{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969365"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969365","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική ιστολογική μελέτη τμημάτων πλευρών οικόσιτων ζώων: Εφαρμογή στην αναγνώριση μικροτεμαχίων οστών δικαστικού ενδιαφέροντος","abstract":"Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις ανεύρεσης και αποστολής μικροτεμαχίων οστών άγνωστης προέλευσης στα εργαστήρια Δικαστικής Ανθρωπολογίας. Αρκετές φορές τα οστά εμφανίζονται κατακερματισμένα και δεν διασώζονται τα μακροσκοπικά ανατομικά τους χαρακτηριστικά, ώστε να είναι δυνατή η ταυτοποίηση του είδους εκ του οποίου προέρχονται. Στις περιπτώσεις αυτές εφαρμόζονται μέθοδοι ιστολογικής διερεύνησης με σκοπό την επιβεβαίωση ή τον αποκλεισμό της ανθρώπινης προέλευσής τους. Ο οστίτης ιστός των ανθρώπων και των υπόλοιπων θηλαστικών συγκροτείται από κοινά δομικά στοιχεία, ενώ εμφανίζει ομοιότητες και διαφορές στη μικροαρχιτεκτονική του δομή. Έχουν προηγηθεί συγκριτικές ιστολογικές μελέτες που αφορούν ανθρώπινα και ζωικά οστά αξιοποιώντας τα ποιοτικά, καθώς και τα ιστομορφομετρικά χαρακτηριστικά των ιστών. Ωστόσο, η πλειοψηφία αυτών εφαρμόζεται σε εφαλατωμένους ιστούς μακρών οστών, ενώ οι αναφορές στα οστά των πλευρών και σε αφαλατωμένους ιστούς είναι περιορισμένες. Για το σκοπό της μελέτης περισυλλέχθηκαν οστά πλευρών σκύλων και γατών από κοιμητήριο ζώων της Αττικής και οστά πλευρών βοοειδών, αιγοπροβάτων και χοίρων από κρεαταγορά της Αττικής, με την προϋπόθεση ότι το κάθε οστό ανήκε σε διαφορετικό άτομο. Από τα ζωικά οστά ελήφθησαν συνολικά 21 ιστοτεμάχια και παρασκευάστηκαν ιστολογικά δείγματα στο παρασκευαστήριο της Μονάδας Ιστοπαθολογίας του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Επιπλέον, για λόγους αντιπαραβολής συμπεριλήφθηκαν δύο ιστοτεμάχια ανθρώπινων πλευρών από δείγματα της Μονάδας Δικαστικής Ανθρωπολογίας και Ιστοπαθολογίας του Εργαστηρίου. Από το σύνολο των ιστοτεμαχίων προέκυψαν 142 ιστολογικά παρασκευάσματα. Για την παρασκευή των δειγμάτων οστίτη ιστού επιλέχθηκε η μέθοδος της αφαλάτωσης των οστέινων ιστοτεμαχίων με τη χρήση διαλυμάτων νιτρικού οξέος διαφορετικών συγκεντρώσεων και τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν. Για την παρατήρηση των δομικών στοιχείων των ιστών με τη χρήση οπτικού μικροσκοπίου εφαρμόστηκαν στα ιστολογικά παρασκευάσματα οι χρώσεις αιματοξυλίνης-ηωσίνης, καθώς και η τρίχρωμη Masson. Η χρώση αιματοξυλίνης-ηωσίνης απέδωσε ιστολογικές εικόνες ικανοποιητικής ποιότητας, ενώ η τρίχρωμη χρώση Masson αποτύπωσε ευκρινέστερα τα όρια των δευτερογενών οστεώνων στους ιστούς των θηλαστικών που εξετάστηκαν. Από τα 142 ιστολογικά παρασκευάσματα επιλέχθηκαν τα καταλληλότερα και με τη χρήση οπτικού μικροσκοπίου και ψηφιακής κάμερας του Εργαστηρίου Ιστολογίας-Εμβρυολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ ελήφθησαν συνολικά 511 ψηφιακές μικροφωτογραφίες. Ακολούθησε η ποιοτική ιστολογική ανάλυση και η σύγκριση των ιστολογικών χαρακτηριστικών μεταξύ των ειδών με σκοπό τη διερεύνηση σημείων ποιοτικής ιστολογικής διαφοροποίησης. Η πλειονότητα των ιστολογικών δειγμάτων που προέρχονταν από σφάγια ζώων εμφάνισε κυρίως δοκιδώδες οστό, το οποίο καταλάμβανε μικρότερη ή μεγαλύτερη έκταση στον ιστό, ενώ τα ανθρώπινα ιστολογικά δείγματα και εκείνα που προέρχονταν από σκύλους, γάτες και ένα αιγοπρόβατο εμφάνισαν κυρίως δευτερογενή οστίτη ιστό με Αβέρσεια συστήματα. Ωστόσο, στα εσωτερικά στρώματα της φλοιώδους μοίρας των πλευρών των βοοειδών παρατηρήθηκε εκτεταμένη εναπόθεση δευτερογενούς οστίτη ιστού με οστεώνες. Τα ιστολογικά παρασκευάσματα των τμημάτων πλευρών ζώων και ανθρώπου παρουσίασαν ομοιότητες και διαφορές αναφορικά με τα ποιοτικά ιστολογικά τους χαρακτηριστικά. Για τη διαφοροποίηση τόσο μεταξύ των