{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968673"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968673","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διεμφυλικότητα και επιθετικότητα","abstract":"Εισαγωγή: Ως «Δυσφορία Φύλου» ορίζεται «η ατομική, συναισθηματική/ γνωστική δυσαρέσκεια με το βιολογικό φύλο» (American Psychiatric Association, 2013). Τα άτομα που πάσχουν από Δυσφορία Φύλου έρχονται αντιμέτωπα με μια εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στο βιολογικό τους φύλο, το φύλο δηλαδή που τους αποδόθηκε κατά τη γέννησή τους και στο κοινωνικό φύλο, με το οποίο αισθάνονται ταύτιση. Λόγω των κοινωνικών συνθηκών και της απουσίας ευαισθητοποίησης και αποδοχής από την εκάστοτε κοινωνία, η διεμφυλική κοινότητα συχνά γίνεται θύμα διακρίσεων και βίαιων τρανσφοβικών επιθέσεων. Σκοπός: Η παρούσα ερευνητική εργασία σκοπεύει να παρουσιάσει τα επίπεδα της επιθετικότητας, της αυτο-επιθετικότητας (αυτοτραυματισμός) και της ύπαρξης τραυματικών βιωμάτων που εμφανίζει η διεμφυλική κοινότητα και η σύγκρισή τους με την cis κοινότητα. Υλικό και μέθοδος: Στην μελέτη συμμετείχαν 120 άτομα, εκ των οποίων τα 60 ανήκουν στην διεμφυλική κοινότητα και τα 60 στην cis κοινότητα. Ειδικότερα, συμμετείχαν 30 διεμφυλικές γυναίκες (Α->Θ) και 30 διεμφυλικοί άνδρες (Θ->Α) και 30 cis γυναίκες (γυναίκες που διατηρούν και ταυτίζονται με το βιολογικό τους φύλο) και 30 cis άνδρες (άνδρες που διατηρούν και ταυτίζονται με το βιολογικό τους φύλο). Προς απάντηση από τους ερωτώμενους, δόθηκαν το ερωτηματολόγιο της Επιθετικότητας (ΑΕ) το οποίο περιλαμβάνει τους παράγοντες «Σωματική Επιθετικότητα» (Physical Aggression), «Λεκτική Επιθετικότητα» (Verbal Aggression), «Θυμός» (Anger) και «Εχθρότητα» (Hostility), το Ερωτηματολόγιο Πρώιμου Τραύματος- σύντομη μορφή (Early Trauma Inventory - Self-Report – Short Form) (ETI-SR-SF), το οποίο αποτελείται από τους παράγοντες «Τραύμα ποικίλης αιτιολογίας», «Σωματική κακοποίηση», «Συναισθηματική κακοποίηση» και «Σεξουαλική κακοποίηση», ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων το οποίο συμπεριλάμβανε την κλίμακα χρήσης αλκοόλ Cage και το ερωτηματολόγιο του Mη αυτοκτονικού Αυτοτραυματισμού (Non Suicidal Self Injury) (NSSI). Αποτελέσματα: Οι διεμφυλικοί άνδρες (Θ->Α) παρουσιάζουν πιο υψηλά επίπεδα «Εχθρότητας» (p=0,052 < α) σε σχέση με τους cis άνδρες, ενώ στις υποκλίμακες της «Σωματικής επιθετικότητας» (p=0,000 < α), της «Λεκτικής 3 επιθετικότητας» (p=0,025 < α) και του «Θυμού» (p=0,019 < α) παρατηρούνται πιο υψηλά επίπεδα επιθετικότητας των cis ανδρών. Οι διεμφυλικές γυναίκες (Α->Θ) παρουσιάζουν πιο αυξημένα επίπεδα «Εχθρότητας» (p=0,002 < α=0,01) σε σχέση με τις cis γυναίκες. Αντίθετα, οι cis γυναίκες παρουσιάζουν πιο αυξημένα επίπεδα θυμού (p=0,037) σε σχέση με τις διεμφυλικές γυναίκες (Α->Θ). Αναφορικά με την έκθεση σε αρνητικές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, τόσο οι διεμφυλικές γυναίκες (Α->Θ) όσο και διεμφυλικοί άνδρες (Θ->Α) παρουσιάζουν μεγαλύτερο βαθμό έκθεσης εκδηλώνοντας όλες τις μορφές τραύματος με μεγαλύτερο μέσο όρο σε σχέση με το cis δείγμα. Ειδικότερα, όσον αφορά στο δείγμα των διεμφυλικών γυναικών (Α->Θ), εμφανίζονται τα εξής στατιστικώς σημαντικά αποτελέσματα: στην κλίμακα της «Σεξουαλικής κακοποίησης» (p=0,009< α), στην κλίμακα της «Συναισθηματικής κακοποίησης» (p=0,000 < α), στην κλίμακα της «Σωματικής τιμωρίας» (p=0,000 < α) και στο «Τραύμα ποικίλης αιτιολογίας» (p=0,000 < α). Αντίστοιχα, το δείγμα των διεμφυλικών ανδρών (Θ->Α) παρουσιάζουν τα εξής αποτελέσματα: στην κλίμακα της «Σεξουαλικής κακοποίησης» (p=0,000 < α), στην κλίμακα της «Συναισθηματικής κακοποίησης» (p=0,023 < α), στην κλίμακα της «Σωματικής τιμωρίας» (p=0,000 < α) και στο «Τραύμα ποικίλης αιτιολογίας» (p=0,017 < α). Τα διεμφυλικά άτομα του δείγματος (άνδρες και γυναίκες) εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά μη αυτοκτονικού αυτοτραυματισμού σε σχέση με τα cis άτομα (p<α). Τέλος, αναφορικά με την κλίμακα χρήσης αλκοόλ Cage, στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των τεσσάρων φύλων (p < α) παρουσιάζονται στις ερωτήσεις: «Νιώσατε ποτέ ένοχα για το γεγονός ότι πίνετε;» (p=0,009 < α ) και «Σας έχει συμβεί ποτέ να θέλετε να πιείτε από το πρωί, από την ώρα που ξυπνάτε, για να \"καλμάρετε\";» (p=0,067 <α). Συμπεράσματα: Συγκρίνοντας τα δύο δείγματα η διεμφυλική κοινότητα φαίνεται να έχει λόγω έκθεσης σε τραυματικά γεγονότα εσωτερικευμένο το αίσθημα της δυσφορίας, το στίγμα και τις ρατσιστικές επιθέσεις λόγω φύλου, με αποτέλεσμα να εκδηλώνονται υψηλά επίπεδα εχθρότητας τα οποία ως εκ τούτου οδηγούν στην εκδήλωση αυτοτραυματιστικών συμπεριφορών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ως «Δυσφορία Φύλου» ορίζεται «η ατομική, συναισθηματική/ γνωστική δυσαρέσκεια με το βιολογικό φύλο» (American Psychiatric Association, 2013). Τα άτομα που πάσχουν από Δυσφορία Φύλου έρχονται αντιμέτωπα με μια εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στο βιολογικό τους φύλο, το φύλο δηλαδή που τους αποδόθηκε κατά τη γέννησή τους και στο κοινωνικό φύλο, με το οποίο αισθάνονται ταύτιση. Λόγω των κοινωνικών συνθηκών και της απουσίας ευαισθητοποίησης και αποδοχής από την εκάστοτε κοινωνία, η διεμφυλική κοινότητα συχνά γίνεται θύμα διακρίσεων και βίαιων τρανσφοβικών επιθέσεων. Σκοπός: Η παρούσα ερευνητική εργασία σκοπεύει να παρουσιάσει τα επίπεδα της επιθετικότητας, της αυτο-επιθετικότητας (αυτοτραυματισμός) και της ύπαρξης τραυματικών βιωμάτων που εμφανίζει η διεμφυλική κοινότητα και η σύγκρισή τους με την cis κοινότητα. Υλικό και μέθοδος: Στην μελέτη συμμετείχαν 120 άτομα, εκ των οποίων τα 60 ανήκουν στην διεμφυλική κοινότητα και τα 60 στην cis κοινότητα. Ειδικότερα, συμμετείχαν 30 διεμφυλικές γυναίκες (Α-&gt;Θ) και 30 διεμφυλικοί άνδρες (Θ-&gt;Α) και 30 cis γυναίκες (γυναίκες που διατηρούν και ταυτίζονται με το βιολογικό τους φύλο) και 30 cis άνδρες (άνδρες που διατηρούν και ταυτίζονται με το βιολογικό τους φύλο). Προς απάντηση από τους ερωτώμενους, δόθηκαν το ερωτηματολόγιο της Επιθετικότητας (ΑΕ) το οποίο περιλαμβάνει τους παράγοντες «Σωματική Επιθετικότητα» (Physical Aggression), «Λεκτική Επιθετικότητα» (Verbal Aggression), «Θυμός» (Anger) και «Εχθρότητα» (Hostility), το Ερωτηματολόγιο Πρώιμου Τραύματος- σύντομη μορφή (Early Trauma Inventory - Self-Report – Short Form) (ETI-SR-SF), το οποίο αποτελείται από τους παράγοντες «Τραύμα ποικίλης αιτιολογίας», «Σωματική κακοποίηση», «Συναισθηματική κακοποίηση» και «Σεξουαλική κακοποίηση», ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων το οποίο συμπεριλάμβανε την κλίμακα χρήσης αλκοόλ Cage και το ερωτηματολόγιο του Mη αυτοκτονικού Αυτοτραυματισμού (Non Suicidal Self