{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969457"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969457","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι ανήλικοι κρατούμενοι στα Ειδικά Καταστήματα Κράτησης Νέων στην Ελλάδα: Συνθήκες εγκλεισμού, εκπαίδευσης και επανένταξης","abstract":"Η εργασία που ακολουθεί αφορά τη νεανική παραβατικότητα και εγκληματικότητα και δη τους ανηλίκους κρατουμένους, στους οποίους έχει επιβληθεί το περιοριστικό μέτρο της τοποθέτησης σε Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων και χωρίζεται σε δύο μέρη: το θεωρητικό μέρος και το ερευνητικό μέρος. Το πρώτο μέρος διακρίνεται σε επιμέρους υποκεφάλαια, που αντιστοιχούν τόσο στα αίτια, που προκαλούν το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας όσο και στο θεσμικό πλαίσιο, που το περιβάλλει. Επίσης, σε καθένα υποκεφάλαιο περιγράφονται αναλυτικά οι θεωρίες, που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς για το συγκεκριμένο φαινόμενο, καθώς και οι νόμοι και οι συμβάσεις, που έχουν θεσπιστεί για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ανηλίκων κρατουμένων. Στο πρώτο υποκεφάλαιο παρουσιάζεται η αναγκαιότητα βιβλιογραφικής ανασκόπησης του φαινομένου της παραβατικότητας των ανηλίκων, καθώς και οι στόχοι αλλά και οι σκοποί, που επιδιώκονται να εκπληρωθούν με την παρούσα εργασία. Αρχικά, επιχειρείται η εννοιολογική αποσαφήνιση των όρων, που αποτελούν τον κεντρικό άξονα του ζητήματος, που πραγματευόμαστε, ώστε να οριοθετηθούν με απόλυτη σαφήνεια και ευκρίνεια. Στο δεύτερο υποκεφάλαιο παρατηρούμε τη διαχρονική εξέλιξη της παραβατικότητας των ανηλίκων από τις απαρχές του 19ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα με βάση τα στατιστικά στοιχεία των εγκληματολογικών υπηρεσιών και των μηχανισμών του ποινικού συστήματος, όπως αυτά καταγράφηκαν ανά εποχή. Η ποινική μεταχείριση τους καθοριζόταν σε μεγάλο βαθμό από την κοινωνική αντίδραση προς τα αδικήματα και τις παραβάσεις, που είχαν διαπράξει. Γι’ αυτό το λόγο, είχαν δημιουργηθεί ειδικά διαμορφωμένοι χώροι και άσυλα, για να στεγάσουν τα ατίθασα και δυσανάγωγα παιδιά. Ως μέσο σωφρονισμού τους χρησιμοποιούσαν την εργασία και τη θρησκευτική λατρεία, τα οποία πιστεύονταν ότι θα μπορούσαν να διορθώσουν τη συμπεριφορά τους. Στην Ελλάδα μεγάλη άνθηση είχε το φιλανθρωπικό κίνημα των αστών εύπορων κύριων και κυρίως κυριών, οι οποίες προσπαθούσαν να προσφέρουν τη βοήθεια τους με την παροχή ειδών πρώτης ανάγκης σε όσους ανηλίκους βρίσκονταν εν ηθικώ κινδύνω. Στο τρίτο υποκεφάλαιο παρατίθενται όλες οι θεωρίες, οι οποίες έχουν προταθεί στο πεδίο της παραβατικότητας των ανηλίκων υπογραμμίζοντας τους λόγους, για τους οποίους ένα άτομο μπορεί να αναπτύξει παραβατική συμπεριφορά. Ιδιαίτερα έντονη είναι η επίδραση της αρχαιοελληνικής σκέψης και της κλασικής και θετικής σχολής εγκληματολογίας, οι οποίες επιχείρησαν να ερμηνεύσουν την εγκληματική σκέψη και δράση, καθώς αποτέλεσαν το υπόβαθρο για τη διατύπωση και των υπολοίπων θεωριών, όπως των ψυχολογικών και των κοινωνιολογικο – πολιτισμικών. Αξιοσημείωτο, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι δεν περιορίστηκαν μόνο στους παράγοντες γένεσης της εγκληματικότητας αλλά έθεσαν και τα θεμέλια του ποινικού συστήματος έως ότου πάρει τη σημερινή του μορφή. Στο τέταρτο υποκεφάλαιο βλέπουμε το θεσμικό πλαίσιο, που διέπει το δίκαιο των ανηλίκων παραβατικών, που θεωρούνται ως ύποπτοι ή κατηγορούμενοι για την τέλεση μίας παραβατικής ή εγκληματικής πράξης σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα του 1950 και την ισχύουσα ποινική νομοθεσία. Συγχρόνως, γίνεται λόγος και για τα διεθνή κείμενα και συμβάσεις, οι οποίες συμβάλλουν στην προάσπιση και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού σε κάθε στάδιο της ποινικής διαδικασίας, ώστε κάθε μέτρο, που του επιβάλλεται είτε αναμορφωτικό ή θεραπευτικό είτε περιορισμός σε Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων να αποσκοπεί στην