{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2970894"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2970894","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μπορούν οι GLP-1 αγωνιστές να χρησιμοποιηθούν ως χημειοθεραπευτικά στη θεραπεία του ηπατοκυτταρικού καρκίνου;","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ-ΣΚΟΠΟΣ: Ο ηπατοκυτταρικός καρκίνος (ΗΚΚ) είναι ο πέμπτος πιο συχνός καρκίνος και η τέταρτη αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως. Η ευρεία χρήση των GLP-1 αγωνιστών, στη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2) της στεατοηπατίτιδας (NASH) και της παχυσαρκίας που αποτελούν αναδυόμενους παράγοντες κινδύνου ΗΚΚ, οδήγησε στη συλλογή ενδείξεων περί πιθανής χημειοθεραπευτικής τους δράσης τον ΗΚΚ. Σκοπός της παρούσας συστηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι να διερευνήσει την ύπαρξη πιθανής αντικαρκινικής επίδρασης των GLP-1 αγωνιστών στην εξέλιξη και τη μεταστατική συμπεριφορά του ΗΚΚ. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Διενεργήθηκε αναζήτηση σε διεθνείς βάσεις δεδομένων για την ανεύρεση άρθρων που εξέτασαν την επίδραση των GLP-1 αγωνιστών στο ΗΚΚ, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA statement (Moher 2010). Βάσει κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού, συγκρεντρώθηκαν 5 εργασίες προς ανασκόπηση, περιλαμβάνουσες in vitro πειράματα σε κύτταρα ηπατώματος και in vivo σε ποντίκια. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι αγωνιστές GLP-1 ασκούν στατιστικά σημαντική αναστολή του πολλαπλασιασμού των κυττάρων ηπατώματος μέσω των μηχανισμών αυτοφαγίας , γήρανσης και ανοσολογικής νέκρωσης. Ακόμα, αναστέλλουν τη μετανάστευσή τους. Αμφιλεγόμενη είναι η δράση τους στην απόπτωση. Δρουν μέσω αναστολής και ενεργοποίησης σημαντικών μονοπατιών σηματοδότησης που συνδέονται με την ηπατοκαρκινογένεση, με σημαντικότερα αυτά των mTOR,TGF-β και JNK. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : Από την παρούσα ανασκόπηση φαίνεται οι GLP-1 αγωνιστές ασκούν χημειοθεραπευτική δράση στα κύτταρα ηπατώματος ανθρώπων ή ποντικών, όταν αυτά επωάζονται σε κυτταροκαλλιέργειες, αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό και τη μετανάστευσή τους. Για τη διευκρίνιση αυτών των ενδείξεων και άρα για την πιθανή τους χρήση σα χημειοθεραπευτικά στο ΗΚΚ, απαιτούνται καλά σχεδιασμένες μελέτες σε ανθρώπους.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ-ΣΚΟΠΟΣ: Ο ηπατοκυτταρικός καρκίνος (ΗΚΚ) είναι ο πέμπτος πιο συχνός καρκίνος και η τέταρτη αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως. Η ευρεία χρήση των GLP-1 αγωνιστών, στη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2) της στεατοηπατίτιδας (NASH) και της παχυσαρκίας που αποτελούν αναδυόμενους παράγοντες κινδύνου ΗΚΚ, οδήγησε στη συλλογή ενδείξεων περί πιθανής χημειοθεραπευτικής τους δράσης τον ΗΚΚ. Σκοπός της παρούσας συστηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι να διερευνήσει την ύπαρξη πιθανής αντικαρκινικής επίδρασης των GLP-1 αγωνιστών στην εξέλιξη και τη μεταστατική συμπεριφορά του ΗΚΚ. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Διενεργήθηκε αναζήτηση σε διεθνείς βάσεις δεδομένων για την ανεύρεση άρθρων που εξέτασαν την επίδραση των GLP-1 αγωνιστών στο ΗΚΚ, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA statement (Moher 2010). Βάσει κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού, συγκρεντρώθηκαν 5 εργασίες προς ανασκόπηση, περιλαμβάνουσες in vitro πειράματα σε κύτταρα ηπατώματος και in vivo σε ποντίκια. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι αγωνιστές GLP-1 ασκούν στατιστικά σημαντική αναστολή του πολλαπλασιασμού των κυττάρων ηπατώματος μέσω των μηχανισμών αυτοφαγίας , γήρανσης και ανοσολογικής νέκρωσης. Ακόμα, αναστέλλουν τη μετανάστευσή τους. Αμφιλεγόμενη είναι η δράση τους στην απόπτωση. Δρουν μέσω αναστολής και ενεργοποίησης σημαντικών μονοπατιών σηματοδότησης που συνδέονται με την ηπατοκαρκινογένεση, με σημαντικότερα αυτά των mTOR,TGF-β και JNK. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : Από την παρούσα ανασκόπηση φαίνεται οι GLP-1 αγωνιστές ασκούν χημειοθεραπευτική δράση στα κύτταρα ηπατώματος ανθρώπων ή ποντικών, όταν αυτά επωάζονται σε κυτταροκαλλιέργειες, αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό και τη μετανάστευσή τους. Για τη διευκρίνιση αυτών των ενδείξεων και άρα για την πιθανή τους χρήση σα χημειοθεραπευτικά στο ΗΚΚ, απαιτούνται καλά σχεδιασμένες μελέτες σε ανθρώπους.