{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2970334"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2970334","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νοσος Alzheimer’s ως θρομβοαιμορραγική νόσος","abstract":"Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η πιο διαδεδομένη μορφή άνοιας και είναι μία απο τις ασθένειες που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο. Δεν είναι λοιμώδης και μεταδοτική αλλά είναι η πιο κοινή μορφή άννοιας και επηρεάζει συχνότερα άτομα ηλικίας μεγαλύτερης από 65 ετών. Eίναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από γνωστική δυσλειτουργία και από την παρουσία δύο βασικών ευρημάτων, τις αμυλοειδείς β πλάκες και τα νευροϊνιδιακά δεμάτια. Κατά την τελευταία δεκαετία, η παρουσία μιας παρατεταμένης ανοσοαπόκρισης στον εγκέφαλο έχει αναδειχθεί ως ένας τρίτος παθολογικός μηχανισμός στην νόσο Αλτσχάιμερ. Η ασθένεια είναι περίπλοκη και στις περισσότερες περιπτώσεις πιστεύεται ότι έχει πολλούς συντελεστές. Δύο συστήματα που έχουν εμπλακεί στην εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ, είναι η πήξη του αίματος και η φλεγμονή, καθώς πολλοί ασθενείς με τη νόσο έχουν αυξημένη απόφραξη μικρών εγκεφαλικών αιμοφόρων αγγείων και αυξημένη φλεγμονή του εγκεφάλου. Από αυτήν την άποψη, ένας βραχίονας του συστήματος πήξης του αίματος μπορεί να προάγει τόσο το σχηματισμό θρόμβων αίματος όσο και την έναρξη φλεγμονωδών διεργασιών. Η νόσος Αλτχάιμερ είναι υπεύθυνη για για τις περισσότερες μορφές ανοιών. Χαρακτηρίζεται από βαθμιαία έκπτωση μνήμης και άλλων γνωστικών λειτουργιών όπως η συγκέντρωση, η κρίση, ο λόγος, και η οπτικοχωρική λειτουργία. Όλα όσα αναφέρθηκαν αποτελούν έκπτωση και στις σύνθετες και στις βασικές λειτουργίες του ατόμου. Επιπλέον η νόσος μπορεί να προκαλέσει νευροψυχιατρικά προβλήματα. Τέλος, μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία πραγματοποίησης βασικών αναγκών του ατόμου και οι ασθενείς περιορίζονται στο κρεβάτι, έχοντας αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης κατακλίσεων, λοιμώξεων και καρδιαγγεικών επεισοδίων που τελικά οδηγούν στον θάνατο. Το βήτα αμυλοειδές (Αβ) είναι ένα βασικό παθολογικό στοιχείο της νόσου Αλτσχάιμερ, αλλά οι μηχανισμοί με τους οποίους διαταράσσει τη νευρωνική λειτουργία in vivo δεν είναι πλήρως κατανοητοί. Η νόσος Αλτσχάιμερ χαρακτηρίζεται από μια προθρομβωτική κατάσταση, η οποία θα μπορούσε να συμβάλει στη νευρωνική δυσλειτουργία επηρεάζοντας την εγκεφαλική ροή του αίματος και προκαλώντας φλεγμονή. Ο παράγοντας πρωτεΐνης πλάσματος XII (FXII) ενεργοποιεί το σχηματισμό θρόμβων μέσω του ενδογενούς καταρράκτη πήξης και έχει εμπλακεί σε μηχανισμούς θρόμβωσης. Στη νόσο Αλτσχάιμερ, εκτός από τις νευρωνικές αλλαγές, πλήθος περιφερικών κυττάρων επηρεάζονται, συμπεριλαμβανομένων αιμοπεταλίων, λεμφοκυττάρων και ερυθροκυττάρων. Τα αιμοπετάλια διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στον σχηματισμό παθολογικών θρόμβων, ο οποίος είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει στενή σχέση μεταξύ του βαθμού ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων και της προόδου της νόσου. Στην ακόλουθη εργασία, παρουσιάζονται γενικά χαρακτηριστικά της νόσου Αλτσχάιμερ, διαγνωστικά κριτήρια της νόσου, κλινικά χαρακτηριστικά της, παθολογοανατομικά ευρήματα και η διάγνωση της νόσου, αναλύεται η νόσος Αλτσχάιμερ ως ένα κομμάτι θρομβοαιμορραγικής ασθένειας καθώς και τις ενδεχόμενες θεραπείες της νόσου.","abstract_html":"Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η πιο διαδεδομένη μορφή άνοιας και είναι μία απο τις ασθένειες που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο. Δεν είναι λοιμώδης και μεταδοτική αλλά είναι η πιο κοινή μορφή άννοιας και επηρεάζει συχνότερα άτομα ηλικίας μεγαλύτερης από 65 ετών. Eίναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από γνωστική δυσλειτουργία και από την παρουσία δύο βασικών ευρημάτων, τις αμυλοειδείς β πλάκες και τα νευροϊνιδιακά δεμάτια. Κατά την