{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2972361"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2972361","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η λειτουργία του προσωπικού λόγου, στο πρώιμο πεζογραφικό έργο του Θέμου Κορνάρου (1929-1945)","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της λειτουργίας του προσωπικού λόγου στο πρώιμο πεζογραφικό έργο (1929-1945) του Θέμου Κορνάρου (1906-1970) και συγκεκριμένα τα έργα «Έρωτας ή Αναιστησία;» (1929), «Άγιον Όρος – Οι Άγιοι χωρίς μάσκα» (1933), «Σπιναλόγκα · Ad Vitam» (1933), «Ο Αλήτης» (1935), και «Το Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου» (1945). Ο Κορνάρος ανήκε σε μία ελάσσονα ομάδα αριστερών πεζογράφων της γενιάς του ΄30, που είχαν συγκεντρωθεί στους κύκλους του περιοδικού «Νέοι Πρωτοπόροι» και ο προσωπικός αφηγηματικός λόγος εκφράζεται στις ποικίλες ειδολογικές μεταμορφώσεις των εν λόγω έργων όπου πραγματώνεται με τη μορφή της μαρτυρίας, του ρεπορτάζ, του ημερολογίου και της αυτοδιήγησης. Η εργασία χωρίζεται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο θα παρουσιαστεί το θεωρητικό πλαίσιο της κομβικής, στο πλαίσιο της μαρξιστικής κριτικής, αντιπαράθεσης μεταξύ Bertolt Brecht και George Lukacs σχετικά με το ζήτημα του λογοτεχνικού ρεαλισμού, προκειμένου να φανεί το πώς η αφηγηματική τεχνική του Κορνάρου συντάσσεται με την, αντίθετη στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, αντίληψη του Brecht όπως αρθρώνεται στο δοκίμιο «Πέντε δυσκολίες για την αλήθεια», πριν να εκτεθούν ορισμένοι, απαραίτητοι για την ανάλυση, όροι της αφηγηματολογίας του Genette. Στο δεύτερο κεφάλαιο επιχειρείται η ερμηνεία του λογοτεχνικού έργου του Θέμου Κορνάρου ως «λογοτεχνικό έργο μάχης», του οποίου η πολιτική διάσταση δεν έγκειται μόνο στην περιγραφή της κοινωνικής αδικίας, αλλά πολύ περισσότερο σε μια βαθύτερη «μπρεχτική» ματιά στις κοινωνικές αντιφάσεις που επιδιώκει να προκαλέσει την κοινωνική αλλαγή. Τέλος, στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζεται η κριτική πρόσληψη του έργου του από την σύγχρονή του αριστερή κριτική και επιχειρείται να φανεί πώς η μονόπλευρη εστίασή της στην εφαρμογή των κριτηρίων του σοσιαλιστικού ρεαλισμού οδήγησαν εν περιπτώσει στην απόρριψη των πρωτοποριακών για την εποχή αφηγηματικών στοιχείων της λογοτεχνικότητάς του έργου του. Συμπληρωματικά, ένας επιπλέον σκοπός της εργασίας είναι να διερευνηθεί και ο βαθμός στον οποίο το ιδιόμορφο συγγραφικό ύφος του Κορνάρου, με δεσπόζουσα τη μορφή του προσωπικού λόγου, συντέλεσε στη μεταγενέστερη επιτυχία του έργου του, που γνώρισε πολλές επανεκδόσεις μέχρι σήμερα, έχοντας μάλιστα σημαντικό αντίκτυπο στην πολιτική και κοινωνική ζωή, όπως μαρτυρούν οι απαγορεύσεις που αυτό υπέστη, ξεχωριστά από τις διώξεις απέναντι στον ίδιο το συγγραφέα, για την πολιτική του δράση.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της λειτουργίας του προσωπικού λόγου στο πρώιμο πεζογραφικό έργο (1929-1945) του Θέμου Κορνάρου (1906-1970) και συγκεκριμένα τα έργα «Έρωτας ή Αναιστησία;» (1929), «Άγιον Όρος – Οι Άγιοι χωρίς μάσκα» (1933), «Σπιναλόγκα · Ad Vitam» (1933), «Ο Αλήτης» (1935), και «Το Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου» (1945). Ο Κορνάρος ανήκε σε μία ελάσσονα ομάδα αριστερών πεζογράφων της γενιάς του ΄30, που είχαν συγκεντρωθεί στους κύκλους του περιοδικού «Νέοι Πρωτοπόροι» και ο προσωπικός αφηγηματικός λόγος εκφράζεται στις ποικίλες ειδολογικές μεταμορφώσεις των εν λόγω έργων όπου πραγματώνεται με τη μορφή της μαρτυρίας, του ρεπορτάζ, του ημερολογίου και της αυτοδιήγησης. Η εργασία χωρίζεται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο θα παρουσιαστεί το θεωρητικό πλαίσιο της κομβικής, στο πλαίσιο της μαρξιστικής κριτικής, αντιπαράθεσης μεταξύ Bertolt Brecht και George Lukacs σχετικά με το ζήτημα του λογοτεχνικού ρεαλισμού, προκειμένου να φανεί το πώς η αφηγηματική τεχνική του Κορνάρου συντάσσεται με την, αντίθετη στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, αντίληψη του Brecht όπως αρθρώνεται στο δοκίμιο «Πέντε δυσκολίες για την αλήθεια», πριν να εκτεθούν