{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2972375"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2972375","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αποτελεσματικότητα και διάρκεια των μέτρων επαφής και απομόνωσης σε ασθενείς με πολυανθεκτικά βακτήρια","abstract":"Εισαγωγή. Τα μετρά επαφής και απομόνωσης αποτελούν εδώ και αρκετές δεκαετίες ένα από τα κύρια όπλα των νοσοκομειακών μονάδων στον περιορισμό της διασποράς των πολυανθεκτικών βακτηρίων που μεταδίδονται με την επαφή, καθώς και των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων που αυτά προκαλούν. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια όλο και πληθαίνουν απόψεις που υποστηρίζουν ότι τα μέτρα δεν έχουν σημαντική επίδραση στη μείωση του επιπολασμού τους, δημιουργώντας αντίθετα μια σειρά από αρνητικές συνέπειες στους ασθενείς και στην ποιότητα της φροντίδας υγείας. Σκοπός. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση έχει ως στόχο να μελετήσει την αποτελεσματικότητα των μέτρων επαφής και απομόνωσης και κατά πόσο η έναρξη ή ο τερματισμός της εφαρμογής τους επηρεάζει τον ρυθμό μετάδοσης των πολυανθεκτικών στελεχών. Μεθοδολογία. Σε αναζήτηση που πραγματοποιήθηκε σε βάσεις δεδομένων όπως το PubMedκαι το Google Scholar, επιλέχτηκαν μελέτες της τελευταίας 20ετιας οι οποίες μελέτησαν την επίδραση των μέτρων επαφής-απομόνωσης στον επιπολασμό των πολυανθεκτικών στελεχών και των λοιμώξεων τους, χωρίς την παράλληλη εισαγωγή άλλων μέτρων που ενδείκνυνται για τον ίδιο σκοπό. Αποτελέσματα. Σε 13 από τις 14 μελέτες που επιλέχτηκαν, τα αποτελέσματα έδειξαν πως η χρηση των Μ. Επαφής και Απομόνωσης δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στην μείωση τον ρυθμού μετάδοσης των πολυανθεκτικών βακτηρίων και των λοιμώξεων που προκαλούν. Επιπρόσθετα σε περιπτώσεις διακοπής της εφαρμογή των μέτρων δεν παρατηρήθηκε αύξηση του επιπολασμού τους. Συμπεράσματα. Η εφαρμογή των μέτρων επαφής και απομόνωσης δεν φαίνεται από μόνο του σαν μέτρο να επηρεάζει αποτελεσματικά τον ρυθμό μετάδοσης των πολυανθεκτικών στελεχών. Ωστόσο ενώ στις περιπτώσεις των gram θετικών βακτηρίων το συμπέρασμα αυτό είναι πιο ασφαλές, σε συγκεκριμένα είδη gram αρνητικών βακτηρίων όπως και στην περίπτωση του clostridium difficile, απαιτείται μεγαλύτερη ερευνητική προσπάθεια ώστε να εξαχθούν ανάλογα συμπεράσματα.","abstract_html":"Εισαγωγή. Τα μετρά επαφής και απομόνωσης αποτελούν εδώ και αρκετές δεκαετίες ένα από τα κύρια όπλα των νοσοκομειακών μονάδων στον περιορισμό της διασποράς των πολυανθεκτικών βακτηρίων που μεταδίδονται με την επαφή, καθώς και των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων που αυτά προκαλούν. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια όλο και πληθαίνουν απόψεις που υποστηρίζουν ότι τα μέτρα δεν έχουν σημαντική επίδραση στη μείωση του επιπολασμού τους, δημιουργώντας αντίθετα μια σειρά από αρνητικές συνέπειες στους ασθενείς και στην ποιότητα της φροντίδας υγείας. Σκοπός. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση έχει ως στόχο να μελετήσει την αποτελεσματικότητα των μέτρων επαφής και απομόνωσης και κατά πόσο η έναρξη ή ο τερματισμός της εφαρμογής τους επηρεάζει τον ρυθμό μετάδοσης των πολυανθεκτικών στελεχών. Μεθοδολογία. Σε αναζήτηση που πραγματοποιήθηκε σε βάσεις δεδομένων όπως το PubMedκαι το Google Scholar, επιλέχτηκαν μελέτες της τελευταίας 20ετιας οι οποίες μελέτησαν την επίδραση των μέτρων επαφής-απομόνωσης στον επιπολασμό των πολυανθεκτικών στελεχών και των λοιμώξεων τους, χωρίς την παράλληλη εισαγωγή άλλων μέτρων που ενδείκνυνται για τον ίδιο σκοπό. Αποτελέσματα. Σε 13 από τις 14 μελέτες που επιλέχτηκαν, τα αποτελέσματα έδειξαν πως η χρηση των Μ. Επαφής και Απομόνωσης δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στην μείωση τον ρυθμού μετάδοσης των πολυανθεκτικών βακτηρίων και των λοιμώξεων που προκαλούν. Επιπρόσθετα σε περιπτώσεις διακοπής της εφαρμογή των μέτρων δεν παρατηρήθηκε αύξηση του επιπολασμού τους. Συμπεράσματα. Η εφαρμογή των μέτρων επαφής και απομόνωσης δεν φαίνεται από μόνο του σαν μέτρο να επηρεάζει αποτελεσματικά τον ρυθμό μετάδοσης των πολυανθεκτικών στελεχών. Ωστόσο ενώ στις περιπτώσεις των gram θετικών βακτηρίων το συμπέρασμα αυτό είναι πιο ασφαλές, σε συγκεκριμένα είδη gram αρνητικών βακτηρίων όπως και στην περίπτωση του clostridium difficile, απαιτείται μεγαλύτερη ερευνητική προσπάθεια ώστε να εξαχθούν ανάλογα συμπεράσματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Δαούτης