{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2971104"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2971104","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η προγνωστική αξία τυπικών βιοχημικών δεικτών στην προεκλαμψία","abstract":"Εισαγωγή:Η προεκλαμψία αποτελεί μια πολυπαραγοντική και πολυοργανική διαταραχή της εγκυμοσύνης, της οποίας η αιτιολογία παραμένει ακόμα και σήμερα άγνωστη.Είναι η κατάσταση εκείνη, όπου σε προηγουμένως νορμοτασικές γυναίκες πρωτοεμφανίζεται υπέρταση συγχρόνως με πρωτεϊνουρία μετά την 20η εβδομάδα κύησης, με τα συμπτώματα αυτά να υποστρέφουν μετά τον τοκετό. Η προεκλαμψία αποτελεί αιτία υψηλής μητρικής και περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας και μπορεί άμεσα να οδηγήσει στη σοβαρότερη εκδήλωση της, την εκλαμψία, κατά την οποία προστίθενται στην νόσο και σπασμοί, που δεν οφείλονται σε άλλη αιτία. Σκοπός: Η διερεύνησητης προγνωστικής αξίας τυπικών βιοχημικών δεικτών εγκύων γυναικών στην εμφάνιση προεκλαμψίας καθώς και στην βαρύτητα εμφάνισης της νόσου. Σκοπός της είναι να διαπιστωθεί εάν μπορούν συγκεκριμένοι βιοχημικοί δείκτες να χρησιμοποιηθούν σε κλινικό επίπεδο σαν προγνωστικό κριτήριο πιθανής εμφάνισης και βαρύτητας της νόσου. Μεθοδολογία:Στο πλαίσιο της παρούσας μελέτης διεξήχθη ενδελεχής ανασκόπηση και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η κλινική μελέτη, χρησιμοποιώντας αποτελέσματα βιοχημικών εξετάσεων από 113 εγκυμονούσες γυναίκες, 52 εκ των οποίων ήταν γυναίκες με φυσιολογική κύηση και αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου ενώ οι 61 εμφάνισαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους προεκλαμψία. Πραγματοποιήθηκε στην Γενική, Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική «Ιασώ» και συμπεριλήφθηκαν αποτελέσματα βιοχημικών δεικτών από τα εργαστηριακά γυναικών που νοσηλεύτηκαν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας με διάγνωση προεκλαμψίας και γυναικών που νοσηλεύτηκαν στη κλινική για τον τοκετό τους, χωρίς ιστορικό διάγνωσης προεκλαμψίας, σταθμισμένες ως προς την ηλικία με τις πάσχουσες και αυτές αποτέλεσαν τον πληθυσμό ελέγχου. Στις γυναίκες με διάγνωση προεκλαμψίας εκτιμήθηκε και η βαρύτητα της νόσου ( διάγνωση, ημέρες νοσηλείας τόσο στη ΜΕΘ όσο και στη κλινική, τιμές αρτηριακής πίεσης, τιμές βιοχημικών δεικτών) προκειμένου να εκτιμηθεί η συσχέτιση σχετικά με την προγνωστική αξία των βιοχημικών δεικτών ως προς την βαρύτητα της νόσου. Αποτελέσματα:Από τα αποτελέσματα της μελέτης, φάνηκε να είναι στατιστικά σημαντικά αυξημένες οι τιμές του ουρικού οξέος και της ουρίας στις γυναίκες που εμφάνισαν προεκλαμψία, ανεξαρτήτως της βαρύτητας της νόσου. Τέλος, χωρίζοντας τις εγκυμονούσες που εμφάνισαν την νόσο, βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, σε γυναίκες με σοβαρή προεκλαμψία και σε γυναίκες με ήπια ή μέτρια προεκλαμψία, βρέθηκε το LDHνα είναι ο μοναδικός στατιστικά σημαντικός αξιόπιστος δείκτης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην πρόγνωση της βαρύτητας της νόσου. Συμπεράσματα:Από τα ευρήματα της μελέτης αποδείχτηκε ότι οι τιμές συγκεκριμένων τυπικών βιοχημικών δεικτών, όπως το ουρικό οξύ, η πρωτεΐνη ούρων, η ουρία και το LDH μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην διάγνωση της προεκλαμψίας, καθώς και στον καθορισμό της βαρύτητας εμφάνισης της νόσου Λέξεις-Κλειδιά:προεκλαμψία, βιοχημικοί δείκτες, 3ο τρίμηνο κύησης, πρόγνωση, ουρικό οξύ, ουρία, LDH","abstract_html":"Εισαγωγή:Η προεκλαμψία αποτελεί μια πολυπαραγοντική και πολυοργανική διαταραχή της εγκυμοσύνης, της οποίας η αιτιολογία παραμένει ακόμα και σήμερα άγνωστη.