{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2967990"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2967990","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"THE ENVIRONMENTAL IMPACT ON THE MATURATION OF MGE-DERIVED CORTICAL INTERNEURONS","abstract":"Οι διάμεσοι νευρώνες που εκκρίνουν τον νευροδιαβιβαστή γ-αμινοβουτιρικό οξύ (GABA) είναι η μια από τις δυο κύριες ομάδες νευρώνων του φλοιού των θηλαστικών. Προέρχονται από τρεις περιοχές του αναπτυσσόμενου εμβρυικού τελεγκέφαλου- την έσω και οπίσθια γαγγλιακή περιοχή (MGE, CGE) και την προ-οπτική περιοχή (POA). Περίπου το 70% όλων των διάμεσων νευρώνων του φλοιού παράγονται στην MGE και περιλαμβάνουν δυο κύριους τύπους, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από την έκφραση συγκεκριμένων μοριακών δεικτών. Ο πρώτος τύπος περιλαμβάνει τους διάμεσους νευρώνες που εκφράζουν την πρωτεΐνη δέσμευσης ασβεστίου παρβαλβουμίνη (PV) και αυτούς που εκφράζουν το νευροπεπτιδίο σωματοστατίνη (SST). Η περιοχή προέλευσής τους καθορίζει τον τύπο των διάμεσων νευρώνων που θα δημιουργηθούν, με βάση την έκφραση των μοριακών δεικτών που εκφράζουν, αλλά τα τελικά μορφολογικά, μοριακά και ηλεκτροφυσιολογικά τους χαρακτηριστικά διαμορφώνονται αργότερα στο μικροπεριβάλλον του φλοιού. Το πώς το μικροπεριβάλλον του φλοιού επηρεάζει την ωρίμανση των διάμεσων νευρώνων έχει ήδη υπάρξει αντικείμενο μελέτης, ωστόσο έχει επικεντρωθεί σε πρώιμα αναπτυξιακά στάδια. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι να εξετάσει το πώς το μικροπεριβάλλον του φλοιού επηρεάζει την ωρίμανση των διάμεσων νευρώνων που προέρχονται από την MGE σε μεταγενέστερα στάδια της ζωής του οργανισμού. Για να μελετηθεί η επιρροή του μικροπεριβάλλοντος του φλοιού στην ωρίμανση των PV+ και SST+ διάμεσων νευρώνων, χρησιμοποιήθηκαν δύο προσεγγίσεις: στην πρώτη περίπτωση, επηρεάσαμε τα επίπεδα της εισερχόμενης αισθητηριακής πληροφορίας στον πρωτοταγή αισθητικό φλοιό του ποντικού in vivo, ενώ στην δεύτερη, επηρεάσαμε τα ενδοφλοιικά επίπεδα ηλεκτρικής δραστηριότητας, με τη χρήση κατάλληλων ιών συνδυαστικά με μεθόδους χημειο-γενετικής, in vivo. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι ούτε η αύξηση ούτε η μείωση των επιπέδων αισθητηριακής δραστηριότητας, ούτε τα μειωμένα επίπεδα ενδο-φλοιικής δραστηριότητας επηρεάζουν την πυκνότητα ή την κατανομή των PV+ και SST+ διάμεσων νευρώνων στις διάφορες στοιβάδες του φλοιού. Αντίθετα, παρατηρήσαμε μια μικρή, αλλά στατιστικά σημαντική αύξηση στην πυκνότητα των PV+ διάμεσων νευρώνων, όταν αυξήσαμε τα επίπεδα ηλεκτρικής δραστηριότητας με μεθόδους χημειο-γενετικής εντός του φλοιού.","abstract_html":"Οι διάμεσοι νευρώνες που εκκρίνουν τον νευροδιαβιβαστή γ-αμινοβουτιρικό οξύ (GABA) είναι η μια από τις δυο κύριες ομάδες νευρώνων του φλοιού των θηλαστικών. Προέρχονται από τρεις περιοχές του αναπτυσσόμενου εμβρυικού τελεγκέφαλου- την έσω και οπίσθια γαγγλιακή περιοχή (MGE, CGE) και την προ-οπτική περιοχή (POA). Περίπου το 70% όλων των διάμεσων νευρώνων του φλοιού παράγονται στην MGE και περιλαμβάνουν δυο κύριους τύπους, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από την έκφραση συγκεκριμένων μοριακών δεικτών. Ο πρώτος τύπος περιλαμβάνει τους διάμεσους νευρώνες που εκφράζουν την πρωτεΐνη δέσμευσης ασβεστίου παρβαλβουμίνη (PV) και αυτούς που εκφράζουν το νευροπεπτιδίο σωματοστατίνη (SST). Η περιοχή προέλευσής τους καθορίζει τον τύπο των διάμεσων νευρώνων που θα δημιουργηθούν, με βάση την έκφραση των μοριακών δεικτών που εκφράζουν, αλλά τα τελικά μορφολογικά, μοριακά και ηλεκτροφυσιολογικά τους χαρακτηριστικά διαμορφώνονται αργότερα στο μικροπεριβάλλον του φλοιού. Το πώς το μικροπεριβάλλον του φλοιού επηρεάζει την ωρίμανση των διάμεσων νευρώνων έχει ήδη υπάρξει αντικείμενο μελέτης, ωστόσο έχει επικεντρωθεί σε πρώιμα αναπτυξιακά στάδια. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι να εξετάσει το πώς το μικροπεριβάλλον του φλοιού επηρεάζει την ωρίμανση των διάμεσων νευρώνων που προέρχονται από την MGE σε μεταγενέστερα στάδια της ζωής του οργανισμού. Για να μελετηθεί η επιρροή του μικροπεριβάλλοντος του φλοιού στην ωρίμανση των PV+ και SST+ διάμεσων νευρώνων, χρησιμοποιήθηκαν δύο προσεγγίσεις: στην πρώτη περίπτωση, επηρεάσαμε τα επίπεδα της εισερχόμενης αισθητηριακής πληροφορίας στον πρωτοταγή αισθητικό φλοιό του ποντικού in vivo, ενώ στην δεύτερη, επηρεάσαμε τα ενδοφλοιικά επίπεδα ηλεκτρικής δραστηριότητας, με τη χρήση κατάλληλων ιών συνδυαστικά με μεθόδους χημειο-γενετικής, in vivo. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι ούτε η αύξηση ούτε η μείωση των επιπέδων αισθητηριακής δραστηριότητας, ούτε τα μειωμένα επίπεδα ενδο-φλοιικής δραστηριότητας επηρεάζουν την πυκνότητα ή την κατανομή των PV+ και SST+ διάμεσων νευρώνων στις διάφορες στοιβάδες του φλοιού. Αντίθετα, παρατηρήσαμε μια μικρή, αλλά στατιστικά σημαντική αύξηση στην πυκνότητα των PV+ διάμεσων νευρώνων, όταν αυξήσαμε τα επίπεδα ηλεκτρικής δραστηριότητας με μεθόδους χημειο-γενετικής εντός του φλοιού.","abstract_has_math":false,"creators":["Αθανασίου Αλέξανδρος","Athanasiou Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:24Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2967990"],"render_values":[{"text":"uoadl:2967990","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967990","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967990","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2967990","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αθανασίου Αλέξανδρος","Athanasiou Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2967990","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967990"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι διάμεσοι νευρώνες που εκκρίνουν τον νευροδιαβιβαστή γ-αμινοβουτιρικό οξύ (GABA) είναι η μια από τις δυο κύριες ομάδες νευρώνων του φλοιού των θηλαστικών. Προέρχονται από τρεις περιοχές του αναπτυσσόμενου εμβρυικού τελεγκέφαλου- την έσω και οπίσθια γαγγλιακή περιοχή (MGE, CGE) και την προ-οπτική περιοχή (POA). Περίπου το 70% όλων των διάμεσων νευρώνων του φλοιού παράγονται στην MGE και περιλαμβάνουν δυο κύριους τύπους, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από την έκφραση συγκεκριμένων μοριακών δεικτών. Ο πρώτος τύπος περιλαμβάνει τους διάμεσους νευρώνες που εκφράζουν την πρωτεΐνη δέσμευσης ασβεστίου παρβαλβουμίνη (PV) και αυτούς που εκφράζουν το νευροπεπτιδίο σωματοστατίνη (SST). Η περιοχή προέλευσής τους καθορίζει τον τύπο των διάμεσων νευρώνων που θα δημιουργηθούν, με βάση την έκφραση των μοριακών δεικτών που εκφράζουν, αλλά τα τελικά μορφολογικά, μοριακά και ηλεκτροφυσιολογικά τους χαρακτηριστικά διαμορφώνονται αργότερα στο μικροπεριβάλλον του φλοιού. Το πώς το μικροπεριβάλλον του φλοιού επηρεάζει την ωρίμανση των διάμεσων νευρώνων έχει ήδη υπάρξει αντικείμενο μελέτης, ωστόσο έχει επικεντρωθεί σε πρώιμα αναπτυξιακά στάδια. