{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968592"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968592","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράμετροι του ηλεκτροκαρδιογραφήματος 12 απαγωγών και της συμψηφιστικής ηλεκτροκαρδιογραφίας σε ασθενείς με μείζονα β-θαλασσαιμία","abstract":"Εισαγωγή: Οι περισσότεροι ασθενείς με β-θαλασσαιμία εμφανίζουν κάποιας μορφής καρδιαγγειακή νόσο, ενώ ένα σημαντικό ποσοστό εξ αυτών πεθαίνει αιφνίδια. Η ηλεκτροκαρδιογραφία 12 απαγωγών αλλά και η συμψηφιστική ηλεκτροκαρδιογραφία είναι απλές, χαμηλού κόστους και ευρέως διαθέσιμες μέθοδοι για την αναγνώριση παθολογικού αρρυθμιολογικού υποστρώματος μέσω της ανίχνευσης αρρυθμιών, διαταραχών στο σύστημα αγωγής αλλά και όψιμων δυναμικών στους ασθενείς αυτούς. Μέθοδοι: Συνολικά 47 ασθενείς με β-θαλασσαιμία και 30 υγιή άτομα υποβλήθηκαν σε κλασικό και συμψηφιστικό ηλεκτροκαρδιογράφημα καθώς και σε διαθωρακικό υπερηχοκαρδιογράφημα. Μετρήθηκαν οι βασικές ηλεκτροκαρδιογραφικές παράμετροι, η παρουσία όψιμων δυναμικών και οι βασικές υπερηχοκαρδιογραφικές παράμετροι. Η παράμετρος T2* υπολογίστηκε σε εκείνους τους ασθενείς οι οποίοι είχαν προσφάτως υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία καρδιάς. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς εμφάνισαν πιο παρατεταμένο διάστημα PR (167,74 msec vs 147,07 msec) (p=0,043), μεγαλύτερη επίπτωση 1ου βαθμού κολποκοιλιακού αποκλεισμού (21.05% vs 0%) (p =0,013) καθώς και όψιμων δυναμικών (18/47, 38,3% vs 2/30, 6,7%) (p=0,002) συγκριτικά με υγιή πληθυσμό. Η επίπτωση της κολπικής μαρμαρυγής μεταξύ των ασθενών ήταν 10,64%. Επιπλέον, οι ασθενείς εμφάνισαν μεγαλύτερο λόγο E/e’ (8,35, SD = 2,2 vs 7, SD=2,07) (p= 0,012) και δείκτη όγκου αριστερού κόλπου (30,7 mL/m2, SD = 8,76 vs 24,6 mL/m2, SD=6,57) (p= 0,002) συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Η στατιστική ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε πως το QTc και ο δείκτης όγκου του αριστερού κόλπου μπορούν αν προβλέψουν την παρουσία όψιμων δυναμικών στο 80.9% των ασθενών. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με β-θαλασσαιμία είχαν μεγαλύτερο επιπολασμό ενός παρατεταμένου διαστήματος PR, κολπικής μαρμαρυγής και όψιμων δυναμικών. Η εφαρμογή της κλασικής αλλά και της συμψηφιστικής ηλεκτροκαρδιογραφίας ήταν δυνατή σε όλους τους συμμετέχοντες στη μελέτη και συνιστά ένα χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση των ηλεκτροφυσιολογικών ιδιοτήτων στην ομάδα των ασθενών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι περισσότεροι ασθενείς με β-θαλασσαιμία εμφανίζουν κάποιας μορφής καρδιαγγειακή νόσο, ενώ ένα σημαντικό ποσοστό εξ αυτών πεθαίνει αιφνίδια. Η ηλεκτροκαρδιογραφία 12 απαγωγών αλλά και η συμψηφιστική ηλεκτροκαρδιογραφία είναι απλές, χαμηλού κόστους και ευρέως διαθέσιμες μέθοδοι για την αναγνώριση παθολογικού αρρυθμιολογικού υποστρώματος μέσω της ανίχνευσης αρρυθμιών, διαταραχών στο σύστημα αγωγής αλλά και όψιμων δυναμικών στους ασθενείς αυτούς. Μέθοδοι: Συνολικά 47 ασθενείς με β-θαλασσαιμία και 30 υγιή άτομα υποβλήθηκαν σε κλασικό και συμψηφιστικό ηλεκτροκαρδιογράφημα καθώς και σε διαθωρακικό υπερηχοκαρδιογράφημα. Μετρήθηκαν οι βασικές ηλεκτροκαρδιογραφικές παράμετροι, η παρουσία όψιμων δυναμικών και οι βασικές υπερηχοκαρδιογραφικές παράμετροι. Η παράμετρος T2* υπολογίστηκε σε εκείνους τους ασθενείς οι οποίοι είχαν προσφάτως υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία καρδιάς. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς εμφάνισαν πιο παρατεταμένο διάστημα PR (167,74 msec vs 147,07 msec) (p=0,043), μεγαλύτερη επίπτωση 1ου βαθμού κολποκοιλιακού αποκλεισμού (21.05% vs 0%) (p =0,013) καθώς και όψιμων δυναμικών (18/47, 38,3% vs 2/30, 6,7%) (p=0,002) συγκριτικά με υγιή πληθυσμό. Η επίπτωση της κολπικής μαρμαρυγής μεταξύ των ασθενών ήταν 10,64%. Επιπλέον, οι ασθενείς εμφάνισαν μεγαλύτερο λόγο E/e’ (8,35, SD = 2,2 vs 7, SD=2,07) (p= 0,012) και δείκτη όγκου αριστερού κόλπου (30,7 mL/m2, SD = 8,76 vs 24,6 mL/m2, SD=6,57) (p= 0,002) συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Η στατιστική ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε πως το QTc και ο δείκτης όγκου του αριστερού κόλπου μπορούν αν προβλέψουν την παρουσία όψιμων δυναμικών στο 80.9% των ασθενών. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με β-θαλασσαιμία είχαν μεγαλύτερο επιπολασμό ενός παρατεταμένου διαστήματος PR, κολπικής μαρμαρυγής και όψιμων δυναμικών. Η εφαρμογή της κλασικής αλλά και της συμψηφιστικής ηλεκτροκαρδιογραφίας ήταν δυνατή σε όλους τους συμμετέχοντες στη μελέτη και συνιστά ένα χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση των ηλεκτροφυσιολογικών ιδιοτήτων στην ομάδα των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Πατσουράκος Δημήτριος","Patsourakos Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968592"],"render_values":[{"text":"uoadl:2968592","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968592","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968592","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2968592","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πατσουράκος Δημήτριος","Patsourakos Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968592","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968592"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι περισσότεροι ασθενείς με β-θαλασσαιμία εμφανίζουν κάποιας μορφής καρδιαγγειακή νόσο, ενώ ένα σημαντικό ποσοστό εξ αυτών πεθαίνει αιφνίδια. Η ηλεκτροκαρδιογραφία 12 απαγωγών αλλά και η συμψηφιστική ηλεκτροκαρδιογραφία είναι απλές, χαμηλού κόστους και ευρέως διαθέσιμες μέθοδοι για την αναγνώριση παθολογικού αρρυθμιολογικού υποστρώματος μέσω της ανίχνευσης αρρυθμιών, διαταραχών στο σύστημα αγωγής αλλά και όψιμων δυναμικών στους ασθενείς αυτούς. Μέθοδοι: Συνολικά 47 ασθενείς με β-θαλασσαιμία και 30 υγιή άτομα υποβλήθηκαν σε κλασικό και συμψηφιστικό ηλεκτροκαρδιογράφημα καθώς και σε διαθωρακικό υπερηχοκαρδιογράφημα. Μετρήθηκαν οι βασικές ηλεκτροκαρδιογραφικές παράμετροι, η παρουσία όψιμων δυναμικών και οι βασικές υπερηχοκαρδιογραφικές παράμετροι. Η παράμετρος T2* υπολογίστηκε σε εκείνους τους ασθενείς οι οποίοι είχαν προσφάτως υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία καρδιάς. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς εμφάνισαν πιο παρατεταμένο διάστημα PR (167,74 msec vs 147,07 msec) (p=0,043), μεγαλύτερη επίπτωση 1ου βαθμού κολποκοιλιακού αποκλεισμού (21.05% vs 0%) (p =0,013) καθώς και όψιμων δυναμικών (18/47, 38,3% vs 2/30, 6,7%) (p=0,002) συγκριτικά με υγιή πληθυσμό. Η επίπτωση της κολπικής μαρμαρυγής μεταξύ των ασθενών ήταν 10,64%. Επιπλέον, οι ασθενείς εμφάνισαν μεγαλύτερο λόγο E/e’ (8,35, SD = 2,2 vs 7, SD=2,07) (p= 0,012) και δείκτη όγκου αριστερού κόλπου (30,7 mL/m2, SD = 8,76 vs 24,6 mL/m2, SD=6,57) (p= 0,002) συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Η στατιστική ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε πως το QTc και ο δείκτης όγκου του αριστερού κόλπου μπορούν αν προβλέψουν την παρουσία όψιμων δυναμικών στο 80.9% των ασθενών. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με β-θαλασσαιμία είχαν μεγαλύτερο επιπολασμό ενός παρατεταμένου διαστήματος PR, κολπικής μαρμαρυγής και όψιμων δυναμικών. Η εφαρμογή της κλασικής αλλά και της συμψηφιστικής ηλεκτροκαρδιογραφίας ήταν δυνατή σε όλους τους συμμετέχοντες στη μελέτη και συνιστά ένα χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση των ηλεκτροφυσιολογικών ιδιοτήτων στην ομάδα των ασθενών.","Background: The majority of beta thalassemia major (β-TM) patients suffer from cardiac disease, while a significant proportion of them die suddenly. Twelve-lead and signal-averaged electrocardiography (SAECG) are simple, inexpensive, readily available tools for identifying an unfavorable arrhythmological substrate by detecting the presence of arrhythmias, conduction abnormalities, and late potentials (LPs) in these patients. Methods: A total of 47 β-TM patients and 30 healthy controls were submitted to 12-lead and signal-averaged electrocardiography. Basic electrocardiographic parameters and prevalence of LPs were recorded. Basic echocardiographic parameters were estimated by transthoracic echocardiography. T2* was calculated by cardiac magnetic resonance imaging wherever available. Results: β-TM patients demonstrated a more prolonged PR interval (167.74 msec vs 147.07 msec) (p = 0.043), a higher prevalence of PR prolongation (21.05% vs 0%) (p = 0.013), and a higher prevalence of LPs (18/47, 38.3% vs 2/30, 6.7%) (p=0.002) compared with controls. The prevalence of atrial fibrillation among b-TM patients was estimated at 10.64%. Patients had also greater E/e′ ratio (8.35, SD = 2.2 vs 7, SD = 2.07) (p = 0.012) and LAVI (30.7 mL/m2 , SD = 8.76 vs 24.6 mL/m2, SD = 6.57) (p = 0.002) than controls. Regression analysis showed that QTc and LAVI could correctly predict the presence of LPs in the 80.9% of the patients. Conclusions: β-TM patients have a higher prevalence of a prolonged PR interval, atrial fibrillation, and LPs. Twelve-lead and SAECG performance was feasible in all subjects and constitutes a readily available tool for assessing myocardial electrophysiological alterations in this patient group."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράμετροι του ηλεκτροκαρδιογραφήματος 12 απαγωγών και της συμψηφιστικής ηλεκτροκαρδιογραφίας σε ασθενείς με μείζονα β-θαλασσαιμία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πατσουράκος Δημήτριος","Patsourakos Dimitrios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι περισσότεροι ασθενείς με β-θαλασσαιμία εμφανίζουν κάποιας μορφής καρδιαγγειακή νόσο, ενώ ένα σημαντικό ποσοστό εξ αυτών πεθαίνει αιφνίδια. Η ηλεκτροκαρδιογραφία 12 απαγωγών αλλά και η συμψηφιστική ηλεκτροκαρδιογραφία είναι απλές, χαμηλού κόστους και ευρέως διαθέσιμες μέθοδοι για την αναγνώριση παθολογικού αρρυθμιολογικού υποστρώματος μέσω της ανίχνευσης αρρυθμιών, διαταραχών στο σύστημα αγωγής αλλά και όψιμων δυναμικών στους ασθενείς αυτούς. Μέθοδοι: Συνολικά 47 ασθενείς με β-θαλασσαιμία και 30 υγιή άτομα υποβλήθηκαν σε κλασικό και συμψηφιστικό ηλεκτροκαρδιογράφημα καθώς και σε διαθωρακικό υπερηχοκαρδιογράφημα. Μετρήθηκαν οι βασικές ηλεκτροκαρδιογραφικές παράμετροι, η παρουσία όψιμων δυναμικών και οι βασικές υπερηχοκαρδιογραφικές παράμετροι. Η παράμετρος T2* υπολογίστηκε σε εκείνους τους ασθενείς οι οποίοι είχαν προσφάτως υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία καρδιάς. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς εμφάνισαν πιο παρατεταμένο διάστημα PR (167,74 msec vs 147,07 msec) (p=0,043), μεγαλύτερη επίπτωση 1ου βαθμού κολποκοιλιακού αποκλεισμού (21.05% vs 0%) (p =0,013) καθώς και όψιμων δυναμικών (18/47, 38,3% vs 2/30, 6,7%) (p=0,002) συγκριτικά με υγιή πληθυσμό. Η επίπτωση της κολπικής μαρμαρυγής μεταξύ των ασθενών ήταν 10,64%. Επιπλέον, οι ασθενείς εμφάνισαν μεγαλύτερο λόγο E/e’ (8,35, SD = 2,2 vs 7, SD=2,07) (p= 0,012) και δείκτη όγκου αριστερού κόλπου (30,7 mL/m2, SD = 8,76 vs 24,6 mL/m2, SD=6,57) (p= 0,002) συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Η στατιστική ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε πως το QTc και ο δείκτης όγκου του αριστερού κόλπου μπορούν αν προβλέψουν την παρουσία όψιμων δυναμικών στο 80.9% των ασθενών. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με β-θαλασσαιμία είχαν μεγαλύτερο επιπολασμό ενός παρατεταμένου διαστήματος PR, κολπικής μαρμαρυγής και όψιμων δυναμικών. Η εφαρμογή της κλασικής αλλά και της συμψηφιστικής ηλεκτροκαρδιογραφίας ήταν δυνατή σε όλους τους συμμετέχοντες στη μελέτη και συνιστά ένα χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση των ηλεκτροφυσιολογικών ιδιοτήτων στην ομάδα των ασθενών.","Background: The majority of beta thalassemia major (β-TM) patients suffer from cardiac disease, while a significant proportion of them die suddenly. Twelve-lead and signal-averaged electrocardiography (SAECG) are simple, inexpensive, readily available tools for identifying an unfavorable arrhythmological substrate by detecting the presence of arrhythmias, conduction abnormalities, and late potentials (LPs) in these patients. Methods: A total of 47 β-TM patients and 30 healthy controls were submitted to 12-lead and signal-averaged electrocardiography. Basic electrocardiographic parameters and prevalence of LPs were recorded. Basic echocardiographic parameters were estimated by transthoracic echocardiography. T2* was calculated by cardiac magnetic resonance imaging wherever available. Results: β-TM patients demonstrated a more prolonged PR interval (167.74 msec vs 147.07 msec) (p = 0.043), a higher prevalence of PR prolongation (21.05% vs 0%) (p = 0.013), and a higher prevalence of LPs (18/47, 38.3% vs 2/30, 6.7%) (p=0.002) compared with controls. The prevalence of atrial fibrillation among b-TM patients was estimated at 10.64%. Patients had also greater E/e′ ratio (8.35, SD = 2.2 vs 7, SD = 2.07) (p = 0.012) and LAVI (30.7 mL/m2 , SD = 8.76 vs 24.6 mL/m2, SD = 6.57) (p = 0.002) than controls. Regression analysis showed that QTc and LAVI could correctly predict the presence of LPs in the 80.9% of the patients. Conclusions: β-TM patients have a higher prevalence of a prolonged PR interval, atrial fibrillation, and LPs. Twelve-lead and SAECG performance was feasible in all subjects and constitutes a readily available tool for assessing myocardial electrophysiological alterations in this patient group."],"dc:identifier":["uoadl:2968592","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968592"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράμετροι του ηλεκτροκαρδιογραφήματος 12 απαγωγών και της συμψηφιστικής ηλεκτροκαρδιογραφίας σε ασθενείς με μείζονα β-θαλασσαιμία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z"}