{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2971894"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2971894","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κωδικοποίηση του Νέου Κανονισμού Πυροπροστασίας Π.Δ. 41/2018. Συμπεράσματα και προτάσεις για αποτελεσματικότερη εφαρμογή","abstract":"Στον κύκλο Διαχείρισης Καταστροφών, οι φάσεις μετριασμού και ετοιμότητας εμφανίζονται καθώς επιδιώκονται βελτιώσεις, εν αναμονή ενός συμβάντος. Οι αναπτυξιακοί παράγοντες συμβάλουν σημαντικά στον μετριασμό και την προετοιμασία μιας κοινότητας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση μιας καταστροφής (KHAN, VASILESCU and KHAN, 2008). Η μείωση της διακινδύνευσης προϋποθέτει την συνεχή προσπάθεια αύξησης της κοινωνικής ικανότητας σε δύο βασικά πεδία δράσης: δημόσια δέσμευση και θεσμικά πλαίσια (οργανωτική, πολιτική, νομοθετική και κοινωνική δράση) καθώς και μέτρα εφαρμογής (διαχείριση περιβάλλοντος, χρήσεις γης, πολεοδομικός σχεδιασμός, εφαρμογή της επιστήμης και της τεχνολογίας, οικονομικά όργανα, κ.α.) (Λέκκας and Ανδρεαδάκης, 2015). Οι πυρκαγιές αποτελούν σοβαρή απειλή για την λειτουργικότητα του δομημένου περιβάλλοντος και μπορεί να προκαλέσουν σημαντική ζημιά σε διάφορες υποδομές, διαταράσσοντας την ικανότητα των δομών μιας πόλης να ανταποκριθούν στις ανάγκες των κατοίκων της (Gernay et al., 2016). Οι αστικές πυρκαγιές έχουν σοβαρές κοινωνικές επιπτώσεις (ανθρώπινες απώλειες και τραυματισμοί), όσο και οικονομικές (καταστροφή δομικών κατασκευών και διάφορων περιουσιακών στοιχείων) (Μαρτζάκλης, 2021). Για την μείωση της διακινδύνευσης έναντι αστικών πυρκαγιών, καθοριστικής σημασίας είναι η ύπαρξη επαρκούς νομοθετικού πλαισίου και κανονισμών, η εφαρμογή των οποίων σε συνδυασμό με άλλα προληπτικά μέτρα μπορούν να θωρακίσουν τις κοινωνίες και οι πόλεις να είναι πιο ασφαλείς. Στην Ελλάδα το 2018, εκδόθηκε ο νέος Κανονισμός Πυροπροστασίας Κτιρίων (ΠΔ 41, 2018), κατόπιν 30 χρόνων εφαρμογής του προηγούμενου. Οι συνθήκες ήταν υπερώριμες καθώς σε αυτό το χρονικό διάστημα έχουν συντελεστεί μεγάλες αλλαγές στον σχεδιασμό και την κατασκευή των κτιρίων και στην εξέλιξη των νέων τεχνολογιών. Η παρούσα εργασία φιλοδοξεί να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση του νέου Κανονισμού και να διευκολύνει την εφαρμογή του. Σκοπός της είναι η παρουσίαση των βασικών στοιχείων του νέου εθνικού Κανονισμού Πυροπροστασίας Κτιρίων και η κωδικοποίηση του, με στόχο την αξιοποίησή του προς διευκόλυνση του έργου των αρμόδιων ελεγκτικών φορέων και ιδιαίτερα των αρμόδιων Γραφείων Πυρασφάλειας της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας καθώς και την διευκόλυνση των αρμόδιων κατά νόμων μηχανικών για την εκπόνηση των απαιτούμενων μελετών και την ορθή εφαρμογή του Κανονισμού. Η μεθοδολογία για την κωδικοποίηση είναι η σύνοψη και αντιστοίχιση των απαιτήσεων των Γενικών και Ειδικών Διατάξεων του Κανονισμού ανά χρήση κτιρίου, με σκοπό τη διαμόρφωση ενός «εγχειριδίου» με όλη την απαραίτητη πληροφορία για την εκπόνησή τον έλεγχο της μελέτης πυροπροστασίας (παθητικής- ενεργητικής).","abstract_html":"Στον κύκλο Διαχείρισης Καταστροφών, οι φάσεις μετριασμού και ετοιμότητας εμφανίζονται καθώς επιδιώκονται βελτιώσεις, εν αναμονή ενός συμβάντος. Οι αναπτυξιακοί παράγοντες συμβάλουν σημαντικά στον μετριασμό και την προετοιμασία μιας κοινότητας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση μιας καταστροφής (KHAN, VASILESCU and KHAN, 2008). Η μείωση της διακινδύνευσης προϋποθέτει την συνεχή προσπάθεια αύξησης της κοινωνικής ικανότητας σε δύο βασικά πεδία δράσης: δημόσια δέσμευση και θεσμικά πλαίσια (οργανωτική, πολιτική, νομοθετική και κοινωνική δράση) καθώς και μέτρα εφαρμογής (διαχείριση περιβάλλοντος, χρήσεις γης, πολεοδομικός σχεδιασμός, εφαρμογή της επιστήμης και της τεχνολογίας, οικονομικά όργανα, κ.