{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2967469"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2967469","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση μη-συνδρομικής ανδρικής υπογονιμότητας","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η υπογονιμότητα ορίζεται ως μια ασθένεια που χαρακτηρίζεται από αδυναμία επίτευξης εγκυμοσύνης μετά από 12 μήνες τακτικών σεξουαλικών επαφών. Ανέρχεται παγκοσμίως σε 15-20%. Η φυσιολογική λειτουργία του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος ελέγχεται από τον άξονα υποθαλάμου–υπόφυσης– γονάδας. ΣΚΟΠΟΣ: Στην παρούσα διατριβή αξιοποιούνται και αναφέρονται αποτελέσματα από πρόσφατα δημοσιευμένα άρθρα ανασκόπησης, στα οποία έχουν ομαδοποιηθεί τα γονίδια που σχετίζονται με την μη συνδρομική ανδρική υπογονιμότητα. Στόχο αποτελεί ο εντοπισμός και η αναφορά των σημαντικότερων γονιδίων που εμπλέκονται στην μη συνδρομική ανδρική υπογονιμότητα. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Για την υλοποίηση της εργασίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών δημοσιεύσεων. Χρησιμοποιήθηκαν μηχανές αναζήτησης, με κυριότερες τις Google, PubMed, Google Scholar, Med of Science. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:Ένα μεγάλο πλήθος γονιδίων φαίνεται ότι σχετίζεται με την μη συνδρομική ανδρική υπογονιμότητα. Σύμφωνα με το επίπεδο του ορμονικού άξονα το οποίο επηρεάζει το κάθε γονίδιο μπορεί να γίνει μια κατηγοριοποίηση αυτών που προκαλούν βλάβες στην ρύθμιση της διαδικασίας της σπερματογένεσης εξ αιτίας διαταραχής στη λειτουργία υποθαλάμου-υπόφυσης(pre-testicular), αυτών που προκαλούν βλάβες κατά την σπερματογένεσηλόγω δυσλειτουργίας του όρχεος (testicular) και τέλος αυτές που επιδρούν στο στάδιο μετά την σπερματογένεση (post testicular). Ένα πλήθος γονιδίων συσχετίζονται με τη μη συνδρομική υπογονιμότητα σε κάθε ένα από τα παραπάνω στάδια. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην παρούσα εργασία στα γονίδια αυτά που σχετίζονται με μη φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων στο σπέρμα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Κεντρικό άξονα μετέπειτα ερευνών θα πρέπει να αποτελέσει η συγκέντρωση και περαιτέρω ομαδοποίηση του τεράστιου διαθέσιμου όγκου δεδομένων σχετικά με την ανδρική υπογονιμότητα.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η υπογονιμότητα ορίζεται ως μια ασθένεια που χαρακτηρίζεται από αδυναμία επίτευξης εγκυμοσύνης μετά από 12 μήνες τακτικών σεξουαλικών επαφών. Ανέρχεται παγκοσμίως σε 15-20%. Η φυσιολογική λειτουργία του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος ελέγχεται από τον άξονα υποθαλάμου–υπόφυσης– γονάδας. ΣΚΟΠΟΣ: Στην παρούσα διατριβή αξιοποιούνται και αναφέρονται αποτελέσματα από πρόσφατα δημοσιευμένα άρθρα ανασκόπησης, στα οποία έχουν ομαδοποιηθεί τα γονίδια που σχετίζονται με την μη συνδρομική ανδρική υπογονιμότητα. Στόχο αποτελεί ο εντοπισμός και η αναφορά των σημαντικότερων γονιδίων που εμπλέκονται στην μη συνδρομική ανδρική υπογονιμότητα. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Για την υλοποίηση της εργασίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών δημοσιεύσεων. Χρησιμοποιήθηκαν μηχανές αναζήτησης, με κυριότερες τις Google, PubMed, Google Scholar, Med of Science. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:Ένα μεγάλο πλήθος γονιδίων φαίνεται ότι σχετίζεται με την μη συνδρομική ανδρική υπογονιμότητα. Σύμφωνα με το επίπεδο του ορμονικού άξονα το οποίο επηρεάζει το κάθε γονίδιο μπορεί να γίνει μια κατηγοριοποίηση αυτών που προκαλούν βλάβες στην ρύθμιση της διαδικασίας της σπερματογένεσης εξ αιτίας διαταραχής στη λειτουργία υποθαλάμου-υπόφυσης(pre-testicular), αυτών που προκαλούν βλάβες κατά την σπερματογένεσηλόγω δυσλειτουργίας του όρχεος (testicular) και τέλος αυτές που επιδρούν στο στάδιο μετά την σπερματογένεση (post testicular). Ένα πλήθος γονιδίων συσχετίζονται με τη μη συνδρομική υπογονιμότητα σε κάθε ένα από τα παραπάνω στάδια. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην παρούσα εργασία στα γονίδια αυτά που σχετίζονται με μη φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων στο σπέρμα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Κεντρικό άξονα μετέπειτα ερευνών θα πρέπει να αποτελέσει η συγκέντρωση και περαιτέρω ομαδοποίηση του τεράστιου διαθέσιμου όγκου δεδομένων σχετικά με την ανδρική υπογονιμότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγγέλαινα Καλλιόπη","Aggelaina Kalliopi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2967469"],"render_values":[{"text":"uoadl:2967469","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967469","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967469","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2967469","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγγέλαινα Καλλιόπη","Aggelaina Kalliopi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2967469","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967469"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η υπογονιμότητα ορίζεται ως μια ασθένεια που χαρακτηρίζεται από αδυναμία επίτευξης εγκυμοσύνης μετά από 12 μήνες τακτικών σεξουαλικών επαφών. Ανέρχεται παγκοσμίως σε 15-20%. Η φυσιολογική λειτουργία του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος ελέγχεται από τον άξονα υποθαλάμου–υπόφυσης– γονάδας. ΣΚΟΠΟΣ: Στην παρούσα διατριβή αξιοποιούνται και αναφέρονται αποτελέσματα από πρόσφατα δημοσιευμένα άρθρα ανασκόπησης, στα οποία έχουν ομαδοποιηθεί τα γονίδια που σχετίζονται με την μη συνδρομική ανδρική υπογονιμότητα. Στόχο αποτελεί ο εντοπισμός και η αναφορά των σημαντικότερων γονιδίων που εμπλέκονται στην μη συνδρομική ανδρική υπογονιμότητα. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Για την υλοποίηση της εργασίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών δημοσιεύσεων. Χρησιμοποιήθηκαν μηχανές αναζήτησης, με κυριότερες τις Google, PubMed, Google Scholar, Med of Science. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:Ένα μεγάλο πλήθος γονιδίων φαίνεται ότι σχετίζεται με την μη συνδρομική ανδρική υπογονιμότητα. Σύμφωνα με το επίπεδο του ορμονικού άξονα το οποίο επηρεάζει το κάθε γονίδιο μπορεί να γίνει μια κατηγοριοποίηση αυτών που προκαλούν βλάβες στην ρύθμιση της διαδικασίας της σπερματογένεσης εξ αιτίας διαταραχής στη λειτουργία υποθαλάμου-υπόφυσης(pre-testicular), αυτών που προκαλούν βλάβες κατά την σπερματογένεσηλόγω δυσλειτουργίας του όρχεος (testicular) και τέλος αυτές που επιδρούν στο στάδιο μετά την σπερματογένεση (post testicular). Ένα πλήθος γονιδίων συσχετίζονται με τη μη συνδρομική υπογονιμότητα σε κάθε ένα από τα παραπάνω στάδια. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην παρούσα εργασία στα γονίδια αυτά που σχετίζονται με μη φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων στο σπέρμα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Κεντρικό άξονα μετέπειτα ερευνών θα πρέπει να αποτελέσει η συγκέντρωση και περαιτέρω ομαδοποίηση του τεράστιου διαθέσιμου όγκου δεδομένων σχετικά με την ανδρική υπογονιμότητα.","BACKGROUND: Infertility is defined as a disease characterized by failure to achieve a clinical pregnancy after 12 months of regular and unprotected sexual intercourse. It affects up to 15-20% of couplesglobally. Normal functioning of the male reproductive system is biologically mostly dictated by the hypothalamic–pituitary–gonadal axis. The origins of male infertility can be divided into three groups: pre-testicular, testicular and post-testicular. AIM: This study aimed to critically examine the existing literature relevant to the genes associated with non-syndromic male infertility, look into the categories into which these genes have been grouped and identify the most important ones for further discussion. METHODOLOGY: A bibliographic review of scientific publications was performed to carry out this study. Search engines used included PubMed, Google Scholar,Med of Science and other biomedical databases. RESULTS: The numerous genes associated with non-syndromic male infertility can be grouped into the following categories, according to the level of hormonal axis affected by the gene: pre-testicular, testicular και post-testicular. Function disorders, originating in the hypothalamus–pituitary, are grouped as pre-testicular disorders, disorders related with testes dysfunctions during spermatogenesis are grouped as testicular, while disorders that affect the stages after spermatogenesis are grouped as post-testicular. Genes associated with an abnormal number of spermatozoa following semen analysis have been a focus of this study review. CONCLUSION: Collection and further grouping of the available data from the global databases, related to