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαγεωργίου Ελένη","Papageorgiou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:46Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2970894"],"render_values":[{"text":"uoadl:2970894","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970894","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970894","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2970894","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαγεωργίου Ελένη","Papageorgiou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2970894","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970894"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ-ΣΚΟΠΟΣ: Ο ηπατοκυτταρικός καρκίνος (ΗΚΚ) είναι ο πέμπτος πιο συχνός καρκίνος και η τέταρτη αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως. Η ευρεία χρήση των GLP-1 αγωνιστών, στη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2) της στεατοηπατίτιδας (NASH) και της παχυσαρκίας που αποτελούν αναδυόμενους παράγοντες κινδύνου ΗΚΚ, οδήγησε στη συλλογή ενδείξεων περί πιθανής χημειοθεραπευτικής τους δράσης τον ΗΚΚ. Σκοπός της παρούσας συστηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι να διερευνήσει την ύπαρξη πιθανής αντικαρκινικής επίδρασης των GLP-1 αγωνιστών στην εξέλιξη και τη μεταστατική συμπεριφορά του ΗΚΚ. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Διενεργήθηκε αναζήτηση σε διεθνείς βάσεις δεδομένων για την ανεύρεση άρθρων που εξέτασαν την επίδραση των GLP-1 αγωνιστών στο ΗΚΚ, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA statement (Moher 2010). Βάσει κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού, συγκρεντρώθηκαν 5 εργασίες προς ανασκόπηση, περιλαμβάνουσες in vitro πειράματα σε κύτταρα ηπατώματος και in vivo σε ποντίκια. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι αγωνιστές GLP-1 ασκούν στατιστικά σημαντική αναστολή του πολλαπλασιασμού των κυττάρων ηπατώματος μέσω των μηχανισμών αυτοφαγίας , γήρανσης και ανοσολογικής νέκρωσης. Ακόμα, αναστέλλουν τη μετανάστευσή τους. Αμφιλεγόμενη είναι η δράση τους στην απόπτωση. Δρουν μέσω αναστολής και ενεργοποίησης σημαντικών μονοπατιών σηματοδότησης που συνδέονται με την ηπατοκαρκινογένεση, με σημαντικότερα αυτά των mTOR,TGF-β και JNK. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : Από την παρούσα ανασκόπηση φαίνεται οι GLP-1 αγωνιστές ασκούν χημειοθεραπευτική δράση στα κύτταρα ηπατώματος ανθρώπων ή ποντικών, όταν αυτά επωάζονται σε κυτταροκαλλιέργειες, αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό και τη μετανάστευσή τους. Για τη διευκρίνιση αυτών των ενδείξεων και άρα για την πιθανή τους χρήση σα χημειοθεραπευτικά στο ΗΚΚ, απαιτούνται καλά σχεδιασμένες μελέτες σε ανθρώπους.","BACKGROUND-PURPOSE: Ηepatocellular carcinoma (HCC) ranks fifth as cause of cancer and fourth of cancer related death worldwide. Widespread use of GLP-1 agonists, for the treatment of diabetes mellitus type 2 (SD2),steatohepatitis and obesity which are emerging risk factors of HCC, has risen evidence for their potential beneficial use in treating HCC. The purpose of this systematic review is to investigate whether GLP-1 agonists show anticancer effect on development and metastatic attitude of HCC. MATERIAL-METHOD: Search was performed in global data bases for finding papers concerning the effect of GLP-1 agonists in treating HCC, according to the guide lines of PRISMA statement (Moher 2010). Based on inclusion and exclusion criteria, 5 papers were collected for systematic review, including in vitro experiments in hepatocellular carcinoma cell lines and in vivo ones in mice, No studies in patients with HCC were found. RESULTS : GLP-1 agonists show a statistically significant effect on inhibiting the proliferation of hepatocellular carcinoma cell lines, through the mechanisms of autophagy, senescence and immune necrosis. Moreover, they suppress cell migration. The role of apoptosis is controversial. Their action is mediated via activation and inhibition of important signaling pathways, involved in hepatocarcinogenesis, including mTOR, TGF-β and JNK. CONCLUSIONS: This review indicates that GLP-1 agonists exhibit antitumor effect on hepatocellular carcinoma cell lines, when they grow in cultures, suppressing their proliferation and migration. Well-designed studies in human with HCC are required to further clarify the results of this review."