{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968396"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968396","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράγοντες ευθυνόμενοι για τη μόνιμη βηματοδότηση ασθενών μετά από χειρουργική αντικατάσταση βαλβίδας","abstract":"Εισαγωγή: Η ανάγκη τοποθέτησης μόνιμου εσωτερικού βηματοδότη φαίνεται να αυξάνεται μετά από συνδυασμένη καρδιοχειρουργική επέμβαση ή μετά από χειρουργική επέμβαση περισσότερων από μιας βαλβίδας, με συχνότητα που διεθνώς προσεγγίζει το 1-3%. Σχετίζεται με την άμεση ή την έμμεση βλάβη του συστήματος αγωγιμότητας της καρδιάς κατά τη διάρκεια της καρδιοχειρουργικής επέμβασης. Σκοπός: Η διερεύνηση των παραγόντων που ευθύνονται για την τοποθέτηση μόνιμου εσωτερικού βηματοδότη σε ασθενείς μετά από χειρουργική αντικατάσταση βαλβίδας σε συνδυασμό ή χωρίς αορτοστεφανιαία παράκαμψη, καθώς και η συχνότητα τοποθέτησής του. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτελείτο από 124 ασθενείς που έβαλαν βηματοδότη μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση αντικατάστασης βαλβίδας σε συνδυασμό ή χωρίς αορτοστεφανιαία παράκαμψη στο ΩΚΚ κατά το χρονικό διάστημα από 1/9/2008 έως 1/9/2018. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ειδική φόρμα, που περιελάβανε δημογραφικά, προεγχειρητικά, διεγχειρητικά και μετεγχειρητικά δεδομένα. Χρησιμοποιήθηκαν παραμετρικοί και μη παραμετρικοί μέθοδοι ανάλυσης των δεδομένων για να μελετηθούν οι πιθανές συσχετίσεις. Επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p<0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 69,45 ±10,39 έτη, ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν άνδρες (59,6%). Από τους 124 ασθενείς, οι 93 συγκρίθηκαν με δείγμα 1654 ασθενών που υπεβλήθησαν σε επέμβαση αντικατάστασης βαλβίδας και είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά αναφορικά, με το φύλο, την ηλικία και τον τύπο της επέμβασης. Με βάση τα αποτελέσματα, οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου που συνέβαλαν στην τοποθέτηση βηματοδότη μετεγχειρητικά ήταν η προϋπάρχουσα στεφανιαία νόσος σε συνδυασμό με βαλβιδοπάθεια (p<0,001), το ιστορικό πνευμονικής υπέρτασης (p<0,001), το προεγχειρητικό LBBB/RBBB ή ο 1ου/2ου βαθμού κολποκοιλιακός αποκλεισμός, (p=0,001), το χαμηλό κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (p<0,001), η επανεπέμβαση (p<0,001), η συνδυασμένη χειρουργική επέμβαση (p<0,001), το μεγαλύτερο euroscore (p<0,001), ο μεγαλύτερος χρόνος επέμβασης (p<0,001), και ο μεγαλύτερος χρόνος σύγκλεισης της αορτής (p<0,001). Συμπέρασμα: Η συχνότητα εμφύτευσης βηματοδότη, παραμένει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη τις τελευταίες τρεις δεκαετίες και ευθύνονται προεχειρητικοί και διεγχειρητικοί κλινικοί παράγοντες όπως η συνοσηρότητα, το είδος της βλάβης, και διεγχειρητικοί παράγοντες. Η προεγχειρητική αξιολόγηση των παραγόντων που ευθύνονται για την τοποθέτηση μόνιμου εσωτερικού βηματοδότη μετεγχειρητικά αναμένεται να συμβάλλει στον αποτελεσματικότερο σχεδιασμό της ιατρονοσηλευτικής φροντίδας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ανάγκη τοποθέτησης μόνιμου εσωτερικού βηματοδότη φαίνεται να αυξάνεται μετά από συνδυασμένη καρδιοχειρουργική επέμβαση ή μετά από χειρουργική επέμβαση περισσότερων από μιας βαλβίδας, με συχνότητα που διεθνώς προσεγγίζει το 1-3%. Σχετίζεται με την άμεση ή την έμμεση βλάβη του συστήματος αγωγιμότητας της καρδιάς κατά τη διάρκεια της καρδιοχειρουργικής επέμβασης. Σκοπός: Η διερεύνηση των παραγόντων που ευθύνονται για την τοποθέτηση μόνιμου εσωτερικού βηματοδότη σε ασθενείς μετά από χειρουργική αντικατάσταση βαλβίδας σε συνδυασμό ή χωρίς αορτοστεφανιαία παράκαμψη, καθώς και η συχνότητα τοποθέτησής του. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτελείτο από 124 ασθενείς που έβαλαν βηματοδότη μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση αντικατάστασης βαλβίδας σε συνδυασμό ή χωρίς αορτοστεφανιαία παράκαμψη στο ΩΚΚ κατά το χρονικό διάστημα από 1/9/2008 έως 1/9/2018. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ειδική φόρμα, που περιελάβανε δημογραφικά, προεγχειρητικά, διεγχειρητικά και μετεγχειρητικά δεδομένα. Χρησιμοποιήθηκαν παραμετρικοί και μη παραμετρικοί μέθοδοι ανάλυσης των δεδομένων για να μελετηθούν οι πιθανές συσχετίσεις. Επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p&lt;0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 69,45 ±10,39 έτη, ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν άνδρες (59,6%). Από τους 124 ασθενείς, οι 93 συγκρίθηκαν με δείγμα 1654 ασθενών που υπεβλήθησαν σε επέμβαση αντικατάστασης βαλβίδας και είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά αναφορικά, με το φύλο, την ηλικία και τον τύπο της επέμβασης. Με βάση τα αποτελέσματα, οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου που συνέβαλαν στην τοποθέτηση βηματοδότη μετεγχειρητικά ήταν η προϋπάρχουσα στεφανιαία νόσος σε συνδυασμό με βαλβιδοπάθεια (p&lt;0,001), το ιστορικό πνευμονικής υπέρτασης (p&lt;0,001), το προεγχειρητικό LBBB/RBBB ή ο 1ου/2ου βαθμού κολποκοιλιακός αποκλεισμός, (p=0,001), το χαμηλό κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (p&lt;0,001), η επανεπέμβαση (p&lt;0,001), η συνδυασμένη χειρουργική επέμβαση (p&lt;0,001), το μεγαλύτερο euroscore (p&lt;0,001), ο μεγαλύτερος χρόνος επέμβασης (p&lt;0,001), και ο μεγαλύτερος χρόνος σύγκλεισης της αορτής (p&lt;0,001). Συμπέρασμα: Η συχνότητα εμφύτευσης βηματοδότη, παραμένει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη τις τελευταίες τρεις δεκαετίες και ευθύνονται προεχειρητικοί και διεγχειρητικοί κλινικοί παράγοντες όπως η συνοσηρότητα, το είδος της βλάβης, και διεγχειρητικοί παράγοντες. Η προεγχειρητική αξιολόγηση των παραγόντων που ευθύνονται για την τοποθέτηση μόνιμου εσωτερικού βηματοδότη μετεγχειρητικά αναμένεται να συμβάλλει στον αποτελεσματικότερο σχεδιασμό της ιατρονοσηλευτικής φροντίδας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκέκα Ευαγγελία","Gkeka Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968396"],"render_values":[{"text":"uoadl:2968396","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968396","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968396","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2968396","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκέκα Ευαγγελία","Gkeka Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968396","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968396"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ανάγκη τοποθέτησης μόνιμου εσωτερικού βηματοδότη φαίνεται να αυξάνεται μετά από συνδυασμένη καρδιοχειρουργική επέμβαση ή μετά από χειρουργική επέμβαση περισσότερων από μιας βαλβίδας, με συχνότητα που διεθνώς προσεγγίζει το 1-3%. Σχετίζεται με την άμεση ή την έμμεση βλάβη του συστήματος αγωγιμότητας της καρδιάς κατά τη διάρκεια της καρδιοχειρουργικής επέμβασης. Σκοπός: Η διερεύνηση των παραγόντων που ευθύνονται για την τοποθέτηση μόνιμου εσωτερικού βηματοδότη σε ασθενείς μετά από χειρουργική αντικατάσταση βαλβίδας σε συνδυασμό ή χωρίς αορτοστεφανιαία παράκαμψη, καθώς και η συχνότητα τοποθέτησής του. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτελείτο από 124 ασθενείς που έβαλαν βηματοδότη μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση αντικατάστασης βαλβίδας σε συνδυασμό ή χωρίς αορτοστεφανιαία παράκαμψη στο ΩΚΚ κατά το χρονικό διάστημα από 1/9/2008 έως 1/9/2018. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ειδική φόρμα, που περιελάβανε δημογραφικά, προεγχειρητικά, διεγχειρητικά και μετεγχειρητικά δεδομένα. Χρησιμοποιήθηκαν παραμετρικοί και μη παραμετρικοί μέθοδοι ανάλυσης των δεδομένων για να μελετηθούν οι πιθανές συσχετίσεις. Επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p<0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 69,45 ±10,39 έτη, ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν άνδρες (59,6%). Από τους 124 ασθενείς, οι 93 συγκρίθηκαν με δείγμα 1654 ασθενών που υπεβλήθησαν σε επέμβαση αντικατάστασης βαλβίδας και είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά αναφορικά, με το φύλο, την ηλικία και τον τύπο της επέμβασης. Με βάση τα αποτελέσματα, οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου που συνέβαλαν στην τοποθέτηση βηματοδότη μετεγχειρητικά ήταν η προϋπάρχουσα στεφανιαία νόσος σε συνδυασμό με βαλβιδοπάθεια (p<0,001), το ιστορικό πνευμονικής υπέρτασης (p<0,001), το προεγχειρητικό LBBB/RBBB ή ο 1ου/2ου βαθμού κολποκοιλιακός αποκλεισμός, (p=0,001), το χαμηλό κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (p<0,001), η επανεπέμβαση (p<0,001), η συνδυασμένη χειρουργική επέμβαση (p<0,001), το μεγαλύτερο euroscore (p<0,001), ο μεγαλύτερος χρόνος επέμβασης (p<0,001), και ο μεγαλύτερος χρόνος σύγκλεισης της αορτής (p<0,001). Συμπέρασμα: Η συχνότητα εμφύτευσης βηματοδότη, παραμένει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη τις τελευταίες τρεις δεκαετίες και ευθύνονται προεχειρητικοί και διεγχειρητικοί κλινικοί παράγοντες όπως η συνοσηρότητα, το είδος της βλάβης, και διεγχειρητικοί παράγοντες. Η προεγχειρητική αξιολόγηση των παραγόντων που ευθύνονται για την τοποθέτηση μόνιμου εσωτερικού βηματοδότη μετεγχειρητικά αναμένεται να συμβάλλει στον αποτελεσματικότερο σχεδιασμό της ιατρονοσηλευτικής φροντίδας.","Introduction: The need for a permanent implanted pacemaker appears to be increasing after combined cardiac surgery, or after surgery on more than one valve, with a worldwide frequency approaching 1-3%. This complication is interrelated to the direct or indirect damage of the conduction system of the heart during the heart surgery. Aim: The investigation of the factors related with the placement of a permanent pacemaker in patients after surgical valve replacement in combination or without coronary artery bypass grafting, as well as the frequency of such implantation. Materials and Methods: In total 124 patients, who had a cardiac valve replacement surgery alone or combined with coronary artery bypass grafting from 1/9/2008 to 1/9/2018, followed from a permanent pacemaker placement, were included in the study. A special form was used for data collection, which included demographic, preoperative, intraoperative and postoperative data. Particular emphasis was placed on intraoperative as well as postoperative complications involving surgical valve replacement. Parametric and non-parametric data analysis methods were used to study the possible correlations. Level of statistical significance was set at p <0.05. Results: The mean age of the patients was 69.45 ± 10.39 years, while the largest percentage were men (59.6%). From the initial sample of the 124 patients, 93 were compared with a random sample of 1654 patients who underwent valve replacement surgery and had a similar ratio in terms of gender, age, and type of surgery. Based on the results, the main risk factors that contributed to the pacemaker