non-syndromic male infertility, should constitute the central focus of further research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση μη-συνδρομικής ανδρικής υπογονιμότητας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγγέλαινα Καλλιόπη","Aggelaina Kalliopi"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η υπογονιμότητα ορίζεται ως μια ασθένεια που χαρακτηρίζεται από αδυναμία επίτευξης εγκυμοσύνης μετά από 12 μήνες τακτικών σεξουαλικών επαφών. Ανέρχεται παγκοσμίως σε 15-20%. Η φυσιολογική λειτουργία του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος ελέγχεται από τον άξονα υποθαλάμου–υπόφυσης– γονάδας. ΣΚΟΠΟΣ: Στην παρούσα διατριβή αξιοποιούνται και αναφέρονται αποτελέσματα από πρόσφατα δημοσιευμένα άρθρα ανασκόπησης, στα οποία έχουν ομαδοποιηθεί τα γονίδια που σχετίζονται με την μη συνδρομική ανδρική υπογονιμότητα. Στόχο αποτελεί ο εντοπισμός και η αναφορά των σημαντικότερων γονιδίων που εμπλέκονται στην μη συνδρομική ανδρική υπογονιμότητα. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Για την υλοποίηση της εργασίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών δημοσιεύσεων. Χρησιμοποιήθηκαν μηχανές αναζήτησης, με κυριότερες τις Google, PubMed, Google Scholar, Med of Science. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:Ένα μεγάλο πλήθος γονιδίων φαίνεται ότι σχετίζεται με την μη συνδρομική ανδρική υπογονιμότητα. Σύμφωνα με το επίπεδο του ορμονικού άξονα το οποίο επηρεάζει το κάθε γονίδιο μπορεί να γίνει μια κατηγοριοποίηση αυτών που προκαλούν βλάβες στην ρύθμιση της διαδικασίας της σπερματογένεσης εξ αιτίας διαταραχής στη λειτουργία υποθαλάμου-υπόφυσης(pre-testicular), αυτών που προκαλούν βλάβες κατά την σπερματογένεσηλόγω δυσλειτουργίας του όρχεος (testicular) και τέλος αυτές που επιδρούν στο στάδιο μετά την σπερματογένεση (post testicular). Ένα πλήθος γονιδίων συσχετίζονται με τη μη συνδρομική υπογονιμότητα σε κάθε ένα από τα παραπάνω στάδια. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην παρούσα εργασία στα γονίδια αυτά που σχετίζονται με μη φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων στο σπέρμα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Κεντρικό άξονα μετέπειτα ερευνών θα πρέπει να αποτελέσει η συγκέντρωση και περαιτέρω ομαδοποίηση του τεράστιου διαθέσιμου όγκου δεδομένων σχετικά με την ανδρική υπογονιμότητα.","BACKGROUND: Infertility is defined as a disease characterized by failure to achieve a clinical pregnancy after 12 months of regular and unprotected sexual intercourse. It affects up to 15-20% of couplesglobally. Normal functioning of the male reproductive system is biologically mostly dictated by the hypothalamic–pituitary–gonadal axis. The origins of male infertility can be divided into three groups: pre-testicular, testicular and post-testicular. AIM: This study aimed to critically examine the existing literature relevant to the genes associated with non-syndromic male infertility, look into the categories into which these genes have been grouped and identify the most important ones for further discussion. METHODOLOGY: A bibliographic review of scientific publications was performed to carry out this study. Search engines used included PubMed, Google Scholar,Med of Science and other biomedical databases. RESULTS: The numerous genes associated with non-syndromic male infertility can be grouped into the following categories, according to the level of hormonal axis affected by the gene: pre-testicular, testicular και post-testicular. Function disorders, originating in the hypothalamus–pituitary, are grouped as pre-testicular disorders, disorders related with testes dysfunctions during spermatogenesis are grouped as testicular, while disorders that affect the stages after spermatogenesis are grouped as post-testicular. Genes associated with an abnormal number of spermatozoa following semen analysis have been a focus of this study review. CONCLUSION: Collection and further grouping of the available data from the global databases, related to non-syndromic male infertility, should constitute the central focus of further research."],"dc:identifier":["uoadl:2967469","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967469"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση μη-συνδρομικής ανδρικής υπογονιμότητας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:22Z"}