{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2967850"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2967850","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φυτοχημική ανάλυση-Βιολογικές δράσεις σπερμάτων του ενδημικού φυτού Paeonia clusii subsp. rhodia (Stearn) Tzanoud.","abstract":"Στα πλαίσια της παρούσας διπλωματικής εργασίας μελετήθηκε φυτοχημικά το ενδημικό Ελληνικό υποείδος Paeonia clusii subsp. rhodia (Stearn) Tzanoud. της οικογένειας Paeoniaceae που δεν έχει μελετηθεί προηγούμενα, με στόχο την απομόνωση και τον προσδιορισμό της δομής των δευτερογενών μεταβολιτών του. Ειδικότερα, μελετήθηκαν τα σπέρματα της παραπάνω παιώνιας, που διακρίνονται σε δύο είδη: τα αναπαραγωγικώς γόνιμα μαύρα σπέρματα και τα κόκκινα άγονα σπέρματα. Τα σπέρματα του φυτού συλλέχθηκαν στο όρος Προφήτης Ηλίας στην Ρόδο, την Άνοιξη του 2019. Αρχικά στο θεωρητικό μέρος αναπτύσσεται η βιβλιογραφική ανασκόπηση της ιστορίας της παιώνιας, των βοτανικών χαρακτήρων και της δρογοχημείας της με ιδιαίτερη έμφαση στη δρογοχημεία των σπερμάτων. Επιπλέον, παρουσιάζονται οι παιώνιες που αυτοφύονται στην Ελλάδα καθώς και οι φαρμακολογικές δράσεις διαφόρων ειδών παιώνιας. Το πειραματικό μέρος περιλαμβάνει τις διαδικασίες απομόνωσης και τον καθορισμό δομής των δευτερογενών μεταβολιτών, μέσω χρωματογραφικών και φασματοσκοπικών μεθόδων που περιγράφονται στο γενικό πειραματικό μέρος. Ειδικότερα, απο το μεθανολικό εκχύλισμα των μαύρων σπερμάτων απομονώθηκαν και προσδιορίστηκαν οι δομές εφτά (7) φαινολικών παραγώγων: trans-ρεσβερατρόλη, γνετίνη H, βινιφερίνη, 4'-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της trans-ρεσβερατρόλης, λουτεολίνη, 3'-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της λουτεολίνης και 3',4'-δι-O-β-D γλυκοπυρανοσίδης της λουτεολίνης και ενός μονοτερπενικού γλυκοσίδη (παιωνιφλορίνη), ενώ από το μεθανολικό εκχύλισμα των κόκκινων σπερμάτων απομονώθηκαν οι μεταβολίτες παιωνιφλορίνη και βενζοικό οξύ. Επίσης έγινε ανίχνευση συνολικά 19 πτητικών συστατικών στα κόκκινα σπέρματα με τη μέθοδο GC-MS και HS-SPME, καθώς και ποσοτικοποίηση με τη μέθοδο qHNMR της περιεχόμενης γνετίνης Η στο ολικό μεθανολικό εκχύλισμα των μαύρων σπερμάτων και της περιεχόμενης παιωνιφλορίνης στο ολικό μεθανολικό εκχύλισμα των κόκκινων σπερμάτων του μελετώμενου υποείδους Paeonia. Τέλος στο μεθανολικό εκχύλισμα και των δύο ειδών σπερμάτων προσδιορίστηκαν τα ολικά φαινολικά με τη μέθοδο Folin-Cioalteau, όπου την υψηλότερη περιεκτικότητα εμφάνισαν τα μαύρα σπέρματα. Τα ίδια εκχυλίσματα καθώς και απομονωμένες ουσίες (trans-ρεσβερατρόλη, γνετίνη H, βινιφερίνη, 4'-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της trans-ρεσβερατρόλης, λουτεολίνη και παιωνιφλορίνη) υποβλήθηκαν σε έλεγχο αντιοξειδωτικής δράσης (DPPH) όπου τα κόκκινα σπέρματα εμφάνισαν μέτρια αναστολή σε σχέση με την πρότυπη ένωση gallic acid, ενώ η λουτεολίνη χαρακτηρίστηκε ως ισχυρός αντιοξειδωτικός παράγοντας. Επίσης, έγινε έλεγχος και in vitro ικανότητας αναστολής του ενζύμου της τυροσινάσης των δύο εκχυλισμάτων καθώς και των απομονωμένων ενώσεων (γνετίνη H, βινιφερίνη, 4'-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της trans-ρεσβερατρόλης), με τα μαύρα σπέρματα να εμφανίζουν ικανοποιητική ανασταλτική δράση ενώ είναι αξιοσημείωτο, ότι η γνετίνη H