{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968184"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968184","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη βιοϊσοδυναμίας γενοσήμου σκευάσματος ροπινιρόλης σε υγιείς εθελοντές μέσω ανάπτυξης μοντέλου πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής","abstract":"Η νόσος του Πάρκινσον αποτελεί τη δεύτερη συχνότερα εμφανιζόμενη, χρόνια, προοδευτικά εξελισσόμενη νόσο του εγκεφάλου μετά το Alzheimer. Οφείλεται κυρίως στον εκφυλισμό των κυττάρων του εγκεφάλου που παράγουν ντοπαμίνη και τελικά στην έλλειψή της από τον εγκέφαλο. Η ροπινιρόλη είναι ένας μη εργολινικός ανταγωνιστικής της ντοπαμίνης και αποτελεί μία από τις μεθόδους καταπολέμησης των συμπτωμάτων της νόσου του Πάρκινσον. Συγκεκριμένα, διεγείρει τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς και μιμείται τη δράση της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Χρησιμοποιείται είτε ως μοναδική θεραπεία, είτε συνδυαστικά με άλλα φάρμακα. Στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιήθηκαν πειραματικά δεδομένα συγκέντρωσης ροπινιρόλης στο αίμα συναρτήσει του χρόνου. Τριάντα υγιείς εθελοντές (άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 19 – 44 y, BMI=19.4 – 29.8 kg/m2) που συμμετείχαν σε διασταυρωτή μελέτη βιοϊσοδυναμίας 2×2, έλαβαν από το στόμα το πρωτότυπο και το υπό μελέτη δισκίο παρατεταμένης αποδέσμευσης 2 mg ροπινιρόλης, με απλή χορήγηση, σε συνθήκες νηστείας. Αναπτύχθηκε το πληθυσμιακό φαρμακοκινητικό μοντέλο για καθένα από τα δύο σκευάσματα, με σκοπό την πληροφόρηση για τη φαρμακοκινητική της ροπινιρόλης και την ανάλυση της βιοϊσοδυναμίας τους με βάση τα αποτελέσματα του μοντέλου. Το πληθυσμιακό φαρμακοκινητικό μοντέλο για τα δύο σκευάσματα αναπτύχθηκε μέσω μη γραμμικής μοντελοποίησης μικτών επιδράσεων με τη βοήθεια του υπολογιστικού προγράμματος Monolix. Η επιλογή των μοντέλων έγινε με βάση διαγνωστικά γραφήματα, όπως τα διαγράμματα των παρατηρήσεων (Observation, OBS) συναρτήσει των τιμών των προβλεπόμενων από το μοντέλο ατομικών συγκεντρώσεων (Individual Predicted, IPRED), των ατομικών σταθμισμένων υπολοίπων (Individual Weighted Residuals, IWRES) συναρτήσει των τιμών των προβλεπόμενων ατομικών συγκεντρώσεων, κριτήρια πληροφορίας (AIC, BIC) και στατιστικά κριτήρια (likelihood ratio test). Αρχικά, για το πρωτότυπο προϊόν, το φαρμακοκινητικό μοντέλο που προέκυψε ήταν ένα μονοδιαμερισματικό μοντέλο διπλής κορυφής απορρόφησης, η πρώτη εξ αυτών ακολουθεί κινητική πρώτης τάξης με καθυστέρηση lag time, ομοίως και η δεύτερη, η απομάκρυνση από τον οργανισμό πραγματοποιείται με γραμμικό τρόπο. Ως μοντέλο σφάλματος επιλέχθηκε το πολλαπλασιαστικό. Εκτιμήθηκε η διατομική μεταβλητότητα όλων των παραμέτρων. Η ηλικία εμφάνισε σημαντική επίδραση στο κλάσμα της δόσης του απορροφάται από την πρώτη απορρόφηση (F1) και προστέθηκε ως συμμεταβλητή σε αυτό. Το ίδιο δομικό μοντέλο παρουσίασε και το υπό μελέτη προϊόν με πολλαπλασιαστικό μοντέλο σφάλματος. Η διατομική μεταβλητότητα, και σε αυτή την περίπτωση, υπολογίστηκε για όλες τις παραμέτρους. Στο υπό μελέτη προϊόν η ηλικία έχει σημαντική επίδραση τόσο στο κλάσμα του φαρμάκου που απορροφάται από την πρώτη απορρόφηση, όσο και στην κάθαρση (Cl) και προστέθηκε ως συμμεταβλητή των δύο αυτών παραμέτρων. Έπειτα, υπολογίστηκαν οι δείκτες βιοϊσοδυναμίας (AUC, Cmax) για τα δύο προϊόντα, χρησιμοποιώντας τα αποτελέσματα του μοντέλου μέσω του Simulx, μία συνάρτηση R του πακέτου mlxR, στο οποίο μπορούν να εισαχθούν μοντέλα από το Monolix. Οι δείκτες υπολογίστηκαν και με την κλασσική μη διαμερισματική ανάλυση. