{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968198"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968198","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς και ηθική κρίση","abstract":"Σκοπός: Στόχος της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της ικανότητας ηθικής κρίσης των ψυχιατροδικαστικών ασθενών σε σύγκριση με την αντίστοιχη ικανότητα των ψυχιατρικών ασθενών που δεν έχουν προβεί σε κάποια παραβατική πράξη στο παρελθόν. Για το σκοπό αυτό διατυπώθηκαν τρεις επιμέρους ερευνητικές υποθέσεις: Οι συναισθηματικές αποκρίσεις των ψυχιατροδικαστικών ασθενών, σε σύγκριση με αυτές των ψυχιατρικών που δεν έχουν παραβατήσει, θα είναι λιγότερο εναρμονισμένες με την ηθική θέση στην οποία βρίσκονται, θετική ή αρνητική (Υποθέσεις 1α και 1β). Επιπλέον, αναμενόταν οι συναισθηματικές αντιδράσεις των δύο ομάδων ασθενών να διαφέρουν στην ουδέτερη ηθική θέση. Ως μηδενική υπόθεση (Ηο) ορίστηκε ότι δε θα υπάρξουν διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών. Μέθοδος: Η συγκέντρωση των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε σε δύο νοσοκομεία της Ελλάδας. Στο τμήμα Ψυχιατροδικαστικής του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης για τους ακαταλόγιστους ασθενείς και στην Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν» για τους ψυχικά ασθενείς χωρίς βίαιο παρελθόν. Για τους σκοπούς της έρευνας χορηγήθηκε ένα εργαλείο αυτό-αναφοράς, το οποίο περιελάμβανε 45 μύθους ηθικής νόησης κατανεμημένους ισομερώς στις τρεις ηθικές θέσεις. Αποτελέσματα: Το τελικό δείγμα της μελέτης ήταν Ν = 59 ασθενείς, εκ των οποίων οι 39 ανήκαν στην ομάδα των ψυχιατροδικαστικών ασθενών και οι 20 στους ψυχικά ασθενείς που δεν είχαν παραβατικές πράξεις στο ιστορικό τους. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν τα 48 έτη (Τ.Α. = 11.8). Η πλειονότητα των συμμετεχόντων (96.6%) είχε διάγνωση σχιζοφρένειας. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης μονής κατεύθυνσης με τη χρήση του μη παραμετρικού ελέγχου των Kruskal - Wallis για τον έλεγχο των μέσων τιμών των δύο ομάδων του δείγματος. Δε βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες στη θετική ηθική θέση. Ωστόσο, στην αρνητική ηθική θέση βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη συχνότητα εμφάνισης της συναισθηματικής απόκρισης της χαράς και της απάντησης «τίποτα από τα παραπάνω» και στην ηθική θέση του παρατηρητή στις συναισθηματικές αποκρίσεις της εμπιστοσύνης και του φόβου. Συμπέρασμα: Συμπεραίνεται πως η αρχική ερευνητική υπόθεση επιβεβαιώνεται εν μέρει. Συγκεκριμένα, παρατηρείται πως η πρώτη υποπερίπτωση της ερευνητικής υπόθεσης (Υπόθεση 1α) απορρίπτεται, επιβεβαιώνοντας έτσι την μηδενική υπόθεση της έρευνας (Ho). Ωστόσο, η δεύτερη υποπερίπτωση (Υπόθεση 1β), αυτή της αρνητικής ηθικής θέσης αλλά και η τρίτη (Υπόθεση 1γ), αυτή της ουδέτερης ηθικής θέσης, επιβεβαιώνονται. Παραθέτονται εξηγήσεις για τα εν λόγω ευρήματα, και, τέλος, γίνεται συζήτηση για την συμβολή αλλά και τους περιορισμούς της έρευνάς μας, καθώς και προτάσεις για περαιτέρω έρευνα.","abstract_html":"Σκοπός: Στόχος της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της ικανότητας ηθικής κρίσης των ψυχιατροδικαστικών ασθενών σε σύγκριση με την αντίστοιχη ικανότητα των ψυχιατρικών ασθενών που δεν έχουν προβεί σε κάποια παραβατική πράξη στο παρελθόν. Για το σκοπό αυτό διατυπώθηκαν τρεις επιμέρους ερευνητικές υποθέσεις: Οι συναισθηματικές αποκρίσεις των ψυχιατροδικαστικών ασθενών, σε σύγκριση με αυτές των ψυχιατρικών που δεν έχουν παραβατήσει, θα είναι