και η βινιφερίνη εμφάνισαν ισχυρότατη αναστολή του ενζύμου, ισχυρότερη και από εκείνη του πρότυπου αναστολέα Kojic acid.","abstract_html":"Στα πλαίσια της παρούσας διπλωματικής εργασίας μελετήθηκε φυτοχημικά το ενδημικό Ελληνικό υποείδος Paeonia clusii subsp. rhodia (Stearn) Tzanoud. της οικογένειας Paeoniaceae που δεν έχει μελετηθεί προηγούμενα, με στόχο την απομόνωση και τον προσδιορισμό της δομής των δευτερογενών μεταβολιτών του. Ειδικότερα, μελετήθηκαν τα σπέρματα της παραπάνω παιώνιας, που διακρίνονται σε δύο είδη: τα αναπαραγωγικώς γόνιμα μαύρα σπέρματα και τα κόκκινα άγονα σπέρματα. Τα σπέρματα του φυτού συλλέχθηκαν στο όρος Προφήτης Ηλίας στην Ρόδο, την Άνοιξη του 2019. Αρχικά στο θεωρητικό μέρος αναπτύσσεται η βιβλιογραφική ανασκόπηση της ιστορίας της παιώνιας, των βοτανικών χαρακτήρων και της δρογοχημείας της με ιδιαίτερη έμφαση στη δρογοχημεία των σπερμάτων. Επιπλέον, παρουσιάζονται οι παιώνιες που αυτοφύονται στην Ελλάδα καθώς και οι φαρμακολογικές δράσεις διαφόρων ειδών παιώνιας. Το πειραματικό μέρος περιλαμβάνει τις διαδικασίες απομόνωσης και τον καθορισμό δομής των δευτερογενών μεταβολιτών, μέσω χρωματογραφικών και φασματοσκοπικών μεθόδων που περιγράφονται στο γενικό πειραματικό μέρος. Ειδικότερα, απο το μεθανολικό εκχύλισμα των μαύρων σπερμάτων απομονώθηκαν και προσδιορίστηκαν οι δομές εφτά (7) φαινολικών παραγώγων: trans-ρεσβερατρόλη, γνετίνη H, βινιφερίνη, 4&#x27;-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της trans-ρεσβερατρόλης, λουτεολίνη, 3&#x27;-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της λουτεολίνης και 3&#x27;,4&#x27;-δι-O-β-D γλυκοπυρανοσίδης της λουτεολίνης και ενός μονοτερπενικού γλυκοσίδη (παιωνιφλορίνη), ενώ από το μεθανολικό εκχύλισμα των κόκκινων σπερμάτων απομονώθηκαν οι μεταβολίτες παιωνιφλορίνη και βενζοικό οξύ. Επίσης έγινε ανίχνευση συνολικά 19 πτητικών συστατικών στα κόκκινα σπέρματα με τη μέθοδο GC-MS και HS-SPME, καθώς και ποσοτικοποίηση με τη μέθοδο qHNMR της περιεχόμενης γνετίνης Η στο ολικό μεθανολικό εκχύλισμα των μαύρων σπερμάτων και της περιεχόμενης παιωνιφλορίνης στο ολικό μεθανολικό εκχύλισμα των κόκκινων σπερμάτων του μελετώμενου υποείδους Paeonia. Τέλος στο μεθανολικό εκχύλισμα και των δύο ειδών σπερμάτων προσδιορίστηκαν τα ολικά φαινολικά με τη μέθοδο Folin-Cioalteau, όπου την υψηλότερη περιεκτικότητα εμφάνισαν τα μαύρα σπέρματα. Τα ίδια εκχυλίσματα καθώς και απομονωμένες ουσίες (trans-ρεσβερατρόλη, γνετίνη H, βινιφερίνη, 4&#x27;-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της trans-ρεσβερατρόλης, λουτεολίνη και παιωνιφλορίνη) υποβλήθηκαν σε έλεγχο αντιοξειδωτικής δράσης (DPPH) όπου τα κόκκινα σπέρματα εμφάνισαν μέτρια αναστολή σε σχέση με την πρότυπη ένωση gallic acid, ενώ η λουτεολίνη χαρακτηρίστηκε ως ισχυρός αντιοξειδωτικός παράγοντας. Επίσης, έγινε έλεγχος και in vitro ικανότητας αναστολής του ενζύμου της τυροσινάσης των δύο εκχυλισμάτων καθώς και των απομονωμένων ενώσεων (γνετίνη H, βινιφερίνη, 4&#x27;-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της trans-ρεσβερατρόλης), με τα μαύρα σπέρματα να εμφανίζουν ικανοποιητική ανασταλτική δράση ενώ είναι αξιοσημείωτο, ότι η γνετίνη H και η βινιφερίνη εμφάνισαν ισχυρότατη αναστολή του ενζύμου, ισχυρότερη και από εκείνη του πρότυπου αναστολέα Kojic