{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968681"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968681","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Διάταξη BioGIT για την Εκτίμηση της Επίδρασης της Γαστρεντερικής Μεταφοράς στην Ενδοαυλική Συμπεριφορά και στην Αρχική Έκθεση Ασθενών Βάσεων","abstract":"Οι στόχοι της παρούσας μελέτης ήταν η περαιτέρω εκτίμηση της μεταβλητότητας δεδομένων ασθενών βάσεων, που συλλέγονται από διαφορετικούς χειριστές της διάταξης BioGIT, η διερεύνηση της χρησιμότητας του BioGIT στην προσομοίωση της ενδοαυλικής συμπεριφοράς άλατος μιας λιπόφιλης ασθενούς βάσης, και η διερεύνηση της χρησιμότητας του BioGIT στην εκτίμηση διαφορών στην αρχική έκθεση μετά από απλές χορηγήσεις διαφορετικών προϊόντων ασθενών βάσεων, κατά τη διαπετική περίοδο. Για την εκτίμηση της μεταβλητότητας δεδομένων ασθενών βάσεων, συλλέχθηκαν δεδομένα με τη χρήση διαλυμάτων υδροχλωρικής ρανιτιδίνης και κετοκοναζόλης, τα οποία συγκρίθηκαν με προηγούμενα δεδομένα που είχαν συλλεχθεί από τέσσερις άλλους χειριστές της διατάξης BioGIT. Για την εκτίμηση της ενδοαυλικής συμπεριφοράς και διαφορών στην αρχική έκθεση ασθενών βάσεων έγιναν πειράματα με προϊόντα Αtazanavir sulfate (χαμηλής διαλυτότητας), Compound M (χαμηλής διαλυτότητας ασθενής βάση), Compound E (υψηλής διαλυτότητας ασθενής βάση) και Compound B (χαμηλής διαλυτότητας ασθενής βάση). Προσδιορίστηκαν η συνολική ποσότητα ανά μονάδα όγκου και η φαινόμενη συγκέντρωση στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα του BioGIT τα πρώτα 50min από την έναρξη του πειράματος, καθώς και η θερμοδυναμική διαλυτότητα κορεσμού τόσο σε κάθε δείγμα, όσο και σε FaSSIF Επιπέδου Προσομοίωσης ΙΙ. Τα δεδομένα με το σκληρό καψάκιο Αtazanavir sulfate (Reyataz) συγκρίθηκαν με δημοσιευμένα ενδοαυλικά δεδομένα από υγιείς ενήλικες κατά τη διαπεπτική περίοδο. Τα δεδομένα δισκίου άμεσης αποδέσμευσης και μασώμενου δισκίου του Compound M, δισκίων άμεσης αποδέσμευσης και υδατικού διαλύματος του Compound E και δισκίου άμεσης αποδέσμευσης και διαλύματος κυκλοδεξτρίνης του Compound B συγκρίθηκαν με δεδομένα στο πλάσμα μετά από απλές χορηγήσεις σε υγιείς ενήλικες κατά τη διαπεπτική περίοδο. Λαμβάνοντας υπόψη και τις μέσες τιμές των συνολικών ποσοτήτων ανά όγκο και τις συγκεντρώσεις στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα που μετρήθηκαν στην παρούσα μελέτη και στις προηγούμενες τέσσερις συνολικά ταυτόσημες μελέτες, η μέγιστη % απόκλιση από την αναμενόμενη συγκέντρωση ρανιτιδίνης είναι 11,81 % (45min, παρούσα εργασία) και η μέγιστη % απόκλιση για τη συνολική ποσότητα κετοκοναζόλης ανά όγκο είναι 31,58 % (45 min, παρούσα εργασία). Η μέγιστη τιμή του συντελεστή διακύμανσης των μέσων συγκεντρώσεων κετοκοναζόλης (n=5) είναι 6,85% (55min). Με βάση τα δεδομένα για το σκληρό καψάκιο Reyataz® (150 mg atazanavir sulfate), οι συνολικές ποσότητες atazanavir sulfate ανά μονάδα όγκου και οι πάντα υπέρκορες συγκεντρώσεις στα περιεχόμενα του δωδεκαδακτυλικού διαμερίσματος στα 30min και στα 45min ήταν σε συμφωνία με δημοσιευμένα ενδοαυλικά δεδομένα που συλλέχθηκαν περίπου 0,5h μετά τη χορήγηση ενός σκληρού καψακίου σε μικρό αριθμό υγιών ενηλίκων με ένα ποτήρι νερό κατά τη διαπεπτική περίοδο. H διάταξη BioGIT δεν ήταν χρήσιμη στην προσομοίωση διαφορών στην αρχική έκθεση Compound M μετά από χορήγηση ενός δισκίου άμεσης αποδέσμευσης και ενός μασώμενου δισκίου. Η ανεπαρκής προσομοίωση της διαδικασίας της μάσησης ή/και της ενδοαγαστρικής διασποράς του μασώμενου δισκίου