{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968429"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968429","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χρήση του τατουάζ στο πένθος","abstract":"Εισαγωγή: Πάντα ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε την τέχνη για να μιλήσει για τα θέματα, που τον υπερβαίνουν νοητικά ή ψυχικά. Ένα από αυτά τα θέματα είναι ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί ότι πολλοί πενθούντες χρησιμοποιούν το τατουάζ για να μπορέσουν να διαχειριστούν το πένθος τους. Σκοπός: Η διερεύνηση του ρόλου του τατουάζ, που προκύπτει μετά την απώλεια του αγαπημένου προσώπου, στην διαχείριση του πένθους. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων Science Direct, Scopus, Pubmed και Google scholar για τα τελευταία είκοσι χρόνια. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν “memorial tattoo”, “grief”, “bereavement”, “continuing bond”, “personal meaning”. Με βάσει τα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού προέκυψαν 12 άρθρα προς περεταίρω ανάλυση. Αποτελέσματα: Από την ανασκόπηση που έγινε φάνηκε ότι το τατουάζ συμβάλει στην διαχείρηση του πένθους με τους παρακάτω τρόπους. 7 από τις 12 μελέτες διαπίστωσαν ότι ο πενθών χρησιμοποιούσε το τατουάζ ώστε να έρθει σε επαφή με τον εαυτό του. 10 από τις 12 έρευνες εντόπισαν ότι το τατουάζ συμβόλιζε τον νέο είδος σύνδεσης του πενθούντα και του οικείου του προσώπου. Ακόμη, 9 από τις 12 μελέτες ανέφεραν ότι το τατουάζ ήταν ένα μέσο αποδοχής θεμάτων που αφορούν το πένθος από την κοινωνία. Τέλος, 7 στις 12 μελέτες χαρακτήρισαν το τατουάζ ως αφορμή απόδοσης προσωπικού νοήμαστος στην νέα πραγματικότητα. Συμπεράσματα: Όπως φάνηκε από τα ανωτέρω ευρήματα το τατουάζ συνδέει τον πενθούντα με τον εσωτερικό του κόσμο, με το οικείο του πρόσωπο που δεν ζει πια, και με την κοινωνία. Αν και ο θάνατος στέρησε στον πενθούντα κάποιο κομμάτι του εσωτερικού παζλ, ωστόσο ο πενθών προσπαθεί να το αντιακαταστήσει δημιουργικά.","abstract_html":"Εισαγωγή: Πάντα ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε την τέχνη για να μιλήσει για τα θέματα, που τον υπερβαίνουν νοητικά ή ψυχικά. Ένα από αυτά τα θέματα είναι ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί ότι πολλοί πενθούντες χρησιμοποιούν το τατουάζ για να μπορέσουν να διαχειριστούν το πένθος τους. Σκοπός: Η διερεύνηση του ρόλου του τατουάζ, που προκύπτει μετά την απώλεια του αγαπημένου προσώπου, στην διαχείριση του πένθους. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων Science Direct, Scopus, Pubmed και Google scholar για τα τελευταία είκοσι χρόνια. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν “memorial tattoo”, “grief”, “bereavement”, “continuing bond”, “personal meaning”. Με βάσει τα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού προέκυψαν 12 άρθρα προς περεταίρω ανάλυση. Αποτελέσματα: Από την ανασκόπηση που έγινε φάνηκε ότι το τατουάζ συμβάλει στην διαχείρηση του πένθους με τους παρακάτω τρόπους. 7 από τις 12 μελέτες διαπίστωσαν ότι ο πενθών χρησιμοποιούσε το τατουάζ ώστε να έρθει σε επαφή με τον εαυτό του. 10 από τις 12 έρευνες εντόπισαν ότι το τατουάζ συμβόλιζε τον νέο είδος σύνδεσης του πενθούντα και του οικείου του προσώπου. Ακόμη, 9 από τις 12 μελέτες ανέφεραν ότι το τατουάζ ήταν ένα μέσο αποδοχής θεμάτων που αφορούν το πένθος από την κοινωνία. Τέλος, 7 στις 12 μελέτες χαρακτήρισαν το τατουάζ ως αφορμή απόδοσης προσωπικού νοήμαστος στην νέα πραγματικότητα. Συμπεράσματα: Όπως φάνηκε από τα ανωτέρω ευρήματα το τατουάζ συνδέει τον πενθούντα με τον εσωτερικό του κόσμο, με το οικείο του πρόσωπο που δεν ζει πια, και με την κοινωνία. Αν και ο θάνατος στέρησε στον πενθούντα κάποιο κομμάτι του εσωτερικού παζλ, ωστόσο ο πενθών προσπαθεί να το αντιακαταστήσει δημιουργικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπακωνσταντίνου Γεωργία","Papakonstantinou Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968429"],"render_values":[{"text":"uoadl:2968429","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968429","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968429","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2968429","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπακωνσταντίνου Γεωργία","Papakonstantinou Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968429","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968429"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Πάντα ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε την τέχνη για να μιλήσει για τα θέματα, που τον υπερβαίνουν νοητικά ή ψυχικά. Ένα από αυτά τα θέματα είναι ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί ότι πολλοί πενθούντες χρησιμοποιούν το τατουάζ για να μπορέσουν να διαχειριστούν το πένθος τους. Σκοπός: Η διερεύνηση του ρόλου του τατουάζ, που προκύπτει μετά την απώλεια του αγαπημένου προσώπου, στην διαχείριση του πένθους. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων Science Direct, Scopus, Pubmed και Google scholar για τα τελευταία είκοσι χρόνια. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν “memorial tattoo”, “grief”, “bereavement”, “continuing bond”, “personal meaning”. Με βάσει τα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού προέκυψαν 12 άρθρα προς περεταίρω ανάλυση. Αποτελέσματα: Από την ανασκόπηση που έγινε φάνηκε ότι το τατουάζ συμβάλει στην διαχείρηση του πένθους με τους παρακάτω τρόπους. 7 από τις 12 μελέτες διαπίστωσαν ότι ο πενθών χρησιμοποιούσε το τατουάζ ώστε να έρθει σε επαφή με τον εαυτό του. 10 από τις 12 έρευνες εντόπισαν ότι το τατουάζ συμβόλιζε τον νέο είδος σύνδεσης του πενθούντα και του οικείου του προσώπου. Ακόμη, 9 από τις 12 μελέτες ανέφεραν ότι το τατουάζ ήταν ένα μέσο αποδοχής θεμάτων που αφορούν το πένθος από την κοινωνία. Τέλος, 7 στις 12 μελέτες χαρακτήρισαν το τατουάζ ως αφορμή απόδοσης προσωπικού νοήμαστος στην νέα πραγματικότητα. Συμπεράσματα: Όπως φάνηκε από τα ανωτέρω ευρήματα το τατουάζ συνδέει τον πενθούντα με τον εσωτερικό του κόσμο, με το οικείο του πρόσωπο που δεν ζει πια, και με την κοινωνία. Αν και ο θάνατος στέρησε στον πενθούντα κάποιο κομμάτι του εσωτερικού παζλ, ωστόσο ο πενθών προσπαθεί να το αντιακαταστήσει δημιουργικά.","Introduction: Humans traditionally used the art so as to express themselves on mentally charged issues. One of these topics is someone’s beloved death. It has been recently reported that many bereaved people use a tattoo to manage their grief. Aim: Investigating the role of tattoo -post someone’s beloved loss- on managing their grief. Methods: A review of the literature was performed searching on databases of Science Direct, Scopus, Google Scholar and Pubmed throughout last 20 years. Keywords used included “memorial tattoo”, “grief”, “bereavement”, “continuing bond”, “personal meaning”. Twelve studies met the inclusion and exclusion criteria thus being included in this study for further analysis. Results: The review of the literature revealed that tattoos contributed in bereaved people’s grief management in the following ways. Seven out of 12 studies found out that a bereaved person used a tattoo so as to get in touch with themselves. Ten out of 12 researches indicated that a tattoo represented a new kind of connection between a bereaved human and their familiar one. Moreover, 9 out of 12 studies reported that tattoos were a socially accepted way of managing grief. Finally, 7 out of 12 studies rendered a tattoo as a means of making the new reality meaningful. Conclusions: Taking into consideration the aforementioned findings, bereaved humans connect with themselves, their beloved ones who are not alive, and the society via tattoos. Despite death deprived bereaved humans of a piece of their integral “puzzle”, they try to find a creative way to replace it."