{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969927"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2969927","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Accuracy of intraoral and laboratory digital scanners","abstract":"Ιστορικά η θεραπεία εκλογής σε νωδούς ασθενείς ήταν η κατασκευή ολικών οδοντοστοιχιών. Την δεκαετία 1950-1960 ο Branemark και συνεργάτες παρουσίασαν και εξέλιξαν τα οστεοενσωματούμενα οδοντικά εμφυτεύματα τιτανίου. Αν και μέχρι σήμερα τα εμφυτεύματα, ο τρόπος κατασκευής, η επιφάνεια και ο τρόπος αποκατάστασης έχει εξελιχθεί είναι απαραίτητη ορθή και παθητική έδραση της αποκατάστασης για την μακροχρόνια επιτυχία της αποκατάστασης. O Branemark και συν. ανέφερε τα 10μm ως το όριο στην εφαρμογή για να θεωρηθεί μια αποκατάσταση αποδεκτή ενώ άλλοι ερευνητές όπως ο jemt και συν. αναφέρουν τα 150μm. Η συμβατική αποτύπωση των εμφυτευμάτων με ελαστικομερή υλικά και η συνδρομή της στην κατασκευή μιας αποκατάστασης με παθητική έδραση έχει μελετηθεί σημαντικά. Ο πλέον σύγχρονος τρόπος αποτύπωσης των οδοντικών εμφυτευμάτων αφορά την ψηφιακή αποτύπωση με ενδοστοματικούς σαρωτές. Σε νωδούς ασθενείς η χρήση τέτοιων συσκευών αυξάνεται καθώς νέες συσκευές και λογισμικά προσέρχονται στην κλινική πράξη. Σκοπός: Η εργαστηριακή μελέτη διαφορετικών ενδοστοματικών και εργαστηριακών σαρωτών αναφορικά με την ακρίβεια και την επαναληψημότητα τους σε νωδή ακρολοφία που έχει αποκατασταθεί με οστεοενσωματούμενα οδοντικά εμφυτεύματα. Υλικά & μέθοδος: Επιλέχθηκαν επτά ενδοστωματικοί σαρωτές (CS 3600, Carestream Dental; Emerald, Planmeca; i500, Medit; iTero Element 5D, Align Technologies; Omnicam and Primescan, Dentsply Sirona; TRIOS 4, 3Shape) και δύο εργαστηριακοί (Aadva Lab Scan, GC; Ceramill Map 600, Amann Girrbach AG). Κατασκευάστηκε νωδό εκμαγείο κάτω γνάθου από οδοντιατρική γύψο τύπου ΙΙΙ και έγιναν 4 παράλληλες οπές σε θέσεις κυνοδόντων και γομφίων. Στις 4 οπές τοποθετήθηκαν ανάλογα οδοντικών εμφυτευμάτων (internal hexagon 3.8mm Xive, Friadent/Dentsply, Mannheim, Germany). Με την μέθοδο κλειστού δισκαρίου έγινε αποτύπωση του αρχικού εκμαγείου και κατασκευάστηκε ένα νέο εκμαγείο από οδοντιατρική γύψο τύπου IV (Fujirock EP, GC). Στα ανάλογα τοποθετήθηκαν άξονες αποτύπωσης κατασκευασμένοι από PEEK με βάση τιτανίου. Μετρήθηκαν όλες οι αποστάσεις των κέντρων των αξόνων αποτύπωσης με μία ψηφιακή μηχανή μέτρησης συντεταγμένων (CMM) (Mistral 070705, DEA, Brown & Form, North Kingstown, RI, USA) στον Τομέα Μηχανολογικών Κατασκευών & Αυτόματου Ελέγχου της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών ΕΜΠ. Ο ίδιος χειριστής διεκπεραίωσε όλες τις μετρήσεις. Πραγματοποιήθηκαν 10 σαρώσεις για κάθε συσκευή αποτύπωσης στο νωδό εκμαγείο από τον ίδιο χειριστή. Ακολουθήθηκε το ίδιο πρωτόκολλο αποτύπωσης για τους ενδοστοματικούς σαρωτές ξεκινώντας από την πιο άπω περιοχή του δεξιού εμφυτεύματος μασητικά συνεχίζοντας με την αποτύπωση της παρειακής επιφάνειας και τελειώνοντας με την αποτύπωση της γλωσσικής επιφάνειας του εκμαγείου. Οι συνθήκες σάρωσης ήταν σταθερές σε θερμοκρασία δωματίου (20+1°C) χωρίς διαφοροποιήσεις σε υγρασία και φωτισμό. Κάθε ψηφιακό αποτύπωμα αποθηκεύτηκε σαν αρχείο STL. Συνολικά αποκτήθηκαν με αυτόν τον τρόπο 90 STL αρχεία από τους 9 σαρωτές που μελετήθηκαν. Αποδόθηκε ένας αριθμός σε κάθε άξονα αποτύπωσης του εκμαγείου. Οι αποστάσεις διαχωρίστηκαν σε 2 ομάδες: η ομάδα των μικρών αποστάσεων (αποστάσεις μεταξύ γειτονικών εμφυτευμάτων) D1-2, D2-3, D3-4, και η ομάδα των μεγάλων αποστάσεων( αποστάσεις μεταξύ μη γειτονικών εμφυτευμάτων) D1-3, D1-4, D2-4. Για την εξέταση της ακρίβειας των συσκευών έγινε σύγκριση με τις αποστάσεις των μετρήσεων της ψηφιακής μηχανής μέτρησης συντεταγμένων (CMM) κατά απόλυτες τιμές και για την εξέταση της επαναληψημότητας έγινε σύγκρισή μεταξύ των μετρήσεων της ίδιας συσκευής. Αποτελέσματα: Για τις μικρές αποστάσεις, όσων αφορά την ακρίβεια τα οι εργαστηριακοί σαρωτές (AD, AM) φάνηκε να έχουν διαφορά 15-27μm από τις μετρήσεις της ψηφιακής μηχανής μέτρησης συντεταγμένων (CMM) ενώ οι ενδοστοματικοί σαρωτές από 