και η παρουσία ενός εκδόχου στο δισκίο άμεσης αποδέσμευσης που έχει αποδειχτεί σε προηγούμενη μελέτη ότι είναι δυνατό να επηρεάσει την ποσότητα που απορροφάται in vivo αλλά όχι τις μετρηθείσες φαινόμενες συγκεντρώσεις στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα του BioGIT θεωρήθηκαν ως πιθανοί λόγοι της αποτυχίας της προσομοίωσης της διαφοράς στην αρχική έκθεση. Αν και τα δεδομένα του BioGIT υποδεικνύουν παρόμοιες αρχικές εκθέσεις μετά τη χορήγηση δισκίου και υδατικού διαλύματος του Compound E, τα δεδομένα του πλάσματος δείχνουν πως το υδατικό διάλυμα οδηγεί σε μεγαλύτερη αρχική έκθεση. Φαίνεται, ότι οι ρυθμοί κένωσης του γαστρικού διαμερίσματος πρέπει να προσαρμοστούν ελαφρώς, όταν μελετώνται προϊόντα δραστικών συστατικών των οποίων η απορρόφηση ελέγχεται από τη γαστρική κένωση. Για τα προϊόντα του Compound B, τα δεδομένα του BioGIT βρίσκονται σε συμφωνία με τα in vivo δεδομένα, δηλαδή η αρχική έκθεση μετά τη χορήγηση του υδατικού διαλύματος κυκλοδεξτρίνης ήταν μεγαλύτερη από αυτή που αναμενόταν με βάση τη διαφορά των δυο προϊόντων στη δόση. Ωστόσο, παρατηρήθηκε υποεκτίμηση της διαφοράς στην αρχική έκθεση η οποία, τουλάχιστον εν μέρει, μπορεί να αποδοθεί στο ότι τα in vivo δεδομένα δεν συλλέχθηκαν με μια διασταυρωτή μελέτη ή/και στο ότι η μέθοδος ανάλυσης στο πλάσμα μετά τη χορήγηση του υδατικού διαλύματος κυκλοδεξτρίνης μπορεί να ήταν προβληματική.","abstract_html":"Οι στόχοι της παρούσας μελέτης ήταν η περαιτέρω εκτίμηση της μεταβλητότητας δεδομένων ασθενών βάσεων, που συλλέγονται από διαφορετικούς χειριστές της διάταξης BioGIT, η διερεύνηση της χρησιμότητας του BioGIT στην προσομοίωση της ενδοαυλικής συμπεριφοράς άλατος μιας λιπόφιλης ασθενούς βάσης, και η διερεύνηση της χρησιμότητας του BioGIT στην εκτίμηση διαφορών στην αρχική έκθεση μετά από απλές χορηγήσεις διαφορετικών προϊόντων ασθενών βάσεων, κατά τη διαπετική περίοδο. Για την εκτίμηση της μεταβλητότητας δεδομένων ασθενών βάσεων, συλλέχθηκαν δεδομένα με τη χρήση διαλυμάτων υδροχλωρικής ρανιτιδίνης και κετοκοναζόλης, τα οποία συγκρίθηκαν με προηγούμενα δεδομένα που είχαν συλλεχθεί από τέσσερις άλλους χειριστές της διατάξης BioGIT. Για την εκτίμηση της ενδοαυλικής συμπεριφοράς και διαφορών στην αρχική έκθεση ασθενών βάσεων έγιναν πειράματα με προϊόντα Αtazanavir sulfate (χαμηλής διαλυτότητας), Compound M (χαμηλής διαλυτότητας ασθενής βάση), Compound E (υψηλής διαλυτότητας ασθενής βάση) και Compound B (χαμηλής διαλυτότητας ασθενής βάση). Προσδιορίστηκαν η συνολική ποσότητα ανά μονάδα όγκου και η φαινόμενη συγκέντρωση στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα του BioGIT τα πρώτα 50min από την έναρξη του πειράματος, καθώς και η θερμοδυναμική διαλυτότητα κορεσμού τόσο σε κάθε δείγμα, όσο και σε FaSSIF Επιπέδου Προσομοίωσης ΙΙ. Τα δεδομένα με το σκληρό καψάκιο Αtazanavir sulfate (Reyataz) συγκρίθηκαν με δημοσιευμένα ενδοαυλικά δεδομένα από υγιείς ενήλικες κατά τη διαπεπτική περίοδο. Τα δεδομένα δισκίου άμεσης αποδέσμευσης και μασώμενου δισκίου του Compound M, δισκίων άμεσης αποδέσμευσης και υδατικού διαλύματος του Compound E και δισκίου άμεσης αποδέσμευσης και διαλύματος κυκλοδεξτρίνης του Compound B συγκρίθηκαν με δεδομένα στο πλάσμα μετά από απλές χορηγήσεις σε υγιείς ενήλικες κατά τη διαπεπτική περίοδο. Λαμβάνοντας υπόψη και τις μέσες τιμές των συνολικών ποσοτήτων ανά όγκο και τις συγκεντρώσεις στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα που μετρήθηκαν στην παρούσα μελέτη και στις προηγούμενες τέσσερις