ζωικών ιστών, όσο και μεταξύ των ζωικών και των ανθρώπινων ιστών ήταν απαραίτητη η συναξιολόγηση των ποιοτικών ιστολογικών χαρακτηριστικών που εμφάνιζε η έσω και η έξω φλοιώδης μοίρα των πλευρών. Τα ποιοτικά ιστολογικά χαρακτηριστικά που οδήγησαν στη διαφοροποίηση των ειδών των θηλαστικών στα ιστολογικά παρασκευάσματα που εξετάστηκαν ήταν οι ιστολογικοί τύποι που παρατηρήθηκαν, τα χαρακτηριστικά των Αβέρσειων συστημάτων, καθώς και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των υπόλοιπων ιστολογικών δομών του ιστού, όπως οι αγγειακοί σωλήνες και οι σωλήνες του Volkmann. Υψηλή δυσκολία εμφάνισε η διαφοροποίηση μεταξύ των ειδών που παρουσίασαν αποκλειστικά δευτερογενή οστίτη ιστό με Αβέρσεια συστήματα και ιδιαίτερα μεταξύ του ανθρώπου, των σκύλων και των γατών. Ωστόσο, εντοπίστηκαν ιστολογικές δομές ικανές για να οδηγήσουν στην ποιοτική ιστολογική διαφοροποίηση της ανθρώπινης πλευράς από εκείνες των ζώων στα ιστολογικά παρασκευάσματα που εξετάστηκαν. Αντιθέτως, το είδος του θηλαστικού δεν ήταν δυνατόν να ταυτοποιηθεί επιτυχώς στις θέσεις όπου ο ιστός στερούταν αγγείωσης. Τα αποτελέσματα αυτής της αρχικής συγκριτικής μελέτης είναι ενθαρρυντικά και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως οδηγός για την ποιοτική ιστολογική διερεύνηση αφαλατωμένων μικροτεμαχίων οστών άγνωστης προέλευσης με σκοπό την ταυτοποίηση του είδους. Ωστόσο, είναι απαραίτητη η ποιοτική ιστολογική ανάλυση μεγαλύτερου μεγέθους δείγματος, διαφορετικών οστών του σκελετού, καθώς και οστών που προέρχονται από ανήλικα άτομα για την ασφαλέστερη διεξαγωγή συμπερασμάτων.","abstract_html":"Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις ανεύρεσης και αποστολής μικροτεμαχίων οστών άγνωστης προέλευσης στα εργαστήρια Δικαστικής Ανθρωπολογίας. Αρκετές φορές τα οστά εμφανίζονται κατακερματισμένα και δεν διασώζονται τα μακροσκοπικά ανατομικά τους χαρακτηριστικά, ώστε να είναι δυνατή η ταυτοποίηση του είδους εκ του οποίου προέρχονται. Στις περιπτώσεις αυτές εφαρμόζονται μέθοδοι ιστολογικής διερεύνησης με σκοπό την επιβεβαίωση ή τον αποκλεισμό της ανθρώπινης προέλευσής τους. Ο οστίτης ιστός των ανθρώπων και των υπόλοιπων θηλαστικών συγκροτείται από κοινά δομικά στοιχεία, ενώ εμφανίζει ομοιότητες και διαφορές στη μικροαρχιτεκτονική του δομή. Έχουν προηγηθεί συγκριτικές ιστολογικές μελέτες που αφορούν ανθρώπινα και ζωικά οστά αξιοποιώντας τα ποιοτικά, καθώς και τα ιστομορφομετρικά χαρακτηριστικά των ιστών. Ωστόσο, η πλειοψηφία αυτών εφαρμόζεται σε εφαλατωμένους ιστούς μακρών οστών, ενώ οι αναφορές στα οστά των πλευρών και σε αφαλατωμένους ιστούς είναι περιορισμένες. Για το σκοπό της μελέτης περισυλλέχθηκαν οστά πλευρών σκύλων και γατών από κοιμητήριο ζώων της Αττικής και οστά πλευρών βοοειδών, αιγοπροβάτων και χοίρων από κρεαταγορά της Αττικής, με την προϋπόθεση ότι το κάθε οστό ανήκε σε διαφορετικό άτομο. Από τα ζωικά οστά ελήφθησαν συνολικά 21 ιστοτεμάχια και παρασκευάστηκαν ιστολογικά δείγματα στο παρασκευαστήριο της Μονάδας Ιστοπαθολογίας του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Επιπλέον, για λόγους αντιπαραβολής συμπεριλήφθηκαν δύο ιστοτεμάχια ανθρώπινων πλευρών από δείγματα της Μονάδας Δικαστικής Ανθρωπολογίας και Ιστοπαθολογίας του Εργαστηρίου. Από το σύνολο των ιστοτεμαχίων προέκυψαν 142 ιστολογικά παρασκευάσματα. Για την παρασκευή των δειγμάτων οστίτη ιστού επιλέχθηκε η μέθοδος της αφαλάτωσης των οστέινων ιστοτεμαχίων με τη χρήση διαλυμάτων νιτρικού οξέος διαφορετικών συγκεντρώσεων και τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν. Για την παρατήρηση των δομικών στοιχείων των ιστών με τη χρήση οπτικού μικροσκοπίου εφαρμόστηκαν στα ιστολογικά παρασκευάσματα οι χρώσεις αιματοξυλίνης-ηωσίνης, καθώς και η τρίχρωμη Masson. Η χρώση αιματοξυλίνης-ηωσίνης απέδωσε ιστολογικές εικόνες