acid.","abstract_has_math":false,"creators":["Κλώντζα Βηθλεέμ","Klontza Vithleem"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:24Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2967850"],"render_values":[{"text":"uoadl:2967850","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967850","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967850","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2967850","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κλώντζα Βηθλεέμ","Klontza Vithleem"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2967850","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967850"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στα πλαίσια της παρούσας διπλωματικής εργασίας μελετήθηκε φυτοχημικά το ενδημικό Ελληνικό υποείδος Paeonia clusii subsp. rhodia (Stearn) Tzanoud. της οικογένειας Paeoniaceae που δεν έχει μελετηθεί προηγούμενα, με στόχο την απομόνωση και τον προσδιορισμό της δομής των δευτερογενών μεταβολιτών του. Ειδικότερα, μελετήθηκαν τα σπέρματα της παραπάνω παιώνιας, που διακρίνονται σε δύο είδη: τα αναπαραγωγικώς γόνιμα μαύρα σπέρματα και τα κόκκινα άγονα σπέρματα. Τα σπέρματα του φυτού συλλέχθηκαν στο όρος Προφήτης Ηλίας στην Ρόδο, την Άνοιξη του 2019. Αρχικά στο θεωρητικό μέρος αναπτύσσεται η βιβλιογραφική ανασκόπηση της ιστορίας της παιώνιας, των βοτανικών χαρακτήρων και της δρογοχημείας της με ιδιαίτερη έμφαση στη δρογοχημεία των σπερμάτων. Επιπλέον, παρουσιάζονται οι παιώνιες που αυτοφύονται στην Ελλάδα καθώς και οι φαρμακολογικές δράσεις διαφόρων ειδών παιώνιας. Το πειραματικό μέρος περιλαμβάνει τις διαδικασίες απομόνωσης και τον καθορισμό δομής των δευτερογενών μεταβολιτών, μέσω χρωματογραφικών και φασματοσκοπικών μεθόδων που περιγράφονται στο γενικό πειραματικό μέρος. Ειδικότερα, απο το μεθανολικό εκχύλισμα των μαύρων σπερμάτων απομονώθηκαν και προσδιορίστηκαν οι δομές εφτά (7) φαινολικών παραγώγων: trans-ρεσβερατρόλη, γνετίνη H, βινιφερίνη, 4'-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της trans-ρεσβερατρόλης, λουτεολίνη, 3'-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της λουτεολίνης και 3',4'-δι-O-β-D γλυκοπυρανοσίδης της λουτεολίνης και ενός μονοτερπενικού γλυκοσίδη (παιωνιφλορίνη), ενώ από το μεθανολικό εκχύλισμα των κόκκινων σπερμάτων απομονώθηκαν οι μεταβολίτες παιωνιφλορίνη και βενζοικό οξύ. Επίσης έγινε ανίχνευση συνολικά 19 πτητικών συστατικών στα κόκκινα σπέρματα με τη μέθοδο GC-MS και HS-SPME, καθώς και ποσοτικοποίηση με τη μέθοδο qHNMR της περιεχόμενης γνετίνης Η στο ολικό μεθανολικό εκχύλισμα των μαύρων σπερμάτων και της περιεχόμενης παιωνιφλορίνης στο ολικό μεθανολικό εκχύλισμα των κόκκινων σπερμάτων του μελετώμενου υποείδους Paeonia. Τέλος στο μεθανολικό εκχύλισμα και των δύο ειδών σπερμάτων προσδιορίστηκαν τα ολικά φαινολικά με τη μέθοδο Folin-Cioalteau, όπου την υψηλότερη περιεκτικότητα εμφάνισαν τα μαύρα σπέρματα. Τα ίδια εκχυλίσματα καθώς και απομονωμένες ουσίες (trans-ρεσβερατρόλη, γνετίνη H, βινιφερίνη, 4'-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της trans-ρεσβερατρόλης, λουτεολίνη και παιωνιφλορίνη) υποβλήθηκαν σε έλεγχο αντιοξειδωτικής δράσης (DPPH) όπου τα κόκκινα σπέρματα εμφάνισαν μέτρια αναστολή σε σχέση με την πρότυπη ένωση gallic acid, ενώ η λουτεολίνη χαρακτηρίστηκε ως ισχυρός αντιοξειδωτικός