αρχή της διαπαιδαγώγησης του και της ολόπλευρης διαμόρφωσης της προσωπικότητάς του. Στο δεύτερο μέρος περιλαμβάνεται η εκπόνηση της έρευνας και η περιγραφή της μεθοδολογίας, που ακολουθήθηκε για τη διεξαγωγή των αποτελεσμάτων της. Αναλύονται τα ερευνητικά δεδομένα και ερωτήματα, περιγράφονται τα μέσα και η διαδικασία συλλογής δεδομένων, καθώς και τα αποτελέσματα, που προέκυψαν από το αντιπροσωπευτικό δείγμα, που συλλέχθηκε. Στο τέλος της εργασίας παρατίθενται τόσο οι περιορισμοί όσο και οι προτάσεις για μελλοντική διερεύνηση της ποιότητας ζωής των ανηλίκων κρατουμένων στα Ειδικά Καταστήματα Κράτησης της Ελλάδας. Επιπλέον, αναφέρονται και οι βιβλιογραφικές πηγές, που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διαδικασία ανασκόπησης και συγγραφής της παρούσας εργασίας.","abstract_html":"Η εργασία που ακολουθεί αφορά τη νεανική παραβατικότητα και εγκληματικότητα και δη τους ανηλίκους κρατουμένους, στους οποίους έχει επιβληθεί το περιοριστικό μέτρο της τοποθέτησης σε Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων και χωρίζεται σε δύο μέρη: το θεωρητικό μέρος και το ερευνητικό μέρος. Το πρώτο μέρος διακρίνεται σε επιμέρους υποκεφάλαια, που αντιστοιχούν τόσο στα αίτια, που προκαλούν το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας όσο και στο θεσμικό πλαίσιο, που το περιβάλλει. Επίσης, σε καθένα υποκεφάλαιο περιγράφονται αναλυτικά οι θεωρίες, που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς για το συγκεκριμένο φαινόμενο, καθώς και οι νόμοι και οι συμβάσεις, που έχουν θεσπιστεί για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ανηλίκων κρατουμένων. Στο πρώτο υποκεφάλαιο παρουσιάζεται η αναγκαιότητα βιβλιογραφικής ανασκόπησης του φαινομένου της παραβατικότητας των ανηλίκων, καθώς και οι στόχοι αλλά και οι σκοποί, που επιδιώκονται να εκπληρωθούν με την παρούσα εργασία. Αρχικά, επιχειρείται η εννοιολογική αποσαφήνιση των όρων, που αποτελούν τον κεντρικό άξονα του ζητήματος, που πραγματευόμαστε, ώστε να οριοθετηθούν με απόλυτη σαφήνεια και ευκρίνεια. Στο δεύτερο υποκεφάλαιο παρατηρούμε τη διαχρονική εξέλιξη της παραβατικότητας των ανηλίκων από τις απαρχές του 19ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα με βάση τα στατιστικά στοιχεία των εγκληματολογικών υπηρεσιών και των μηχανισμών του ποινικού συστήματος, όπως αυτά καταγράφηκαν ανά εποχή. Η ποινική μεταχείριση τους καθοριζόταν σε μεγάλο βαθμό από την κοινωνική αντίδραση προς τα αδικήματα και τις παραβάσεις, που είχαν διαπράξει. Γι’ αυτό το λόγο, είχαν δημιουργηθεί ειδικά διαμορφωμένοι χώροι και άσυλα, για να στεγάσουν τα ατίθασα και δυσανάγωγα παιδιά. Ως μέσο σωφρονισμού τους χρησιμοποιούσαν την εργασία και τη θρησκευτική λατρεία, τα οποία πιστεύονταν ότι θα μπορούσαν να διορθώσουν τη συμπεριφορά τους. Στην Ελλάδα μεγάλη άνθηση είχε το φιλανθρωπικό κίνημα των αστών εύπορων κύριων και κυρίως κυριών, οι οποίες προσπαθούσαν να προσφέρουν τη βοήθεια τους με την παροχή ειδών πρώτης ανάγκης σε όσους ανηλίκους βρίσκονταν εν ηθικώ κινδύνω. Στο τρίτο υποκεφάλαιο παρατίθενται όλες οι θεωρίες, οι οποίες έχουν προταθεί στο πεδίο της παραβατικότητας των ανηλίκων υπογραμμίζοντας τους λόγους, για τους οποίους ένα άτομο μπορεί να αναπτύξει παραβατική συμπεριφορά. Ιδιαίτερα έντονη είναι η επίδραση της αρχαιοελληνικής σκέψης και της κλασικής και θετικής σχολής εγκληματολογίας, οι οποίες επιχείρησαν να ερμηνεύσουν την εγκληματική σκέψη και δράση, καθώς αποτέλεσαν το υπόβαθρο για τη διατύπωση και των υπολοίπων θεωριών, όπως των ψυχολογικών και των κοινωνιολογικο – πολιτισμικών. Αξιοσημείωτο, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι δεν περιορίστηκαν μόνο στους παράγοντες γένεσης της εγκληματικότητας αλλά έθεσαν και τα θεμέλια του ποινικού συστήματος έως ότου πάρει τη σημερινή του μορφή. Στο τέταρτο υποκεφάλαιο βλέπουμε το θεσμικό πλαίσιο, που διέπει το δίκαιο των ανηλίκων παραβατικών, που θεωρούνται ως ύποπτοι ή κατηγορούμενοι για την τέλεση μίας