ορισμένοι, απαραίτητοι για την ανάλυση, όροι της αφηγηματολογίας του Genette. Στο δεύτερο κεφάλαιο επιχειρείται η ερμηνεία του λογοτεχνικού έργου του Θέμου Κορνάρου ως «λογοτεχνικό έργο μάχης», του οποίου η πολιτική διάσταση δεν έγκειται μόνο στην περιγραφή της κοινωνικής αδικίας, αλλά πολύ περισσότερο σε μια βαθύτερη «μπρεχτική» ματιά στις κοινωνικές αντιφάσεις που επιδιώκει να προκαλέσει την κοινωνική αλλαγή. Τέλος, στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζεται η κριτική πρόσληψη του έργου του από την σύγχρονή του αριστερή κριτική και επιχειρείται να φανεί πώς η μονόπλευρη εστίασή της στην εφαρμογή των κριτηρίων του σοσιαλιστικού ρεαλισμού οδήγησαν εν περιπτώσει στην απόρριψη των πρωτοποριακών για την εποχή αφηγηματικών στοιχείων της λογοτεχνικότητάς του έργου του. Συμπληρωματικά, ένας επιπλέον σκοπός της εργασίας είναι να διερευνηθεί και ο βαθμός στον οποίο το ιδιόμορφο συγγραφικό ύφος του Κορνάρου, με δεσπόζουσα τη μορφή του προσωπικού λόγου, συντέλεσε στη μεταγενέστερη επιτυχία του έργου του, που γνώρισε πολλές επανεκδόσεις μέχρι σήμερα, έχοντας μάλιστα σημαντικό αντίκτυπο στην πολιτική και κοινωνική ζωή, όπως μαρτυρούν οι απαγορεύσεις που αυτό υπέστη, ξεχωριστά από τις διώξεις απέναντι στον ίδιο το συγγραφέα, για την πολιτική του δράση.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζαβάρας-Τσιπιανίτης Κωνσταντίνος","Tzavaras-Tsipianitis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:54Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2972361"],"render_values":[{"text":"uoadl:2972361","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972361","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972361","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2972361","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζαβάρας-Τσιπιανίτης Κωνσταντίνος","Tzavaras-Tsipianitis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2972361","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972361"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της λειτουργίας του προσωπικού λόγου στο πρώιμο πεζογραφικό έργο (1929-1945) του Θέμου Κορνάρου (1906-1970) και συγκεκριμένα τα έργα «Έρωτας ή Αναιστησία;» (1929), «Άγιον Όρος – Οι Άγιοι χωρίς μάσκα» (1933), «Σπιναλόγκα · Ad Vitam» (1933), «Ο Αλήτης» (1935), και «Το Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου» (1945). Ο Κορνάρος ανήκε σε μία ελάσσονα ομάδα αριστερών πεζογράφων της γενιάς του ΄30, που είχαν συγκεντρωθεί στους κύκλους του περιοδικού «Νέοι Πρωτοπόροι» και ο προσωπικός αφηγηματικός λόγος εκφράζεται στις ποικίλες ειδολογικές μεταμορφώσεις των εν λόγω έργων όπου πραγματώνεται με τη μορφή της μαρτυρίας, του ρεπορτάζ, του ημερολογίου και της αυτοδιήγησης. Η εργασία χωρίζεται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο θα παρουσιαστεί το θεωρητικό πλαίσιο της κομβικής, στο πλαίσιο της μαρξιστικής κριτικής, αντιπαράθεσης μεταξύ Bertolt Brecht και George Lukacs σχετικά με το ζήτημα του λογοτεχνικού ρεαλισμού, προκειμένου να φανεί το πώς η αφηγηματική τεχνική του Κορνάρου συντάσσεται με την, αντίθετη στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, αντίληψη του Brecht όπως αρθρώνεται στο δοκίμιο «Πέντε δυσκολίες για την αλήθεια», πριν να εκτεθούν ορισμένοι, απαραίτητοι για την ανάλυση, όροι της αφηγηματολογίας του Genette. Στο δεύτερο κεφάλαιο επιχειρείται η ερμηνεία του λογοτεχνικού έργου του Θέμου Κορνάρου ως «λογοτεχνικό έργο μάχης», του οποίου η πολιτική διάσταση δεν έγκειται μόνο στην περιγραφή της κοινωνικής αδικίας, αλλά πολύ περισσότερο σε μια βαθύτερη «μπρεχτική» ματιά στις κοινωνικές αντιφάσεις που επιδιώκει να προκαλέσει την κοινωνική αλλαγή. Τέλος, στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζεται η κριτική πρόσληψη του έργου του από την σύγχρονή του αριστερή κριτική και επιχειρείται να φανεί πώς η μονόπλευρη εστίασή της στην εφαρμογή των κριτηρίων του σοσιαλιστικού ρεαλισμού οδήγησαν εν περιπτώσει στην απόρριψη των πρωτοποριακών για την εποχή αφηγηματικών στοιχείων της λογοτεχνικότητάς του έργου του. Συμπληρωματικά, ένας επιπλέον σκοπός της εργασίας είναι να