τελευταία δεκαετία, η παρουσία μιας παρατεταμένης ανοσοαπόκρισης στον εγκέφαλο έχει αναδειχθεί ως ένας τρίτος παθολογικός μηχανισμός στην νόσο Αλτσχάιμερ. Η ασθένεια είναι περίπλοκη και στις περισσότερες περιπτώσεις πιστεύεται ότι έχει πολλούς συντελεστές. Δύο συστήματα που έχουν εμπλακεί στην εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ, είναι η πήξη του αίματος και η φλεγμονή, καθώς πολλοί ασθενείς με τη νόσο έχουν αυξημένη απόφραξη μικρών εγκεφαλικών αιμοφόρων αγγείων και αυξημένη φλεγμονή του εγκεφάλου. Από αυτήν την άποψη, ένας βραχίονας του συστήματος πήξης του αίματος μπορεί να προάγει τόσο το σχηματισμό θρόμβων αίματος όσο και την έναρξη φλεγμονωδών διεργασιών. Η νόσος Αλτχάιμερ είναι υπεύθυνη για για τις περισσότερες μορφές ανοιών. Χαρακτηρίζεται από βαθμιαία έκπτωση μνήμης και άλλων γνωστικών λειτουργιών όπως η συγκέντρωση, η κρίση, ο λόγος, και η οπτικοχωρική λειτουργία. Όλα όσα αναφέρθηκαν αποτελούν έκπτωση και στις σύνθετες και στις βασικές λειτουργίες του ατόμου. Επιπλέον η νόσος μπορεί να προκαλέσει νευροψυχιατρικά προβλήματα. Τέλος, μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία πραγματοποίησης βασικών αναγκών του ατόμου και οι ασθενείς περιορίζονται στο κρεβάτι, έχοντας αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης κατακλίσεων, λοιμώξεων και καρδιαγγεικών επεισοδίων που τελικά οδηγούν στον θάνατο. Το βήτα αμυλοειδές (Αβ) είναι ένα βασικό παθολογικό στοιχείο της νόσου Αλτσχάιμερ, αλλά οι μηχανισμοί με τους οποίους διαταράσσει τη νευρωνική λειτουργία in vivo δεν είναι πλήρως κατανοητοί. Η νόσος Αλτσχάιμερ χαρακτηρίζεται από μια προθρομβωτική κατάσταση, η οποία θα μπορούσε να συμβάλει στη νευρωνική δυσλειτουργία επηρεάζοντας την εγκεφαλική ροή του αίματος και προκαλώντας φλεγμονή. Ο παράγοντας πρωτεΐνης πλάσματος XII (FXII) ενεργοποιεί το σχηματισμό θρόμβων μέσω του ενδογενούς καταρράκτη πήξης και έχει εμπλακεί σε μηχανισμούς θρόμβωσης. Στη νόσο Αλτσχάιμερ, εκτός από τις νευρωνικές αλλαγές, πλήθος περιφερικών κυττάρων επηρεάζονται, συμπεριλαμβανομένων αιμοπεταλίων, λεμφοκυττάρων και ερυθροκυττάρων. Τα αιμοπετάλια διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στον σχηματισμό παθολογικών θρόμβων, ο οποίος είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει στενή σχέση μεταξύ του βαθμού ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων και της προόδου της νόσου. Στην ακόλουθη εργασία, παρουσιάζονται γενικά χαρακτηριστικά της νόσου Αλτσχάιμερ, διαγνωστικά κριτήρια της νόσου, κλινικά χαρακτηριστικά της, παθολογοανατομικά ευρήματα και η διάγνωση της νόσου, αναλύεται η νόσος Αλτσχάιμερ ως ένα κομμάτι θρομβοαιμορραγικής ασθένειας καθώς και τις ενδεχόμενες θεραπείες της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπόφτση Ελένη","Boftsi Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2970334"],"render_values":[{"text":"uoadl:2970334","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970334","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970334","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2970334","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπόφτση Ελένη","Boftsi Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2970334","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970334"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η πιο διαδεδομένη μορφή άνοιας και είναι μία απο τις ασθένειες που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο. Δεν είναι λοιμώδης και μεταδοτική αλλά είναι η πιο κοινή μορφή άννοιας και επηρεάζει συχνότερα άτομα ηλικίας μεγαλύτερης από 65 ετών. Eίναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από γνωστική δυσλειτουργία και από την παρουσία δύο βασικών ευρημάτων, τις αμυλοειδείς β πλάκες και τα νευροϊνιδιακά δεμάτια. Κατά την τελευταία δεκαετία, η παρουσία μιας παρατεταμένης ανοσοαπόκρισης στον εγκέφαλο έχει αναδειχθεί ως ένας τρίτος παθολογικός μηχανισμός στην νόσο Αλτσχάιμερ. Η ασθένεια είναι περίπλοκη και στις περισσότερες