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση βιοϊσοδυναμίας για τα δύο σκευάσματα χρησιμοποιώντας τους υπολογισμένους δείκτες με μη διαμερισματική ανάλυση και τους δείκτες που βασίστηκαν στο μοντέλο. Και στις δύο περιπτώσεις αποδείχθηκε η βιοϊσοδυναμία των δύο σκευασμάτων. Οι μελέτες βιοϊσοδυναμίας χρησιμοποιώντας δείκτες βασισμένους σε μοντέλα μελετώνται, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περιπτώσεις που η μη διαμερισματική ανάλυση αποτυγχάνει, όπως στις μελέτες με αραιή δειγματοληψία και σε μελέτες που εμπεριέχουν ηθικούς φραγμούς. Επομένως, πραγματοποιώντας τη βιοϊσοδυναμία αναπτύσσοντας πρώτα το φαρμακοκινητικό μοντέλο αποκτάται πλούσια πληροφορία αναφορικά με το σύστημα φάρμακο – οργανισμός.","abstract_html":"Η νόσος του Πάρκινσον αποτελεί τη δεύτερη συχνότερα εμφανιζόμενη, χρόνια, προοδευτικά εξελισσόμενη νόσο του εγκεφάλου μετά το Alzheimer. Οφείλεται κυρίως στον εκφυλισμό των κυττάρων του εγκεφάλου που παράγουν ντοπαμίνη και τελικά στην έλλειψή της από τον εγκέφαλο. Η ροπινιρόλη είναι ένας μη εργολινικός ανταγωνιστικής της ντοπαμίνης και αποτελεί μία από τις μεθόδους καταπολέμησης των συμπτωμάτων της νόσου του Πάρκινσον. Συγκεκριμένα, διεγείρει τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς και μιμείται τη δράση της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Χρησιμοποιείται είτε ως μοναδική θεραπεία, είτε συνδυαστικά με άλλα φάρμακα. Στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιήθηκαν πειραματικά δεδομένα συγκέντρωσης ροπινιρόλης στο αίμα συναρτήσει του χρόνου. Τριάντα υγιείς εθελοντές (άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 19 – 44 y, BMI=19.4 – 29.8 kg/m2) που συμμετείχαν σε διασταυρωτή μελέτη βιοϊσοδυναμίας 2×2, έλαβαν από το στόμα το πρωτότυπο και το υπό μελέτη δισκίο παρατεταμένης αποδέσμευσης 2 mg ροπινιρόλης, με απλή χορήγηση, σε συνθήκες νηστείας. Αναπτύχθηκε το πληθυσμιακό φαρμακοκινητικό μοντέλο για καθένα από τα δύο σκευάσματα, με σκοπό την πληροφόρηση για τη φαρμακοκινητική της ροπινιρόλης και την ανάλυση της βιοϊσοδυναμίας τους με βάση τα αποτελέσματα του μοντέλου. Το πληθυσμιακό φαρμακοκινητικό μοντέλο για τα δύο σκευάσματα αναπτύχθηκε μέσω μη γραμμικής μοντελοποίησης μικτών επιδράσεων με τη βοήθεια του υπολογιστικού προγράμματος Monolix. Η επιλογή των μοντέλων έγινε με βάση διαγνωστικά γραφήματα, όπως τα διαγράμματα των παρατηρήσεων (Observation, OBS) συναρτήσει των τιμών των προβλεπόμενων από το μοντέλο ατομικών συγκεντρώσεων (Individual Predicted, IPRED), των ατομικών σταθμισμένων υπολοίπων (Individual Weighted Residuals, IWRES) συναρτήσει των τιμών των προβλεπόμενων ατομικών συγκεντρώσεων, κριτήρια πληροφορίας (AIC, BIC) και στατιστικά κριτήρια (likelihood ratio test). Αρχικά, για το πρωτότυπο προϊόν, το φαρμακοκινητικό μοντέλο που προέκυψε ήταν ένα μονοδιαμερισματικό μοντέλο διπλής κορυφής απορρόφησης, η πρώτη εξ αυτών ακολουθεί κινητική πρώτης τάξης με καθυστέρηση lag time, ομοίως και η δεύτερη, η απομάκρυνση από τον οργανισμό πραγματοποιείται με γραμμικό τρόπο. Ως μοντέλο σφάλματος επιλέχθηκε το πολλαπλασιαστικό. Εκτιμήθηκε η διατομική μεταβλητότητα όλων των παραμέτρων. Η ηλικία εμφάνισε σημαντική επίδραση στο κλάσμα της δόσης του απορροφάται από την πρώτη απορρόφηση (F1) και προστέθηκε ως συμμεταβλητή σε αυτό. Το ίδιο δομικό μοντέλο παρουσίασε και το υπό μελέτη προϊόν με πολλαπλασιαστικό μοντέλο σφάλματος. Η διατομική μεταβλητότητα, και σε αυτή την περίπτωση, υπολογίστηκε για όλες τις παραμέτρους. Στο υπό μελέτη προϊόν η ηλικία έχει σημαντική επίδραση τόσο στο κλάσμα του φαρμάκου που απορροφάται από την πρώτη απορρόφηση, όσο και στην κάθαρση (Cl) και προστέθηκε ως συμμεταβλητή των δύο αυτών παραμέτρων. Έπειτα, υπολογίστηκαν οι δείκτες βιοϊσοδυναμίας (AUC, Cmax) για τα δύο προϊόντα, χρησιμοποιώντας τα αποτελέσματα του μοντέλου μέσω του Simulx, μία συνάρτηση R του πακέτου mlxR, στο οποίο μπορούν να εισαχθούν μοντέλα από το Monolix. Οι δείκτες υπολογίστηκαν και με την κλασσική μη διαμερισματική ανάλυση. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση βιοϊσοδυναμίας για τα δύο σκευάσματα χρησιμοποιώντας τους υπολογισμένους δείκτες με μη διαμερισματική ανάλυση και τους δείκτες που βασίστηκαν στο μοντέλο. Και στις δύο περιπτώσεις αποδείχθηκε η βιοϊσοδυναμία των δύο σκευασμάτων. Οι μελέτες βιοϊσοδυναμίας χρησιμοποιώντας δείκτες βασισμένους σε μοντέλα μελετώνται, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περιπτώσεις που η μη διαμερισματική ανάλυση αποτυγχάνει, όπως στις μελέτες με αραιή δειγματοληψία και σε μελέτες που εμπεριέχουν ηθικούς φραγμούς. Επομένως, πραγματοποιώντας τη βιοϊσοδυναμία αναπτύσσοντας πρώτα το φαρμακοκινητικό μοντέλο αποκτάται πλούσια πληροφορία αναφορικά με το σύστημα φάρμακο – οργανισμός.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκίκα Χριστίνα","Gkika Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:26Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968184"],"render_values":[{"text":"uoadl:2968184","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968184","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968184","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2968184","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκίκα Χριστίνα","Gkika Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968184","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968184"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος του Πάρκινσον αποτελεί τη δεύτερη συχνότερα εμφανιζόμενη, χρόνια, προοδευτικά εξελισσόμενη νόσο του εγκεφάλου μετά το Alzheimer. Οφείλεται κυρίως στον εκφυλισμό των κυττάρων του εγκεφάλου που παράγουν ντοπαμίνη και τελικά στην έλλειψή της από τον εγκέφαλο. Η ροπινιρόλη είναι ένας μη εργολινικός ανταγωνιστικής της ντοπαμίνης και αποτελεί μία από τις μεθόδους καταπολέμησης των συμπτωμάτων της νόσου του Πάρκινσον. Συγκεκριμένα, διεγείρει τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς και μιμείται τη δράση της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Χρησιμοποιείται είτε ως μοναδική θεραπεία, είτε συνδυαστικά με άλλα φάρμακα. Στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιήθηκαν πειραματικά δεδομένα συγκέντρωσης ροπινιρόλης στο αίμα συναρτήσει του χρόνου. Τριάντα υγιείς εθελοντές (άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 19 – 44 y, BMI=19.4 – 29.8 kg/m2) που συμμετείχαν σε διασταυρωτή μελέτη βιοϊσοδυναμίας 2×2, έλαβαν από το στόμα το πρωτότυπο και το υπό μελέτη δισκίο παρατεταμένης αποδέσμευσης 2 mg ροπινιρόλης, με απλή χορήγηση, σε συνθήκες νηστείας. Αναπτύχθηκε το πληθυσμιακό φαρμακοκινητικό μοντέλο για καθένα από τα δύο σκευάσματα, με σκοπό την πληροφόρηση για τη φαρμακοκινητική