{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969019"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969019","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι συστηματικές επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό των προϊόντων φθοράς από τις ολικές αρθροπλαστικές","abstract":"Τα τελευταία 60 χρόνια έχουν αναπτυχθεί και τελειοποιηθεί τα υλικά που χρησιμοποιούνται στις αρθροπλαστικές με σκοπό τη βελτίωση της ανθεκτικότητας και της διάρκειας. Η ολική αρθροπλαστική εφαρμόζεται σε ασθενείς ολοένα και χαμηλότερης ηλικίας αναγκάζοντας τους χειρουργούς να χρησιμοποιούν προθέσεις με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής. Τα σωματίδια που απελευθερώνονται από τις προθέσεις προέρχονται από τη μηχανική φθορά, καθώς και από τη διάβρωση της επιφάνειας των υλικών. Αυτά τα προϊόντα αποδόμησης μπορούν να λάβουν τη μορφή (α) σωματιδίων φθοράς, (β) ελεύθερων μεταλλικών ιόντων, (γ) συμπλοκών μετάλλου- πρωτεΐνης, (δ) μέταλλων ενθυλακωμένων σε μορφή οργανικής εναπόθεσης ή / και (ε) οξείδια που παράγονται με τη διάβρωση. Τα νανοσωματίδια μεταλλικής φθοράς που απελευθερώνονται τόσο από τις αρθρούμενες επιφάνειες μέταλλο-σε-μέταλλο όσο και από πολυαιθυλένιο-σε-μέταλλο, οδηγούν σε συστηματική έκθεση σε κράματα χρωμίου (Cr), κοβαλτίου (Co), νικελίου (Ni) και αργιλίου (Al) προκαλώντας μετεγχειρητική αύξηση των επιπέδων των μεταλλικών ιόντων σε διαφορετικές θέσεις οργάνων. Αυτά τα σωματίδια φθοράς εισέρχονται στην τοπική και συστηματική κυκλοφορία, διεισδύουν στις κυτταρικές μεμβράνες, προσκολλώνται σε κυτταρικές πρωτεΐνες και ένζυμα και ρυθμίζουν την έκφραση των κυτοκινών. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να αναλύσει τις πιθανές συστηματικές επιδράσεις των προϊόντων φθοράς που προέρχονται από τη διάβρωση των υλικών των ολικών αρθροπλαστικών.","abstract_html":"Τα τελευταία 60 χρόνια έχουν αναπτυχθεί και τελειοποιηθεί τα υλικά που χρησιμοποιούνται στις αρθροπλαστικές με σκοπό τη βελτίωση της ανθεκτικότητας και της διάρκειας. Η ολική αρθροπλαστική εφαρμόζεται σε ασθενείς ολοένα και χαμηλότερης ηλικίας αναγκάζοντας τους χειρουργούς να χρησιμοποιούν προθέσεις με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής. Τα σωματίδια που απελευθερώνονται από τις προθέσεις προέρχονται από τη μηχανική φθορά, καθώς και από τη διάβρωση της επιφάνειας των υλικών. Αυτά τα προϊόντα αποδόμησης μπορούν να λάβουν τη μορφή (α) σωματιδίων φθοράς, (β) ελεύθερων μεταλλικών ιόντων, (γ) συμπλοκών μετάλλου- πρωτεΐνης, (δ) μέταλλων ενθυλακωμένων σε μορφή οργανικής εναπόθεσης ή / και (ε) οξείδια που παράγονται με τη διάβρωση. Τα νανοσωματίδια μεταλλικής φθοράς που απελευθερώνονται τόσο από τις αρθρούμενες επιφάνειες μέταλλο-σε-μέταλλο όσο και από πολυαιθυλένιο-σε-μέταλλο, οδηγούν σε συστηματική έκθεση σε κράματα χρωμίου (Cr), κοβαλτίου (Co), νικελίου (Ni) και αργιλίου (Al) προκαλώντας μετεγχειρητική αύξηση των επιπέδων των μεταλλικών ιόντων σε διαφορετικές θέσεις οργάνων. Αυτά τα σωματίδια φθοράς εισέρχονται στην τοπική και συστηματική κυκλοφορία, διεισδύουν στις κυτταρικές μεμβράνες, προσκολλώνται σε κυτταρικές πρωτεΐνες και ένζυμα και ρυθμίζουν την έκφραση των κυτοκινών. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να αναλύσει τις πιθανές συστηματικές επιδράσεις των προϊόντων φθοράς που προέρχονται από τη διάβρωση των υλικών των ολικών αρθροπλαστικών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραγιάννης Γεώργιος","Karagiannis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:30Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969019"],"render_values":[{"text":"uoadl:2969019","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969019","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969019","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2969019","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραγιάννης Γεώργιος","Karagiannis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969019","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969019"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα τελευταία 60 χρόνια έχουν αναπτυχθεί και τελειοποιηθεί τα υλικά που χρησιμοποιούνται στις αρθροπλαστικές με σκοπό τη βελτίωση της ανθεκτικότητας και της διάρκειας. Η ολική αρθροπλαστική εφαρμόζεται σε ασθενείς ολοένα και χαμηλότερης ηλικίας αναγκάζοντας τους χειρουργούς να χρησιμοποιούν προθέσεις με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής. Τα σωματίδια που απελευθερώνονται από τις προθέσεις προέρχονται από τη μηχανική φθορά, καθώς και από τη διάβρωση της επιφάνειας των υλικών. Αυτά τα προϊόντα αποδόμησης μπορούν να λάβουν τη μορφή (α) σωματιδίων φθοράς, (β) ελεύθερων μεταλλικών ιόντων, (γ) συμπλοκών μετάλλου- πρωτεΐνης, (δ) μέταλλων ενθυλακωμένων σε μορφή οργανικής εναπόθεσης ή / και (ε) οξείδια που παράγονται με τη διάβρωση. Τα νανοσωματίδια μεταλλικής φθοράς που απελευθερώνονται τόσο από τις αρθρούμενες επιφάνειες μέταλλο-σε-μέταλλο όσο και από πολυαιθυλένιο-σε-μέταλλο, οδηγούν σε συστηματική έκθεση σε κράματα χρωμίου (Cr), κοβαλτίου (Co), νικελίου (Ni) και αργιλίου (Al) προκαλώντας μετεγχειρητική αύξηση των επιπέδων των μεταλλικών ιόντων σε διαφορετικές θέσεις οργάνων. Αυτά τα σωματίδια φθοράς εισέρχονται στην τοπική και συστηματική κυκλοφορία, διεισδύουν στις κυτταρικές μεμβράνες, προσκολλώνται σε κυτταρικές πρωτεΐνες και ένζυμα και ρυθμίζουν την έκφραση των κυτοκινών. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να αναλύσει τις πιθανές συστηματικές επιδράσεις των προϊόντων φθοράς που προέρχονται από τη διάβρωση των υλικών των ολικών αρθροπλαστικών.","Over the past 60 years total joint arthroplasty hardware have been evolved and refined to improve durability and reproducibility. Total joint replacement is implanted in patients of lower age enforcing surgeons to use prostheses with a longer life expectancy. The particles released from the prostheses derive from mechanical wear, as well as surface erosion. These degradation products may take the form of (i) wear particles, (ii) free metal ions, (iii) metal-protein complexes, (iv) metal encapsulated in an organic deposition form, and / or (v) inorganic metal salts or oxides produced by corrosion. Metal wear nano-particles that are released both from metal-onmetal and polyethylene-on-metal bearings, lead to systemic exposure to chromium (Cr), cobalt (Co), nickel (Ni) and aluminium (Al) alloys, resulting in a postoperative increase in metal ion levels at different organ sites. These wear particles enter the local and systematic circulation, penetrate cellular membranes, attach to cellular proteins and enzymes and regulate cytokine expression. The aim of this study is to analyze the potential systematic effects of the wear debris that derive from the corrosion of total joint arthroplasty hardware"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι συστηματικές επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό των προϊόντων φθοράς από τις ολικές αρθροπλαστικές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραγιάννης Γεώργιος","Karagiannis Georgios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Τα τελευταία 60 χρόνια έχουν αναπτυχθεί και τελειοποιηθεί τα υλικά που χρησιμοποιούνται στις αρθροπλαστικές με σκοπό τη βελτίωση της ανθεκτικότητας και της διάρκειας. Η ολική αρθροπλαστική εφαρμόζεται σε ασθενείς ολοένα και χαμηλότερης ηλικίας αναγκάζοντας τους χειρουργούς να χρησιμοποιούν προθέσεις με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής. Τα σωματίδια που απελευθερώνονται από τις προθέσεις προέρχονται από τη μηχανική φθορά, καθώς και από τη διάβρωση της επιφάνειας των υλικών. Αυτά τα προϊόντα αποδόμησης μπορούν να λάβουν τη μορφή (α) σωματιδίων φθοράς, (β) ελεύθερων μεταλλικών ιόντων, (γ) συμπλοκών μετάλλου- πρωτεΐνης, (δ) μέταλλων ενθυλακωμένων σε μορφή οργανικής εναπόθεσης ή / και (ε) οξείδια που παράγονται με τη διάβρωση. Τα νανοσωματίδια μεταλλικής φθοράς που απελευθερώνονται τόσο από τις αρθρούμενες επιφάνειες μέταλλο-σε-μέταλλο όσο και από πολυαιθυλένιο-σε-μέταλλο, οδηγούν σε συστηματική έκθεση σε κράματα χρωμίου (Cr), κοβαλτίου (Co), νικελίου (Ni) και αργιλίου (Al) προκαλώντας μετεγχειρητική αύξηση των επιπέδων των μεταλλικών ιόντων σε διαφορετικές θέσεις οργάνων. Αυτά τα σωματίδια φθοράς εισέρχονται στην τοπική και συστηματική κυκλοφορία, διεισδύουν στις κυτταρικές μεμβράνες, προσκολλώνται σε κυτταρικές πρωτεΐνες και ένζυμα και ρυθμίζουν την έκφραση των κυτοκινών. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να αναλύσει τις πιθανές συστηματικές επιδράσεις των προϊόντων φθοράς που προέρχονται από τη διάβρωση των υλικών των ολικών αρθροπλαστικών.","Over the past 60 years total joint arthroplasty hardware have been evolved and refined to improve durability and reproducibility. Total joint replacement is implanted in patients of lower age enforcing surgeons to use prostheses with a longer life expectancy. The particles released from the prostheses derive from mechanical wear, as well as surface erosion. These degradation products may take the form of (i) wear particles, (ii) free metal ions, (iii) metal-protein complexes, (iv) metal encapsulated in an organic deposition form, and / or (v) inorganic metal salts or oxides produced by corrosion. Metal wear nano-particles that are released both from metal-onmetal and polyethylene-on-metal bearings, lead to systemic exposure to chromium (Cr), cobalt (Co), nickel (Ni) and aluminium (Al) alloys, resulting in a postoperative increase in metal ion levels at different organ sites. These wear particles enter the local and systematic circulation, penetrate cellular membranes, attach to cellular proteins and enzymes and regulate cytokine expression. The aim of this study is to analyze the potential systematic effects of the wear debris that derive from the corrosion of total joint arthroplasty hardware"],"dc:identifier":["uoadl:2969019","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969019"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οι συστηματικές επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό των προϊόντων φθοράς από τις ολικές αρθροπλαστικές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:30Z"}