συνολικά ταυτόσημες μελέτες, η μέγιστη % απόκλιση από την αναμενόμενη συγκέντρωση ρανιτιδίνης είναι 11,81 % (45min, παρούσα εργασία) και η μέγιστη % απόκλιση για τη συνολική ποσότητα κετοκοναζόλης ανά όγκο είναι 31,58 % (45 min, παρούσα εργασία). Η μέγιστη τιμή του συντελεστή διακύμανσης των μέσων συγκεντρώσεων κετοκοναζόλης (n=5) είναι 6,85% (55min). Με βάση τα δεδομένα για το σκληρό καψάκιο Reyataz® (150 mg atazanavir sulfate), οι συνολικές ποσότητες atazanavir sulfate ανά μονάδα όγκου και οι πάντα υπέρκορες συγκεντρώσεις στα περιεχόμενα του δωδεκαδακτυλικού διαμερίσματος στα 30min και στα 45min ήταν σε συμφωνία με δημοσιευμένα ενδοαυλικά δεδομένα που συλλέχθηκαν περίπου 0,5h μετά τη χορήγηση ενός σκληρού καψακίου σε μικρό αριθμό υγιών ενηλίκων με ένα ποτήρι νερό κατά τη διαπεπτική περίοδο. H διάταξη BioGIT δεν ήταν χρήσιμη στην προσομοίωση διαφορών στην αρχική έκθεση Compound M μετά από χορήγηση ενός δισκίου άμεσης αποδέσμευσης και ενός μασώμενου δισκίου. Η ανεπαρκής προσομοίωση της διαδικασίας της μάσησης ή/και της ενδοαγαστρικής διασποράς του μασώμενου δισκίου και η παρουσία ενός εκδόχου στο δισκίο άμεσης αποδέσμευσης που έχει αποδειχτεί σε προηγούμενη μελέτη ότι είναι δυνατό να επηρεάσει την ποσότητα που απορροφάται in vivo αλλά όχι τις μετρηθείσες φαινόμενες συγκεντρώσεις στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα του BioGIT θεωρήθηκαν ως πιθανοί λόγοι της αποτυχίας της προσομοίωσης της διαφοράς στην αρχική έκθεση. Αν και τα δεδομένα του BioGIT υποδεικνύουν παρόμοιες αρχικές εκθέσεις μετά τη χορήγηση δισκίου και υδατικού διαλύματος του Compound E, τα δεδομένα του πλάσματος δείχνουν πως το υδατικό διάλυμα οδηγεί σε μεγαλύτερη αρχική έκθεση. Φαίνεται, ότι οι ρυθμοί κένωσης του γαστρικού διαμερίσματος πρέπει να προσαρμοστούν ελαφρώς, όταν μελετώνται προϊόντα δραστικών συστατικών των οποίων η απορρόφηση ελέγχεται από τη γαστρική κένωση. Για τα προϊόντα του Compound B, τα δεδομένα του BioGIT βρίσκονται σε συμφωνία με τα in vivo δεδομένα, δηλαδή η αρχική έκθεση μετά τη χορήγηση του υδατικού διαλύματος κυκλοδεξτρίνης ήταν μεγαλύτερη από αυτή που αναμενόταν με βάση τη διαφορά των δυο προϊόντων στη δόση. Ωστόσο, παρατηρήθηκε υποεκτίμηση της διαφοράς στην αρχική έκθεση η οποία, τουλάχιστον εν μέρει, μπορεί να αποδοθεί στο ότι τα in vivo δεδομένα δεν συλλέχθηκαν με μια διασταυρωτή μελέτη ή/και στο ότι η μέθοδος ανάλυσης στο πλάσμα μετά τη χορήγηση του υδατικού διαλύματος κυκλοδεξτρίνης μπορεί να ήταν προβληματική.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπηλιώτη Ευανθία","Spilioti Evanthia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968681"],"render_values":[{"text":"uoadl:2968681","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968681","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968681","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2968681","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπηλιώτη Ευανθία","Spilioti Evanthia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968681","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968681"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι στόχοι της παρούσας μελέτης ήταν η περαιτέρω εκτίμηση της μεταβλητότητας δεδομένων ασθενών βάσεων, που συλλέγονται από διαφορετικούς χειριστές της διάταξης BioGIT, η διερεύνηση της χρησιμότητας του BioGIT στην προσομοίωση της ενδοαυλικής συμπεριφοράς άλατος μιας λιπόφιλης ασθενούς βάσης, και η διερεύνηση της χρησιμότητας του BioGIT στην εκτίμηση διαφορών