{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2970516"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2970516","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι έννομες συνέπειες από την παραβίαση της υποχρέωσης πίστης των εταίρων στις προσωπικές εταιρίες","abstract":"Στις προσωπικές εταιρίες το πρόσωπο και η προσωπική συμβολή κάθε εταίρου είναι βασικός παράγοντας για τη λειτουργία της εταιρίας. Απόρροια του προσωπικού χαρακτήρα της εταιρίας είναι αφενός η υποχρέωση πίστης των εταίρων, η οποία θα πρέπει να διατρέχει τόσο τις μεταξύ τους σχέσεις, όσο και τις σχέσεις τους προς την εταιρία και αφετέρου η αρχή της ισότητας των εταίρων. Η υποχρέωση πίστης ως ειδικότερη έκφραση της καλής πίστης προσλαμβάνει στο εταιρικό δίκαιο ένα εξιδιασμένο περιεχόμενο και συνιστά ένα καθήκον εντονότερο και περιεκτικότερο σε σχέση με την κοινή υποχρέωση καλόπιστης εκπλήρωσης της παροχής (ΑΚ 288). Η υποχρέωση πίστης θεωρείται ως μία αόριστη γενική ρήτρα, η οποία χρειάζεται εξειδίκευση σύμφωνα με το συγκεκριμένο εταιρικό πλαίσιο, την εταιρική σχέση και την εταιρική δομή, ώστε να μπορέσει να συμβάλλει στην ερμηνεία της εταιρικής σύμβασης ή να κλείσει ένα νομικό κενό. Η υποχρέωση πίστης έχει διττό περιεχόμενο. Αφενός από θετικής όψεως επιβάλλει στους εταίρους την υποχρέωση να προβαίνουν σε ενέργειες που είναι απαραίτητες για τη διαφύλαξη και προώθηση των συμφερόντων τόσο της εταιρίας όσο και των συνεταίρων τους, αφετέρου από αρνητικής όψεως η υποχρέωση πίστης επιβάλλει στους εταίρους να μην ενεργούν για δικό τους λογαριασμό ή για λογαριασμό τρίτου πράξεις αντίθετες προς τα συμφέροντα της εταιρίας, οι οποίες ενδέχεται να παρεμποδίσουν την επίτευξη του κοινού σκοπού. Η παράβαση της υποχρέωσης πίστης εκ μέρους των εταίρων επισύρει σημαντικές έννομες συνέπειες, οι οποίες είναι ευρύτατες και μπορούν να αφορούν από την αξίωση παράλειψης της προσβολής, την αξίωση εκπλήρωσης (θετικής ενέργειας) μέχρι και την αξίωση αποζημίωσης ή την ανάκληση του καταστατικού διαχειριστή κατά περίπτωση αλλά και μέχρι τον αποκλεισμό του εταίρου και τη δικαστική λύση της εταιρίας ένεκα σπουδαίου λόγου. Ακόμη ανάλογα με τις περιστάσεις μπορεί να επέλθει ως έννομη συνέπεια η ενεργοποίηση του δικαιώματος της εταιρίας να υποκαταστήσει τον εταίρο, που παραβίασε την υποχρέωση παράλειψης ανταγωνισμού, στην ανταγωνιστική πράξη, να ενεργοποιηθεί η actio pro socio σε περίπτωση αδράνειας του διαχειριστή προς συμμόρφωση του παραβιάζοντος εταίρου, να επέλθουν οι συνέπειες της ελαττωματικότητας της ψήφου και των αποφάσεων των εταίρων, ακόμη και να ενεργοποιηθούν και οι διατάξεις του αθέμιτου ανταγωνισμού, αν συντρέχουν φυσικά οι προϋποθέσεις εφαρμογής των διατάξεων αυτού. Θα πρέπει βέβαια σε κάθε περίπτωση να τηρούνται οι αρχές της αναλογικότητας και της επιείκειας στις κυρώσεις που επέρχονται από την παραβίαση. Τέλος, η λύση και ο αφανισμός της εταιρίας, ειδικά αν αυτή είναι βιώσιμη και κερδοφόρα, θα πρέπει να αποτελεί το ύστατο καταφύγιο για την αντιμετώπιση του προβλήματος από την παραβίαση της υποχρέωσης πίστης.","abstract_html":"Στις προσωπικές εταιρίες το πρόσωπο και η προσωπική συμβολή κάθε εταίρου είναι βασικός παράγοντας για τη λειτουργία της εταιρίας. Απόρροια του προσωπικού χαρακτήρα της εταιρίας είναι αφενός η υποχρέωση πίστης των εταίρων, η οποία θα πρέπει να