παραβατικής ή εγκληματικής πράξης σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα του 1950 και την ισχύουσα ποινική νομοθεσία. Συγχρόνως, γίνεται λόγος και για τα διεθνή κείμενα και συμβάσεις, οι οποίες συμβάλλουν στην προάσπιση και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού σε κάθε στάδιο της ποινικής διαδικασίας, ώστε κάθε μέτρο, που του επιβάλλεται είτε αναμορφωτικό ή θεραπευτικό είτε περιορισμός σε Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων να αποσκοπεί στην αρχή της διαπαιδαγώγησης του και της ολόπλευρης διαμόρφωσης της προσωπικότητάς του. Στο δεύτερο μέρος περιλαμβάνεται η εκπόνηση της έρευνας και η περιγραφή της μεθοδολογίας, που ακολουθήθηκε για τη διεξαγωγή των αποτελεσμάτων της. Αναλύονται τα ερευνητικά δεδομένα και ερωτήματα, περιγράφονται τα μέσα και η διαδικασία συλλογής δεδομένων, καθώς και τα αποτελέσματα, που προέκυψαν από το αντιπροσωπευτικό δείγμα, που συλλέχθηκε. Στο τέλος της εργασίας παρατίθενται τόσο οι περιορισμοί όσο και οι προτάσεις για μελλοντική διερεύνηση της ποιότητας ζωής των ανηλίκων κρατουμένων στα Ειδικά Καταστήματα Κράτησης της Ελλάδας. Επιπλέον, αναφέρονται και οι βιβλιογραφικές πηγές, που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διαδικασία ανασκόπησης και συγγραφής της παρούσας εργασίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδημητρίου Μαρία","Papadimitriou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:33Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969457"],"render_values":[{"text":"uoadl:2969457","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969457","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969457","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2969457","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδημητρίου Μαρία","Papadimitriou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969457","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969457"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία που ακολουθεί αφορά τη νεανική παραβατικότητα και εγκληματικότητα και δη τους ανηλίκους κρατουμένους, στους οποίους έχει επιβληθεί το περιοριστικό μέτρο της τοποθέτησης σε Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων και χωρίζεται σε δύο μέρη: το θεωρητικό μέρος και το ερευνητικό μέρος. Το πρώτο μέρος διακρίνεται σε επιμέρους υποκεφάλαια, που αντιστοιχούν τόσο στα αίτια, που προκαλούν το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας όσο και στο θεσμικό πλαίσιο, που το περιβάλλει. Επίσης, σε καθένα υποκεφάλαιο περιγράφονται αναλυτικά οι θεωρίες, που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς για το συγκεκριμένο φαινόμενο, καθώς και οι νόμοι και οι συμβάσεις, που έχουν θεσπιστεί για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ανηλίκων κρατουμένων. Στο πρώτο υποκεφάλαιο παρουσιάζεται η αναγκαιότητα βιβλιογραφικής ανασκόπησης του φαινομένου της παραβατικότητας των ανηλίκων, καθώς και οι στόχοι αλλά και οι σκοποί, που επιδιώκονται να εκπληρωθούν με την παρούσα εργασία. Αρχικά, επιχειρείται η εννοιολογική αποσαφήνιση των όρων, που αποτελούν τον κεντρικό άξονα του ζητήματος, που πραγματευόμαστε, ώστε να οριοθετηθούν με απόλυτη σαφήνεια και ευκρίνεια. Στο δεύτερο υποκεφάλαιο παρατηρούμε τη διαχρονική εξέλιξη της παραβατικότητας των ανηλίκων από τις απαρχές του 19ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα με βάση τα στατιστικά στοιχεία των εγκληματολογικών υπηρεσιών και των μηχανισμών του ποινικού συστήματος, όπως αυτά καταγράφηκαν ανά εποχή. Η ποινική μεταχείριση τους καθοριζόταν σε μεγάλο βαθμό από την κοινωνική αντίδραση προς τα αδικήματα και τις παραβάσεις, που είχαν διαπράξει. Γι’ αυτό το λόγο, είχαν δημιουργηθεί ειδικά διαμορφωμένοι χώροι και άσυλα, για να στεγάσουν τα ατίθασα και δυσανάγωγα παιδιά. Ως μέσο σωφρονισμού τους χρησιμοποιούσαν την εργασία και τη θρησκευτική λατρεία, τα οποία πιστεύονταν ότι θα μπορούσαν να διορθώσουν τη συμπεριφορά τους. Στην