περιπτώσεις πιστεύεται ότι έχει πολλούς συντελεστές. Δύο συστήματα που έχουν εμπλακεί στην εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ, είναι η πήξη του αίματος και η φλεγμονή, καθώς πολλοί ασθενείς με τη νόσο έχουν αυξημένη απόφραξη μικρών εγκεφαλικών αιμοφόρων αγγείων και αυξημένη φλεγμονή του εγκεφάλου. Από αυτήν την άποψη, ένας βραχίονας του συστήματος πήξης του αίματος μπορεί να προάγει τόσο το σχηματισμό θρόμβων αίματος όσο και την έναρξη φλεγμονωδών διεργασιών. Η νόσος Αλτχάιμερ είναι υπεύθυνη για για τις περισσότερες μορφές ανοιών. Χαρακτηρίζεται από βαθμιαία έκπτωση μνήμης και άλλων γνωστικών λειτουργιών όπως η συγκέντρωση, η κρίση, ο λόγος, και η οπτικοχωρική λειτουργία. Όλα όσα αναφέρθηκαν αποτελούν έκπτωση και στις σύνθετες και στις βασικές λειτουργίες του ατόμου. Επιπλέον η νόσος μπορεί να προκαλέσει νευροψυχιατρικά προβλήματα. Τέλος, μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία πραγματοποίησης βασικών αναγκών του ατόμου και οι ασθενείς περιορίζονται στο κρεβάτι, έχοντας αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης κατακλίσεων, λοιμώξεων και καρδιαγγεικών επεισοδίων που τελικά οδηγούν στον θάνατο. Το βήτα αμυλοειδές (Αβ) είναι ένα βασικό παθολογικό στοιχείο της νόσου Αλτσχάιμερ, αλλά οι μηχανισμοί με τους οποίους διαταράσσει τη νευρωνική λειτουργία in vivo δεν είναι πλήρως κατανοητοί. Η νόσος Αλτσχάιμερ χαρακτηρίζεται από μια προθρομβωτική κατάσταση, η οποία θα μπορούσε να συμβάλει στη νευρωνική δυσλειτουργία επηρεάζοντας την εγκεφαλική ροή του αίματος και προκαλώντας φλεγμονή. Ο παράγοντας πρωτεΐνης πλάσματος XII (FXII) ενεργοποιεί το σχηματισμό θρόμβων μέσω του ενδογενούς καταρράκτη πήξης και έχει εμπλακεί σε μηχανισμούς θρόμβωσης. Στη νόσο Αλτσχάιμερ, εκτός από τις νευρωνικές αλλαγές, πλήθος περιφερικών κυττάρων επηρεάζονται, συμπεριλαμβανομένων αιμοπεταλίων, λεμφοκυττάρων και ερυθροκυττάρων. Τα αιμοπετάλια διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στον σχηματισμό παθολογικών θρόμβων, ο οποίος είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει στενή σχέση μεταξύ του βαθμού ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων και της προόδου της νόσου. Στην ακόλουθη εργασία, παρουσιάζονται γενικά χαρακτηριστικά της νόσου Αλτσχάιμερ, διαγνωστικά κριτήρια της νόσου, κλινικά χαρακτηριστικά της, παθολογοανατομικά ευρήματα και η διάγνωση της νόσου, αναλύεται η νόσος Αλτσχάιμερ ως ένα κομμάτι θρομβοαιμορραγικής ασθένειας καθώς και τις ενδεχόμενες θεραπείες της νόσου.","Alzheimer's disease is the most common form of dementia and one of the diseases that plagues today’s people. It is not contagious but is the most common form of dementia and most often affects people over the age of 65. It is a progressive neurodegenerative disorder characterized by cognitive impairment and the presence of two basic pathologies, amyloid β plaques and neurofibrillary tangles. In the last decade, the presence of a prolonged immune response in the brain has emerged as a third major pathology in Alzheimer's disease. The disease is complex and in most cases is believed to have many contributors. Two systems that have been implicated in Alzheimer's disease are blood clotting and inflammation, as many patients with the disease have increased obstruction of small blood vessels in the brain and increased inflammation of the brain. In this regard, an arm of the blood coagulation system can promote both the formation of blood clots and the onset of inflammatory processes. Alzheimer's disease is responsible for most forms of dementia and it works as a model of dementia. It is characterized by gradual loss of memory and other cognitive functions such as concentration, judgment, speech, and visual-spatial function. Everything mentioned is a discount on both the complex and the basic functions of the individual. In addition, the disease is involved in neuropsychiatric problems. Finally, the disease leads to inability to meet basic