{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2971185"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2971185","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της ηλικιακής κατανομής ασθενών με πρόσφατη απόπειρα αυτοκτονίας που αξιολογήθηκαν από την ομάδα της Διασυνδετικής –Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής","abstract":"Εισαγωγή Στον Ελλαδικό χώρο την τελευταία δεκαετία έχει παρατηρηθεί αύξηση της αυτοκτονικής συμπεριφοράς σε ασθενείς με ψυχικές διαταραχές. Μέσα από έρευνες αναφορικά με το φύλο και την ηλικία, οι άνδρες ηλικιακών ομάδων 34 έως 54 ετών εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά απόπειρας συγκριτικά με άνδρες ηλικίας πάνω των 55 ετών. Σε παγκόσμιο επίπεδο οι αυτοκτονίες είναι η δεύτερη κύρια αιτία πρόωρης θνησιμότητας σε άτομα ηλικίας 15 έως 29 ετών και τρίτη κύρια αιτία στην ηλικιακή ομάδα των 15-44 ετών. Πολλοί είναι οι παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν τα ποσοστά αυτοκτονίας. Κυρίως οι κοινωνικοοικονομικές μεταβλητές μαζί με την συνύπαρξη ψυχικών διαταραχών θεωρούνται αιτίες πρόκλησης αυτοκτονίας και αποπειρών. Οι δημογραφικοί παράγοντες (ηλικία, φύλο, εθνικότητα), η κοινωνική κατάσταση, (χαμηλό εισόδημα, ανεργία, ανισότητα εισοδήματος, χαμηλή εκπαίδευση), η κοινωνική αλλαγή σε κοινωνική σφαίρα όπως αστικοποίηση ή σε ατομική βάση όπως αλλαγή στο εισόδημα, ανεπαρκής στέγαση, υπερπληθυσμός, βία , περιβαλλοντικά γεγονότα όπως η κλιματική αλλαγή, φυσική καταστροφή, πόλεμος, σύγκρουση και μετανάστευση δημιουργούν συνθήκες που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτοτραυματισμό ή σε αυτοκτονία. Σκοπός Η παρούσα έρευνα μελέτησε την ηλικιακή κατανομή αποπειραθέντων ασθενών που εισήχθησαν στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν», με αιτία εισαγωγής την απόπειρα αυτοκτονίας και αναφέρεται στις ηλικιακές ομάδες και την συσχέτιση τους με τις μεθόδους απόπειρας (βίαιη, μη βίαιη), με τα πρόσφατα ψυχοπιεστικά γεγονότα ζωής τους τελευταίους 12 μήνες και την ψυχοπαθολογία κυρίως συναισθηματικές διαταραχές. Υλικό και μέθοδος Πρόκειται για μια μελέτη παρατήρησης/αναδρομική και αναφέρεται σε δείγμα 282 ασθενών ηλικίας 15-93 ετών, με αίτημα παραπομπής «απόπειρα αυτοκαταστροφής ή απόπειρα αυτοκτονίας», κατά τη χρονική περίοδο 2015-2018. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από το αρχείο της Διασυνδετικής Ψυχιατρικής του Π.Γ.Ν «Αττικόν», της Β΄ Ψυχιατρικής Κλινικής και καταγράφηκαν ηλεκτρονικά μέσω του RedCap. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του προγράμματος SPSS-26, έγιναν εκτιμήσεις κατανομών περιγραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών του δείγματος με πρόσφατη απόπειρα αυτοκτονίας με τη μέθοδο χ2. Αποτελέσματα Από την συγκεκριμένη μελέτη βρέθηκε από τα γενικά χαρακτηριστικά ασθενών ότι οι γυναίκες στο δείγμα μας ήταν στατιστικώς σημαντικά περισσότερες 65,2% έναντι των ανδρών 34,8%. Το 50,4% ήταν άγαμοι-διαζευγμένοι ή σε χηρεία, το 11,3% ήταν άλλης εθνικότητας, το 12,5% δήλωσαν ότι διέμεναν μόνοι/ες ενώ με γονείς το 27,7%. Ως τόπο κατοικίας ανέφεραν την περιοχή της Αθήνας, 91,1% ενώ σημαντικά λιγότερο από τους μισούς (30, 1% ) δήλωσαν ότι εργάζονται. Αναφορικά με την ηλικία το γυναικείο φύλο υπερισχύει έναντι των αντρών (30,4% έναντι 16,3/%, p=0,037). Στην ηλικιακή ομάδα των 15-25 ετών διαπράττουν περισσότερες απόπειρες εκείνοι που είναι άγαμοι/διαζευγμένοι/χήροι και άνεργοι έναντι αυτών που είναι παντρεμένοι ή βρίσκονται σε σχέση (32,6% έναντι 17,3%, p=0,017). Αντιθέτως, στην ηλικιακή ομάδα των 56-93 ετών οι περισσότερες απόπειρες πραγματοποιούνται από άνδρες παντρεμένους με παιδιά, οι διαμένοντες μόνοι και οι μη απασχολούμενοι (p<0,05). Οι περισσότερες απόπειρες είναι μη βίαιες (92,7%) με υψηλότερη συχνότητα (41,7%) της μεθόδου πρόσφατης απόπειρας καταγράφεται η «Εκούσια αυτοδηλητηρίαση από φαρμακευτικές ουσίες ή από έκθεση σε μη οπιοειδή αναλγητικά, αντιπυρετικά και αντιρρευματικά (40,1%). Στις μεθόδους απόπειρας αν και οι περιπτώσεις βίαιης απόπειρας είναι σε χαμηλή συχνότητα, δεν διαπιστώνεται σημαντική διαφοροποίηση κατά μήκος των ηλικιακών ομάδων (p= 0.818). Η παρουσία πρόσφατων ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής στους τελευταίους 12 μήνες ήταν σημαντική σε 184 ασθενείς (71,0%, 95% Δ.Ε. 65,6-76,8), με υψηλότερη συχνότητα (13%) να αναφέρεται ο θάνατος στενού μέλους της οικογένειας και ακολουθούν οι συγκρούσεις με μέλη της οικογένειας, σχέση κλπ. (10%). Στους 184 ασθενείς, οι 46 ανέφεραν πολλαπλή παρουσία γεγονότων (δεύτερο και τρίτο γεγονός).