{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969062"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969062","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του ινωδογόνου στη θρόμβωση","abstract":"Το ινωδογόνο είναι μια πρωτεΐνη, ευρισκόμενη σε αφθονία στο πλάσμα, που διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην πρωτογενή και δευτερογενή αιμόσταση. Υπό τη δράση της θρομβίνης πολυμερίζεται ταχύτατα, δημιουργώντας ένα μη διαλυτό τρισδιάστατο δίκτυο ινικής. Σε αυτό ενσωματώνονται διερχόμενα κυτταρικά στοιχεία, πρωτίστως αιμοπετάλια, ερυθρά αλλά και λευκά αιμοσφαίρια. Η δομική σταθερότητα του δικτύου ενισχύεται περαιτέρω με τη δράση του ενεργοποιημένου παράγοντα XIII (XIIIa) που λειτουργεί ως τρανσγλουταμινάση. Η φυσική ιστορία του δημιουργούμενου θρόμβου, αφού εξυπηρετήσει την αιμόσταση, περιλαμβάνει λύση από το ινωδολυτικό σύστημα, ώστε να αποκατασταθεί η βατότητα του αγγείου. Η δημιουργία θρόμβου, αιτιολογημένη ή μη, που δεν καταλήγει να υποστεί λύση και παρακωλύει την ενδοαγγειακή κυκλοφορία ονομάζεται θρόμβωση. Ποσοτικές και ποιοτικές κληρονομικές διαταραχές του ινωδογόνου, πολυμορφισμοί που οδηγούν σε αυξημένα επίπεδα στο πλάσμα ή τροποποιούν τη λειτουργικότητα του μορίου, το ινωδογόνο γ΄, προϊόν εναλλακτικής συρραφής της γ-αλυσίδας (γ΄), αλλά και μεταμεταφραστικές τροποποιήσεις, όπως απαντώνται σε μια σειρά επίκτητων διαταραχών, όλα έχουν συσχετιστεί με θρομβωτική διάθεση. Επίσης, πρόσφατα, οι έρευνες επικεντρώνονται στις ιξωδοελαστικές (viscoelastic) ιδιότητες της ινικής, σχετικά με το ρόλο τους στον καθορισμό του θρομβωτικού κινδύνου. Θρόμβοι αποτελούμενοι από πυκνό δίκτυο ανθίστανται στη δράση του ινωδολυτικού συστήματος και έχουν επανειλημμένα συσχετιστεί με θρόμβωση. O σχηματισμός, η δομή και η σταθερότητα της ινικής επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων καθοριστικής σημασίας είναι το ινωδογόνο, ως ακρογωνιαίος δομικός λίθος του σχηματιζόμενου θρόμβου. Σκοπός της μελέτης είναι να παρουσιάσει τα πρόσφατα δεδομένα σχετικά με τη δράση του ινωδογόνου στην παθοφυσιολογία της θρόμβωσης, στηριζόμενη σε ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας.","abstract_html":"Το ινωδογόνο είναι μια πρωτεΐνη, ευρισκόμενη σε αφθονία στο πλάσμα, που διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην πρωτογενή και δευτερογενή αιμόσταση. Υπό τη δράση της θρομβίνης πολυμερίζεται ταχύτατα, δημιουργώντας ένα μη διαλυτό τρισδιάστατο δίκτυο ινικής. Σε αυτό ενσωματώνονται διερχόμενα κυτταρικά στοιχεία, πρωτίστως αιμοπετάλια, ερυθρά αλλά και λευκά αιμοσφαίρια. Η δομική σταθερότητα του δικτύου ενισχύεται περαιτέρω με τη δράση του ενεργοποιημένου παράγοντα XIII (XIIIa) που λειτουργεί ως τρανσγλουταμινάση. Η φυσική ιστορία του δημιουργούμενου θρόμβου, αφού εξυπηρετήσει την αιμόσταση, περιλαμβάνει λύση από το ινωδολυτικό σύστημα, ώστε να αποκατασταθεί η βατότητα του αγγείου. Η δημιουργία θρόμβου, αιτιολογημένη ή μη, που δεν καταλήγει να υποστεί λύση και παρακωλύει την ενδοαγγειακή κυκλοφορία ονομάζεται θρόμβωση. Ποσοτικές και ποιοτικές κληρονομικές διαταραχές του ινωδογόνου, πολυμορφισμοί που οδηγούν σε αυξημένα επίπεδα στο πλάσμα ή τροποποιούν τη λειτουργικότητα του μορίου, το ινωδογόνο γ΄, προϊόν εναλλακτικής συρραφής της γ-αλυσίδας (γ΄), αλλά και μεταμεταφραστικές τροποποιήσεις, όπως απαντώνται σε μια σειρά επίκτητων διαταραχών, όλα έχουν συσχετιστεί με θρομβωτική διάθεση. Επίσης, πρόσφατα, οι έρευνες επικεντρώνονται στις ιξωδοελαστικές (viscoelastic) ιδιότητες της ινικής, σχετικά με το ρόλο τους στον καθορισμό του θρομβωτικού κινδύνου. Θρόμβοι αποτελούμενοι από πυκνό δίκτυο ανθίστανται στη δράση του ινωδολυτικού συστήματος και έχουν επανειλημμένα συσχετιστεί με θρόμβωση. O σχηματισμός, η δομή και η σταθερότητα της ινικής επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων καθοριστικής σημασίας είναι το ινωδογόνο, ως ακρογωνιαίος δομικός λίθος του σχηματιζόμενου θρόμβου. Σκοπός της μελέτης είναι να παρουσιάσει