ικανοποιητικής ποιότητας, ενώ η τρίχρωμη χρώση Masson αποτύπωσε ευκρινέστερα τα όρια των δευτερογενών οστεώνων στους ιστούς των θηλαστικών που εξετάστηκαν. Από τα 142 ιστολογικά παρασκευάσματα επιλέχθηκαν τα καταλληλότερα και με τη χρήση οπτικού μικροσκοπίου και ψηφιακής κάμερας του Εργαστηρίου Ιστολογίας-Εμβρυολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ ελήφθησαν συνολικά 511 ψηφιακές μικροφωτογραφίες. Ακολούθησε η ποιοτική ιστολογική ανάλυση και η σύγκριση των ιστολογικών χαρακτηριστικών μεταξύ των ειδών με σκοπό τη διερεύνηση σημείων ποιοτικής ιστολογικής διαφοροποίησης. Η πλειονότητα των ιστολογικών δειγμάτων που προέρχονταν από σφάγια ζώων εμφάνισε κυρίως δοκιδώδες οστό, το οποίο καταλάμβανε μικρότερη ή μεγαλύτερη έκταση στον ιστό, ενώ τα ανθρώπινα ιστολογικά δείγματα και εκείνα που προέρχονταν από σκύλους, γάτες και ένα αιγοπρόβατο εμφάνισαν κυρίως δευτερογενή οστίτη ιστό με Αβέρσεια συστήματα. Ωστόσο, στα εσωτερικά στρώματα της φλοιώδους μοίρας των πλευρών των βοοειδών παρατηρήθηκε εκτεταμένη εναπόθεση δευτερογενούς οστίτη ιστού με οστεώνες. Τα ιστολογικά παρασκευάσματα των τμημάτων πλευρών ζώων και ανθρώπου παρουσίασαν ομοιότητες και διαφορές αναφορικά με τα ποιοτικά ιστολογικά τους χαρακτηριστικά. Για τη διαφοροποίηση τόσο μεταξύ των ζωικών ιστών, όσο και μεταξύ των ζωικών και των ανθρώπινων ιστών ήταν απαραίτητη η συναξιολόγηση των ποιοτικών ιστολογικών χαρακτηριστικών που εμφάνιζε η έσω και η έξω φλοιώδης μοίρα των πλευρών. Τα ποιοτικά ιστολογικά χαρακτηριστικά που οδήγησαν στη διαφοροποίηση των ειδών των θηλαστικών στα ιστολογικά παρασκευάσματα που εξετάστηκαν ήταν οι ιστολογικοί τύποι που παρατηρήθηκαν, τα χαρακτηριστικά των Αβέρσειων συστημάτων, καθώς και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των υπόλοιπων ιστολογικών δομών του ιστού, όπως οι αγγειακοί σωλήνες και οι σωλήνες του Volkmann. Υψηλή δυσκολία εμφάνισε η διαφοροποίηση μεταξύ των ειδών που παρουσίασαν αποκλειστικά δευτερογενή οστίτη ιστό με Αβέρσεια συστήματα και ιδιαίτερα μεταξύ του ανθρώπου, των σκύλων και των γατών. Ωστόσο, εντοπίστηκαν ιστολογικές δομές ικανές για να οδηγήσουν στην ποιοτική ιστολογική διαφοροποίηση της ανθρώπινης πλευράς από εκείνες των ζώων στα ιστολογικά παρασκευάσματα που εξετάστηκαν. Αντιθέτως, το είδος του θηλαστικού δεν ήταν δυνατόν να ταυτοποιηθεί επιτυχώς στις θέσεις όπου ο ιστός στερούταν αγγείωσης. Τα αποτελέσματα αυτής της αρχικής συγκριτικής μελέτης είναι ενθαρρυντικά και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως οδηγός για την ποιοτική ιστολογική διερεύνηση αφαλατωμένων μικροτεμαχίων οστών άγνωστης προέλευσης με σκοπό την ταυτοποίηση του είδους. Ωστόσο, είναι απαραίτητη η ποιοτική ιστολογική ανάλυση μεγαλύτερου μεγέθους δείγματος, διαφορετικών οστών του σκελετού, καθώς και οστών που προέρχονται από ανήλικα άτομα για την ασφαλέστερη διεξαγωγή συμπερασμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ψαρρά Βασιλεία","Psarra Vasileia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:33Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969365"],"render_values":[{"text":"uoadl:2969365","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969365","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969365","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2969365","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ψαρρά Βασιλεία","Psarra Vasileia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969365","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969365"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις ανεύρεσης και αποστολής μικροτεμαχίων οστών άγνωστης προέλευσης στα εργαστήρια Δικαστικής Ανθρωπολογίας. Αρκετές φορές τα οστά εμφανίζονται κατακερματισμένα και δεν διασώζονται τα μακροσκοπικά ανατομικά τους