{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2972471"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2972471","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Targeted RAS pathway inhibitors and their rational combinations can sensitise resistant cancer cells to apoptosis","abstract":"Παρόλο που τα φάρμακα Vemurafenib, Dabrafenib και Encorafenib, - εγκεκριμένοι από το FDA αναστολείς της BRAFV600E μεταλλαγμένης κινάσης-ογκοπρωτεΐνης-, είναι αποτελεσματικά στη θεραπεία του BRAF μεταλλαγμένου μελανώματος, οι νεοπλασίες παχέος εντέρου με BRAF μετάλλαξη παρουσιάζουν ανθεκτικότητα στις παραπάνω θεραπείες που στοχεύουν το BRAFV600Ε. Η ορθολογική συνδυαστική συν-αναστολή και άλλων θεραπευτικών στόχων, όπως για παράδειγμα οι πρωτεΐνες MEK και EGFR, έχει αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα στην κλινική, αντιμετωπίζοντας, εν μέρει, τα φαινόμενα φαρμακευτικής αντίστασης. Στην παρούσα μελέτη, οι BRAFV600E αναστολείς PLX4720, Vemurafenib, Dabrafenib και Encorafenib εξετάστηκαν στις κυτταρικές σειρές καρκίνου παχέος εντέρου RKO, HT29 και COLO 205, που φέρουν μετάλλαξη BRAFV600E. Βρέθηκαν να μειώνουν σημαντικά τη βιωσιμότητα των καρκινικών κυττάρων, σε ποσοστό ανάλογο της συγκέντρωσής τους, καθώς και να αναστέλλουν τη φωσφορυλίωση της ERK (p-ERK), βιοδείκτη της ενεργότητας της ERK. Επιπλέον, δείχθηκε πως, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, οδηγούν σε διακοπή του κυτταρικού κύκλου και απόπτωση. Σύμφωνα με τα πειράματά μας, το Dabrafenib και, ακόμα περισσότερο, το Encorafenib, το πιο πρόσφατα εγκεκριμένο BRAFV600E στοχευμένο φάρμακο, είναι οι ισχυρότεροι αναστολείς. Πρόσφατες γονιδιωματικές μελέτες του εργαστηρίου μας έχουν αναδείξει σηματοδοτικά μονοπάτια και παράγοντες που επηρεάζονται από τη θεραπεία με αναστολείς BRAFV600Ε. Μόρια που στοχεύουν τα μονοπάτια των Mcl-1 και Notch (αναστολέας γ-σεκρετάσης) δοκιμάστηκαν ως πιθανοί ευαισθητοποιητές στους αναστολείς BRAFV600E. Στις ίδιες κυτταρικές σειρές καρκίνου παχέος εντέρου, ο αναστολέας του Mcl-1 A-1210477 και ο αναστολέας της γ-σεκρετάσης RO4929097 αποδείχθηκε πως μειώνουν την κυτταρική βιωσιμότητα σε κάποιο βαθμό, με το RO4929097 να μειώνει επίσης τα επίπεδα της p-ERK. Τέλος, δείξαμε πως συνδυαστικές θεραπείες των PLX4720, Dabrafenib και Encorafenib, μαζί με A-1210477 ή RO4929097 σε επιλεγμένες συγκεντρώσεις μειώνουν τη βιωσιμότητα των BRAFV600E κυττάρων καρκίνου παχέος εντέρου, περισσότερο από τις αντίστοιχες μονο-θεραπείες, και έχουν προσθετική δράση σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η ενεργότητα της ERK βρέθηκε να παραμένει χαμηλή στα συνδυαστικά πρωτόκολλα, ενώ σημάδια απόπτωσης ανιχνεύθηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις. Τα δεδομένα μας υποστηρίζουν την υπόθεση πως η συνδυαστική στόχευση των BRAFV600E και Mcl-1 ή Notch είναι μια προσέγγιση που μπορεί να είναι αποτελεσματική σε επίπεδο κυτταρικών σειρών καρκίνου παχέος εντέρου, και αξίζει να διερευνηθεί περαιτέρω σε in vivo μοντέλα. Επιπλέον, αναδεικνύουν τις δυνατότητες των συνδυασμών αναστολέων BRAFV600E με άλλους στοχευμένους θεραπευτικούς παράγοντες και τροποποιητές σηματοδοτικών μονοπατιών, οι οποίοι αναδεικνύονται μέσω γονιδιωματικών προσεγγίσεων.","abstract_html":"Παρόλο που τα φάρμακα Vemurafenib, Dabrafenib και Encorafenib, - εγκεκριμένοι από το FDA αναστολείς της BRAFV600E μεταλλαγμένης κινάσης-ογκοπρωτεΐνης-, είναι αποτελεσματικά στη θεραπεία του BRAF μεταλλαγμένου μελανώματος, οι νεοπλασίες παχέος εντέρου με BRAF μετάλλαξη παρουσιάζουν