28-157μm. Οι περισσότεροι ενδοστοματικοί σαρωτές δεν είχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές με εξαίρεση την συσκευή i500 (ME) με μέση τιμή 98μm και στατιστικά σημαντικά διαφορετική την συσκευή με μέση τιμή διαφοράς τα 157μm. Στην ομάδα των μεγάλων αποστάσεων οι εργαστηριακές συσκευές αποτύπωσης ήταν στατιστικά σημαντικά καλύτερες στην ακρίβεια από τις ενδοστοματικές συσκευές με την μέση τιμή να είναι 17-21μm σε σχέση με τις περισσότερες ενδοστοματικές συσκευές. Μεταξύ των οποίων υπήρχαν μεγάλες διακυμάνσεις 39-259μm. στατιστικά σημαντικά χειρότερες ,σε αυτές τις αποστάσεις, φάνηκαν οι Emerald (EM) με 226μm και η i500 (ME) με 259μm. Στην επαναληψημότητα των μικρών αποστάσεων υπήρχαν διακυμάνσεις 16-78μm. H συσκευή Aadva (AD) είχε μέση τιμη 16μm αλλά δεν ήταν στατιστικά διαφορετική από την συσκευή Aman Girbach (ΑΜ) με μέση τιμή 20μm και την συσκευή Omnicam (ΟΜ) με τιμή 31μm. Η συσκευή Emerald (EM) φάνηκε η λιγότερο επαναλήψιμη με μέση τιμή 78μm αλλά όχι στατιστικά σημαντικά διαφορετική από την Trios IV (TR) με μέση τιμή 61μm. Στις μεγάλες αποστάσεις η επαναληψιμότητα των εργαστηριακών συσκευών ήταν στατιστικά σημαντικά καλύτερη με τιμές 22μm (AD) και 25μm (AM). Στις υπόλοιπες συσκευές στατιστικά σημαντικά χειρότερη φάνηκε η συσκευή Emerald (ΕΜ) με τιμή 185μm ακολουθούμενη από την συσκευή Trios IV (TR) με μέση τιμή 93μm. Συμπέρασμα: Η ακρίβεια και η επαναληψημότητα της ψηφιακής αποτύπωσης για νωδούς ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με εμφυτεύματα με ενδοστοματικούς σαρωτές δεν τεκμηριώνεται. Απαιτούνται κλινικές μελέτες για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων αυτής της in vitro μελέτης. Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε ότι: 1) Οι εργαστηριακοί σαρωτές φαίνεται να έχουν την καλύτερη ακρίβεια και επαναληψημότητα σε σύγκριση με υπόλοιπους σαρωτές ανεξαρτήτου απόστασης 2) οι ενδοστοματικοί σαρωτές φαίνεται να λειτουργούν καλύτερα σε μικρότερες αποστάσεις σε εμφυτεύματα και είναι λιγότερο αξιόπιστες σε μεγαλύτερες αποστάσεις. 3) Δεν είναι όλες οι ενδοστοματικές συσκευές αποτύπωσης το ίδιο αξιόπιστες. Κάποιες συσκευές είναι πιο ακριβείς από άλλες σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Ενώ το ίδιο ισχύει και για την επαναληψημότητα.","abstract_html":"Ιστορικά η θεραπεία εκλογής σε νωδούς ασθενείς ήταν η κατασκευή ολικών οδοντοστοιχιών. Την δεκαετία 1950-1960 ο Branemark και συνεργάτες παρουσίασαν και εξέλιξαν τα οστεοενσωματούμενα οδοντικά εμφυτεύματα τιτανίου. Αν και μέχρι σήμερα τα εμφυτεύματα, ο τρόπος κατασκευής, η επιφάνεια και ο τρόπος αποκατάστασης έχει εξελιχθεί είναι απαραίτητη ορθή και παθητική έδραση της αποκατάστασης για την μακροχρόνια επιτυχία της αποκατάστασης. O Branemark και συν. ανέφερε τα 10μm ως το όριο στην εφαρμογή για να θεωρηθεί μια αποκατάσταση αποδεκτή ενώ άλλοι ερευνητές όπως ο jemt και συν. αναφέρουν τα 150μm. Η συμβατική αποτύπωση των εμφυτευμάτων με ελαστικομερή υλικά και η συνδρομή της στην κατασκευή μιας αποκατάστασης με παθητική έδραση έχει μελετηθεί σημαντικά. Ο πλέον σύγχρονος τρόπος αποτύπωσης των οδοντικών εμφυτευμάτων αφορά την ψηφιακή αποτύπωση με ενδοστοματικούς σαρωτές. Σε νωδούς ασθενείς η χρήση τέτοιων συσκευών αυξάνεται καθώς νέες συσκευές και λογισμικά προσέρχονται στην κλινική πράξη. Σκοπός: Η εργαστηριακή μελέτη διαφορετικών ενδοστοματικών και εργαστηριακών σαρωτών αναφορικά με την ακρίβεια και την επαναληψημότητα τους σε νωδή ακρολοφία που έχει αποκατασταθεί με οστεοενσωματούμενα οδοντικά εμφυτεύματα. Υλικά &amp; μέθοδος: Επιλέχθηκαν επτά ενδοστωματικοί σαρωτές (CS 3600, Carestream Dental; Emerald, Planmeca; i500, Medit; iTero Element 5D, Align Technologies; Omnicam and Primescan, Dentsply Sirona; TRIOS 4, 3Shape) και δύο εργαστηριακοί (Aadva Lab Scan, GC; Ceramill Map 600, Amann Girrbach AG). Κατασκευάστηκε νωδό εκμαγείο κάτω γνάθου από οδοντιατρική γύψο τύπου ΙΙΙ και έγιναν 4 παράλληλες οπές σε θέσεις κυνοδόντων και γομφίων. Στις 4 οπές τοποθετήθηκαν ανάλογα οδοντικών εμφυτευμάτων (internal hexagon 3.8mm Xive, Friadent/Dentsply, Mannheim, Germany). Με