{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969600"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969600","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση του θεραπευτικού σχήματος με την εμφάνιση καρδιοτοξικότητας σε γυναίκες με καρκίνο μαστού","abstract":"Εισαγωγή: Οι επιπλοκές της θεραπείας του καρκίνου μαστού στο καρδιαγγειακό σύστημα καλύπτουν όλο το φάσμα των καρδιολογικών νοσημάτων και επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η εκτίμηση της συχνότητας εμφάνισης καρδιοτοξικότητας από τη χορηγούμενη αντινεοπλασματική θεραπεία σε γυναίκες με καρκίνο μαστού. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 111 γυναίκες με καρκίνο μαστού που υποβλήθηκαν σε αντινεοπλασματική αγωγή στην Ογκολογική Κλινική του ΓΟΝΚ Οι «Άγιοι Ανάργυροι». Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από την καρδιολογική εξέταση και την υπερηχογραφική/ απεικονιστική εξέταση. Αποτελέσματα: Το 58,2% του δείγματος έπασχε από πορογενή διηθητικό καρκίνο, το 17,3% από διηθητικό λοβιακό και το 24,5% από μη ειδικού τύπου και μη διηθητικό τύπου. Το στάδιο της νόσου στο 25,2% των ασθενών ήταν σταδίου Ι, στο 32,4% σταδίου ΙΙ, στο 21,3% σταδίου ΙΙΙ, ενώ μεταστατική νόσου σταδίου ΙV διαπιστώθηκε στο 21,3%. Το 47,3% του εξέφραζε τον υποδοχέα HER-2 ενώ το 53,7% του δείγματος ήταν HER-2 αρνητικό. Παθολογικό αρχικό κλάσμα εξώθησης (κάτω από 55%) είχε το 9,1% του δείγματος, ενώ μετά τη θεραπεία το 25,5%. Καρδιοτοξικότητα οφειλόμενη στην αντινεοπλασμτική αγωγή εμφάνισε το 19,1%. Το 10,9% του δείγματος χρειάστηκε να νοσηλευτεί ή και να ξεκινήσει αγωγή λόγω μυοκαρδιακής τοξικότητας, ενώ το 5,5% χρειάστηκε να διακόψει οριστικά την αντινεοπλασματική θεραπεία. Βρέθηκε αρνητική συσχέτιση της ηλικίας κατά τη διάγνωση με το κλάσμα εξώθησης πριν την έναρξη θεραπείας, p=0,012, και το κλάσμα εξώθησης στην αρχή του δεύτερου θεραπευτικού σχήματος, p=0,006. Ο δείκτης μάζας σώματος είχε αρνητική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης πριν την έναρξη θεραπείας, p=0,0015, και με το κλάσμα εξώθησης στην αρχή του δεύτερου σχήματος, p=0,010. H ηλικία εμμηνόπαυσης είχε θετική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης κατά την έναρξη θεραπείας, p=0,018, καθώς και με το κλάσμα εξώθησης κατά την έναρξη του δεύτερου θεραπευτικού σχήματος, p=0,015, και αρνητική συσχέτιση με τη διάρκεια θεραπείας σε έτη. Το αρχικό κλάσμα εξώθησης είχε θετική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης στην αρχή του δεύτερου θεραπευτικού σχήματος και το κλάσμα εξώθησης στο τέλος των θεραπειών, p=0,010 και αρνητική συσχέτιση με την διάρκεια των θεραπειών, p=0,025. Καρδιοτοξικότητα συχνότερα εμφάνισαν οι ασθενείς που έλαβαν ανθρακυκλίνες σε συνδυασμό με επιρουβικίνη ή και αντιΗΕR2 αγωγή στο πρώτο, δεύτερο και τρίτο σχήμα, p<0,05. Συμπέρασμα: Η συχνότητα και το είδος της καρδιοτοξικότητας εξαρτάται από το είδος του χημειοθεραπευτικού φαρμάκου, αλλά και από άλλους κλινικούς παράγοντες.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι επιπλοκές της θεραπείας του καρκίνου μαστού στο καρδιαγγειακό σύστημα καλύπτουν όλο το φάσμα των καρδιολογικών νοσημάτων και επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η εκτίμηση της συχνότητας εμφάνισης καρδιοτοξικότητας από τη χορηγούμενη αντινεοπλασματική θεραπεία σε γυναίκες με καρκίνο μαστού. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 111 γυναίκες με καρκίνο μαστού που υποβλήθηκαν σε αντινεοπλασματική αγωγή στην Ογκολογική Κλινική του ΓΟΝΚ Οι «Άγιοι Ανάργυροι». Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από την καρδιολογική εξέταση και την υπερηχογραφική/ απεικονιστική εξέταση. Αποτελέσματα: Το 58,2% του δείγματος έπασχε από πορογενή διηθητικό καρκίνο, το 17,3% από διηθητικό λοβιακό και το 24,5% από μη ειδικού τύπου και μη διηθητικό τύπου. Το στάδιο της νόσου στο 25,2% των ασθενών ήταν σταδίου Ι, στο 32,4% σταδίου ΙΙ, στο 21,3% σταδίου ΙΙΙ, ενώ μεταστατική νόσου σταδίου ΙV διαπιστώθηκε στο 21,3%. Το 47,3% του εξέφραζε τον υποδοχέα HER-2 ενώ το 53,7% του δείγματος ήταν HER-2 αρνητικό. Παθολογικό αρχικό κλάσμα εξώθησης (κάτω από 55%) είχε το 9,1% του δείγματος, ενώ μετά τη θεραπεία το 25,5%. Καρδιοτοξικότητα οφειλόμενη στην αντινεοπλασμτική αγωγή εμφάνισε το 19,1%. Το 10,9% του δείγματος χρειάστηκε να νοσηλευτεί ή και να ξεκινήσει αγωγή λόγω μυοκαρδιακής τοξικότητας, ενώ το 5,5% χρειάστηκε να διακόψει οριστικά την αντινεοπλασματική θεραπεία. Βρέθηκε αρνητική συσχέτιση της ηλικίας κατά τη διάγνωση με το κλάσμα εξώθησης πριν την έναρξη θεραπείας, p=0,012, και το κλάσμα εξώθησης στην αρχή του δεύτερου θεραπευτικού σχήματος, p=0,006. Ο δείκτης μάζας σώματος είχε αρνητική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης πριν την έναρξη θεραπείας, p=0,0015, και με το κλάσμα εξώθησης στην αρχή του δεύτερου σχήματος, p=0,010. H ηλικία εμμηνόπαυσης είχε θετική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης κατά την έναρξη θεραπείας, p=0,018, καθώς και με το κλάσμα εξώθησης κατά την έναρξη του δεύτερου θεραπευτικού σχήματος, p=0,015, και αρνητική συσχέτιση με τη διάρκεια θεραπείας σε έτη. Το αρχικό κλάσμα εξώθησης είχε θετική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης στην αρχή του δεύτερου θεραπευτικού σχήματος και το κλάσμα εξώθησης στο τέλος των θεραπειών, p=0,010 και αρνητική συσχέτιση με την διάρκεια των θεραπειών, p=0,025. Καρδιοτοξικότητα συχνότερα εμφάνισαν οι ασθενείς που έλαβαν ανθρακυκλίνες σε συνδυασμό με επιρουβικίνη ή και αντιΗΕR2 αγωγή στο πρώτο, δεύτερο και τρίτο σχήμα, p&lt;0,05. Συμπέρασμα: Η συχνότητα και το είδος της καρδιοτοξικότητας εξαρτάται από το είδος του χημειοθεραπευτικού φαρμάκου, αλλά και από άλλους κλινικούς παράγοντες.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλευρογιάννη Φανή","Alevrogianni Fani"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969600"],"render_values":[{"text":"uoadl:2969600","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969600","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969600","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2969600","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλευρογιάννη Φανή","Alevrogianni Fani"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969600","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969600"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι επιπλοκές της θεραπείας του καρκίνου μαστού στο καρδιαγγειακό σύστημα καλύπτουν όλο το φάσμα των καρδιολογικών νοσημάτων και επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η εκτίμηση της συχνότητας εμφάνισης καρδιοτοξικότητας από τη χορηγούμενη αντινεοπλασματική θεραπεία σε γυναίκες με καρκίνο μαστού. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 111 γυναίκες με καρκίνο μαστού που υποβλήθηκαν σε αντινεοπλασματική αγωγή στην Ογκολογική Κλινική του ΓΟΝΚ Οι «Άγιοι Ανάργυροι». Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από την καρδιολογική εξέταση και την υπερηχογραφική/ απεικονιστική εξέταση. Αποτελέσματα: Το 58,2% του δείγματος έπασχε από πορογενή διηθητικό καρκίνο, το 17,3% από διηθητικό λοβιακό και το 24,5% από μη ειδικού τύπου και μη διηθητικό τύπου. Το στάδιο της νόσου στο 25,2% των ασθενών ήταν σταδίου Ι, στο 32,4% σταδίου ΙΙ, στο 21,3% σταδίου ΙΙΙ, ενώ μεταστατική νόσου σταδίου ΙV διαπιστώθηκε στο 21,3%. Το 47,3% του εξέφραζε τον υποδοχέα HER-2 ενώ το 53,7% του δείγματος ήταν HER-2 αρνητικό. Παθολογικό αρχικό κλάσμα εξώθησης (κάτω από 55%) είχε το 9,1% του δείγματος, ενώ μετά τη θεραπεία το 25,5%. Καρδιοτοξικότητα οφειλόμενη στην αντινεοπλασμτική αγωγή εμφάνισε το 19,1%. Το 10,9% του δείγματος χρειάστηκε να νοσηλευτεί ή και να ξεκινήσει αγωγή λόγω μυοκαρδιακής τοξικότητας, ενώ το 5,5% χρειάστηκε να διακόψει οριστικά την αντινεοπλασματική θεραπεία. Βρέθηκε αρνητική συσχέτιση της ηλικίας κατά τη διάγνωση με το κλάσμα εξώθησης πριν την έναρξη θεραπείας, p=0,012, και το κλάσμα εξώθησης στην αρχή του δεύτερου θεραπευτικού σχήματος, p=0,006. Ο δείκτης μάζας σώματος είχε αρνητική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης πριν την έναρξη θεραπείας, p=0,0015, και με το κλάσμα εξώθησης στην αρχή του δεύτερου σχήματος, p=0,010. H ηλικία εμμηνόπαυσης είχε θετική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης κατά την έναρξη θεραπείας, p=0,018, καθώς και με το κλάσμα εξώθησης κατά την έναρξη του δεύτερου θεραπευτικού σχήματος, p=0,015, και αρνητική συσχέτιση με τη διάρκεια θεραπείας σε έτη. Το αρχικό κλάσμα εξώθησης είχε θετική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης στην αρχή του δεύτερου θεραπευτικού σχήματος και το κλάσμα εξώθησης στο τέλος των θεραπειών, p=0,010 και αρνητική συσχέτιση με την διάρκεια των θεραπειών, p=0,025. Καρδιοτοξικότητα συχνότερα εμφάνισαν οι ασθενείς που έλαβαν ανθρακυκλίνες σε συνδυασμό με επιρουβικίνη ή και αντιΗΕR2 αγωγή στο πρώτο, δεύτερο και τρίτο σχήμα, p<0,05. Συμπέρασμα: Η συχνότητα και το είδος της καρδιοτοξικότητας εξαρτάται από το είδος του χημειοθεραπευτικού φαρμάκου, αλλά και από άλλους κλινικούς παράγοντες.","Introduction: Αntineoplastic drug combinations that are used in breast cancer therapy have undesirable effects on cardiovascular system, with a broad spectrum of diseases, while the patients’ quality of life undergoes a negative impact. Aim: The aim of this study was to estimate the incidence of cardiotoxicity from antineoplastic therapy in women with breast cancer. Materials and Methods: The sample of the study consisted of 111 women with breast cancer who underwent antineoplastic treatment at the General Oncological Hospital of Kifisia \"Agioi Anargyroi\". Throughout the process, data were collected from the cardiological examination and the ultrasound / imaging examination. Results: 58.2% of the sample was diagnosed with invasive ductal carcinoma, 17.3% with invasive lobular cancer and 24.5% from non-specific type and non-invasive type. The disease stage in 25.2% of patients was stage I, in 32.4% stage II, in 21.3% stage III, while metastatic (stage IV) disease was found in 21.3%. 47.3% of the patients expressed the HER-2 receptor while 53.7% of the sample was HER-2 negative.Furthermore, abnormal initial ejection fraction (below 55%) was found at 9.1% of the sample, while after treatment it was 25.5%. Cardiotoxicity due to antineoplastic treatment was 19.1%. 