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι να εξετάσει το πώς το μικροπεριβάλλον του φλοιού επηρεάζει την ωρίμανση των διάμεσων νευρώνων που προέρχονται από την MGE σε μεταγενέστερα στάδια της ζωής του οργανισμού. Για να μελετηθεί η επιρροή του μικροπεριβάλλοντος του φλοιού στην ωρίμανση των PV+ και SST+ διάμεσων νευρώνων, χρησιμοποιήθηκαν δύο προσεγγίσεις: στην πρώτη περίπτωση, επηρεάσαμε τα επίπεδα της εισερχόμενης αισθητηριακής πληροφορίας στον πρωτοταγή αισθητικό φλοιό του ποντικού in vivo, ενώ στην δεύτερη, επηρεάσαμε τα ενδοφλοιικά επίπεδα ηλεκτρικής δραστηριότητας, με τη χρήση κατάλληλων ιών συνδυαστικά με μεθόδους χημειο-γενετικής, in vivo. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι ούτε η αύξηση ούτε η μείωση των επιπέδων αισθητηριακής δραστηριότητας, ούτε τα μειωμένα επίπεδα ενδο-φλοιικής δραστηριότητας επηρεάζουν την πυκνότητα ή την κατανομή των PV+ και SST+ διάμεσων νευρώνων στις διάφορες στοιβάδες του φλοιού. Αντίθετα, παρατηρήσαμε μια μικρή, αλλά στατιστικά σημαντική αύξηση στην πυκνότητα των PV+ διάμεσων νευρώνων, όταν αυξήσαμε τα επίπεδα ηλεκτρικής δραστηριότητας με μεθόδους χημειο-γενετικής εντός του φλοιού.","GABAergic cortical interneurons (cIN) are one of the two main classes of cortical neurons and arise from three proliferating regions of the embryonic basal telencephalon-the medial and caudal ganglionic eminences (MGE, CGE) and the preoptic area (POA). Around 70% of all cINs are born in the MGE and include two main types, which are defined by the expression of the calcium-binding protein parvalbumin (PV) and the neuropeptide somatostatin (SST). The place of origin restricts IN fates into major classes, but their distinct mature identity is defined later, within their cortical environment. Only a few studies examine how the cortical environment affects the maturation of MGE-derived cINs, during early postnatal stages. To address this, we assessed how cortical activity levels affect the density and the layer acquisition of PV+ and SST+ cINs, by using two different approaches: In the first one we manipulated sensory input in vivo, in the mouse somatosensory barrel cortex and in the second one, we manipulated intra-cortical activity levels by employing an in vivo virus-based approach in combination with chemogenetics. Our results indicate that neither increased/decreased sensory input, nor decreased intra-cortical activity levels affected the density or the cortical distribution of PV+ and SST+ cINs. On the other hand, we observed a small but statistically significant increase in the density of PV+ cINs, in the presence of increased intra-cortical activity levels."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["THE ENVIRONMENTAL IMPACT ON THE MATURATION OF MGE-DERIVED CORTICAL INTERNEURONS"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αθανασίου Αλέξανδρος","Athanasiou Alexandros"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Οι διάμεσοι νευρώνες που εκκρίνουν τον νευροδιαβιβαστή γ-αμινοβουτιρικό οξύ (GABA) είναι η μια από τις δυο κύριες ομάδες νευρώνων του φλοιού των θηλαστικών. Προέρχονται από τρεις περιοχές του αναπτυσσόμενου εμβρυικού τελεγκέφαλου- την έσω και οπίσθια γαγγλιακή περιοχή (MGE, CGE) και την προ-οπτική περιοχή (POA). Περίπου το 70% όλων των διάμεσων νευρώνων του φλοιού παράγονται στην MGE και περιλαμβάνουν δυο κύριους τύπους, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από την έκφραση συγκεκριμένων μοριακών δεικτών. Ο πρώτος τύπος περιλαμβάνει τους διάμεσους νευρώνες που εκφράζουν την πρωτεΐνη δέσμευσης ασβεστίου παρβαλβουμίνη (PV) και αυτούς που εκφράζουν το νευροπεπτιδίο σωματοστατίνη (SST). Η περιοχή προέλευσής τους καθορίζει τον τύπο των διάμεσων νευρώνων που θα δημιουργηθούν, με βάση την έκφραση των μοριακών δεικτών που εκφράζουν, αλλά τα τελικά μορφολογικά, μοριακά και ηλεκτροφυσιολογικά τους χαρακτηριστικά διαμορφώνονται αργότερα στο μικροπεριβάλλον του φλοιού. Το πώς το μικροπεριβάλλον του φλοιού επηρεάζει την ωρίμανση των διάμεσων νευρώνων έχει ήδη υπάρξει αντικείμενο μελέτης, ωστόσο έχει επικεντρωθεί σε πρώιμα αναπτυξιακά στάδια. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι να εξετάσει το πώς το μικροπεριβάλλον του φλοιού επηρεάζει την ωρίμανση των διάμεσων νευρώνων που προέρχονται από την MGE σε μεταγενέστερα στάδια της ζωής του οργανισμού. Για να μελετηθεί η επιρροή του μικροπεριβάλλοντος του φλοιού στην ωρίμανση των PV+ και SST+ διάμεσων νευρώνων, χρησιμοποιήθηκαν δύο προσεγγίσεις: στην πρώτη περίπτωση, επηρεάσαμε τα επίπεδα της εισερχόμενης αισθητηριακής πληροφορίας στον πρωτοταγή αισθητικό φλοιό του ποντικού in vivo, ενώ στην δεύτερη, επηρεάσαμε τα ενδοφλοιικά επίπεδα ηλεκτρικής δραστηριότητας, με τη χρήση κατάλληλων ιών συνδυαστικά με μεθόδους χημειο-γενετικής, in vivo. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι ούτε η αύξηση ούτε η μείωση των επιπέδων αισθητηριακής δραστηριότητας, ούτε τα μειωμένα επίπεδα ενδο-φλοιικής δραστηριότητας επηρεάζουν την πυκνότητα ή την κατανομή των PV+ και SST+ διάμεσων νευρώνων στις διάφορες στοιβάδες του φλοιού. Αντίθετα, παρατηρήσαμε μια μικρή, αλλά στατιστικά σημαντική αύξηση στην πυκνότητα των PV+ διάμεσων νευρώνων, όταν αυξήσαμε τα επίπεδα ηλεκτρικής δραστηριότητας με μεθόδους χημειο-γενετικής εντός του φλοιού.","GABAergic cortical interneurons (cIN) are one of the two main classes of cortical neurons and arise from three proliferating regions of the embryonic basal telencephalon-the medial and caudal ganglionic eminences (MGE, CGE) and the preoptic area (POA). Around 70% of all cINs are born in the MGE and include two main types, which are defined by the expression of the calcium-binding protein parvalbumin (PV) and the neuropeptide somatostatin (SST). The place of origin restricts IN fates into major classes, but their distinct mature identity is defined later, within their cortical environment. Only a few studies examine how the cortical environment affects the maturation of MGE-derived cINs, during early postnatal stages. To address this, we assessed how cortical activity levels affect the density and the layer acquisition of PV+ and SST+ cINs, by using two different approaches: In the first one we manipulated sensory input in vivo, in the mouse somatosensory barrel cortex and in the second one, we manipulated intra-cortical activity levels by employing an in vivo virus-based approach in combination with chemogenetics. Our results indicate that neither increased/decreased sensory input, nor decreased intra-cortical activity levels affected the density or the cortical distribution of PV+ and SST+ cINs. On the other hand, we observed a small but statistically significant increase in the density of PV+ cINs, in the presence of increased intra-cortical activity levels."],"dc:identifier":["uoadl:2967990","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2967990"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["THE ENVIRONMENTAL IMPACT ON THE MATURATION OF MGE-DERIVED CORTICAL INTERNEURONS"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:24Z"}