την μέθοδο κλειστού δισκαρίου έγινε αποτύπωση του αρχικού εκμαγείου και κατασκευάστηκε ένα νέο εκμαγείο από οδοντιατρική γύψο τύπου IV (Fujirock EP, GC). Στα ανάλογα τοποθετήθηκαν άξονες αποτύπωσης κατασκευασμένοι από PEEK με βάση τιτανίου. Μετρήθηκαν όλες οι αποστάσεις των κέντρων των αξόνων αποτύπωσης με μία ψηφιακή μηχανή μέτρησης συντεταγμένων (CMM) (Mistral 070705, DEA, Brown &amp; Form, North Kingstown, RI, USA) στον Τομέα Μηχανολογικών Κατασκευών &amp; Αυτόματου Ελέγχου της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών ΕΜΠ. Ο ίδιος χειριστής διεκπεραίωσε όλες τις μετρήσεις. Πραγματοποιήθηκαν 10 σαρώσεις για κάθε συσκευή αποτύπωσης στο νωδό εκμαγείο από τον ίδιο χειριστή. Ακολουθήθηκε το ίδιο πρωτόκολλο αποτύπωσης για τους ενδοστοματικούς σαρωτές ξεκινώντας από την πιο άπω περιοχή του δεξιού εμφυτεύματος μασητικά συνεχίζοντας με την αποτύπωση της παρειακής επιφάνειας και τελειώνοντας με την αποτύπωση της γλωσσικής επιφάνειας του εκμαγείου. Οι συνθήκες σάρωσης ήταν σταθερές σε θερμοκρασία δωματίου (20+1°C) χωρίς διαφοροποιήσεις σε υγρασία και φωτισμό. Κάθε ψηφιακό αποτύπωμα αποθηκεύτηκε σαν αρχείο STL. Συνολικά αποκτήθηκαν με αυτόν τον τρόπο 90 STL αρχεία από τους 9 σαρωτές που μελετήθηκαν. Αποδόθηκε ένας αριθμός σε κάθε άξονα αποτύπωσης του εκμαγείου. Οι αποστάσεις διαχωρίστηκαν σε 2 ομάδες: η ομάδα των μικρών αποστάσεων (αποστάσεις μεταξύ γειτονικών εμφυτευμάτων) D1-2, D2-3, D3-4, και η ομάδα των μεγάλων αποστάσεων( αποστάσεις μεταξύ μη γειτονικών εμφυτευμάτων) D1-3, D1-4, D2-4. Για την εξέταση της ακρίβειας των συσκευών έγινε σύγκριση με τις αποστάσεις των μετρήσεων της ψηφιακής μηχανής μέτρησης συντεταγμένων (CMM) κατά απόλυτες τιμές και για την εξέταση της επαναληψημότητας έγινε σύγκρισή μεταξύ των μετρήσεων της ίδιας συσκευής. Αποτελέσματα: Για τις μικρές αποστάσεις, όσων αφορά την ακρίβεια τα οι εργαστηριακοί σαρωτές (AD, AM) φάνηκε να έχουν διαφορά 15-27μm από τις μετρήσεις της ψηφιακής μηχανής μέτρησης συντεταγμένων (CMM) ενώ οι ενδοστοματικοί σαρωτές από 28-157μm. Οι περισσότεροι ενδοστοματικοί σαρωτές δεν είχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές με εξαίρεση την συσκευή i500 (ME) με μέση τιμή 98μm και στατιστικά σημαντικά διαφορετική την συσκευή με μέση τιμή διαφοράς τα 157μm. Στην ομάδα των μεγάλων αποστάσεων οι εργαστηριακές συσκευές αποτύπωσης ήταν στατιστικά σημαντικά καλύτερες στην ακρίβεια από τις ενδοστοματικές συσκευές με την μέση τιμή να είναι 17-21μm σε σχέση με τις περισσότερες ενδοστοματικές συσκευές. Μεταξύ των οποίων υπήρχαν μεγάλες διακυμάνσεις 39-259μm. στατιστικά σημαντικά χειρότερες ,σε αυτές τις αποστάσεις, φάνηκαν οι Emerald (EM) με 226μm και η i500 (ME) με 259μm. Στην επαναληψημότητα των μικρών αποστάσεων υπήρχαν διακυμάνσεις 16-78μm. H συσκευή Aadva (AD) είχε μέση τιμη 16μm αλλά δεν ήταν στατιστικά διαφορετική από την συσκευή Aman Girbach (ΑΜ) με μέση τιμή 20μm και την συσκευή Omnicam (ΟΜ) με τιμή 31μm. Η συσκευή Emerald (EM) φάνηκε η λιγότερο επαναλήψιμη με μέση τιμή 78μm αλλά όχι στατιστικά σημαντικά διαφορετική από την Trios IV (TR) με μέση τιμή 61μm. Στις μεγάλες αποστάσεις η επαναληψιμότητα των εργαστηριακών συσκευών ήταν στατιστικά σημαντικά καλύτερη με τιμές 22μm (AD) και 25μm (AM). Στις υπόλοιπες συσκευές στατιστικά σημαντικά χειρότερη φάνηκε η συσκευή Emerald (ΕΜ) με τιμή 185μm ακολουθούμενη από την συσκευή Trios IV (TR) με μέση τιμή 93μm. Συμπέρασμα: Η ακρίβεια και η επαναληψημότητα της ψηφιακής αποτύπωσης για νωδούς ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με εμφυτεύματα με ενδοστοματικούς σαρωτές δεν τεκμηριώνεται. Απαιτούνται κλινικές μελέτες για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων αυτής της in vitro μελέτης. Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε ότι: 1) Οι εργαστηριακοί σαρωτές φαίνεται να έχουν την καλύτερη ακρίβεια και επαναληψημότητα σε σύγκριση με υπόλοιπους σαρωτές ανεξαρτήτου απόστασης 2) οι ενδοστοματικοί σαρωτές φαίνεται να λειτουργούν καλύτερα σε μικρότερες αποστάσεις σε εμφυτεύματα και είναι λιγότερο αξιόπιστες σε μεγαλύτερες αποστάσεις. 