στην αρχική έκθεση μετά από απλές χορηγήσεις διαφορετικών προϊόντων ασθενών βάσεων, κατά τη διαπετική περίοδο. Για την εκτίμηση της μεταβλητότητας δεδομένων ασθενών βάσεων, συλλέχθηκαν δεδομένα με τη χρήση διαλυμάτων υδροχλωρικής ρανιτιδίνης και κετοκοναζόλης, τα οποία συγκρίθηκαν με προηγούμενα δεδομένα που είχαν συλλεχθεί από τέσσερις άλλους χειριστές της διατάξης BioGIT. Για την εκτίμηση της ενδοαυλικής συμπεριφοράς και διαφορών στην αρχική έκθεση ασθενών βάσεων έγιναν πειράματα με προϊόντα Αtazanavir sulfate (χαμηλής διαλυτότητας), Compound M (χαμηλής διαλυτότητας ασθενής βάση), Compound E (υψηλής διαλυτότητας ασθενής βάση) και Compound B (χαμηλής διαλυτότητας ασθενής βάση). Προσδιορίστηκαν η συνολική ποσότητα ανά μονάδα όγκου και η φαινόμενη συγκέντρωση στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα του BioGIT τα πρώτα 50min από την έναρξη του πειράματος, καθώς και η θερμοδυναμική διαλυτότητα κορεσμού τόσο σε κάθε δείγμα, όσο και σε FaSSIF Επιπέδου Προσομοίωσης ΙΙ. Τα δεδομένα με το σκληρό καψάκιο Αtazanavir sulfate (Reyataz) συγκρίθηκαν με δημοσιευμένα ενδοαυλικά δεδομένα από υγιείς ενήλικες κατά τη διαπεπτική περίοδο. Τα δεδομένα δισκίου άμεσης αποδέσμευσης και μασώμενου δισκίου του Compound M, δισκίων άμεσης αποδέσμευσης και υδατικού διαλύματος του Compound E και δισκίου άμεσης αποδέσμευσης και διαλύματος κυκλοδεξτρίνης του Compound B συγκρίθηκαν με δεδομένα στο πλάσμα μετά από απλές χορηγήσεις σε υγιείς ενήλικες κατά τη διαπεπτική περίοδο. Λαμβάνοντας υπόψη και τις μέσες τιμές των συνολικών ποσοτήτων ανά όγκο και τις συγκεντρώσεις στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα που μετρήθηκαν στην παρούσα μελέτη και στις προηγούμενες τέσσερις συνολικά ταυτόσημες μελέτες, η μέγιστη % απόκλιση από την αναμενόμενη συγκέντρωση ρανιτιδίνης είναι 11,81 % (45min, παρούσα εργασία) και η μέγιστη % απόκλιση για τη συνολική ποσότητα κετοκοναζόλης ανά όγκο είναι 31,58 % (45 min, παρούσα εργασία). Η μέγιστη τιμή του συντελεστή διακύμανσης των μέσων συγκεντρώσεων κετοκοναζόλης (n=5) είναι 6,85% (55min). Με βάση τα δεδομένα για το σκληρό καψάκιο Reyataz® (150 mg atazanavir sulfate), οι συνολικές ποσότητες atazanavir sulfate ανά μονάδα όγκου και οι πάντα υπέρκορες συγκεντρώσεις στα περιεχόμενα του δωδεκαδακτυλικού διαμερίσματος στα 30min και στα 45min ήταν σε συμφωνία με δημοσιευμένα ενδοαυλικά δεδομένα που συλλέχθηκαν περίπου 0,5h μετά τη χορήγηση ενός σκληρού καψακίου σε μικρό αριθμό υγιών ενηλίκων με ένα ποτήρι νερό κατά τη διαπεπτική περίοδο. H διάταξη BioGIT δεν ήταν χρήσιμη στην προσομοίωση διαφορών στην αρχική έκθεση Compound M μετά από χορήγηση ενός δισκίου άμεσης αποδέσμευσης και ενός μασώμενου δισκίου. Η ανεπαρκής προσομοίωση της διαδικασίας της μάσησης ή/και της ενδοαγαστρικής διασποράς του μασώμενου δισκίου και η παρουσία ενός εκδόχου στο δισκίο άμεσης αποδέσμευσης που έχει αποδειχτεί σε προηγούμενη μελέτη ότι είναι δυνατό να επηρεάσει την ποσότητα που απορροφάται in vivo αλλά όχι τις μετρηθείσες φαινόμενες συγκεντρώσεις στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα του BioGIT θεωρήθηκαν ως πιθανοί λόγοι της αποτυχίας της προσομοίωσης της διαφοράς στην αρχική έκθεση. Αν και τα δεδομένα του BioGIT υποδεικνύουν παρόμοιες αρχικές εκθέσεις μετά τη χορήγηση δισκίου και υδατικού διαλύματος του Compound E, τα δεδομένα του πλάσματος δείχνουν πως το υδατικό διάλυμα οδηγεί σε μεγαλύτερη αρχική έκθεση. Φαίνεται, ότι οι ρυθμοί κένωσης του γαστρικού διαμερίσματος πρέπει να προσαρμοστούν