της ροπινιρόλης και την ανάλυση της βιοϊσοδυναμίας τους με βάση τα αποτελέσματα του μοντέλου. Το πληθυσμιακό φαρμακοκινητικό μοντέλο για τα δύο σκευάσματα αναπτύχθηκε μέσω μη γραμμικής μοντελοποίησης μικτών επιδράσεων με τη βοήθεια του υπολογιστικού προγράμματος Monolix. Η επιλογή των μοντέλων έγινε με βάση διαγνωστικά γραφήματα, όπως τα διαγράμματα των παρατηρήσεων (Observation, OBS) συναρτήσει των τιμών των προβλεπόμενων από το μοντέλο ατομικών συγκεντρώσεων (Individual Predicted, IPRED), των ατομικών σταθμισμένων υπολοίπων (Individual Weighted Residuals, IWRES) συναρτήσει των τιμών των προβλεπόμενων ατομικών συγκεντρώσεων, κριτήρια πληροφορίας (AIC, BIC) και στατιστικά κριτήρια (likelihood ratio test). Αρχικά, για το πρωτότυπο προϊόν, το φαρμακοκινητικό μοντέλο που προέκυψε ήταν ένα μονοδιαμερισματικό μοντέλο διπλής κορυφής απορρόφησης, η πρώτη εξ αυτών ακολουθεί κινητική πρώτης τάξης με καθυστέρηση lag time, ομοίως και η δεύτερη, η απομάκρυνση από τον οργανισμό πραγματοποιείται με γραμμικό τρόπο. Ως μοντέλο σφάλματος επιλέχθηκε το πολλαπλασιαστικό. Εκτιμήθηκε η διατομική μεταβλητότητα όλων των παραμέτρων. Η ηλικία εμφάνισε σημαντική επίδραση στο κλάσμα της δόσης του απορροφάται από την πρώτη απορρόφηση (F1) και προστέθηκε ως συμμεταβλητή σε αυτό. Το ίδιο δομικό μοντέλο παρουσίασε και το υπό μελέτη προϊόν με πολλαπλασιαστικό μοντέλο σφάλματος. Η διατομική μεταβλητότητα, και σε αυτή την περίπτωση, υπολογίστηκε για όλες τις παραμέτρους. Στο υπό μελέτη προϊόν η ηλικία έχει σημαντική επίδραση τόσο στο κλάσμα του φαρμάκου που απορροφάται από την πρώτη απορρόφηση, όσο και στην κάθαρση (Cl) και προστέθηκε ως συμμεταβλητή των δύο αυτών παραμέτρων. Έπειτα, υπολογίστηκαν οι δείκτες βιοϊσοδυναμίας (AUC, Cmax) για τα δύο προϊόντα, χρησιμοποιώντας τα αποτελέσματα του μοντέλου μέσω του Simulx, μία συνάρτηση R του πακέτου mlxR, στο οποίο μπορούν να εισαχθούν μοντέλα από το Monolix. Οι δείκτες υπολογίστηκαν και με την κλασσική μη διαμερισματική ανάλυση. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση βιοϊσοδυναμίας για τα δύο σκευάσματα χρησιμοποιώντας τους υπολογισμένους δείκτες με μη διαμερισματική ανάλυση και τους δείκτες που βασίστηκαν στο μοντέλο. Και στις δύο περιπτώσεις αποδείχθηκε η βιοϊσοδυναμία των δύο σκευασμάτων. Οι μελέτες βιοϊσοδυναμίας χρησιμοποιώντας δείκτες βασισμένους σε μοντέλα μελετώνται, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περιπτώσεις που η μη διαμερισματική ανάλυση αποτυγχάνει, όπως στις μελέτες με αραιή δειγματοληψία και σε μελέτες που εμπεριέχουν ηθικούς φραγμούς. Επομένως, πραγματοποιώντας τη βιοϊσοδυναμία αναπτύσσοντας πρώτα το φαρμακοκινητικό μοντέλο αποκτάται πλούσια πληροφορία αναφορικά με το σύστημα φάρμακο – οργανισμός.","Parkinson's disease is the second most common, chronic, progressive brain disease after Alzheimer's. Τhe disease is mainly due to the degeneration of dopamine-producing brain cells and ulti mately to its lack in the brain. Ropinirole is a non-ergoline dopamine antagonist and is one of the methods to fight the symptoms of Parkinson's disease. In particular, it stimulates dopaminergic receptors and mimics the action of dopamine in the brain. It is used either as a single treatment or in combination with other drugs. In this study, experimental data on the concentration of ropinirole in the blood over time were used. Thirty healthy volunteers (men and women, aged 19 - 44y, BMI = 19.4 - 29.8 kg/m2) who participated in a 2 × 2 bioequivalence crossover study received orally by simple administration both the original and the potentially generic 2 mg ropinirole prolonged-release tablet, in conditions of fasting. The population pharmacokinetic model was developed for each of the two formulations, to provide information on the pharmacokinetics of ropinirole and to analyze their model-based bioequivalence. The population pharmacokinetic model for both formulations was developed with nonlinear mixed effects modeling using the Monolix computer program. The models were selected based on diagnostic charts, such as observation value charts (Observation, OBS) as a function of Individual Predicted (IPRED) values, information criteria (AIC, BIC) and statistical criteria (likelihood ratio test). For the prototype product, the pharmacokinetic model is an one-compartment dual-peak absorption model, the first and the second peak follow first-order kinetics with lag time delay, the removal from the body is linear. The multiplier was selected as the error model. The between subject variability of all parameters was estimated. Age had a significant effect on the dose fraction absorbed by the first absorption (F1) and added as a covariate to it. The same structural model presented the potentially generic product with a multiplier error model. The between subject variability was calculated for all parameters. In the product under study, age has a significant effect on both the fraction of the drug absorbed by the first absorption and the clearance (Cl) and was added as a covariate of these two parameters. The bioequivalence indices (AUC, Cmax) for both products were calculated using the results of the model via Simulx, an R function of the mlxR package, in which pharmacokinetic models from Monolix can be inserted. The indices were also calculated with the classical non-compartmental analysis. Bioequivalence analysis was performed using the calculated indices from non-compartmental analysis and the indices based on the model. In both cases the bioequivalence of the two formulations was proved. Bioequivalence studies using model-based indicators are studied so that they can be used in cases where non-compartmental analysis fails, such as in studies with sparse data and in studies involving ethical barriers. In addition, by first developing the pharmacokinetic model, rich information is obtained regarding the drug-organism system."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη βιοϊσοδυναμίας γενοσήμου σκευάσματος ροπινιρόλης σε υγιείς εθελοντές μέσω ανάπτυξης μοντέλου πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκίκα Χριστίνα","Gkika Christina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η νόσος του Πάρκινσον αποτελεί τη δεύτερη συχνότερα εμφανιζόμενη, χρόνια, προοδευτικά εξελισσόμενη νόσο του εγκεφάλου μετά το Alzheimer. Οφείλεται κυρίως στον εκφυλισμό των κυττάρων του εγκεφάλου που παράγουν ντοπαμίνη και τελικά στην έλλειψή της από τον εγκέφαλο. Η ροπινιρόλη είναι ένας μη εργολινικός ανταγωνιστικής της ντοπαμίνης και αποτελεί μία από τις μεθόδους καταπολέμησης των συμπτωμάτων της νόσου του Πάρκινσον. Συγκεκριμένα, διεγείρει τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς και μιμείται τη δράση της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Χρησιμοποιείται είτε ως μοναδική θεραπεία, είτε