Injury) (NSSI). Αποτελέσματα: Οι διεμφυλικοί άνδρες (Θ-&gt;Α) παρουσιάζουν πιο υψηλά επίπεδα «Εχθρότητας» (p=0,052 &lt; α) σε σχέση με τους cis άνδρες, ενώ στις υποκλίμακες της «Σωματικής επιθετικότητας» (p=0,000 &lt; α), της «Λεκτικής 3 επιθετικότητας» (p=0,025 &lt; α) και του «Θυμού» (p=0,019 &lt; α) παρατηρούνται πιο υψηλά επίπεδα επιθετικότητας των cis ανδρών. Οι διεμφυλικές γυναίκες (Α-&gt;Θ) παρουσιάζουν πιο αυξημένα επίπεδα «Εχθρότητας» (p=0,002 &lt; α=0,01) σε σχέση με τις cis γυναίκες. Αντίθετα, οι cis γυναίκες παρουσιάζουν πιο αυξημένα επίπεδα θυμού (p=0,037) σε σχέση με τις διεμφυλικές γυναίκες (Α-&gt;Θ). Αναφορικά με την έκθεση σε αρνητικές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, τόσο οι διεμφυλικές γυναίκες (Α-&gt;Θ) όσο και διεμφυλικοί άνδρες (Θ-&gt;Α) παρουσιάζουν μεγαλύτερο βαθμό έκθεσης εκδηλώνοντας όλες τις μορφές τραύματος με μεγαλύτερο μέσο όρο σε σχέση με το cis δείγμα. Ειδικότερα, όσον αφορά στο δείγμα των διεμφυλικών γυναικών (Α-&gt;Θ), εμφανίζονται τα εξής στατιστικώς σημαντικά αποτελέσματα: στην κλίμακα της «Σεξουαλικής κακοποίησης» (p=0,009&lt; α), στην κλίμακα της «Συναισθηματικής κακοποίησης» (p=0,000 &lt; α), στην κλίμακα της «Σωματικής τιμωρίας» (p=0,000 &lt; α) και στο «Τραύμα ποικίλης αιτιολογίας» (p=0,000 &lt; α). Αντίστοιχα, το δείγμα των διεμφυλικών ανδρών (Θ-&gt;Α) παρουσιάζουν τα εξής αποτελέσματα: στην κλίμακα της «Σεξουαλικής κακοποίησης» (p=0,000 &lt; α), στην κλίμακα της «Συναισθηματικής κακοποίησης» (p=0,023 &lt; α), στην κλίμακα της «Σωματικής τιμωρίας» (p=0,000 &lt; α) και στο «Τραύμα ποικίλης αιτιολογίας» (p=0,017 &lt; α). Τα διεμφυλικά άτομα του δείγματος (άνδρες και γυναίκες) εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά μη αυτοκτονικού αυτοτραυματισμού σε σχέση με τα cis άτομα (p&lt;α). Τέλος, αναφορικά με την κλίμακα χρήσης αλκοόλ Cage, στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των τεσσάρων φύλων (p &lt; α) παρουσιάζονται στις ερωτήσεις: «Νιώσατε ποτέ ένοχα για το γεγονός ότι πίνετε;» (p=0,009 &lt; α ) και «Σας έχει συμβεί ποτέ να θέλετε να πιείτε από το πρωί, από την ώρα που ξυπνάτε, για να &quot;καλμάρετε&quot;;» (p=0,067 &lt;α). Συμπεράσματα: Συγκρίνοντας τα δύο δείγματα η διεμφυλική κοινότητα φαίνεται να έχει λόγω έκθεσης σε τραυματικά γεγονότα εσωτερικευμένο το αίσθημα της δυσφορίας, το στίγμα και τις ρατσιστικές επιθέσεις λόγω φύλου, με αποτέλεσμα να εκδηλώνονται υψηλά επίπεδα εχθρότητας τα οποία ως εκ τούτου οδηγούν στην εκδήλωση αυτοτραυματιστικών συμπεριφορών.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσίπρα Αλεξάνδρα","Tsipra Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968673"],"render_values":[{"text":"uoadl:2968673","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968673","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968673","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2968673","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσίπρα Αλεξάνδρα","Tsipra Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968673","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968673"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ως «Δυσφορία Φύλου» ορίζεται «η ατομική, συναισθηματική/ γνωστική δυσαρέσκεια με το βιολογικό φύλο» (American Psychiatric Association, 2013). Τα άτομα που πάσχουν από Δυσφορία Φύλου έρχονται αντιμέτωπα