Γενικότερα, παρατηρείται σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των ηλικιακών ομάδων και της παρουσίας μίας τουλάχιστον διαταραχής καθώς από 11,1% στις ηλικίες 15-25 ετών αυξάνεται σε 34,1% στις ηλικίες 56-93 ετών (p<0,001). Συμπεράσματα Οι γυναίκες στο δείγμα μας πραγματοποίησαν περισσότερες απόπειρες από τους άνδρες. Στις μικρότερες ηλικίες υπερισχύει το γυναικείο φύλο και πραγματοποιούν περισσότερο εκείνοι που είναι άγαμοι/διαζευγμένοι/χήροι έναντι των παντρεμένων/σε σχέση, καθώς αυτοί που διαμένουν σε κάποιο κέντρο φιλοξενίας και οι άνεργοι. Στις μεγαλύτερες ηλικίες, περισσότερες απόπειρες γίνονται από άνδρες, παντρεμένους με παιδιά, διαμένοντες μόνοι και οι μη απασχολούμενοι. Οι περισσότερες απόπειρες είναι μη βίαιες με τις περισσότερες να είναι φαρμακευτικές με ψυχοτρόπα φάρμακα ή με αντιφλεγμονώδη, αντιπυρετικά, αντιρρευματικά. Δεν υπάρχει στατιστικώς σημαντική διαφορά ως προς τη βιαιότητα μεταξύ των ηλικιακών ομάδων καθώς και μεταξύ των διάφορων ψυχικών νόσων. Η παρουσία πρόσφατων ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής τους τελευταίους 12 μήνες ήταν στατιστικώς σημαντική. Μάλιστα, 46 ασθενείς από τους 184 είχαν πολλαπλά πρόσφατα ψυχοπιεστικά γεγονότα. Επιπλέον, δεν διαπιστώνονται σημαντικές διαφοροποιήσεις της παρουσίας των συναισθηματικών διαταραχών ή μιας τουλάχιστον εξ αυτών ως προς την παρουσία ψυχοπιεστικών γεγονότων (p>0,05). Το γεγονός αυτό υποδεικνύει μια οριακά αντίστροφη σχέση μεταξύ της παρουσίας διαταραχών και των ψυχοπιεστικών γεγονότων της ζωής, τα οποία μπορεί να χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση. Εν κατακλείδι, μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να συνεχίσουν να ερευνούν τη σχέση μεταξύ των ηλικιακών ομάδων αποπειραθέντων ασθενών και της ψυχοπαθολογίας, των πρόσφατων ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής και των μεθόδων απόπειρας, χρησιμοποιώντας διαχρονική μελέτη με σκοπό να αναδείξει την επίδραση τους σε σχέση με το φαινόμενο της αυτοκαταστροφικότητας δεδομένου των μεταβολών και της εξέλιξης των κοινωνικών συνθηκών της εποχής.","abstract_html":"Εισαγωγή Στον Ελλαδικό χώρο την τελευταία δεκαετία έχει παρατηρηθεί αύξηση της αυτοκτονικής συμπεριφοράς σε ασθενείς με ψυχικές διαταραχές. Μέσα από έρευνες αναφορικά με το φύλο και την ηλικία, οι άνδρες ηλικιακών ομάδων 34 έως 54 ετών εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά απόπειρας συγκριτικά με άνδρες ηλικίας πάνω των 55 ετών. Σε παγκόσμιο επίπεδο οι αυτοκτονίες είναι η δεύτερη κύρια αιτία πρόωρης θνησιμότητας σε άτομα ηλικίας 15 έως 29 ετών και τρίτη κύρια αιτία στην ηλικιακή ομάδα των 15-44 ετών. Πολλοί είναι οι παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν τα ποσοστά αυτοκτονίας. Κυρίως οι κοινωνικοοικονομικές μεταβλητές μαζί με την συνύπαρξη ψυχικών διαταραχών θεωρούνται αιτίες πρόκλησης αυτοκτονίας και αποπειρών. Οι δημογραφικοί παράγοντες (ηλικία, φύλο, εθνικότητα), η κοινωνική κατάσταση, (χαμηλό εισόδημα, ανεργία, ανισότητα εισοδήματος, χαμηλή εκπαίδευση), η κοινωνική αλλαγή σε κοινωνική σφαίρα όπως αστικοποίηση ή σε ατομική βάση όπως αλλαγή στο εισόδημα, ανεπαρκής στέγαση, υπερπληθυσμός, βία , περιβαλλοντικά γεγονότα όπως η κλιματική αλλαγή, φυσική καταστροφή, πόλεμος, σύγκρουση και μετανάστευση δημιουργούν συνθήκες που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτοτραυματισμό ή σε αυτοκτονία. Σκοπός Η παρούσα έρευνα μελέτησε την ηλικιακή κατανομή αποπειραθέντων ασθενών που εισήχθησαν στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν», με αιτία εισαγωγής την απόπειρα αυτοκτονίας και αναφέρεται στις ηλικιακές ομάδες και την συσχέτιση τους με τις μεθόδους απόπειρας (βίαιη, μη βίαιη), με τα πρόσφατα ψυχοπιεστικά γεγονότα ζωής τους τελευταίους 12 μήνες και την ψυχοπαθολογία κυρίως συναισθηματικές διαταραχές. Υλικό και μέθοδος Πρόκειται για μια μελέτη παρατήρησης/αναδρομική και αναφέρεται σε δείγμα 282 ασθενών ηλικίας 15-93 ετών, με αίτημα παραπομπής «απόπειρα αυτοκαταστροφής ή απόπειρα αυτοκτονίας», κατά τη χρονική περίοδο 2015-2018. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από το αρχείο της Διασυνδετικής Ψυχιατρικής του Π.Γ.Ν «Αττικόν», της Β΄ Ψυχιατρικής Κλινικής και καταγράφηκαν ηλεκτρονικά μέσω του RedCap. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του προγράμματος SPSS-26, έγιναν εκτιμήσεις κατανομών περιγραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών του δείγματος με πρόσφατη απόπειρα αυτοκτονίας με τη μέθοδο χ2. Αποτελέσματα Από την συγκεκριμένη μελέτη βρέθηκε από τα γενικά χαρακτηριστικά ασθενών ότι οι γυναίκες στο δείγμα μας ήταν στατιστικώς σημαντικά περισσότερες 65,2% έναντι των ανδρών 34,8%. Το 50,4% ήταν άγαμοι-διαζευγμένοι ή σε χηρεία, το 11,3% ήταν άλλης εθνικότητας, το 12,5% δήλωσαν ότι διέμεναν μόνοι/ες ενώ με γονείς το 27,7%. Ως τόπο κατοικίας ανέφεραν την περιοχή της Αθήνας, 91,1% ενώ σημαντικά λιγότερο από τους μισούς (30, 1% ) δήλωσαν ότι εργάζονται. Αναφορικά με την ηλικία το γυναικείο φύλο υπερισχύει έναντι των αντρών (30,4% έναντι 16,3/%, p=0,037). Στην ηλικιακή ομάδα των 15-25 ετών διαπράττουν περισσότερες απόπειρες εκείνοι που είναι άγαμοι/διαζευγμένοι/χήροι και άνεργοι έναντι αυτών που είναι παντρεμένοι ή βρίσκονται σε σχέση (32,6% έναντι 17,3%, p=0,017). Αντιθέτως, στην ηλικιακή ομάδα των 56-93 ετών οι περισσότερες απόπειρες πραγματοποιούνται από άνδρες παντρεμένους με παιδιά, οι διαμένοντες μόνοι και οι μη απασχολούμενοι (p&lt;0,05). Οι περισσότερες απόπειρες είναι μη βίαιες (92,7%) με υψηλότερη συχνότητα (41,7%) της μεθόδου πρόσφατης απόπειρας καταγράφεται η «Εκούσια αυτοδηλητηρίαση από φαρμακευτικές ουσίες ή από έκθεση σε μη οπιοειδή αναλγητικά, αντιπυρετικά και αντιρρευματικά (40,1%). Στις μεθόδους απόπειρας αν και οι περιπτώσεις βίαιης απόπειρας είναι σε χαμηλή συχνότητα, δεν διαπιστώνεται σημαντική διαφοροποίηση κατά μήκος των ηλικιακών ομάδων (p= 0.818). Η παρουσία πρόσφατων ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής στους τελευταίους 12 μήνες ήταν σημαντική σε 184 ασθενείς (71,0%, 95% Δ.Ε. 65,6-76,8), με υψηλότερη συχνότητα (13%) να αναφέρεται ο θάνατος στενού μέλους της οικογένειας και ακολουθούν οι συγκρούσεις με μέλη της οικογένειας, σχέση κλπ. (10%). Στους 184 ασθενείς, οι 46 ανέφεραν πολλαπλή παρουσία γεγονότων (δεύτερο και τρίτο γεγονός).Γενικότερα, παρατηρείται σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των ηλικιακών ομάδων και της παρουσίας μίας τουλάχιστον διαταραχής καθώς από 11,1% στις ηλικίες 15-25 ετών αυξάνεται σε 34,1% στις ηλικίες 56-93 ετών (p&lt;0,001). Συμπεράσματα Οι γυναίκες στο δείγμα μας πραγματοποίησαν περισσότερες απόπειρες από τους άνδρες. Στις μικρότερες ηλικίες υπερισχύει το γυναικείο φύλο και πραγματοποιούν περισσότερο εκείνοι που είναι άγαμοι/διαζευγμένοι/χήροι έναντι των παντρεμένων/σε σχέση, καθώς αυτοί που διαμένουν σε κάποιο κέντρο φιλοξενίας και οι άνεργοι. Στις μεγαλύτερες ηλικίες, περισσότερες απόπειρες γίνονται από άνδρες, παντρεμένους με παιδιά, διαμένοντες μόνοι και οι μη απασχολούμενοι. Οι περισσότερες απόπειρες είναι μη βίαιες με τις περισσότερες να είναι φαρμακευτικές με ψυχοτρόπα φάρμακα ή με αντιφλεγμονώδη, αντιπυρετικά, αντιρρευματικά. Δεν υπάρχει στατιστικώς σημαντική διαφορά ως προς τη βιαιότητα μεταξύ των ηλικιακών ομάδων καθώς και μεταξύ των διάφορων ψυχικών νόσων. Η παρουσία πρόσφατων ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής τους τελευταίους 12 μήνες ήταν στατιστικώς σημαντική. Μάλιστα, 46 ασθενείς από τους 184 είχαν πολλαπλά πρόσφατα ψυχοπιεστικά γεγονότα. Επιπλέον, δεν διαπιστώνονται σημαντικές διαφοροποιήσεις της παρουσίας των συναισθηματικών διαταραχών ή μιας τουλάχιστον εξ αυτών ως προς την παρουσία ψυχοπιεστικών γεγονότων (p&gt;0,05). Το γεγονός αυτό υποδεικνύει μια οριακά αντίστροφη σχέση μεταξύ της παρουσίας διαταραχών και των ψυχοπιεστικών γεγονότων της ζωής, τα οποία μπορεί να χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση. Εν κατακλείδι, μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να συνεχίσουν να ερευνούν τη σχέση μεταξύ των ηλικιακών ομάδων αποπειραθέντων ασθενών και της ψυχοπαθολογίας, των πρόσφατων ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής και των μεθόδων απόπειρας, χρησιμοποιώντας διαχρονική μελέτη με σκοπό να αναδείξει την επίδραση τους σε σχέση με το φαινόμενο της αυτοκαταστροφικότητας δεδομένου των μεταβολών και της εξέλιξης των κοινωνικών συνθηκών της εποχής.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπιρλή Ελευθερία","Birli Eleftheria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2971185"],"render_values":[{"text":"uoadl:2971185","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2971185","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2971185","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2971185","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπιρλή Ελευθερία","Birli Eleftheria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2971185","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2971185"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Στον Ελλαδικό χώρο την τελευταία δεκαετία έχει παρατηρηθεί αύξηση της αυτοκτονικής συμπεριφοράς σε ασθενείς με ψυχικές διαταραχές. Μέσα από έρευνες αναφορικά με το φύλο και την ηλικία, οι άνδρες ηλικιακών ομάδων 34 έως 54 ετών εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά απόπειρας συγκριτικά με άνδρες ηλικίας πάνω των 55 ετών. Σε παγκόσμιο επίπεδο οι αυτοκτονίες είναι η δεύτερη κύρια αιτία πρόωρης θνησιμότητας σε άτομα ηλικίας 15 έως 29 ετών και τρίτη κύρια αιτία στην ηλικιακή