{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969878"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969878","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Greece at the Crossroads: A lost piece finds its place in the Eastern Mediterranean puzzle","abstract":"Σε αντίθεση με την κατά κανόνα παθητική εθνική στρατηγική που εφάρμοσε η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες στην Ανατολική Μεσόγειο, κυρίως εγκλωβισμένη στο δόγμα «της εξ ανατολών απειλής», τώρα αναδεικνύεται ως ενεργός περιφερειακός παράγοντας που ηγείται των προσπαθειών συνεργασίας στην περιοχή. Οι τριμερείς Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος αποτελούν πρότυπο συνεργατικής δράσης για μια διαδικασία περιφερειακής ολοκλήρωσης που προωθεί την ειρήνη, τη σταθερότητα, την ενεργειακή ασφάλεια, τη βιωσιμότητα και την ευημερία. Το εγχείρημα αποτελεί πρόκληση καθώς λαμβάνει χώρα εν μέσω ανακατανομής ισχύος στην περιοχή που προκλήθηκε από την ανακάλυψη αποθεμάτων φυσικού αερίου στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου αναβαθμίζοντας τις παραδοσιακά περιφερειακές διαφωνίες μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας σε πιο σύνθετες γεωπολιτικά κρίσεις στην περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της MENA. Ωστόσο, καθώς η περιοχή αυτή είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στις αντίξοες καιρικές συνθήκες που επιφέρει η περιβαλλοντική κρίση της κλιματικής αλλαγής, οι περιφερειακές γεωπολιτικές εντάσεις καθίστανται οι ίδιες παρωχημένες. Στο βαθμό στον οποίο οι τριμερείς συνεργασίες καταφέρουν να αντιμετωπίσουν συλλογικά και με επιτυχία κρίσιμα ζητήματα ασφάλειας, όπως την σταδιακή μετάβαση στην εποχή της πράσινης ενέργειας και να ενθαρρύνουν την επίλυση μακροχρόνιων συγκρούσεων στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου και της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, θα ενισχύσουν περαιτέρω την νομιμοποιητική τους βάση. Η Ελλάδα, τόσο ως αυτοτελής χώρα όσο και ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σταυροδρόμι προς τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, φέρει σημαντική ευθύνη όσον αφορά την αποτελεσματικότητα αυτού του περιφερειακού εγχειρήματος.","abstract_html":"Σε αντίθεση με την κατά κανόνα παθητική εθνική στρατηγική που εφάρμοσε η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες στην Ανατολική Μεσόγειο, κυρίως εγκλωβισμένη στο δόγμα «της εξ ανατολών απειλής», τώρα αναδεικνύεται ως ενεργός περιφερειακός παράγοντας που ηγείται των προσπαθειών συνεργασίας στην περιοχή. Οι τριμερείς Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος αποτελούν πρότυπο συνεργατικής δράσης για μια διαδικασία περιφερειακής ολοκλήρωσης που προωθεί την ειρήνη, τη σταθερότητα, την ενεργειακή ασφάλεια, τη βιωσιμότητα και την ευημερία. Το εγχείρημα αποτελεί πρόκληση καθώς λαμβάνει χώρα εν μέσω ανακατανομής ισχύος στην περιοχή που προκλήθηκε από την ανακάλυψη αποθεμάτων φυσικού αερίου στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου αναβαθμίζοντας τις παραδοσιακά περιφερειακές διαφωνίες μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας σε πιο σύνθετες γεωπολιτικά κρίσεις στην περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της MENA. Ωστόσο, καθώς η περιοχή αυτή είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στις αντίξοες καιρικές συνθήκες που επιφέρει η περιβαλλοντική κρίση της κλιματικής αλλαγής, οι περιφερειακές γεωπολιτικές εντάσεις καθίστανται οι ίδιες παρωχημένες. Στο βαθμό στον οποίο οι τριμερείς συνεργασίες καταφέρουν να αντιμετωπίσουν συλλογικά και με επιτυχία κρίσιμα ζητήματα ασφάλειας, όπως την σταδιακή μετάβαση στην εποχή της πράσινης ενέργειας και να ενθαρρύνουν την επίλυση μακροχρόνιων συγκρούσεων στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου και της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, θα ενισχύσουν περαιτέρω την νομιμοποιητική τους βάση. Η Ελλάδα, τόσο ως αυτοτελής χώρα όσο και ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σταυροδρόμι προς τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, φέρει σημαντική ευθύνη όσον αφορά την αποτελεσματικότητα αυτού του περιφερειακού εγχειρήματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Φάκλαρη Κλεοπάτρα","Faklari Kleopatra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:35Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969878"],"render_values":[{"text":"uoadl:2969878","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969878","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969878","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2969878","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φάκλαρη Κλεοπάτρα","Faklari Kleopatra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969878","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969878"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σε αντίθεση με την κατά κανόνα παθητική εθνική στρατηγική που εφάρμοσε η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες στην Ανατολική Μεσόγειο, κυρίως εγκλωβισμένη στο δόγμα «της εξ ανατολών απειλής», τώρα αναδεικνύεται ως ενεργός περιφερειακός παράγοντας που ηγείται των προσπαθειών συνεργασίας στην περιοχή. Οι τριμερείς Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος αποτελούν πρότυπο συνεργατικής δράσης για μια διαδικασία περιφερειακής ολοκλήρωσης που προωθεί την ειρήνη, τη σταθερότητα, την ενεργειακή ασφάλεια, τη βιωσιμότητα και την ευημερία. Το εγχείρημα αποτελεί πρόκληση καθώς λαμβάνει χώρα εν μέσω ανακατανομής ισχύος στην περιοχή που προκλήθηκε από την ανακάλυψη αποθεμάτων φυσικού αερίου στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου αναβαθμίζοντας τις παραδοσιακά περιφερειακές διαφωνίες μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας σε πιο σύνθετες γεωπολιτικά κρίσεις στην περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της MENA. Ωστόσο, καθώς η περιοχή αυτή είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στις αντίξοες καιρικές συνθήκες που επιφέρει η περιβαλλοντική κρίση της κλιματικής αλλαγής, οι περιφερειακές γεωπολιτικές εντάσεις καθίστανται οι ίδιες παρωχημένες. Στο βαθμό στον οποίο οι τριμερείς συνεργασίες καταφέρουν να αντιμετωπίσουν συλλογικά και με επιτυχία κρίσιμα ζητήματα ασφάλειας, όπως την σταδιακή μετάβαση στην εποχή της πράσινης ενέργειας και να ενθαρρύνουν την επίλυση μακροχρόνιων συγκρούσεων στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου και της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, θα ενισχύσουν περαιτέρω την νομιμοποιητική τους βάση. Η Ελλάδα, τόσο ως αυτοτελής χώρα όσο και ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σταυροδρόμι προς τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, φέρει σημαντική ευθύνη όσον αφορά την αποτελεσματικότητα αυτού του περιφερειακού εγχειρήματος.","In contrast to the generally passive national strategy that Greece applied during the last decades in the Eastern Mediterranean, primarily entrapped in the “Threat from the East” doctrine, now it emerges as an active regional actor leading the efforts for cooperation in the region. Greece-Cyprus-Israel and Greece-Cyprus-Egypt, as collective trilateral schemes, constitute a pattern of a collaborative form of action for regional integration promoting peace, stability, energy security, sustainability and prosperity. The endeavor is challenging as it is taking place amid a power re-arrangement triggered by the discovery of natural gas reserves in the Eastern Mediterranean basin that upgrades traditionally local disputes among Greece, Cyprus and Turkey to more complex geopolitical crises involving a number of countries in the EU and MENA region. Still, as the region is highly vulnerable to inclement weather conditions under the spectrum of climate change’s environmental crisis, the tensions about the geopolitical re-arrangements themselves become obsolete. The extent to which these trilateral partnerships will address collectively critical security issues such as the gradual transition to the green energy era and encourage long-standing conflicts’ resolution under the International Law and the UNCLOS, will achieve additional legitimacy. As both an individual country and an EU member state on the crossroads towards North Africa and the Middle East, Greece retains responsibility regarding the effectiveness of this regional endeavor."