συνδυαστικά με άλλα φάρμακα. Στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιήθηκαν πειραματικά δεδομένα συγκέντρωσης ροπινιρόλης στο αίμα συναρτήσει του χρόνου. Τριάντα υγιείς εθελοντές (άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 19 – 44 y, BMI=19.4 – 29.8 kg/m2) που συμμετείχαν σε διασταυρωτή μελέτη βιοϊσοδυναμίας 2×2, έλαβαν από το στόμα το πρωτότυπο και το υπό μελέτη δισκίο παρατεταμένης αποδέσμευσης 2 mg ροπινιρόλης, με απλή χορήγηση, σε συνθήκες νηστείας. Αναπτύχθηκε το πληθυσμιακό φαρμακοκινητικό μοντέλο για καθένα από τα δύο σκευάσματα, με σκοπό την πληροφόρηση για τη φαρμακοκινητική της ροπινιρόλης και την ανάλυση της βιοϊσοδυναμίας τους με βάση τα αποτελέσματα του μοντέλου. Το πληθυσμιακό φαρμακοκινητικό μοντέλο για τα δύο σκευάσματα αναπτύχθηκε μέσω μη γραμμικής μοντελοποίησης μικτών επιδράσεων με τη βοήθεια του υπολογιστικού προγράμματος Monolix. Η επιλογή των μοντέλων έγινε με βάση διαγνωστικά γραφήματα, όπως τα διαγράμματα των παρατηρήσεων (Observation, OBS) συναρτήσει των τιμών των προβλεπόμενων από το μοντέλο ατομικών συγκεντρώσεων (Individual Predicted, IPRED), των ατομικών σταθμισμένων υπολοίπων (Individual Weighted Residuals, IWRES) συναρτήσει των τιμών των προβλεπόμενων ατομικών συγκεντρώσεων, κριτήρια πληροφορίας (AIC, BIC) και στατιστικά κριτήρια (likelihood ratio test). Αρχικά, για το πρωτότυπο προϊόν, το φαρμακοκινητικό μοντέλο που προέκυψε ήταν ένα μονοδιαμερισματικό μοντέλο διπλής κορυφής απορρόφησης, η πρώτη εξ αυτών ακολουθεί κινητική πρώτης τάξης με καθυστέρηση lag time, ομοίως και η δεύτερη, η απομάκρυνση από τον οργανισμό πραγματοποιείται με γραμμικό τρόπο. Ως μοντέλο σφάλματος επιλέχθηκε το πολλαπλασιαστικό. Εκτιμήθηκε η διατομική μεταβλητότητα όλων των παραμέτρων. Η ηλικία εμφάνισε σημαντική επίδραση στο κλάσμα της δόσης του απορροφάται από την πρώτη απορρόφηση (F1) και προστέθηκε ως συμμεταβλητή σε αυτό. Το ίδιο δομικό μοντέλο παρουσίασε και το υπό μελέτη προϊόν με πολλαπλασιαστικό μοντέλο σφάλματος. Η διατομική μεταβλητότητα, και σε αυτή την περίπτωση, υπολογίστηκε για όλες τις παραμέτρους. Στο υπό μελέτη προϊόν η ηλικία έχει σημαντική επίδραση τόσο στο κλάσμα του φαρμάκου που απορροφάται από την πρώτη απορρόφηση, όσο και στην κάθαρση (Cl) και προστέθηκε ως συμμεταβλητή των δύο αυτών παραμέτρων. Έπειτα, υπολογίστηκαν οι δείκτες βιοϊσοδυναμίας (AUC, Cmax) για τα δύο προϊόντα, χρησιμοποιώντας τα αποτελέσματα του μοντέλου μέσω του Simulx, μία συνάρτηση R του πακέτου mlxR, στο οποίο μπορούν να εισαχθούν μοντέλα από το Monolix. Οι δείκτες υπολογίστηκαν και με την κλασσική μη διαμερισματική ανάλυση. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση βιοϊσοδυναμίας για τα δύο σκευάσματα χρησιμοποιώντας τους υπολογισμένους δείκτες με μη διαμερισματική ανάλυση και τους δείκτες που βασίστηκαν στο μοντέλο. Και στις δύο περιπτώσεις αποδείχθηκε η βιοϊσοδυναμία των δύο σκευασμάτων. Οι μελέτες βιοϊσοδυναμίας χρησιμοποιώντας δείκτες βασισμένους σε μοντέλα μελετώνται, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περιπτώσεις που η μη διαμερισματική ανάλυση αποτυγχάνει, όπως στις μελέτες με αραιή δειγματοληψία και σε μελέτες που εμπεριέχουν ηθικούς φραγμούς. Επομένως, πραγματοποιώντας τη βιοϊσοδυναμία αναπτύσσοντας πρώτα το φαρμακοκινητικό μοντέλο αποκτάται πλούσια πληροφορία αναφορικά με το σύστημα φάρμακο – οργανισμός.","Parkinson's disease is the second most common, chronic, progressive