{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2970062"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2970062","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πολυνοσηρότητα σε άτομα που ζουν με τον HIV: επιπολασμός, παράγοντες κινδύνου και διαχρονικές τάσεις","abstract":"Εισαγωγή: Παρότι η εισαγωγή και ευρεία χρήση της ART αύξησε δραστικά το προσδόκιμο ζωής των PLWH, αυτό εξακολουθεί να είναι χαμηλότερο από αυτό του γενικού πληθυσμού. Άτομα που ζουν με τον HIV, έχοντας κατεσταλμένο ιικό φορτίο, χωρίς νόσους που χαρακτηρίζουν το AIDS και ηλικίας άνω των 50 ετών εμφανίζουν υψηλά ποσοστά πολυνοσηρότητας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι α) η εκτίμηση του επιπολασμού της πολυνοσηρότητας στον πληθυσμό των ατόμων που έχουν διαγνωστεί και ζουν με τον HIV στην Ελλάδα, β) η διερεύνηση παραγόντων που πιθανά σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο πολυνοσηρότητας, γ) η ανάλυση των διαχρονικών μεταβολών της συχνότητας της πολυνοσηρότητας μετά την εισαγωγή της ART στην κλινική πράξη και μέχρι σήμερα και των προτύπων πολυνοσηρότητας. Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από την πολυκεντρική προοπτική μελέτη AMACS. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη είναι άτομα ενήλικα κατά την ημερομηνία διάγνωσης του HIV που έλαβαν ART μετά από τη 01/01/1996. Η παρακολούθησή τους αφορά στην περίοδο από το 2000-2018. Η πολυνοσηρότητα ορίστηκε ως η συνύπαρξη τουλάχιστον 2 νοσημάτων εκ των: Δυσλιπιδαιμία, Υπέρταση, Νεφρική Νόσος, Σακχαρώδης Διαβήτης, Καρδιαγγειακά, Ηπατική Νόσος, Κακοήθειες που δεν σχετίζονται με τον HIV. Εκτιμήσεις διορθωμένων Prevalence Ratio (aPR) και 95% (CIs) διαστήματα εμπιστοσύνης για τη σύγκριση στις διάφορες υποομάδες ελήφθησαν με χρήση παλινδρόμησης Poisson με ανθεκτική (robust) εκτίμηση διακύμανση σφαλμάτων, χρησιμοποιώντας γενικευμένες εκτιμητικές εξισώσεις (GEE) για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Αποτελέσματα: Μεταξύ 6361 άτομα που συμπεριλήφθηκαν συνολικά στη μελέτη αυτή, το 85,3% αποτελούνταν από άντρες, ενώ η διάμεση ηλικία αυξήθηκε από 37 έτη (IQR: 32-44 έτη) το 2000 σε 46 έτη (IQR: 38-54 έτη) το 2018. Μεταξύ 2000 και 2018 ο επιπολασμός της πολυνοσηρότητας αυξήθηκε από 10,28% σε 26,83% (Ptrend< 0.001). Διορθώνοντας για ηλικία, αυτή η τάση παρέμεινε στατιστικά σημαντική (P<0.001). Οι άντρες είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν πολυνοσηρότητα (aPR, 1,92; 95% CI, 1,53- 2,4) συγκριτικά με τις γυναίκες. Άτομα που μολύνθηκαν μέσω χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών είχαν μικρότερo επιπολασμό πολυνοσηρότητας συγκριτικά με άτομα που μολύνθηκαν μέσω σεξουαλικής επαφής μεταξύ ανδρών (aPR, 0.68; 95% CI,0.50-0,94). Η Δυσλιπιδαιμία, η Υπέρταση και η Νεφρική νόσος ήταν οι πιο συχνές συννοσηρότητες. Συμπεράσματα: Ο επιπολασμός της πολυνοσηρότητας έχει αυξηθεί στα άτομα που ζουν με τον HIV. Η πρόληψη των συννοσηροτήτων και η διαχείριση πολυδιάστατων και αυξανόμενων περίπλοκων αναγκών υγειονομικής περίθαλψης έχουν μεγάλη σημασία για να διασφαλιστεί ότι άτομα που ζουν με τον HIV θα λάβουν την κατάλληλη φροντίδα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Παρότι η εισαγωγή και ευρεία χρήση της ART αύξησε δραστικά το προσδόκιμο ζωής των PLWH, αυτό εξακολουθεί να είναι χαμηλότερο από αυτό του γενικού πληθυσμού. Άτομα που ζουν με τον HIV, έχοντας κατεσταλμένο ιικό φορτίο, χωρίς νόσους που χαρακτηρίζουν το AIDS και ηλικίας άνω των 50 ετών εμφανίζουν υψηλά ποσοστά πολυνοσηρότητας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι α) η εκτίμηση του επιπολασμού της πολυνοσηρότητας στον πληθυσμό των ατόμων που έχουν διαγνωστεί και ζουν με τον HIV στην Ελλάδα, β) η διερεύνηση παραγόντων που πιθανά σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο πολυνοσηρότητας, γ) η ανάλυση των διαχρονικών μεταβολών της συχνότητας της πολυνοσηρότητας μετά την εισαγωγή της ART στην κλινική πράξη και μέχρι σήμερα και των προτύπων πολυνοσηρότητας. Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από την πολυκεντρική προοπτική μελέτη AMACS. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη είναι άτομα ενήλικα κατά την ημερομηνία διάγνωσης του HIV που έλαβαν ART μετά από τη 01/01/1996. Η παρακολούθησή τους αφορά στην περίοδο από το 2000-2018. Η πολυνοσηρότητα ορίστηκε ως η συνύπαρξη τουλάχιστον 2 νοσημάτων εκ των: Δυσλιπιδαιμία, Υπέρταση, Νεφρική Νόσος, Σακχαρώδης Διαβήτης, Καρδιαγγειακά, Ηπατική Νόσος, Κακοήθειες που δεν σχετίζονται με τον HIV. Εκτιμήσεις διορθωμένων Prevalence Ratio (aPR) και 95% (CIs) διαστήματα εμπιστοσύνης για τη σύγκριση στις διάφορες υποομάδες ελήφθησαν με χρήση παλινδρόμησης Poisson με ανθεκτική (robust) εκτίμηση διακύμανση σφαλμάτων, χρησιμοποιώντας γενικευμένες εκτιμητικές εξισώσεις (GEE) για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Αποτελέσματα: Μεταξύ 6361 άτομα που συμπεριλήφθηκαν συνολικά στη μελέτη αυτή, το 85,3% αποτελούνταν από άντρες, ενώ η διάμεση ηλικία αυξήθηκε από 37 έτη (IQR: 32-44 έτη) το 2000 σε 46 έτη (IQR: 38-54 έτη) το 2018. Μεταξύ 2000 και 2018 ο επιπολασμός της πολυνοσηρότητας αυξήθηκε από 10,28% σε 26,83% (Ptrend&lt; 0.001). Διορθώνοντας για ηλικία, αυτή η τάση παρέμεινε στατιστικά σημαντική (P&lt;0.001). Οι άντρες είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν πολυνοσηρότητα (aPR, 1,92; 95% CI, 1,53- 2,4) συγκριτικά με τις γυναίκες. Άτομα που μολύνθηκαν μέσω χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών είχαν μικρότερo επιπολασμό πολυνοσηρότητας συγκριτικά με άτομα που μολύνθηκαν μέσω σεξουαλικής επαφής μεταξύ ανδρών (aPR, 0.68; 95% CI,0.50-0,94). Η Δυσλιπιδαιμία, η Υπέρταση και η Νεφρική νόσος ήταν οι πιο συχνές συννοσηρότητες. Συμπεράσματα: Ο επιπολασμός της πολυνοσηρότητας έχει αυξηθεί στα άτομα που ζουν με τον HIV. Η πρόληψη των συννοσηροτήτων και η διαχείριση πολυδιάστατων και αυξανόμενων περίπλοκων αναγκών υγειονομικής περίθαλψης έχουν μεγάλη σημασία για να διασφαλιστεί ότι άτομα που ζουν με τον HIV θα λάβουν την κατάλληλη φροντίδα.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδόπουλος Ηρακλής","Papadopoulos Iraklis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2970062"],"render_values":[{"text":"uoadl:2970062","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970062","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970062","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2970062","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδόπουλος Ηρακλής","Papadopoulos Iraklis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2970062","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970062"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Παρότι η εισαγωγή και ευρεία χρήση της ART αύξησε δραστικά το προσδόκιμο ζωής των PLWH, αυτό εξακολουθεί να είναι χαμηλότερο από αυτό του γενικού πληθυσμού. Άτομα που ζουν με τον HIV, έχοντας κατεσταλμένο ιικό φορτίο, χωρίς νόσους που χαρακτηρίζουν το AIDS και ηλικίας άνω των 50 ετών εμφανίζουν υψηλά ποσοστά πολυνοσηρότητας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι α) η εκτίμηση του επιπολασμού της πολυνοσηρότητας στον πληθυσμό των ατόμων που έχουν διαγνωστεί και ζουν με τον HIV στην Ελλάδα, β) η διερεύνηση παραγόντων που πιθανά σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο πολυνοσηρότητας, γ) η ανάλυση των διαχρονικών μεταβολών της συχνότητας της πολυνοσηρότητας μετά την εισαγωγή της ART στην κλινική πράξη και μέχρι σήμερα και των προτύπων πολυνοσηρότητας. Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από την πολυκεντρική προοπτική μελέτη AMACS. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη είναι άτομα ενήλικα κατά την ημερομηνία διάγνωσης του HIV που έλαβαν ART μετά από τη 01/01/1996. Η παρακολούθησή τους αφορά στην περίοδο από το 2000-2018. Η πολυνοσηρότητα ορίστηκε ως η συνύπαρξη τουλάχιστον 2 νοσημάτων εκ των: Δυσλιπιδαιμία, Υπέρταση, Νεφρική Νόσος, Σακχαρώδης Διαβήτης, Καρδιαγγειακά, Ηπατική Νόσος, Κακοήθειες που δεν σχετίζονται με τον HIV. Εκτιμήσεις διορθωμένων Prevalence Ratio (aPR) και 95% (CIs) διαστήματα εμπιστοσύνης για τη σύγκριση στις διάφορες υποομάδες ελήφθησαν με χρήση παλινδρόμησης Poisson με ανθεκτική (robust) εκτίμηση διακύμανση σφαλμάτων, χρησιμοποιώντας γενικευμένες εκτιμητικές εξισώσεις (GEE) για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Αποτελέσματα: Μεταξύ 6361 άτομα που συμπεριλήφθηκαν συνολικά στη μελέτη αυτή, το 85,3% αποτελούνταν από άντρες, ενώ η διάμεση ηλικία αυξήθηκε από 37 έτη (IQR: 32-44 έτη) το 2000 σε 46 έτη (IQR: 38-54 έτη) το 2018. Μεταξύ 2000 και 2018 ο επιπολασμός της πολυνοσηρότητας αυξήθηκε από 10,28% σε 26,83% (Ptrend< 0.001). Διορθώνοντας για ηλικία, αυτή η τάση παρέμεινε στατιστικά σημαντική (P<0.001). Οι άντρες είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν πολυνοσηρότητα (aPR, 1,92; 95% CI, 1,53- 2,4) συγκριτικά με τις γυναίκες. Άτομα που μολύνθηκαν μέσω χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών είχαν μικρότερo επιπολασμό πολυνοσηρότητας συγκριτικά με άτομα που μολύνθηκαν μέσω σεξουαλικής επαφής μεταξύ ανδρών (aPR, 0.68; 95% CI,0.50-0,94). Η Δυσλιπιδαιμία, η Υπέρταση και η Νεφρική νόσος ήταν οι πιο συχνές συννοσηρότητες. Συμπεράσματα: Ο επιπολασμός της πολυνοσηρότητας έχει αυξηθεί στα άτομα που ζουν με τον HIV. Η πρόληψη των συννοσηροτήτων και η διαχείριση πολυδιάστατων και αυξανόμενων περίπλοκων αναγκών υγειονομικής περίθαλψης έχουν μεγάλη σημασία για να διασφαλιστεί ότι άτομα που ζουν με τον HIV θα λάβουν την κατάλληλη φροντίδα.","Introduction: Although the introduction and widespread use of ART has dramatically increased the life expectancy of PLWH, it is still lower than that of the general population. People living with HIV (PLHIV) who have suppressed viral load, without AIDS-defining diseases, and those over the age of 50 have high rates of multimorbidity. The purpose of this study was to a) assess the prevalence of multimorbidity in the population of people diagnosed and living with HIV in Greece; b) investigate factors that may be associated with an increased risk of multimorbidity; c) analyze the time trends in the frequency of multimorbidity from the introduction of ART in clinical practice till today as well as the patterns of multimorbidity. Methods: The data were derived from the AMACS multicenter prospective study. The participants in the study were adults on the date of diagnosis of HIV who received ART after 01/01/1996. They were followed-up during the period 2000-2018. Multimorbidity was defined as the coexistence of at least 2 diseases among: Dyslipidemia, Hypertension, Kidney Disease, Diabetes, Cardiovascular disease, Liver Disease, NonHIV-Related Malignancies. Estimates of adjusted Prevalence Ratios (aPR) and 