3) Δεν είναι όλες οι ενδοστοματικές συσκευές αποτύπωσης το ίδιο αξιόπιστες. Κάποιες συσκευές είναι πιο ακριβείς από άλλες σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Ενώ το ίδιο ισχύει και για την επαναληψημότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπαγόπουλος Δημήτριος","Spagopoulos Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969927"],"render_values":[{"text":"uoadl:2969927","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969927","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969927","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2969927","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπαγόπουλος Δημήτριος","Spagopoulos Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2969927","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969927"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ιστορικά η θεραπεία εκλογής σε νωδούς ασθενείς ήταν η κατασκευή ολικών οδοντοστοιχιών. Την δεκαετία 1950-1960 ο Branemark και συνεργάτες παρουσίασαν και εξέλιξαν τα οστεοενσωματούμενα οδοντικά εμφυτεύματα τιτανίου. Αν και μέχρι σήμερα τα εμφυτεύματα, ο τρόπος κατασκευής, η επιφάνεια και ο τρόπος αποκατάστασης έχει εξελιχθεί είναι απαραίτητη ορθή και παθητική έδραση της αποκατάστασης για την μακροχρόνια επιτυχία της αποκατάστασης. O Branemark και συν. ανέφερε τα 10μm ως το όριο στην εφαρμογή για να θεωρηθεί μια αποκατάσταση αποδεκτή ενώ άλλοι ερευνητές όπως ο jemt και συν. αναφέρουν τα 150μm. Η συμβατική αποτύπωση των εμφυτευμάτων με ελαστικομερή υλικά και η συνδρομή της στην κατασκευή μιας αποκατάστασης με παθητική έδραση έχει μελετηθεί σημαντικά. Ο πλέον σύγχρονος τρόπος αποτύπωσης των οδοντικών εμφυτευμάτων αφορά την ψηφιακή αποτύπωση με ενδοστοματικούς σαρωτές. Σε νωδούς ασθενείς η χρήση τέτοιων συσκευών αυξάνεται καθώς νέες συσκευές και λογισμικά προσέρχονται στην κλινική πράξη. Σκοπός: Η εργαστηριακή μελέτη διαφορετικών ενδοστοματικών και εργαστηριακών σαρωτών αναφορικά με την ακρίβεια και την επαναληψημότητα τους σε νωδή ακρολοφία που έχει αποκατασταθεί με οστεοενσωματούμενα οδοντικά εμφυτεύματα. Υλικά & μέθοδος: Επιλέχθηκαν επτά ενδοστωματικοί σαρωτές (CS 3600, Carestream Dental; Emerald, Planmeca; i500, Medit; iTero Element 5D, Align Technologies; Omnicam and Primescan, Dentsply Sirona; TRIOS 4, 3Shape) και δύο εργαστηριακοί (Aadva Lab Scan, GC; Ceramill Map 600, Amann Girrbach AG). Κατασκευάστηκε νωδό εκμαγείο κάτω γνάθου από οδοντιατρική γύψο τύπου ΙΙΙ και έγιναν 4 παράλληλες οπές σε θέσεις κυνοδόντων και γομφίων. Στις 4 οπές τοποθετήθηκαν ανάλογα οδοντικών εμφυτευμάτων (internal hexagon 3.8mm Xive, Friadent/Dentsply, Mannheim, Germany). Με την μέθοδο κλειστού δισκαρίου έγινε αποτύπωση του αρχικού εκμαγείου και κατασκευάστηκε ένα νέο εκμαγείο από οδοντιατρική γύψο τύπου IV (Fujirock EP, GC). Στα ανάλογα τοποθετήθηκαν άξονες αποτύπωσης κατασκευασμένοι από PEEK με βάση τιτανίου. Μετρήθηκαν όλες οι αποστάσεις των κέντρων των αξόνων αποτύπωσης με μία ψηφιακή μηχανή μέτρησης συντεταγμένων (CMM) (Mistral 070705, DEA, Brown & Form, North Kingstown, RI, USA) στον Τομέα Μηχανολογικών Κατασκευών & Αυτόματου Ελέγχου της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών ΕΜΠ. Ο ίδιος χειριστής διεκπεραίωσε όλες τις μετρήσεις. Πραγματοποιήθηκαν 10 σαρώσεις για κάθε συσκευή αποτύπωσης στο νωδό εκμαγείο από τον ίδιο χειριστή. Ακολουθήθηκε το ίδιο πρωτόκολλο αποτύπωσης για τους ενδοστοματικούς σαρωτές ξεκινώντας από την πιο άπω περιοχή του δεξιού εμφυτεύματος μασητικά συνεχίζοντας με την αποτύπωση της παρειακής επιφάνειας και τελειώνοντας με την αποτύπωση της γλωσσικής επιφάνειας του εκμαγείου. Οι συνθήκες σάρωσης ήταν σταθερές σε θερμοκρασία δωματίου (20+1°C) χωρίς διαφοροποιήσεις σε υγρασία και φωτισμό. Κάθε ψηφιακό αποτύπωμα αποθηκεύτηκε σαν αρχείο STL. Συνολικά αποκτήθηκαν με αυτόν τον τρόπο 90 STL αρχεία από τους 9 σαρωτές που μελετήθηκαν. Αποδόθηκε ένας αριθμός σε κάθε άξονα αποτύπωσης του εκμαγείου. Οι αποστάσεις διαχωρίστηκαν σε 2 ομάδες: η ομάδα των μικρών αποστάσεων (αποστάσεις