χαρακτηριστικά, ώστε να είναι δυνατή η ταυτοποίηση του είδους εκ του οποίου προέρχονται. Στις περιπτώσεις αυτές εφαρμόζονται μέθοδοι ιστολογικής διερεύνησης με σκοπό την επιβεβαίωση ή τον αποκλεισμό της ανθρώπινης προέλευσής τους. Ο οστίτης ιστός των ανθρώπων και των υπόλοιπων θηλαστικών συγκροτείται από κοινά δομικά στοιχεία, ενώ εμφανίζει ομοιότητες και διαφορές στη μικροαρχιτεκτονική του δομή. Έχουν προηγηθεί συγκριτικές ιστολογικές μελέτες που αφορούν ανθρώπινα και ζωικά οστά αξιοποιώντας τα ποιοτικά, καθώς και τα ιστομορφομετρικά χαρακτηριστικά των ιστών. Ωστόσο, η πλειοψηφία αυτών εφαρμόζεται σε εφαλατωμένους ιστούς μακρών οστών, ενώ οι αναφορές στα οστά των πλευρών και σε αφαλατωμένους ιστούς είναι περιορισμένες. Για το σκοπό της μελέτης περισυλλέχθηκαν οστά πλευρών σκύλων και γατών από κοιμητήριο ζώων της Αττικής και οστά πλευρών βοοειδών, αιγοπροβάτων και χοίρων από κρεαταγορά της Αττικής, με την προϋπόθεση ότι το κάθε οστό ανήκε σε διαφορετικό άτομο. Από τα ζωικά οστά ελήφθησαν συνολικά 21 ιστοτεμάχια και παρασκευάστηκαν ιστολογικά δείγματα στο παρασκευαστήριο της Μονάδας Ιστοπαθολογίας του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Επιπλέον, για λόγους αντιπαραβολής συμπεριλήφθηκαν δύο ιστοτεμάχια ανθρώπινων πλευρών από δείγματα της Μονάδας Δικαστικής Ανθρωπολογίας και Ιστοπαθολογίας του Εργαστηρίου. Από το σύνολο των ιστοτεμαχίων προέκυψαν 142 ιστολογικά παρασκευάσματα. Για την παρασκευή των δειγμάτων οστίτη ιστού επιλέχθηκε η μέθοδος της αφαλάτωσης των οστέινων ιστοτεμαχίων με τη χρήση διαλυμάτων νιτρικού οξέος διαφορετικών συγκεντρώσεων και τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν. Για την παρατήρηση των δομικών στοιχείων των ιστών με τη χρήση οπτικού μικροσκοπίου εφαρμόστηκαν στα ιστολογικά παρασκευάσματα οι χρώσεις αιματοξυλίνης-ηωσίνης, καθώς και η τρίχρωμη Masson. Η χρώση αιματοξυλίνης-ηωσίνης απέδωσε ιστολογικές εικόνες ικανοποιητικής ποιότητας, ενώ η τρίχρωμη χρώση Masson αποτύπωσε ευκρινέστερα τα όρια των δευτερογενών οστεώνων στους ιστούς των θηλαστικών που εξετάστηκαν. Από τα 142 ιστολογικά παρασκευάσματα επιλέχθηκαν τα καταλληλότερα και με τη χρήση οπτικού μικροσκοπίου και ψηφιακής κάμερας του Εργαστηρίου Ιστολογίας-Εμβρυολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ ελήφθησαν συνολικά 511 ψηφιακές μικροφωτογραφίες. Ακολούθησε η ποιοτική ιστολογική ανάλυση και η σύγκριση των ιστολογικών χαρακτηριστικών μεταξύ των ειδών με σκοπό τη διερεύνηση σημείων ποιοτικής ιστολογικής διαφοροποίησης. Η πλειονότητα των ιστολογικών δειγμάτων που προέρχονταν από σφάγια ζώων εμφάνισε κυρίως δοκιδώδες οστό, το οποίο καταλάμβανε μικρότερη ή μεγαλύτερη έκταση στον ιστό, ενώ τα ανθρώπινα ιστολογικά δείγματα και εκείνα που προέρχονταν από σκύλους, γάτες και ένα αιγοπρόβατο εμφάνισαν κυρίως δευτερογενή οστίτη ιστό με Αβέρσεια συστήματα. Ωστόσο, στα εσωτερικά στρώματα της φλοιώδους μοίρας των πλευρών των βοοειδών παρατηρήθηκε εκτεταμένη εναπόθεση δευτερογενούς οστίτη ιστού με οστεώνες. Τα ιστολογικά παρασκευάσματα των τμημάτων πλευρών ζώων και ανθρώπου παρουσίασαν ομοιότητες και διαφορές αναφορικά με τα ποιοτικά ιστολογικά τους χαρακτηριστικά. Για τη διαφοροποίηση τόσο μεταξύ των ζωικών ιστών, όσο και μεταξύ των ζωικών και των ανθρώπινων ιστών ήταν απαραίτητη η συναξιολόγηση των ποιοτικών ιστολογικών χαρακτηριστικών που εμφάνιζε η έσω και η έξω φλοιώδης μοίρα των πλευρών. Τα ποιοτικά ιστολογικά χαρακτηριστικά που οδήγησαν στη διαφοροποίηση των ειδών των θηλαστικών στα ιστολογικά παρασκευάσματα που εξετάστηκαν ήταν οι ιστολογικοί τύποι που παρατηρήθηκαν, τα χαρακτηριστικά των Αβέρσειων συστημάτων, καθώς και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των υπόλοιπων ιστολογικών δομών του ιστού, όπως οι αγγειακοί σωλήνες και οι σωλήνες του Volkmann. Υψηλή