{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2967485"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2967485","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της άσκησης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση","abstract":"Εισαγωγή: Τα προγράμματα άσκησης φαίνεται να έχουν θετική επίδραση τόσο σε ογκολογικούς ασθενείς όσο και σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. Ωστόσο υπάρχει ένα βιβλιογραφικό κενό σε σχέση με το κατά πόσο η άσκηση είναι κατάλληλη και ευεργετική για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση και η ασφάλεια ενός προγράμματος άσκησης και αποκατάστασης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση. Σχεδιασμός και μεθοδολογία: Η εργασία αποτελεί μια μελέτη ανάλυσης περιπτώσεων δύο ασθενών γυναικών, Α και Β, με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση, 61 και 66 ετών, με κλάσμα εξώθησης 45% και 35%, σε βέλτιστη φαρμακευτική αγωγή και κλινικά σταθερών. Το πρωτόκολλο που ακολουθήθηκε ήταν ένας συνδυασμός αερόβιας άσκησης (20’-30΄ σε κυκλοεργόμετρο) με μυϊκή ενδυνάμωση (2-3 σετ, 10-12 επαναλήψεις, για μυϊκές ομάδες του θώρακα και των άνω άκρων, και των τετρακεφάλων και οπισθίων μηριαίων, 3 φορές/εβδομάδα για 12 εβδομάδες. Πριν και μετά το πρόγραμμα, πραγματοποιήθηκε μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης, μετρήσεις δύναμης και συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο για την ποιότητα ζωής. Πριν και μετά την πρώτη μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης αξιολογήθηκε η μικροκυκλοφορία με την μέθοδο NIRS. Αποτελέσματα: Για την ασθενή Α οι τιμές πριν/μετά το πρόγραμμα διαμορφώθηκαν ως εξής: ποιότητα ζωής: 67/15, δύναμη τετρακεφάλου: 35/42 kg, δύναμη θώρακα: 20/25 kg, μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου: 19,6/20,1 mL/kg/min και 1,47/1,51 L/min, αναερόβιος ουδός: 12,5/11,0 mL/kg/min, μέγιστο έργο: 80/100 W, ρυθμός κατανάλωσης οξυγόνου: 15,17/12,26, ρυθμός επαναιμάτωσης: 6,03/3,74. Για την ασθενή Β οι τιμές πριν/μετά την παρέμβαση ήταν: ποιότητα ζωής: 50/21, δύναμη τετρακεφάλου: 15/18 kg, δύναμη θώρακα: 20/22 kg, μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου: 13,5/14,6 mL/kg/min και 0,74/0,79 L/min, αναερόβιος ουδός: 9,3/8,9 mL/kg/min, μέγιστο έργο: 35/45 W, ρυθμός κατανάλωσης οξυγόνου: 16,78/12,77, ρυθμός επαναιμάτωσης: 3,79/1,89. Κατά την άσκηση, δεν παρατηρήθηκαν συμβάματα. Συμπεράσματα: Ασθενείς με καρδιακή αμυλοείδωση και καρδιακή ανεπάρκεια μπορούν να παρακολουθήσουν προγράμματα άσκησης με ασφάλεια και να ωφεληθούν στην λειτουργική τους κατάσταση και την ποιότητα ζωής. Τα αποτελέσματα αυτά απαιτούν διερεύνηση με τυχαιοποιημένες μελέτες.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα προγράμματα άσκησης φαίνεται να έχουν θετική επίδραση τόσο σε ογκολογικούς ασθενείς όσο και σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. Ωστόσο υπάρχει ένα βιβλιογραφικό κενό σε σχέση με το κατά πόσο η άσκηση είναι κατάλληλη και ευεργετική για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση και η ασφάλεια ενός προγράμματος άσκησης και αποκατάστασης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση. Σχεδιασμός και μεθοδολογία: Η εργασία αποτελεί μια μελέτη ανάλυσης περιπτώσεων δύο ασθενών γυναικών, Α και Β, με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση, 61 και 66 ετών, με κλάσμα εξώθησης 45% και 35%, σε βέλτιστη φαρμακευτική αγωγή και κλινικά σταθερών. Το πρωτόκολλο που ακολουθήθηκε ήταν ένας συνδυασμός αερόβιας άσκησης (20’-30΄ σε κυκλοεργόμετρο) με μυϊκή ενδυνάμωση (2-3 σετ, 10-12 επαναλήψεις, για μυϊκές ομάδες του θώρακα και των άνω άκρων, και των τετρακεφάλων και οπισθίων μηριαίων, 3 φορές/εβδομάδα για 12 εβδομάδες. Πριν και μετά το πρόγραμμα, πραγματοποιήθηκε μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης, μετρήσεις δύναμης και συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο για την ποιότητα ζωής. Πριν και μετά την πρώτη μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης αξιολογήθηκε η μικροκυκλοφορία με την μέθοδο NIRS. Αποτελέσματα: Για την ασθενή Α οι τιμές πριν/μετά το πρόγραμμα διαμορφώθηκαν ως εξής: ποιότητα ζωής: 67/15, δύναμη τετρακεφάλου: 35/42 kg, δύναμη θώρακα: 20/25 kg, μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου: 19,6/20,1 mL/kg/min και 1,47/1,51 L/min, αναερόβιος ουδός: 12,5/11,0 mL/kg/min, μέγιστο έργο: 80/100 W, ρυθμός κατανάλωσης οξυγόνου: 15,17/12,26, ρυθμός επαναιμάτωσης: 6,03/3,74. Για την ασθενή Β οι τιμές πριν/μετά την παρέμβαση ήταν: ποιότητα ζωής: 50/21, δύναμη τετρακεφάλου: 15/18 kg, δύναμη θώρακα: 20/22 kg, μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου: 13,5/14,6 mL/kg/min και 0,74/0,79 L/min, αναερόβιος ουδός: 9,3/8,9 mL/kg/min, μέγιστο έργο: 35/45 W, ρυθμός κατανάλωσης οξυγόνου: 16,78/12,77, ρυθμός επαναιμάτωσης: 3,79/1,89. Κατά την άσκηση, δεν παρατηρήθηκαν συμβάματα. Συμπεράσματα: Ασθενείς με καρδιακή αμυλοείδωση και καρδιακή ανεπάρκεια μπορούν να παρακολουθήσουν προγράμματα άσκησης με ασφάλεια και να ωφεληθούν στην λειτουργική τους κατάσταση και την ποιότητα ζωής. Τα αποτελέσματα αυτά απαιτούν διερεύνηση με τυχαιοποιημένες μελέτες.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγγέλου Μαριάννα","Angelou Marianna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2967485"],"render_values":[{"text":"uoadl:2967485","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967485","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967485","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2967485","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγγέλου Μαριάννα","Angelou Marianna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2967485","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967485"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα προγράμματα άσκησης φαίνεται να έχουν θετική επίδραση τόσο σε ογκολογικούς ασθενείς όσο και σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. Ωστόσο υπάρχει ένα βιβλιογραφικό κενό σε σχέση με το κατά πόσο η άσκηση είναι κατάλληλη και ευεργετική για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση και η ασφάλεια ενός προγράμματος άσκησης και αποκατάστασης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση. Σχεδιασμός και μεθοδολογία: Η εργασία αποτελεί μια μελέτη ανάλυσης περιπτώσεων δύο ασθενών γυναικών, Α και Β, με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση, 61 και 66 ετών, με κλάσμα εξώθησης 45% και 35%, σε βέλτιστη φαρμακευτική αγωγή και κλινικά σταθερών. Το πρωτόκολλο που ακολουθήθηκε ήταν ένας συνδυασμός αερόβιας άσκησης (20’-30΄ σε κυκλοεργόμετρο) με μυϊκή ενδυνάμωση (2-3 σετ, 10-12 επαναλήψεις, για μυϊκές ομάδες του θώρακα και των άνω άκρων, και των τετρακεφάλων και οπισθίων μηριαίων, 3 φορές/εβδομάδα για 12 εβδομάδες. Πριν και μετά το πρόγραμμα, πραγματοποιήθηκε μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης, μετρήσεις δύναμης και συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο για την ποιότητα ζωής. Πριν και μετά την πρώτη μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης αξιολογήθηκε η μικροκυκλοφορία με την μέθοδο NIRS. Αποτελέσματα: Για την ασθενή Α οι τιμές πριν/μετά το πρόγραμμα διαμορφώθηκαν ως εξής: ποιότητα ζωής: 67/15, δύναμη τετρακεφάλου: 35/42 kg, δύναμη θώρακα: 20/25 kg, μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου: 19,6/20,1 mL/kg/min και 1,47/1,51 L/min, αναερόβιος ουδός: 12,5/11,0 mL/kg/min, μέγιστο έργο: 80/100 W, ρυθμός κατανάλωσης οξυγόνου: 15,17/12,26, ρυθμός επαναιμάτωσης: 6,03/3,74. Για την ασθενή Β οι τιμές πριν/μετά την παρέμβαση ήταν: ποιότητα ζωής: 50/21, δύναμη τετρακεφάλου: 15/18 kg, δύναμη θώρακα: 20/22 kg, μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου: 