needs of the individual and patients are confined to bed, having an increased risk of developing bed sores, infections and heart attacks that eventually lead to death. Beta-amyloid (Aβ) is a key pathological element in Alzheimer’s disease,but the mechanisms by which it disrupts neuronal function in vivo are not completely understood. Alzheimer’s disease is characterized by a prothrombotic state, which could contribute to neuronal dysfunction by affecting cerebral blood flow and inducing inflammation. The plasma protein factor XII (FXII) triggers clot formation via the intrinsic coagulation cascade and has been implicated in thrombosis. In Alzheimer’s disease, in addition to neuronal changes, a number of peripheral cells are affected including platelets, lymphocytes and erythrocytes. Besides their normal function in hemostasis, platelets play a central role in pathological thrombus formation, which is an important risk factor for Alzheimer’s disease occurrence. Recent studies have demonstrated a close association between the degree of platelet activation and the progress of Alzheimer’s disease. This thesis presents general characteristics of Alzheimer's disease, sets diagnostic criteria for the disease, clinical features, pathological findings and diagnosis of the disease, analyzes Alzheimer's disease as a part of thrombohemorrhagic disorder and mentions the treatments of the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νοσος Alzheimer’s ως θρομβοαιμορραγική νόσος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπόφτση Ελένη","Boftsi Eleni"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η πιο διαδεδομένη μορφή άνοιας και είναι μία απο τις ασθένειες που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο. Δεν είναι λοιμώδης και μεταδοτική αλλά είναι η πιο κοινή μορφή άννοιας και επηρεάζει συχνότερα άτομα ηλικίας μεγαλύτερης από 65 ετών. Eίναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από γνωστική δυσλειτουργία και από την παρουσία δύο βασικών ευρημάτων, τις αμυλοειδείς β πλάκες και τα νευροϊνιδιακά δεμάτια. Κατά την τελευταία δεκαετία, η παρουσία μιας παρατεταμένης ανοσοαπόκρισης στον εγκέφαλο έχει αναδειχθεί ως ένας τρίτος παθολογικός μηχανισμός στην νόσο Αλτσχάιμερ. Η ασθένεια είναι περίπλοκη και στις περισσότερες περιπτώσεις πιστεύεται ότι έχει πολλούς συντελεστές. Δύο συστήματα που έχουν εμπλακεί στην εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ, είναι η πήξη του αίματος και η φλεγμονή, καθώς πολλοί ασθενείς με τη νόσο έχουν αυξημένη απόφραξη μικρών εγκεφαλικών αιμοφόρων αγγείων και αυξημένη φλεγμονή του εγκεφάλου. Από αυτήν την άποψη, ένας βραχίονας του συστήματος πήξης του αίματος μπορεί να προάγει τόσο το σχηματισμό θρόμβων αίματος όσο και την έναρξη φλεγμονωδών διεργασιών. Η νόσος Αλτχάιμερ είναι υπεύθυνη για για τις περισσότερες μορφές ανοιών. Χαρακτηρίζεται από βαθμιαία έκπτωση μνήμης και άλλων γνωστικών λειτουργιών όπως η συγκέντρωση, η κρίση, ο λόγος, και η οπτικοχωρική λειτουργία. Όλα όσα αναφέρθηκαν αποτελούν έκπτωση και στις σύνθετες και στις βασικές λειτουργίες του ατόμου. Επιπλέον η νόσος μπορεί να προκαλέσει νευροψυχιατρικά προβλήματα. Τέλος, μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία πραγματοποίησης βασικών αναγκών του ατόμου και οι ασθενείς περιορίζονται στο κρεβάτι, έχοντας αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης κατακλίσεων, λοιμώξεων και καρδιαγγεικών επεισοδίων που τελικά οδηγούν στον θάνατο. Το βήτα αμυλοειδές (Αβ) είναι ένα βασικό παθολογικό στοιχείο της νόσου Αλτσχάιμερ, αλλά οι μηχανισμοί με τους οποίους διαταράσσει τη νευρωνική λειτουργία in vivo δεν είναι πλήρως κατανοητοί. Η νόσος Αλτσχάιμερ χαρακτηρίζεται από μια προθρομβωτική κατάσταση, η οποία θα μπορούσε να συμβάλει στη νευρωνική δυσλειτουργία επηρεάζοντας την εγκεφαλική ροή του αίματος και προκαλώντας φλεγμονή. Ο παράγοντας πρωτεΐνης πλάσματος XII (FXII) ενεργοποιεί το σχηματισμό θρόμβων μέσω του ενδογενούς καταρράκτη