{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968947"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2968947","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι Αυτοδιοικητικές εκλογές στην Ελλάδα 2010-2019","abstract":"Το θέμα της Διπλωματικής είναι οι αυτοδιοικητικές εκλογές στην Ελλάδα, την περίοδο 2010-9. Την επίμαχη χρονική περίοδο θα ερευνήσω τους εκλογικούς νόμους με τις πολιτικές σκοπιμότητές τους και αν αυτές επετεύχθησαν, τα αποτελέσματα και το πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό περιβάλλον όπου αυτές διενεργήθηκαν, την παράγωγη των νόμων, τι συζητήθηκε στις επιτροπές στην ολομέλεια της Βουλής, τι γράφτηκε στον Τύπο της εποχής, σε δημοσκοπήσεις για τις σκοπιμότητες και αν επετεύχθησαν. Οι νόμοι για τις αυτοδιοικητικές εκλογές ψηφίζονταν λίγο πριν τη διεξαγωγή τους και με διατάξεις που ευνοούσαν την κυβέρνηση, θα εξετάσουμε κατά πόσο συνεχίστηκε αυτό στην προς εξέταση περίοδο και με ποια αποτελέσματα. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τη δημοτική εκλογική νομοθεσία που μπορεί να την αλλάζει όποτε θέλει (σε αντίθεση με την νομοθεσία για τις βουλευτικές εκλογές) και να την εφαρμόζει αμέσως, με γνώμονα το δικό της συμφέρον. Με ποιες σκοπιμότητες, ποια αποτελέσματα, τί σημαίνει την περίοδο αυτοδιοικητικές εκλογές για τα κόμματα και τους πολίτες. Οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι η δημοκρατική διαδικασία ανάδειξης των αιρετών τοπικών αρχόντων, από τους εκεί πολίτες, για τους εκεί πολίτες και τις τοπικές περιοχές και τα τοπικά προβλήματα. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, αποτελεί, θεμελιώδη θεσμό για την ποιότητα της Δημοκρατίας μας, και συμπορεύτηκε μαζί της σχεδόν από τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους. Το 2010 με το Ν. 3852/2010 Πρόγραμμα Καλλικράτης, είχαμε μία ακόμα συνένωση Δήμων και Κοινοτήτων και οριστική κατάργηση των Κοινοτήτων ως πρωτοβάθμιων ΟΤΑ, πρωτοβάθμιοι ΟΤΑ πλέον είναι μόνο οι δήμοι που έγιναν 325. Με τροπολογία που έγινε το άρθρο 154 στο Ν. 4600/2019 (9.3.2019), πέντε δήμοι διασπαστήκαν σε δώδεκα, πλέον έχουμε 332 Δήμους. Δεύτερος βαθμός τοπικής αυτοδιοίκησης είναι η περιφέρεια. Αυτό που θα εξετάσουμε στην εργασία είναι η θέση των εκλογών αυτών στο πολιτικό γίγνεσθαι της Χώρας, πως «βλέπει» τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης η κεντρική εξουσία, τα πολιτικά κόμματα, οι εκλογικοί νόμοι που ψηφίζουν για αυτές και τις σκοπιμότητες τους, οι υποψήφιοι με τους συνδυασμούς τους και οι πολίτες. Θα δούμε ιεραρχικά τα τρία επίπεδα κανόνων τους συνταγματικούς, τους διεθνείς και τους κοινούς, στο πρώτο κεφάλαιο τι αναφέρουν τα συντάγματα της Χώρας για την τοπική αυτοδιοίκηση, στο δεύτερο τι αναφέρουν διεθνείς συμφωνίες της Χώρας ειδικά ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτονομίας (ΕΧΤΑ) και τα άρθρα τους που αφορούν σε εκλογές, στο τρίτο και τέταρτο την εκλογική νομοθεσία για την ανάδειξη των «τοπικών αρχόντων». Το εκλογικό σύστημα, το καθορίζει η Βουλή, όπως και τις αρμοδιότητες και τους πόρους. Οι ΟΤΑ εξαρτώνται για όλα από τη νομοθετική εξουσία και κατ’ επέκταση από τα κόμματα. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας, στο πέμπτο κεφάλαιο, οι αυτοδιοικητικές εκλογές, οι οποίες είναι εκλογές «δεύτερης κατηγορίας», πως αντιμετωπίζονται από τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα πως τις βιώνουν οι πολίτες, ποια είναι η σημασία τους για τις εθνικές εκλογές και στα επόμενα τρία κεφάλαια γίνεται ενδελεχής αναφορά στις τρεις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές, (έκτο εκλογές 2010, έβδομο εκλογές 2014 και όγδοο εκλογές 2019) σε νόμους και αλλαγές, στα αποτελέσματα των εκλογών, και στο πολιτικό, ιστορικό, κοινωνικό, οικονομικό πλαίσιο που διενεργήθηκαν. Τα πολιτικά κόμματα έριχναν πάντα «βαριά τη σκιά» τους πάνω τους δίνοντας ένα νόημα βαθιά πολιτικό – κομματικό και λιγότερο αυτόνομο. Τα πολιτικά κόμματα παρότι δε συμμετέχουν και μόνο «στηρίζουν» κάποιους συνδυασμούς, προσπαθούν με τη νομοθεσία που φέρνουν στη βουλή να προωθήσουν ανάλογα την εποχή τα κομματικά τους συμφέροντα. Τα αποτελέσματα των τοπικών αυτοδιοικητικών εκλογών μπορεί να επιφέρουν αλλαγές στην κεντρική πολιτική σκηνή, όπως να παραμείνει η κυβέρνηση, να έχουμε ανασχηματισμό ή να πέσει η κυβέρνηση κάτι που ισχύσαν και στις τρεις εκλογές τις περιόδου εξέτασης μας. Όλοι οι εκλογικοί νόμοι ψηφίζονταν τη χρονιά των αυτοδιοικητικών εκλογών με ρυθμίσεις που εξασφάλιζαν τα «μέγιστα οφέλη» κάθε φορά στην Κυβέρνηση. Στη δεύτερη δεκαετία του εικοστού πρώτου αιώνα είχαμε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις και στις τρεις είχαμε αλλαγές στην εκλογική νομοθεσία τη χρονιά των εκλογών ή λιγότερο από δέκα μήνες, ακόμα και λίγες εβδομάδες πριν ώστε να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα «μέγιστα οφέλη». Όλες οι αλλαγές πέτυχαν το σκοπό τους, εκ του αποτελέσματος όμως δύσκολα μπορούμε να κρίνουμε την τελευταία του «Κλεισθένη Ι», επειδή λίγο πριν την εφαρμογή του η νέα κυβέρνηση άλλαξε διατάξεις του και στέρησε από τον ερευνητή τη δυνατότητα να μελετήσει πως θα λειτουργούσε αυτό το σύστημα. Από το 2010 ως το 2019 έχουν διενεργηθεί τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, όλες σε διαφορετική ημερομηνία, με δύο εκλογικά σύστημα, με πολλές