μεταξύ γειτονικών εμφυτευμάτων) D1-2, D2-3, D3-4, και η ομάδα των μεγάλων αποστάσεων( αποστάσεις μεταξύ μη γειτονικών εμφυτευμάτων) D1-3, D1-4, D2-4. Για την εξέταση της ακρίβειας των συσκευών έγινε σύγκριση με τις αποστάσεις των μετρήσεων της ψηφιακής μηχανής μέτρησης συντεταγμένων (CMM) κατά απόλυτες τιμές και για την εξέταση της επαναληψημότητας έγινε σύγκρισή μεταξύ των μετρήσεων της ίδιας συσκευής. Αποτελέσματα: Για τις μικρές αποστάσεις, όσων αφορά την ακρίβεια τα οι εργαστηριακοί σαρωτές (AD, AM) φάνηκε να έχουν διαφορά 15-27μm από τις μετρήσεις της ψηφιακής μηχανής μέτρησης συντεταγμένων (CMM) ενώ οι ενδοστοματικοί σαρωτές από 28-157μm. Οι περισσότεροι ενδοστοματικοί σαρωτές δεν είχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές με εξαίρεση την συσκευή i500 (ME) με μέση τιμή 98μm και στατιστικά σημαντικά διαφορετική την συσκευή με μέση τιμή διαφοράς τα 157μm. Στην ομάδα των μεγάλων αποστάσεων οι εργαστηριακές συσκευές αποτύπωσης ήταν στατιστικά σημαντικά καλύτερες στην ακρίβεια από τις ενδοστοματικές συσκευές με την μέση τιμή να είναι 17-21μm σε σχέση με τις περισσότερες ενδοστοματικές συσκευές. Μεταξύ των οποίων υπήρχαν μεγάλες διακυμάνσεις 39-259μm. στατιστικά σημαντικά χειρότερες ,σε αυτές τις αποστάσεις, φάνηκαν οι Emerald (EM) με 226μm και η i500 (ME) με 259μm. Στην επαναληψημότητα των μικρών αποστάσεων υπήρχαν διακυμάνσεις 16-78μm. H συσκευή Aadva (AD) είχε μέση τιμη 16μm αλλά δεν ήταν στατιστικά διαφορετική από την συσκευή Aman Girbach (ΑΜ) με μέση τιμή 20μm και την συσκευή Omnicam (ΟΜ) με τιμή 31μm. Η συσκευή Emerald (EM) φάνηκε η λιγότερο επαναλήψιμη με μέση τιμή 78μm αλλά όχι στατιστικά σημαντικά διαφορετική από την Trios IV (TR) με μέση τιμή 61μm. Στις μεγάλες αποστάσεις η επαναληψιμότητα των εργαστηριακών συσκευών ήταν στατιστικά σημαντικά καλύτερη με τιμές 22μm (AD) και 25μm (AM). Στις υπόλοιπες συσκευές στατιστικά σημαντικά χειρότερη φάνηκε η συσκευή Emerald (ΕΜ) με τιμή 185μm ακολουθούμενη από την συσκευή Trios IV (TR) με μέση τιμή 93μm. Συμπέρασμα: Η ακρίβεια και η επαναληψημότητα της ψηφιακής αποτύπωσης για νωδούς ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με εμφυτεύματα με ενδοστοματικούς σαρωτές δεν τεκμηριώνεται. Απαιτούνται κλινικές μελέτες για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων αυτής της in vitro μελέτης. Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε ότι: 1) Οι εργαστηριακοί σαρωτές φαίνεται να έχουν την καλύτερη ακρίβεια και επαναληψημότητα σε σύγκριση με υπόλοιπους σαρωτές ανεξαρτήτου απόστασης 2) οι ενδοστοματικοί σαρωτές φαίνεται να λειτουργούν καλύτερα σε μικρότερες αποστάσεις σε εμφυτεύματα και είναι λιγότερο αξιόπιστες σε μεγαλύτερες αποστάσεις. 3) Δεν είναι όλες οι ενδοστοματικές συσκευές αποτύπωσης το ίδιο αξιόπιστες. Κάποιες συσκευές είναι πιο ακριβείς από άλλες σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Ενώ το ίδιο ισχύει και για την επαναληψημότητα.","Removable dentures was the treatment of choice in the past until the 1950s when professor Βranemark and colleagues proposed the titatnium endosseous dental implant. The introduction of the titanium dental implants was fundamental for the rehabilitation of partially or fully edentulous patients with fixed prosthesis. The materials and the techniques that have been proposed over the years have evolved and is the first option in treatment planning for missing teeth. In this kind of restorations survival rates of 98.8% have been reported in 10 year observation and the success rate 97% . The stability of the crestal bone is fundamental for the long term success of the implants and it is important for the fixed prosthesis to have esthetic, functional and biological orientation. For edentulous patients the prosthetic solution, when implants are osseointegrated, removable or fixed prosthesis can be selected. The fixed prosthesis of course is easier accepted by the patient as it feels like natural dentition. Especially young patients or patients that suffer from gag reflex or xerostomia.as the material of choice the clinician