13,5/14,6 mL/kg/min και 0,74/0,79 L/min, αναερόβιος ουδός: 9,3/8,9 mL/kg/min, μέγιστο έργο: 35/45 W, ρυθμός κατανάλωσης οξυγόνου: 16,78/12,77, ρυθμός επαναιμάτωσης: 3,79/1,89. Κατά την άσκηση, δεν παρατηρήθηκαν συμβάματα. Συμπεράσματα: Ασθενείς με καρδιακή αμυλοείδωση και καρδιακή ανεπάρκεια μπορούν να παρακολουθήσουν προγράμματα άσκησης με ασφάλεια και να ωφεληθούν στην λειτουργική τους κατάσταση και την ποιότητα ζωής. Τα αποτελέσματα αυτά απαιτούν διερεύνηση με τυχαιοποιημένες μελέτες.","Background: Exercise programs appear to have a positive effect on both oncology patients and patients with chronic heart failure. However, there is a gap in scientific literature regarding whether exercise is appropriate and beneficial for patients with heart failure and cardiac amyloidosis. The aim of this study was to investigate the effect and safety of an exercise and rehabilitation program in patients with heart failure and cardiac amyloidosis. Design and Methods: This is a case study of two female patients, A and B, with heart failure and cardiac amyloidosis, 61 and 66 years old, with ejection fraction 45% and 35%, on optimal medication and clinically stable. The protocol followed, was a combination of aerobic exercise (20'-30' on a cycle ergometer) with muscle strengthening (2-3 sets, 10-12 repetitions, for muscle groups of the chest and upper limbs, and quadriceps and posterior thighs, 3 times/week for 12 weeks. Before and after the program, a maximal cardiopulmonary exercise testing, strength measurements, and a quality of life questionnaire were completed. Microcirculation was assessed using the NIRS method before and after the first maximal cardiopulmonary exercise testing. Results: For patient A the pre/post-program values were as follows: quality of life: 67/15, quadriceps strength: 35/42 kg, chest strength: 20/25 kg, maximal oxygen uptake: 19,6/20,1 mL/kg/min and 1,47/1,51 L/min, anaerobic threshold: 12,5/11,0 mL/kg/min, maximal workload: 80/100 W, occlusion slope: 15,17/12,26, recovery slope: 6,03/3,74. For patient B the pre/post-intervention values were: quality of life: 50/21, quadriceps strength: 15/18 kg, chest strength: 20/22 kg, maximal oxygen uptake: 13,5/14,6 mL/kg/min and 0,74/0,79 L/min, anaerobic threshold: 9,3/8,9 mL/kg/min, maximal workload: 35/45 W, occlusion slope: 16,78/12,77 , recovery slope: 3,79/1,89. During exercise, no events were observed. Conclusions: Patients with cardiac amyloidosis and heart failure can safely follow exercise programs and improve their functional status and quality of life. These results require investigation with randomized trials."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της άσκησης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγγέλου Μαριάννα","Angelou Marianna"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα προγράμματα άσκησης φαίνεται να έχουν θετική επίδραση τόσο σε ογκολογικούς ασθενείς όσο και σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. Ωστόσο υπάρχει ένα βιβλιογραφικό κενό σε σχέση με το κατά πόσο η άσκηση είναι κατάλληλη και ευεργετική για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση και η ασφάλεια ενός προγράμματος άσκησης και αποκατάστασης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση. Σχεδιασμός και μεθοδολογία: Η εργασία αποτελεί μια μελέτη ανάλυσης περιπτώσεων δύο ασθενών γυναικών, Α και Β, με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση, 61 και 66 ετών, με κλάσμα εξώθησης 45% και 35%, σε βέλτιστη φαρμακευτική αγωγή και κλινικά σταθερών. Το πρωτόκολλο που ακολουθήθηκε ήταν ένας συνδυασμός αερόβιας άσκησης (20’-30΄ σε κυκλοεργόμετρο) με μυϊκή ενδυνάμωση (2-3 σετ, 10-12 επαναλήψεις, για μυϊκές ομάδες του θώρακα και των άνω άκρων, και των τετρακεφάλων και οπισθίων μηριαίων, 3 φορές/εβδομάδα για 12 εβδομάδες. Πριν και μετά