παράγοντας. Επίσης, έγινε έλεγχος και in vitro ικανότητας αναστολής του ενζύμου της τυροσινάσης των δύο εκχυλισμάτων καθώς και των απομονωμένων ενώσεων (γνετίνη H, βινιφερίνη, 4'-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της trans-ρεσβερατρόλης), με τα μαύρα σπέρματα να εμφανίζουν ικανοποιητική ανασταλτική δράση ενώ είναι αξιοσημείωτο, ότι η γνετίνη H και η βινιφερίνη εμφάνισαν ισχυρότατη αναστολή του ενζύμου, ισχυρότερη και από εκείνη του πρότυπου αναστολέα Kojic acid.","In the context of the present master’s thesis, the Greek endemic subspecies Paeonia clusii subsp rhodia (Stearn) Tzanoud. of the family Paeoniaceae, has been studied, towards its chemical profile. To the best of our knowledge, this is the first report of phytochemical study of this subspecies. In particular, two different types of peony seeds were studied: the black fertile seeds, responsible for reproduction of the plant, and the red infertile ones. The seeds of the plant were collected at Mount Prophet Elias in the island of Rhodes where is endemic, in spring of 2019. In the first part, the theoretical part, is cited the literature review of the history of the peony, its botanical characteristics as well as the chemistry of previously isolated or detected secondary metabolites, with special emphasis on the chemistry of the seeds. In addition, the Greek peonies are presented along with the pharmacological actions of various species of peony and their bioactive constituents. In the experimental part the isolation procedures as well as structural determination of all secondary metabolites are cited. Conclusively, seven (7) phenolic derivatives have been isolated and structurally determined as: trans-resveratol, gnetin H, viniferin, trans-resveratrol-4'-O-β-D-glucopyranoside, luteolin, luteolin 3'-O-β-D-glucopyranoside and luteolin 3',4'-di-O-β-D-glucopyranoside from the methanolic extract of black seeds along with one monoterpene glycoside (paeoniflorin), while from the methanolic extract of red seeds paeoniflorin and benzoic acid) respectively. A total of 19 volatile components in the red seeds were also detected by the GC-MS and HS-SPME methods, as well as the quantification by the qHNMR method of the gnetin H content in the total methanolic extract of the black seeds and the paeoniflorin content in the total methanolic extract of the red seeds. Finally, in the methanolic extract of both types of seeds, the total phenolic profile was determined by the Folin-Cioalteau method, where the highest content was detected in black seeds. The same extracts as well as isolated substances (trans-resveratrol, gnetin H, viniferin, trans-resveratrol-4'-O-β-D-glucopyranoside, luteolin and paeoniflorin) were tested for antioxidant activity (DPPH) where the red seeds showed moderate inhibition compared to the standard compound gallic acid whereas component luteolin was characterized as a strong antioxidant. Also, the in vitro ability of the two extracts and isolated components (gnetin H, viniferin and trans-resveratrol-4'-O-β-D-glucopyranoside) to inhibit the enzyme tyrosinase was tested, where the black seeds exerted moderate inhibitory effect while it is remarkable that gnetin H and viniferin exhibited stronger enzyme inhibition compared with the standard compound Kojic acid."