{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969102"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969102","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Η διαχείριση της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της αναπηρίας εντός μη τυπικών εκπαιδευτικών πλαισίων. Μια μελέτη περίπτωσης»","abstract":"Αφορμή για την συγγραφή της συγκεκριμένης έρευνας, στάθηκε η μικτή καλλιτεχνική ομάδα Θ.Ε.ΑΜ.Α., μια θεατρική ομάδα που στοχεύει την συμπερίληψη ατόμων με αναπηρία στον επαγγελματικό χώρο, εμπλέκοντας ανάπηρους και μη καλλιτέχνες. Εντός της ομάδας, διδάσκονται η τέχνη του χορού και του θεάτρου, σε ενήλικες και παιδιά, δίνοντας έμφαση στην μοναδικότητα και πολυπλοκότητά τους. Η συγκεκριμένη έρευνα, αφορά σε μια μελέτη περίπτωσης ενός ατόμου με σωματική αναπηρία, το οποίο δρα στον θεατρικό χώρο, δημιουργικά και εκπαιδευτικά και έχει σκοπό να διερευνήσει τη δυναμική των διαδρομών, μέσα από τις οποίες οι βιωμένες εμπειρίες/ αλληλεπιδράσεις του εν λόγω δρώντος υποκειμένου με τους κοινωνικούς και υλικούς παράγοντες του πλαισίου δράσης, αλληλο-επηρεάστηκαν. Ως εκ τούτου η μελέτη περίπτωσης προσπαθεί να διερευνήσει τον κοινό τόπο δύο βασικών μοντέλων της αναπηρίας: του κοινωνικού, που δείχνει τους τρόπους που διαμορφώνονται οι υλικοί, κανονιστικοί και πολιτισμικοί/ανθρώπινοι παράγοντες του πλαισίου και του σχεσιακού, που δείχνει τους τρόπους που συμμορφώνει το υποκείμενο της δράσης τους περιστασιακούς του στόχους και τις εκτιμήσεις των αντιστάσεων που βάζει το πλαίσιο, πετυχαίνοντας κάποιες φορές να το αναμορφώσει. Πρόκειται, λοιπόν, για μια ποιοτική έρευνα, με πρωταγωνιστή έναν εκπαιδευτή θεάτρου, ηθοποιό και σκηνοθέτη, ο οποίος τοποθέτησε με τις αφηγήσεις του το παραπάνω ευρύ πλαίσιο αλληλεπίδρασης κοινωνικών και σχεσιακών θεωρήσεων της αναπηρίας, στον ιδιαίτερο χώρο συνύπαρξης μιας τέχνης (του θεάτρου), με μη τυπικές δομές εκπαίδευσης σε αυτό. Η συγκεκριμένη επιλογή, εκτιμούμε ότι αποδείχτηκε γόνιμη, γιατί μπόρεσε να παράγει αποτελέσματα, που αφενός «βλέπουν με τα μάτια της αναπηρίας» (όχι των παρατηρητών της) και αφετέρου υποδεικνύουν εκπαιδευτικές πρακτικές σχετισμένες με ένα κατεξοχήν δημιουργικό και συμπεριληπτικό γνωστικό αντικείμενο· αυτό των τεχνών. Μεθοδολογικά, ως ερευνητικό εργαλείο, χρησιμοποιήθηκε η βιογραφικού τύπου συνέντευξη, ενώ ως εργαλείο ποιοτικής ανάλυσης των δεδομένων επιλέχθηκε το μοντέλο του Pickering (1995, 2010, 2013), η πραγματιστική βάση του οποίου βρίσκεται στην αρχή της επιτελεστικής προσέγγισης: γνώσεις, πρακτικές και απόψεις αναδύονται εντός των σχέσεων των δρώντων υποκειμένων με τους παράγοντες του πλαισίου δράσης· με τις σχέσεις να αυτο-οργανώνονται, τελικά, μετασχηματίζοντας κάποιες φορές και τους παράγοντες. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν δυναμικές καταστάσεις ένταξης και διδασκαλίας-μάθησης, καθώς και ανάδυσης συνδεδεμένων συμπεριληπτικών κοινωνικών υπο-δομών, που υποστηρίζονται από τη δημιουργική και ταυτόχρονα πειθαρχημένη τέχνη/ γνωστικό αντικείμενο του θεάτρου. Οι καταστάσεις αυτές συζητιώνται στην κατεύθυνση της εφαρμογής τους στην τυπική εκπαίδευση.","abstract_html":"Αφορμή για την συγγραφή της συγκεκριμένης έρευνας, στάθηκε η μικτή καλλιτεχνική ομάδα Θ.Ε.ΑΜ.