διατρέχει τόσο τις μεταξύ τους σχέσεις, όσο και τις σχέσεις τους προς την εταιρία και αφετέρου η αρχή της ισότητας των εταίρων. Η υποχρέωση πίστης ως ειδικότερη έκφραση της καλής πίστης προσλαμβάνει στο εταιρικό δίκαιο ένα εξιδιασμένο περιεχόμενο και συνιστά ένα καθήκον εντονότερο και περιεκτικότερο σε σχέση με την κοινή υποχρέωση καλόπιστης εκπλήρωσης της παροχής (ΑΚ 288). Η υποχρέωση πίστης θεωρείται ως μία αόριστη γενική ρήτρα, η οποία χρειάζεται εξειδίκευση σύμφωνα με το συγκεκριμένο εταιρικό πλαίσιο, την εταιρική σχέση και την εταιρική δομή, ώστε να μπορέσει να συμβάλλει στην ερμηνεία της εταιρικής σύμβασης ή να κλείσει ένα νομικό κενό. Η υποχρέωση πίστης έχει διττό περιεχόμενο. Αφενός από θετικής όψεως επιβάλλει στους εταίρους την υποχρέωση να προβαίνουν σε ενέργειες που είναι απαραίτητες για τη διαφύλαξη και προώθηση των συμφερόντων τόσο της εταιρίας όσο και των συνεταίρων τους, αφετέρου από αρνητικής όψεως η υποχρέωση πίστης επιβάλλει στους εταίρους να μην ενεργούν για δικό τους λογαριασμό ή για λογαριασμό τρίτου πράξεις αντίθετες προς τα συμφέροντα της εταιρίας, οι οποίες ενδέχεται να παρεμποδίσουν την επίτευξη του κοινού σκοπού. Η παράβαση της υποχρέωσης πίστης εκ μέρους των εταίρων επισύρει σημαντικές έννομες συνέπειες, οι οποίες είναι ευρύτατες και μπορούν να αφορούν από την αξίωση παράλειψης της προσβολής, την αξίωση εκπλήρωσης (θετικής ενέργειας) μέχρι και την αξίωση αποζημίωσης ή την ανάκληση του καταστατικού διαχειριστή κατά περίπτωση αλλά και μέχρι τον αποκλεισμό του εταίρου και τη δικαστική λύση της εταιρίας ένεκα σπουδαίου λόγου. Ακόμη ανάλογα με τις περιστάσεις μπορεί να επέλθει ως έννομη συνέπεια η ενεργοποίηση του δικαιώματος της εταιρίας να υποκαταστήσει τον εταίρο, που παραβίασε την υποχρέωση παράλειψης ανταγωνισμού, στην ανταγωνιστική πράξη, να ενεργοποιηθεί η actio pro socio σε περίπτωση αδράνειας του διαχειριστή προς συμμόρφωση του παραβιάζοντος εταίρου, να επέλθουν οι συνέπειες της ελαττωματικότητας της ψήφου και των αποφάσεων των εταίρων, ακόμη και να ενεργοποιηθούν και οι διατάξεις του αθέμιτου ανταγωνισμού, αν συντρέχουν φυσικά οι προϋποθέσεις εφαρμογής των διατάξεων αυτού. Θα πρέπει βέβαια σε κάθε περίπτωση να τηρούνται οι αρχές της αναλογικότητας και της επιείκειας στις κυρώσεις που επέρχονται από την παραβίαση. Τέλος, η λύση και ο αφανισμός της εταιρίας, ειδικά αν αυτή είναι βιώσιμη και κερδοφόρα, θα πρέπει να αποτελεί το ύστατο καταφύγιο για την αντιμετώπιση του προβλήματος από την παραβίαση της υποχρέωσης πίστης.","abstract_has_math":false,"creators":["Χριστοπούλου Ιωάννα","Christopoulou Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:46Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2970516"],"render_values":[{"text":"uoadl:2970516","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970516","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970516","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2970516","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χριστοπούλου Ιωάννα","Christopoulou Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2970516","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970516"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στις προσωπικές εταιρίες το πρόσωπο και η προσωπική συμβολή κάθε εταίρου είναι βασικός παράγοντας για τη