πήξης και έχει εμπλακεί σε μηχανισμούς θρόμβωσης. Στη νόσο Αλτσχάιμερ, εκτός από τις νευρωνικές αλλαγές, πλήθος περιφερικών κυττάρων επηρεάζονται, συμπεριλαμβανομένων αιμοπεταλίων, λεμφοκυττάρων και ερυθροκυττάρων. Τα αιμοπετάλια διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στον σχηματισμό παθολογικών θρόμβων, ο οποίος είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει στενή σχέση μεταξύ του βαθμού ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων και της προόδου της νόσου. Στην ακόλουθη εργασία, παρουσιάζονται γενικά χαρακτηριστικά της νόσου Αλτσχάιμερ, διαγνωστικά κριτήρια της νόσου, κλινικά χαρακτηριστικά της, παθολογοανατομικά ευρήματα και η διάγνωση της νόσου, αναλύεται η νόσος Αλτσχάιμερ ως ένα κομμάτι θρομβοαιμορραγικής ασθένειας καθώς και τις ενδεχόμενες θεραπείες της νόσου.","Alzheimer's disease is the most common form of dementia and one of the diseases that plagues today’s people. It is not contagious but is the most common form of dementia and most often affects people over the age of 65. It is a progressive neurodegenerative disorder characterized by cognitive impairment and the presence of two basic pathologies, amyloid β plaques and neurofibrillary tangles. In the last decade, the presence of a prolonged immune response in the brain has emerged as a third major pathology in Alzheimer's disease. The disease is complex and in most cases is believed to have many contributors. Two systems that have been implicated in Alzheimer's disease are blood clotting and inflammation, as many patients with the disease have increased obstruction of small blood vessels in the brain and increased inflammation of the brain. In this regard, an arm of the blood coagulation system can promote both the formation of blood clots and the onset of inflammatory processes. Alzheimer's disease is responsible for most forms of dementia and it works as a model of dementia. It is characterized by gradual loss of memory and other cognitive functions such as concentration, judgment, speech, and visual-spatial function. Everything mentioned is a discount on both the complex and the basic functions of the individual. In addition, the disease is involved in neuropsychiatric problems. Finally, the disease leads to inability to meet basic needs of the individual and patients are confined to bed, having an increased risk of developing bed sores, infections and heart attacks that eventually lead to death. Beta-amyloid (Aβ) is a key pathological element in Alzheimer’s disease,but the mechanisms by which it disrupts neuronal function in vivo are not completely understood. Alzheimer’s disease is characterized by a prothrombotic state, which could contribute to neuronal dysfunction by affecting cerebral blood flow and inducing inflammation. The plasma protein factor XII (FXII) triggers clot formation via the intrinsic coagulation cascade and has been implicated in thrombosis. In Alzheimer’s disease, in addition to neuronal changes, a number of peripheral cells are affected including platelets, lymphocytes and erythrocytes. Besides their normal function in hemostasis, platelets play a central role in pathological thrombus formation, which is an important risk factor for Alzheimer’s disease occurrence. Recent studies have demonstrated a close association between the degree of platelet activation and the progress of Alzheimer’s disease. This thesis presents general characteristics of Alzheimer's disease, sets diagnostic criteria for the disease, clinical features, pathological findings and diagnosis of the disease, analyzes Alzheimer's disease as a part of thrombohemorrhagic disorder and mentions the treatments of the disease."],"dc:identifier":["uoadl:2970334","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970334"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νοσος Alzheimer’s ως θρομβοαιμορραγική νόσος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:38Z"}