Α., μια θεατρική ομάδα που στοχεύει την συμπερίληψη ατόμων με αναπηρία στον επαγγελματικό χώρο, εμπλέκοντας ανάπηρους και μη καλλιτέχνες. Εντός της ομάδας, διδάσκονται η τέχνη του χορού και του θεάτρου, σε ενήλικες και παιδιά, δίνοντας έμφαση στην μοναδικότητα και πολυπλοκότητά τους. Η συγκεκριμένη έρευνα, αφορά σε μια μελέτη περίπτωσης ενός ατόμου με σωματική αναπηρία, το οποίο δρα στον θεατρικό χώρο, δημιουργικά και εκπαιδευτικά και έχει σκοπό να διερευνήσει τη δυναμική των διαδρομών, μέσα από τις οποίες οι βιωμένες εμπειρίες/ αλληλεπιδράσεις του εν λόγω δρώντος υποκειμένου με τους κοινωνικούς και υλικούς παράγοντες του πλαισίου δράσης, αλληλο-επηρεάστηκαν. Ως εκ τούτου η μελέτη περίπτωσης προσπαθεί να διερευνήσει τον κοινό τόπο δύο βασικών μοντέλων της αναπηρίας: του κοινωνικού, που δείχνει τους τρόπους που διαμορφώνονται οι υλικοί, κανονιστικοί και πολιτισμικοί/ανθρώπινοι παράγοντες του πλαισίου και του σχεσιακού, που δείχνει τους τρόπους που συμμορφώνει το υποκείμενο της δράσης τους περιστασιακούς του στόχους και τις εκτιμήσεις των αντιστάσεων που βάζει το πλαίσιο, πετυχαίνοντας κάποιες φορές να το αναμορφώσει. Πρόκειται, λοιπόν, για μια ποιοτική έρευνα, με πρωταγωνιστή έναν εκπαιδευτή θεάτρου, ηθοποιό και σκηνοθέτη, ο οποίος τοποθέτησε με τις αφηγήσεις του το παραπάνω ευρύ πλαίσιο αλληλεπίδρασης κοινωνικών και σχεσιακών θεωρήσεων της αναπηρίας, στον ιδιαίτερο χώρο συνύπαρξης μιας τέχνης (του θεάτρου), με μη τυπικές δομές εκπαίδευσης σε αυτό. Η συγκεκριμένη επιλογή, εκτιμούμε ότι αποδείχτηκε γόνιμη, γιατί μπόρεσε να παράγει αποτελέσματα, που αφενός «βλέπουν με τα μάτια της αναπηρίας» (όχι των παρατηρητών της) και αφετέρου υποδεικνύουν εκπαιδευτικές πρακτικές σχετισμένες με ένα κατεξοχήν δημιουργικό και συμπεριληπτικό γνωστικό αντικείμενο· αυτό των τεχνών. Μεθοδολογικά, ως ερευνητικό εργαλείο, χρησιμοποιήθηκε η βιογραφικού τύπου συνέντευξη, ενώ ως εργαλείο ποιοτικής ανάλυσης των δεδομένων επιλέχθηκε το μοντέλο του Pickering (1995, 2010, 2013), η πραγματιστική βάση του οποίου βρίσκεται στην αρχή της επιτελεστικής προσέγγισης: γνώσεις, πρακτικές και απόψεις αναδύονται εντός των σχέσεων των δρώντων υποκειμένων με τους παράγοντες του πλαισίου δράσης· με τις σχέσεις να αυτο-οργανώνονται, τελικά, μετασχηματίζοντας κάποιες φορές και τους παράγοντες. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν δυναμικές καταστάσεις ένταξης και διδασκαλίας-μάθησης, καθώς και ανάδυσης συνδεδεμένων συμπεριληπτικών κοινωνικών υπο-δομών, που υποστηρίζονται από τη δημιουργική και ταυτόχρονα πειθαρχημένη τέχνη/ γνωστικό αντικείμενο του θεάτρου. Οι καταστάσεις αυτές συζητιώνται στην κατεύθυνση της εφαρμογής τους στην τυπική εκπαίδευση.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννοπούλου Κατερίνα","Giannopoulou Katerina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:31Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969102"],"render_values":[{"text":"uoadl:2969102","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969102","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969102","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2969102","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννοπούλου Κατερίνα","Giannopoulou Katerina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969102","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969102"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αφορμή για την συγγραφή της συγκεκριμένης έρευνας, στάθηκε η μικτή καλλιτεχνική ομάδα Θ.Ε.ΑΜ.