δυσκολία εμφάνισε η διαφοροποίηση μεταξύ των ειδών που παρουσίασαν αποκλειστικά δευτερογενή οστίτη ιστό με Αβέρσεια συστήματα και ιδιαίτερα μεταξύ του ανθρώπου, των σκύλων και των γατών. Ωστόσο, εντοπίστηκαν ιστολογικές δομές ικανές για να οδηγήσουν στην ποιοτική ιστολογική διαφοροποίηση της ανθρώπινης πλευράς από εκείνες των ζώων στα ιστολογικά παρασκευάσματα που εξετάστηκαν. Αντιθέτως, το είδος του θηλαστικού δεν ήταν δυνατόν να ταυτοποιηθεί επιτυχώς στις θέσεις όπου ο ιστός στερούταν αγγείωσης. Τα αποτελέσματα αυτής της αρχικής συγκριτικής μελέτης είναι ενθαρρυντικά και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως οδηγός για την ποιοτική ιστολογική διερεύνηση αφαλατωμένων μικροτεμαχίων οστών άγνωστης προέλευσης με σκοπό την ταυτοποίηση του είδους. Ωστόσο, είναι απαραίτητη η ποιοτική ιστολογική ανάλυση μεγαλύτερου μεγέθους δείγματος, διαφορετικών οστών του σκελετού, καθώς και οστών που προέρχονται από ανήλικα άτομα για την ασφαλέστερη διεξαγωγή συμπερασμάτων.","It is not uncommon for skeletal remains of unknown origin to be sent to Forensic Anthropology laboratories for examination. Frequently, the remains appear extremely fragmented and their macroscopic features are not well preserved. In these cases, histological methods are applied in order to confirm or exclude the human origin of the bone fragments. Human and non-human bone tissue is composed of common structural elements and its microarchitecture shows similarities and differences between the species. A number of qualitative and quantitative studies of the histomorphology as well as the histomorphometric characteristics have been carried out for the species determination of the osseus tissues. However, the majority of them have been applied on ground bone samples of long bones, while information on ribs and decalcified tissue is limited. For the aim of this study, dogs' and cats' rib bones were collected from an animal cemetery in Attica and cattle's, sheep's and pigs' rib bones were collected from a meat market in Attica, provided that each bone belonged to a different animal. A total of 21 bone samples were taken from the animals' ribs for the preparation of the histological samples. In addition, two human bone samples from the Forensic Anthropology Unit and the Histopathology Unit of the Department of Forensic Medicine and Toxicology of the Medical School of NKUA, were included for comparison purposes. A total of 142 histological samples for transmitted light microscopy were prepared. For the preparation of the histological slides, the bone sections were decalcified by nitric acid solutions of different concentrations. Light microscopy was used to evaluate the results of the bone decalcification. Hematoxylin-eosin and Masson’s trichrome stains were applied to the histological samples. Hematoxylin-eosin stain provided histological samples of good quality and reflected histological structures consistently. In the other hand, Masson’s trichrome stained more clearly the cement lines of secondary osteons in the human and non-human bone samples. A total of 511 digital microphotographs from the most appropriate samples were taken with the use of an optical microscope and a digital camera of the Laboratory of Histology-Embryology of the Medical School of NKUA. A qualitative and comparative histological analysis was further performed in order to investigate points of qualitative histological differentiation between the examined species. The majority of the cattle's, sheep's and pigs' bone samples was composed of trabecular bone in different degrees, while human's, dogs', cats' and one sheep's osseous tissues were composed mainly of Haversian bone tissue. However, extensive deposition of secondary bone tissue was