{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969084"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969084","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η κατασκευή του κατώτατου μισθού ως αποτέλεσμα ώσμωσης μεταξύ του δικαίου, της πολιτικής και της οικονομίας","abstract":"Η θεσμοθέτηση των ελάχιστων αμοιβών, επέρχεται ως αποτέλεσμα δύο ξεχωριστών μεθόδων ρύθμισης. Στην πρώτη περίπτωση, τα ελάχιστα όρια αποδοχών θεσπίζονται από τους κοινωνικούς εταίρους, με σκοπό την κάλυψη των μελών των συμβαλλόμενων συνδικαλιστικών οργανώσεων σε επίπεδο κλάδου, επαγγέλματος ή επιχείρησης. Σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων μεταξύ των κοινωνικών εταίρων -εκπροσώπους εργαζομένων και εργοδοτών- ο κατώτατος μισθός καθορίζεται βάσει των διαδικασιών που προβλέπονται στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος Μεσολάβησης και Διαιτησίας. Δεύτερον, ο κατώτατος μισθός είναι δυνατόν να θεσπιστεί μέσω νομοθετικής κατοχύρωσης ενός γενικού και εθνικού κατώτατου μισθού -σε αντίθεση με τους ειδικότερους κατώτατους μισθούς σε επίπεδο κλάδου, επαγγέλματος ή επιχείρησης- με σκοπό την εισοδηματική κάλυψη όλων των εργαζομένων της χώρας. Το σύστημα καθορισμού των κατώτατων αποδοχών στην Ελλάδα, φαίνεται να περνάει από ένα «οιονεί» διαπραγματευτικό μοντέλο μεταξύ των ετών 1955-1990, στην ενίσχυση του διαπραγματευτικού του χαρακτήρα και τον περιορισμό της παρέμβασης του κράτους κατά την περίοδο 1990-2012. Κατά την «επταετία» 2012-2018 η ρύθμιση του κατώτατου μισθού αποτέλεσε μονομερή αρμοδιότητα του κράτους, στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων της χώρας για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Από τον Αύγουστο του 2018, και μετά την ολοκλήρωση του Προγράμματος Χρηματοπιστωτικής Στήριξης, ο κατώτατος μισθός αποτέλεσε και πάλι, απολύτως εθνική αρμοδιότητα, ενώ, βάσει του νέου μηχανισμού διαμόρφωσής του (Άρθρο 103 του Ν. 4172/2013), ρυθμίζεται μετά από εκτεταμένη διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους, λοιπούς φορείς της αγοράς και της κοινωνίας των πολιτών, αλλά και με αυξημένη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων.","abstract_html":"Η θεσμοθέτηση των ελάχιστων αμοιβών, επέρχεται ως αποτέλεσμα δύο ξεχωριστών μεθόδων ρύθμισης. Στην πρώτη περίπτωση, τα ελάχιστα όρια αποδοχών θεσπίζονται από τους κοινωνικούς εταίρους, με σκοπό την κάλυψη των μελών των συμβαλλόμενων συνδικαλιστικών οργανώσεων σε επίπεδο κλάδου, επαγγέλματος ή επιχείρησης. Σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων μεταξύ των κοινωνικών εταίρων -εκπροσώπους εργαζομένων και εργοδοτών- ο κατώτατος μισθός καθορίζεται βάσει των διαδικασιών που προβλέπονται στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος Μεσολάβησης και Διαιτησίας. Δεύτερον, ο κατώτατος μισθός είναι δυνατόν να θεσπιστεί μέσω νομοθετικής κατοχύρωσης ενός γενικού και εθνικού κατώτατου μισθού -σε αντίθεση με τους ειδικότερους κατώτατους μισθούς σε επίπεδο κλάδου, επαγγέλματος ή επιχείρησης- με σκοπό την εισοδηματική κάλυψη όλων των εργαζομένων της χώρας. Το σύστημα καθορισμού των κατώτατων αποδοχών στην Ελλάδα, φαίνεται να περνάει από ένα «οιονεί» διαπραγματευτικό μοντέλο μεταξύ των ετών 1955-1990, στην ενίσχυση του διαπραγματευτικού του χαρακτήρα και τον περιορισμό της παρέμβασης του κράτους κατά την περίοδο 1990-2012. Κατά την «επταετία» 2012-2018 η ρύθμιση του κατώτατου μισθού αποτέλεσε μονομερή αρμοδιότητα του κράτους, στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων της χώρας για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Από τον Αύγουστο του 2018, και μετά την ολοκλήρωση του Προγράμματος Χρηματοπιστωτικής Στήριξης, ο κατώτατος μισθός αποτέλεσε και πάλι, απολύτως εθνική αρμοδιότητα, ενώ, βάσει του νέου μηχανισμού διαμόρφωσής του (Άρθρο 103 του Ν. 4172/2013), ρυθμίζεται μετά από εκτεταμένη διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους, λοιπούς φορείς της αγοράς και της κοινωνίας των πολιτών, αλλά και με αυξημένη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων.","abstract_has_math":false,"creators":["Παυλόπουλος