Α., μια θεατρική ομάδα που στοχεύει την συμπερίληψη ατόμων με αναπηρία στον επαγγελματικό χώρο, εμπλέκοντας ανάπηρους και μη καλλιτέχνες. Εντός της ομάδας, διδάσκονται η τέχνη του χορού και του θεάτρου, σε ενήλικες και παιδιά, δίνοντας έμφαση στην μοναδικότητα και πολυπλοκότητά τους. Η συγκεκριμένη έρευνα, αφορά σε μια μελέτη περίπτωσης ενός ατόμου με σωματική αναπηρία, το οποίο δρα στον θεατρικό χώρο, δημιουργικά και εκπαιδευτικά και έχει σκοπό να διερευνήσει τη δυναμική των διαδρομών, μέσα από τις οποίες οι βιωμένες εμπειρίες/ αλληλεπιδράσεις του εν λόγω δρώντος υποκειμένου με τους κοινωνικούς και υλικούς παράγοντες του πλαισίου δράσης, αλληλο-επηρεάστηκαν. Ως εκ τούτου η μελέτη περίπτωσης προσπαθεί να διερευνήσει τον κοινό τόπο δύο βασικών μοντέλων της αναπηρίας: του κοινωνικού, που δείχνει τους τρόπους που διαμορφώνονται οι υλικοί, κανονιστικοί και πολιτισμικοί/ανθρώπινοι παράγοντες του πλαισίου και του σχεσιακού, που δείχνει τους τρόπους που συμμορφώνει το υποκείμενο της δράσης τους περιστασιακούς του στόχους και τις εκτιμήσεις των αντιστάσεων που βάζει το πλαίσιο, πετυχαίνοντας κάποιες φορές να το αναμορφώσει. Πρόκειται, λοιπόν, για μια ποιοτική έρευνα, με πρωταγωνιστή έναν εκπαιδευτή θεάτρου, ηθοποιό και σκηνοθέτη, ο οποίος τοποθέτησε με τις αφηγήσεις του το παραπάνω ευρύ πλαίσιο αλληλεπίδρασης κοινωνικών και σχεσιακών θεωρήσεων της αναπηρίας, στον ιδιαίτερο χώρο συνύπαρξης μιας τέχνης (του θεάτρου), με μη τυπικές δομές εκπαίδευσης σε αυτό. Η συγκεκριμένη επιλογή, εκτιμούμε ότι αποδείχτηκε γόνιμη, γιατί μπόρεσε να παράγει αποτελέσματα, που αφενός «βλέπουν με τα μάτια της αναπηρίας» (όχι των παρατηρητών της) και αφετέρου υποδεικνύουν εκπαιδευτικές πρακτικές σχετισμένες με ένα κατεξοχήν δημιουργικό και συμπεριληπτικό γνωστικό αντικείμενο· αυτό των τεχνών. Μεθοδολογικά, ως ερευνητικό εργαλείο, χρησιμοποιήθηκε η βιογραφικού τύπου συνέντευξη, ενώ ως εργαλείο ποιοτικής ανάλυσης των δεδομένων επιλέχθηκε το μοντέλο του Pickering (1995, 2010, 2013), η πραγματιστική βάση του οποίου βρίσκεται στην αρχή της επιτελεστικής προσέγγισης: γνώσεις, πρακτικές και απόψεις αναδύονται εντός των σχέσεων των δρώντων υποκειμένων με τους παράγοντες του πλαισίου δράσης· με τις σχέσεις να αυτο-οργανώνονται, τελικά, μετασχηματίζοντας κάποιες φορές και τους παράγοντες. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν δυναμικές καταστάσεις ένταξης και διδασκαλίας-μάθησης, καθώς και ανάδυσης συνδεδεμένων συμπεριληπτικών κοινωνικών υπο-δομών, που υποστηρίζονται από τη δημιουργική και ταυτόχρονα πειθαρχημένη τέχνη/ γνωστικό αντικείμενο του θεάτρου. Οι καταστάσεις αυτές συζητιώνται στην κατεύθυνση της εφαρμογής τους στην τυπική εκπαίδευση.","The reason for writing this research, was the mixed artistic group T.H.Ε.AM.A., a theatrical group that aims to include people with disabilities in the professional field, involving disabled and non-artists. Within the group, the art of dance and theatre are taught to adults and children, emphasising their uniqueness and complexity. This research concerns a case study of a person with a physical disability, who acts in the theatrical space, creatively and educationally and aims to explore the dynamics of the paths, through which the experienced experiences / interactions of the actor in question with the social and material factors of the framework, interacted. The case study therefore seeks to explore the common ground of two basic models of disability: the social, which shows the ways in which material, regulatory and cultural / human factors are shaped, and the relational, which shows the ways in which the subject conforms. of the action his occasional goals and the estimates of the resistances that the framework puts, sometimes succeeding in reformulating it. It is, therefore, a qualitative research, starring a theatre educator, actor and director, who placed with his narratives the above wide framework of interaction of social and relational views of disability, in