Ελλάδα μεγάλη άνθηση είχε το φιλανθρωπικό κίνημα των αστών εύπορων κύριων και κυρίως κυριών, οι οποίες προσπαθούσαν να προσφέρουν τη βοήθεια τους με την παροχή ειδών πρώτης ανάγκης σε όσους ανηλίκους βρίσκονταν εν ηθικώ κινδύνω. Στο τρίτο υποκεφάλαιο παρατίθενται όλες οι θεωρίες, οι οποίες έχουν προταθεί στο πεδίο της παραβατικότητας των ανηλίκων υπογραμμίζοντας τους λόγους, για τους οποίους ένα άτομο μπορεί να αναπτύξει παραβατική συμπεριφορά. Ιδιαίτερα έντονη είναι η επίδραση της αρχαιοελληνικής σκέψης και της κλασικής και θετικής σχολής εγκληματολογίας, οι οποίες επιχείρησαν να ερμηνεύσουν την εγκληματική σκέψη και δράση, καθώς αποτέλεσαν το υπόβαθρο για τη διατύπωση και των υπολοίπων θεωριών, όπως των ψυχολογικών και των κοινωνιολογικο – πολιτισμικών. Αξιοσημείωτο, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι δεν περιορίστηκαν μόνο στους παράγοντες γένεσης της εγκληματικότητας αλλά έθεσαν και τα θεμέλια του ποινικού συστήματος έως ότου πάρει τη σημερινή του μορφή. Στο τέταρτο υποκεφάλαιο βλέπουμε το θεσμικό πλαίσιο, που διέπει το δίκαιο των ανηλίκων παραβατικών, που θεωρούνται ως ύποπτοι ή κατηγορούμενοι για την τέλεση μίας παραβατικής ή εγκληματικής πράξης σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα του 1950 και την ισχύουσα ποινική νομοθεσία. Συγχρόνως, γίνεται λόγος και για τα διεθνή κείμενα και συμβάσεις, οι οποίες συμβάλλουν στην προάσπιση και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού σε κάθε στάδιο της ποινικής διαδικασίας, ώστε κάθε μέτρο, που του επιβάλλεται είτε αναμορφωτικό ή θεραπευτικό είτε περιορισμός σε Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων να αποσκοπεί στην αρχή της διαπαιδαγώγησης του και της ολόπλευρης διαμόρφωσης της προσωπικότητάς του. Στο δεύτερο μέρος περιλαμβάνεται η εκπόνηση της έρευνας και η περιγραφή της μεθοδολογίας, που ακολουθήθηκε για τη διεξαγωγή των αποτελεσμάτων της. Αναλύονται τα ερευνητικά δεδομένα και ερωτήματα, περιγράφονται τα μέσα και η διαδικασία συλλογής δεδομένων, καθώς και τα αποτελέσματα, που προέκυψαν από το αντιπροσωπευτικό δείγμα, που συλλέχθηκε. Στο τέλος της εργασίας παρατίθενται τόσο οι περιορισμοί όσο και οι προτάσεις για μελλοντική διερεύνηση της ποιότητας ζωής των ανηλίκων κρατουμένων στα Ειδικά Καταστήματα Κράτησης της Ελλάδας. Επιπλέον, αναφέρονται και οι βιβλιογραφικές πηγές, που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διαδικασία ανασκόπησης και συγγραφής της παρούσας εργασίας.","The following thesis concerns juvenile delinquency and criminality and mainly the juvenile detainees to whom it has been imposed the restrictive measure of placement in a Special Youth Detention Center and is divided into two parts: the theoretical part and the research part. The first part consists of subchapters, which correspond both to the reasons that cause the phenomenon of juvenile delinquency and to the institutional framework that encloses it. Also, each subchapter describes in detail the theories that have been formulated for this specific phenomenon from time to time, as well as the laws and the conventions that have been enacted for the preservation of the juvenile detainee’s rights. The first subchapter presents the need for a bibliographic review of the phenomenon of juvenile delinquency, as well as the purposes and the goals, which are sought to be fulfilled with this thesis. At first, it is attempted to conceptualize and clarify the terms, which are the central core of this topic, that we are dealing with, in order to set limits with absolute clarity. In the second subchapter we observe the timeless evolution of juvenile delinquency from the beginning of the 19th century till the end of the 20th century based on the statistics of the criminal services and the mechanisms of the criminal justice system, as they were recorded per era. Their penal treatment was determined in a large scale by the social reaction towards the offenses