α.) (Λέκκας and Ανδρεαδάκης, 2015). Οι πυρκαγιές αποτελούν σοβαρή απειλή για την λειτουργικότητα του δομημένου περιβάλλοντος και μπορεί να προκαλέσουν σημαντική ζημιά σε διάφορες υποδομές, διαταράσσοντας την ικανότητα των δομών μιας πόλης να ανταποκριθούν στις ανάγκες των κατοίκων της (Gernay et al., 2016). Οι αστικές πυρκαγιές έχουν σοβαρές κοινωνικές επιπτώσεις (ανθρώπινες απώλειες και τραυματισμοί), όσο και οικονομικές (καταστροφή δομικών κατασκευών και διάφορων περιουσιακών στοιχείων) (Μαρτζάκλης, 2021). Για την μείωση της διακινδύνευσης έναντι αστικών πυρκαγιών, καθοριστικής σημασίας είναι η ύπαρξη επαρκούς νομοθετικού πλαισίου και κανονισμών, η εφαρμογή των οποίων σε συνδυασμό με άλλα προληπτικά μέτρα μπορούν να θωρακίσουν τις κοινωνίες και οι πόλεις να είναι πιο ασφαλείς. Στην Ελλάδα το 2018, εκδόθηκε ο νέος Κανονισμός Πυροπροστασίας Κτιρίων (ΠΔ 41, 2018), κατόπιν 30 χρόνων εφαρμογής του προηγούμενου. Οι συνθήκες ήταν υπερώριμες καθώς σε αυτό το χρονικό διάστημα έχουν συντελεστεί μεγάλες αλλαγές στον σχεδιασμό και την κατασκευή των κτιρίων και στην εξέλιξη των νέων τεχνολογιών. Η παρούσα εργασία φιλοδοξεί να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση του νέου Κανονισμού και να διευκολύνει την εφαρμογή του. Σκοπός της είναι η παρουσίαση των βασικών στοιχείων του νέου εθνικού Κανονισμού Πυροπροστασίας Κτιρίων και η κωδικοποίηση του, με στόχο την αξιοποίησή του προς διευκόλυνση του έργου των αρμόδιων ελεγκτικών φορέων και ιδιαίτερα των αρμόδιων Γραφείων Πυρασφάλειας της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας καθώς και την διευκόλυνση των αρμόδιων κατά νόμων μηχανικών για την εκπόνηση των απαιτούμενων μελετών και την ορθή εφαρμογή του Κανονισμού. Η μεθοδολογία για την κωδικοποίηση είναι η σύνοψη και αντιστοίχιση των απαιτήσεων των Γενικών και Ειδικών Διατάξεων του Κανονισμού ανά χρήση κτιρίου, με σκοπό τη διαμόρφωση ενός «εγχειριδίου» με όλη την απαραίτητη πληροφορία για την εκπόνησή τον έλεγχο της μελέτης πυροπροστασίας (παθητικής- ενεργητικής).","abstract_has_math":false,"creators":["Μπρέστα Μαρίνα","Bresta Marina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:49Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2971894"],"render_values":[{"text":"uoadl:2971894","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2971894","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2971894","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2971894","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπρέστα Μαρίνα","Bresta Marina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2971894","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2971894"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στον κύκλο Διαχείρισης Καταστροφών, οι φάσεις μετριασμού και ετοιμότητας εμφανίζονται καθώς επιδιώκονται βελτιώσεις, εν αναμονή ενός συμβάντος. Οι αναπτυξιακοί παράγοντες συμβάλουν σημαντικά στον μετριασμό και την προετοιμασία μιας κοινότητας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση μιας καταστροφής (KHAN, VASILESCU and KHAN, 2008). Η μείωση της διακινδύνευσης προϋποθέτει την συνεχή προσπάθεια αύξησης της κοινωνικής ικανότητας σε δύο βασικά πεδία δράσης: δημόσια δέσμευση και θεσμικά πλαίσια (οργανωτική, πολιτική, νομοθετική και κοινωνική δράση) καθώς και μέτρα εφαρμογής (διαχείριση περιβάλλοντος, χρήσεις γης, πολεοδομικός σχεδιασμός, εφαρμογή της επιστήμης και της τεχνολογίας, οικονομικά όργανα, κ.