την έκβαση ασθενών με προχωρημένη νόσο, ιδιαίτερα στα αδενοκαρκινώματα. Οι EGFR μεταλλάξεις σε προχωρημένο NSCLC αποτελούν την υποομάδα μεταλλάξεων με αποδεδειγμένο βιολογικό και θεραπευτικό στόχο, που ανευρίσκονται στο 15-20% των αδενοκαρκινωμάτων. Ανιχνεύονται στο περίπου 30-40% των ασθενών Ασιατικής καταγωγής με αδενοκαρκίνωμα και στο 10-20% των ασθενών λευκής ή μαύρης φυλής, είναι πιο συχνές στο γυναικείο φύλο και στους μη καπνιστές Οι αναδιατάξεις στο ALK ταυτοποιούνται στο 5% των ασθενών με αδενοκαρκίνωμα. Όπως και στο δημογραφικό προφίλ των ασθενών με EGFR μεταλλάξεις, οι ALK αναδιατάξεις ανευρίσκονται πιο συχνά σε μη καπνιστές. Η παρουσία μιας οδηγού μετάλλαξης αποτελεί προβλεπτικό δείκτη για συγκεκριμένο TKI. Η παρουσία EGFR μετάλλαξης και ALK αναδιάταξης σχετίζεται με βελτιωμένη πρόγνωση. Αναδρομικές αναλύσεις της ολικής επιβίωσης ασθενών με προχωρημένο ανεγχείρητο NSCLC και EGFR μετάλλαξη, που έχουν λάβει θεραπεία με ΤΚΙ, αναφέρουν ολική επιβίωση 25-31 μήνες και πενταετή επιβίωση 15-20%. Οι περισσότερες μελέτες σχετικά με τον ανεγχείρητο ή μεταστατικό NSCLC με οδηγές μεταλλάξεις, βασίζονται σε πληθυσμούς της Ανατολικής Ασίας λόγω υψηλότερης συχνότητας εμφάνισης . Τα «δεδομένα πραγματικού κόσμου» της συνήθους κλινικής πρακτικής σχετικά με τη θεραπεία και τη μακροχρόνια επιβίωση σε ασθενείς Καυκάσιας φυλής με NSCLC και οδηγές μεταλλάξεις εξακολουθούν να είναι σπάνια. Στην παρούσα μελέτη, πραγματοποιήθηκε μια αναδρομική ανάλυση σε φακέλους ασθενών με οδηγό μετάλλαξη. Καταγράφονται ο επιπολασμός των οδηγών μεταλλάξεων, οι τρόποι θεραπείας και η ανάλυση των μηχανισμών αντίστασης σε ένα μέρος Ελλήνων ασθενών , που έλαβαν θεραπεία σε ένα κέντρο αναφοράς για τον καρκίνο πνεύμονα. Δημογραφικά, κλινικά χαρακτηριστικά, υπότυποι μεταλλάξεων, θεραπεία καταγράφηκαν από το μητρώο. Τα αποτελέσματα που αξιολογήθηκαν ήταν η επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) , η ανάπτυξη αντοχής στους ΤΚΙς και η συνολική επιβίωση (OS). Η ανάλυση επικεντρώνεται σε 69 συνολικά ασθενείς με τοπικά προχωρημένο, ανεγχείρητο ή μεταστατικό NSCLC που φέρουν οδηγό μετάλλαξη, EGFR ή ALK. Εγινε ανάλυση των δεδομένων για τη συσχέτιση του OS σε μήνες των EGFR (+) ασθενών με το φύλο, το Performance Status και τους υπότυπους των EGFR μεταλλάξεων. Ο μέσος όρος συνολικής επιβίωσης των EGFR (+) ασθενών είναι 23,6 μήνες. Ο μέσος όρος ανέρχεται στους 23,8 μήνες στους άνδρες, και στους 23,5 μήνες στις γυναίκες. Ασθενείς με καλή συνολική υγεία (PS 0/I) κατά τη διάγνωση έχουν μεγαλύτερη συνολική επιβίωση. Ο μέσος όρος επιβίωσης για τους EGFR (+) exon 19 del ασθενείς ανέρχεται στους 25,2 μήνες, ενώ για τους EGFR (+) exon 21 mutation ασθενείς φτάνει στους 22,5 μήνες. Η συνολική επιβίωση ανέρχεται στους 13,1 μήνες για τους ALK(+) ασθενείς. Παρατηρήθηκε σαφής υπεροχή των γυναικών, με τον μέσο όρο να φτάνει στους 21,2 μήνες ενώ ο μέσος όρος συνολικής επιβίωσης για τους άνδρες ανέρχεται στους 10 μήνες. Οσον αφορά τη συνολική κατάσταση υγείας κατά τη διάγνωση, υπερέχουν με σημαντική διαφορά ως προς την επιβίωση οι ασθενείς με PS 0/I συγκριτικά με ασθενείς χειρότερης κλινικής κατάστασης.","Lung cancer remains the most common and deadly malignancy in the world. Nevertheless, in recent years, the identification of specific mutations has led to significant changes in the treatment of local advanced, non-operative and metastatic non-small cell lung cancer (NSCLC). The identification of driven mutation and the use of appropriate Tyrosine Kinase Inhibitors (TKIs) have