τροποποιήσεις νόμων και με διαφορετικό χωροταξικό στους δήμους. Με το Ν. 3852/2010 Καλλικράτης, οι εκλογές έγιναν το Νοέμβριο και με άλλο χωροταξικό διαφορετικά όρια ΟΤΑ από τις εκλογές τους 2006. Άλλαξε το εκλογικό όριο εκλογής συνδυασμού από το 42% στο 50%. Υπήρχαν και άλλες αλλαγές εκ του αποτελέσματος και μέσα στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν λόγω της οικονομικής κρίσης που μετεξελίχθηκε και σε κοινωνική και αργότερα πολιτική. Ύστερα, ενώ από το Νόμο ήταν εύλογο πότε θα γίνονταν, οι τοπικές εκλογές, άλλαζε η ημερομηνία με τροπολογία, υπουργική το 2014, βουλευτική το 2018, σχετικά με το αν θα είναι μαζί με τoν πρώτο ή το δεύτερο γύρο οι Ευρωεκλογές. Άλλαζε ακόμα και η θητεία των αιρετών από τα τέσσερα στα πέντε και πάλι στα τέσσερα έτη. Στις εκλογές του 2014 με την αλλαγή της μίας εβδομάδας και τον περιορισμό της προεκλογικής περιόδου, η συγκυβέρνηση κέρδισε πολύτιμο πολιτικό χρόνο ώστε να μπορέσει να πείσει τους πολίτες ότι αξίζει να στηρίξει τους υποψήφιους της και αυτοί οι υποψήφιοι να έχουν το χρόνο να γίνουν γνωστοί στους πολίτες και να κοινοποιήσουν το πρόγραμμα τους στα ΜΜΕ, καθώς αν δεν άλλαζε δεν θα είχαν την δυνατότητα προβολής από τα ΜΜΕ. Οι εκλογές του 2019 διεξήχθησαν με ένα νέο νόμο και ένα εκλογικό σύστημα που ουσιαστικά δεν είχε εφαρμοστεί από τη μεταπολίτευση του 1974. Την απλή αναλογική για τα συμβούλια και το πλειοψηφικό δύο γύρων για τα μονοπρόσωπα όργανα. Και εδώ άλλαξε δύο φορές κιόλας η ημερομηνία των εκλογών από τον Οκτώβριο του 2019 και την σύνδεση τους με τις ευρωεκλογές ο πρώτος γύρος ή ο δεύτερος. Η απλή αναλογική είναι διακηρυγμένος στόχος της Αριστεράς και ήταν εύλογο να φέρει τέτοιο νόμο. Στο τέλος της εργασίας υπάρχουν οι πίνακες 10-15 όπου γίνεται αναφορά ανά ΟΤΑ, ανά εκλογική αναμέτρηση στο πόσοι επικεφαλής ήταν ανά φύλο, που υπήρξε νικητής από τον πρώτο γύρο και το φύλο του, το φύλο αυτών που πέρασαν στο δεύτερο γύρο, το φύλο του νικητή του δεύτερου γύρου και που υπήρξε ανατροπή.","abstract_html":"Το θέμα της Διπλωματικής είναι οι αυτοδιοικητικές εκλογές στην Ελλάδα, την περίοδο 2010-9. Την επίμαχη χρονική περίοδο θα ερευνήσω τους εκλογικούς νόμους με τις πολιτικές σκοπιμότητές τους και αν αυτές επετεύχθησαν, τα αποτελέσματα και το πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό περιβάλλον όπου αυτές διενεργήθηκαν, την παράγωγη των νόμων, τι συζητήθηκε στις επιτροπές στην ολομέλεια της Βουλής, τι γράφτηκε στον Τύπο της εποχής, σε δημοσκοπήσεις για τις σκοπιμότητες και αν επετεύχθησαν. Οι νόμοι για τις αυτοδιοικητικές εκλογές ψηφίζονταν λίγο πριν τη διεξαγωγή τους και με διατάξεις που ευνοούσαν την κυβέρνηση, θα εξετάσουμε κατά πόσο συνεχίστηκε αυτό στην προς εξέταση περίοδο και με ποια αποτελέσματα. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τη δημοτική εκλογική νομοθεσία που μπορεί να την αλλάζει όποτε θέλει (σε αντίθεση με την νομοθεσία για τις βουλευτικές εκλογές) και να την εφαρμόζει αμέσως, με γνώμονα το δικό της συμφέρον. Με ποιες σκοπιμότητες, ποια αποτελέσματα, τί σημαίνει την περίοδο αυτοδιοικητικές εκλογές για τα κόμματα και τους πολίτες. Οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι η δημοκρατική διαδικασία ανάδειξης των αιρετών τοπικών αρχόντων, από τους εκεί πολίτες, για τους εκεί πολίτες και τις τοπικές περιοχές και τα τοπικά προβλήματα. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, αποτελεί, θεμελιώδη θεσμό για την ποιότητα της Δημοκρατίας μας, και συμπορεύτηκε μαζί της σχεδόν από τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους. Το 2010 με το Ν. 3852/2010 Πρόγραμμα Καλλικράτης, είχαμε μία ακόμα συνένωση Δήμων και Κοινοτήτων και οριστική κατάργηση των Κοινοτήτων ως πρωτοβάθμιων ΟΤΑ, πρωτοβάθμιοι ΟΤΑ πλέον είναι μόνο οι δήμοι που έγιναν 325. Με τροπολογία που έγινε το άρθρο 154 στο Ν. 4600/2019 (9.3.2019), πέντε δήμοι διασπαστήκαν σε δώδεκα, πλέον έχουμε 332 Δήμους. Δεύτερος βαθμός τοπικής αυτοδιοίκησης είναι η περιφέρεια. Αυτό που θα εξετάσουμε στην εργασία είναι η θέση των εκλογών αυτών στο πολιτικό γίγνεσθαι της Χώρας, πως «βλέπει» τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης η κεντρική εξουσία, τα πολιτικά κόμματα, οι εκλογικοί νόμοι που ψηφίζουν για αυτές και τις σκοπιμότητες τους, οι υποψήφιοι με τους συνδυασμούς τους και οι πολίτες. Θα δούμε ιεραρχικά τα τρία επίπεδα κανόνων τους συνταγματικούς, τους διεθνείς και τους κοινούς, στο πρώτο κεφάλαιο τι αναφέρουν τα συντάγματα της Χώρας για την τοπική αυτοδιοίκηση, στο δεύτερο τι αναφέρουν διεθνείς συμφωνίες της Χώρας ειδικά ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτονομίας (ΕΧΤΑ) και τα άρθρα τους που αφορούν σε εκλογές, στο τρίτο και τέταρτο την εκλογική νομοθεσία για την ανάδειξη των «τοπικών αρχόντων». Το εκλογικό σύστημα, το καθορίζει η Βουλή, όπως και τις αρμοδιότητες και τους πόρους. Οι ΟΤΑ εξαρτώνται για όλα από τη νομοθετική εξουσία και κατ’ επέκταση από τα κόμματα. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας, στο πέμπτο κεφάλαιο, οι αυτοδιοικητικές εκλογές, οι οποίες είναι εκλογές «δεύτερης κατηγορίας», πως αντιμετωπίζονται από τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα πως τις βιώνουν οι πολίτες, ποια είναι η σημασία τους για τις εθνικές εκλογές και στα επόμενα τρία κεφάλαια γίνεται ενδελεχής αναφορά στις τρεις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές, (έκτο εκλογές 2010, έβδομο εκλογές 2014 και όγδοο εκλογές 2019) σε νόμους και αλλαγές, στα αποτελέσματα των εκλογών, και στο πολιτικό, ιστορικό, κοινωνικό, οικονομικό πλαίσιο που διενεργήθηκαν. Τα πολιτικά κόμματα έριχναν πάντα «βαριά τη σκιά» τους πάνω τους δίνοντας ένα νόημα βαθιά πολιτικό – κομματικό και λιγότερο αυτόνομο. Τα πολιτικά κόμματα παρότι δε συμμετέχουν και μόνο «στηρίζουν» κάποιους συνδυασμούς, προσπαθούν με τη νομοθεσία που φέρνουν στη βουλή να προωθήσουν ανάλογα την εποχή τα κομματικά τους συμφέροντα. Τα αποτελέσματα των τοπικών αυτοδιοικητικών εκλογών μπορεί να επιφέρουν αλλαγές στην κεντρική πολιτική σκηνή, όπως να παραμείνει η κυβέρνηση, να έχουμε ανασχηματισμό ή να πέσει η κυβέρνηση κάτι που ισχύσαν και στις τρεις εκλογές τις περιόδου εξέτασης μας. Όλοι οι εκλογικοί νόμοι ψηφίζονταν τη χρονιά των αυτοδιοικητικών εκλογών με ρυθμίσεις που εξασφάλιζαν τα «μέγιστα οφέλη» κάθε φορά στην Κυβέρνηση. Στη δεύτερη δεκαετία του εικοστού πρώτου αιώνα είχαμε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις και στις τρεις είχαμε αλλαγές στην εκλογική νομοθεσία τη χρονιά των εκλογών ή λιγότερο από δέκα μήνες, ακόμα και λίγες εβδομάδες πριν ώστε να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα «μέγιστα οφέλη». Όλες οι αλλαγές πέτυχαν το σκοπό τους, εκ του αποτελέσματος όμως δύσκολα μπορούμε να κρίνουμε την τελευταία του «Κλεισθένη Ι», επειδή λίγο πριν την εφαρμογή του η νέα κυβέρνηση άλλαξε διατάξεις του και στέρησε από τον ερευνητή τη δυνατότητα να μελετήσει πως θα λειτουργούσε αυτό το σύστημα. Από το 2010 ως το 2019 έχουν διενεργηθεί τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, όλες σε διαφορετική ημερομηνία, με δύο εκλογικά σύστημα, με πολλές τροποποιήσεις νόμων και με διαφορετικό χωροταξικό στους δήμους. Με το Ν. 3852/2010 Καλλικράτης, οι εκλογές έγιναν το Νοέμβριο και με άλλο χωροταξικό διαφορετικά όρια ΟΤΑ από τις εκλογές τους 2006. Άλλαξε το εκλογικό όριο εκλογής συνδυασμού από το 42% στο 50%. Υπήρχαν και άλλες αλλαγές εκ του αποτελέσματος και μέσα στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν λόγω της οικονομικής κρίσης που μετεξελίχθηκε και σε κοινωνική και αργότερα πολιτική. Ύστερα, ενώ από το Νόμο ήταν εύλογο πότε θα γίνονταν, οι τοπικές εκλογές, άλλαζε η ημερομηνία με τροπολογία, υπουργική το 2014, βουλευτική το 2018, σχετικά με το αν θα είναι μαζί με τoν πρώτο ή το δεύτερο γύρο οι Ευρωεκλογές. Άλλαζε ακόμα και η θητεία των αιρετών από τα τέσσερα στα πέντε και πάλι στα τέσσερα έτη. Στις εκλογές του 2014 με την αλλαγή της μίας εβδομάδας και τον περιορισμό της προεκλογικής περιόδου, η συγκυβέρνηση κέρδισε πολύτιμο πολιτικό χρόνο ώστε να μπορέσει να πείσει τους πολίτες ότι αξίζει να στηρίξει τους υποψήφιους της και αυτοί οι υποψήφιοι να έχουν το χρόνο να γίνουν γνωστοί στους πολίτες και να κοινοποιήσουν το πρόγραμμα τους στα ΜΜΕ, καθώς αν δεν άλλαζε δεν θα είχαν την δυνατότητα προβολής από τα ΜΜΕ. Οι εκλογές του 2019 διεξήχθησαν με ένα νέο νόμο και ένα εκλογικό σύστημα που ουσιαστικά δεν είχε εφαρμοστεί από τη μεταπολίτευση του 1974. Την απλή αναλογική για τα συμβούλια και το πλειοψηφικό δύο γύρων για τα μονοπρόσωπα όργανα. Και εδώ άλλαξε δύο φορές κιόλας η ημερομηνία των εκλογών από τον Οκτώβριο του 2019 και την σύνδεση τους με τις ευρωεκλογές ο πρώτος γύρος ή ο δεύτερος. Η απλή αναλογική είναι διακηρυγμένος στόχος της Αριστεράς και ήταν εύλογο να φέρει τέτοιο νόμο. Στο τέλος της εργασίας υπάρχουν οι πίνακες 10-15 όπου γίνεται αναφορά ανά ΟΤΑ, ανά εκλογική αναμέτρηση στο πόσοι επικεφαλής ήταν ανά φύλο, που υπήρξε νικητής από τον πρώτο γύρο και το φύλο του, το φύλο αυτών που πέρασαν στο δεύτερο γύρο, το φύλο του νικητή του δεύτερου γύρου και που υπήρξε ανατροπή.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαυρογενίδης Προκόπιος","Mavrogenidis Prokopios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:30Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968947"],"render_values":[{"text":"uoadl:2968947","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968947","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968947","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2968947","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαυρογενίδης Προκόπιος","Mavrogenidis Prokopios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2968947","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968947"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το θέμα της Διπλωματικής είναι οι αυτοδιοικητικές εκλογές στην Ελλάδα, την περίοδο 2010-9. Την επίμαχη χρονική περίοδο θα ερευνήσω τους εκλογικούς νόμους με τις πολιτικές σκοπιμότητές τους και αν αυτές επετεύχθησαν, τα αποτελέσματα και το πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό περιβάλλον όπου αυτές διενεργήθηκαν, την παράγωγη των νόμων, τι συζητήθηκε στις επιτροπές στην ολομέλεια της Βουλής, τι γράφτηκε στον Τύπο της εποχής, σε δημοσκοπήσεις για τις σκοπιμότητες και αν επετεύχθησαν. Οι νόμοι για τις αυτοδιοικητικές εκλογές ψηφίζονταν λίγο πριν τη διεξαγωγή τους και με διατάξεις που ευνοούσαν την κυβέρνηση, θα εξετάσουμε κατά πόσο συνεχίστηκε αυτό στην προς εξέταση περίοδο και με ποια αποτελέσματα. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τη δημοτική εκλογική νομοθεσία που μπορεί να την αλλάζει όποτε θέλει (σε αντίθεση με την νομοθεσία για τις βουλευτικές εκλογές) και να την εφαρμόζει αμέσως, με γνώμονα το δικό της συμφέρον. Με ποιες σκοπιμότητες, ποια αποτελέσματα, τί σημαίνει την περίοδο αυτοδιοικητικές εκλογές για τα κόμματα και τους πολίτες. Οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι η δημοκρατική διαδικασία ανάδειξης των αιρετών τοπικών αρχόντων, από τους εκεί πολίτες, για τους εκεί πολίτες και τις τοπικές περιοχές και τα τοπικά προβλήματα. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, αποτελεί, θεμελιώδη θεσμό για την ποιότητα της Δημοκρατίας μας, και συμπορεύτηκε μαζί της σχεδόν από τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους. Το 2010 με το Ν. 3852/2010 Πρόγραμμα Καλλικράτης, είχαμε μία ακόμα συνένωση Δήμων και Κοινοτήτων και οριστική κατάργηση των Κοινοτήτων ως πρωτοβάθμιων ΟΤΑ, πρωτοβάθμιοι ΟΤΑ πλέον είναι μόνο οι δήμοι που έγιναν 325. Με τροπολογία που έγινε το άρθρο 154 στο Ν. 4600/2019 (9.3.2019), πέντε δήμοι διασπαστήκαν σε δώδεκα, πλέον έχουμε 332 Δήμους. Δεύτερος βαθμός τοπικής αυτοδιοίκησης είναι η περιφέρεια. Αυτό που θα εξετάσουμε στην εργασία είναι η θέση των εκλογών αυτών στο πολιτικό γίγνεσθαι της Χώρας, πως «βλέπει» τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης η κεντρική εξουσία, τα πολιτικά κόμματα, οι εκλογικοί νόμοι που ψηφίζουν για αυτές και τις σκοπιμότητες τους, οι υποψήφιοι με τους συνδυασμούς τους και οι πολίτες. Θα δούμε ιεραρχικά τα τρία επίπεδα κανόνων τους συνταγματικούς, τους διεθνείς και τους κοινούς, στο πρώτο κεφάλαιο τι αναφέρουν τα συντάγματα της Χώρας για την τοπική αυτοδιοίκηση, στο δεύτερο τι αναφέρουν διεθνείς συμφωνίες της Χώρας ειδικά ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτονομίας (ΕΧΤΑ) και τα άρθρα τους που αφορούν σε εκλογές, στο τρίτο και τέταρτο την εκλογική νομοθεσία για την ανάδειξη των «τοπικών αρχόντων». Το εκλογικό σύστημα, το καθορίζει η Βουλή, όπως και τις αρμοδιότητες και τους πόρους. Οι ΟΤΑ εξαρτώνται για όλα από τη νομοθετική εξουσία και κατ’ επέκταση από τα κόμματα. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας, στο πέμπτο κεφάλαιο, οι αυτοδιοικητικές εκλογές, οι οποίες είναι εκλογές «δεύτερης κατηγορίας», πως αντιμετωπίζονται από τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα πως τις βιώνουν οι πολίτες, ποια είναι η σημασία τους για τις εθνικές εκλογές και στα επόμενα τρία κεφάλαια γίνεται ενδελεχής αναφορά στις τρεις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές, (έκτο εκλογές 2010, έβδομο εκλογές 2014 και όγδοο εκλογές 2019) σε νόμους και αλλαγές, στα αποτελέσματα των εκλογών, και στο πολιτικό, ιστορικό, κοινωνικό, οικονομικό πλαίσιο που διενεργήθηκαν. Τα πολιτικά κόμματα έριχναν πάντα «βαριά τη σκιά» τους πάνω τους δίνοντας ένα νόημα βαθιά πολιτικό – κομματικό και λιγότερο αυτόνομο. Τα πολιτικά κόμματα παρότι δε συμμετέχουν και μόνο «στηρίζουν» κάποιους συνδυασμούς, προσπαθούν με τη νομοθεσία που φέρνουν στη βουλή να προωθήσουν ανάλογα την εποχή τα κομματικά τους συμφέροντα. Τα αποτελέσματα των τοπικών αυτοδιοικητικών εκλογών μπορεί να επιφέρουν αλλαγές στην κεντρική πολιτική σκηνή, όπως να παραμείνει η κυβέρνηση, να έχουμε ανασχηματισμό ή να πέσει η κυβέρνηση κάτι που ισχύσαν και στις τρεις εκλογές τις περιόδου εξέτασης μας. Όλοι οι εκλογικοί νόμοι ψηφίζονταν τη χρονιά των αυτοδιοικητικών εκλογών με ρυθμίσεις που εξασφάλιζαν τα «μέγιστα οφέλη» κάθε φορά στην Κυβέρνηση. Στη δεύτερη δεκαετία του εικοστού πρώτου αιώνα είχαμε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις και στις τρεις είχαμε αλλαγές στην εκλογική νομοθεσία τη χρονιά των εκλογών ή λιγότερο από δέκα μήνες, ακόμα και λίγες εβδομάδες πριν ώστε να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα «μέγιστα οφέλη». Όλες οι αλλαγές πέτυχαν το σκοπό τους, εκ του αποτελέσματος όμως δύσκολα μπορούμε να κρίνουμε την τελευταία του «Κλεισθένη Ι», επειδή λίγο πριν την εφαρμογή του η νέα κυβέρνηση άλλαξε διατάξεις του και στέρησε από τον ερευνητή τη δυνατότητα να μελετήσει πως θα λειτουργούσε αυτό το σύστημα. Από το 2010 ως το 2019 έχουν διενεργηθεί τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, όλες σε διαφορετική ημερομηνία, με δύο εκλογικά σύστημα, με πολλές τροποποιήσεις νόμων και με διαφορετικό χωροταξικό στους δήμους. Με το Ν. 3852/2010 Καλλικράτης, οι εκλογές έγιναν το Νοέμβριο και με άλλο χωροταξικό διαφορετικά όρια ΟΤΑ από τις εκλογές τους 2006. Άλλαξε το εκλογικό όριο εκλογής συνδυασμού από το 42% στο 50%. Υπήρχαν και άλλες αλλαγές εκ του αποτελέσματος και μέσα στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν λόγω της οικονομικής κρίσης που μετεξελίχθηκε και σε κοινωνική και αργότερα πολιτική. Ύστερα, ενώ από το Νόμο ήταν εύλογο πότε θα γίνονταν, οι τοπικές εκλογές, άλλαζε η ημερομηνία με τροπολογία, υπουργική το 2014, βουλευτική το 2018, σχετικά με το αν θα είναι μαζί με τoν πρώτο ή το δεύτερο γύρο οι Ευρωεκλογές. Άλλαζε ακόμα και η θητεία των αιρετών από τα τέσσερα στα πέντε και πάλι στα τέσσερα έτη. Στις εκλογές του 2014 με την αλλαγή της μίας εβδομάδας και τον περιορισμό της προεκλογικής περιόδου, η συγκυβέρνηση κέρδισε πολύτιμο πολιτικό χρόνο ώστε να μπορέσει να πείσει τους πολίτες ότι αξίζει να στηρίξει τους υποψήφιους της και αυτοί οι υποψήφιοι