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μπορούν οι GLP-1 αγωνιστές να χρησιμοποιηθούν ως χημειοθεραπευτικά στη θεραπεία του ηπατοκυτταρικού καρκίνου;"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαγεωργίου Ελένη","Papageorgiou Eleni"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ-ΣΚΟΠΟΣ: Ο ηπατοκυτταρικός καρκίνος (ΗΚΚ) είναι ο πέμπτος πιο συχνός καρκίνος και η τέταρτη αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως. Η ευρεία χρήση των GLP-1 αγωνιστών, στη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2) της στεατοηπατίτιδας (NASH) και της παχυσαρκίας που αποτελούν αναδυόμενους παράγοντες κινδύνου ΗΚΚ, οδήγησε στη συλλογή ενδείξεων περί πιθανής χημειοθεραπευτικής τους δράσης τον ΗΚΚ. Σκοπός της παρούσας συστηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι να διερευνήσει την ύπαρξη πιθανής αντικαρκινικής επίδρασης των GLP-1 αγωνιστών στην εξέλιξη και τη μεταστατική συμπεριφορά του ΗΚΚ. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Διενεργήθηκε αναζήτηση σε διεθνείς βάσεις δεδομένων για την ανεύρεση άρθρων που εξέτασαν την επίδραση των GLP-1 αγωνιστών στο ΗΚΚ, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA statement (Moher 2010). Βάσει κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού, συγκρεντρώθηκαν 5 εργασίες προς ανασκόπηση, περιλαμβάνουσες in vitro πειράματα σε κύτταρα ηπατώματος και in vivo σε ποντίκια. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι αγωνιστές GLP-1 ασκούν στατιστικά σημαντική αναστολή του πολλαπλασιασμού των κυττάρων ηπατώματος μέσω των μηχανισμών αυτοφαγίας , γήρανσης και ανοσολογικής νέκρωσης. Ακόμα, αναστέλλουν τη μετανάστευσή τους. Αμφιλεγόμενη είναι η δράση τους στην απόπτωση. Δρουν μέσω αναστολής και ενεργοποίησης σημαντικών μονοπατιών σηματοδότησης που συνδέονται με την ηπατοκαρκινογένεση, με σημαντικότερα αυτά των mTOR,TGF-β και JNK. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : Από την παρούσα ανασκόπηση φαίνεται οι GLP-1 αγωνιστές ασκούν χημειοθεραπευτική δράση στα κύτταρα ηπατώματος ανθρώπων ή ποντικών, όταν αυτά επωάζονται σε κυτταροκαλλιέργειες, αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό και τη μετανάστευσή τους. Για τη διευκρίνιση αυτών των ενδείξεων και άρα για την πιθανή τους χρήση σα χημειοθεραπευτικά στο ΗΚΚ, απαιτούνται καλά σχεδιασμένες μελέτες σε ανθρώπους.","BACKGROUND-PURPOSE: Ηepatocellular carcinoma (HCC) ranks fifth as cause of cancer and fourth of cancer related death worldwide. Widespread use of GLP-1 agonists, for the treatment of diabetes mellitus type 2 (SD2),steatohepatitis and obesity which are emerging risk factors of HCC, has risen evidence for their potential beneficial use in treating HCC. The purpose of this systematic review is to investigate whether GLP-1 agonists show anticancer effect on development and metastatic attitude of HCC. MATERIAL-METHOD: Search was performed in global data bases for finding papers concerning the effect of GLP-1 agonists in treating HCC, according to the guide lines of PRISMA statement (Moher 2010). Based on inclusion and exclusion criteria, 5 papers were collected for systematic review, including in vitro experiments in hepatocellular carcinoma cell lines and in vivo ones in mice, No studies in patients with HCC were found. RESULTS : GLP-1 agonists show a statistically significant effect on inhibiting the proliferation of hepatocellular carcinoma cell lines, through the mechanisms of autophagy, senescence and immune necrosis. Moreover, they suppress cell migration. The role of apoptosis is controversial. Their action is mediated via activation and inhibition of important signaling pathways, involved in hepatocarcinogenesis, including mTOR, TGF-β and JNK. CONCLUSIONS: This review indicates that GLP-1 agonists exhibit antitumor effect on hepatocellular carcinoma cell lines, when they grow in cultures, suppressing their proliferation and migration. Well-designed studies in human with HCC are required to further clarify the results of this review."],"dc:identifier":["uoadl:2970894","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2970894"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μπορούν οι GLP-1 αγωνιστές να χρησιμοποιηθούν ως χημειοθεραπευτικά στη θεραπεία του ηπατοκυτταρικού καρκίνου;"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:46Z"}