brought about significant changes in the management, treatment approach, and outcome of patients with advanced disease, particularly adenocarcinomas. EGFR mutations in advanced NSCLC belong in the subgroup of mutations with proven biological and therapeutic target, detected in 15-20% of adenocarcinomas. They are detected in about 30-40% of patients of Asian origin with adenocarcinoma and in 10-20% of white or black race patients, they are more common in women and non-smokers. ALK rearrangements are identified in 5% of patients with adenocarcinoma. As in the demographic profile of patients with EGFR mutations, ALK rearrangements are more commonly found in non-smokers. The presence of a driven mutation is predictive of a specific TKI use. The presence of EGFR mutation and ALK rearrangement is associated with improved prognosis . Retrospective analysis of the overall survival of patients with advanced non-operative NSCLC and EGFR mutation, who have been treated with TKI, report an overall survival of 25-31 months and a five-year survival of 15-20%. Most studies regarding the non-operative or metastatic NSCLC with driven mutations are based on East Asian populations due to their higher incidence. \"Real-world data\" of routine clinical practice on treatment and long-term survival in Caucasian patients with NSCLC and driven mutation are still rare. In the present study, a retrospective analysis was performed on a mutant patient population. The prevalence of driven mutations, the treatment methods and the analysis of resistance mechanisms in a part of the Greek patients, who were treated in a reference center for lung cancer, are recorded. Demographics, clinical features, subtypes of mutations and treatment were recorded from the register. Outcomes evaluated were disease-free survival (PFS), development of TKI resistance, and overall survival (OS). The assay focuses on a total of 69 individuals with locally advanced, non-operative or metastatic NSCLC carrying a driven mutation, EGFR or ALK. Systematic data analysis of the OS of EGFR (+) patients regarding the sex, the Performance Status (PS) and subtypes of EGFR mutations was performed. The average overall survival (OS) of EGFR (+) patients is 23.6 months. The average OS is 23.8 months in men, and 23.5 months in women. Patients with good overall health (PS 0 / I) at diagnosis have a higher overall survival. The average survival for EGFR (+) exon 19 del patients is 25.2 months, while for EGFR (+) exon 21 mutation patients reaches 22.5 months. Overall survival is 13.1 months for ALK (+) patients. A clear predominance of women was observed, with the average OS for women is 21.2 months while the average overall survival for men is 10 months. In terms of overall health at diagnosis, patients with good overall health (PS 0 / I) at diagnosis have a higher overall survival."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ελεγχος γονιδιακού προφίλ σε ασθενή με ανεγχείρητο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Συσχέτιση με κλινικές παραμέτρους και θεραπευτικές παρεμβάσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάνη Μαρία","Mani Maria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η πιο συνήθης και θανατηφόρα κακοήθεια παγκοσμίως. Παρ΄ολ’ αυτά, τα τελευταία χρόνια η ταυτοποίηση των ειδικών μεταλλάξεων, έχει επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας του τοπικά προχωρημένου, ανεγχείρητου και μεταστατικού μη μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονα (NSCLC). Η ταυτοποίηση των οδηγών μεταλλάξεων και η χρήση των κατάλληλων αναστολέων της τυροσινικής κινάσης (Tyrosine Kinase Inhibitors, TKIs) έχει επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην διαχείριση, τη θεραπευτική προσέγγιση και την έκβαση ασθενών με προχωρημένη νόσο, ιδιαίτερα στα αδενοκαρκινώματα. Οι EGFR μεταλλάξεις σε προχωρημένο NSCLC αποτελούν την υποομάδα μεταλλάξεων με αποδεδειγμένο βιολογικό και θεραπευτικό στόχο, που ανευρίσκονται στο 15-20% των αδενοκαρκινωμάτων. Ανιχνεύονται στο περίπου 30-40% των ασθενών Ασιατικής καταγωγής με αδενοκαρκίνωμα και στο 10-20% των ασθενών λευκής ή μαύρης φυλής, είναι πιο συχνές στο γυναικείο φύλο και στους μη καπνιστές Οι αναδιατάξεις στο ALK ταυτοποιούνται στο 5% των ασθενών με αδενοκαρκίνωμα. Όπως και στο δημογραφικό προφίλ των ασθενών με EGFR μεταλλάξεις, οι ALK αναδιατάξεις ανευρίσκονται πιο συχνά σε μη καπνιστές. Η παρουσία μιας οδηγού μετάλλαξης αποτελεί προβλεπτικό δείκτη για συγκεκριμένο TKI. Η παρουσία EGFR μετάλλαξης και ALK αναδιάταξης σχετίζεται με βελτιωμένη πρόγνωση. Αναδρομικές αναλύσεις της ολικής επιβίωσης ασθενών με προχωρημένο ανεγχείρητο NSCLC και EGFR μετάλλαξη, που έχουν λάβει θεραπεία με ΤΚΙ, αναφέρουν ολική επιβίωση 25-31 μήνες και πενταετή επιβίωση 15-20%. Οι περισσότερες μελέτες σχετικά με τον ανεγχείρητο ή μεταστατικό NSCLC με οδηγές μεταλλάξεις, βασίζονται σε πληθυσμούς της Ανατολικής Ασίας λόγω υψηλότερης συχνότητας εμφάνισης . Τα «δεδομένα πραγματικού κόσμου» της συνήθους κλινικής πρακτικής σχετικά με τη θεραπεία και τη μακροχρόνια επιβίωση σε ασθενείς Καυκάσιας φυλής με NSCLC και οδηγές μεταλλάξεις εξακολουθούν να είναι σπάνια. Στην παρούσα μελέτη, πραγματοποιήθηκε μια αναδρομική ανάλυση σε φακέλους ασθενών με οδηγό μετάλλαξη. Καταγράφονται ο επιπολασμός των οδηγών μεταλλάξεων, οι τρόποι θεραπείας και η ανάλυση των μηχανισμών αντίστασης σε ένα μέρος Ελλήνων ασθενών , που έλαβαν θεραπεία σε ένα κέντρο αναφοράς για τον καρκίνο πνεύμονα. Δημογραφικά, κλινικά χαρακτηριστικά, υπότυποι μεταλλάξεων, θεραπεία καταγράφηκαν από το μητρώο. Τα αποτελέσματα που αξιολογήθηκαν ήταν η επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) , η ανάπτυξη αντοχής στους ΤΚΙς και η συνολική επιβίωση (OS). Η ανάλυση επικεντρώνεται σε 69 συνολικά ασθενείς με τοπικά προχωρημένο, ανεγχείρητο ή μεταστατικό NSCLC που φέρουν οδηγό μετάλλαξη, EGFR ή ALK. Εγινε ανάλυση των δεδομένων για τη συσχέτιση του OS σε μήνες των EGFR (+) ασθενών με το φύλο, το Performance Status και τους υπότυπους των EGFR μεταλλάξεων. Ο μέσος όρος συνολικής επιβίωσης των EGFR (+) ασθενών είναι 23,6 μήνες. Ο μέσος όρος ανέρχεται στους 23,8 μήνες στους άνδρες, και στους 23,5 μήνες στις γυναίκες. Ασθενείς με καλή συνολική υγεία (PS 0/I) κατά τη διάγνωση έχουν μεγαλύτερη συνολική επιβίωση. Ο μέσος όρος επιβίωσης για τους EGFR (+) exon 19 del ασθενείς ανέρχεται στους 25,2 μήνες, ενώ για τους EGFR (+) exon 21 mutation ασθενείς φτάνει στους 22,5 μήνες. Η συνολική επιβίωση ανέρχεται στους 13,1 μήνες για τους ALK(+) ασθενείς. Παρατηρήθηκε σαφής υπεροχή των γυναικών, με τον μέσο όρο να φτάνει στους 21,2 μήνες ενώ ο μέσος όρος συνολικής επιβίωσης για τους άνδρες ανέρχεται στους 10 μήνες. Οσον αφορά τη συνολική κατάσταση υγείας κατά τη διάγνωση, υπερέχουν με σημαντική διαφορά ως προς την επιβίωση οι ασθενείς με PS 0/I συγκριτικά με ασθενείς χειρότερης κλινικής κατάστασης.","Lung cancer remains the most common and deadly malignancy in the world. Nevertheless, in recent years, the identification