ανθεκτικότητα στις παραπάνω θεραπείες που στοχεύουν το BRAFV600Ε. Η ορθολογική συνδυαστική συν-αναστολή και άλλων θεραπευτικών στόχων, όπως για παράδειγμα οι πρωτεΐνες MEK και EGFR, έχει αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα στην κλινική, αντιμετωπίζοντας, εν μέρει, τα φαινόμενα φαρμακευτικής αντίστασης. Στην παρούσα μελέτη, οι BRAFV600E αναστολείς PLX4720, Vemurafenib, Dabrafenib και Encorafenib εξετάστηκαν στις κυτταρικές σειρές καρκίνου παχέος εντέρου RKO, HT29 και COLO 205, που φέρουν μετάλλαξη BRAFV600E. Βρέθηκαν να μειώνουν σημαντικά τη βιωσιμότητα των καρκινικών κυττάρων, σε ποσοστό ανάλογο της συγκέντρωσής τους, καθώς και να αναστέλλουν τη φωσφορυλίωση της ERK (p-ERK), βιοδείκτη της ενεργότητας της ERK. Επιπλέον, δείχθηκε πως, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, οδηγούν σε διακοπή του κυτταρικού κύκλου και απόπτωση. Σύμφωνα με τα πειράματά μας, το Dabrafenib και, ακόμα περισσότερο, το Encorafenib, το πιο πρόσφατα εγκεκριμένο BRAFV600E στοχευμένο φάρμακο, είναι οι ισχυρότεροι αναστολείς. Πρόσφατες γονιδιωματικές μελέτες του εργαστηρίου μας έχουν αναδείξει σηματοδοτικά μονοπάτια και παράγοντες που επηρεάζονται από τη θεραπεία με αναστολείς BRAFV600Ε. Μόρια που στοχεύουν τα μονοπάτια των Mcl-1 και Notch (αναστολέας γ-σεκρετάσης) δοκιμάστηκαν ως πιθανοί ευαισθητοποιητές στους αναστολείς BRAFV600E. Στις ίδιες κυτταρικές σειρές καρκίνου παχέος εντέρου, ο αναστολέας του Mcl-1 A-1210477 και ο αναστολέας της γ-σεκρετάσης RO4929097 αποδείχθηκε πως μειώνουν την κυτταρική βιωσιμότητα σε κάποιο βαθμό, με το RO4929097 να μειώνει επίσης τα επίπεδα της p-ERK. Τέλος, δείξαμε πως συνδυαστικές θεραπείες των PLX4720, Dabrafenib και Encorafenib, μαζί με A-1210477 ή RO4929097 σε επιλεγμένες συγκεντρώσεις μειώνουν τη βιωσιμότητα των BRAFV600E κυττάρων καρκίνου παχέος εντέρου, περισσότερο από τις αντίστοιχες μονο-θεραπείες, και έχουν προσθετική δράση σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η ενεργότητα της ERK βρέθηκε να παραμένει χαμηλή στα συνδυαστικά πρωτόκολλα, ενώ σημάδια απόπτωσης ανιχνεύθηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις. Τα δεδομένα μας υποστηρίζουν την υπόθεση πως η συνδυαστική στόχευση των BRAFV600E και Mcl-1 ή Notch είναι μια προσέγγιση που μπορεί να είναι αποτελεσματική σε επίπεδο κυτταρικών σειρών καρκίνου παχέος εντέρου, και αξίζει να διερευνηθεί περαιτέρω σε in vivo μοντέλα. Επιπλέον, αναδεικνύουν τις δυνατότητες των συνδυασμών αναστολέων BRAFV600E με άλλους στοχευμένους θεραπευτικούς παράγοντες και τροποποιητές σηματοδοτικών μονοπατιών, οι οποίοι αναδεικνύονται μέσω γονιδιωματικών προσεγγίσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Σινταχμέτ Καμέλια","Sintachmet Kamelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2972471"],"render_values":[{"text":"uoadl:2972471","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972471","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972471","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2972471","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σινταχμέτ Καμέλια","Sintachmet Kamelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2972471","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972471"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Παρόλο που τα φάρμακα Vemurafenib, Dabrafenib και Encorafenib, - εγκεκριμένοι από το FDA αναστολείς της BRAFV600E μεταλλαγμένης κινάσης-ογκοπρωτεΐνης-, είναι αποτελεσματικά στη θεραπεία του BRAF μεταλλαγμένου μελανώματος, οι νεοπλασίες