τα πρόσφατα δεδομένα σχετικά με τη δράση του ινωδογόνου στην παθοφυσιολογία της θρόμβωσης, στηριζόμενη σε ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρουγκάλα Νίκη","Rougkala Niki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969062"],"render_values":[{"text":"uoadl:2969062","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969062","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969062","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2969062","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρουγκάλα Νίκη","Rougkala Niki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969062","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969062"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ινωδογόνο είναι μια πρωτεΐνη, ευρισκόμενη σε αφθονία στο πλάσμα, που διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην πρωτογενή και δευτερογενή αιμόσταση. Υπό τη δράση της θρομβίνης πολυμερίζεται ταχύτατα, δημιουργώντας ένα μη διαλυτό τρισδιάστατο δίκτυο ινικής. Σε αυτό ενσωματώνονται διερχόμενα κυτταρικά στοιχεία, πρωτίστως αιμοπετάλια, ερυθρά αλλά και λευκά αιμοσφαίρια. Η δομική σταθερότητα του δικτύου ενισχύεται περαιτέρω με τη δράση του ενεργοποιημένου παράγοντα XIII (XIIIa) που λειτουργεί ως τρανσγλουταμινάση. Η φυσική ιστορία του δημιουργούμενου θρόμβου, αφού εξυπηρετήσει την αιμόσταση, περιλαμβάνει λύση από το ινωδολυτικό σύστημα, ώστε να αποκατασταθεί η βατότητα του αγγείου. Η δημιουργία θρόμβου, αιτιολογημένη ή μη, που δεν καταλήγει να υποστεί λύση και παρακωλύει την ενδοαγγειακή κυκλοφορία ονομάζεται θρόμβωση. Ποσοτικές και ποιοτικές κληρονομικές διαταραχές του ινωδογόνου, πολυμορφισμοί που οδηγούν σε αυξημένα επίπεδα στο πλάσμα ή τροποποιούν τη λειτουργικότητα του μορίου, το ινωδογόνο γ΄, προϊόν εναλλακτικής συρραφής της γ-αλυσίδας (γ΄), αλλά και μεταμεταφραστικές τροποποιήσεις, όπως απαντώνται σε μια σειρά επίκτητων διαταραχών, όλα έχουν συσχετιστεί με θρομβωτική διάθεση. Επίσης, πρόσφατα, οι έρευνες επικεντρώνονται στις ιξωδοελαστικές (viscoelastic) ιδιότητες της ινικής, σχετικά με το ρόλο τους στον καθορισμό του θρομβωτικού κινδύνου. Θρόμβοι αποτελούμενοι από πυκνό δίκτυο ανθίστανται στη δράση του ινωδολυτικού συστήματος και έχουν επανειλημμένα συσχετιστεί με θρόμβωση. O σχηματισμός, η δομή και η σταθερότητα της ινικής επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων καθοριστικής σημασίας είναι το ινωδογόνο, ως ακρογωνιαίος δομικός λίθος του σχηματιζόμενου θρόμβου. Σκοπός της μελέτης είναι να παρουσιάσει τα πρόσφατα δεδομένα σχετικά με τη δράση του ινωδογόνου στην παθοφυσιολογία της θρόμβωσης, στηριζόμενη σε ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας.","Fibrinogen is an abundant plasma protein that displays a crucial role for both primary and secondary hemostasis. In the presence of thrombin, fibrinogen is converted to fibrin, generating an insoluble tridimensional network, enriched by trapped passing cells, mostly platelets, white and red cells. The network is further stabilized by the action of factor XIIIa, a member of the transglutaminase family of proteins. The natural history of thrombus is a dynamic process: after prevention of blood loss, which comprises it’s main purpose, it has to be dissolved by the fibrinolytic system. Otherwise, it obstructs blood flow leading to thrombosis. Inherited fibrinogen disorders, polymorphisms increasing plasma protein levels or modifying functionality, fibrinogen γ΄, a splice variant of γ-chain, as well as posttranslational modifications, found in many acquired disorders, have all been related to thrombotic tendency. Recently, the viscoelastic properties of fibrin clot are also linked to thrombosis. Clots that have high fiber density and increased resistance to fibrinolysis have been consistently associated with risk of thrombosis. Fibrinogen provides the main building blocks for the clot, underscoring it’s vital role in the formation, overall