να έχουν το χρόνο να γίνουν γνωστοί στους πολίτες και να κοινοποιήσουν το πρόγραμμα τους στα ΜΜΕ, καθώς αν δεν άλλαζε δεν θα είχαν την δυνατότητα προβολής από τα ΜΜΕ. Οι εκλογές του 2019 διεξήχθησαν με ένα νέο νόμο και ένα εκλογικό σύστημα που ουσιαστικά δεν είχε εφαρμοστεί από τη μεταπολίτευση του 1974. Την απλή αναλογική για τα συμβούλια και το πλειοψηφικό δύο γύρων για τα μονοπρόσωπα όργανα. Και εδώ άλλαξε δύο φορές κιόλας η ημερομηνία των εκλογών από τον Οκτώβριο του 2019 και την σύνδεση τους με τις ευρωεκλογές ο πρώτος γύρος ή ο δεύτερος. Η απλή αναλογική είναι διακηρυγμένος στόχος της Αριστεράς και ήταν εύλογο να φέρει τέτοιο νόμο. Στο τέλος της εργασίας υπάρχουν οι πίνακες 10-15 όπου γίνεται αναφορά ανά ΟΤΑ, ανά εκλογική αναμέτρηση στο πόσοι επικεφαλής ήταν ανά φύλο, που υπήρξε νικητής από τον πρώτο γύρο και το φύλο του, το φύλο αυτών που πέρασαν στο δεύτερο γύρο, το φύλο του νικητή του δεύτερου γύρου και που υπήρξε ανατροπή.","The subject of Diplomacy is the local elections in Greece, in the period 2010-9. During that period I will research the electoral laws with their political expediencies and if they were achieved, the results and the political, social, economic environment where they took place, the production of legal rules, what was discussed in the plenary committees, what was written in Press, in polls about the expediencies and whether they were achieved. The laws for the local elections were passed shortly before they were held and with provisions that favored the government. We will examine whether this continued in that particular period and which were the results. The government uses the municipal electoral legislation so that it can change it whenever it wants (as opposed to the legislation for the parliamentary elections) and implements it immediately, based on its own interest. Local elections are the democratic process of electing local mayors by the native citizens in local areas, concerning local problems. Local Government is a fundamental institution for the quality of our Republic, and has coexisted with it almost since the establishment of the Greek State. According to Law 3852/2010, Kallikratis Program was established. We had another amalgamation of Municipalities and Communities and abolition of Communities as primary local authorities, which are now only the municipalities that became 325. With an amendment made to article 154 in Law 4600 / 2019 (9.3.2019), five municipalities were divided into twelve, reaching the number of 332. The second degree of local self-government is the region. What we will examine, is the role of these elections in the political development of the country, how the central government, the political parties, the electoral laws that vote for them and their expediencies \"see\" the local self-government elections, the candidates with their combinations and the citizens. We will see hierarchically the three levels of rules: The constitutional, the international and the common. In the first chapter, what the constitutions of the country say for the local self-government. In the second, what the international agreements of the country say, especially the European Charter of Local Autonomy (EHTA) and the articles related to elections. In the third and fourth, the electoral legislation for the promotion of \"local authorities\". The electoral system is determined by the Parliament, as well as the responsibilities and resources. Local authorities depend for everything on the legislature and consequently on the parties. In the second part of the work, in the fifth chapter, the local elections, which are \"second category\" elections, how they are treated by the parties and the political system, how the citizens experience them, what is their significance for the national elections. In the next three chapters there’s a thorough reference to the last three local elections (sixth elections 2010, seventh elections 2014 and eighth elections 2019), in laws and changes, in the results of the elections, and in the political, historical, social, economic context that took place. Political parties have always cast a \"heavy shadow\" on them, giving a deep political-party meaning rather than autonomous. The political parties, although they do not participate and only \"support\" some combinations, try with the legislation that they bring to the parliament to promote their current party interests. The results of the local elections may bring about changes in the central political scene, such as the government remaining in power, having a reshuffle or the government falling, something that was the case in all three elections during our term. All electoral laws were passed in the year of the local elections with regulations that ensured the \"maximum benefits\" each time in the Government. In the second decade of the twenty-first century we had three electoral contests and in all three we had changes in electoral law in the year of the election or less than ten months, even a few weeks before, so that they could secure the \"maximum benefits\". All these changes achieved their purpose, but from the result we can hardly judge the last of \"Cleisthenes I\", because shortly before its implementation the new