ομάδα των 15-44 ετών. Πολλοί είναι οι παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν τα ποσοστά αυτοκτονίας. Κυρίως οι κοινωνικοοικονομικές μεταβλητές μαζί με την συνύπαρξη ψυχικών διαταραχών θεωρούνται αιτίες πρόκλησης αυτοκτονίας και αποπειρών. Οι δημογραφικοί παράγοντες (ηλικία, φύλο, εθνικότητα), η κοινωνική κατάσταση, (χαμηλό εισόδημα, ανεργία, ανισότητα εισοδήματος, χαμηλή εκπαίδευση), η κοινωνική αλλαγή σε κοινωνική σφαίρα όπως αστικοποίηση ή σε ατομική βάση όπως αλλαγή στο εισόδημα, ανεπαρκής στέγαση, υπερπληθυσμός, βία , περιβαλλοντικά γεγονότα όπως η κλιματική αλλαγή, φυσική καταστροφή, πόλεμος, σύγκρουση και μετανάστευση δημιουργούν συνθήκες που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτοτραυματισμό ή σε αυτοκτονία. Σκοπός Η παρούσα έρευνα μελέτησε την ηλικιακή κατανομή αποπειραθέντων ασθενών που εισήχθησαν στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν», με αιτία εισαγωγής την απόπειρα αυτοκτονίας και αναφέρεται στις ηλικιακές ομάδες και την συσχέτιση τους με τις μεθόδους απόπειρας (βίαιη, μη βίαιη), με τα πρόσφατα ψυχοπιεστικά γεγονότα ζωής τους τελευταίους 12 μήνες και την ψυχοπαθολογία κυρίως συναισθηματικές διαταραχές. Υλικό και μέθοδος Πρόκειται για μια μελέτη παρατήρησης/αναδρομική και αναφέρεται σε δείγμα 282 ασθενών ηλικίας 15-93 ετών, με αίτημα παραπομπής «απόπειρα αυτοκαταστροφής ή απόπειρα αυτοκτονίας», κατά τη χρονική περίοδο 2015-2018. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από το αρχείο της Διασυνδετικής Ψυχιατρικής του Π.Γ.Ν «Αττικόν», της Β΄ Ψυχιατρικής Κλινικής και καταγράφηκαν ηλεκτρονικά μέσω του RedCap. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του προγράμματος SPSS-26, έγιναν εκτιμήσεις κατανομών περιγραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών του δείγματος με πρόσφατη απόπειρα αυτοκτονίας με τη μέθοδο χ2. Αποτελέσματα Από την συγκεκριμένη μελέτη βρέθηκε από τα γενικά χαρακτηριστικά ασθενών ότι οι γυναίκες στο δείγμα μας ήταν στατιστικώς σημαντικά περισσότερες 65,2% έναντι των ανδρών 34,8%. Το 50,4% ήταν άγαμοι-διαζευγμένοι ή σε χηρεία, το 11,3% ήταν άλλης εθνικότητας, το 12,5% δήλωσαν ότι διέμεναν μόνοι/ες ενώ με γονείς το 27,7%. Ως τόπο κατοικίας ανέφεραν την περιοχή της Αθήνας, 91,1% ενώ σημαντικά λιγότερο από τους μισούς (30, 1% ) δήλωσαν ότι εργάζονται. Αναφορικά με την ηλικία το γυναικείο φύλο υπερισχύει έναντι των αντρών (30,4% έναντι 16,3/%, p=0,037). Στην ηλικιακή ομάδα των 15-25 ετών διαπράττουν περισσότερες απόπειρες εκείνοι που είναι άγαμοι/διαζευγμένοι/χήροι και άνεργοι έναντι αυτών που είναι παντρεμένοι ή βρίσκονται σε σχέση (32,6% έναντι 17,3%, p=0,017). Αντιθέτως, στην ηλικιακή ομάδα των 56-93 ετών οι περισσότερες απόπειρες πραγματοποιούνται από άνδρες παντρεμένους με παιδιά, οι διαμένοντες μόνοι και οι μη απασχολούμενοι (p<0,05). Οι περισσότερες απόπειρες είναι μη βίαιες (92,7%) με υψηλότερη συχνότητα (41,7%) της μεθόδου πρόσφατης απόπειρας καταγράφεται η «Εκούσια αυτοδηλητηρίαση από φαρμακευτικές ουσίες ή από έκθεση σε μη οπιοειδή αναλγητικά, αντιπυρετικά και αντιρρευματικά (40,1%). Στις μεθόδους απόπειρας αν και οι περιπτώσεις βίαιης απόπειρας είναι σε χαμηλή συχνότητα, δεν διαπιστώνεται σημαντική διαφοροποίηση κατά μήκος των ηλικιακών ομάδων (p= 0.818). Η παρουσία πρόσφατων ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής στους τελευταίους 12 μήνες ήταν σημαντική σε 184 ασθενείς (71,0%, 95% Δ.Ε. 65,6-76,8), με υψηλότερη συχνότητα (13%) να αναφέρεται ο θάνατος στενού μέλους της οικογένειας και ακολουθούν οι συγκρούσεις με μέλη της οικογένειας, σχέση κλπ. (10%). Στους 184 ασθενείς, οι 46 ανέφεραν πολλαπλή παρουσία γεγονότων (δεύτερο και τρίτο γεγονός).Γενικότερα, παρατηρείται σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των ηλικιακών ομάδων και της παρουσίας μίας τουλάχιστον διαταραχής καθώς από 11,1% στις ηλικίες 15-25 ετών αυξάνεται σε 34,1% στις ηλικίες 56-93 ετών (p<0,001). Συμπεράσματα Οι γυναίκες στο δείγμα μας πραγματοποίησαν περισσότερες απόπειρες από τους άνδρες. Στις μικρότερες ηλικίες υπερισχύει το γυναικείο φύλο και πραγματοποιούν περισσότερο εκείνοι που είναι άγαμοι/διαζευγμένοι/χήροι έναντι των παντρεμένων/σε σχέση, καθώς αυτοί που διαμένουν σε κάποιο κέντρο φιλοξενίας και οι άνεργοι. Στις μεγαλύτερες ηλικίες, περισσότερες απόπειρες γίνονται από άνδρες, παντρεμένους με παιδιά, διαμένοντες μόνοι και οι μη απασχολούμενοι. Οι περισσότερες απόπειρες είναι μη βίαιες με τις περισσότερες να είναι φαρμακευτικές με ψυχοτρόπα φάρμακα ή με αντιφλεγμονώδη, αντιπυρετικά, αντιρρευματικά. Δεν υπάρχει στατιστικώς σημαντική διαφορά ως προς τη βιαιότητα μεταξύ των ηλικιακών ομάδων καθώς και μεταξύ των διάφορων ψυχικών νόσων. Η παρουσία