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Greece at the Crossroads: A lost piece finds its place in the Eastern Mediterranean puzzle"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φάκλαρη Κλεοπάτρα","Faklari Kleopatra"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Σε αντίθεση με την κατά κανόνα παθητική εθνική στρατηγική που εφάρμοσε η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες στην Ανατολική Μεσόγειο, κυρίως εγκλωβισμένη στο δόγμα «της εξ ανατολών απειλής», τώρα αναδεικνύεται ως ενεργός περιφερειακός παράγοντας που ηγείται των προσπαθειών συνεργασίας στην περιοχή. Οι τριμερείς Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος αποτελούν πρότυπο συνεργατικής δράσης για μια διαδικασία περιφερειακής ολοκλήρωσης που προωθεί την ειρήνη, τη σταθερότητα, την ενεργειακή ασφάλεια, τη βιωσιμότητα και την ευημερία. Το εγχείρημα αποτελεί πρόκληση καθώς λαμβάνει χώρα εν μέσω ανακατανομής ισχύος στην περιοχή που προκλήθηκε από την ανακάλυψη αποθεμάτων φυσικού αερίου στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου αναβαθμίζοντας τις παραδοσιακά περιφερειακές διαφωνίες μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας σε πιο σύνθετες γεωπολιτικά κρίσεις στην περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της MENA. Ωστόσο, καθώς η περιοχή αυτή είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στις αντίξοες καιρικές συνθήκες που επιφέρει η περιβαλλοντική κρίση της κλιματικής αλλαγής, οι περιφερειακές γεωπολιτικές εντάσεις καθίστανται οι ίδιες παρωχημένες. Στο βαθμό στον οποίο οι τριμερείς συνεργασίες καταφέρουν να αντιμετωπίσουν συλλογικά και με επιτυχία κρίσιμα ζητήματα ασφάλειας, όπως την σταδιακή μετάβαση στην εποχή της πράσινης ενέργειας και να ενθαρρύνουν την επίλυση μακροχρόνιων συγκρούσεων στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου και της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, θα ενισχύσουν περαιτέρω την νομιμοποιητική τους βάση. Η Ελλάδα, τόσο ως αυτοτελής χώρα όσο και ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σταυροδρόμι προς τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, φέρει σημαντική ευθύνη όσον αφορά την αποτελεσματικότητα αυτού του περιφερειακού εγχειρήματος.","In contrast to the generally passive national strategy that Greece applied during the last decades in the Eastern Mediterranean, primarily entrapped in the “Threat from the East” doctrine, now it emerges as an active regional actor leading the efforts for cooperation in the region. Greece-Cyprus-Israel and Greece-Cyprus-Egypt, as collective trilateral schemes, constitute a pattern of a collaborative form of action for regional integration promoting peace, stability, energy security, sustainability and prosperity. The endeavor is challenging as it is taking place amid a power re-arrangement triggered by the discovery of natural gas reserves in the Eastern Mediterranean basin that upgrades traditionally local disputes among Greece, Cyprus and Turkey to more complex geopolitical crises involving a number of countries in the EU and MENA region. Still, as the region is highly vulnerable to inclement weather conditions under the spectrum of climate change’s environmental crisis, the tensions about the geopolitical re-arrangements themselves become obsolete. The extent to which these trilateral partnerships will address collectively critical security issues such as the gradual transition to the green energy era and encourage long-standing conflicts’ resolution under the International Law and the UNCLOS, will achieve additional legitimacy. As both an individual country and an EU member state on the crossroads towards North Africa and the Middle East, Greece retains responsibility regarding the effectiveness of this regional endeavor."],"dc:identifier":["uoadl:2969878","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969878"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Greece at the Crossroads: A lost piece finds its place in the Eastern Mediterranean puzzle"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:35Z"}