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φυτοχημική ανάλυση-Βιολογικές δράσεις σπερμάτων του ενδημικού φυτού Paeonia clusii subsp. rhodia (Stearn) Tzanoud."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κλώντζα Βηθλεέμ","Klontza Vithleem"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Στα πλαίσια της παρούσας διπλωματικής εργασίας μελετήθηκε φυτοχημικά το ενδημικό Ελληνικό υποείδος Paeonia clusii subsp. rhodia (Stearn) Tzanoud. της οικογένειας Paeoniaceae που δεν έχει μελετηθεί προηγούμενα, με στόχο την απομόνωση και τον προσδιορισμό της δομής των δευτερογενών μεταβολιτών του. Ειδικότερα, μελετήθηκαν τα σπέρματα της παραπάνω παιώνιας, που διακρίνονται σε δύο είδη: τα αναπαραγωγικώς γόνιμα μαύρα σπέρματα και τα κόκκινα άγονα σπέρματα. Τα σπέρματα του φυτού συλλέχθηκαν στο όρος Προφήτης Ηλίας στην Ρόδο, την Άνοιξη του 2019. Αρχικά στο θεωρητικό μέρος αναπτύσσεται η βιβλιογραφική ανασκόπηση της ιστορίας της παιώνιας, των βοτανικών χαρακτήρων και της δρογοχημείας της με ιδιαίτερη έμφαση στη δρογοχημεία των σπερμάτων. Επιπλέον, παρουσιάζονται οι παιώνιες που αυτοφύονται στην Ελλάδα καθώς και οι φαρμακολογικές δράσεις διαφόρων ειδών παιώνιας. Το πειραματικό μέρος περιλαμβάνει τις διαδικασίες απομόνωσης και τον καθορισμό δομής των δευτερογενών μεταβολιτών, μέσω χρωματογραφικών και φασματοσκοπικών μεθόδων που περιγράφονται στο γενικό πειραματικό μέρος. Ειδικότερα, απο το μεθανολικό εκχύλισμα των μαύρων σπερμάτων απομονώθηκαν και προσδιορίστηκαν οι δομές εφτά (7) φαινολικών παραγώγων: trans-ρεσβερατρόλη, γνετίνη H, βινιφερίνη, 4'-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της trans-ρεσβερατρόλης, λουτεολίνη, 3'-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της λουτεολίνης και 3',4'-δι-O-β-D γλυκοπυρανοσίδης της λουτεολίνης και ενός μονοτερπενικού γλυκοσίδη (παιωνιφλορίνη), ενώ από το μεθανολικό εκχύλισμα των κόκκινων σπερμάτων απομονώθηκαν οι μεταβολίτες παιωνιφλορίνη και βενζοικό οξύ. Επίσης έγινε ανίχνευση συνολικά 19 πτητικών συστατικών στα κόκκινα σπέρματα με τη μέθοδο GC-MS και HS-SPME, καθώς και ποσοτικοποίηση με τη μέθοδο qHNMR της περιεχόμενης γνετίνης Η στο ολικό μεθανολικό εκχύλισμα των μαύρων σπερμάτων και της περιεχόμενης παιωνιφλορίνης στο ολικό μεθανολικό εκχύλισμα των κόκκινων σπερμάτων του μελετώμενου υποείδους Paeonia. Τέλος στο μεθανολικό εκχύλισμα και των δύο ειδών σπερμάτων προσδιορίστηκαν τα ολικά φαινολικά με τη μέθοδο Folin-Cioalteau, όπου την υψηλότερη περιεκτικότητα εμφάνισαν τα μαύρα σπέρματα. Τα ίδια εκχυλίσματα καθώς και απομονωμένες ουσίες (trans-ρεσβερατρόλη, γνετίνη H, βινιφερίνη, 4'-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της trans-ρεσβερατρόλης, λουτεολίνη και παιωνιφλορίνη) υποβλήθηκαν σε έλεγχο αντιοξειδωτικής δράσης (DPPH) όπου τα κόκκινα σπέρματα εμφάνισαν μέτρια αναστολή σε σχέση με την πρότυπη ένωση gallic acid, ενώ η λουτεολίνη χαρακτηρίστηκε ως ισχυρός αντιοξειδωτικός παράγοντας. Επίσης, έγινε έλεγχος και in vitro ικανότητας αναστολής του ενζύμου της τυροσινάσης των δύο εκχυλισμάτων καθώς και των απομονωμένων ενώσεων (γνετίνη H, βινιφερίνη, 4'-O-β-D-γλυκοπυρανοσίδης της trans-ρεσβερατρόλης), με τα μαύρα σπέρματα να εμφανίζουν ικανοποιητική ανασταλτική δράση ενώ είναι αξιοσημείωτο, ότι η