of specific mutations has led to significant changes in the treatment of local advanced, non-operative and metastatic non-small cell lung cancer (NSCLC). The identification of driven mutation and the use of appropriate Tyrosine Kinase Inhibitors (TKIs) have brought about significant changes in the management, treatment approach, and outcome of patients with advanced disease, particularly adenocarcinomas. EGFR mutations in advanced NSCLC belong in the subgroup of mutations with proven biological and therapeutic target, detected in 15-20% of adenocarcinomas. They are detected in about 30-40% of patients of Asian origin with adenocarcinoma and in 10-20% of white or black race patients, they are more common in women and non-smokers. ALK rearrangements are identified in 5% of patients with adenocarcinoma. As in the demographic profile of patients with EGFR mutations, ALK rearrangements are more commonly found in non-smokers. The presence of a driven mutation is predictive of a specific TKI use. The presence of EGFR mutation and ALK rearrangement is associated with improved prognosis . Retrospective analysis of the overall survival of patients with advanced non-operative NSCLC and EGFR mutation, who have been treated with TKI, report an overall survival of 25-31 months and a five-year survival of 15-20%. Most studies regarding the non-operative or metastatic NSCLC with driven mutations are based on East Asian populations due to their higher incidence. \"Real-world data\" of routine clinical practice on treatment and long-term survival in Caucasian patients with NSCLC and driven mutation are still rare. In the present study, a retrospective analysis was performed on a mutant patient population. The prevalence of driven mutations, the treatment methods and the analysis of resistance mechanisms in a part of the Greek patients, who were treated in a reference center for lung cancer, are recorded. Demographics, clinical features, subtypes of mutations and treatment were recorded from the register. Outcomes evaluated were disease-free survival (PFS), development of TKI resistance, and overall survival (OS). The assay focuses on a total of 69 individuals with locally advanced, non-operative or metastatic NSCLC carrying a driven mutation, EGFR or ALK. Systematic data analysis of the OS of EGFR (+) patients regarding the sex, the Performance Status (PS) and subtypes of EGFR mutations was performed. The average overall survival (OS) of EGFR (+) patients is 23.6 months. The average OS is 23.8 months in men, and 23.5 months in women. Patients with good overall health (PS 0 / I) at diagnosis have a higher overall survival. The average survival for EGFR (+) exon 19 del patients is 25.2 months, while for EGFR (+) exon 21 mutation patients reaches 22.5 months. Overall survival is 13.1 months for ALK (+) patients. A clear predominance of women was observed, with the average OS for women is 21.2 months while the average overall survival for men is 10 months. In terms of overall health at diagnosis, patients with good overall health (PS 0 / I) at diagnosis have a higher overall survival."],"dc:identifier":["uoadl:2967431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967431"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ελεγχος γονιδιακού προφίλ σε ασθενή με ανεγχείρητο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Συσχέτιση με κλινικές παραμέτρους και θεραπευτικές παρεμβάσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:22Z"}