observed in the inner layers of cattle’s' cortex as well. The histological samples of human and non-human rib sections showed similarities and differences regarding their qualitative histological characteristics. In order to differentiate the species, it was necessary to evaluate the qualitative histological features of the inner and outer rib cortex. The qualitative histological features that led to the species differentiation, were the histological types of bone and the characteristics of the Haversian systems as well as additional histological structures of the tissues, such as vascular and Volkmann’s canals. Determination of species that presented exclusively Haversian bone was challenging, especially regarding the differentiation of human, dogs and cats. However, some histological structures that were able to differentiate the human from the non-human origin of the bone samples that were examined in this study were observed. On the contrary, species determination was invalid at tissue sites where exclusively avascular bone was observed. The encouraging results of the present comparative study could be used as a guide for qualitative histological examination of decalcified bone for the species determination of unknown bone fragments. However, additional research on qualitative histological analysis of a larger sample size of different bones, and bone samples from juvenile humans is necessary for safer conclusions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική ιστολογική μελέτη τμημάτων πλευρών οικόσιτων ζώων: Εφαρμογή στην αναγνώριση μικροτεμαχίων οστών δικαστικού ενδιαφέροντος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ψαρρά Βασιλεία","Psarra Vasileia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις ανεύρεσης και αποστολής μικροτεμαχίων οστών άγνωστης προέλευσης στα εργαστήρια Δικαστικής Ανθρωπολογίας. Αρκετές φορές τα οστά εμφανίζονται κατακερματισμένα και δεν διασώζονται τα μακροσκοπικά ανατομικά τους χαρακτηριστικά, ώστε να είναι δυνατή η ταυτοποίηση του είδους εκ του οποίου προέρχονται. Στις περιπτώσεις αυτές εφαρμόζονται μέθοδοι ιστολογικής διερεύνησης με σκοπό την επιβεβαίωση ή τον αποκλεισμό της ανθρώπινης προέλευσής τους. Ο οστίτης ιστός των ανθρώπων και των υπόλοιπων θηλαστικών συγκροτείται από κοινά δομικά στοιχεία, ενώ εμφανίζει ομοιότητες και διαφορές στη μικροαρχιτεκτονική του δομή. Έχουν προηγηθεί συγκριτικές ιστολογικές μελέτες που αφορούν ανθρώπινα και ζωικά οστά αξιοποιώντας τα ποιοτικά, καθώς και τα ιστομορφομετρικά χαρακτηριστικά των ιστών. Ωστόσο, η πλειοψηφία αυτών εφαρμόζεται σε εφαλατωμένους ιστούς μακρών οστών, ενώ οι αναφορές στα οστά των πλευρών και σε αφαλατωμένους ιστούς είναι περιορισμένες. Για το σκοπό της μελέτης περισυλλέχθηκαν οστά πλευρών σκύλων και γατών από κοιμητήριο ζώων της Αττικής και οστά πλευρών βοοειδών, αιγοπροβάτων και χοίρων από κρεαταγορά της Αττικής, με την προϋπόθεση ότι το κάθε οστό ανήκε σε διαφορετικό άτομο. Από τα ζωικά οστά ελήφθησαν συνολικά 21 ιστοτεμάχια και παρασκευάστηκαν ιστολογικά δείγματα στο παρασκευαστήριο της Μονάδας Ιστοπαθολογίας του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Επιπλέον, για λόγους αντιπαραβολής συμπεριλήφθηκαν δύο ιστοτεμάχια ανθρώπινων πλευρών από δείγματα της Μονάδας Δικαστικής Ανθρωπολογίας και Ιστοπαθολογίας του Εργαστηρίου. Από το σύνολο των ιστοτεμαχίων προέκυψαν 142 ιστολογικά παρασκευάσματα. Για την παρασκευή των δειγμάτων οστίτη ιστού επιλέχθηκε η μέθοδος της αφαλάτωσης των οστέινων ιστοτεμαχίων με τη χρήση διαλυμάτων νιτρικού οξέος διαφορετικών συγκεντρώσεων και τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν. Για την παρατήρηση των δομικών στοιχείων των ιστών με τη χρήση οπτικού μικροσκοπίου εφαρμόστηκαν στα ιστολογικά παρασκευάσματα οι χρώσεις