πρόσφατων ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής τους τελευταίους 12 μήνες ήταν στατιστικώς σημαντική. Μάλιστα, 46 ασθενείς από τους 184 είχαν πολλαπλά πρόσφατα ψυχοπιεστικά γεγονότα. Επιπλέον, δεν διαπιστώνονται σημαντικές διαφοροποιήσεις της παρουσίας των συναισθηματικών διαταραχών ή μιας τουλάχιστον εξ αυτών ως προς την παρουσία ψυχοπιεστικών γεγονότων (p>0,05). Το γεγονός αυτό υποδεικνύει μια οριακά αντίστροφη σχέση μεταξύ της παρουσίας διαταραχών και των ψυχοπιεστικών γεγονότων της ζωής, τα οποία μπορεί να χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση. Εν κατακλείδι, μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να συνεχίσουν να ερευνούν τη σχέση μεταξύ των ηλικιακών ομάδων αποπειραθέντων ασθενών και της ψυχοπαθολογίας, των πρόσφατων ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής και των μεθόδων απόπειρας, χρησιμοποιώντας διαχρονική μελέτη με σκοπό να αναδείξει την επίδραση τους σε σχέση με το φαινόμενο της αυτοκαταστροφικότητας δεδομένου των μεταβολών και της εξέλιξης των κοινωνικών συνθηκών της εποχής.","Introduction In Greece in the last decade there has been an increase in suicidal behavior in patients with mental disorders. Through research on gender and age, men in the age group of 34 to 54 years show higher rates of attempt compared to men over the age of 55 years. Globally, suicides are the second leading cause of premature mortality in people aged 15 to 29 and the third leading cause in the 15-44 age group. There are many factors that can affect suicide rates. Mainly socio-economic variables along with the co-existence of mental disorders are considered causes of suicide and attempted suicide. Demographic factors (age, gender, nationality), social status (low income, unemployment, income inequality, low education), social change in a social sphere such as urbanization or on an individual basis such as change in income, inadequate housing, overpopulation, violence , environmental events such as climate change, natural disaster, war, conflict and migration create conditions that can lead to self-harm or suicide. Purpose The present study deal with the age distribution of attempted patients admitted to the University General Hospital \"Attikon\", with cause for introducing suicide attempt and refers to age groups and their correlation with attempted methods (violent, non-violent), with recent psychiatric events life in the last 12 months and psychopathology mainly emotional disorders. Material and method The research is an observational / retrospective study and refers to a sample of 282 patients aged 15-93 years, with a referral request for \"suicide attempt or suicide attempt\", during the period 2015-2018. The data were collected from the archive of the Interconnection Psychiatry of the PGN \"Attikon\", of the BD Psychiatric Clinic and were recorded electronically through RedCap. Data analysis was performed using the SPSS- program-version 26, estimates were made of distributions of descriptive and clinical characteristics of patients in the sample with a recent suicide attempt using the x2 method. Results From this study it was found from the general characteristics of patients that women in our sample were statistically significantly higher 65.2% compared to men 34.8%. 50.4% were unmarried-divorced or widowed, 11.3% were of another nationality, 12.5% ​​stated that they lived alone while with parents 27.7%. As a place of residence they mentioned the area of ​​Athens, 91.1% while significantly less than half (30, 1%) stated that they work. Regarding age, females prevail over males (30.4% vs. 16.3 /%, p = 0.037). In the age group of 15-25 years and those who are unmarried / divorced / widowed and unemployed make more attempts than those who are married or in a relationship (32.6% vs. 17.3%, p = 0.017). In contrast, in the age group 56-93 years most attempts are made by men married with children, single residents and the unemployed (p <0.05). Most attempts are non-violent (92.7%) with a higher frequency (41.7%) of the method of recent attempt recorded \"Voluntary self-poisoning by drugs or by exposure to non-opioid analgesics, antipyretics and antirheumatic drugs (40.1%). In the attempted methods, although the cases of violent attempt are in low frequency, no significant differentiation is found along the age groups (p = 0.818). The presence of recent stressful life events in the last 12 months was significant in 184 patients (71.0%, 95% DE 65.6-76.8), with a higher frequency (13%) reporting the death of a close family member and followed by conflicts with family members, relationship, etc. (10%). Of the 184 patients, 