διερευνηθεί και ο βαθμός στον οποίο το ιδιόμορφο συγγραφικό ύφος του Κορνάρου, με δεσπόζουσα τη μορφή του προσωπικού λόγου, συντέλεσε στη μεταγενέστερη επιτυχία του έργου του, που γνώρισε πολλές επανεκδόσεις μέχρι σήμερα, έχοντας μάλιστα σημαντικό αντίκτυπο στην πολιτική και κοινωνική ζωή, όπως μαρτυρούν οι απαγορεύσεις που αυτό υπέστη, ξεχωριστά από τις διώξεις απέναντι στον ίδιο το συγγραφέα, για την πολιτική του δράση.","The subject of this dissertation thesis is the investigation of the function of personal discourse in the early prose work (1929-1945) of Themos Kornaros (1906-1970) and specifically the works \"Eros or Anesthesia?\" (1929), \"Mount Athos - The Saints without Mask\" (1933), \"Spinalonga - Ad Vitam\" (1933), \"The Tramp\" (1935), and \"The Camp of Haidario\" (1945). Kornaros belonged to a minor group of leftist prose writers of the 1930s generation, who had gathered in the circles of the magazine \"Neoi Protoporoi\" and his personal narrative discourse is expressed in the various transformations of genres in these works, as it is realized in the form of testimony, reportage, diary and self-narration. The thesis is divided into three chapters. The first chapter will present the theoretical framework of the pivotal, in the context of Marxist criticism, debate between Bertolt Brecht and George Lukacs on the question of literary realism, in order to show how Kornaros' narrative technique aligns with, Brecht's conception of socialist realism, as articulated in the essay \"Five Difficulties in Writing the Truth\", before exposing certain concepts of Genette's narratology that are necessary for the analysis. The second chapter attempts to interpret Themos Kornaros' literary work as a “polemical literary battlefield”, whose political dimension does not only lie in the description of social injustice, but much more in a deeper “Brechtian” look at social contradictions that wants to provoke social change. Finally, the third chapter examines the critical reception of his work by contemporary left-wing criticism and attempts to show how their one-sided focus on the proper application of the criteria of socialist realism led in some cases to the rejection of the pioneering narrative elements of his literary works. Furthermore, an additional purpose of the thesis is to explore the extent to which Kornaros' idiosyncratic writing style, dominated by the form of personal narrative discourse, contributed to the subsequent success of his work, which has seen many re-publications up to the present day, and indeed had a significant impact on political and social life, as evidenced by the bans it suffered, not to mention the persecution of the author himself for his political activity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η λειτουργία του προσωπικού λόγου, στο πρώιμο πεζογραφικό έργο του Θέμου Κορνάρου (1929-1945)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζαβάρας-Τσιπιανίτης Κωνσταντίνος","Tzavaras-Tsipianitis Konstantinos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της λειτουργίας του προσωπικού λόγου στο πρώιμο πεζογραφικό έργο (1929-1945) του Θέμου Κορνάρου (1906-1970) και συγκεκριμένα τα έργα «Έρωτας ή Αναιστησία;» (1929), «Άγιον Όρος – Οι Άγιοι χωρίς μάσκα» (1933), «Σπιναλόγκα · Ad Vitam» (1933), «Ο Αλήτης» (1935), και «Το Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου» (1945). Ο Κορνάρος ανήκε σε μία ελάσσονα ομάδα αριστερών πεζογράφων της γενιάς του ΄30, που είχαν συγκεντρωθεί στους κύκλους του περιοδικού «Νέοι Πρωτοπόροι» και ο προσωπικός αφηγηματικός λόγος εκφράζεται στις ποικίλες ειδολογικές μεταμορφώσεις των εν λόγω έργων όπου πραγματώνεται με τη μορφή της μαρτυρίας, του ρεπορτάζ, του ημερολογίου και της αυτοδιήγησης. Η εργασία χωρίζεται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο θα παρουσιαστεί το θεωρητικό πλαίσιο της κομβικής, στο πλαίσιο της μαρξιστικής κριτικής, αντιπαράθεσης μεταξύ Bertolt Brecht και George Lukacs σχετικά με το ζήτημα του λογοτεχνικού ρεαλισμού, προκειμένου να φανεί το πώς η αφηγηματική τεχνική του Κορνάρου συντάσσεται