and the crimes that they had committed. For this reason, specifically designed areas, places and asylums were created to accommodate the intractable and uneducated children. They used the labor and the religious worship as means of punishment and reformation, which were believed that could correct their behavior. In Greece the charitable movement of wealthy gentlemen and especially ladies bourgeois, who were trying to offer their help by providing the poor minors, who were in danger with the necessities. The third subchapter contains all the theories that have been proposed in the field of the juvenile delinquency underlining the reasons in which an individual may develop a delinquent behavior. Strongly intense is the influence of the Ancient Greek thought and the classical and positive faculty of criminology, which attempted to interpret the criminal thought and action, as they constituted the basis of the rest theories formulation, such as psychological and sociological – cultural theories. However, it is remarkable that they didn’t set limits only to the factors that cause the development and the emergence of the crime, but they also set the foundations of the criminal justice system till it took its own current form. In the fourth subchapter, we notice the institutional framework, which governs the penal law of the juvenile delinquents, who are considered to be suspects or being accused of committing an offense or a crime according to the Penal Code of 1950 and the valid criminal legislation. At the same time, there is a reference at the international texts and conventions, which contribute to the protection and the advancement of each child’s rights in every single stage of the penal process, so that any measure, which is imposed on him, whether it is rehabilitative or therapeutic or confinement in a Special Youth Detention Center to aim at the principle of education and the complete formation of the personality. The second part includes the elaboration of the research and the description of the methodology, which was followed for the conduct of its results. The research data and the questions are analyzed, the means and the date collection procedure are described, as well as the results, which were obtained by the representative sample. In the end of thesis are presented both the limitations and the future proposals for further investigation of the juvenile’s delinquent quality of life in the Special Youth Detention Centers of Greece. Additionally, there is a reference at the bibliographical sources that were used in the review and writing process of this thesis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι ανήλικοι κρατούμενοι στα Ειδικά Καταστήματα Κράτησης Νέων στην Ελλάδα: Συνθήκες εγκλεισμού, εκπαίδευσης και επανένταξης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδημητρίου Μαρία","Papadimitriou Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η εργασία που ακολουθεί αφορά τη νεανική παραβατικότητα και εγκληματικότητα και δη τους ανηλίκους κρατουμένους, στους οποίους έχει επιβληθεί το περιοριστικό μέτρο της τοποθέτησης σε Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων και χωρίζεται σε δύο μέρη: το θεωρητικό μέρος και το ερευνητικό μέρος. Το πρώτο μέρος διακρίνεται σε επιμέρους υποκεφάλαια, που αντιστοιχούν τόσο στα αίτια, που προκαλούν το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας όσο και στο θεσμικό πλαίσιο, που το περιβάλλει. Επίσης, σε καθένα υποκεφάλαιο περιγράφονται αναλυτικά οι θεωρίες, που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς για το συγκεκριμένο φαινόμενο, καθώς και οι νόμοι και οι συμβάσεις, που έχουν θεσπιστεί για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ανηλίκων κρατουμένων. Στο πρώτο υποκεφάλαιο παρουσιάζεται η αναγκαιότητα βιβλιογραφικής ανασκόπησης του φαινομένου της παραβατικότητας των ανηλίκων, καθώς και οι στόχοι αλλά και οι σκοποί, που επιδιώκονται