λιγότερο εναρμονισμένες με την ηθική θέση στην οποία βρίσκονται, θετική ή αρνητική (Υποθέσεις 1α και 1β). Επιπλέον, αναμενόταν οι συναισθηματικές αντιδράσεις των δύο ομάδων ασθενών να διαφέρουν στην ουδέτερη ηθική θέση. Ως μηδενική υπόθεση (Ηο) ορίστηκε ότι δε θα υπάρξουν διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών. Μέθοδος: Η συγκέντρωση των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε σε δύο νοσοκομεία της Ελλάδας. Στο τμήμα Ψυχιατροδικαστικής του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης για τους ακαταλόγιστους ασθενείς και στην Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν» για τους ψυχικά ασθενείς χωρίς βίαιο παρελθόν. Για τους σκοπούς της έρευνας χορηγήθηκε ένα εργαλείο αυτό-αναφοράς, το οποίο περιελάμβανε 45 μύθους ηθικής νόησης κατανεμημένους ισομερώς στις τρεις ηθικές θέσεις. Αποτελέσματα: Το τελικό δείγμα της μελέτης ήταν Ν = 59 ασθενείς, εκ των οποίων οι 39 ανήκαν στην ομάδα των ψυχιατροδικαστικών ασθενών και οι 20 στους ψυχικά ασθενείς που δεν είχαν παραβατικές πράξεις στο ιστορικό τους. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν τα 48 έτη (Τ.Α. = 11.8). Η πλειονότητα των συμμετεχόντων (96.6%) είχε διάγνωση σχιζοφρένειας. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης μονής κατεύθυνσης με τη χρήση του μη παραμετρικού ελέγχου των Kruskal - Wallis για τον έλεγχο των μέσων τιμών των δύο ομάδων του δείγματος. Δε βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες στη θετική ηθική θέση. Ωστόσο, στην αρνητική ηθική θέση βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη συχνότητα εμφάνισης της συναισθηματικής απόκρισης της χαράς και της απάντησης «τίποτα από τα παραπάνω» και στην ηθική θέση του παρατηρητή στις συναισθηματικές αποκρίσεις της εμπιστοσύνης και του φόβου. Συμπέρασμα: Συμπεραίνεται πως η αρχική ερευνητική υπόθεση επιβεβαιώνεται εν μέρει. Συγκεκριμένα, παρατηρείται πως η πρώτη υποπερίπτωση της ερευνητικής υπόθεσης (Υπόθεση 1α) απορρίπτεται, επιβεβαιώνοντας έτσι την μηδενική υπόθεση της έρευνας (Ho). Ωστόσο, η δεύτερη υποπερίπτωση (Υπόθεση 1β), αυτή της αρνητικής ηθικής θέσης αλλά και η τρίτη (Υπόθεση 1γ), αυτή της ουδέτερης ηθικής θέσης, επιβεβαιώνονται. Παραθέτονται εξηγήσεις για τα εν λόγω ευρήματα, και, τέλος, γίνεται συζήτηση για την συμβολή αλλά και τους περιορισμούς της έρευνάς μας, καθώς και προτάσεις για περαιτέρω έρευνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκουζή Ερασμία","Gkouzi Erasmia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968198"],"render_values":[{"text":"uoadl:2968198","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968198","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968198","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2968198","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκουζή Ερασμία","Gkouzi Erasmia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968198","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968198"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Στόχος της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της ικανότητας ηθικής κρίσης των ψυχιατροδικαστικών ασθενών σε σύγκριση με την αντίστοιχη ικανότητα των ψυχιατρικών ασθενών που δεν έχουν προβεί σε κάποια παραβατική πράξη στο παρελθόν. Για το σκοπό αυτό διατυπώθηκαν τρεις επιμέρους ερευνητικές υποθέσεις: Οι συναισθηματικές αποκρίσεις των ψυχιατροδικαστικών ασθενών, σε σύγκριση με αυτές των ψυχιατρικών που δεν έχουν παραβατήσει, θα είναι λιγότερο εναρμονισμένες με την ηθική θέση στην οποία βρίσκονται, θετική