λειτουργία της εταιρίας. Απόρροια του προσωπικού χαρακτήρα της εταιρίας είναι αφενός η υποχρέωση πίστης των εταίρων, η οποία θα πρέπει να διατρέχει τόσο τις μεταξύ τους σχέσεις, όσο και τις σχέσεις τους προς την εταιρία και αφετέρου η αρχή της ισότητας των εταίρων. Η υποχρέωση πίστης ως ειδικότερη έκφραση της καλής πίστης προσλαμβάνει στο εταιρικό δίκαιο ένα εξιδιασμένο περιεχόμενο και συνιστά ένα καθήκον εντονότερο και περιεκτικότερο σε σχέση με την κοινή υποχρέωση καλόπιστης εκπλήρωσης της παροχής (ΑΚ 288). Η υποχρέωση πίστης θεωρείται ως μία αόριστη γενική ρήτρα, η οποία χρειάζεται εξειδίκευση σύμφωνα με το συγκεκριμένο εταιρικό πλαίσιο, την εταιρική σχέση και την εταιρική δομή, ώστε να μπορέσει να συμβάλλει στην ερμηνεία της εταιρικής σύμβασης ή να κλείσει ένα νομικό κενό. Η υποχρέωση πίστης έχει διττό περιεχόμενο. Αφενός από θετικής όψεως επιβάλλει στους εταίρους την υποχρέωση να προβαίνουν σε ενέργειες που είναι απαραίτητες για τη διαφύλαξη και προώθηση των συμφερόντων τόσο της εταιρίας όσο και των συνεταίρων τους, αφετέρου από αρνητικής όψεως η υποχρέωση πίστης επιβάλλει στους εταίρους να μην ενεργούν για δικό τους λογαριασμό ή για λογαριασμό τρίτου πράξεις αντίθετες προς τα συμφέροντα της εταιρίας, οι οποίες ενδέχεται να παρεμποδίσουν την επίτευξη του κοινού σκοπού. Η παράβαση της υποχρέωσης πίστης εκ μέρους των εταίρων επισύρει σημαντικές έννομες συνέπειες, οι οποίες είναι ευρύτατες και μπορούν να αφορούν από την αξίωση παράλειψης της προσβολής, την αξίωση εκπλήρωσης (θετικής ενέργειας) μέχρι και την αξίωση αποζημίωσης ή την ανάκληση του καταστατικού διαχειριστή κατά περίπτωση αλλά και μέχρι τον αποκλεισμό του εταίρου και τη δικαστική λύση της εταιρίας ένεκα σπουδαίου λόγου. Ακόμη ανάλογα με τις περιστάσεις μπορεί να επέλθει ως έννομη συνέπεια η ενεργοποίηση του δικαιώματος της εταιρίας να υποκαταστήσει τον εταίρο, που παραβίασε την υποχρέωση παράλειψης ανταγωνισμού, στην ανταγωνιστική πράξη, να ενεργοποιηθεί η actio pro socio σε περίπτωση αδράνειας του διαχειριστή προς συμμόρφωση του παραβιάζοντος εταίρου, να επέλθουν οι συνέπειες της ελαττωματικότητας της ψήφου και των αποφάσεων των εταίρων, ακόμη και να ενεργοποιηθούν και οι διατάξεις του αθέμιτου ανταγωνισμού, αν συντρέχουν φυσικά οι προϋποθέσεις εφαρμογής των διατάξεων αυτού. Θα πρέπει βέβαια σε κάθε περίπτωση να τηρούνται οι αρχές της αναλογικότητας και της επιείκειας στις κυρώσεις που επέρχονται από την παραβίαση. Τέλος, η λύση και ο αφανισμός της εταιρίας, ειδικά αν αυτή είναι βιώσιμη και κερδοφόρα, θα πρέπει να αποτελεί το ύστατο καταφύγιο για την αντιμετώπιση του προβλήματος από την παραβίαση της υποχρέωσης πίστης.","In partnerships, the personal contribution of each partner is a key factor for the operation of these companies. Consequence of this personal character, is, on the one hand, the duty of loyalty of partners and on the other hand the important principle of equality in their relations. The duty of loyalty, as more specific expression of good faith, has a different and more specialized content in corporate law. The duty of loyalty is considered as an indefinite general clause, that needs specialization according to the rules of each partnership so that it can contribute to the interpretation of the partner-ship agreement. Moreover, the duty of loyalty has