46 reported multiple presence of events (second and third event). In general, there is a significant difference between the age groups and the presence of at least one disorder as from 11.1% in the ages 15-25 years it increases to 34.1% in the ages 56-93 years (p <0.001). Conclusions The women in our sample made more attempts than the men. At a younger age, the female sex predominates and more are committed by those who are single / divorced / widowed than married / in a relationship, as well as those who live in a shelter and the unemployed. At older ages, more attempts are made by men, married with children, living alone and the unemployed. Most attempts are non-violent with most being medicated either with drugs or with anti-inflammatory, antipyretic, anti-rheumatic. There is no statistically significant difference in violence between age groups as well as between different mental illnesses. The presence of recent stressful life events in the last 12 months has been statistically significant. In fact, 46 of the 184 patients had multiple recent traumatic events. And also, it is observed that no significant differences are observed in the presence of emotional disorders or at least one of them in terms of the presence of stressful events (p> 0.05). This fact indicates a marginally inverse relationship between the presence of disorders and depressive life events, which may need further investigation. In conclusion, future research could investigate the relationship between age groups of experienced patients and psychopathology, recent life-threatening life events, and attempted methods, using a longitudinal study to demonstrate their effect on attempted momentum. , given the changes and evolution of the social conditions of the time."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της ηλικιακής κατανομής ασθενών με πρόσφατη απόπειρα αυτοκτονίας που αξιολογήθηκαν από την ομάδα της Διασυνδετικής –Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπιρλή Ελευθερία","Birli Eleftheria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή Στον Ελλαδικό χώρο την τελευταία δεκαετία έχει παρατηρηθεί αύξηση της αυτοκτονικής συμπεριφοράς σε ασθενείς με ψυχικές διαταραχές. Μέσα από έρευνες αναφορικά με το φύλο και την ηλικία, οι άνδρες ηλικιακών ομάδων 34 έως 54 ετών εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά απόπειρας συγκριτικά με άνδρες ηλικίας πάνω των 55 ετών. Σε παγκόσμιο επίπεδο οι αυτοκτονίες είναι η δεύτερη κύρια αιτία πρόωρης θνησιμότητας σε άτομα ηλικίας 15 έως 29 ετών και τρίτη κύρια αιτία στην ηλικιακή ομάδα των 15-44 ετών. Πολλοί είναι οι παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν τα ποσοστά αυτοκτονίας. Κυρίως οι κοινωνικοοικονομικές μεταβλητές μαζί με την συνύπαρξη ψυχικών διαταραχών θεωρούνται αιτίες πρόκλησης αυτοκτονίας και αποπειρών. Οι δημογραφικοί παράγοντες (ηλικία, φύλο, εθνικότητα), η κοινωνική κατάσταση, (χαμηλό εισόδημα, ανεργία, ανισότητα εισοδήματος, χαμηλή εκπαίδευση), η κοινωνική αλλαγή σε κοινωνική σφαίρα όπως αστικοποίηση ή σε ατομική βάση όπως αλλαγή στο εισόδημα, ανεπαρκής στέγαση, υπερπληθυσμός, βία , περιβαλλοντικά γεγονότα όπως η κλιματική αλλαγή, φυσική καταστροφή, πόλεμος, σύγκρουση και μετανάστευση δημιουργούν συνθήκες που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτοτραυματισμό ή σε αυτοκτονία. Σκοπός Η παρούσα έρευνα μελέτησε την ηλικιακή κατανομή αποπειραθέντων ασθενών που εισήχθησαν στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν», με αιτία εισαγωγής την απόπειρα αυτοκτονίας και αναφέρεται στις ηλικιακές ομάδες και την συσχέτιση τους με τις μεθόδους απόπειρας (βίαιη, μη βίαιη), με τα πρόσφατα ψυχοπιεστικά γεγονότα ζωής τους τελευταίους 12 μήνες και την ψυχοπαθολογία κυρίως συναισθηματικές διαταραχές. Υλικό και μέθοδος Πρόκειται για μια μελέτη παρατήρησης/αναδρομική και αναφέρεται σε δείγμα 282 ασθενών ηλικίας 15-93 ετών, με αίτημα παραπομπής «απόπειρα αυτοκαταστροφής ή απόπειρα αυτοκτονίας», κατά τη χρονική περίοδο 2015-2018. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από το αρχείο της Διασυνδετικής Ψυχιατρικής του Π.Γ.Ν «Αττικόν», της Β΄ Ψυχιατρικής Κλινικής και καταγράφηκαν ηλεκτρονικά μέσω του RedCap. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του προγράμματος SPSS-26, έγιναν εκτιμήσεις κατανομών περιγραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών του δείγματος με πρόσφατη απόπειρα αυτοκτονίας με τη μέθοδο χ2. Αποτελέσματα Από την συγκεκριμένη μελέτη βρέθηκε από τα γενικά χαρακτηριστικά ασθενών ότι οι γυναίκες στο δείγμα μας ήταν στατιστικώς σημαντικά περισσότερες 65,2% έναντι των ανδρών 34,8%. Το 50,4% ήταν άγαμοι-διαζευγμένοι ή σε χηρεία, το 11,3% ήταν άλλης εθνικότητας, το 12,5% δήλωσαν ότι διέμεναν μόνοι/ες ενώ με γονείς το 27,7%. Ως τόπο κατοικίας ανέφεραν την περιοχή της Αθήνας, 91,1% ενώ σημαντικά λιγότερο από τους μισούς (30, 1% ) δήλωσαν ότι εργάζονται. Αναφορικά με την ηλικία το γυναικείο φύλο υπερισχύει έναντι των αντρών (30,4% έναντι 16,3/%, p=0,037). Στην ηλικιακή ομάδα των 15-25 ετών διαπράττουν περισσότερες απόπειρες εκείνοι που είναι άγαμοι/διαζευγμένοι/χήροι και άνεργοι έναντι αυτών που είναι παντρεμένοι ή βρίσκονται σε σχέση (32,6% έναντι 17,3%, p=0,017). Αντιθέτως, στην ηλικιακή ομάδα των 56-93 ετών οι περισσότερες απόπειρες πραγματοποιούνται από άνδρες παντρεμένους με παιδιά, οι διαμένοντες μόνοι και οι μη απασχολούμενοι (p<0,05). Οι περισσότερες απόπειρες είναι μη βίαιες (92,7%) με υψηλότερη συχνότητα (41,7%) της μεθόδου πρόσφατης απόπειρας καταγράφεται η «Εκούσια αυτοδηλητηρίαση από φαρμακευτικές ουσίες ή από έκθεση σε μη οπιοειδή αναλγητικά, αντιπυρετικά και αντιρρευματικά (40,1%). Στις μεθόδους απόπειρας αν και οι περιπτώσεις βίαιης απόπειρας είναι σε χαμηλή συχνότητα, δεν διαπιστώνεται σημαντική διαφοροποίηση κατά μήκος των ηλικιακών ομάδων (p= 0.818). Η παρουσία πρόσφατων ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής στους τελευταίους 12 μήνες ήταν σημαντική σε 184 ασθενείς (71,0%, 95% Δ.Ε. 65,6-76,8), με υψηλότερη συχνότητα (13%) να αναφέρεται ο θάνατος στενού μέλους της οικογένειας και ακολουθούν οι συγκρούσεις με μέλη της οικογένειας, σχέση κλπ. (10%). Στους 184 ασθενείς, οι 46 ανέφεραν πολλαπλή παρουσία γεγονότων (δεύτερο και τρίτο γεγονός).Γενικότερα, παρατηρείται σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των ηλικιακών ομάδων και της παρουσίας μίας τουλάχιστον διαταραχής καθώς από 11,1% στις ηλικίες 15-25 ετών αυξάνεται σε 34,1% στις ηλικίες 56-93 ετών (p<0,001). Συμπεράσματα Οι γυναίκες στο δείγμα μας πραγματοποίησαν περισσότερες απόπειρες από τους άνδρες. Στις μικρότερες ηλικίες υπερισχύει το γυναικείο φύλο και πραγματοποιούν περισσότερο εκείνοι που είναι άγαμοι/διαζευγμένοι/χήροι έναντι των παντρεμένων/σε σχέση, καθώς αυτοί που διαμένουν σε κάποιο κέντρο φιλοξενίας και οι άνεργοι. Στις μεγαλύτερες ηλικίες, περισσότερες απόπειρες γίνονται από άνδρες, παντρεμένους με παιδιά, διαμένοντες μόνοι και οι μη απασχολούμενοι. Οι περισσότερες απόπειρες είναι μη βίαιες με τις περισσότερες να είναι φαρμακευτικές με ψυχοτρόπα φάρμακα ή με αντιφλεγμονώδη, αντιπυρετικά, αντιρρευματικά. Δεν υπάρχει στατιστικώς σημαντική διαφορά ως προς τη βιαιότητα μεταξύ των ηλικιακών ομάδων καθώς και μεταξύ των διάφορων ψυχικών νόσων. Η παρουσία πρόσφατων ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής τους τελευταίους 12 μήνες ήταν στατιστικώς σημαντική. Μάλιστα, 46 ασθενείς από τους 184 είχαν πολλαπλά πρόσφατα ψυχοπιεστικά γεγονότα. Επιπλέον, δεν διαπιστώνονται σημαντικές διαφοροποιήσεις της παρουσίας των συναισθηματικών διαταραχών ή μιας τουλάχιστον εξ αυτών ως προς την παρουσία ψυχοπιεστικών γεγονότων (p>0,05). Το γεγονός αυτό υποδεικνύει μια οριακά αντίστροφη σχέση μεταξύ της παρουσίας διαταραχών και των ψυχοπιεστικών γεγονότων της ζωής, τα οποία μπορεί να χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση. Εν κατακλείδι, μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να συνεχίσουν να ερευνούν τη σχέση μεταξύ των ηλικιακών ομάδων αποπειραθέντων ασθενών και της ψυχοπαθολογίας, των πρόσφατων ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής και των μεθόδων απόπειρας, χρησιμοποιώντας διαχρονική μελέτη με σκοπό να αναδείξει την επίδραση τους σε σχέση με το φαινόμενο της αυτοκαταστροφικότητας δεδομένου των μεταβολών και της εξέλιξης των κοινωνικών συνθηκών της εποχής.","Introduction In Greece in the last decade there has been an increase in suicidal behavior in patients with mental disorders. Through research on gender and age, men in the age group of 34 to 54 years show higher rates of attempt compared to men over the age of 55 years. Globally, suicides are the second leading cause of premature mortality in people aged 15 to 29 and the third leading cause in the 15-44 age group. There are many factors that can affect suicide rates. Mainly socio-economic variables along with the co-existence of mental disorders are considered causes of suicide and attempted suicide. Demographic factors (age, gender, nationality), social status (low income, unemployment, income inequality, low education), social change in a social sphere such as urbanization or on an individual basis such as change in income, inadequate housing, overpopulation, violence , environmental events such as climate change, natural disaster, war, conflict and migration create conditions that can lead to self-harm