ή αρνητική (Υποθέσεις 1α και 1β). Επιπλέον, αναμενόταν οι συναισθηματικές αντιδράσεις των δύο ομάδων ασθενών να διαφέρουν στην ουδέτερη ηθική θέση. Ως μηδενική υπόθεση (Ηο) ορίστηκε ότι δε θα υπάρξουν διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών. Μέθοδος: Η συγκέντρωση των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε σε δύο νοσοκομεία της Ελλάδας. Στο τμήμα Ψυχιατροδικαστικής του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης για τους ακαταλόγιστους ασθενείς και στην Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν» για τους ψυχικά ασθενείς χωρίς βίαιο παρελθόν. Για τους σκοπούς της έρευνας χορηγήθηκε ένα εργαλείο αυτό-αναφοράς, το οποίο περιελάμβανε 45 μύθους ηθικής νόησης κατανεμημένους ισομερώς στις τρεις ηθικές θέσεις. Αποτελέσματα: Το τελικό δείγμα της μελέτης ήταν Ν = 59 ασθενείς, εκ των οποίων οι 39 ανήκαν στην ομάδα των ψυχιατροδικαστικών ασθενών και οι 20 στους ψυχικά ασθενείς που δεν είχαν παραβατικές πράξεις στο ιστορικό τους. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν τα 48 έτη (Τ.Α. = 11.8). Η πλειονότητα των συμμετεχόντων (96.6%) είχε διάγνωση σχιζοφρένειας. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης μονής κατεύθυνσης με τη χρήση του μη παραμετρικού ελέγχου των Kruskal - Wallis για τον έλεγχο των μέσων τιμών των δύο ομάδων του δείγματος. Δε βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες στη θετική ηθική θέση. Ωστόσο, στην αρνητική ηθική θέση βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη συχνότητα εμφάνισης της συναισθηματικής απόκρισης της χαράς και της απάντησης «τίποτα από τα παραπάνω» και στην ηθική θέση του παρατηρητή στις συναισθηματικές αποκρίσεις της εμπιστοσύνης και του φόβου. Συμπέρασμα: Συμπεραίνεται πως η αρχική ερευνητική υπόθεση επιβεβαιώνεται εν μέρει. Συγκεκριμένα, παρατηρείται πως η πρώτη υποπερίπτωση της ερευνητικής υπόθεσης (Υπόθεση 1α) απορρίπτεται, επιβεβαιώνοντας έτσι την μηδενική υπόθεση της έρευνας (Ho). Ωστόσο, η δεύτερη υποπερίπτωση (Υπόθεση 1β), αυτή της αρνητικής ηθικής θέσης αλλά και η τρίτη (Υπόθεση 1γ), αυτή της ουδέτερης ηθικής θέσης, επιβεβαιώνονται. Παραθέτονται εξηγήσεις για τα εν λόγω ευρήματα, και, τέλος, γίνεται συζήτηση για την συμβολή αλλά και τους περιορισμούς της έρευνάς μας, καθώς και προτάσεις για περαιτέρω έρευνα.","Aim: The aim of this research was to investigate the moral judgment of patients incompetent to stand trial in comparison to psychiatric patients who had never committed any delinquent act in the past. To accommodate this purpose three hypothesis were made: the emotional reactions of forensic patients, in comparison to psychiatric patients, will not comply with the moral position they are in, either positively or negatively (hypothesis 1a and 1b). Moreover the emotional reactions of both groups were expected to differ when it came to the neutral moral position. It was set as zero hypothesis (Ho) that there will be no differences between the two groups of patients. Method: Data was collected in two Greek hospitals. In the department of incompetent to stand trial of the Psychiatric Hospital of Thessaloniki for the forensic patients and the Psychiatric Clinic of the University General Hospital “Attikon” for the non-violent psychiatric patients. For the objective of the research a self-referent tool including 45 myths about moral thinking equally distributed among the three moral places was given. Results: The final research sample was Ν=59 patients, 39 of whom were forensic patients and 20 psychiatric