double content. On the one hand, the content is positive, so it means that it imposes the obligations on partners to act properly and take into account the interests of their copartners and their company. On the other hand, the content is negative, so the partners are not allowed to do actions, that are opposites to the interests of their company. The breach of duty of loyalty has significant legal consequences. They are extensive and may concern the claim for omission of the insult, the claim for fulfill an action, the claim for compensation, the revocation of statutory administrator, and also the exclusion of partner but even the solution of the partnership. Furthermore, as consequences of this breach, the company has the right to substitute the partner, who violated his duty of loyalty, in the competitive action, the “actio pro socio’’ is activated when the conditions allow it, the provisions of unfair competition can be implemented, when it is possible and even the defectiveness of the votes and the decisions could be activated. Finally, in each case, the principles of proportionality and leniency must be observed. The solution of the partnership, especially if she is sustainable and profitable, must be the last refuge to deal with the breach of duty of loyalty."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι έννομες συνέπειες από την παραβίαση της υποχρέωσης πίστης των εταίρων στις προσωπικές εταιρίες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χριστοπούλου Ιωάννα","Christopoulou Ioanna"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Στις προσωπικές εταιρίες το πρόσωπο και η προσωπική συμβολή κάθε εταίρου είναι βασικός παράγοντας για τη λειτουργία της εταιρίας. Απόρροια του προσωπικού χαρακτήρα της εταιρίας είναι αφενός η υποχρέωση πίστης των εταίρων, η οποία θα πρέπει να διατρέχει τόσο τις μεταξύ τους σχέσεις, όσο και τις σχέσεις τους προς την εταιρία και αφετέρου η αρχή της ισότητας των εταίρων. Η υποχρέωση πίστης ως ειδικότερη έκφραση της καλής πίστης προσλαμβάνει στο εταιρικό δίκαιο ένα εξιδιασμένο περιεχόμενο και συνιστά ένα καθήκον εντονότερο και περιεκτικότερο σε σχέση με την κοινή υποχρέωση καλόπιστης εκπλήρωσης της παροχής (ΑΚ 288). Η υποχρέωση πίστης θεωρείται ως μία αόριστη γενική ρήτρα, η οποία χρειάζεται εξειδίκευση σύμφωνα με το συγκεκριμένο εταιρικό πλαίσιο, την εταιρική σχέση και την εταιρική δομή, ώστε να μπορέσει να συμβάλλει στην ερμηνεία της εταιρικής σύμβασης ή να κλείσει ένα νομικό κενό. Η υποχρέωση πίστης έχει διττό περιεχόμενο. Αφενός από θετικής όψεως επιβάλλει στους εταίρους την υποχρέωση να προβαίνουν σε ενέργειες που είναι απαραίτητες για τη διαφύλαξη και προώθηση των συμφερόντων τόσο της εταιρίας όσο και των συνεταίρων τους, αφετέρου από αρνητικής όψεως η υποχρέωση πίστης επιβάλλει στους εταίρους να μην ενεργούν για δικό τους λογαριασμό ή για λογαριασμό τρίτου πράξεις αντίθετες προς τα συμφέροντα της εταιρίας, οι οποίες ενδέχεται να παρεμποδίσουν την επίτευξη του κοινού σκοπού. Η παράβαση της υποχρέωσης πίστης εκ μέρους των εταίρων επισύρει σημαντικές έννομες συνέπειες, οι οποίες είναι ευρύτατες και μπορούν να αφορούν από την αξίωση παράλειψης της προσβολής, την αξίωση εκπλήρωσης (θετικής ενέργειας) μέχρι και την αξίωση αποζημίωσης ή την ανάκληση του καταστατικού διαχειριστή