placement postoperatively were: pre-existing coronary heart disease in combination with valvular disease (p<0,001), history of pulmonary hypertension (p<0,001), preoperative LBBB / RBBB or 1st / 2nd degree atrioventricular block (p=0,001), low left ventricular ejection fraction (p<0,001), history of cardiac reoperation (p<0,001), and the highest euroscore (p<0,001). Based on the intraoperative data, the aortic fracture time, and the total operation time, seem to interrelate with the placement of a permanent pacemaker (p=0.001). An increase in pacemaker placement frequency was observed in patients undergoing combined heart surgery (p<0,001). Conclusion: The frequency of permanent pacemaker implantation after valve surgery has remained almost unchanged over the past three decades and are responsible preoperative and intraoperative clinical factors such as comorbidity, type of lesion, and intraoperative factors. The preoperative evaluation of the factors responsible for the placement of a permanent internal pacemaker postoperatively is expected to contribute to the more effective planning of the perioperative care."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράγοντες ευθυνόμενοι για τη μόνιμη βηματοδότηση ασθενών μετά από χειρουργική αντικατάσταση βαλβίδας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκέκα Ευαγγελία","Gkeka Evangelia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ανάγκη τοποθέτησης μόνιμου εσωτερικού βηματοδότη φαίνεται να αυξάνεται μετά από συνδυασμένη καρδιοχειρουργική επέμβαση ή μετά από χειρουργική επέμβαση περισσότερων από μιας βαλβίδας, με συχνότητα που διεθνώς προσεγγίζει το 1-3%. Σχετίζεται με την άμεση ή την έμμεση βλάβη του συστήματος αγωγιμότητας της καρδιάς κατά τη διάρκεια της καρδιοχειρουργικής επέμβασης. Σκοπός: Η διερεύνηση των παραγόντων που ευθύνονται για την τοποθέτηση μόνιμου εσωτερικού βηματοδότη σε ασθενείς μετά από χειρουργική αντικατάσταση βαλβίδας σε συνδυασμό ή χωρίς αορτοστεφανιαία παράκαμψη, καθώς και η συχνότητα τοποθέτησής του. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτελείτο από 124 ασθενείς που έβαλαν βηματοδότη μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση αντικατάστασης βαλβίδας σε συνδυασμό ή χωρίς αορτοστεφανιαία παράκαμψη στο ΩΚΚ κατά το χρονικό διάστημα από 1/9/2008 έως 1/9/2018. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ειδική φόρμα, που περιελάβανε δημογραφικά, προεγχειρητικά, διεγχειρητικά και μετεγχειρητικά δεδομένα. Χρησιμοποιήθηκαν παραμετρικοί και μη παραμετρικοί μέθοδοι ανάλυσης των δεδομένων για να μελετηθούν οι πιθανές συσχετίσεις. Επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p<0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 69,45 ±10,39 έτη, ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν άνδρες (59,6%). Από τους 124 ασθενείς, οι 93 συγκρίθηκαν με δείγμα 1654 ασθενών που υπεβλήθησαν σε επέμβαση αντικατάστασης βαλβίδας και είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά αναφορικά, με το φύλο, την ηλικία και τον τύπο της επέμβασης. Με βάση τα αποτελέσματα, οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου που συνέβαλαν στην τοποθέτηση βηματοδότη μετεγχειρητικά ήταν η προϋπάρχουσα στεφανιαία νόσος σε συνδυασμό με βαλβιδοπάθεια (p<0,001), το ιστορικό πνευμονικής υπέρτασης (p<0,001), το προεγχειρητικό LBBB/RBBB ή ο 1ου/2ου βαθμού κολποκοιλιακός αποκλεισμός, (p=0,001), το χαμηλό κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (p<0,001), η επανεπέμβαση (p<0,001), η συνδυασμένη χειρουργική επέμβαση (p<0,001), το μεγαλύτερο euroscore (p<0,001), ο μεγαλύτερος χρόνος επέμβασης (p<0,001), και ο