the special coexistence of an art (theatre), with non-formal training structures in it. This choice, we believe, proved to be fruitful, because it was able to produce results, which on the one hand \"see through the eyes of the disabled\" (not its observers) and on the other hand indicate educational practices related to a primarily creative and inclusive subject; that of the arts. Methodologically, the CV interview was used as a research tool, while the Pickering model (1995, 2010, 2013) was chosen as the tool for qualitative data analysis, the pragmatic basis of which is at the beginning of the executive approach: knowledge, practices and views emerge within the actors' relations with the actors of the framework of action; with the relations self-organising, ultimately, sometimes transforming the actors as well. The results highlighted dynamic situations of integration and teaching-learning, as well as the emergence of connected inclusive social sub-structures, supported by the creative and at the same time disciplined art / cognitive object of theatre. These situations are discussed in the direction of their application in formal education."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Η διαχείριση της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της αναπηρίας εντός μη τυπικών εκπαιδευτικών πλαισίων. Μια μελέτη περίπτωσης»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννοπούλου Κατερίνα","Giannopoulou Katerina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Αφορμή για την συγγραφή της συγκεκριμένης έρευνας, στάθηκε η μικτή καλλιτεχνική ομάδα Θ.Ε.ΑΜ.Α., μια θεατρική ομάδα που στοχεύει την συμπερίληψη ατόμων με αναπηρία στον επαγγελματικό χώρο, εμπλέκοντας ανάπηρους και μη καλλιτέχνες. Εντός της ομάδας, διδάσκονται η τέχνη του χορού και του θεάτρου, σε ενήλικες και παιδιά, δίνοντας έμφαση στην μοναδικότητα και πολυπλοκότητά τους. Η συγκεκριμένη έρευνα, αφορά σε μια μελέτη περίπτωσης ενός ατόμου με σωματική αναπηρία, το οποίο δρα στον θεατρικό χώρο, δημιουργικά και εκπαιδευτικά και έχει σκοπό να διερευνήσει τη δυναμική των διαδρομών, μέσα από τις οποίες οι βιωμένες εμπειρίες/ αλληλεπιδράσεις του εν λόγω δρώντος υποκειμένου με τους κοινωνικούς και υλικούς παράγοντες του πλαισίου δράσης, αλληλο-επηρεάστηκαν. Ως εκ τούτου η μελέτη περίπτωσης προσπαθεί να διερευνήσει τον κοινό τόπο δύο βασικών μοντέλων της αναπηρίας: του κοινωνικού, που δείχνει τους τρόπους που διαμορφώνονται οι υλικοί, κανονιστικοί και πολιτισμικοί/ανθρώπινοι παράγοντες του πλαισίου και του σχεσιακού, που δείχνει τους τρόπους που συμμορφώνει το υποκείμενο της δράσης τους περιστασιακούς του στόχους και τις εκτιμήσεις των αντιστάσεων που βάζει το πλαίσιο, πετυχαίνοντας κάποιες φορές να το αναμορφώσει. Πρόκειται, λοιπόν, για μια ποιοτική έρευνα, με πρωταγωνιστή έναν εκπαιδευτή θεάτρου, ηθοποιό και σκηνοθέτη, ο οποίος τοποθέτησε με τις αφηγήσεις του το παραπάνω ευρύ πλαίσιο αλληλεπίδρασης κοινωνικών και σχεσιακών θεωρήσεων της αναπηρίας, στον ιδιαίτερο χώρο συνύπαρξης μιας τέχνης (του θεάτρου), με μη τυπικές δομές εκπαίδευσης σε αυτό. Η συγκεκριμένη επιλογή, εκτιμούμε ότι αποδείχτηκε γόνιμη, γιατί μπόρεσε να παράγει αποτελέσματα, που αφενός «βλέπουν με τα μάτια της αναπηρίας» (όχι των παρατηρητών της) και αφετέρου υποδεικνύουν εκπαιδευτικές πρακτικές σχετισμένες με ένα κατεξοχήν δημιουργικό και συμπεριληπτικό γνωστικό αντικείμενο· αυτό των τεχνών. Μεθοδολογικά, ως ερευνητικό εργαλείο, χρησιμοποιήθηκε η βιογραφικού τύπου συνέντευξη, ενώ ως εργαλείο ποιοτικής ανάλυσης των δεδομένων επιλέχθηκε το μοντέλο του Pickering (1995, 2010, 2013), η πραγματιστική βάση του οποίου βρίσκεται στην αρχή της επιτελεστικής προσέγγισης: γνώσεις, πρακτικές και απόψεις αναδύονται εντός των σχέσεων των δρώντων υποκειμένων με τους παράγοντες του πλαισίου δράσης· με τις σχέσεις να αυτο-οργανώνονται, τελικά, μετασχηματίζοντας κάποιες φορές και τους παράγοντες. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν δυναμικές καταστάσεις ένταξης και διδασκαλίας-μάθησης, καθώς και ανάδυσης συνδεδεμένων συμπεριληπτικών κοινωνικών υπο-δομών, που υποστηρίζονται από τη δημιουργική και ταυτόχρονα πειθαρχημένη τέχνη/ γνωστικό αντικείμενο του θεάτρου. Οι καταστάσεις αυτές συζητιώνται στην κατεύθυνση της εφαρμογής τους στην τυπική εκπαίδευση.","The reason for writing this research, was the mixed artistic group T.H.Ε.AM.A., a theatrical group that aims to include people with disabilities in the professional field, involving disabled and non-artists. Within the group, the art of dance and theatre are taught to adults and children, emphasising their uniqueness and complexity. This research concerns a case study of a person with a physical disability, who acts in the theatrical space, creatively and educationally and aims to explore the dynamics of the paths, through which the experienced experiences / interactions of the actor in question with the social and material factors of the framework, interacted. The case study therefore seeks to explore the common ground of two basic models of disability: the social, which shows the ways in which material, regulatory and cultural / human factors are shaped, and the relational, which shows the ways in which the subject conforms. of the action his occasional goals and the estimates of the resistances that the framework puts, sometimes succeeding in reformulating it. It is, therefore, a qualitative research, starring a theatre educator, actor and director, who placed with his narratives the above wide framework of interaction of social and relational views of disability, in the special coexistence of an art (theatre), with non-formal training structures in it. This choice, we believe, proved to be fruitful, because it was able to produce results, which on the one hand \"see through the eyes of the disabled\" (not its observers) and on the other hand indicate educational practices related to a primarily creative and inclusive subject; that of the arts. Methodologically, the CV interview was used as a research tool, while the Pickering model (1995, 2010, 2013) was chosen as the tool for qualitative data analysis, the pragmatic basis of which is at the beginning of the executive approach: knowledge, practices and views emerge within the actors' relations with the actors of the framework of action; with the relations self-organising, ultimately, sometimes transforming the actors as well. The results highlighted dynamic situations of integration and teaching-learning, as well as the emergence of connected inclusive social sub-structures, supported by the creative and at the same time disciplined art / cognitive object of theatre. These situations are discussed in the direction of their application in formal education."],"dc:identifier":["uoadl:2969102","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969102"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["«Η διαχείριση της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της αναπηρίας εντός μη τυπικών εκπαιδευτικών πλαισίων. Μια μελέτη περίπτωσης»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:31Z"}