α.) (Λέκκας and Ανδρεαδάκης, 2015). Οι πυρκαγιές αποτελούν σοβαρή απειλή για την λειτουργικότητα του δομημένου περιβάλλοντος και μπορεί να προκαλέσουν σημαντική ζημιά σε διάφορες υποδομές, διαταράσσοντας την ικανότητα των δομών μιας πόλης να ανταποκριθούν στις ανάγκες των κατοίκων της (Gernay et al., 2016). Οι αστικές πυρκαγιές έχουν σοβαρές κοινωνικές επιπτώσεις (ανθρώπινες απώλειες και τραυματισμοί), όσο και οικονομικές (καταστροφή δομικών κατασκευών και διάφορων περιουσιακών στοιχείων) (Μαρτζάκλης, 2021). Για την μείωση της διακινδύνευσης έναντι αστικών πυρκαγιών, καθοριστικής σημασίας είναι η ύπαρξη επαρκούς νομοθετικού πλαισίου και κανονισμών, η εφαρμογή των οποίων σε συνδυασμό με άλλα προληπτικά μέτρα μπορούν να θωρακίσουν τις κοινωνίες και οι πόλεις να είναι πιο ασφαλείς. Στην Ελλάδα το 2018, εκδόθηκε ο νέος Κανονισμός Πυροπροστασίας Κτιρίων (ΠΔ 41, 2018), κατόπιν 30 χρόνων εφαρμογής του προηγούμενου. Οι συνθήκες ήταν υπερώριμες καθώς σε αυτό το χρονικό διάστημα έχουν συντελεστεί μεγάλες αλλαγές στον σχεδιασμό και την κατασκευή των κτιρίων και στην εξέλιξη των νέων τεχνολογιών. Η παρούσα εργασία φιλοδοξεί να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση του νέου Κανονισμού και να διευκολύνει την εφαρμογή του. Σκοπός της είναι η παρουσίαση των βασικών στοιχείων του νέου εθνικού Κανονισμού Πυροπροστασίας Κτιρίων και η κωδικοποίηση του, με στόχο την αξιοποίησή του προς διευκόλυνση του έργου των αρμόδιων ελεγκτικών φορέων και ιδιαίτερα των αρμόδιων Γραφείων Πυρασφάλειας της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας καθώς και την διευκόλυνση των αρμόδιων κατά νόμων μηχανικών για την εκπόνηση των απαιτούμενων μελετών και την ορθή εφαρμογή του Κανονισμού. Η μεθοδολογία για την κωδικοποίηση είναι η σύνοψη και αντιστοίχιση των απαιτήσεων των Γενικών και Ειδικών Διατάξεων του Κανονισμού ανά χρήση κτιρίου, με σκοπό τη διαμόρφωση ενός «εγχειριδίου» με όλη την απαραίτητη πληροφορία για την εκπόνησή τον έλεγχο της μελέτης πυροπροστασίας (παθητικής- ενεργητικής).","The Disaster Management Cycle consists of the mitigation and preparedness stages, as improvements are sought to be achieved, when expecting an event. Developmental factors significantly contribute to mitigating and preparing a community for effectively responding to a disaster (KHAN, VASILESCU and KHAN, 2008). Risk reduction requires an ongoing attempt of social resilience in two primary fields of action: public commitment and regulatory frameworks (organisational, political, legislative and social action), as well as implementation measures (environmental management, use of land, urban planning, science and technology application, financial instruments, etc.) (Λέκκας and Ανδρεαδάκης, 2015). Fires are a severe threat for the functionality of the structured environment and may severely damage various infrastructures, disturbing the ability of urban structures to respond to its residents’ needs (Gernay et al., 2016). Urban fires have both a significant social (human losses and injuries) and economic impact (destruction of building structures and of various assets) (Μαρτζάκλης, 2021). In order to reduce the risks associated with urban fires, the existence of a sufficient legislative framework and regulations is of utmost importance, the implementation of which, in combination with other preventive measures, can ensure societies’ protection and cities’ safety. In 2018, the new Building Fire Protection Regulation was issued in Greece (ΠΔ 41, 2018), after a 30-year application of the previous one. The circumstances were overly mature, as during this period large-scale changes had occurred in designing and constructing buildings and in terms of new technologies advancement. This paper wishes to contribute to better understanding this new Regulation and to facilitating its implementation. The purpose of the present dissertation is the presentation and codification of the new national Fire Protection Regulation, with the aim of its utilization by the competent control bodies and especially of the competent Fire Safety Offices of the Fire Service as well as the facilitation of the competent legal engineers for the elaboration of the required studies and the correct application of the Regulation. The method used for its codification is summarising and matching the requirements of the Regulation’s General and Special Provisions with each building usage, in order to draft a “manual” containing all necessary information for carrying out the control of the fire protection study (passive-active)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κωδικοποίηση του Νέου Κανονισμού Πυροπροστασίας Π.Δ. 41/2018. Συμπεράσματα και προτάσεις για αποτελεσματικότερη εφαρμογή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπρέστα Μαρίνα","Bresta Marina"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Στον κύκλο Διαχείρισης Καταστροφών, οι φάσεις μετριασμού και ετοιμότητας εμφανίζονται καθώς επιδιώκονται βελτιώσεις, εν αναμονή ενός συμβάντος. Οι αναπτυξιακοί παράγοντες συμβάλουν σημαντικά στον μετριασμό και την προετοιμασία μιας κοινότητας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση μιας καταστροφής (KHAN, VASILESCU and KHAN, 2008). Η μείωση της διακινδύνευσης προϋποθέτει την συνεχή προσπάθεια αύξησης της κοινωνικής ικανότητας σε δύο βασικά πεδία δράσης: δημόσια δέσμευση και θεσμικά πλαίσια (οργανωτική, πολιτική, νομοθετική και κοινωνική δράση) καθώς και μέτρα εφαρμογής (διαχείριση περιβάλλοντος, χρήσεις γης, πολεοδομικός σχεδιασμός, εφαρμογή της επιστήμης και της τεχνολογίας, οικονομικά όργανα, κ.α.) (Λέκκας and Ανδρεαδάκης, 2015). Οι πυρκαγιές αποτελούν σοβαρή απειλή για την λειτουργικότητα του δομημένου περιβάλλοντος και μπορεί να προκαλέσουν σημαντική ζημιά σε διάφορες υποδομές, διαταράσσοντας την ικανότητα των δομών μιας πόλης να ανταποκριθούν στις ανάγκες των κατοίκων της (Gernay et al., 2016). Οι αστικές πυρκαγιές έχουν σοβαρές κοινωνικές επιπτώσεις (ανθρώπινες απώλειες και τραυματισμοί), όσο και οικονομικές (καταστροφή δομικών κατασκευών και διάφορων περιουσιακών στοιχείων) (Μαρτζάκλης, 2021). Για την μείωση της διακινδύνευσης έναντι αστικών πυρκαγιών, καθοριστικής σημασίας είναι η ύπαρξη επαρκούς νομοθετικού πλαισίου και κανονισμών, η εφαρμογή των οποίων σε συνδυασμό με άλλα προληπτικά μέτρα μπορούν να θωρακίσουν τις κοινωνίες και οι πόλεις να είναι πιο ασφαλείς. Στην Ελλάδα το 2018, εκδόθηκε ο νέος Κανονισμός Πυροπροστασίας Κτιρίων (ΠΔ 41, 2018), κατόπιν 30 χρόνων εφαρμογής του προηγούμενου. Οι συνθήκες ήταν υπερώριμες καθώς σε αυτό το χρονικό διάστημα έχουν συντελεστεί μεγάλες αλλαγές στον σχεδιασμό και την κατασκευή των κτιρίων και στην εξέλιξη των νέων τεχνολογιών. Η παρούσα εργασία φιλοδοξεί να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση του νέου Κανονισμού και να διευκολύνει την εφαρμογή του. Σκοπός της είναι η παρουσίαση των βασικών στοιχείων του νέου εθνικού Κανονισμού Πυροπροστασίας