να εκπληρωθούν με την παρούσα εργασία. Αρχικά, επιχειρείται η εννοιολογική αποσαφήνιση των όρων, που αποτελούν τον κεντρικό άξονα του ζητήματος, που πραγματευόμαστε, ώστε να οριοθετηθούν με απόλυτη σαφήνεια και ευκρίνεια. Στο δεύτερο υποκεφάλαιο παρατηρούμε τη διαχρονική εξέλιξη της παραβατικότητας των ανηλίκων από τις απαρχές του 19ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα με βάση τα στατιστικά στοιχεία των εγκληματολογικών υπηρεσιών και των μηχανισμών του ποινικού συστήματος, όπως αυτά καταγράφηκαν ανά εποχή. Η ποινική μεταχείριση τους καθοριζόταν σε μεγάλο βαθμό από την κοινωνική αντίδραση προς τα αδικήματα και τις παραβάσεις, που είχαν διαπράξει. Γι’ αυτό το λόγο, είχαν δημιουργηθεί ειδικά διαμορφωμένοι χώροι και άσυλα, για να στεγάσουν τα ατίθασα και δυσανάγωγα παιδιά. Ως μέσο σωφρονισμού τους χρησιμοποιούσαν την εργασία και τη θρησκευτική λατρεία, τα οποία πιστεύονταν ότι θα μπορούσαν να διορθώσουν τη συμπεριφορά τους. Στην Ελλάδα μεγάλη άνθηση είχε το φιλανθρωπικό κίνημα των αστών εύπορων κύριων και κυρίως κυριών, οι οποίες προσπαθούσαν να προσφέρουν τη βοήθεια τους με την παροχή ειδών πρώτης ανάγκης σε όσους ανηλίκους βρίσκονταν εν ηθικώ κινδύνω. Στο τρίτο υποκεφάλαιο παρατίθενται όλες οι θεωρίες, οι οποίες έχουν προταθεί στο πεδίο της παραβατικότητας των ανηλίκων υπογραμμίζοντας τους λόγους, για τους οποίους ένα άτομο μπορεί να αναπτύξει παραβατική συμπεριφορά. Ιδιαίτερα έντονη είναι η επίδραση της αρχαιοελληνικής σκέψης και της κλασικής και θετικής σχολής εγκληματολογίας, οι οποίες επιχείρησαν να ερμηνεύσουν την εγκληματική σκέψη και δράση, καθώς αποτέλεσαν το υπόβαθρο για τη διατύπωση και των υπολοίπων θεωριών, όπως των ψυχολογικών και των κοινωνιολογικο – πολιτισμικών. Αξιοσημείωτο, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι δεν περιορίστηκαν μόνο στους παράγοντες γένεσης της εγκληματικότητας αλλά έθεσαν και τα θεμέλια του ποινικού συστήματος έως ότου πάρει τη σημερινή του μορφή. Στο τέταρτο υποκεφάλαιο βλέπουμε το θεσμικό πλαίσιο, που διέπει το δίκαιο των ανηλίκων παραβατικών, που θεωρούνται ως ύποπτοι ή κατηγορούμενοι για την τέλεση μίας παραβατικής ή εγκληματικής πράξης σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα του 1950 και την ισχύουσα ποινική νομοθεσία. Συγχρόνως, γίνεται λόγος και για τα διεθνή κείμενα και συμβάσεις, οι οποίες συμβάλλουν στην προάσπιση και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού σε κάθε στάδιο της ποινικής διαδικασίας, ώστε κάθε μέτρο, που του επιβάλλεται είτε αναμορφωτικό ή θεραπευτικό είτε περιορισμός σε Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων να αποσκοπεί στην αρχή της διαπαιδαγώγησης του και της ολόπλευρης διαμόρφωσης της προσωπικότητάς του. Στο δεύτερο μέρος περιλαμβάνεται η εκπόνηση της έρευνας και η περιγραφή της μεθοδολογίας, που ακολουθήθηκε για τη διεξαγωγή των αποτελεσμάτων της. Αναλύονται τα ερευνητικά δεδομένα και ερωτήματα, περιγράφονται τα μέσα και η διαδικασία συλλογής δεδομένων, καθώς και τα αποτελέσματα, που προέκυψαν από το αντιπροσωπευτικό δείγμα, που συλλέχθηκε. Στο τέλος της εργασίας παρατίθενται τόσο οι περιορισμοί όσο και οι προτάσεις για μελλοντική διερεύνηση της ποιότητας ζωής των ανηλίκων κρατουμένων στα Ειδικά Καταστήματα Κράτησης της Ελλάδας. Επιπλέον, αναφέρονται και οι βιβλιογραφικές πηγές, που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διαδικασία ανασκόπησης και συγγραφής της παρούσας εργασίας.","The following thesis concerns juvenile delinquency and criminality and mainly the juvenile detainees to whom it has been imposed the restrictive measure of placement in a Special Youth Detention Center and is divided into two parts: the theoretical part and the research part. The first part consists of subchapters, which correspond both to the reasons that cause the phenomenon of juvenile delinquency and to the institutional framework that encloses it. Also, each subchapter describes in detail the