αιματοξυλίνης-ηωσίνης, καθώς και η τρίχρωμη Masson. Η χρώση αιματοξυλίνης-ηωσίνης απέδωσε ιστολογικές εικόνες ικανοποιητικής ποιότητας, ενώ η τρίχρωμη χρώση Masson αποτύπωσε ευκρινέστερα τα όρια των δευτερογενών οστεώνων στους ιστούς των θηλαστικών που εξετάστηκαν. Από τα 142 ιστολογικά παρασκευάσματα επιλέχθηκαν τα καταλληλότερα και με τη χρήση οπτικού μικροσκοπίου και ψηφιακής κάμερας του Εργαστηρίου Ιστολογίας-Εμβρυολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ ελήφθησαν συνολικά 511 ψηφιακές μικροφωτογραφίες. Ακολούθησε η ποιοτική ιστολογική ανάλυση και η σύγκριση των ιστολογικών χαρακτηριστικών μεταξύ των ειδών με σκοπό τη διερεύνηση σημείων ποιοτικής ιστολογικής διαφοροποίησης. Η πλειονότητα των ιστολογικών δειγμάτων που προέρχονταν από σφάγια ζώων εμφάνισε κυρίως δοκιδώδες οστό, το οποίο καταλάμβανε μικρότερη ή μεγαλύτερη έκταση στον ιστό, ενώ τα ανθρώπινα ιστολογικά δείγματα και εκείνα που προέρχονταν από σκύλους, γάτες και ένα αιγοπρόβατο εμφάνισαν κυρίως δευτερογενή οστίτη ιστό με Αβέρσεια συστήματα. Ωστόσο, στα εσωτερικά στρώματα της φλοιώδους μοίρας των πλευρών των βοοειδών παρατηρήθηκε εκτεταμένη εναπόθεση δευτερογενούς οστίτη ιστού με οστεώνες. Τα ιστολογικά παρασκευάσματα των τμημάτων πλευρών ζώων και ανθρώπου παρουσίασαν ομοιότητες και διαφορές αναφορικά με τα ποιοτικά ιστολογικά τους χαρακτηριστικά. Για τη διαφοροποίηση τόσο μεταξύ των ζωικών ιστών, όσο και μεταξύ των ζωικών και των ανθρώπινων ιστών ήταν απαραίτητη η συναξιολόγηση των ποιοτικών ιστολογικών χαρακτηριστικών που εμφάνιζε η έσω και η έξω φλοιώδης μοίρα των πλευρών. Τα ποιοτικά ιστολογικά χαρακτηριστικά που οδήγησαν στη διαφοροποίηση των ειδών των θηλαστικών στα ιστολογικά παρασκευάσματα που εξετάστηκαν ήταν οι ιστολογικοί τύποι που παρατηρήθηκαν, τα χαρακτηριστικά των Αβέρσειων συστημάτων, καθώς και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των υπόλοιπων ιστολογικών δομών του ιστού, όπως οι αγγειακοί σωλήνες και οι σωλήνες του Volkmann. Υψηλή δυσκολία εμφάνισε η διαφοροποίηση μεταξύ των ειδών που παρουσίασαν αποκλειστικά δευτερογενή οστίτη ιστό με Αβέρσεια συστήματα και ιδιαίτερα μεταξύ του ανθρώπου, των σκύλων και των γατών. Ωστόσο, εντοπίστηκαν ιστολογικές δομές ικανές για να οδηγήσουν στην ποιοτική ιστολογική διαφοροποίηση της ανθρώπινης πλευράς από εκείνες των ζώων στα ιστολογικά παρασκευάσματα που εξετάστηκαν. Αντιθέτως, το είδος του θηλαστικού δεν ήταν δυνατόν να ταυτοποιηθεί επιτυχώς στις θέσεις όπου ο ιστός στερούταν αγγείωσης. Τα αποτελέσματα αυτής της αρχικής συγκριτικής μελέτης είναι ενθαρρυντικά και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως οδηγός για την ποιοτική ιστολογική διερεύνηση αφαλατωμένων μικροτεμαχίων οστών άγνωστης προέλευσης με σκοπό την ταυτοποίηση του είδους. Ωστόσο, είναι απαραίτητη η ποιοτική ιστολογική ανάλυση μεγαλύτερου μεγέθους δείγματος, διαφορετικών οστών του σκελετού, καθώς και οστών που προέρχονται από ανήλικα άτομα για την ασφαλέστερη διεξαγωγή συμπερασμάτων.","It is not uncommon for skeletal remains of unknown origin to be sent to Forensic Anthropology laboratories for examination. Frequently, the remains appear extremely fragmented and their macroscopic features are not well preserved. In these cases, histological methods are applied in order to confirm or exclude the human origin of the bone fragments. Human and non-human bone tissue is composed of common structural elements and its microarchitecture shows similarities and differences between the species. A number of qualitative and quantitative studies of the histomorphology as well as the histomorphometric characteristics have been carried out for the species determination of the osseus tissues. However, the majority of them have been applied on ground bone samples of long