10.9% of the sample had to be treated for myocardial toxicity, while 5.5% had to withdraw antineoplastic therapy. A negative correlation was found between age at diagnosis and ejection fraction before starting treatment, p = 0.012, and ejection fraction at the beginning of the second treatment regimen, p = 0.006. Body mass index had negative correlation with the ejection fraction before starting treatment, p = 0.0015, and with ejection fraction at the beginning of the second regimen, p = 0.010. Regarding menopausal age, it had positive correlation with the ejection fraction at the beginning of treatment, p = 0.018, as well as with the ejection fraction at the beginning of the second treatment regimen, p = 0.015, and negative correlation with the duration of treatment in years. The initial ejection fraction had positive correlation with the ejection fraction at the beginning of the second treatment regimen and the ejection fraction at the end of the treatments, p = 0.010 and negative correlation with the duration of the treatments, p = 0.025. Finally, cardiotoxicity was more frequent in patients receiving anthracyclines in combination with epirubicin and/or antiHER2 treatment in the first, second and third treatment regimen, p <0.05. Conclusion: The frequency and type of cardiotoxicity depends on the type of antineoplastic drug, but also on other clinical factors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση του θεραπευτικού σχήματος με την εμφάνιση καρδιοτοξικότητας σε γυναίκες με καρκίνο μαστού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλευρογιάννη Φανή","Alevrogianni Fani"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι επιπλοκές της θεραπείας του καρκίνου μαστού στο καρδιαγγειακό σύστημα καλύπτουν όλο το φάσμα των καρδιολογικών νοσημάτων και επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η εκτίμηση της συχνότητας εμφάνισης καρδιοτοξικότητας από τη χορηγούμενη αντινεοπλασματική θεραπεία σε γυναίκες με καρκίνο μαστού. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 111 γυναίκες με καρκίνο μαστού που υποβλήθηκαν σε αντινεοπλασματική αγωγή στην Ογκολογική Κλινική του ΓΟΝΚ Οι «Άγιοι Ανάργυροι». Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από την καρδιολογική εξέταση και την υπερηχογραφική/ απεικονιστική εξέταση. Αποτελέσματα: Το 58,2% του δείγματος έπασχε από πορογενή διηθητικό καρκίνο, το 17,3% από διηθητικό λοβιακό και το 24,5% από μη ειδικού τύπου και μη διηθητικό τύπου. Το στάδιο της νόσου στο 25,2% των ασθενών ήταν σταδίου Ι, στο 32,4% σταδίου ΙΙ, στο 21,3% σταδίου ΙΙΙ, ενώ μεταστατική νόσου σταδίου ΙV διαπιστώθηκε στο 21,3%. Το 47,3% του εξέφραζε τον υποδοχέα HER-2 ενώ το 53,7% του δείγματος ήταν HER-2 αρνητικό. Παθολογικό αρχικό κλάσμα εξώθησης (κάτω από 55%) είχε το 9,1% του δείγματος, ενώ μετά τη θεραπεία το 25,5%. Καρδιοτοξικότητα οφειλόμενη στην αντινεοπλασμτική αγωγή εμφάνισε το 19,1%. Το 10,9% του δείγματος χρειάστηκε να νοσηλευτεί ή και να ξεκινήσει αγωγή λόγω μυοκαρδιακής τοξικότητας, ενώ το 5,5% χρειάστηκε να διακόψει οριστικά την αντινεοπλασματική θεραπεία. Βρέθηκε αρνητική συσχέτιση της ηλικίας κατά τη διάγνωση με το κλάσμα εξώθησης πριν την έναρξη θεραπείας, p=0,012, και το κλάσμα εξώθησης στην αρχή του δεύτερου θεραπευτικού σχήματος, p=0,006. Ο δείκτης μάζας σώματος είχε αρνητική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης πριν την έναρξη θεραπείας, p=0,0015, και με το κλάσμα εξώθησης στην αρχή του δεύτερου σχήματος, p=0,010. H ηλικία εμμηνόπαυσης είχε θετική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης κατά την έναρξη θεραπείας, p=0,018, καθώς και με το κλάσμα εξώθησης κατά την έναρξη του δεύτερου θεραπευτικού σχήματος, p=0,015, και αρνητική συσχέτιση με τη διάρκεια θεραπείας σε έτη. Το αρχικό κλάσμα εξώθησης είχε