Κτιρίων και η κωδικοποίηση του, με στόχο την αξιοποίησή του προς διευκόλυνση του έργου των αρμόδιων ελεγκτικών φορέων και ιδιαίτερα των αρμόδιων Γραφείων Πυρασφάλειας της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας καθώς και την διευκόλυνση των αρμόδιων κατά νόμων μηχανικών για την εκπόνηση των απαιτούμενων μελετών και την ορθή εφαρμογή του Κανονισμού. Η μεθοδολογία για την κωδικοποίηση είναι η σύνοψη και αντιστοίχιση των απαιτήσεων των Γενικών και Ειδικών Διατάξεων του Κανονισμού ανά χρήση κτιρίου, με σκοπό τη διαμόρφωση ενός «εγχειριδίου» με όλη την απαραίτητη πληροφορία για την εκπόνησή τον έλεγχο της μελέτης πυροπροστασίας (παθητικής- ενεργητικής).","The Disaster Management Cycle consists of the mitigation and preparedness stages, as improvements are sought to be achieved, when expecting an event. Developmental factors significantly contribute to mitigating and preparing a community for effectively responding to a disaster (KHAN, VASILESCU and KHAN, 2008). Risk reduction requires an ongoing attempt of social resilience in two primary fields of action: public commitment and regulatory frameworks (organisational, political, legislative and social action), as well as implementation measures (environmental management, use of land, urban planning, science and technology application, financial instruments, etc.) (Λέκκας and Ανδρεαδάκης, 2015). Fires are a severe threat for the functionality of the structured environment and may severely damage various infrastructures, disturbing the ability of urban structures to respond to its residents’ needs (Gernay et al., 2016). Urban fires have both a significant social (human losses and injuries) and economic impact (destruction of building structures and of various assets) (Μαρτζάκλης, 2021). In order to reduce the risks associated with urban fires, the existence of a sufficient legislative framework and regulations is of utmost importance, the implementation of which, in combination with other preventive measures, can ensure societies’ protection and cities’ safety. In 2018, the new Building Fire Protection Regulation was issued in Greece (ΠΔ 41, 2018), after a 30-year application of the previous one. The circumstances were overly mature, as during this period large-scale changes had occurred in designing and constructing buildings and in terms of new technologies advancement. This paper wishes to contribute to better understanding this new Regulation and to facilitating its implementation. The purpose of the present dissertation is the presentation and codification of the new national Fire Protection Regulation, with the aim of its utilization by the competent control bodies and especially of the competent Fire Safety Offices of the Fire Service as well as the facilitation of the competent legal engineers for the elaboration of the required studies and the correct application of the Regulation. The method used for its codification is summarising and matching the requirements of the Regulation’s General and Special Provisions with each building usage, in order to draft a “manual” containing all necessary information for carrying out the control of the fire protection study (passive-active)."],"dc:identifier":["uoadl:2971894","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2971894"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Κωδικοποίηση του Νέου Κανονισμού Πυροπροστασίας Π.Δ. 41/2018. Συμπεράσματα και προτάσεις για αποτελεσματικότερη εφαρμογή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:49Z"}