Είναι η κατάσταση εκείνη, όπου σε προηγουμένως νορμοτασικές γυναίκες πρωτοεμφανίζεται υπέρταση συγχρόνως με πρωτεϊνουρία μετά την 20η εβδομάδα κύησης, με τα συμπτώματα αυτά να υποστρέφουν μετά τον τοκετό. Η προεκλαμψία αποτελεί αιτία υψηλής μητρικής και περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας και μπορεί άμεσα να οδηγήσει στη σοβαρότερη εκδήλωση της, την εκλαμψία, κατά την οποία προστίθενται στην νόσο και σπασμοί, που δεν οφείλονται σε άλλη αιτία. Σκοπός: Η διερεύνησητης προγνωστικής αξίας τυπικών βιοχημικών δεικτών εγκύων γυναικών στην εμφάνιση προεκλαμψίας καθώς και στην βαρύτητα εμφάνισης της νόσου. Σκοπός της είναι να διαπιστωθεί εάν μπορούν συγκεκριμένοι βιοχημικοί δείκτες να χρησιμοποιηθούν σε κλινικό επίπεδο σαν προγνωστικό κριτήριο πιθανής εμφάνισης και βαρύτητας της νόσου. Μεθοδολογία:Στο πλαίσιο της παρούσας μελέτης διεξήχθη ενδελεχής ανασκόπηση και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η κλινική μελέτη, χρησιμοποιώντας αποτελέσματα βιοχημικών εξετάσεων από 113 εγκυμονούσες γυναίκες, 52 εκ των οποίων ήταν γυναίκες με φυσιολογική κύηση και αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου ενώ οι 61 εμφάνισαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους προεκλαμψία. Πραγματοποιήθηκε στην Γενική, Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική «Ιασώ» και συμπεριλήφθηκαν αποτελέσματα βιοχημικών δεικτών από τα εργαστηριακά γυναικών που νοσηλεύτηκαν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας με διάγνωση προεκλαμψίας και γυναικών που νοσηλεύτηκαν στη κλινική για τον τοκετό τους, χωρίς ιστορικό διάγνωσης προεκλαμψίας, σταθμισμένες ως προς την ηλικία με τις πάσχουσες και αυτές αποτέλεσαν τον πληθυσμό ελέγχου. Στις γυναίκες με διάγνωση προεκλαμψίας εκτιμήθηκε και η βαρύτητα της νόσου ( διάγνωση, ημέρες νοσηλείας τόσο στη ΜΕΘ όσο και στη κλινική, τιμές αρτηριακής πίεσης, τιμές βιοχημικών δεικτών) προκειμένου να εκτιμηθεί η συσχέτιση σχετικά με την προγνωστική αξία των βιοχημικών δεικτών ως προς την βαρύτητα της νόσου. Αποτελέσματα:Από τα αποτελέσματα της μελέτης, φάνηκε να είναι στατιστικά σημαντικά αυξημένες οι τιμές του ουρικού οξέος και της ουρίας στις γυναίκες που εμφάνισαν προεκλαμψία, ανεξαρτήτως της βαρύτητας της νόσου. Τέλος, χωρίζοντας τις εγκυμονούσες που εμφάνισαν την νόσο, βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, σε γυναίκες με σοβαρή προεκλαμψία και σε γυναίκες με ήπια ή μέτρια προεκλαμψία, βρέθηκε το LDHνα είναι ο μοναδικός στατιστικά σημαντικός αξιόπιστος δείκτης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην πρόγνωση της βαρύτητας της νόσου. Συμπεράσματα:Από τα ευρήματα της μελέτης αποδείχτηκε ότι οι τιμές συγκεκριμένων τυπικών βιοχημικών δεικτών, όπως το ουρικό οξύ, η πρωτεΐνη ούρων, η ουρία και το LDH μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην διάγνωση της προεκλαμψίας, καθώς και στον καθορισμό της βαρύτητας εμφάνισης της νόσου Λέξεις-Κλειδιά:προεκλαμψία, βιοχημικοί δείκτες, 3ο τρίμηνο κύησης, πρόγνωση, ουρικό οξύ, ουρία, LDH","abstract_has_math":false,"creators":["Αλοΐζου Δήμητρα","Aloizou Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:46Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2971104"],"render_values":[{"text":"uoadl:2971104","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2971104","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2971104","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2971104","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλοΐζου Δήμητρα","Aloizou Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2971104","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2971104"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή:Η προεκλαμψία αποτελεί μια πολυπαραγοντική και πολυοργανική διαταραχή της εγκυμοσύνης, της οποίας η αιτιολογία παραμένει ακόμα και σήμερα άγνωστη.