Ανδρέας","Pavlopoulos Andreas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:31Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969084"],"render_values":[{"text":"uoadl:2969084","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969084","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969084","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2969084","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παυλόπουλος Ανδρέας","Pavlopoulos Andreas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969084","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969084"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θεσμοθέτηση των ελάχιστων αμοιβών, επέρχεται ως αποτέλεσμα δύο ξεχωριστών μεθόδων ρύθμισης. Στην πρώτη περίπτωση, τα ελάχιστα όρια αποδοχών θεσπίζονται από τους κοινωνικούς εταίρους, με σκοπό την κάλυψη των μελών των συμβαλλόμενων συνδικαλιστικών οργανώσεων σε επίπεδο κλάδου, επαγγέλματος ή επιχείρησης. Σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων μεταξύ των κοινωνικών εταίρων -εκπροσώπους εργαζομένων και εργοδοτών- ο κατώτατος μισθός καθορίζεται βάσει των διαδικασιών που προβλέπονται στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος Μεσολάβησης και Διαιτησίας. Δεύτερον, ο κατώτατος μισθός είναι δυνατόν να θεσπιστεί μέσω νομοθετικής κατοχύρωσης ενός γενικού και εθνικού κατώτατου μισθού -σε αντίθεση με τους ειδικότερους κατώτατους μισθούς σε επίπεδο κλάδου, επαγγέλματος ή επιχείρησης- με σκοπό την εισοδηματική κάλυψη όλων των εργαζομένων της χώρας. Το σύστημα καθορισμού των κατώτατων αποδοχών στην Ελλάδα, φαίνεται να περνάει από ένα «οιονεί» διαπραγματευτικό μοντέλο μεταξύ των ετών 1955-1990, στην ενίσχυση του διαπραγματευτικού του χαρακτήρα και τον περιορισμό της παρέμβασης του κράτους κατά την περίοδο 1990-2012. Κατά την «επταετία» 2012-2018 η ρύθμιση του κατώτατου μισθού αποτέλεσε μονομερή αρμοδιότητα του κράτους, στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων της χώρας για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Από τον Αύγουστο του 2018, και μετά την ολοκλήρωση του Προγράμματος Χρηματοπιστωτικής Στήριξης, ο κατώτατος μισθός αποτέλεσε και πάλι, απολύτως εθνική αρμοδιότητα, ενώ, βάσει του νέου μηχανισμού διαμόρφωσής του (Άρθρο 103 του Ν. 4172/2013), ρυθμίζεται μετά από εκτεταμένη διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους, λοιπούς φορείς της αγοράς και της κοινωνίας των πολιτών, αλλά και με αυξημένη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων.","The regulation of the minimum wages might be the result of two separate methods. In the first case, minimum wage limits are set by the social partners, in order to cover the members of the contracting trade unions at industry, profession, or business level. In case of failure of the negotiations between the social partners -representatives of employees and employers- the determination of the minimum wage is based on the procedures provided under the national Mediation and Arbitration system. Secondly, the regulation may be the result of the enactment of a general and national minimum wage -in contrast to the more specific minimum wages at the level of industry, profession or enterprise- in order to provide an income safety net for all workers in the country. In Greece, the minimum wage setting system, seems to go through a \"quasi\" negotiating model between the years 1955-1990, to strengthen its negotiating character during the period 1990-2011. During the years 2012-2018, the regulation of the minimum wage was a unilateral responsibility of the state, in the context of the country's memorandum commitments for structural reforms. From August 2018, and after the completion of the Financial Support Program, the minimum wage was again, an absolute national competence, although, it should be based on its new mechanism (provided by the Article 103 of Law 4172/2013). The minimum wage should be regulated after extensive consultation with the social partners, other market and civil society actors, but also with increased involvement of expert groups."