ελαφρώς, όταν μελετώνται προϊόντα δραστικών συστατικών των οποίων η απορρόφηση ελέγχεται από τη γαστρική κένωση. Για τα προϊόντα του Compound B, τα δεδομένα του BioGIT βρίσκονται σε συμφωνία με τα in vivo δεδομένα, δηλαδή η αρχική έκθεση μετά τη χορήγηση του υδατικού διαλύματος κυκλοδεξτρίνης ήταν μεγαλύτερη από αυτή που αναμενόταν με βάση τη διαφορά των δυο προϊόντων στη δόση. Ωστόσο, παρατηρήθηκε υποεκτίμηση της διαφοράς στην αρχική έκθεση η οποία, τουλάχιστον εν μέρει, μπορεί να αποδοθεί στο ότι τα in vivo δεδομένα δεν συλλέχθηκαν με μια διασταυρωτή μελέτη ή/και στο ότι η μέθοδος ανάλυσης στο πλάσμα μετά τη χορήγηση του υδατικού διαλύματος κυκλοδεξτρίνης μπορεί να ήταν προβληματική.","The purpose of the present study was to evaluate further variability of data of weak bases that are collected by different users of BioGIT, the investigation of usefuness of BioGIT in simulating the luminal performance of the salt of a lipophilic weak base in the upper small intestine, and the investigation of usefulness of BioGIT in estimating differences in early exposure after single dose administrations of various products of weak bases in the fasted state. For the evaluation of variability of data of weak bases, data with ranitidine hydrochloride and ketoconazole solutions were collected and compared with previous data collected by four other different users of BioGIT. Evaluation of intraluminal performance and differences in early exposure of weak bases experiments were performed using products of atazanavir sulfate (low solubility weak base), Compound M (low solubility weak base), Compound E (high solubility weak base) and Compound B(low solubility weak base). During each experiment, total amounts per volume and apparent concentrations were assayed. In addition, equilibrium solubility of each BioGIT sample and in Level II FaSSIF were measured. Data collected with Reyataz (hard gelatin capsule, atazanavir sulfate) were compared with published intraluminal data from fasted healthy adults. Data collected with the immediate release tablet and the chewable tablet of Compound M, the immediate release tablet and the aqueous solution of Compound E and the immediate release tablet and the cyclodextrin solution of Compound B were compared with previously reported plasma data collected after single dose administrations to fasted healthy adults. Taking into account the mean total amounts per volume and the mean concentrations in the duodenal compartment measured in the present study and in the four previously performed studies, the biggest deviation from the expected ranitidine concentration is 11,81 % (45min, present study) and the biggest deviation from the expected total ketoconazole amount per volume is 31,58 % (45 min, present study). The biggest value of coefficient of variation of mean ketoconazole concentrations (n=5) is 6,85% (55min). Based on data with the Reyataz® capsule (150 mg atazanavir sulfate), the total amount of atazanavir sulfate per volume and the supersaturated concentrations in the duodenal compartment at 30 and 45 minutes were in line with published intraluminal data obtained about 0.5h after single dose administration of Reyataz capsule to a small number of fasted healthy adults. BioGIT was not usefull for simulating the difference in early exposure between the immediate release tablet of Compound M and the chewable tablet of Compound M. The inadequate simulation of the chewing process and/or