can choose from metal framework with acrylic or porcelain teeth, zirconia framework layered by feldspathic ceramic or full contour monolithic zirconia framework. For the fabrication of the prosthesis each step should be meticulously and precisely followed in order to ensure longevity and avoid complications in the future. Each stage may lead to distortion and misfit. Strategies have been proposed for minimizing the error in impression taking procedure, master cast fabrication or even delivery of the restoration but it is a difficult goal to be achieved. It is reported that 50% of the misfit is caused by the impression taking procedure and the other 50% by the laboratory steps in the fabrication of the superstructure. Misfit can cause screw loosening, fracture or even implant fracture. As the demand for full arch implant supported is increasing, utilizing the most efficient methods available is highly recommended. IOS with all their advantages can provide both the patient and the clinician pleasant experiences with short appointments, reduced costs and treatment time. IOS are well known for their accuracy in implant supported single and short span fixed prostheses. There are very few studies supporting their use in full arch prostheses where the cross-arch accuracy is important. METHODS AND MATERIALS Seven intraoral scanners (CS 3600, Carestream Dental; Emerald, Planmeca; i500, Medit; iTero Element 5D, Align Technologies; Omnicam and Primescan, Dentsply Sirona; TRIOS 4, 3Shape) and two laboratory scanners (Aadva Lab Scan, GC; Ceramill Map 600, Amann Girrbach AG) were selected to compare their trueness and precision in an in vitro setup . CONCLUSIONS Accuracy for edentulous patients that have been treated with implants is still not validated with intraoral scanners. Clinical studies are required to evaluate the results of this in vitro study. We could summarize that: 1) Laborartory scanners seem to have the best trueness and precision compared to all IOS not dependent by distance 2) IOS seem to work better in smaller distances and are less reliable in cross section distances. 3) Not all the IOS are equal, some have more discrepancies in long distances than other."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Accuracy of intraoral and laboratory digital scanners"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπαγόπουλος Δημήτριος","Spagopoulos Dimitrios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ιστορικά η θεραπεία εκλογής σε νωδούς ασθενείς ήταν η κατασκευή ολικών οδοντοστοιχιών. Την δεκαετία 1950-1960 ο Branemark και συνεργάτες παρουσίασαν και εξέλιξαν τα οστεοενσωματούμενα οδοντικά εμφυτεύματα τιτανίου. Αν και μέχρι σήμερα τα εμφυτεύματα, ο τρόπος κατασκευής, η επιφάνεια και ο τρόπος αποκατάστασης έχει εξελιχθεί είναι απαραίτητη ορθή και παθητική έδραση της αποκατάστασης για την μακροχρόνια επιτυχία της αποκατάστασης. O Branemark και συν. ανέφερε τα 10μm ως το όριο στην εφαρμογή για να θεωρηθεί μια αποκατάσταση αποδεκτή ενώ άλλοι ερευνητές όπως ο jemt και συν. αναφέρουν τα 150μm. Η συμβατική αποτύπωση των εμφυτευμάτων με ελαστικομερή υλικά και η συνδρομή της στην κατασκευή μιας αποκατάστασης με παθητική έδραση έχει μελετηθεί σημαντικά. Ο πλέον σύγχρονος τρόπος αποτύπωσης των οδοντικών εμφυτευμάτων αφορά την ψηφιακή αποτύπωση με ενδοστοματικούς σαρωτές. Σε νωδούς ασθενείς η χρήση τέτοιων συσκευών αυξάνεται καθώς νέες συσκευές και λογισμικά προσέρχονται στην κλινική πράξη. Σκοπός: Η εργαστηριακή μελέτη διαφορετικών ενδοστοματικών και εργαστηριακών σαρωτών αναφορικά με την ακρίβεια και την επαναληψημότητα τους σε νωδή ακρολοφία που έχει αποκατασταθεί με οστεοενσωματούμενα οδοντικά εμφυτεύματα. Υλικά & μέθοδος: Επιλέχθηκαν επτά ενδοστωματικοί σαρωτές (CS 3600, Carestream Dental; Emerald, Planmeca; i500, Medit; iTero Element 5D, Align Technologies; Omnicam and Primescan, Dentsply Sirona; TRIOS 4, 3Shape) και δύο εργαστηριακοί (Aadva Lab Scan, GC; Ceramill Map 600, Amann Girrbach AG). Κατασκευάστηκε νωδό εκμαγείο κάτω γνάθου από οδοντιατρική