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χρήση του τατουάζ στο πένθος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπακωνσταντίνου Γεωργία","Papakonstantinou Georgia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Πάντα ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε την τέχνη για να μιλήσει για τα θέματα, που τον υπερβαίνουν νοητικά ή ψυχικά. Ένα από αυτά τα θέματα είναι ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί ότι πολλοί πενθούντες χρησιμοποιούν το τατουάζ για να μπορέσουν να διαχειριστούν το πένθος τους. Σκοπός: Η διερεύνηση του ρόλου του τατουάζ, που προκύπτει μετά την απώλεια του αγαπημένου προσώπου, στην διαχείριση του πένθους. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων Science Direct, Scopus, Pubmed και Google scholar για τα τελευταία είκοσι χρόνια. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν “memorial tattoo”, “grief”, “bereavement”, “continuing bond”, “personal meaning”. Με βάσει τα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού προέκυψαν 12 άρθρα προς περεταίρω ανάλυση. Αποτελέσματα: Από την ανασκόπηση που έγινε φάνηκε ότι το τατουάζ συμβάλει στην διαχείρηση του πένθους με τους παρακάτω τρόπους. 7 από τις 12 μελέτες διαπίστωσαν ότι ο πενθών χρησιμοποιούσε το τατουάζ ώστε να έρθει σε επαφή με τον εαυτό του. 10 από τις 12 έρευνες εντόπισαν ότι το τατουάζ συμβόλιζε τον νέο είδος σύνδεσης του πενθούντα και του οικείου του προσώπου. Ακόμη, 9 από τις 12 μελέτες ανέφεραν ότι το τατουάζ ήταν ένα μέσο αποδοχής θεμάτων που αφορούν το πένθος από την κοινωνία. Τέλος, 7 στις 12 μελέτες χαρακτήρισαν το τατουάζ ως αφορμή απόδοσης προσωπικού νοήμαστος στην νέα πραγματικότητα. Συμπεράσματα: Όπως φάνηκε από τα ανωτέρω ευρήματα το τατουάζ συνδέει τον πενθούντα με τον εσωτερικό του κόσμο, με το οικείο του πρόσωπο που δεν ζει πια, και με την κοινωνία. Αν και ο θάνατος στέρησε στον πενθούντα κάποιο κομμάτι του εσωτερικού παζλ, ωστόσο ο πενθών προσπαθεί να το αντιακαταστήσει δημιουργικά.","Introduction: Humans traditionally used the art so as to express themselves on mentally charged issues. One of these topics is someone’s beloved death. It has been recently reported that many bereaved people use a tattoo to manage their grief. Aim: Investigating the role of tattoo -post someone’s beloved loss- on managing their grief. Methods: A review of the literature was performed searching on databases of Science Direct, Scopus, Google Scholar and Pubmed throughout last 20 years. Keywords used included “memorial tattoo”, “grief”, “bereavement”, “continuing bond”, “personal meaning”. Twelve studies met the inclusion and exclusion criteria thus being included in this study for further analysis. Results: The review of the literature revealed that tattoos contributed in bereaved people’s grief management in the following ways. Seven out of 12 studies found out that a bereaved person used a tattoo so as to get in touch with themselves. Ten out of 12 researches indicated that a tattoo represented a new kind of connection between a bereaved human and their familiar one. Moreover, 9 out of 12 studies reported that tattoos were a socially accepted way of managing grief. Finally, 7 out of 12 studies rendered a tattoo as a means of making the new reality meaningful. Conclusions: Taking into consideration the aforementioned findings, bereaved humans connect with themselves, their beloved ones who are not alive, and the society via tattoos. Despite death deprived bereaved humans of a piece of their integral “puzzle”, they try to find a creative way to replace it."],"dc:identifier":["uoadl:2968429","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968429"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η χρήση του τατουάζ στο πένθος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z"}