{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968388"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968388","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση μορφολογικών χαρακτηριστικών αθηρωματικής πλάκας με το μεταβολικό σύνδρομο","abstract":"Εισαγωγή: Το μεταβολικό σύνδρομο θεωρείται ως ομαδοποίηση παραγόντων κινδύνου - συμπεριλαμβανομένης της αντίστασης στην ινσουλίνη, της δυσλιπιδαιμίας, της κεντρικής παχυσαρκίας και της αυξημένης αρτηριακής πίεσης που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης του μεταβολικού συνδρόμου και της παχυσαρκίας στη μορφολογία της ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 30 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερμική στεφανιαία αγγειοπλαστική (PCI) μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και οι οποίοι παρουσίασαν μια πρόσφατα εμφανιζόμενη ευάλωτη αθηρωματική πλάκα στη γηγενή στεφανιαία αρτηρία. Αποτελέσματα: Από τους 30 ασθενείς του δείγματος το 83,3% ήταν άνδρες και το 63,3% είχε STEMI. Συχνότερα ρήξη αθηρωματώδους πλάκας παρουσίασαν οι ασθενείς με STEMI,(p=0,005), με αυξημένη CRP, (p<0,001), με LAD,(p<0,001), με MS, (p<0,001), με υπέρταση, (p<0,001), οι υπέρβαροι/παχύσαρκοι, (p=0,001), με σακχαρώδη διαβήτη, (p<0,001), και με πάχος κάψας(mm)32,2-45,2 έναντι 54,8-68, (p<0,001) Συμπέρασμα: Η ρήξη της αθηρωματικής πλάκας στο έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι συχνότερη σε ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο, κοιλιακή παχυσαρκία και αυξημένα επίπεδα CRP. Η CRP είναι ο μόνος ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας που συσχετίζεται με το μειωμένο το πάχος της ινώδους κάψας και το μεταβολικό σύνδρομο MS προβλέπει πιο έγκυρα από την CRP τη ρήξη της ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το μεταβολικό σύνδρομο θεωρείται ως ομαδοποίηση παραγόντων κινδύνου - συμπεριλαμβανομένης της αντίστασης στην ινσουλίνη, της δυσλιπιδαιμίας, της κεντρικής παχυσαρκίας και της αυξημένης αρτηριακής πίεσης που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης του μεταβολικού συνδρόμου και της παχυσαρκίας στη μορφολογία της ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 30 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερμική στεφανιαία αγγειοπλαστική (PCI) μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και οι οποίοι παρουσίασαν μια πρόσφατα εμφανιζόμενη ευάλωτη αθηρωματική πλάκα στη γηγενή στεφανιαία αρτηρία. Αποτελέσματα: Από τους 30 ασθενείς του δείγματος το 83,3% ήταν άνδρες και το 63,3% είχε STEMI. Συχνότερα ρήξη αθηρωματώδους πλάκας παρουσίασαν οι ασθενείς με STEMI,(p=0,005), με αυξημένη CRP, (p&lt;0,001), με LAD,(p&lt;0,001), με MS, (p&lt;0,001), με υπέρταση, (p&lt;0,001), οι υπέρβαροι/παχύσαρκοι, (p=0,001), με σακχαρώδη διαβήτη, (p&lt;0,001), και με πάχος κάψας(mm)32,2-45,2 έναντι 54,8-68, (p&lt;0,001) Συμπέρασμα: Η ρήξη της αθηρωματικής πλάκας στο έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι συχνότερη σε ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο, κοιλιακή παχυσαρκία και αυξημένα επίπεδα CRP. Η CRP είναι ο μόνος ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας που συσχετίζεται με το μειωμένο το πάχος της ινώδους κάψας και το μεταβολικό σύνδρομο MS προβλέπει πιο έγκυρα από την CRP τη ρήξη της ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας.","abstract_has_math":false,"creators":["Φάρμακη Άννα","Farmaki Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968388"],"render_values":[{"text":"uoadl:2968388","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968388","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968388","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2968388","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φάρμακη Άννα","Farmaki Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968388","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968388"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το μεταβολικό σύνδρομο θεωρείται ως ομαδοποίηση παραγόντων κινδύνου - συμπεριλαμβανομένης της αντίστασης στην ινσουλίνη, της δυσλιπιδαιμίας, της κεντρικής παχυσαρκίας και της αυξημένης αρτηριακής πίεσης που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης του μεταβολικού συνδρόμου και της παχυσαρκίας στη μορφολογία της ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 30 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερμική στεφανιαία αγγειοπλαστική (PCI) μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και οι οποίοι παρουσίασαν μια πρόσφατα εμφανιζόμενη ευάλωτη αθηρωματική πλάκα στη γηγενή στεφανιαία αρτηρία. Αποτελέσματα: Από τους 30 ασθενείς του δείγματος το 83,3% ήταν άνδρες και το 63,3% είχε STEMI. Συχνότερα ρήξη αθηρωματώδους πλάκας παρουσίασαν οι ασθενείς με STEMI,(p=0,005), με αυξημένη CRP, (p<0,001), με LAD,(p<0,001), με MS, (p<0,001), με υπέρταση, (p<0,001), οι υπέρβαροι/παχύσαρκοι, (p=0,001), με σακχαρώδη διαβήτη, (p<0,001), και με πάχος κάψας(mm)32,2-45,2 έναντι 54,8-68, (p<0,001) Συμπέρασμα: Η ρήξη της αθηρωματικής πλάκας στο έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι συχνότερη σε ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο, κοιλιακή παχυσαρκία και αυξημένα επίπεδα