μεγαλύτερος χρόνος σύγκλεισης της αορτής (p<0,001). Συμπέρασμα: Η συχνότητα εμφύτευσης βηματοδότη, παραμένει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη τις τελευταίες τρεις δεκαετίες και ευθύνονται προεχειρητικοί και διεγχειρητικοί κλινικοί παράγοντες όπως η συνοσηρότητα, το είδος της βλάβης, και διεγχειρητικοί παράγοντες. Η προεγχειρητική αξιολόγηση των παραγόντων που ευθύνονται για την τοποθέτηση μόνιμου εσωτερικού βηματοδότη μετεγχειρητικά αναμένεται να συμβάλλει στον αποτελεσματικότερο σχεδιασμό της ιατρονοσηλευτικής φροντίδας.","Introduction: The need for a permanent implanted pacemaker appears to be increasing after combined cardiac surgery, or after surgery on more than one valve, with a worldwide frequency approaching 1-3%. This complication is interrelated to the direct or indirect damage of the conduction system of the heart during the heart surgery. Aim: The investigation of the factors related with the placement of a permanent pacemaker in patients after surgical valve replacement in combination or without coronary artery bypass grafting, as well as the frequency of such implantation. Materials and Methods: In total 124 patients, who had a cardiac valve replacement surgery alone or combined with coronary artery bypass grafting from 1/9/2008 to 1/9/2018, followed from a permanent pacemaker placement, were included in the study. A special form was used for data collection, which included demographic, preoperative, intraoperative and postoperative data. Particular emphasis was placed on intraoperative as well as postoperative complications involving surgical valve replacement. Parametric and non-parametric data analysis methods were used to study the possible correlations. Level of statistical significance was set at p <0.05. Results: The mean age of the patients was 69.45 ± 10.39 years, while the largest percentage were men (59.6%). From the initial sample of the 124 patients, 93 were compared with a random sample of 1654 patients who underwent valve replacement surgery and had a similar ratio in terms of gender, age, and type of surgery. Based on the results, the main risk factors that contributed to the pacemaker placement postoperatively were: pre-existing coronary heart disease in combination with valvular disease (p<0,001), history of pulmonary hypertension (p<0,001), preoperative LBBB / RBBB or 1st / 2nd degree atrioventricular block (p=0,001), low left ventricular ejection fraction (p<0,001), history of cardiac reoperation (p<0,001), and the highest euroscore (p<0,001). Based on the intraoperative data, the aortic fracture time, and the total operation time, seem to interrelate with the placement of a permanent pacemaker (p=0.001). An increase in pacemaker placement frequency was observed in patients undergoing combined heart surgery (p<0,001). Conclusion: The frequency of permanent pacemaker implantation after valve surgery has remained almost unchanged over the past three decades and are responsible preoperative and intraoperative clinical factors such as comorbidity, type of lesion, and intraoperative factors. The preoperative evaluation of the factors responsible for the placement of a permanent internal pacemaker postoperatively is expected to contribute to the more effective planning of the perioperative care."],"dc:identifier":["uoadl:2968396","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968396"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράγοντες ευθυνόμενοι για τη μόνιμη βηματοδότηση ασθενών μετά από χειρουργική αντικατάσταση βαλβίδας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z"}