Είναι η κατάσταση εκείνη, όπου σε προηγουμένως νορμοτασικές γυναίκες πρωτοεμφανίζεται υπέρταση συγχρόνως με πρωτεϊνουρία μετά την 20η εβδομάδα κύησης, με τα συμπτώματα αυτά να υποστρέφουν μετά τον τοκετό. Η προεκλαμψία αποτελεί αιτία υψηλής μητρικής και περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας και μπορεί άμεσα να οδηγήσει στη σοβαρότερη εκδήλωση της, την εκλαμψία, κατά την οποία προστίθενται στην νόσο και σπασμοί, που δεν οφείλονται σε άλλη αιτία. Σκοπός: Η διερεύνησητης προγνωστικής αξίας τυπικών βιοχημικών δεικτών εγκύων γυναικών στην εμφάνιση προεκλαμψίας καθώς και στην βαρύτητα εμφάνισης της νόσου. Σκοπός της είναι να διαπιστωθεί εάν μπορούν συγκεκριμένοι βιοχημικοί δείκτες να χρησιμοποιηθούν σε κλινικό επίπεδο σαν προγνωστικό κριτήριο πιθανής εμφάνισης και βαρύτητας της νόσου. Μεθοδολογία:Στο πλαίσιο της παρούσας μελέτης διεξήχθη ενδελεχής ανασκόπηση και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η κλινική μελέτη, χρησιμοποιώντας αποτελέσματα βιοχημικών εξετάσεων από 113 εγκυμονούσες γυναίκες, 52 εκ των οποίων ήταν γυναίκες με φυσιολογική κύηση και αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου ενώ οι 61 εμφάνισαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους προεκλαμψία. Πραγματοποιήθηκε στην Γενική, Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική «Ιασώ» και συμπεριλήφθηκαν αποτελέσματα βιοχημικών δεικτών από τα εργαστηριακά γυναικών που νοσηλεύτηκαν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας με διάγνωση προεκλαμψίας και γυναικών που νοσηλεύτηκαν στη κλινική για τον τοκετό τους, χωρίς ιστορικό διάγνωσης προεκλαμψίας, σταθμισμένες ως προς την ηλικία με τις πάσχουσες και αυτές αποτέλεσαν τον πληθυσμό ελέγχου. Στις γυναίκες με διάγνωση προεκλαμψίας εκτιμήθηκε και η βαρύτητα της νόσου ( διάγνωση, ημέρες νοσηλείας τόσο στη ΜΕΘ όσο και στη κλινική, τιμές αρτηριακής πίεσης, τιμές βιοχημικών δεικτών) προκειμένου να εκτιμηθεί η συσχέτιση σχετικά με την προγνωστική αξία των βιοχημικών δεικτών ως προς την βαρύτητα της νόσου. Αποτελέσματα:Από τα αποτελέσματα της μελέτης, φάνηκε να είναι στατιστικά σημαντικά αυξημένες οι τιμές του ουρικού οξέος και της ουρίας στις γυναίκες που εμφάνισαν προεκλαμψία, ανεξαρτήτως της βαρύτητας της νόσου. Τέλος, χωρίζοντας τις εγκυμονούσες που εμφάνισαν την νόσο, βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, σε γυναίκες με σοβαρή προεκλαμψία και σε γυναίκες με ήπια ή μέτρια προεκλαμψία, βρέθηκε το LDHνα είναι ο μοναδικός στατιστικά σημαντικός αξιόπιστος δείκτης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην πρόγνωση της βαρύτητας της νόσου. Συμπεράσματα:Από τα ευρήματα της μελέτης αποδείχτηκε ότι οι τιμές συγκεκριμένων τυπικών βιοχημικών δεικτών, όπως το ουρικό οξύ, η πρωτεΐνη ούρων, η ουρία και το LDH μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην διάγνωση της προεκλαμψίας, καθώς και στον καθορισμό της βαρύτητας εμφάνισης της νόσου Λέξεις-Κλειδιά:προεκλαμψία, βιοχημικοί δείκτες, 3ο τρίμηνο κύησης, πρόγνωση, ουρικό οξύ, ουρία, LDH","Introduction-Backround:Pre-eclampsia is a disorder of pregnancy, the etiology of which still contains large amount of speculation. It is identified by the simultaneous appearance of hypertension and proteinuria, which develop after 20 weeks of gestation in previously normotensive women, with the symptoms subsiding after labor.Identifying the condition early is crucial, especially in high-risk pregnant women, who can benefit by a close monitoring in early stages so that complications and need for more advanced treatment can be avoided. The treatment of pre-eclampsia focuses on stabilizing blood pressure, measuring fluid balance, and administering corticosteroids and magnesium sulfate, though the ultimate cure still lies in delivering the fetus and removing the placenta. Efforts to prevent pre-eclampsia by means of aspirin and calcium