intragastric dispersion of chewed tablets and the presence of an excipient in the immediate release tablet that has been shown to affect the amount absorbed in vivo but not the apparent concentrations in the duodenal compartment were considered as likely reasons for failing to simulate the difference in early exposure. Although BioGIT data indicate similar early exposures after the aqueous solution and the tablet formulation of Compound E, plasma data show higher early exposure after the aqueous solution. It seems that BioGIT testing conditions may require slight adjustment of the emptying rates from the gastric compartment when compounds/formulations with gastric emptying controlled absorption are investigated. For the products of Compound B, BioGIT data are in line with plasma data, i.e. early exposure after the aqueous cyclodextrin solution is higher than that expected from the dose difference between the two products. The underestimation of difference could be related, at least partly, to the fact that the in vivo data had not been collected on a crossover basis and/or that the analytical method applied in plasma samples after administration of the cyclodextrin solution may have been problematic."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Διάταξη BioGIT για την Εκτίμηση της Επίδρασης της Γαστρεντερικής Μεταφοράς στην Ενδοαυλική Συμπεριφορά και στην Αρχική Έκθεση Ασθενών Βάσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπηλιώτη Ευανθία","Spilioti Evanthia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Οι στόχοι της παρούσας μελέτης ήταν η περαιτέρω εκτίμηση της μεταβλητότητας δεδομένων ασθενών βάσεων, που συλλέγονται από διαφορετικούς χειριστές της διάταξης BioGIT, η διερεύνηση της χρησιμότητας του BioGIT στην προσομοίωση της ενδοαυλικής συμπεριφοράς άλατος μιας λιπόφιλης ασθενούς βάσης, και η διερεύνηση της χρησιμότητας του BioGIT στην εκτίμηση διαφορών στην αρχική έκθεση μετά από απλές χορηγήσεις διαφορετικών προϊόντων ασθενών βάσεων, κατά τη διαπετική περίοδο. Για την εκτίμηση της μεταβλητότητας δεδομένων ασθενών βάσεων, συλλέχθηκαν δεδομένα με τη χρήση διαλυμάτων υδροχλωρικής ρανιτιδίνης και κετοκοναζόλης, τα οποία συγκρίθηκαν με προηγούμενα δεδομένα που είχαν συλλεχθεί από τέσσερις άλλους χειριστές της διατάξης BioGIT. Για την εκτίμηση της ενδοαυλικής συμπεριφοράς και διαφορών στην αρχική έκθεση ασθενών βάσεων έγιναν πειράματα με προϊόντα Αtazanavir sulfate (χαμηλής διαλυτότητας), Compound M (χαμηλής διαλυτότητας ασθενής βάση), Compound E (υψηλής διαλυτότητας ασθενής βάση) και Compound B (χαμηλής διαλυτότητας ασθενής βάση). Προσδιορίστηκαν η συνολική ποσότητα ανά μονάδα όγκου και η φαινόμενη συγκέντρωση στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα του BioGIT τα πρώτα 50min από την έναρξη του πειράματος, καθώς και η θερμοδυναμική διαλυτότητα κορεσμού τόσο σε κάθε δείγμα, όσο και σε FaSSIF Επιπέδου Προσομοίωσης ΙΙ. Τα δεδομένα με το σκληρό καψάκιο Αtazanavir sulfate (Reyataz) συγκρίθηκαν με δημοσιευμένα ενδοαυλικά δεδομένα από υγιείς ενήλικες κατά τη διαπεπτική περίοδο. Τα δεδομένα δισκίου άμεσης αποδέσμευσης και μασώμενου δισκίου του Compound M, δισκίων άμεσης αποδέσμευσης και υδατικού διαλύματος του Compound E και δισκίου άμεσης αποδέσμευσης και διαλύματος κυκλοδεξτρίνης του Compound B συγκρίθηκαν με δεδομένα στο πλάσμα μετά από απλές χορηγήσεις σε υγιείς ενήλικες κατά τη διαπεπτική περίοδο. Λαμβάνοντας υπόψη και τις μέσες τιμές των συνολικών ποσοτήτων ανά όγκο και τις