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η κατασκευή του κατώτατου μισθού ως αποτέλεσμα ώσμωσης μεταξύ του δικαίου, της πολιτικής και της οικονομίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παυλόπουλος Ανδρέας","Pavlopoulos Andreas"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η θεσμοθέτηση των ελάχιστων αμοιβών, επέρχεται ως αποτέλεσμα δύο ξεχωριστών μεθόδων ρύθμισης. Στην πρώτη περίπτωση, τα ελάχιστα όρια αποδοχών θεσπίζονται από τους κοινωνικούς εταίρους, με σκοπό την κάλυψη των μελών των συμβαλλόμενων συνδικαλιστικών οργανώσεων σε επίπεδο κλάδου, επαγγέλματος ή επιχείρησης. Σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων μεταξύ των κοινωνικών εταίρων -εκπροσώπους εργαζομένων και εργοδοτών- ο κατώτατος μισθός καθορίζεται βάσει των διαδικασιών που προβλέπονται στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος Μεσολάβησης και Διαιτησίας. Δεύτερον, ο κατώτατος μισθός είναι δυνατόν να θεσπιστεί μέσω νομοθετικής κατοχύρωσης ενός γενικού και εθνικού κατώτατου μισθού -σε αντίθεση με τους ειδικότερους κατώτατους μισθούς σε επίπεδο κλάδου, επαγγέλματος ή επιχείρησης- με σκοπό την εισοδηματική κάλυψη όλων των εργαζομένων της χώρας. Το σύστημα καθορισμού των κατώτατων αποδοχών στην Ελλάδα, φαίνεται να περνάει από ένα «οιονεί» διαπραγματευτικό μοντέλο μεταξύ των ετών 1955-1990, στην ενίσχυση του διαπραγματευτικού του χαρακτήρα και τον περιορισμό της παρέμβασης του κράτους κατά την περίοδο 1990-2012. Κατά την «επταετία» 2012-2018 η ρύθμιση του κατώτατου μισθού αποτέλεσε μονομερή αρμοδιότητα του κράτους, στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων της χώρας για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Από τον Αύγουστο του 2018, και μετά την ολοκλήρωση του Προγράμματος Χρηματοπιστωτικής Στήριξης, ο κατώτατος μισθός αποτέλεσε και πάλι, απολύτως εθνική αρμοδιότητα, ενώ, βάσει του νέου μηχανισμού διαμόρφωσής του (Άρθρο 103 του Ν. 4172/2013), ρυθμίζεται μετά από εκτεταμένη διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους, λοιπούς φορείς της αγοράς και της κοινωνίας των πολιτών, αλλά και με αυξημένη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων.","The regulation of the minimum wages might be the result of two separate methods. In the first case, minimum wage limits are set by the social partners, in order to cover the members of the contracting trade unions at industry, profession, or business level. In case of failure of the negotiations between the social partners -representatives of employees and employers- the determination of the minimum wage is based on the procedures provided under the national Mediation and Arbitration system. Secondly, the regulation may be the result of the enactment of a general and national minimum wage -in contrast to the more specific minimum wages at the level of industry, profession or enterprise- in order to provide an income safety net for all workers in the country. In Greece, the minimum wage setting system, seems to go through a \"quasi\" negotiating model between the years 1955-1990, to strengthen its negotiating character during the period 1990-2011. During the years 2012-2018, the regulation of the minimum wage was a unilateral responsibility of the state, in the context of the country's memorandum commitments for structural reforms. From August 2018, and after the completion of the Financial Support Program, the minimum wage was again, an absolute national competence, although, it should be based on its new mechanism (provided by the Article 103 of Law 4172/2013). The minimum wage should be regulated after extensive consultation with the social partners, other market and civil society actors, but also with increased involvement of expert groups."],"dc:identifier":["uoadl:2969084","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969084"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Η κατασκευή του κατώτατου μισθού ως αποτέλεσμα ώσμωσης μεταξύ του δικαίου, της πολιτικής και της οικονομίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:31Z"}