παχέος εντέρου με BRAF μετάλλαξη παρουσιάζουν ανθεκτικότητα στις παραπάνω θεραπείες που στοχεύουν το BRAFV600Ε. Η ορθολογική συνδυαστική συν-αναστολή και άλλων θεραπευτικών στόχων, όπως για παράδειγμα οι πρωτεΐνες MEK και EGFR, έχει αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα στην κλινική, αντιμετωπίζοντας, εν μέρει, τα φαινόμενα φαρμακευτικής αντίστασης. Στην παρούσα μελέτη, οι BRAFV600E αναστολείς PLX4720, Vemurafenib, Dabrafenib και Encorafenib εξετάστηκαν στις κυτταρικές σειρές καρκίνου παχέος εντέρου RKO, HT29 και COLO 205, που φέρουν μετάλλαξη BRAFV600E. Βρέθηκαν να μειώνουν σημαντικά τη βιωσιμότητα των καρκινικών κυττάρων, σε ποσοστό ανάλογο της συγκέντρωσής τους, καθώς και να αναστέλλουν τη φωσφορυλίωση της ERK (p-ERK), βιοδείκτη της ενεργότητας της ERK. Επιπλέον, δείχθηκε πως, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, οδηγούν σε διακοπή του κυτταρικού κύκλου και απόπτωση. Σύμφωνα με τα πειράματά μας, το Dabrafenib και, ακόμα περισσότερο, το Encorafenib, το πιο πρόσφατα εγκεκριμένο BRAFV600E στοχευμένο φάρμακο, είναι οι ισχυρότεροι αναστολείς. Πρόσφατες γονιδιωματικές μελέτες του εργαστηρίου μας έχουν αναδείξει σηματοδοτικά μονοπάτια και παράγοντες που επηρεάζονται από τη θεραπεία με αναστολείς BRAFV600Ε. Μόρια που στοχεύουν τα μονοπάτια των Mcl-1 και Notch (αναστολέας γ-σεκρετάσης) δοκιμάστηκαν ως πιθανοί ευαισθητοποιητές στους αναστολείς BRAFV600E. Στις ίδιες κυτταρικές σειρές καρκίνου παχέος εντέρου, ο αναστολέας του Mcl-1 A-1210477 και ο αναστολέας της γ-σεκρετάσης RO4929097 αποδείχθηκε πως μειώνουν την κυτταρική βιωσιμότητα σε κάποιο βαθμό, με το RO4929097 να μειώνει επίσης τα επίπεδα της p-ERK. Τέλος, δείξαμε πως συνδυαστικές θεραπείες των PLX4720, Dabrafenib και Encorafenib, μαζί με A-1210477 ή RO4929097 σε επιλεγμένες συγκεντρώσεις μειώνουν τη βιωσιμότητα των BRAFV600E κυττάρων καρκίνου παχέος εντέρου, περισσότερο από τις αντίστοιχες μονο-θεραπείες, και έχουν προσθετική δράση σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η ενεργότητα της ERK βρέθηκε να παραμένει χαμηλή στα συνδυαστικά πρωτόκολλα, ενώ σημάδια απόπτωσης ανιχνεύθηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις. Τα δεδομένα μας υποστηρίζουν την υπόθεση πως η συνδυαστική στόχευση των BRAFV600E και Mcl-1 ή Notch είναι μια προσέγγιση που μπορεί να είναι αποτελεσματική σε επίπεδο κυτταρικών σειρών καρκίνου παχέος εντέρου, και αξίζει να διερευνηθεί περαιτέρω σε in vivo μοντέλα. Επιπλέον, αναδεικνύουν τις δυνατότητες των συνδυασμών αναστολέων BRAFV600E με άλλους στοχευμένους θεραπευτικούς παράγοντες και τροποποιητές σηματοδοτικών μονοπατιών, οι οποίοι αναδεικνύονται μέσω γονιδιωματικών προσεγγίσεων.","Even though the FDA-approved BRAFV600E inhibitors, Vemurafenib, Dabrafenib and Encorafenib, are effective in treating BRAF-mutant melanoma, BRAF-mutant colorectal cancer (CRC) is resistant to BRAFV600E targeted therapies. Fortunately, the rational combined co-inhibition of other targets, such as MEK and EGFR, has yielded better results in the clinic, tackling, in part, the resistance phenomena. In the present study, the BRAFV600E inhibitors PLX4720, Vemurafenib, Dabrafenib and Encorafenib were examined in the BRAFV600E-mutant CRC cell lines RKO, HT29 and COLO 205. They were shown to significantly reduce cancer cell viability in a concentration-dependent manner, and to suppress ERK phosphorylation, biomarker of ERK activity. In particular cases, they were found to lead to cell cycle arrest and apoptosis. Throughout the