κατά περίπτωση αλλά και μέχρι τον αποκλεισμό του εταίρου και τη δικαστική λύση της εταιρίας ένεκα σπουδαίου λόγου. Ακόμη ανάλογα με τις περιστάσεις μπορεί να επέλθει ως έννομη συνέπεια η ενεργοποίηση του δικαιώματος της εταιρίας να υποκαταστήσει τον εταίρο, που παραβίασε την υποχρέωση παράλειψης ανταγωνισμού, στην ανταγωνιστική πράξη, να ενεργοποιηθεί η actio pro socio σε περίπτωση αδράνειας του διαχειριστή προς συμμόρφωση του παραβιάζοντος εταίρου, να επέλθουν οι συνέπειες της ελαττωματικότητας της ψήφου και των αποφάσεων των εταίρων, ακόμη και να ενεργοποιηθούν και οι διατάξεις του αθέμιτου ανταγωνισμού, αν συντρέχουν φυσικά οι προϋποθέσεις εφαρμογής των διατάξεων αυτού. Θα πρέπει βέβαια σε κάθε περίπτωση να τηρούνται οι αρχές της αναλογικότητας και της επιείκειας στις κυρώσεις που επέρχονται από την παραβίαση. Τέλος, η λύση και ο αφανισμός της εταιρίας, ειδικά αν αυτή είναι βιώσιμη και κερδοφόρα, θα πρέπει να αποτελεί το ύστατο καταφύγιο για την αντιμετώπιση του προβλήματος από την παραβίαση της υποχρέωσης πίστης.","In partnerships, the personal contribution of each partner is a key factor for the operation of these companies. Consequence of this personal character, is, on the one hand, the duty of loyalty of partners and on the other hand the important principle of equality in their relations. The duty of loyalty, as more specific expression of good faith, has a different and more specialized content in corporate law. The duty of loyalty is considered as an indefinite general clause, that needs specialization according to the rules of each partnership so that it can contribute to the interpretation of the partner-ship agreement. Moreover, the duty of loyalty has double content. On the one hand, the content is positive, so it means that it imposes the obligations on partners to act properly and take into account the interests of their copartners and their company. On the other hand, the content is negative, so the partners are not allowed to do actions, that are opposites to the interests of their company. The breach of duty of loyalty has significant legal consequences. They are extensive and may concern the claim for omission of the insult, the claim for fulfill an action, the claim for compensation, the revocation of statutory administrator, and also the exclusion of partner but even the solution of the partnership. Furthermore, as consequences of this breach, the company has the right to substitute the partner, who violated his duty of loyalty, in the competitive action, the “actio pro socio’’ is activated when the conditions allow it, the provisions of unfair competition can be implemented, when it is possible and even the defectiveness of the votes and the decisions could be activated. Finally, in each case, the principles of proportionality and leniency must be observed. The solution of the partnership, especially if she is sustainable and profitable, must be the last refuge to deal with the breach of duty of loyalty."],"dc:identifier":["uoadl:2970516","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970516"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι έννομες συνέπειες από την παραβίαση της υποχρέωσης πίστης των εταίρων στις προσωπικές εταιρίες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:46Z"}