{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969514"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969514","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"H ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ: προκλήσεις και προοπτικές","abstract":"H Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τις εισαγωγές ενεργειακών πόρων από τρίτες χώρες για να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες των κρατών-μελών της καθώς η εγχώρια παραγωγή τους δεν επαρκεί. Η μεγάλη ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ από μικρό αριθμό προμηθευτών την καθιστούν ιδιαίτερα ευάλωτη, θέτοντας σε κίνδυνο την ενεργειακή της ασφάλεια. Αυτό έγινε ιδιαίτερα εμφανές έπειτα από το ξέσπασμα των δύο ρωσο-ουκρανικών ενεργειακών κρίσεων το 2006 και το 2009. Έκτοτε, η Ένωση έχει αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες για να περιορίσει την ενεργειακή της εξάρτηση, ιδιαίτερα από τη Ρωσία που αποτελεί τον σημαντικότερο προμηθευτή της, και να αυξήσει την ενεργειακή της ασφάλεια μέσα από την προώθηση δράσεων για τη διαφοροποίηση των προμηθευτών, των πηγών και των διαμετακομιστικών διαδρομών, την υλοποίηση της Εσωτερικής Αγοράς Ενέργειας και της Ενεργειακής Ένωσης και την ανάπτυξη μιας κοινής ενεργειακής πολιτικής. Στο πλαίσιο της διαφοροποίησης η ΕΕ αναζητά εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού στα ενεργειακά αποθέματα των κρατών της Κασπίας και της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και στην εισαγωγή LNG από τις ΗΠΑ. Εισάγοντας ενέργεια στην ευρωπαϊκή αγορά από νέους προμηθευτές η Ένωση επιτυγχάνει και το στόχο της διαφοροποίησης των διόδων διαμετακόμισης. Τέλος, η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και η συνεισφορά τους στην εγχώρια παραγωγή και κατανάλωση ενέργειας στην ΕΕ δύναται να μειώσει σημαντικά την ανάγκη για εισαγωγές, καθιστώντας την Ένωση περισσότερο αυτάρκη, συμβάλλοντας παράλληλα και στην άμβλυνση της κλιματικής αλλαγής.","abstract_html":"H Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τις εισαγωγές ενεργειακών πόρων από τρίτες χώρες για να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες των κρατών-μελών της καθώς η εγχώρια παραγωγή τους δεν επαρκεί. Η μεγάλη ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ από μικρό αριθμό προμηθευτών την καθιστούν ιδιαίτερα ευάλωτη, θέτοντας σε κίνδυνο την ενεργειακή της ασφάλεια. Αυτό έγινε ιδιαίτερα εμφανές έπειτα από το ξέσπασμα των δύο ρωσο-ουκρανικών ενεργειακών κρίσεων το 2006 και το 2009. Έκτοτε, η Ένωση έχει αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες για να περιορίσει την ενεργειακή της εξάρτηση, ιδιαίτερα από τη Ρωσία που αποτελεί τον σημαντικότερο προμηθευτή της, και να αυξήσει την ενεργειακή της ασφάλεια μέσα από την προώθηση δράσεων για τη διαφοροποίηση των προμηθευτών, των πηγών και των διαμετακομιστικών διαδρομών, την υλοποίηση της Εσωτερικής Αγοράς Ενέργειας και της Ενεργειακής Ένωσης και την ανάπτυξη μιας κοινής ενεργειακής πολιτικής. Στο πλαίσιο της διαφοροποίησης η ΕΕ αναζητά εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού στα ενεργειακά αποθέματα των κρατών της Κασπίας και της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και στην εισαγωγή LNG από τις ΗΠΑ. Εισάγοντας ενέργεια στην ευρωπαϊκή αγορά από νέους προμηθευτές η Ένωση επιτυγχάνει και το στόχο της διαφοροποίησης των διόδων διαμετακόμισης. Τέλος, η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και η συνεισφορά τους στην εγχώρια παραγωγή και κατανάλωση ενέργειας στην ΕΕ δύναται να μειώσει σημαντικά την ανάγκη για εισαγωγές, καθιστώντας την Ένωση περισσότερο αυτάρκη, συμβάλλοντας παράλληλα και στην άμβλυνση της κλιματικής αλλαγής.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυρίου Σοφία","Kyriou Sophia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:33Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969514"],"render_values":[{"text":"uoadl:2969514","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969514","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969514","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2969514","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυρίου Σοφία","Kyriou Sophia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969514","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969514"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τις εισαγωγές ενεργειακών πόρων από τρίτες χώρες για να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες των κρατών-μελών της καθώς η εγχώρια παραγωγή τους δεν επαρκεί. Η μεγάλη ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ από μικρό αριθμό προμηθευτών την καθιστούν ιδιαίτερα ευάλωτη, θέτοντας σε κίνδυνο την ενεργειακή της ασφάλεια. Αυτό έγινε ιδιαίτερα εμφανές έπειτα από το ξέσπασμα των δύο ρωσο-ουκρανικών ενεργειακών κρίσεων το 2006 και το 2009. Έκτοτε, η Ένωση έχει αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες για να περιορίσει την ενεργειακή της εξάρτηση, ιδιαίτερα από τη Ρωσία που αποτελεί τον σημαντικότερο προμηθευτή της, και να αυξήσει την ενεργειακή της ασφάλεια μέσα από την προώθηση δράσεων για τη διαφοροποίηση των προμηθευτών, των πηγών και των διαμετακομιστικών διαδρομών, την υλοποίηση της Εσωτερικής Αγοράς Ενέργειας και της Ενεργειακής Ένωσης και την ανάπτυξη μιας κοινής ενεργειακής πολιτικής. Στο πλαίσιο της διαφοροποίησης η ΕΕ αναζητά εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού στα ενεργειακά αποθέματα των κρατών της