project, Dabrafenib and, even more so, Encorafenib, the newest approved BRAFV600E therapeutic, emerged as the most potent compounds. Earlier studies in the lab have revealed, in the frame of a genomic approach, pathways-factors which are modulated after treatment with BRAF inhibitors. Mcl-1 and Notch pathway modulators (γ-secretase inhibitor) were tested as putative sensitisers to BRAFV600E inhibitors. In the same CRC cell lines, the Mcl-1 inhibitor A-1210477 and the γ-secretase inhibitor RO4929097 were demonstrated to decrease cell viability to an extent, with RO4929097 also reducing p-ERK levels. Finally, we showed that combined treatments of PLX4720, Dabrafenib and Encorafenib plus A-1210477 or RO4929097 in selected concentrations reduce BRAFV600E CRC cell viability, more than the mono-treatments, and have an additive effect in several cases. ERK activity was found to remain low and signs of apoptosis were also detected in certain occasions. This data support that co-targeting BRAFV600E and Mcl-1 or Notch is an approach which can be efficient at the BRAFV600E CRC cell line level and can be worth investigating further in in vivo models. They highlight the potential of combining BRAF inhibitors with other targeted agents and signalling pathway modulators that are revealed through a genomic approach."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Targeted RAS pathway inhibitors and their rational combinations can sensitise resistant cancer cells to apoptosis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σινταχμέτ Καμέλια","Sintachmet Kamelia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Παρόλο που τα φάρμακα Vemurafenib, Dabrafenib και Encorafenib, - εγκεκριμένοι από το FDA αναστολείς της BRAFV600E μεταλλαγμένης κινάσης-ογκοπρωτεΐνης-, είναι αποτελεσματικά στη θεραπεία του BRAF μεταλλαγμένου μελανώματος, οι νεοπλασίες παχέος εντέρου με BRAF μετάλλαξη παρουσιάζουν ανθεκτικότητα στις παραπάνω θεραπείες που στοχεύουν το BRAFV600Ε. Η ορθολογική συνδυαστική συν-αναστολή και άλλων θεραπευτικών στόχων, όπως για παράδειγμα οι πρωτεΐνες MEK και EGFR, έχει αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα στην κλινική, αντιμετωπίζοντας, εν μέρει, τα φαινόμενα φαρμακευτικής αντίστασης. Στην παρούσα μελέτη, οι BRAFV600E αναστολείς PLX4720, Vemurafenib, Dabrafenib και Encorafenib εξετάστηκαν στις κυτταρικές σειρές καρκίνου παχέος εντέρου RKO, HT29 και COLO 205, που φέρουν μετάλλαξη BRAFV600E. Βρέθηκαν να μειώνουν σημαντικά τη βιωσιμότητα των καρκινικών κυττάρων, σε ποσοστό ανάλογο της συγκέντρωσής τους, καθώς και να αναστέλλουν τη φωσφορυλίωση της ERK (p-ERK), βιοδείκτη της ενεργότητας της ERK. Επιπλέον, δείχθηκε πως, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, οδηγούν σε διακοπή του κυτταρικού κύκλου και απόπτωση. Σύμφωνα με τα πειράματά μας, το Dabrafenib και, ακόμα περισσότερο, το Encorafenib, το πιο πρόσφατα εγκεκριμένο BRAFV600E στοχευμένο φάρμακο, είναι οι ισχυρότεροι αναστολείς. Πρόσφατες γονιδιωματικές μελέτες του εργαστηρίου μας έχουν αναδείξει σηματοδοτικά μονοπάτια και παράγοντες που επηρεάζονται από τη θεραπεία με αναστολείς BRAFV600Ε. Μόρια που στοχεύουν τα μονοπάτια των Mcl-1 και Notch (αναστολέας γ-σεκρετάσης) δοκιμάστηκαν ως πιθανοί ευαισθητοποιητές στους αναστολείς BRAFV600E. Στις ίδιες κυτταρικές σειρές καρκίνου παχέος εντέρου, ο αναστολέας του Mcl-1 A-1210477 και ο αναστολέας της γ-σεκρετάσης RO4929097 αποδείχθηκε πως μειώνουν την κυτταρική βιωσιμότητα σε κάποιο βαθμό, με το RO4929097 να μειώνει επίσης