have had limited success so far. However, the early identification of the disorder with a combination of biochemical and biophysical analyses has shown promise. Aim:This study was undertaken to investigate the usefulness of standard biochemical and hematological parametersmeasurement at third trimester of pregnancy for the individual prediction of preeclampsia. Methodology: A retrospective designed study 113 values of pregnant women in the third semester that either had a normal pregnancy or developed pre-eclampsia were compared and it included 61 patients with preeclampsia and a control group of 52normal,uncomplicated pregnancies. Patients were recruited in the third trimester of pregnancy at the Department of Gynecologyand Obstetrics, General Hospital “Iaso”, Athens, EU. The pre-eclampsia women were further divided into severity grades, either mild, moderate, or severe. Results:Uric acid and urea values were shown to be statistically significantly higher in the pre-eclampsia cohort, regardless of the severity of the disorder Additionally, LDH was shown to be a statistically significant indicator of severe pre-eclampsia. Conclusions:Our findings confirmed that typical biochemical indices, such as uric acid, protein in urine, urea and LDH can be used to facilitate the diagnosis of pre-eclampsia and further identify patients at risk for severe disease Keywords: Preeclampsia, biochemical markers, hematological markers, 3rd trimester, prediction, uric acid, urea, LDH"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η προγνωστική αξία τυπικών βιοχημικών δεικτών στην προεκλαμψία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλοΐζου Δήμητρα","Aloizou Dimitra"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή:Η προεκλαμψία αποτελεί μια πολυπαραγοντική και πολυοργανική διαταραχή της εγκυμοσύνης, της οποίας η αιτιολογία παραμένει ακόμα και σήμερα άγνωστη.Είναι η κατάσταση εκείνη, όπου σε προηγουμένως νορμοτασικές γυναίκες πρωτοεμφανίζεται υπέρταση συγχρόνως με πρωτεϊνουρία μετά την 20η εβδομάδα κύησης, με τα συμπτώματα αυτά να υποστρέφουν μετά τον τοκετό. Η προεκλαμψία αποτελεί αιτία υψηλής μητρικής και περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας και μπορεί άμεσα να οδηγήσει στη σοβαρότερη εκδήλωση της, την εκλαμψία, κατά την οποία προστίθενται στην νόσο και σπασμοί, που δεν οφείλονται σε άλλη αιτία. Σκοπός: Η διερεύνησητης προγνωστικής αξίας τυπικών βιοχημικών δεικτών εγκύων γυναικών στην εμφάνιση προεκλαμψίας καθώς και στην βαρύτητα εμφάνισης της νόσου. Σκοπός της είναι να διαπιστωθεί εάν μπορούν συγκεκριμένοι βιοχημικοί δείκτες να χρησιμοποιηθούν σε κλινικό επίπεδο σαν προγνωστικό κριτήριο πιθανής εμφάνισης και βαρύτητας της νόσου. Μεθοδολογία:Στο πλαίσιο της παρούσας μελέτης διεξήχθη ενδελεχής ανασκόπηση και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η κλινική μελέτη, χρησιμοποιώντας αποτελέσματα βιοχημικών εξετάσεων από 113 εγκυμονούσες γυναίκες, 52 εκ των οποίων ήταν γυναίκες με φυσιολογική κύηση και αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου ενώ οι 61 εμφάνισαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους προεκλαμψία. Πραγματοποιήθηκε στην Γενική, Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική «Ιασώ» και συμπεριλήφθηκαν αποτελέσματα βιοχημικών δεικτών από τα εργαστηριακά γυναικών που νοσηλεύτηκαν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας με διάγνωση προεκλαμψίας και γυναικών που νοσηλεύτηκαν στη κλινική για τον τοκετό τους, χωρίς ιστορικό διάγνωσης προεκλαμψίας, σταθμισμένες ως προς την ηλικία με τις πάσχουσες και αυτές αποτέλεσαν τον πληθυσμό ελέγχου. Στις γυναίκες με διάγνωση προεκλαμψίας εκτιμήθηκε και η βαρύτητα της νόσου ( διάγνωση, ημέρες νοσηλείας τόσο στη ΜΕΘ όσο και στη κλινική, τιμές αρτηριακής