με την, αντίθετη στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, αντίληψη του Brecht όπως αρθρώνεται στο δοκίμιο «Πέντε δυσκολίες για την αλήθεια», πριν να εκτεθούν ορισμένοι, απαραίτητοι για την ανάλυση, όροι της αφηγηματολογίας του Genette. Στο δεύτερο κεφάλαιο επιχειρείται η ερμηνεία του λογοτεχνικού έργου του Θέμου Κορνάρου ως «λογοτεχνικό έργο μάχης», του οποίου η πολιτική διάσταση δεν έγκειται μόνο στην περιγραφή της κοινωνικής αδικίας, αλλά πολύ περισσότερο σε μια βαθύτερη «μπρεχτική» ματιά στις κοινωνικές αντιφάσεις που επιδιώκει να προκαλέσει την κοινωνική αλλαγή. Τέλος, στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζεται η κριτική πρόσληψη του έργου του από την σύγχρονή του αριστερή κριτική και επιχειρείται να φανεί πώς η μονόπλευρη εστίασή της στην εφαρμογή των κριτηρίων του σοσιαλιστικού ρεαλισμού οδήγησαν εν περιπτώσει στην απόρριψη των πρωτοποριακών για την εποχή αφηγηματικών στοιχείων της λογοτεχνικότητάς του έργου του. Συμπληρωματικά, ένας επιπλέον σκοπός της εργασίας είναι να διερευνηθεί και ο βαθμός στον οποίο το ιδιόμορφο συγγραφικό ύφος του Κορνάρου, με δεσπόζουσα τη μορφή του προσωπικού λόγου, συντέλεσε στη μεταγενέστερη επιτυχία του έργου του, που γνώρισε πολλές επανεκδόσεις μέχρι σήμερα, έχοντας μάλιστα σημαντικό αντίκτυπο στην πολιτική και κοινωνική ζωή, όπως μαρτυρούν οι απαγορεύσεις που αυτό υπέστη, ξεχωριστά από τις διώξεις απέναντι στον ίδιο το συγγραφέα, για την πολιτική του δράση.","The subject of this dissertation thesis is the investigation of the function of personal discourse in the early prose work (1929-1945) of Themos Kornaros (1906-1970) and specifically the works \"Eros or Anesthesia?\" (1929), \"Mount Athos - The Saints without Mask\" (1933), \"Spinalonga - Ad Vitam\" (1933), \"The Tramp\" (1935), and \"The Camp of Haidario\" (1945). Kornaros belonged to a minor group of leftist prose writers of the 1930s generation, who had gathered in the circles of the magazine \"Neoi Protoporoi\" and his personal narrative discourse is expressed in the various transformations of genres in these works, as it is realized in the form of testimony, reportage, diary and self-narration. The thesis is divided into three chapters. The first chapter will present the theoretical framework of the pivotal, in the context of Marxist criticism, debate between Bertolt Brecht and George Lukacs on the question of literary realism, in order to show how Kornaros' narrative technique aligns with, Brecht's conception of socialist realism, as articulated in the essay \"Five Difficulties in Writing the Truth\", before exposing certain concepts of Genette's narratology that are necessary for the analysis. The second chapter attempts to interpret Themos Kornaros' literary work as a “polemical literary battlefield”, whose political dimension does not only lie in the description of social injustice, but much more in a deeper “Brechtian” look at social contradictions that wants to provoke social change. Finally, the third chapter examines the critical reception of his work by contemporary left-wing criticism and attempts to show how their one-sided focus on the proper application of the criteria of socialist realism led in some cases to the rejection of the pioneering narrative elements of his literary works. Furthermore, an additional purpose of the thesis is to explore the extent to which Kornaros' idiosyncratic writing style, dominated by the form of personal narrative discourse, contributed to the subsequent success of his work, which has seen many re-publications up to the present day, and indeed had a significant impact on political and social life, as evidenced by the bans it suffered, not to mention the persecution of the author himself for his political activity."],"dc:identifier":["uoadl:2972361","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972361"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Η λειτουργία του προσωπικού λόγου, στο πρώιμο πεζογραφικό έργο του Θέμου Κορνάρου (1929-1945)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:54Z"}