συγκεντρώσεις στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα που μετρήθηκαν στην παρούσα μελέτη και στις προηγούμενες τέσσερις συνολικά ταυτόσημες μελέτες, η μέγιστη % απόκλιση από την αναμενόμενη συγκέντρωση ρανιτιδίνης είναι 11,81 % (45min, παρούσα εργασία) και η μέγιστη % απόκλιση για τη συνολική ποσότητα κετοκοναζόλης ανά όγκο είναι 31,58 % (45 min, παρούσα εργασία). Η μέγιστη τιμή του συντελεστή διακύμανσης των μέσων συγκεντρώσεων κετοκοναζόλης (n=5) είναι 6,85% (55min). Με βάση τα δεδομένα για το σκληρό καψάκιο Reyataz® (150 mg atazanavir sulfate), οι συνολικές ποσότητες atazanavir sulfate ανά μονάδα όγκου και οι πάντα υπέρκορες συγκεντρώσεις στα περιεχόμενα του δωδεκαδακτυλικού διαμερίσματος στα 30min και στα 45min ήταν σε συμφωνία με δημοσιευμένα ενδοαυλικά δεδομένα που συλλέχθηκαν περίπου 0,5h μετά τη χορήγηση ενός σκληρού καψακίου σε μικρό αριθμό υγιών ενηλίκων με ένα ποτήρι νερό κατά τη διαπεπτική περίοδο. H διάταξη BioGIT δεν ήταν χρήσιμη στην προσομοίωση διαφορών στην αρχική έκθεση Compound M μετά από χορήγηση ενός δισκίου άμεσης αποδέσμευσης και ενός μασώμενου δισκίου. Η ανεπαρκής προσομοίωση της διαδικασίας της μάσησης ή/και της ενδοαγαστρικής διασποράς του μασώμενου δισκίου και η παρουσία ενός εκδόχου στο δισκίο άμεσης αποδέσμευσης που έχει αποδειχτεί σε προηγούμενη μελέτη ότι είναι δυνατό να επηρεάσει την ποσότητα που απορροφάται in vivo αλλά όχι τις μετρηθείσες φαινόμενες συγκεντρώσεις στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα του BioGIT θεωρήθηκαν ως πιθανοί λόγοι της αποτυχίας της προσομοίωσης της διαφοράς στην αρχική έκθεση. Αν και τα δεδομένα του BioGIT υποδεικνύουν παρόμοιες αρχικές εκθέσεις μετά τη χορήγηση δισκίου και υδατικού διαλύματος του Compound E, τα δεδομένα του πλάσματος δείχνουν πως το υδατικό διάλυμα οδηγεί σε μεγαλύτερη αρχική έκθεση. Φαίνεται, ότι οι ρυθμοί κένωσης του γαστρικού διαμερίσματος πρέπει να προσαρμοστούν ελαφρώς, όταν μελετώνται προϊόντα δραστικών συστατικών των οποίων η απορρόφηση ελέγχεται από τη γαστρική κένωση. Για τα προϊόντα του Compound B, τα δεδομένα του BioGIT βρίσκονται σε συμφωνία με τα in vivo δεδομένα, δηλαδή η αρχική έκθεση μετά τη χορήγηση του υδατικού διαλύματος κυκλοδεξτρίνης ήταν μεγαλύτερη από αυτή που αναμενόταν με βάση τη διαφορά των δυο προϊόντων στη δόση. Ωστόσο, παρατηρήθηκε υποεκτίμηση της διαφοράς στην αρχική έκθεση η οποία, τουλάχιστον εν μέρει, μπορεί να αποδοθεί στο ότι τα in vivo δεδομένα δεν συλλέχθηκαν με μια διασταυρωτή μελέτη ή/και στο ότι η μέθοδος ανάλυσης στο πλάσμα μετά τη χορήγηση του υδατικού διαλύματος κυκλοδεξτρίνης μπορεί να ήταν προβληματική.","The purpose of the present study was to evaluate further variability of data of weak bases that are collected by different users of BioGIT, the investigation of usefuness of BioGIT in simulating the luminal performance of the salt of a lipophilic weak base in the upper small intestine, and the investigation of usefulness of BioGIT in estimating differences in early exposure after single dose administrations of various products of weak bases in the fasted state. For the evaluation of variability of data of weak bases, data with ranitidine hydrochloride and ketoconazole solutions were collected and compared with previous data collected by four other different users of BioGIT. Evaluation of intraluminal performance and differences in early exposure of weak bases experiments were performed using products of atazanavir sulfate (low solubility weak