brain disease after Alzheimer's. Τhe disease is mainly due to the degeneration of dopamine-producing brain cells and ulti mately to its lack in the brain. Ropinirole is a non-ergoline dopamine antagonist and is one of the methods to fight the symptoms of Parkinson's disease. In particular, it stimulates dopaminergic receptors and mimics the action of dopamine in the brain. It is used either as a single treatment or in combination with other drugs. In this study, experimental data on the concentration of ropinirole in the blood over time were used. Thirty healthy volunteers (men and women, aged 19 - 44y, BMI = 19.4 - 29.8 kg/m2) who participated in a 2 × 2 bioequivalence crossover study received orally by simple administration both the original and the potentially generic 2 mg ropinirole prolonged-release tablet, in conditions of fasting. The population pharmacokinetic model was developed for each of the two formulations, to provide information on the pharmacokinetics of ropinirole and to analyze their model-based bioequivalence. The population pharmacokinetic model for both formulations was developed with nonlinear mixed effects modeling using the Monolix computer program. The models were selected based on diagnostic charts, such as observation value charts (Observation, OBS) as a function of Individual Predicted (IPRED) values, information criteria (AIC, BIC) and statistical criteria (likelihood ratio test). For the prototype product, the pharmacokinetic model is an one-compartment dual-peak absorption model, the first and the second peak follow first-order kinetics with lag time delay, the removal from the body is linear. The multiplier was selected as the error model. The between subject variability of all parameters was estimated. Age had a significant effect on the dose fraction absorbed by the first absorption (F1) and added as a covariate to it. The same structural model presented the potentially generic product with a multiplier error model. The between subject variability was calculated for all parameters. In the product under study, age has a significant effect on both the fraction of the drug absorbed by the first absorption and the clearance (Cl) and was added as a covariate of these two parameters. The bioequivalence indices (AUC, Cmax) for both products were calculated using the results of the model via Simulx, an R function of the mlxR package, in which pharmacokinetic models from Monolix can be inserted. The indices were also calculated with the classical non-compartmental analysis. Bioequivalence analysis was performed using the calculated indices from non-compartmental analysis and the indices based on the model. In both cases the bioequivalence of the two formulations was proved. Bioequivalence studies using model-based indicators are studied so that they can be used in cases where non-compartmental analysis fails, such as in studies with sparse data and in studies involving ethical barriers. In addition, by first developing the pharmacokinetic model, rich information is obtained regarding the drug-organism system."],"dc:identifier":["uoadl:2968184","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968184"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη βιοϊσοδυναμίας γενοσήμου σκευάσματος ροπινιρόλης σε υγιείς εθελοντές μέσω ανάπτυξης μοντέλου πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:26Z"}