{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968686"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968686","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εφαρμογή Σχεδιασμού Μίγματος στην Ανάπτυξη Πηκτώματος Λορνοξικάμης για Τοπική Χορήγηση","abstract":"Σε αυτή την διπλωματική εργασία έγινε μία προσπάθεια ανάπτυξης ενός πηκτώματος της Λορνοξικάμης για τοπική χορήγηση, αποφεύγοντας έτσι τις ανεπιθύμητες ενέργειες από την συστηματική χορήγησή της. Η τοπική χορήγηση είναι μία προτεινόμενη οδός σε περίπτωση που ενδείκνυται η άμεση ανακούφιση και η αντιμετώπιση μια τοπικής φλεγμονής. Η Λορνοξικάμη είναι ένας μη εκλεκτικός αναστολέας της κυκλοοξυγενάσης 1 και 2 (CΟΧ-1, CΟΧ-2) που χρησιμοποιείται στην θεραπεία του πόνου , της φλεγμονής και της ρευματοειδής αρθρίτιδας. Για την δημιουργία του πηκτώματος της Λορνοξικάμης εφαρμόστηκε ένας Σχεδιασμός Μείγματος με συστατικά-παράγοντες την Τριαιθανολαμίνη, την Πολυαιθυλενογλυκόλη 400 και το Νερό και μελετήθηκε ως απόκριση η Διαλυτότητα Κορεσμού της Λορνοξικάμης στο σύστημα των διαλυτών αυτών. Ύστερα από την διεξαγωγή των πειραμάτων έγινε η επιλογή του μαθηματικού μοντέλου που συνδέει καλύτερα την σχέση των τριών διαλυτών με την διαλυτότητα κορεσμού της Λορνοξικάμης. Το μοντέλο που επιλέχθηκε ήταν το προσαρμοσμένο τριτοταγές μοντέλο με αρκετά καλή προσαρμογή στα πειραματικά δεδομένα (R2= 0,9987, R2adj= 0,9974 και R2pred= 0,9788). Στην συνέχεια ακολούθησε η βελτιστοποίηση της απόκρισης ζητώντας από το μοντέλο να προτείνει πιθανές λύσεις για την ανάπτυξη ενός πηκτώματος με 1% β/β Λορνοξικάμη. Οι τρείς συνταγές που μορφοποιήθηκαν είχαν συντελεστή επιθυμητότητας ίση με την μονάδα ωστόσο πραγματοποιήθηκαν πειράματα διαλυτότητας κορεσμού για επιβεβαίωση του μαθηματικού μοντέλου. Τέλος, τα πηκτώματα αυτά τέθηκαν σε in vitro πειράματα διαδερμικής διαπέρασης με την χρήση κυττάρων τύπου Franz. Στην μελέτη αυτή έγινε η εκτίμηση της διαπέρασης τόσο μέσω της τεχνητής μεμβράνης Strat-M αλλά και μέσω ανθρώπινης κεράτινης στοιβάδας.","abstract_html":"Σε αυτή την διπλωματική εργασία έγινε μία προσπάθεια ανάπτυξης ενός πηκτώματος της Λορνοξικάμης για τοπική χορήγηση, αποφεύγοντας έτσι τις ανεπιθύμητες ενέργειες από την συστηματική χορήγησή της. Η τοπική χορήγηση είναι μία προτεινόμενη οδός σε περίπτωση που ενδείκνυται η άμεση ανακούφιση και η αντιμετώπιση μια τοπικής φλεγμονής. Η Λορνοξικάμη είναι ένας μη εκλεκτικός αναστολέας της κυκλοοξυγενάσης 1 και 2 (CΟΧ-1, CΟΧ-2) που χρησιμοποιείται στην θεραπεία του πόνου , της φλεγμονής και της ρευματοειδής αρθρίτιδας. Για την δημιουργία του πηκτώματος της Λορνοξικάμης εφαρμόστηκε ένας Σχεδιασμός Μείγματος με συστατικά-παράγοντες την Τριαιθανολαμίνη, την Πολυαιθυλενογλυκόλη 400 και το Νερό και μελετήθηκε ως απόκριση η Διαλυτότητα Κορεσμού της Λορνοξικάμης στο σύστημα των διαλυτών αυτών. Ύστερα από την διεξαγωγή των πειραμάτων έγινε η επιλογή του μαθηματικού μοντέλου που συνδέει καλύτερα την σχέση των τριών διαλυτών με την διαλυτότητα κορεσμού της Λορνοξικάμης. Το μοντέλο που επιλέχθηκε ήταν το προσαρμοσμένο τριτοταγές μοντέλο με αρκετά καλή προσαρμογή στα πειραματικά δεδομένα (R2= 0,9987, R2adj= 0,9974 και R2pred= 0,9788). Στην συνέχεια ακολούθησε η βελτιστοποίηση της απόκρισης ζητώντας από το μοντέλο να προτείνει πιθανές λύσεις για την ανάπτυξη ενός πηκτώματος με 1% β/β Λορνοξικάμη. Οι τρείς συνταγές που μορφοποιήθηκαν είχαν συντελεστή επιθυμητότητας ίση με την μονάδα ωστόσο πραγματοποιήθηκαν πειράματα διαλυτότητας κορεσμού για επιβεβαίωση του μαθηματικού μοντέλου. Τέλος, τα πηκτώματα αυτά τέθηκαν σε in vitro πειράματα διαδερμικής διαπέρασης με την χρήση κυττάρων τύπου Franz. Στην μελέτη αυτή έγινε η εκτίμηση της διαπέρασης τόσο μέσω της τεχνητής μεμβράνης Strat-M αλλά και μέσω ανθρώπινης κεράτινης στοιβάδας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκοτσόπουλος Ζώης-Γεώργιος","Gkotsopoulos Zois-Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968686"],"render_values":[{"text":"uoadl:2968686","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968686","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968686","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2968686","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκοτσόπουλος Ζώης-Γεώργιος","Gkotsopoulos Zois-Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968686","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968686"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σε αυτή την διπλωματική εργασία έγινε μία προσπάθεια ανάπτυξης ενός πηκτώματος της Λορνοξικάμης για τοπική χορήγηση, αποφεύγοντας έτσι τις ανεπιθύμητες ενέργειες από την συστηματική χορήγησή της. Η τοπική χορήγηση είναι μία προτεινόμενη οδός σε περίπτωση που ενδείκνυται η άμεση ανακούφιση και η αντιμετώπιση μια τοπικής φλεγμονής. Η Λορνοξικάμη είναι ένας μη εκλεκτικός αναστολέας της κυκλοοξυγενάσης 1 και 2 (CΟΧ-1, CΟΧ-2) που χρησιμοποιείται στην θεραπεία του πόνου , της φλεγμονής και της ρευματοειδής αρθρίτιδας. Για την δημιουργία του πηκτώματος της Λορνοξικάμης εφαρμόστηκε ένας Σχεδιασμός Μείγματος με συστατικά-παράγοντες την Τριαιθανολαμίνη, την Πολυαιθυλενογλυκόλη 400 και το Νερό και μελετήθηκε ως απόκριση η Διαλυτότητα Κορεσμού της Λορνοξικάμης στο σύστημα των διαλυτών αυτών. Ύστερα από την διεξαγωγή των πειραμάτων έγινε η επιλογή του μαθηματικού μοντέλου που συνδέει καλύτερα την σχέση των τριών διαλυτών με την διαλυτότητα κορεσμού της Λορνοξικάμης. Το μοντέλο που επιλέχθηκε ήταν το προσαρμοσμένο τριτοταγές μοντέλο με αρκετά καλή προσαρμογή στα πειραματικά δεδομένα (R2= 0,9987, R2adj= 0,9974 και R2pred= 0,9788). Στην συνέχεια ακολούθησε η βελτιστοποίηση της απόκρισης ζητώντας από το μοντέλο να προτείνει πιθανές λύσεις για την ανάπτυξη ενός πηκτώματος με 1% β/β Λορνοξικάμη. Οι τρείς συνταγές που μορφοποιήθηκαν είχαν συντελεστή επιθυμητότητας ίση με την μονάδα ωστόσο πραγματοποιήθηκαν πειράματα διαλυτότητας κορεσμού για επιβεβαίωση του μαθηματικού μοντέλου. Τέλος, τα πηκτώματα αυτά τέθηκαν σε in vitro πειράματα διαδερμικής διαπέρασης με την χρήση κυττάρων τύπου Franz. Στην μελέτη αυτή έγινε η εκτίμηση της διαπέρασης τόσο μέσω της τεχνητής μεμβράνης Strat-M αλλά και μέσω ανθρώπινης κεράτινης στοιβάδας.","In this study it was developed Lornoxicam gels for topical administration, thus avoiding side effects from its systemic administration. Topical administration is a suggested route in case of immediate relief and treatment of a local inflammation. Lornoxicam is a non-selective cyclooxygenase 1 and 2 (COX-1, COX-2) inhibitor used to treat pain, inflammation and rheumatoid arthritis. To develop Lornoxicam gel, a Mixture Design was applied with Triethanolamine, Polyethylene Glycol 400 and Water as the components of the mixture and the Saturation Solubility of Lornoxicam in the system as a response. After conducting the experiments, a mathematical model was chosen that best connects the relationship of the three solvents with the saturation solubility of Lornoxicam. The chosen model was the special cubic model with good fit to the experimental data (R2 = 0.9987, R2adj = 0.9974 and R2pred = 0.9788). After all these, the optimization of the response was conducted by requesting from the model to suggest possible solutions for the development of a gel with 1% w / w Lornoxicam. The three formulations had a desirability factor equal to one but saturation solubility experiments were performed to confirm each situation. Finally, these gels were tested in In-vitro percutaneous permeation experiments using Franz-type cells. In this study, the permeability was assessed both through the Strat-M , which is an artificial membrane similar to skin, and through the human stratum corneum."