γνετίνη H και η βινιφερίνη εμφάνισαν ισχυρότατη αναστολή του ενζύμου, ισχυρότερη και από εκείνη του πρότυπου αναστολέα Kojic acid.","In the context of the present master’s thesis, the Greek endemic subspecies Paeonia clusii subsp rhodia (Stearn) Tzanoud. of the family Paeoniaceae, has been studied, towards its chemical profile. To the best of our knowledge, this is the first report of phytochemical study of this subspecies. In particular, two different types of peony seeds were studied: the black fertile seeds, responsible for reproduction of the plant, and the red infertile ones. The seeds of the plant were collected at Mount Prophet Elias in the island of Rhodes where is endemic, in spring of 2019. In the first part, the theoretical part, is cited the literature review of the history of the peony, its botanical characteristics as well as the chemistry of previously isolated or detected secondary metabolites, with special emphasis on the chemistry of the seeds. In addition, the Greek peonies are presented along with the pharmacological actions of various species of peony and their bioactive constituents. In the experimental part the isolation procedures as well as structural determination of all secondary metabolites are cited. Conclusively, seven (7) phenolic derivatives have been isolated and structurally determined as: trans-resveratol, gnetin H, viniferin, trans-resveratrol-4'-O-β-D-glucopyranoside, luteolin, luteolin 3'-O-β-D-glucopyranoside and luteolin 3',4'-di-O-β-D-glucopyranoside from the methanolic extract of black seeds along with one monoterpene glycoside (paeoniflorin), while from the methanolic extract of red seeds paeoniflorin and benzoic acid) respectively. A total of 19 volatile components in the red seeds were also detected by the GC-MS and HS-SPME methods, as well as the quantification by the qHNMR method of the gnetin H content in the total methanolic extract of the black seeds and the paeoniflorin content in the total methanolic extract of the red seeds. Finally, in the methanolic extract of both types of seeds, the total phenolic profile was determined by the Folin-Cioalteau method, where the highest content was detected in black seeds. The same extracts as well as isolated substances (trans-resveratrol, gnetin H, viniferin, trans-resveratrol-4'-O-β-D-glucopyranoside, luteolin and paeoniflorin) were tested for antioxidant activity (DPPH) where the red seeds showed moderate inhibition compared to the standard compound gallic acid whereas component luteolin was characterized as a strong antioxidant. Also, the in vitro ability of the two extracts and isolated components (gnetin H, viniferin and trans-resveratrol-4'-O-β-D-glucopyranoside) to inhibit the enzyme tyrosinase was tested, where the black seeds exerted moderate inhibitory effect while it is remarkable that gnetin H and viniferin exhibited stronger enzyme inhibition compared with the standard compound Kojic acid."],"dc:identifier":["uoadl:2967850","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967850"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Φυτοχημική ανάλυση-Βιολογικές δράσεις σπερμάτων του ενδημικού φυτού Paeonia clusii subsp. rhodia (Stearn) Tzanoud."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:24Z"}