με μια εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στο βιολογικό τους φύλο, το φύλο δηλαδή που τους αποδόθηκε κατά τη γέννησή τους και στο κοινωνικό φύλο, με το οποίο αισθάνονται ταύτιση. Λόγω των κοινωνικών συνθηκών και της απουσίας ευαισθητοποίησης και αποδοχής από την εκάστοτε κοινωνία, η διεμφυλική κοινότητα συχνά γίνεται θύμα διακρίσεων και βίαιων τρανσφοβικών επιθέσεων. Σκοπός: Η παρούσα ερευνητική εργασία σκοπεύει να παρουσιάσει τα επίπεδα της επιθετικότητας, της αυτο-επιθετικότητας (αυτοτραυματισμός) και της ύπαρξης τραυματικών βιωμάτων που εμφανίζει η διεμφυλική κοινότητα και η σύγκρισή τους με την cis κοινότητα. Υλικό και μέθοδος: Στην μελέτη συμμετείχαν 120 άτομα, εκ των οποίων τα 60 ανήκουν στην διεμφυλική κοινότητα και τα 60 στην cis κοινότητα. Ειδικότερα, συμμετείχαν 30 διεμφυλικές γυναίκες (Α->Θ) και 30 διεμφυλικοί άνδρες (Θ->Α) και 30 cis γυναίκες (γυναίκες που διατηρούν και ταυτίζονται με το βιολογικό τους φύλο) και 30 cis άνδρες (άνδρες που διατηρούν και ταυτίζονται με το βιολογικό τους φύλο). Προς απάντηση από τους ερωτώμενους, δόθηκαν το ερωτηματολόγιο της Επιθετικότητας (ΑΕ) το οποίο περιλαμβάνει τους παράγοντες «Σωματική Επιθετικότητα» (Physical Aggression), «Λεκτική Επιθετικότητα» (Verbal Aggression), «Θυμός» (Anger) και «Εχθρότητα» (Hostility), το Ερωτηματολόγιο Πρώιμου Τραύματος- σύντομη μορφή (Early Trauma Inventory - Self-Report – Short Form) (ETI-SR-SF), το οποίο αποτελείται από τους παράγοντες «Τραύμα ποικίλης αιτιολογίας», «Σωματική κακοποίηση», «Συναισθηματική κακοποίηση» και «Σεξουαλική κακοποίηση», ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων το οποίο συμπεριλάμβανε την κλίμακα χρήσης αλκοόλ Cage και το ερωτηματολόγιο του Mη αυτοκτονικού Αυτοτραυματισμού (Non Suicidal Self Injury) (NSSI). Αποτελέσματα: Οι διεμφυλικοί άνδρες (Θ->Α) παρουσιάζουν πιο υψηλά επίπεδα «Εχθρότητας» (p=0,052 < α) σε σχέση με τους cis άνδρες, ενώ στις υποκλίμακες της «Σωματικής επιθετικότητας» (p=0,000 < α), της «Λεκτικής 3 επιθετικότητας» (p=0,025 < α) και του «Θυμού» (p=0,019 < α) παρατηρούνται πιο υψηλά επίπεδα επιθετικότητας των cis ανδρών. Οι διεμφυλικές γυναίκες (Α->Θ) παρουσιάζουν πιο αυξημένα επίπεδα «Εχθρότητας» (p=0,002 < α=0,01) σε σχέση με τις cis γυναίκες. Αντίθετα, οι cis γυναίκες παρουσιάζουν πιο αυξημένα επίπεδα θυμού (p=0,037) σε σχέση με τις διεμφυλικές γυναίκες (Α->Θ). Αναφορικά με την έκθεση σε αρνητικές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, τόσο οι διεμφυλικές γυναίκες (Α->Θ) όσο και διεμφυλικοί άνδρες (Θ->Α) παρουσιάζουν μεγαλύτερο βαθμό έκθεσης εκδηλώνοντας όλες τις μορφές τραύματος με μεγαλύτερο μέσο όρο σε σχέση με το cis δείγμα. Ειδικότερα, όσον αφορά στο δείγμα των διεμφυλικών γυναικών (Α->Θ), εμφανίζονται τα εξής στατιστικώς σημαντικά αποτελέσματα: στην κλίμακα της «Σεξουαλικής κακοποίησης» (p=0,009< α), στην κλίμακα της «Συναισθηματικής κακοποίησης» (p=0,000 < α), στην κλίμακα της «Σωματικής τιμωρίας» (p=0,000 < α) και στο «Τραύμα ποικίλης αιτιολογίας» (p=0,000 < α). Αντίστοιχα, το δείγμα των διεμφυλικών ανδρών (Θ->Α) παρουσιάζουν τα εξής αποτελέσματα: στην κλίμακα της «Σεξουαλικής κακοποίησης» (p=0,000 < α), στην κλίμακα της «Συναισθηματικής κακοποίησης» (p=0,023 < α), στην κλίμακα της «Σωματικής τιμωρίας» (p=0,000 < α) και στο «Τραύμα ποικίλης αιτιολογίας» (p=0,017 < α). Τα διεμφυλικά