πίεσης, τιμές βιοχημικών δεικτών) προκειμένου να εκτιμηθεί η συσχέτιση σχετικά με την προγνωστική αξία των βιοχημικών δεικτών ως προς την βαρύτητα της νόσου. Αποτελέσματα:Από τα αποτελέσματα της μελέτης, φάνηκε να είναι στατιστικά σημαντικά αυξημένες οι τιμές του ουρικού οξέος και της ουρίας στις γυναίκες που εμφάνισαν προεκλαμψία, ανεξαρτήτως της βαρύτητας της νόσου. Τέλος, χωρίζοντας τις εγκυμονούσες που εμφάνισαν την νόσο, βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, σε γυναίκες με σοβαρή προεκλαμψία και σε γυναίκες με ήπια ή μέτρια προεκλαμψία, βρέθηκε το LDHνα είναι ο μοναδικός στατιστικά σημαντικός αξιόπιστος δείκτης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην πρόγνωση της βαρύτητας της νόσου. Συμπεράσματα:Από τα ευρήματα της μελέτης αποδείχτηκε ότι οι τιμές συγκεκριμένων τυπικών βιοχημικών δεικτών, όπως το ουρικό οξύ, η πρωτεΐνη ούρων, η ουρία και το LDH μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην διάγνωση της προεκλαμψίας, καθώς και στον καθορισμό της βαρύτητας εμφάνισης της νόσου Λέξεις-Κλειδιά:προεκλαμψία, βιοχημικοί δείκτες, 3ο τρίμηνο κύησης, πρόγνωση, ουρικό οξύ, ουρία, LDH","Introduction-Backround:Pre-eclampsia is a disorder of pregnancy, the etiology of which still contains large amount of speculation. It is identified by the simultaneous appearance of hypertension and proteinuria, which develop after 20 weeks of gestation in previously normotensive women, with the symptoms subsiding after labor.Identifying the condition early is crucial, especially in high-risk pregnant women, who can benefit by a close monitoring in early stages so that complications and need for more advanced treatment can be avoided. The treatment of pre-eclampsia focuses on stabilizing blood pressure, measuring fluid balance, and administering corticosteroids and magnesium sulfate, though the ultimate cure still lies in delivering the fetus and removing the placenta. Efforts to prevent pre-eclampsia by means of aspirin and calcium have had limited success so far. However, the early identification of the disorder with a combination of biochemical and biophysical analyses has shown promise. Aim:This study was undertaken to investigate the usefulness of standard biochemical and hematological parametersmeasurement at third trimester of pregnancy for the individual prediction of preeclampsia. Methodology: A retrospective designed study 113 values of pregnant women in the third semester that either had a normal pregnancy or developed pre-eclampsia were compared and it included 61 patients with preeclampsia and a control group of 52normal,uncomplicated pregnancies. Patients were recruited in the third trimester of pregnancy at the Department of Gynecologyand Obstetrics, General Hospital “Iaso”, Athens, EU. The pre-eclampsia women were further divided into severity grades, either mild, moderate, or severe. Results:Uric acid and urea values were shown to be statistically significantly higher in the pre-eclampsia cohort, regardless of the severity of the disorder Additionally, LDH was shown to be a statistically significant indicator of severe pre-eclampsia. Conclusions:Our findings confirmed that typical biochemical indices, such as uric acid, protein in urine, urea and LDH can be used to facilitate the diagnosis of pre-eclampsia and further identify patients at risk for severe disease Keywords: Preeclampsia, biochemical markers, hematological markers, 3rd trimester, prediction, uric acid, urea, LDH"],"dc:identifier":["uoadl:2971104","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2971104"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η προγνωστική αξία τυπικών βιοχημικών δεικτών στην προεκλαμψία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:46Z"}