τα επίπεδα της p-ERK. Τέλος, δείξαμε πως συνδυαστικές θεραπείες των PLX4720, Dabrafenib και Encorafenib, μαζί με A-1210477 ή RO4929097 σε επιλεγμένες συγκεντρώσεις μειώνουν τη βιωσιμότητα των BRAFV600E κυττάρων καρκίνου παχέος εντέρου, περισσότερο από τις αντίστοιχες μονο-θεραπείες, και έχουν προσθετική δράση σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η ενεργότητα της ERK βρέθηκε να παραμένει χαμηλή στα συνδυαστικά πρωτόκολλα, ενώ σημάδια απόπτωσης ανιχνεύθηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις. Τα δεδομένα μας υποστηρίζουν την υπόθεση πως η συνδυαστική στόχευση των BRAFV600E και Mcl-1 ή Notch είναι μια προσέγγιση που μπορεί να είναι αποτελεσματική σε επίπεδο κυτταρικών σειρών καρκίνου παχέος εντέρου, και αξίζει να διερευνηθεί περαιτέρω σε in vivo μοντέλα. Επιπλέον, αναδεικνύουν τις δυνατότητες των συνδυασμών αναστολέων BRAFV600E με άλλους στοχευμένους θεραπευτικούς παράγοντες και τροποποιητές σηματοδοτικών μονοπατιών, οι οποίοι αναδεικνύονται μέσω γονιδιωματικών προσεγγίσεων.","Even though the FDA-approved BRAFV600E inhibitors, Vemurafenib, Dabrafenib and Encorafenib, are effective in treating BRAF-mutant melanoma, BRAF-mutant colorectal cancer (CRC) is resistant to BRAFV600E targeted therapies. Fortunately, the rational combined co-inhibition of other targets, such as MEK and EGFR, has yielded better results in the clinic, tackling, in part, the resistance phenomena. In the present study, the BRAFV600E inhibitors PLX4720, Vemurafenib, Dabrafenib and Encorafenib were examined in the BRAFV600E-mutant CRC cell lines RKO, HT29 and COLO 205. They were shown to significantly reduce cancer cell viability in a concentration-dependent manner, and to suppress ERK phosphorylation, biomarker of ERK activity. In particular cases, they were found to lead to cell cycle arrest and apoptosis. Throughout the project, Dabrafenib and, even more so, Encorafenib, the newest approved BRAFV600E therapeutic, emerged as the most potent compounds. Earlier studies in the lab have revealed, in the frame of a genomic approach, pathways-factors which are modulated after treatment with BRAF inhibitors. Mcl-1 and Notch pathway modulators (γ-secretase inhibitor) were tested as putative sensitisers to BRAFV600E inhibitors. In the same CRC cell lines, the Mcl-1 inhibitor A-1210477 and the γ-secretase inhibitor RO4929097 were demonstrated to decrease cell viability to an extent, with RO4929097 also reducing p-ERK levels. Finally, we showed that combined treatments of PLX4720, Dabrafenib and Encorafenib plus A-1210477 or RO4929097 in selected concentrations reduce BRAFV600E CRC cell viability, more than the mono-treatments, and have an additive effect in several cases. ERK activity was found to remain low and signs of apoptosis were also detected in certain occasions. This data support that co-targeting BRAFV600E and Mcl-1 or Notch is an approach which can be efficient at the BRAFV600E CRC cell line level and can be worth investigating further in in vivo models. They highlight the potential of combining BRAF inhibitors with other targeted agents and signalling pathway modulators that are revealed through a genomic approach."],"dc:identifier":["uoadl:2972471","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972471"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Targeted RAS pathway inhibitors and their rational combinations can sensitise resistant cancer cells to apoptosis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:56Z"}