άτομα του δείγματος (άνδρες και γυναίκες) εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά μη αυτοκτονικού αυτοτραυματισμού σε σχέση με τα cis άτομα (p<α). Τέλος, αναφορικά με την κλίμακα χρήσης αλκοόλ Cage, στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των τεσσάρων φύλων (p < α) παρουσιάζονται στις ερωτήσεις: «Νιώσατε ποτέ ένοχα για το γεγονός ότι πίνετε;» (p=0,009 < α ) και «Σας έχει συμβεί ποτέ να θέλετε να πιείτε από το πρωί, από την ώρα που ξυπνάτε, για να \"καλμάρετε\";» (p=0,067 <α). Συμπεράσματα: Συγκρίνοντας τα δύο δείγματα η διεμφυλική κοινότητα φαίνεται να έχει λόγω έκθεσης σε τραυματικά γεγονότα εσωτερικευμένο το αίσθημα της δυσφορίας, το στίγμα και τις ρατσιστικές επιθέσεις λόγω φύλου, με αποτέλεσμα να εκδηλώνονται υψηλά επίπεδα εχθρότητας τα οποία ως εκ τούτου οδηγούν στην εκδήλωση αυτοτραυματιστικών συμπεριφορών.","Introduction: \"Gender Dysphoria\" (GD) is defined as \"individual, emotional /cognitive dissatisfaction with biological gender\" (American Psychiatric Association, 2013). People who suffer from \"Gender Dysphoria\" are faced with an internal conflict between their biological gender, that is, the sex that was attributed to them at birth and the social gender, with which they feel identified. Due to social conditions and the lack of awareness and acceptance by society, the transgender community is often the victim of discrimination and violent transphobic assaults. Aim: The present research aims to present the levels of aggression, self-aggression (self-injury) and the existence of traumatic experiences of the transgender community and their comparison with the cis community. Sample and methodology: 120 people participated in the study, of which 60 belong to the transgender community and 60 to the cis community. Specifically, 30 transgender women (Μ-> F) and 30 transgender men (F->M) and 30 cis women (women who maintain and identify with their biological sex) and 30 cis men (men who maintain and identify with their biological sex). The Aggression Questionnaire (AQ), which includes the factors of Physical “Aggression”, “Verbal Aggression”, “Anger” and “Hostility”, the Non Suicidal Self Injury Questionnaire (NSSI), the Early Trauma Inventory - Self-Report - Short Form (ETI-SR) -SF), which includes the factors of “Trauma of varying sources”, “Physical abuse”, “Emotional abuse” and “Sexual abuse”, and a demographic questionnaire that included the Cage alcohol use scale, were given. Results: Transgender men (F->M) show higher levels of \"Hostility\" (p=0,052 < a) than cis men, while in the factors of \"Physical aggression\" (p=0,000 < a), “Verbal Aggression” (p=0,025 < a) and \"Anger\" (p=0,019 < a) there are higher levels of aggression of cis men. Transgender women (M->F) have higher levels of \"Hostility\" than cis women. In contrast, cis women show higher levels of Anger (p=0,002 < a=0,01) than transgender women (M>F). Regarding to exposure to traumatic experiences during childhood, transgender people are more exposed to negative childhood experiences, manifesting all forms of trauma at a higher level than cis sample. In particular, regarding to the sample 5 of transgender women (M->F), appear the following statistically significant results: in the scale of \"Sexual abuse\" (p = 0.009 <a), in the scale of \"Emotional abuse\" (p = 0.000 <a), in the scale of \"Physical abuse\" (p = 0.000 <a) and in the \"Trauma of various reasons\" (p = 0.000 <a). Respectively, the sample of transgender men (F->M) show the following results: on the scale of \"Sexual abuse\" (p = 0.000 <a), on the scale of \"Emotional abuse\" (p=0.023<a), on the scale of \"Physical abuse\" (p=0.000<a) and in \"Trauma of various reasons\" (p = 0.017 <a).Transgender men (F->M) appear to be more exposed to negative childhood experiences manifesting as \"Sexual Abuse Trauma\" and \"Emotional Abuse Trauma\". Transgender people (both men and women) have the highest rates of non-suicidal self injuries than cis people (p < a). Finally, regarding the scale of Cage alcohol use, statistically significant differences between the four sexes (p <a) are presented in the questions: \"Have you ever felt guilty about the fact that you drink?\" (p = 0.009 <a) and \"Have you ever wanted to drink in the morning, from the time you wake up, to\" calm down \"?\" (p = 0.067 <a). Conclusions: Comparing the two samples, the transgender community seems to have internalized the feeling of disphoria, stigma and racist assaults due to exposure to traumatic events, resulting in high levels of hostility and anger which hence lead to the manifestation of self-injurious behaviors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διεμφυλικότητα και επιθετικότητα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσίπρα Αλεξάνδρα","Tsipra Alexandra"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ως «Δυσφορία Φύλου» ορίζεται «η ατομική, συναισθηματική/ γνωστική δυσαρέσκεια με το βιολογικό φύλο» (American Psychiatric Association, 2013). Τα άτομα που πάσχουν από Δυσφορία Φύλου έρχονται αντιμέτωπα με μια εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στο βιολογικό τους φύλο, το φύλο δηλαδή που τους αποδόθηκε κατά τη γέννησή τους και στο κοινωνικό φύλο, με το οποίο αισθάνονται ταύτιση. Λόγω των κοινωνικών συνθηκών και της απουσίας ευαισθητοποίησης και αποδοχής από την εκάστοτε κοινωνία, η διεμφυλική κοινότητα συχνά γίνεται θύμα διακρίσεων και βίαιων τρανσφοβικών επιθέσεων. Σκοπός: Η παρούσα ερευνητική εργασία σκοπεύει να παρουσιάσει τα επίπεδα της επιθετικότητας, της αυτο-επιθετικότητας (αυτοτραυματισμός) και της ύπαρξης τραυματικών βιωμάτων που εμφανίζει η διεμφυλική κοινότητα και η σύγκρισή τους με την cis κοινότητα. Υλικό και μέθοδος: Στην μελέτη συμμετείχαν 120 άτομα, εκ των οποίων τα 60 ανήκουν στην διεμφυλική κοινότητα και τα 60 στην cis κοινότητα. Ειδικότερα, συμμετείχαν 30 διεμφυλικές γυναίκες (Α->Θ) και 30 διεμφυλικοί άνδρες (Θ->Α) και 30 cis γυναίκες (γυναίκες που διατηρούν και ταυτίζονται με το βιολογικό τους φύλο) και 30 cis άνδρες (άνδρες που διατηρούν και ταυτίζονται με το βιολογικό τους φύλο). Προς απάντηση από τους ερωτώμενους, δόθηκαν το ερωτηματολόγιο της Επιθετικότητας (ΑΕ) το οποίο περιλαμβάνει τους παράγοντες «Σωματική Επιθετικότητα» (Physical Aggression), «Λεκτική Επιθετικότητα» (Verbal Aggression), «Θυμός» (Anger) και «Εχθρότητα» (Hostility), το Ερωτηματολόγιο Πρώιμου Τραύματος- σύντομη μορφή (Early Trauma Inventory - Self-Report – Short Form) (ETI-SR-SF), το οποίο αποτελείται από τους παράγοντες «Τραύμα ποικίλης αιτιολογίας», «Σωματική κακοποίηση», «Συναισθηματική κακοποίηση» και «Σεξουαλική κακοποίηση», ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων το οποίο συμπεριλάμβανε την κλίμακα χρήσης αλκοόλ Cage και το ερωτηματολόγιο του Mη αυτοκτονικού Αυτοτραυματισμού (Non Suicidal Self Injury) (NSSI). Αποτελέσματα: Οι διεμφυλικοί άνδρες (Θ->Α) παρουσιάζουν πιο υψηλά επίπεδα «Εχθρότητας» (p=0,052 < α) σε σχέση με τους cis άνδρες, ενώ στις υποκλίμακες της «Σωματικής επιθετικότητας» (p=0,000 < α), της «Λεκτικής 3 επιθετικότητας» (p=0,025 < α) και του «Θυμού» (p=0,019 < α) παρατηρούνται πιο υψηλά επίπεδα επιθετικότητας των cis ανδρών. Οι διεμφυλικές γυναίκες (Α->Θ) παρουσιάζουν πιο αυξημένα επίπεδα «Εχθρότητας» (p=0,002 < α=0,01) σε σχέση με τις cis γυναίκες. Αντίθετα, οι cis γυναίκες παρουσιάζουν πιο αυξημένα επίπεδα θυμού (p=0,037) σε σχέση με τις διεμφυλικές γυναίκες (Α->Θ). Αναφορικά με την έκθεση σε αρνητικές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, τόσο οι διεμφυλικές γυναίκες (Α->Θ) όσο και διεμφυλικοί άνδρες (Θ->Α) παρουσιάζουν μεγαλύτερο βαθμό έκθεσης εκδηλώνοντας όλες τις μορφές τραύματος με μεγαλύτερο μέσο όρο σε σχέση με το cis δείγμα. Ειδικότερα, όσον αφορά στο δείγμα των διεμφυλικών γυναικών (Α->Θ), εμφανίζονται τα εξής στατιστικώς σημαντικά αποτελέσματα: στην κλίμακα της «Σεξουαλικής κακοποίησης» (p=0,009< α), στην κλίμακα της «Συναισθηματικής κακοποίησης» (p=0,000 < α), στην κλίμακα της «Σωματικής τιμωρίας» (p=0,000 < α) και στο «Τραύμα ποικίλης αιτιολογίας» (p=0,000 < α). Αντίστοιχα, το δείγμα των διεμφυλικών ανδρών (Θ->Α) παρουσιάζουν τα εξής αποτελέσματα: στην κλίμακα της «Σεξουαλικής κακοποίησης» (p=0,000 < α), στην κλίμακα της «Συναισθηματικής κακοποίησης» (p=0,023 < α), στην κλίμακα της «Σωματικής τιμωρίας» (p=0,000 < α) και στο «Τραύμα ποικίλης αιτιολογίας» (p=0,017 < α). Τα διεμφυλικά άτομα του δείγματος (άνδρες και γυναίκες) εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά μη αυτοκτονικού αυτοτραυματισμού σε σχέση με τα cis άτομα (p<α). Τέλος, αναφορικά με την κλίμακα χρήσης αλκοόλ Cage, στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των τεσσάρων φύλων (p < α) παρουσιάζονται στις ερωτήσεις: «Νιώσατε ποτέ ένοχα για το γεγονός ότι πίνετε;» (p=0,009 < α ) και «Σας έχει συμβεί ποτέ να θέλετε να πιείτε από το πρωί, από την ώρα που ξυπνάτε, για να \"καλμάρετε\";» (p=0,067 <α). Συμπεράσματα: Συγκρίνοντας τα δύο δείγματα η διεμφυλική κοινότητα φαίνεται να έχει λόγω έκθεσης σε τραυματικά γεγονότα εσωτερικευμένο το αίσθημα της δυσφορίας, το στίγμα και τις ρατσιστικές επιθέσεις λόγω φύλου, με αποτέλεσμα να εκδηλώνονται υψηλά επίπεδα εχθρότητας τα οποία ως εκ τούτου οδηγούν στην εκδήλωση αυτοτραυματιστικών συμπεριφορών.","Introduction: \"Gender Dysphoria\" (GD) is defined as \"individual, emotional /cognitive dissatisfaction with biological gender\" (American Psychiatric Association, 2013). People who suffer from \"Gender Dysphoria\" are faced with an internal conflict between their biological gender, that is, the sex that was attributed to them at birth and the social gender, with which they feel identified. Due to social conditions and the lack of awareness and acceptance by society, the transgender community is often the victim of discrimination and violent transphobic assaults. Aim: The present research aims to present the levels of aggression, self-aggression (self-injury) and the existence of traumatic