theories that have been formulated for this specific phenomenon from time to time, as well as the laws and the conventions that have been enacted for the preservation of the juvenile detainee’s rights. The first subchapter presents the need for a bibliographic review of the phenomenon of juvenile delinquency, as well as the purposes and the goals, which are sought to be fulfilled with this thesis. At first, it is attempted to conceptualize and clarify the terms, which are the central core of this topic, that we are dealing with, in order to set limits with absolute clarity. In the second subchapter we observe the timeless evolution of juvenile delinquency from the beginning of the 19th century till the end of the 20th century based on the statistics of the criminal services and the mechanisms of the criminal justice system, as they were recorded per era. Their penal treatment was determined in a large scale by the social reaction towards the offenses and the crimes that they had committed. For this reason, specifically designed areas, places and asylums were created to accommodate the intractable and uneducated children. They used the labor and the religious worship as means of punishment and reformation, which were believed that could correct their behavior. In Greece the charitable movement of wealthy gentlemen and especially ladies bourgeois, who were trying to offer their help by providing the poor minors, who were in danger with the necessities. The third subchapter contains all the theories that have been proposed in the field of the juvenile delinquency underlining the reasons in which an individual may develop a delinquent behavior. Strongly intense is the influence of the Ancient Greek thought and the classical and positive faculty of criminology, which attempted to interpret the criminal thought and action, as they constituted the basis of the rest theories formulation, such as psychological and sociological – cultural theories. However, it is remarkable that they didn’t set limits only to the factors that cause the development and the emergence of the crime, but they also set the foundations of the criminal justice system till it took its own current form. In the fourth subchapter, we notice the institutional framework, which governs the penal law of the juvenile delinquents, who are considered to be suspects or being accused of committing an offense or a crime according to the Penal Code of 1950 and the valid criminal legislation. At the same time, there is a reference at the international texts and conventions, which contribute to the protection and the advancement of each child’s rights in every single stage of the penal process, so that any measure, which is imposed on him, whether it is rehabilitative or therapeutic or confinement in a Special Youth Detention Center to aim at the principle of education and the complete formation of the personality. The second part includes the elaboration of the research and the description of the methodology, which was followed for the conduct of its results. The research data and the questions are analyzed, the means and the date collection procedure are described, as well as the results, which were obtained by the representative sample. In the end of thesis are presented both the limitations and the future proposals for further investigation of the juvenile’s delinquent quality of life in the Special Youth Detention Centers of Greece. Additionally, there is a reference at the bibliographical sources that were used in the review and writing process of this thesis."],"dc:identifier":["uoadl:2969457","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969457"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι ανήλικοι κρατούμενοι στα Ειδικά Καταστήματα Κράτησης Νέων στην Ελλάδα: Συνθήκες εγκλεισμού, εκπαίδευσης και επανένταξης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:33Z"}