base), Compound M (low solubility weak base), Compound E (high solubility weak base) and Compound B(low solubility weak base). During each experiment, total amounts per volume and apparent concentrations were assayed. In addition, equilibrium solubility of each BioGIT sample and in Level II FaSSIF were measured. Data collected with Reyataz (hard gelatin capsule, atazanavir sulfate) were compared with published intraluminal data from fasted healthy adults. Data collected with the immediate release tablet and the chewable tablet of Compound M, the immediate release tablet and the aqueous solution of Compound E and the immediate release tablet and the cyclodextrin solution of Compound B were compared with previously reported plasma data collected after single dose administrations to fasted healthy adults. Taking into account the mean total amounts per volume and the mean concentrations in the duodenal compartment measured in the present study and in the four previously performed studies, the biggest deviation from the expected ranitidine concentration is 11,81 % (45min, present study) and the biggest deviation from the expected total ketoconazole amount per volume is 31,58 % (45 min, present study). The biggest value of coefficient of variation of mean ketoconazole concentrations (n=5) is 6,85% (55min). Based on data with the Reyataz® capsule (150 mg atazanavir sulfate), the total amount of atazanavir sulfate per volume and the supersaturated concentrations in the duodenal compartment at 30 and 45 minutes were in line with published intraluminal data obtained about 0.5h after single dose administration of Reyataz capsule to a small number of fasted healthy adults. BioGIT was not usefull for simulating the difference in early exposure between the immediate release tablet of Compound M and the chewable tablet of Compound M. The inadequate simulation of the chewing process and/or intragastric dispersion of chewed tablets and the presence of an excipient in the immediate release tablet that has been shown to affect the amount absorbed in vivo but not the apparent concentrations in the duodenal compartment were considered as likely reasons for failing to simulate the difference in early exposure. Although BioGIT data indicate similar early exposures after the aqueous solution and the tablet formulation of Compound E, plasma data show higher early exposure after the aqueous solution. It seems that BioGIT testing conditions may require slight adjustment of the emptying rates from the gastric compartment when compounds/formulations with gastric emptying controlled absorption are investigated. For the products of Compound B, BioGIT data are in line with plasma data, i.e. early exposure after the aqueous cyclodextrin solution is higher than that expected from the dose difference between the two products. The underestimation of difference could be related, at least partly, to the fact that the in vivo data had not been collected on a crossover basis and/or that the analytical method applied in plasma samples after administration of the cyclodextrin solution may have been problematic."],"dc:identifier":["uoadl:2968681","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968681"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η Διάταξη BioGIT για την Εκτίμηση της Επίδρασης της Γαστρεντερικής Μεταφοράς στην Ενδοαυλική Συμπεριφορά και στην Αρχική Έκθεση Ασθενών Βάσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z"}