government changed its provisions and deprived the researcher of the opportunity to study how that system would work. From 2010 to 2019, three electoral contests have been held, all on different dates, with two electoral systems, with many amendments to laws and with different spatial planning in the municipalities. With Law 3852/2010 Kallikratis, the elections were held in November and with a different zoning, different local government limits from their 2006 elections. The electoral threshold for a combination election was changed from 42% to 50%. There were further changes as a result of difficult conditions that prevailed due to the economic crisis that turned into both social and later political. Although the Law determined the terms of the elections, the date was changed with an amendment, ministerial in 2014, parliamentary in 2018, on whether the European elections will be together with the first or second round. Even the term of office of the elected representatives changed from four to five and again to four years. In the 2014 elections, with the change of one week and the reduction of the pre-election period, the government gained valuable political time to be able to convince the citizens that it is worth supporting its candidates. So, the candidates gained time to be known to the citizens, by announcing their program to the media and gaining promotion. The 2019 elections were held with a new law and an electoral system that had not been implemented since 1974. Here, too, the date of the elections from October 2019 and their connection with the European elections changed twice in the first round or the second. The simple analog is a declared goal of the Left and it was reasonable to bring such a law. In the final part, tables 10-15 present particular facts by OTA, per electoral contest: Leadership per gender, winners from the first round by gender, those who passed in the second round and cases where there has been a reversal."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι Αυτοδιοικητικές εκλογές στην Ελλάδα 2010-2019"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαυρογενίδης Προκόπιος","Mavrogenidis Prokopios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Το θέμα της Διπλωματικής είναι οι αυτοδιοικητικές εκλογές στην Ελλάδα, την περίοδο 2010-9. Την επίμαχη χρονική περίοδο θα ερευνήσω τους εκλογικούς νόμους με τις πολιτικές σκοπιμότητές τους και αν αυτές επετεύχθησαν, τα αποτελέσματα και το πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό περιβάλλον όπου αυτές διενεργήθηκαν, την παράγωγη των νόμων, τι συζητήθηκε στις επιτροπές στην ολομέλεια της Βουλής, τι γράφτηκε στον Τύπο της εποχής, σε δημοσκοπήσεις για τις σκοπιμότητες και αν επετεύχθησαν. Οι νόμοι για τις αυτοδιοικητικές εκλογές ψηφίζονταν λίγο πριν τη διεξαγωγή τους και με διατάξεις που ευνοούσαν την κυβέρνηση, θα εξετάσουμε κατά πόσο συνεχίστηκε αυτό στην προς εξέταση περίοδο και με ποια αποτελέσματα. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τη δημοτική εκλογική νομοθεσία που μπορεί να την αλλάζει όποτε θέλει (σε αντίθεση με την νομοθεσία για τις βουλευτικές εκλογές) και να την εφαρμόζει αμέσως, με γνώμονα το δικό της συμφέρον. Με ποιες σκοπιμότητες, ποια αποτελέσματα, τί σημαίνει την περίοδο αυτοδιοικητικές εκλογές για τα κόμματα και τους πολίτες. Οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι η δημοκρατική διαδικασία ανάδειξης των αιρετών τοπικών αρχόντων, από τους εκεί πολίτες, για τους εκεί πολίτες και τις τοπικές περιοχές και τα τοπικά προβλήματα. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, αποτελεί, θεμελιώδη θεσμό για την ποιότητα της Δημοκρατίας μας, και συμπορεύτηκε μαζί της σχεδόν από τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους. Το 2010 με το Ν. 3852/2010 Πρόγραμμα Καλλικράτης, είχαμε μία ακόμα συνένωση Δήμων και Κοινοτήτων και οριστική κατάργηση των Κοινοτήτων ως πρωτοβάθμιων ΟΤΑ, πρωτοβάθμιοι ΟΤΑ πλέον είναι μόνο οι δήμοι που έγιναν 325. Με τροπολογία που έγινε το άρθρο 154 στο Ν. 4600/2019 (9.3.2019), πέντε δήμοι διασπαστήκαν σε δώδεκα, πλέον έχουμε 332 Δήμους. Δεύτερος βαθμός τοπικής αυτοδιοίκησης είναι η περιφέρεια. Αυτό που θα εξετάσουμε στην εργασία είναι η θέση των εκλογών αυτών στο πολιτικό γίγνεσθαι της Χώρας, πως «βλέπει» τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης η κεντρική εξουσία, τα πολιτικά κόμματα, οι εκλογικοί νόμοι που ψηφίζουν για αυτές και τις σκοπιμότητες τους, οι υποψήφιοι με τους συνδυασμούς τους και οι πολίτες. Θα δούμε ιεραρχικά τα τρία επίπεδα κανόνων τους συνταγματικούς, τους διεθνείς και τους κοινούς, στο πρώτο κεφάλαιο τι αναφέρουν τα συντάγματα της Χώρας για την τοπική αυτοδιοίκηση, στο δεύτερο τι αναφέρουν διεθνείς συμφωνίες της Χώρας ειδικά ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτονομίας (ΕΧΤΑ) και τα άρθρα τους που αφορούν σε εκλογές, στο τρίτο και τέταρτο την εκλογική νομοθεσία για την ανάδειξη των «τοπικών αρχόντων». Το εκλογικό σύστημα, το καθορίζει η Βουλή, όπως και τις αρμοδιότητες και τους πόρους. Οι ΟΤΑ εξαρτώνται για όλα από τη νομοθετική εξουσία και κατ’ επέκταση από τα κόμματα. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας, στο πέμπτο κεφάλαιο, οι αυτοδιοικητικές εκλογές, οι οποίες είναι εκλογές «δεύτερης κατηγορίας», πως αντιμετωπίζονται από τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα πως τις βιώνουν οι πολίτες, ποια είναι η σημασία τους για τις εθνικές εκλογές και στα επόμενα τρία κεφάλαια γίνεται ενδελεχής αναφορά στις τρεις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές, (έκτο εκλογές 2010, έβδομο εκλογές 2014 και όγδοο εκλογές 2019) σε νόμους και αλλαγές, στα αποτελέσματα των εκλογών, και στο πολιτικό, ιστορικό, κοινωνικό, οικονομικό πλαίσιο που διενεργήθηκαν. Τα πολιτικά κόμματα έριχναν πάντα «βαριά τη σκιά» τους πάνω τους δίνοντας ένα νόημα βαθιά πολιτικό – κομματικό και λιγότερο αυτόνομο. Τα πολιτικά κόμματα παρότι δε συμμετέχουν και μόνο «στηρίζουν» κάποιους συνδυασμούς, προσπαθούν με τη νομοθεσία που φέρνουν στη βουλή να προωθήσουν ανάλογα την εποχή τα κομματικά τους συμφέροντα. Τα αποτελέσματα των τοπικών αυτοδιοικητικών εκλογών μπορεί να επιφέρουν αλλαγές στην κεντρική πολιτική σκηνή, όπως να παραμείνει η κυβέρνηση, να έχουμε ανασχηματισμό ή να πέσει η κυβέρνηση κάτι που ισχύσαν και στις τρεις εκλογές τις περιόδου εξέτασης μας. Όλοι οι εκλογικοί νόμοι ψηφίζονταν τη χρονιά των αυτοδιοικητικών εκλογών με ρυθμίσεις που εξασφάλιζαν τα «μέγιστα οφέλη» κάθε φορά στην Κυβέρνηση. Στη δεύτερη δεκαετία του εικοστού πρώτου αιώνα είχαμε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις και στις τρεις είχαμε αλλαγές στην εκλογική νομοθεσία τη χρονιά των εκλογών ή λιγότερο από δέκα μήνες, ακόμα και λίγες εβδομάδες πριν ώστε να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα «μέγιστα οφέλη». Όλες οι αλλαγές πέτυχαν το σκοπό τους, εκ του αποτελέσματος όμως δύσκολα μπορούμε να κρίνουμε την τελευταία του «Κλεισθένη Ι», επειδή λίγο πριν την εφαρμογή του η νέα κυβέρνηση άλλαξε διατάξεις του και στέρησε από τον ερευνητή τη δυνατότητα να μελετήσει πως θα λειτουργούσε αυτό το σύστημα. Από το 2010 ως το 2019 έχουν διενεργηθεί τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, όλες σε διαφορετική ημερομηνία, με δύο εκλογικά σύστημα, με πολλές τροποποιήσεις νόμων και με διαφορετικό χωροταξικό στους δήμους. Με το Ν. 3852/2010 Καλλικράτης, οι εκλογές έγιναν το Νοέμβριο και με άλλο χωροταξικό διαφορετικά όρια ΟΤΑ από τις εκλογές τους 2006. Άλλαξε το εκλογικό όριο εκλογής συνδυασμού από το 42% στο 50%. Υπήρχαν και άλλες αλλαγές εκ του αποτελέσματος και μέσα στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν λόγω της οικονομικής κρίσης που μετεξελίχθηκε και σε κοινωνική και αργότερα πολιτική. Ύστερα, ενώ από το Νόμο ήταν εύλογο πότε θα γίνονταν, οι τοπικές εκλογές, άλλαζε η ημερομηνία με τροπολογία, υπουργική το 2014, βουλευτική το 2018, σχετικά με το αν θα είναι μαζί με τoν πρώτο ή το δεύτερο γύρο οι Ευρωεκλογές. Άλλαζε ακόμα και η θητεία των αιρετών από τα τέσσερα στα πέντε και πάλι στα τέσσερα έτη. Στις εκλογές του 2014 με την αλλαγή της μίας εβδομάδας και τον περιορισμό της προεκλογικής περιόδου, η συγκυβέρνηση κέρδισε πολύτιμο πολιτικό χρόνο ώστε να μπορέσει να πείσει τους πολίτες ότι αξίζει να στηρίξει τους υποψήφιους της και αυτοί οι υποψήφιοι να έχουν το χρόνο να γίνουν γνωστοί στους πολίτες και να κοινοποιήσουν το πρόγραμμα τους στα ΜΜΕ, καθώς αν δεν άλλαζε δεν θα είχαν την δυνατότητα προβολής από τα ΜΜΕ. Οι εκλογές του 2019 διεξήχθησαν με ένα νέο νόμο και ένα εκλογικό σύστημα που ουσιαστικά δεν είχε εφαρμοστεί από τη μεταπολίτευση του 1974. Την απλή αναλογική για τα συμβούλια και το πλειοψηφικό δύο γύρων για τα μονοπρόσωπα όργανα. Και εδώ άλλαξε δύο φορές κιόλας η ημερομηνία των εκλογών από τον Οκτώβριο του 2019 και την σύνδεση τους με τις ευρωεκλογές ο πρώτος γύρος ή ο δεύτερος. Η απλή αναλογική είναι διακηρυγμένος στόχος της Αριστεράς και ήταν εύλογο να φέρει τέτοιο νόμο. Στο τέλος της εργασίας υπάρχουν οι πίνακες 10-15 όπου γίνεται αναφορά ανά ΟΤΑ, ανά εκλογική αναμέτρηση στο πόσοι επικεφαλής ήταν ανά φύλο, που υπήρξε νικητής από τον πρώτο γύρο και το φύλο του, το φύλο αυτών που πέρασαν στο δεύτερο γύρο, το φύλο του νικητή του δεύτερου γύρου και που υπήρξε ανατροπή.","The subject of Diplomacy is the local elections in Greece, in the period 2010-9. During that period I will research the electoral laws with their political expediencies and if they were achieved, the results and the political, social, economic environment where they took place, the production of legal rules, what was discussed in the plenary committees, what was written in Press, in polls about the expediencies and whether they were achieved. The laws for the local elections were passed shortly before they were held and with provisions that favored the government. We will examine whether this continued in that particular period and which were the results. The government uses the municipal electoral legislation so that it can change it whenever it wants (as opposed to the legislation for the parliamentary elections) and implements it immediately, based on its own interest. Local elections are the democratic process of electing local mayors by the native citizens in local areas, concerning local problems. Local Government is a fundamental institution for the quality of our Republic, and has coexisted with it almost since the establishment of the Greek State. According to Law 3852/2010, Kallikratis Program was established. We had another amalgamation of