θετική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης στην αρχή του δεύτερου θεραπευτικού σχήματος και το κλάσμα εξώθησης στο τέλος των θεραπειών, p=0,010 και αρνητική συσχέτιση με την διάρκεια των θεραπειών, p=0,025. Καρδιοτοξικότητα συχνότερα εμφάνισαν οι ασθενείς που έλαβαν ανθρακυκλίνες σε συνδυασμό με επιρουβικίνη ή και αντιΗΕR2 αγωγή στο πρώτο, δεύτερο και τρίτο σχήμα, p<0,05. Συμπέρασμα: Η συχνότητα και το είδος της καρδιοτοξικότητας εξαρτάται από το είδος του χημειοθεραπευτικού φαρμάκου, αλλά και από άλλους κλινικούς παράγοντες.","Introduction: Αntineoplastic drug combinations that are used in breast cancer therapy have undesirable effects on cardiovascular system, with a broad spectrum of diseases, while the patients’ quality of life undergoes a negative impact. Aim: The aim of this study was to estimate the incidence of cardiotoxicity from antineoplastic therapy in women with breast cancer. Materials and Methods: The sample of the study consisted of 111 women with breast cancer who underwent antineoplastic treatment at the General Oncological Hospital of Kifisia \"Agioi Anargyroi\". Throughout the process, data were collected from the cardiological examination and the ultrasound / imaging examination. Results: 58.2% of the sample was diagnosed with invasive ductal carcinoma, 17.3% with invasive lobular cancer and 24.5% from non-specific type and non-invasive type. The disease stage in 25.2% of patients was stage I, in 32.4% stage II, in 21.3% stage III, while metastatic (stage IV) disease was found in 21.3%. 47.3% of the patients expressed the HER-2 receptor while 53.7% of the sample was HER-2 negative.Furthermore, abnormal initial ejection fraction (below 55%) was found at 9.1% of the sample, while after treatment it was 25.5%. Cardiotoxicity due to antineoplastic treatment was 19.1%. 10.9% of the sample had to be treated for myocardial toxicity, while 5.5% had to withdraw antineoplastic therapy. A negative correlation was found between age at diagnosis and ejection fraction before starting treatment, p = 0.012, and ejection fraction at the beginning of the second treatment regimen, p = 0.006. Body mass index had negative correlation with the ejection fraction before starting treatment, p = 0.0015, and with ejection fraction at the beginning of the second regimen, p = 0.010. Regarding menopausal age, it had positive correlation with the ejection fraction at the beginning of treatment, p = 0.018, as well as with the ejection fraction at the beginning of the second treatment regimen, p = 0.015, and negative correlation with the duration of treatment in years. The initial ejection fraction had positive correlation with the ejection fraction at the beginning of the second treatment regimen and the ejection fraction at the end of the treatments, p = 0.010 and negative correlation with the duration of the treatments, p = 0.025. Finally, cardiotoxicity was more frequent in patients receiving anthracyclines in combination with epirubicin and/or antiHER2 treatment in the first, second and third treatment regimen, p <0.05. Conclusion: The frequency and type of cardiotoxicity depends on the type of antineoplastic drug, but also on other clinical factors."],"dc:identifier":["uoadl:2969600","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969600"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση του θεραπευτικού σχήματος με την εμφάνιση καρδιοτοξικότητας σε γυναίκες με καρκίνο μαστού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:35Z"}