or suicide. Purpose The present study deal with the age distribution of attempted patients admitted to the University General Hospital \"Attikon\", with cause for introducing suicide attempt and refers to age groups and their correlation with attempted methods (violent, non-violent), with recent psychiatric events life in the last 12 months and psychopathology mainly emotional disorders. Material and method The research is an observational / retrospective study and refers to a sample of 282 patients aged 15-93 years, with a referral request for \"suicide attempt or suicide attempt\", during the period 2015-2018. The data were collected from the archive of the Interconnection Psychiatry of the PGN \"Attikon\", of the BD Psychiatric Clinic and were recorded electronically through RedCap. Data analysis was performed using the SPSS- program-version 26, estimates were made of distributions of descriptive and clinical characteristics of patients in the sample with a recent suicide attempt using the x2 method. Results From this study it was found from the general characteristics of patients that women in our sample were statistically significantly higher 65.2% compared to men 34.8%. 50.4% were unmarried-divorced or widowed, 11.3% were of another nationality, 12.5% ​​stated that they lived alone while with parents 27.7%. As a place of residence they mentioned the area of ​​Athens, 91.1% while significantly less than half (30, 1%) stated that they work. Regarding age, females prevail over males (30.4% vs. 16.3 /%, p = 0.037). In the age group of 15-25 years and those who are unmarried / divorced / widowed and unemployed make more attempts than those who are married or in a relationship (32.6% vs. 17.3%, p = 0.017). In contrast, in the age group 56-93 years most attempts are made by men married with children, single residents and the unemployed (p <0.05). Most attempts are non-violent (92.7%) with a higher frequency (41.7%) of the method of recent attempt recorded \"Voluntary self-poisoning by drugs or by exposure to non-opioid analgesics, antipyretics and antirheumatic drugs (40.1%). In the attempted methods, although the cases of violent attempt are in low frequency, no significant differentiation is found along the age groups (p = 0.818). The presence of recent stressful life events in the last 12 months was significant in 184 patients (71.0%, 95% DE 65.6-76.8), with a higher frequency (13%) reporting the death of a close family member and followed by conflicts with family members, relationship, etc. (10%). Of the 184 patients, 46 reported multiple presence of events (second and third event). In general, there is a significant difference between the age groups and the presence of at least one disorder as from 11.1% in the ages 15-25 years it increases to 34.1% in the ages 56-93 years (p <0.001). Conclusions The women in our sample made more attempts than the men. At a younger age, the female sex predominates and more are committed by those who are single / divorced / widowed than married / in a relationship, as well as those who live in a shelter and the unemployed. At older ages, more attempts are made by men, married with children, living alone and the unemployed. Most attempts are non-violent with most being medicated either with drugs or with anti-inflammatory, antipyretic, anti-rheumatic. There is no statistically significant difference in violence between age groups as well as between different mental illnesses. The presence of recent stressful life events in the last 12 months has been statistically significant. In fact, 46 of the 184 patients had multiple recent traumatic events. And also, it is observed that no significant differences are observed in the presence of emotional disorders or at least one of them in terms of the presence of stressful events (p> 0.05). This fact indicates a marginally inverse relationship between the presence of disorders and depressive life events, which may need further investigation. In conclusion, future research could investigate the relationship between age groups of experienced patients and psychopathology, recent life-threatening life events, and attempted methods, using a longitudinal study to demonstrate their effect on attempted momentum. , given the changes and evolution of the social conditions of the time."],"dc:identifier":["uoadl:2971185","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2971185"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της ηλικιακής κατανομής ασθενών με πρόσφατη απόπειρα αυτοκτονίας που αξιολογήθηκαν από την ομάδα της Διασυνδετικής –Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:48Z"}