Municipalities and Communities and abolition of Communities as primary local authorities, which are now only the municipalities that became 325. With an amendment made to article 154 in Law 4600 / 2019 (9.3.2019), five municipalities were divided into twelve, reaching the number of 332. The second degree of local self-government is the region. What we will examine, is the role of these elections in the political development of the country, how the central government, the political parties, the electoral laws that vote for them and their expediencies \"see\" the local self-government elections, the candidates with their combinations and the citizens. We will see hierarchically the three levels of rules: The constitutional, the international and the common. In the first chapter, what the constitutions of the country say for the local self-government. In the second, what the international agreements of the country say, especially the European Charter of Local Autonomy (EHTA) and the articles related to elections. In the third and fourth, the electoral legislation for the promotion of \"local authorities\". The electoral system is determined by the Parliament, as well as the responsibilities and resources. Local authorities depend for everything on the legislature and consequently on the parties. In the second part of the work, in the fifth chapter, the local elections, which are \"second category\" elections, how they are treated by the parties and the political system, how the citizens experience them, what is their significance for the national elections. In the next three chapters there’s a thorough reference to the last three local elections (sixth elections 2010, seventh elections 2014 and eighth elections 2019), in laws and changes, in the results of the elections, and in the political, historical, social, economic context that took place. Political parties have always cast a \"heavy shadow\" on them, giving a deep political-party meaning rather than autonomous. The political parties, although they do not participate and only \"support\" some combinations, try with the legislation that they bring to the parliament to promote their current party interests. The results of the local elections may bring about changes in the central political scene, such as the government remaining in power, having a reshuffle or the government falling, something that was the case in all three elections during our term. All electoral laws were passed in the year of the local elections with regulations that ensured the \"maximum benefits\" each time in the Government. In the second decade of the twenty-first century we had three electoral contests and in all three we had changes in electoral law in the year of the election or less than ten months, even a few weeks before, so that they could secure the \"maximum benefits\". All these changes achieved their purpose, but from the result we can hardly judge the last of \"Cleisthenes I\", because shortly before its implementation the new government changed its provisions and deprived the researcher of the opportunity to study how that system would work. From 2010 to 2019, three electoral contests have been held, all on different dates, with two electoral systems, with many amendments to laws and with different spatial planning in the municipalities. With Law 3852/2010 Kallikratis, the elections were held in November and with a different zoning, different local government limits from their 2006 elections. The electoral threshold for a combination election was changed from 42% to 50%. There were further changes as a result of difficult conditions that prevailed due to the economic crisis that turned into both social and later political. Although the Law determined the terms of the elections, the date was changed with an amendment, ministerial in 2014, parliamentary in 2018, on whether the European elections will be together with the first or second round. Even the term of office of the elected representatives changed from four to five and again to four years. In the 2014 elections, with the change of one week and the reduction of the pre-election period, the government gained valuable political time to be able to convince the citizens that it is worth supporting its candidates. So, the candidates gained time to be known to the citizens, by announcing their program to the media and gaining promotion. The 2019 elections were held with a new law and an electoral system that had not been implemented since 1974. Here, too, the date of the elections from October 2019 and their connection with the European elections changed twice in the first round or the second. The simple analog is a declared goal of the Left and it was reasonable to bring such a law. In the final part, tables 10-15 present particular facts by OTA, per electoral contest: Leadership per gender, winners from the first round by gender, those who passed in the second round and cases where there has been a reversal."],"dc:identifier":["uoadl:2968947","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2968947"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Οι Αυτοδιοικητικές εκλογές στην Ελλάδα 2010-2019"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:30Z"}