Κωνσταντίνος","Daoutis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2972375"],"render_values":[{"text":"uoadl:2972375","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972375","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972375","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2972375","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δαούτης Κωνσταντίνος","Daoutis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2972375","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972375"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή. Τα μετρά επαφής και απομόνωσης αποτελούν εδώ και αρκετές δεκαετίες ένα από τα κύρια όπλα των νοσοκομειακών μονάδων στον περιορισμό της διασποράς των πολυανθεκτικών βακτηρίων που μεταδίδονται με την επαφή, καθώς και των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων που αυτά προκαλούν. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια όλο και πληθαίνουν απόψεις που υποστηρίζουν ότι τα μέτρα δεν έχουν σημαντική επίδραση στη μείωση του επιπολασμού τους, δημιουργώντας αντίθετα μια σειρά από αρνητικές συνέπειες στους ασθενείς και στην ποιότητα της φροντίδας υγείας. Σκοπός. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση έχει ως στόχο να μελετήσει την αποτελεσματικότητα των μέτρων επαφής και απομόνωσης και κατά πόσο η έναρξη ή ο τερματισμός της εφαρμογής τους επηρεάζει τον ρυθμό μετάδοσης των πολυανθεκτικών στελεχών. Μεθοδολογία. Σε αναζήτηση που πραγματοποιήθηκε σε βάσεις δεδομένων όπως το PubMedκαι το Google Scholar, επιλέχτηκαν μελέτες της τελευταίας 20ετιας οι οποίες μελέτησαν την επίδραση των μέτρων επαφής-απομόνωσης στον επιπολασμό των πολυανθεκτικών στελεχών και των λοιμώξεων τους, χωρίς την παράλληλη εισαγωγή άλλων μέτρων που ενδείκνυνται για τον ίδιο σκοπό. Αποτελέσματα. Σε 13 από τις 14 μελέτες που επιλέχτηκαν, τα αποτελέσματα έδειξαν πως η χρηση των Μ. Επαφής και Απομόνωσης δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στην μείωση τον ρυθμού μετάδοσης των πολυανθεκτικών βακτηρίων και των λοιμώξεων που προκαλούν. Επιπρόσθετα σε περιπτώσεις διακοπής της εφαρμογή των μέτρων δεν παρατηρήθηκε αύξηση του επιπολασμού τους. Συμπεράσματα. Η εφαρμογή των μέτρων επαφής και απομόνωσης δεν φαίνεται από μόνο του σαν μέτρο να επηρεάζει αποτελεσματικά τον ρυθμό μετάδοσης των πολυανθεκτικών στελεχών. Ωστόσο ενώ στις περιπτώσεις των gram θετικών βακτηρίων το συμπέρασμα αυτό είναι πιο ασφαλές, σε συγκεκριμένα είδη gram αρνητικών βακτηρίων όπως και στην περίπτωση του clostridium difficile, απαιτείται μεγαλύτερη ερευνητική προσπάθεια ώστε να εξαχθούν ανάλογα συμπεράσματα.","Background. Contact and isolation precautions have been one of the main weapons of healthcare systems for several decades, in limiting the spread of multidrug-resistant bacteria transmitted by contact, and the infections they cause. In recent years, however, there have been increasing views that the measures have no effect on reducing their prevalence, even creating several negative consequences for both patients and the quality of health care. Purpose. The purpose of this systematic review is to study the effectiveness of contact and isolation precautions and whether the initiation or termination of their application affects the transmission rate of multidrug-resistant strains. Methods. We performed a search of databases such as PubMed and Google Scholar. Studies from the last 20 years were selected which studied the effect of contact-isolation measures on the prevalence of multidrug-resistant strains and their infections, without the simultaneous introduction of other measures suitable for the same purpose. Results. In 13 of the 14 studies selected, the results showed that the use of Contact and Isolation precautions had no statistically significant difference in reducing the rate of transmission of multidrug-resistant bacteria and the infections they cause. In addition, on studies where the implementation of the measures was discontinued, no increase in their prevalence was observed. Discussion. The application of contact and isolation precautions does not in itself seem to effectively reduce the transmission rates of multi-resistant bacteria. Although in the case of gram-positive bacteria this conclusion is safer, in certain species of gram-negative bacteria as in the case of clostridium difficile, a greater research effort is required to draw similar conclusions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αποτελεσματικότητα και διάρκεια των μέτρων επαφής και απομόνωσης σε ασθενείς με πολυανθεκτικά βακτήρια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δαούτης Κωνσταντίνος","Daoutis Konstantinos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή. Τα μετρά επαφής και απομόνωσης αποτελούν εδώ και αρκετές δεκαετίες ένα από τα κύρια όπλα των νοσοκομειακών μονάδων στον περιορισμό της διασποράς των πολυανθεκτικών βακτηρίων που μεταδίδονται με την επαφή, καθώς και των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων που αυτά προκαλούν. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια όλο και πληθαίνουν απόψεις που υποστηρίζουν ότι τα μέτρα δεν έχουν σημαντική επίδραση στη μείωση του επιπολασμού τους, δημιουργώντας αντίθετα μια σειρά από αρνητικές συνέπειες στους ασθενείς και στην ποιότητα της φροντίδας υγείας. Σκοπός. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση έχει ως στόχο να μελετήσει την αποτελεσματικότητα των μέτρων επαφής και απομόνωσης και κατά πόσο η έναρξη ή ο τερματισμός της εφαρμογής τους επηρεάζει τον ρυθμό μετάδοσης των πολυανθεκτικών στελεχών. Μεθοδολογία. Σε αναζήτηση που πραγματοποιήθηκε σε βάσεις δεδομένων όπως το PubMedκαι το Google Scholar, επιλέχτηκαν μελέτες της τελευταίας 20ετιας οι οποίες μελέτησαν την επίδραση των μέτρων επαφής-απομόνωσης στον επιπολασμό των πολυανθεκτικών στελεχών και των λοιμώξεων τους, χωρίς την παράλληλη εισαγωγή άλλων μέτρων που ενδείκνυνται για τον ίδιο σκοπό. Αποτελέσματα. Σε 13 από τις 14 μελέτες που επιλέχτηκαν, τα αποτελέσματα έδειξαν πως η χρηση των Μ. Επαφής και Απομόνωσης δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στην μείωση τον ρυθμού μετάδοσης των πολυανθεκτικών βακτηρίων και των λοιμώξεων που προκαλούν. Επιπρόσθετα σε περιπτώσεις διακοπής της εφαρμογή των μέτρων δεν παρατηρήθηκε αύξηση του επιπολασμού τους. Συμπεράσματα. Η εφαρμογή των μέτρων επαφής και απομόνωσης δεν φαίνεται από μόνο του σαν μέτρο να επηρεάζει αποτελεσματικά τον ρυθμό μετάδοσης των πολυανθεκτικών στελεχών. Ωστόσο ενώ στις περιπτώσεις των gram θετικών βακτηρίων το συμπέρασμα αυτό είναι πιο ασφαλές, σε συγκεκριμένα είδη gram αρνητικών βακτηρίων όπως και στην περίπτωση του clostridium difficile, απαιτείται μεγαλύτερη ερευνητική προσπάθεια ώστε να εξαχθούν ανάλογα συμπεράσματα.","Background. Contact and isolation precautions have been one of the main weapons of healthcare systems for several decades, in limiting the spread of multidrug-resistant bacteria transmitted by contact, and the infections they cause. In recent years, however, there have been increasing views that the measures have no effect on reducing their prevalence, even creating several negative consequences for both patients and the quality of health care. Purpose. The purpose of this systematic review is to study the effectiveness of contact and isolation precautions and whether the initiation or termination of their application affects the transmission rate of multidrug-resistant strains. Methods. We performed a search of databases such as PubMed and Google Scholar. Studies from the last 20 years were selected which studied the effect of contact-isolation measures on the prevalence of multidrug-resistant strains and their infections, without the simultaneous introduction of other measures suitable for the same purpose. Results. In 13 of the 14 studies selected, the results showed that the use of Contact and Isolation precautions had no statistically significant difference in reducing the rate of transmission of multidrug-resistant bacteria and the infections they cause. In addition, on studies where the implementation of the measures was discontinued, no increase in their prevalence was observed. Discussion. The application of contact and isolation precautions does not in itself seem to effectively reduce the transmission rates of multi-resistant bacteria. Although in the case of gram-positive bacteria this conclusion is safer, in certain species of gram-negative bacteria as in the case of clostridium difficile, a greater research effort is required to draw similar conclusions."],"dc:identifier":["uoadl:2972375","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972375"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αποτελεσματικότητα και διάρκεια των μέτρων επαφής και απομόνωσης σε ασθενείς με πολυανθεκτικά βακτήρια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:54Z"}