CRP. Η CRP είναι ο μόνος ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας που συσχετίζεται με το μειωμένο το πάχος της ινώδους κάψας και το μεταβολικό σύνδρομο MS προβλέπει πιο έγκυρα από την CRP τη ρήξη της ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας.","Introduction: The metabolic syndrome is conceptualized as clustering of risk factors-including insulin resistance, dyslipidemia, central adiposity, and elevated blood pressure that increase the risk for cardiovascular disease and type 2 diabetes mellitus. Aim: The aim of the study was to evaluate the effect of metabolic syndrome and obesity on the morphology of the vulnerable atherosclerotic plaque in patients with acute myocardial infarction Material and Methods: The study involved a total of 30 patients who underwent percutaneous coronary angioplasty (PCI) following acute myocardial infarction and who presented with a newly emerging vulnerable atherosclerotic plaque in the native coronary artery. Results: Most often atherosclerotic plaque rupture occurred patients with STEMI, (p = 0.005), with increased CRP, (p <0.001), with LAD, (p <0.001), with MS, (p <0.001), with hypertension, (p <0.001), overweight / obese, (p = 0.001), with diabetes, (p <0.001), and with capsule thickness (mm) 32.2-45.2 versus 54.8-68, (p <0.001) Conclusions: Rupture of the atherosclerotic plaque in myocardial infarction is more common in patients with metabolic syndrome, abdominal obesity, and elevated CRP levels. CRP is the only independent prognostic factor associated with reduced fibrous capsule thickness, and MS metabolic syndrome predicts more vulnerable than CRP rupture of the vulnerable atherosclerotic plaque"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση μορφολογικών χαρακτηριστικών αθηρωματικής πλάκας με το μεταβολικό σύνδρομο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φάρμακη Άννα","Farmaki Anna"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το μεταβολικό σύνδρομο θεωρείται ως ομαδοποίηση παραγόντων κινδύνου - συμπεριλαμβανομένης της αντίστασης στην ινσουλίνη, της δυσλιπιδαιμίας, της κεντρικής παχυσαρκίας και της αυξημένης αρτηριακής πίεσης που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης του μεταβολικού συνδρόμου και της παχυσαρκίας στη μορφολογία της ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 30 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερμική στεφανιαία αγγειοπλαστική (PCI) μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και οι οποίοι παρουσίασαν μια πρόσφατα εμφανιζόμενη ευάλωτη αθηρωματική πλάκα στη γηγενή στεφανιαία αρτηρία. Αποτελέσματα: Από τους 30 ασθενείς του δείγματος το 83,3% ήταν άνδρες και το 63,3% είχε STEMI. Συχνότερα ρήξη αθηρωματώδους πλάκας παρουσίασαν οι ασθενείς με STEMI,(p=0,005), με αυξημένη CRP, (p<0,001), με LAD,(p<0,001), με MS, (p<0,001), με υπέρταση, (p<0,001), οι υπέρβαροι/παχύσαρκοι, (p=0,001), με σακχαρώδη διαβήτη, (p<0,001), και με πάχος κάψας(mm)32,2-45,2 έναντι 54,8-68, (p<0,001) Συμπέρασμα: Η ρήξη της αθηρωματικής πλάκας στο έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι συχνότερη σε ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο, κοιλιακή παχυσαρκία και αυξημένα επίπεδα CRP. Η CRP είναι ο μόνος ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας που συσχετίζεται με το μειωμένο το πάχος της ινώδους κάψας και το μεταβολικό σύνδρομο MS προβλέπει πιο έγκυρα από την CRP τη ρήξη της ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας.","Introduction: The metabolic syndrome is conceptualized as clustering of risk factors-including insulin resistance, dyslipidemia, central adiposity, and elevated blood pressure that increase the risk for cardiovascular disease and type 2 diabetes mellitus. Aim: The aim of the study was to evaluate the effect of metabolic syndrome and obesity on the morphology of the vulnerable atherosclerotic plaque in patients with acute myocardial infarction Material and Methods: The study involved a total of 30 patients who underwent percutaneous coronary angioplasty (PCI) following acute myocardial infarction and who presented with a newly emerging vulnerable atherosclerotic plaque in the native coronary artery. Results: Most often atherosclerotic plaque rupture occurred patients with STEMI, (p = 0.005), with increased CRP, (p <0.001), with LAD, (p <0.001), with MS, (p <0.001), with hypertension, (p <0.001), overweight / obese, (p = 0.001), with diabetes, (p <0.001), and with capsule thickness (mm) 32.2-45.2 versus 54.8-68, (p <0.001) Conclusions: Rupture of the atherosclerotic plaque in myocardial infarction is more common in patients with metabolic syndrome, abdominal obesity, and elevated CRP levels. CRP is the only independent prognostic factor associated with reduced fibrous capsule thickness, and MS metabolic syndrome predicts more vulnerable than CRP rupture of the vulnerable atherosclerotic plaque"],"dc:identifier":["uoadl:2968388","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968388"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση μορφολογικών χαρακτηριστικών αθηρωματικής πλάκας με το μεταβολικό σύνδρομο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z"}