γύψο τύπου ΙΙΙ και έγιναν 4 παράλληλες οπές σε θέσεις κυνοδόντων και γομφίων. Στις 4 οπές τοποθετήθηκαν ανάλογα οδοντικών εμφυτευμάτων (internal hexagon 3.8mm Xive, Friadent/Dentsply, Mannheim, Germany). Με την μέθοδο κλειστού δισκαρίου έγινε αποτύπωση του αρχικού εκμαγείου και κατασκευάστηκε ένα νέο εκμαγείο από οδοντιατρική γύψο τύπου IV (Fujirock EP, GC). Στα ανάλογα τοποθετήθηκαν άξονες αποτύπωσης κατασκευασμένοι από PEEK με βάση τιτανίου. Μετρήθηκαν όλες οι αποστάσεις των κέντρων των αξόνων αποτύπωσης με μία ψηφιακή μηχανή μέτρησης συντεταγμένων (CMM) (Mistral 070705, DEA, Brown & Form, North Kingstown, RI, USA) στον Τομέα Μηχανολογικών Κατασκευών & Αυτόματου Ελέγχου της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών ΕΜΠ. Ο ίδιος χειριστής διεκπεραίωσε όλες τις μετρήσεις. Πραγματοποιήθηκαν 10 σαρώσεις για κάθε συσκευή αποτύπωσης στο νωδό εκμαγείο από τον ίδιο χειριστή. Ακολουθήθηκε το ίδιο πρωτόκολλο αποτύπωσης για τους ενδοστοματικούς σαρωτές ξεκινώντας από την πιο άπω περιοχή του δεξιού εμφυτεύματος μασητικά συνεχίζοντας με την αποτύπωση της παρειακής επιφάνειας και τελειώνοντας με την αποτύπωση της γλωσσικής επιφάνειας του εκμαγείου. Οι συνθήκες σάρωσης ήταν σταθερές σε θερμοκρασία δωματίου (20+1°C) χωρίς διαφοροποιήσεις σε υγρασία και φωτισμό. Κάθε ψηφιακό αποτύπωμα αποθηκεύτηκε σαν αρχείο STL. Συνολικά αποκτήθηκαν με αυτόν τον τρόπο 90 STL αρχεία από τους 9 σαρωτές που μελετήθηκαν. Αποδόθηκε ένας αριθμός σε κάθε άξονα αποτύπωσης του εκμαγείου. Οι αποστάσεις διαχωρίστηκαν σε 2 ομάδες: η ομάδα των μικρών αποστάσεων (αποστάσεις μεταξύ γειτονικών εμφυτευμάτων) D1-2, D2-3, D3-4, και η ομάδα των μεγάλων αποστάσεων( αποστάσεις μεταξύ μη γειτονικών εμφυτευμάτων) D1-3, D1-4, D2-4. Για την εξέταση της ακρίβειας των συσκευών έγινε σύγκριση με τις αποστάσεις των μετρήσεων της ψηφιακής μηχανής μέτρησης συντεταγμένων (CMM) κατά απόλυτες τιμές και για την εξέταση της επαναληψημότητας έγινε σύγκρισή μεταξύ των μετρήσεων της ίδιας συσκευής. Αποτελέσματα: Για τις μικρές αποστάσεις, όσων αφορά την ακρίβεια τα οι εργαστηριακοί σαρωτές (AD, AM) φάνηκε να έχουν διαφορά 15-27μm από τις μετρήσεις της ψηφιακής μηχανής μέτρησης συντεταγμένων (CMM) ενώ οι ενδοστοματικοί σαρωτές από 28-157μm. Οι περισσότεροι ενδοστοματικοί σαρωτές δεν είχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές με εξαίρεση την συσκευή i500 (ME) με μέση τιμή 98μm και στατιστικά σημαντικά διαφορετική την συσκευή με μέση τιμή διαφοράς τα 157μm. Στην ομάδα των μεγάλων αποστάσεων οι εργαστηριακές συσκευές αποτύπωσης ήταν στατιστικά σημαντικά καλύτερες στην ακρίβεια από τις ενδοστοματικές συσκευές με την μέση τιμή να είναι 17-21μm σε σχέση με τις περισσότερες ενδοστοματικές συσκευές. Μεταξύ των οποίων υπήρχαν μεγάλες διακυμάνσεις 39-259μm. στατιστικά σημαντικά χειρότερες ,σε αυτές τις αποστάσεις, φάνηκαν οι Emerald (EM) με 226μm και η i500 (ME) με 259μm. Στην επαναληψημότητα των μικρών αποστάσεων υπήρχαν διακυμάνσεις 16-78μm. H συσκευή Aadva (AD) είχε μέση τιμη 16μm αλλά δεν ήταν στατιστικά διαφορετική από την συσκευή Aman Girbach (ΑΜ) με μέση τιμή 20μm και την συσκευή Omnicam (ΟΜ) με τιμή 31μm. Η συσκευή Emerald (EM) φάνηκε η λιγότερο επαναλήψιμη με μέση τιμή 78μm αλλά όχι στατιστικά σημαντικά διαφορετική από την Trios IV (TR) με μέση τιμή 61μm. Στις μεγάλες αποστάσεις η επαναληψιμότητα των εργαστηριακών συσκευών ήταν στατιστικά σημαντικά καλύτερη με τιμές 22μm (AD) και 25μm (AM). Στις υπόλοιπες συσκευές στατιστικά σημαντικά χειρότερη φάνηκε η συσκευή Emerald (ΕΜ) με τιμή 185μm ακολουθούμενη από την συσκευή Trios IV (TR) με μέση τιμή 93μm. Συμπέρασμα: Η ακρίβεια και η επαναληψημότητα της ψηφιακής αποτύπωσης για νωδούς ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με εμφυτεύματα με ενδοστοματικούς σαρωτές δεν τεκμηριώνεται. Απαιτούνται κλινικές μελέτες για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων αυτής της in vitro μελέτης. Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε ότι: 1) Οι εργαστηριακοί σαρωτές φαίνεται να έχουν την καλύτερη ακρίβεια και επαναληψημότητα σε σύγκριση με υπόλοιπους σαρωτές ανεξαρτήτου απόστασης 2) οι ενδοστοματικοί σαρωτές φαίνεται να λειτουργούν καλύτερα σε μικρότερες αποστάσεις σε εμφυτεύματα και είναι λιγότερο αξιόπιστες σε μεγαλύτερες αποστάσεις. 3) Δεν είναι όλες οι ενδοστοματικές συσκευές αποτύπωσης το ίδιο αξιόπιστες. Κάποιες συσκευές είναι πιο ακριβείς από άλλες σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Ενώ το ίδιο ισχύει και για την επαναληψημότητα.","Removable dentures was the treatment of choice in the past until the 1950s when professor Βranemark and colleagues proposed the titatnium endosseous dental implant. The introduction of the titanium dental implants was fundamental for the rehabilitation of partially or fully edentulous patients with fixed prosthesis. The materials and the techniques that have been proposed over the years have evolved and is the first option in treatment planning for missing teeth. In this kind of restorations survival rates of 98.8% have been reported in 10 year observation and the success rate 97% . The stability of the crestal bone is fundamental for the long term success of the implants and it is important for the fixed prosthesis to have esthetic, functional and biological orientation. For edentulous patients the prosthetic solution, when implants are osseointegrated, removable or fixed prosthesis can be selected. The fixed prosthesis of course is easier accepted by the patient as it feels like natural dentition. Especially young patients or patients that suffer from gag reflex or xerostomia.as the material of choice the clinician can choose from metal framework with acrylic or porcelain teeth, zirconia framework layered by feldspathic ceramic or full contour monolithic zirconia framework. For the fabrication of the prosthesis each step should be meticulously and precisely followed in order to ensure longevity and avoid complications in the future. Each stage may lead to distortion and misfit. Strategies have been proposed for minimizing the error in impression taking procedure, master cast fabrication or even delivery of the restoration but it is a difficult goal to be achieved. It is reported that 50% of the misfit is caused by the impression taking procedure and the other 50% by the laboratory steps in the fabrication of the superstructure. Misfit can cause screw loosening, fracture or even implant fracture. As the demand for full arch implant supported is increasing, utilizing the most efficient methods available is highly recommended. IOS with all their advantages can provide both the patient and the clinician pleasant experiences with short appointments, reduced costs and treatment time. IOS are well known for their accuracy in implant supported single and short span fixed prostheses. There are very few studies supporting their use in full arch prostheses where the cross-arch accuracy is important. METHODS AND MATERIALS Seven intraoral scanners (CS 3600, Carestream Dental; Emerald, Planmeca; i500, Medit; iTero Element 5D, Align Technologies; Omnicam and Primescan, Dentsply Sirona; TRIOS 4, 3Shape) and two laboratory scanners (Aadva Lab Scan, GC; Ceramill Map 600, Amann Girrbach AG) were selected to compare their trueness and precision in an in vitro setup . CONCLUSIONS Accuracy for edentulous patients that have been treated with implants is still not validated with intraoral scanners. Clinical studies are required to evaluate the results of this in vitro study. We could summarize that: 1) Laborartory scanners seem to have the best trueness and precision compared to all IOS not dependent by distance 2) IOS seem to work better in smaller distances and are less reliable in cross section distances. 3) Not all the IOS are equal, some have more discrepancies in long distances than other."],"dc:identifier":["uoadl:2969927","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2969927"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Accuracy of intraoral and laboratory digital scanners"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:38Z"}