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εφαρμογή Σχεδιασμού Μίγματος στην Ανάπτυξη Πηκτώματος Λορνοξικάμης για Τοπική Χορήγηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκοτσόπουλος Ζώης-Γεώργιος","Gkotsopoulos Zois-Georgios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Σε αυτή την διπλωματική εργασία έγινε μία προσπάθεια ανάπτυξης ενός πηκτώματος της Λορνοξικάμης για τοπική χορήγηση, αποφεύγοντας έτσι τις ανεπιθύμητες ενέργειες από την συστηματική χορήγησή της. Η τοπική χορήγηση είναι μία προτεινόμενη οδός σε περίπτωση που ενδείκνυται η άμεση ανακούφιση και η αντιμετώπιση μια τοπικής φλεγμονής. Η Λορνοξικάμη είναι ένας μη εκλεκτικός αναστολέας της κυκλοοξυγενάσης 1 και 2 (CΟΧ-1, CΟΧ-2) που χρησιμοποιείται στην θεραπεία του πόνου , της φλεγμονής και της ρευματοειδής αρθρίτιδας. Για την δημιουργία του πηκτώματος της Λορνοξικάμης εφαρμόστηκε ένας Σχεδιασμός Μείγματος με συστατικά-παράγοντες την Τριαιθανολαμίνη, την Πολυαιθυλενογλυκόλη 400 και το Νερό και μελετήθηκε ως απόκριση η Διαλυτότητα Κορεσμού της Λορνοξικάμης στο σύστημα των διαλυτών αυτών. Ύστερα από την διεξαγωγή των πειραμάτων έγινε η επιλογή του μαθηματικού μοντέλου που συνδέει καλύτερα την σχέση των τριών διαλυτών με την διαλυτότητα κορεσμού της Λορνοξικάμης. Το μοντέλο που επιλέχθηκε ήταν το προσαρμοσμένο τριτοταγές μοντέλο με αρκετά καλή προσαρμογή στα πειραματικά δεδομένα (R2= 0,9987, R2adj= 0,9974 και R2pred= 0,9788). Στην συνέχεια ακολούθησε η βελτιστοποίηση της απόκρισης ζητώντας από το μοντέλο να προτείνει πιθανές λύσεις για την ανάπτυξη ενός πηκτώματος με 1% β/β Λορνοξικάμη. Οι τρείς συνταγές που μορφοποιήθηκαν είχαν συντελεστή επιθυμητότητας ίση με την μονάδα ωστόσο πραγματοποιήθηκαν πειράματα διαλυτότητας κορεσμού για επιβεβαίωση του μαθηματικού μοντέλου. Τέλος, τα πηκτώματα αυτά τέθηκαν σε in vitro πειράματα διαδερμικής διαπέρασης με την χρήση κυττάρων τύπου Franz. Στην μελέτη αυτή έγινε η εκτίμηση της διαπέρασης τόσο μέσω της τεχνητής μεμβράνης Strat-M αλλά και μέσω ανθρώπινης κεράτινης στοιβάδας.","In this study it was developed Lornoxicam gels for topical administration, thus avoiding side effects from its systemic administration. Topical administration is a suggested route in case of immediate relief and treatment of a local inflammation. Lornoxicam is a non-selective cyclooxygenase 1 and 2 (COX-1, COX-2) inhibitor used to treat pain, inflammation and rheumatoid arthritis. To develop Lornoxicam gel, a Mixture Design was applied with Triethanolamine, Polyethylene Glycol 400 and Water as the components of the mixture and the Saturation Solubility of Lornoxicam in the system as a response. After conducting the experiments, a mathematical model was chosen that best connects the relationship of the three solvents with the saturation solubility of Lornoxicam. The chosen model was the special cubic model with good fit to the experimental data (R2 = 0.9987, R2adj = 0.9974 and R2pred = 0.9788). After all these, the optimization of the response was conducted by requesting from the model to suggest possible solutions for the development of a gel with 1% w / w Lornoxicam. The three formulations had a desirability factor equal to one but saturation solubility experiments were performed to confirm each situation. Finally, these gels were tested in In-vitro percutaneous permeation experiments using Franz-type cells. In this study, the permeability was assessed both through the Strat-M , which is an artificial membrane similar to skin, and through the human stratum corneum."],"dc:identifier":["uoadl:2968686","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968686"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Εφαρμογή Σχεδιασμού Μίγματος στην Ανάπτυξη Πηκτώματος Λορνοξικάμης για Τοπική Χορήγηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:28Z"}