patients without any violence history. The average age of the participants was 48 (S.D. = 11.8). The majority (96.6%) had been diagnosed with schizophrenia. To investigate the mean values of the sample’s two groups, an one - way analysis of variance with the non-parametric test Kruskal – Wallis was conducted. There were no statistically important differences concerning the positive moral position. However, when it came to the negative moral position there were statistically important differences in the frequency of appearance of the emotional reaction of happiness and the answer “none of the above” and the moral position of the observer on the emotional response of trust and fear. Discussion: It is concluded that the original hypothesis is partially confirmed. More specifically it is noticed that the first sub-case of the hypothesis (Hypothesis 1a) is rejected, thus confirming the zero hypothesis (Ho). However, the second sub-case of the hypothesis (Hypothesis 1b), that of the negative moral position, as well as the third one (Hypothesis 1c), of the neutral position are confirmed. Specifics of these findings are added. Finally, there is a discussion on the contribution and the limitations of the research as well as some suggestions of further research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς και ηθική κρίση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκουζή Ερασμία","Gkouzi Erasmia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Σκοπός: Στόχος της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της ικανότητας ηθικής κρίσης των ψυχιατροδικαστικών ασθενών σε σύγκριση με την αντίστοιχη ικανότητα των ψυχιατρικών ασθενών που δεν έχουν προβεί σε κάποια παραβατική πράξη στο παρελθόν. Για το σκοπό αυτό διατυπώθηκαν τρεις επιμέρους ερευνητικές υποθέσεις: Οι συναισθηματικές αποκρίσεις των ψυχιατροδικαστικών ασθενών, σε σύγκριση με αυτές των ψυχιατρικών που δεν έχουν παραβατήσει, θα είναι λιγότερο εναρμονισμένες με την ηθική θέση στην οποία βρίσκονται, θετική ή αρνητική (Υποθέσεις 1α και 1β). Επιπλέον, αναμενόταν οι συναισθηματικές αντιδράσεις των δύο ομάδων ασθενών να διαφέρουν στην ουδέτερη ηθική θέση. Ως μηδενική υπόθεση (Ηο) ορίστηκε ότι δε θα υπάρξουν διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών. Μέθοδος: Η συγκέντρωση των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε σε δύο νοσοκομεία της Ελλάδας. Στο τμήμα Ψυχιατροδικαστικής του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης για τους ακαταλόγιστους ασθενείς και στην Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν» για τους ψυχικά ασθενείς χωρίς βίαιο παρελθόν. Για τους σκοπούς της έρευνας χορηγήθηκε ένα εργαλείο αυτό-αναφοράς, το οποίο περιελάμβανε 45 μύθους ηθικής νόησης κατανεμημένους ισομερώς στις τρεις ηθικές θέσεις. Αποτελέσματα: Το τελικό δείγμα της μελέτης ήταν Ν = 59 ασθενείς, εκ των οποίων οι 39 ανήκαν στην ομάδα των ψυχιατροδικαστικών ασθενών και οι 20 στους ψυχικά ασθενείς που δεν είχαν παραβατικές πράξεις στο ιστορικό τους. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν τα 48 έτη (Τ.Α. = 11.8). Η πλειονότητα των συμμετεχόντων (96.6%) είχε διάγνωση σχιζοφρένειας. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης μονής κατεύθυνσης με τη χρήση του μη παραμετρικού ελέγχου των Kruskal - Wallis για τον έλεγχο των μέσων τιμών των δύο ομάδων του δείγματος. Δε βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες στη θετική ηθική θέση. Ωστόσο, στην αρνητική ηθική θέση βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη συχνότητα εμφάνισης της συναισθηματικής απόκρισης της χαράς και της απάντησης «τίποτα από τα παραπάνω» και στην ηθική θέση του παρατηρητή στις συναισθηματικές αποκρίσεις της εμπιστοσύνης και του φόβου. Συμπέρασμα: Συμπεραίνεται πως η αρχική ερευνητική υπόθεση επιβεβαιώνεται εν μέρει. Συγκεκριμένα, παρατηρείται πως η πρώτη υποπερίπτωση της ερευνητικής υπόθεσης (Υπόθεση 1α) απορρίπτεται, επιβεβαιώνοντας έτσι την μηδενική υπόθεση της έρευνας (Ho). Ωστόσο, η δεύτερη υποπερίπτωση (Υπόθεση 1β), αυτή της αρνητικής ηθικής θέσης αλλά και η τρίτη (Υπόθεση 1γ), αυτή της ουδέτερης ηθικής θέσης, επιβεβαιώνονται. Παραθέτονται εξηγήσεις για τα εν λόγω ευρήματα, και, τέλος, γίνεται συζήτηση για την συμβολή αλλά και τους περιορισμούς της έρευνάς μας, καθώς και προτάσεις για περαιτέρω έρευνα.","Aim: The aim of this research was to investigate the moral judgment of patients incompetent to stand trial in comparison to psychiatric patients who had never committed any delinquent act in the past. To accommodate this purpose three hypothesis were made: the emotional reactions of forensic patients, in comparison to psychiatric patients, will not comply with the moral position they are in, either positively or negatively (hypothesis 1a and 1b). Moreover the emotional reactions of both groups were expected to differ when it came to the neutral moral position. It was set as zero hypothesis (Ho) that there will be no differences between the two groups of patients. Method: Data was collected in two Greek hospitals. In the department of incompetent to stand trial of the Psychiatric Hospital of Thessaloniki for the forensic patients and the Psychiatric Clinic of the University General Hospital “Attikon” for the non-violent psychiatric patients. For the objective of the research a self-referent tool including 45 myths about moral thinking equally distributed among the three moral places was given. Results: The final research sample was Ν=59 patients, 39 of whom were forensic patients and 20 psychiatric patients without any violence history. The average age of the participants was 48 (S.D. = 11.8). The majority (96.6%) had been diagnosed with schizophrenia. To investigate the mean values of the sample’s two groups, an one - way analysis of variance with the non-parametric test Kruskal – Wallis was conducted. There were no statistically important differences concerning the positive moral position. However, when it came to the negative moral position there were statistically important differences in the frequency of appearance of the emotional reaction of happiness and the answer “none of the above” and the moral position of the observer on the emotional response of trust and fear. Discussion: It is concluded that the original hypothesis is partially confirmed. More specifically it is noticed that the first sub-case of the hypothesis (Hypothesis 1a) is rejected, thus confirming the zero hypothesis (Ho). However, the second sub-case of the hypothesis (Hypothesis 1b), that of the negative moral position, as well as the third one (Hypothesis 1c), of the neutral position are confirmed. Specifics of these findings are added. Finally, there is a discussion on the contribution and the limitations of the research as well as some suggestions of further research."],"dc:identifier":["uoadl:2968198","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968198"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς και ηθική κρίση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:26Z"}