Κασπίας και της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και στην εισαγωγή LNG από τις ΗΠΑ. Εισάγοντας ενέργεια στην ευρωπαϊκή αγορά από νέους προμηθευτές η Ένωση επιτυγχάνει και το στόχο της διαφοροποίησης των διόδων διαμετακόμισης. Τέλος, η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και η συνεισφορά τους στην εγχώρια παραγωγή και κατανάλωση ενέργειας στην ΕΕ δύναται να μειώσει σημαντικά την ανάγκη για εισαγωγές, καθιστώντας την Ένωση περισσότερο αυτάρκη, συμβάλλοντας παράλληλα και στην άμβλυνση της κλιματικής αλλαγής.","European Union strongly depends on energy imports from third countries in order to fulfill the energy needs of its member states, while its internal production is inadequate. The great EU's energy dependence from a small number of suppliers jeopardizes Union's energy security. That became particularly obvious after the two Russo-Ukrainian energy crises in 2006 and 2009. Since then, the EU has taken important initiatives in order to lessen its energy dependence, mainly from Russia, which is Union's biggest supplier, and to increase its energy security through the diversification of suppliers, resources and transit routes, the implementation of the Internal Energy Market and the Energy Union and the development of a common energy policy. Regarding the diversification, the EU seeks alternative sources of supply from the countries of the Caspian and the Eastern Mediterranean regions, as well as LNG imports from the USA. By importing energy into the European market from new suppliers, the EU manages also to diversify the transit routes. Last but not least, the development of the Renewable Energy Resources and their contribution in the internal energy production and consumption in the Union, can minimize significantly the need for imports and they will also help in the fight against climate change."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["H ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ: προκλήσεις και προοπτικές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυρίου Σοφία","Kyriou Sophia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["H Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τις εισαγωγές ενεργειακών πόρων από τρίτες χώρες για να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες των κρατών-μελών της καθώς η εγχώρια παραγωγή τους δεν επαρκεί. Η μεγάλη ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ από μικρό αριθμό προμηθευτών την καθιστούν ιδιαίτερα ευάλωτη, θέτοντας σε κίνδυνο την ενεργειακή της ασφάλεια. Αυτό έγινε ιδιαίτερα εμφανές έπειτα από το ξέσπασμα των δύο ρωσο-ουκρανικών ενεργειακών κρίσεων το 2006 και το 2009. Έκτοτε, η Ένωση έχει αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες για να περιορίσει την ενεργειακή της εξάρτηση, ιδιαίτερα από τη Ρωσία που αποτελεί τον σημαντικότερο προμηθευτή της, και να αυξήσει την ενεργειακή της ασφάλεια μέσα από την προώθηση δράσεων για τη διαφοροποίηση των προμηθευτών, των πηγών και των διαμετακομιστικών διαδρομών, την υλοποίηση της Εσωτερικής Αγοράς Ενέργειας και της Ενεργειακής Ένωσης και την ανάπτυξη μιας κοινής ενεργειακής πολιτικής. Στο πλαίσιο της διαφοροποίησης η ΕΕ αναζητά εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού στα ενεργειακά αποθέματα των κρατών της Κασπίας και της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και στην εισαγωγή LNG από τις ΗΠΑ. Εισάγοντας ενέργεια στην ευρωπαϊκή αγορά από νέους προμηθευτές η Ένωση επιτυγχάνει και το στόχο της διαφοροποίησης των διόδων διαμετακόμισης. Τέλος, η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και η συνεισφορά τους στην εγχώρια παραγωγή και κατανάλωση ενέργειας στην ΕΕ δύναται να μειώσει σημαντικά την ανάγκη για εισαγωγές, καθιστώντας την Ένωση περισσότερο αυτάρκη, συμβάλλοντας παράλληλα και στην άμβλυνση της κλιματικής αλλαγής.","European Union strongly depends on energy imports from third countries in order to fulfill the energy needs of its member states, while its internal production is inadequate. The great EU's energy dependence from a small number of suppliers jeopardizes Union's energy security. That became particularly obvious after the two Russo-Ukrainian energy crises in 2006 and 2009. Since then, the EU has taken important initiatives in order to lessen its energy dependence, mainly from Russia, which is Union's biggest supplier, and to increase its energy security through the diversification of suppliers, resources and transit routes, the implementation of the Internal Energy Market and the Energy Union and the development of a common energy policy. Regarding the diversification, the EU seeks alternative sources of supply from the countries of the Caspian and the Eastern Mediterranean regions, as well as LNG imports from the USA. By importing energy into the European market from new suppliers, the EU manages also to diversify the transit routes. Last but not least, the development of the Renewable Energy Resources and their contribution in the internal energy production and consumption in the Union, can minimize significantly the need for imports and they will also help in the fight against climate change."],"dc:identifier":["uoadl:2969514","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969514"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["H ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ: προκλήσεις και προοπτικές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:33Z"}