bones, while information on ribs and decalcified tissue is limited. For the aim of this study, dogs' and cats' rib bones were collected from an animal cemetery in Attica and cattle's, sheep's and pigs' rib bones were collected from a meat market in Attica, provided that each bone belonged to a different animal. A total of 21 bone samples were taken from the animals' ribs for the preparation of the histological samples. In addition, two human bone samples from the Forensic Anthropology Unit and the Histopathology Unit of the Department of Forensic Medicine and Toxicology of the Medical School of NKUA, were included for comparison purposes. A total of 142 histological samples for transmitted light microscopy were prepared. For the preparation of the histological slides, the bone sections were decalcified by nitric acid solutions of different concentrations. Light microscopy was used to evaluate the results of the bone decalcification. Hematoxylin-eosin and Masson’s trichrome stains were applied to the histological samples. Hematoxylin-eosin stain provided histological samples of good quality and reflected histological structures consistently. In the other hand, Masson’s trichrome stained more clearly the cement lines of secondary osteons in the human and non-human bone samples. A total of 511 digital microphotographs from the most appropriate samples were taken with the use of an optical microscope and a digital camera of the Laboratory of Histology-Embryology of the Medical School of NKUA. A qualitative and comparative histological analysis was further performed in order to investigate points of qualitative histological differentiation between the examined species. The majority of the cattle's, sheep's and pigs' bone samples was composed of trabecular bone in different degrees, while human's, dogs', cats' and one sheep's osseous tissues were composed mainly of Haversian bone tissue. However, extensive deposition of secondary bone tissue was observed in the inner layers of cattle’s' cortex as well. The histological samples of human and non-human rib sections showed similarities and differences regarding their qualitative histological characteristics. In order to differentiate the species, it was necessary to evaluate the qualitative histological features of the inner and outer rib cortex. The qualitative histological features that led to the species differentiation, were the histological types of bone and the characteristics of the Haversian systems as well as additional histological structures of the tissues, such as vascular and Volkmann’s canals. Determination of species that presented exclusively Haversian bone was challenging, especially regarding the differentiation of human, dogs and cats. However, some histological structures that were able to differentiate the human from the non-human origin of the bone samples that were examined in this study were observed. On the contrary, species determination was invalid at tissue sites where exclusively avascular bone was observed. The encouraging results of the present comparative study could be used as a guide for qualitative histological examination of decalcified bone for the species determination of unknown bone fragments. However, additional research on qualitative histological analysis of a larger sample size of different bones, and bone samples from juvenile humans is necessary for safer conclusions."],"dc:identifier":["uoadl:2969365","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969365"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Συγκριτική ιστολογική μελέτη τμημάτων πλευρών οικόσιτων ζώων: Εφαρμογή στην αναγνώριση μικροτεμαχίων οστών δικαστικού ενδιαφέροντος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:33Z"}