structure and stability of fibrin network. This study provides recent data supporting a role for fibrinogen in the pathogenesis of thrombotic disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του ινωδογόνου στη θρόμβωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρουγκάλα Νίκη","Rougkala Niki"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Το ινωδογόνο είναι μια πρωτεΐνη, ευρισκόμενη σε αφθονία στο πλάσμα, που διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην πρωτογενή και δευτερογενή αιμόσταση. Υπό τη δράση της θρομβίνης πολυμερίζεται ταχύτατα, δημιουργώντας ένα μη διαλυτό τρισδιάστατο δίκτυο ινικής. Σε αυτό ενσωματώνονται διερχόμενα κυτταρικά στοιχεία, πρωτίστως αιμοπετάλια, ερυθρά αλλά και λευκά αιμοσφαίρια. Η δομική σταθερότητα του δικτύου ενισχύεται περαιτέρω με τη δράση του ενεργοποιημένου παράγοντα XIII (XIIIa) που λειτουργεί ως τρανσγλουταμινάση. Η φυσική ιστορία του δημιουργούμενου θρόμβου, αφού εξυπηρετήσει την αιμόσταση, περιλαμβάνει λύση από το ινωδολυτικό σύστημα, ώστε να αποκατασταθεί η βατότητα του αγγείου. Η δημιουργία θρόμβου, αιτιολογημένη ή μη, που δεν καταλήγει να υποστεί λύση και παρακωλύει την ενδοαγγειακή κυκλοφορία ονομάζεται θρόμβωση. Ποσοτικές και ποιοτικές κληρονομικές διαταραχές του ινωδογόνου, πολυμορφισμοί που οδηγούν σε αυξημένα επίπεδα στο πλάσμα ή τροποποιούν τη λειτουργικότητα του μορίου, το ινωδογόνο γ΄, προϊόν εναλλακτικής συρραφής της γ-αλυσίδας (γ΄), αλλά και μεταμεταφραστικές τροποποιήσεις, όπως απαντώνται σε μια σειρά επίκτητων διαταραχών, όλα έχουν συσχετιστεί με θρομβωτική διάθεση. Επίσης, πρόσφατα, οι έρευνες επικεντρώνονται στις ιξωδοελαστικές (viscoelastic) ιδιότητες της ινικής, σχετικά με το ρόλο τους στον καθορισμό του θρομβωτικού κινδύνου. Θρόμβοι αποτελούμενοι από πυκνό δίκτυο ανθίστανται στη δράση του ινωδολυτικού συστήματος και έχουν επανειλημμένα συσχετιστεί με θρόμβωση. O σχηματισμός, η δομή και η σταθερότητα της ινικής επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων καθοριστικής σημασίας είναι το ινωδογόνο, ως ακρογωνιαίος δομικός λίθος του σχηματιζόμενου θρόμβου. Σκοπός της μελέτης είναι να παρουσιάσει τα πρόσφατα δεδομένα σχετικά με τη δράση του ινωδογόνου στην παθοφυσιολογία της θρόμβωσης, στηριζόμενη σε ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας.","Fibrinogen is an abundant plasma protein that displays a crucial role for both primary and secondary hemostasis. In the presence of thrombin, fibrinogen is converted to fibrin, generating an insoluble tridimensional network, enriched by trapped passing cells, mostly platelets, white and red cells. The network is further stabilized by the action of factor XIIIa, a member of the transglutaminase family of proteins. The natural history of thrombus is a dynamic process: after prevention of blood loss, which comprises it’s main purpose, it has to be dissolved by the fibrinolytic system. Otherwise, it obstructs blood flow leading to thrombosis. Inherited fibrinogen disorders, polymorphisms increasing plasma protein levels or modifying functionality, fibrinogen γ΄, a splice variant of γ-chain, as well as posttranslational modifications, found in many acquired disorders, have all been related to thrombotic tendency. Recently, the viscoelastic properties of fibrin clot are also linked to thrombosis. Clots that have high fiber density and increased resistance to fibrinolysis have been consistently associated with risk of thrombosis. Fibrinogen provides the main building blocks for the clot, underscoring it’s vital role in the formation, overall structure and stability of fibrin network. This study provides recent data supporting a role for fibrinogen in the pathogenesis of thrombotic disease."],"dc:identifier":["uoadl:2969062","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969062"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος του ινωδογόνου στη θρόμβωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:31Z"}