το πρόγραμμα, πραγματοποιήθηκε μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης, μετρήσεις δύναμης και συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο για την ποιότητα ζωής. Πριν και μετά την πρώτη μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης αξιολογήθηκε η μικροκυκλοφορία με την μέθοδο NIRS. Αποτελέσματα: Για την ασθενή Α οι τιμές πριν/μετά το πρόγραμμα διαμορφώθηκαν ως εξής: ποιότητα ζωής: 67/15, δύναμη τετρακεφάλου: 35/42 kg, δύναμη θώρακα: 20/25 kg, μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου: 19,6/20,1 mL/kg/min και 1,47/1,51 L/min, αναερόβιος ουδός: 12,5/11,0 mL/kg/min, μέγιστο έργο: 80/100 W, ρυθμός κατανάλωσης οξυγόνου: 15,17/12,26, ρυθμός επαναιμάτωσης: 6,03/3,74. Για την ασθενή Β οι τιμές πριν/μετά την παρέμβαση ήταν: ποιότητα ζωής: 50/21, δύναμη τετρακεφάλου: 15/18 kg, δύναμη θώρακα: 20/22 kg, μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου: 13,5/14,6 mL/kg/min και 0,74/0,79 L/min, αναερόβιος ουδός: 9,3/8,9 mL/kg/min, μέγιστο έργο: 35/45 W, ρυθμός κατανάλωσης οξυγόνου: 16,78/12,77, ρυθμός επαναιμάτωσης: 3,79/1,89. Κατά την άσκηση, δεν παρατηρήθηκαν συμβάματα. Συμπεράσματα: Ασθενείς με καρδιακή αμυλοείδωση και καρδιακή ανεπάρκεια μπορούν να παρακολουθήσουν προγράμματα άσκησης με ασφάλεια και να ωφεληθούν στην λειτουργική τους κατάσταση και την ποιότητα ζωής. Τα αποτελέσματα αυτά απαιτούν διερεύνηση με τυχαιοποιημένες μελέτες.","Background: Exercise programs appear to have a positive effect on both oncology patients and patients with chronic heart failure. However, there is a gap in scientific literature regarding whether exercise is appropriate and beneficial for patients with heart failure and cardiac amyloidosis. The aim of this study was to investigate the effect and safety of an exercise and rehabilitation program in patients with heart failure and cardiac amyloidosis. Design and Methods: This is a case study of two female patients, A and B, with heart failure and cardiac amyloidosis, 61 and 66 years old, with ejection fraction 45% and 35%, on optimal medication and clinically stable. The protocol followed, was a combination of aerobic exercise (20'-30' on a cycle ergometer) with muscle strengthening (2-3 sets, 10-12 repetitions, for muscle groups of the chest and upper limbs, and quadriceps and posterior thighs, 3 times/week for 12 weeks. Before and after the program, a maximal cardiopulmonary exercise testing, strength measurements, and a quality of life questionnaire were completed. Microcirculation was assessed using the NIRS method before and after the first maximal cardiopulmonary exercise testing. Results: For patient A the pre/post-program values were as follows: quality of life: 67/15, quadriceps strength: 35/42 kg, chest strength: 20/25 kg, maximal oxygen uptake: 19,6/20,1 mL/kg/min and 1,47/1,51 L/min, anaerobic threshold: 12,5/11,0 mL/kg/min, maximal workload: 80/100 W, occlusion slope: 15,17/12,26, recovery slope: 6,03/3,74. For patient B the pre/post-intervention values were: quality of life: 50/21, quadriceps strength: 15/18 kg, chest strength: 20/22 kg, maximal oxygen uptake: 13,5/14,6 mL/kg/min and 0,74/0,79 L/min, anaerobic threshold: 9,3/8,9 mL/kg/min, maximal workload: 35/45 W, occlusion slope: 16,78/12,77 , recovery slope: 3,79/1,89. During exercise, no events were observed. Conclusions: Patients with cardiac amyloidosis and heart failure can safely follow exercise programs and improve their functional status and quality of life. These results require investigation with randomized trials."],"dc:identifier":["uoadl:2967485","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967485"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της άσκησης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή αμυλοείδωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:22Z"}