95% (CIs) confidence intervals for comparisons across various subgroups were obtained using Poisson regression with robust error variance, using generalized estimation equations (GEE) for repeated measures. Results: Among 6361 individuals included in total in the study, 85.3% were men, while the median age increased from 37 years (IQR: 32-44 years) in 2000 to 46 years (IQR: 38-54 years) in 2018. Between 2000 and 2018 the prevalence of multimorbidity increased from 10.28% to 26.83% (Ptrend <0.001). Adjusting for age, this trend remained statistically significant (P <0.001). Men were more likely to develop multimorbidity compared to women (aPR, 1.92; 95% CI, 1.53-2.4). Individuals infected through intravenous drug use (IDU) had lower multimorbidity prevalence compared with individuals infected through sexual contact between men (MSM) (aPR, 0.68; 95% CI, 0.50-0.94). Dyslipidemia, Hypertension and Renal Disease were the most common comorbidities. Conclusions: The prevalence of multimorbidity has increased in people living with HIV. Preventing co-morbidities and managing the multidimensional and of growing complexity health care needs are important to ensure that people living with HIV receive the care they need."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πολυνοσηρότητα σε άτομα που ζουν με τον HIV: επιπολασμός, παράγοντες κινδύνου και διαχρονικές τάσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδόπουλος Ηρακλής","Papadopoulos Iraklis"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Παρότι η εισαγωγή και ευρεία χρήση της ART αύξησε δραστικά το προσδόκιμο ζωής των PLWH, αυτό εξακολουθεί να είναι χαμηλότερο από αυτό του γενικού πληθυσμού. Άτομα που ζουν με τον HIV, έχοντας κατεσταλμένο ιικό φορτίο, χωρίς νόσους που χαρακτηρίζουν το AIDS και ηλικίας άνω των 50 ετών εμφανίζουν υψηλά ποσοστά πολυνοσηρότητας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι α) η εκτίμηση του επιπολασμού της πολυνοσηρότητας στον πληθυσμό των ατόμων που έχουν διαγνωστεί και ζουν με τον HIV στην Ελλάδα, β) η διερεύνηση παραγόντων που πιθανά σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο πολυνοσηρότητας, γ) η ανάλυση των διαχρονικών μεταβολών της συχνότητας της πολυνοσηρότητας μετά την εισαγωγή της ART στην κλινική πράξη και μέχρι σήμερα και των προτύπων πολυνοσηρότητας. Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από την πολυκεντρική προοπτική μελέτη AMACS. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη είναι άτομα ενήλικα κατά την ημερομηνία διάγνωσης του HIV που έλαβαν ART μετά από τη 01/01/1996. Η παρακολούθησή τους αφορά στην περίοδο από το 2000-2018. Η πολυνοσηρότητα ορίστηκε ως η συνύπαρξη τουλάχιστον 2 νοσημάτων εκ των: Δυσλιπιδαιμία, Υπέρταση, Νεφρική Νόσος, Σακχαρώδης Διαβήτης, Καρδιαγγειακά, Ηπατική Νόσος, Κακοήθειες που δεν σχετίζονται με τον HIV. Εκτιμήσεις διορθωμένων Prevalence Ratio (aPR) και 95% (CIs) διαστήματα εμπιστοσύνης για τη σύγκριση στις διάφορες υποομάδες ελήφθησαν με χρήση παλινδρόμησης Poisson με ανθεκτική (robust) εκτίμηση διακύμανση σφαλμάτων, χρησιμοποιώντας γενικευμένες εκτιμητικές εξισώσεις (GEE) για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Αποτελέσματα: Μεταξύ 6361 άτομα που συμπεριλήφθηκαν συνολικά στη μελέτη αυτή, το 85,3% αποτελούνταν από άντρες, ενώ η διάμεση ηλικία αυξήθηκε από 37 έτη (IQR: 32-44 έτη) το 2000 σε 46 έτη (IQR: 38-54 έτη) το 2018. Μεταξύ 2000 και 2018 ο επιπολασμός της πολυνοσηρότητας αυξήθηκε από 10,28% σε 26,83% (Ptrend< 0.001). Διορθώνοντας για ηλικία, αυτή η τάση παρέμεινε στατιστικά