experiences of the transgender community and their comparison with the cis community. Sample and methodology: 120 people participated in the study, of which 60 belong to the transgender community and 60 to the cis community. Specifically, 30 transgender women (Μ-> F) and 30 transgender men (F->M) and 30 cis women (women who maintain and identify with their biological sex) and 30 cis men (men who maintain and identify with their biological sex). The Aggression Questionnaire (AQ), which includes the factors of Physical “Aggression”, “Verbal Aggression”, “Anger” and “Hostility”, the Non Suicidal Self Injury Questionnaire (NSSI), the Early Trauma Inventory - Self-Report - Short Form (ETI-SR) -SF), which includes the factors of “Trauma of varying sources”, “Physical abuse”, “Emotional abuse” and “Sexual abuse”, and a demographic questionnaire that included the Cage alcohol use scale, were given. Results: Transgender men (F->M) show higher levels of \"Hostility\" (p=0,052 < a) than cis men, while in the factors of \"Physical aggression\" (p=0,000 < a), “Verbal Aggression” (p=0,025 < a) and \"Anger\" (p=0,019 < a) there are higher levels of aggression of cis men. Transgender women (M->F) have higher levels of \"Hostility\" than cis women. In contrast, cis women show higher levels of Anger (p=0,002 < a=0,01) than transgender women (M>F). Regarding to exposure to traumatic experiences during childhood, transgender people are more exposed to negative childhood experiences, manifesting all forms of trauma at a higher level than cis sample. In particular, regarding to the sample 5 of transgender women (M->F), appear the following statistically significant results: in the scale of \"Sexual abuse\" (p = 0.009 <a), in the scale of \"Emotional abuse\" (p = 0.000 <a), in the scale of \"Physical abuse\" (p = 0.000 <a) and in the \"Trauma of various reasons\" (p = 0.000 <a). Respectively, the sample of transgender men (F->M) show the following results: on the scale of \"Sexual abuse\" (p = 0.000 <a), on the scale of \"Emotional abuse\" (p=0.023<a), on the scale of \"Physical abuse\" (p=0.000<a) and in \"Trauma of various reasons\" (p = 0.017 <a).Transgender men (F->M) appear to be more exposed to negative childhood experiences manifesting as \"Sexual Abuse Trauma\" and \"Emotional Abuse Trauma\". Transgender people (both men and women) have the highest rates of non-suicidal self injuries than cis people (p < a). Finally, regarding the scale of Cage alcohol use, statistically significant differences between the four sexes (p <a) are presented in the questions: \"Have you ever felt guilty about the fact that you drink?\" (p = 0.009 <a) and \"Have you ever wanted to drink in the morning, from the time you wake up, to\" calm down \"?\" (p = 0.067 <a). Conclusions: Comparing the two samples, the transgender community seems to have internalized the feeling of disphoria, stigma and racist assaults due to exposure to traumatic events, resulting in high levels of hostility and anger which hence lead to the manifestation of self-injurious behaviors."],"dc:identifier":["uoadl:2968673","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968673"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διεμφυλικότητα και επιθετικότητα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z"}