σημαντική (P<0.001). Οι άντρες είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν πολυνοσηρότητα (aPR, 1,92; 95% CI, 1,53- 2,4) συγκριτικά με τις γυναίκες. Άτομα που μολύνθηκαν μέσω χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών είχαν μικρότερo επιπολασμό πολυνοσηρότητας συγκριτικά με άτομα που μολύνθηκαν μέσω σεξουαλικής επαφής μεταξύ ανδρών (aPR, 0.68; 95% CI,0.50-0,94). Η Δυσλιπιδαιμία, η Υπέρταση και η Νεφρική νόσος ήταν οι πιο συχνές συννοσηρότητες. Συμπεράσματα: Ο επιπολασμός της πολυνοσηρότητας έχει αυξηθεί στα άτομα που ζουν με τον HIV. Η πρόληψη των συννοσηροτήτων και η διαχείριση πολυδιάστατων και αυξανόμενων περίπλοκων αναγκών υγειονομικής περίθαλψης έχουν μεγάλη σημασία για να διασφαλιστεί ότι άτομα που ζουν με τον HIV θα λάβουν την κατάλληλη φροντίδα.","Introduction: Although the introduction and widespread use of ART has dramatically increased the life expectancy of PLWH, it is still lower than that of the general population. People living with HIV (PLHIV) who have suppressed viral load, without AIDS-defining diseases, and those over the age of 50 have high rates of multimorbidity. The purpose of this study was to a) assess the prevalence of multimorbidity in the population of people diagnosed and living with HIV in Greece; b) investigate factors that may be associated with an increased risk of multimorbidity; c) analyze the time trends in the frequency of multimorbidity from the introduction of ART in clinical practice till today as well as the patterns of multimorbidity. Methods: The data were derived from the AMACS multicenter prospective study. The participants in the study were adults on the date of diagnosis of HIV who received ART after 01/01/1996. They were followed-up during the period 2000-2018. Multimorbidity was defined as the coexistence of at least 2 diseases among: Dyslipidemia, Hypertension, Kidney Disease, Diabetes, Cardiovascular disease, Liver Disease, NonHIV-Related Malignancies. Estimates of adjusted Prevalence Ratios (aPR) and 95% (CIs) confidence intervals for comparisons across various subgroups were obtained using Poisson regression with robust error variance, using generalized estimation equations (GEE) for repeated measures. Results: Among 6361 individuals included in total in the study, 85.3% were men, while the median age increased from 37 years (IQR: 32-44 years) in 2000 to 46 years (IQR: 38-54 years) in 2018. Between 2000 and 2018 the prevalence of multimorbidity increased from 10.28% to 26.83% (Ptrend <0.001). Adjusting for age, this trend remained statistically significant (P <0.001). Men were more likely to develop multimorbidity compared to women (aPR, 1.92; 95% CI, 1.53-2.4). Individuals infected through intravenous drug use (IDU) had lower multimorbidity prevalence compared with individuals infected through sexual contact between men (MSM) (aPR, 0.68; 95% CI, 0.50-0.94). Dyslipidemia, Hypertension and Renal Disease were the most common comorbidities. Conclusions: The prevalence of multimorbidity has increased in people living with HIV. Preventing co-morbidities and managing the multidimensional and of growing complexity health care needs are important to ensure that people living with HIV receive the care they need."],"dc:identifier":["uoadl:2970062","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970062"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πολυνοσηρότητα σε άτομα που ζουν με τον HIV: επιπολασμός, παράγοντες κινδύνου και διαχρονικές τάσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:38Z"}