{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2972639"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2972639","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αστική ευθύνη από ιατρικές πράξεις στα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία μέσα από τη νομολογία","abstract":"Με την παρούσα εργασία έγινε μία προσπάθεια διερεύνησης και ανάπτυξης των όρων που στοιχειοθετούν την αστική ευθύνη από ιατρικές πράξεις τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά νοσοκομεία μέσα από την νομολογία. Ειδικότερα, στο πρώτο μέρος της εργασίας ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στον ορισμό όχι απλώς της πράξης ή παράλειψης αλλά στον ορισμό της ιατρικής πράξης. Ένεκα του γεγονότος ότι η ιατρική πράξη πρέπει να είναι και παράνομη, δόθηκε έμφαση στο παράνομο της συμπεριφοράς και πως αυτό στοιχειοθετείται και για το λόγο αυτό έγινε αναφορά σε ορισμένες βασικές υποχρεώσεις του ιατρού αλλά και στο τι συνίσταται το ιατρικό σφάλμα, με το πρότυπο του μέσου συνετού ιατρού να αποτελεί το σημείο αναφοράς. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας διερευνήθηκε ο όρος της υπαιτιότητας ως προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση της αστικής ευθύνης. Ειδικότερα, η ευθύνη του δημόσιου νοσοκομείου στοιχειοθετείται στα άρθρα 105-106 ΕισΝΑΚ, όπου εφόσον πληρούνται και οι λοιπές προϋποθέσεις που ο νόμος ορίζει, ήτοι να υφίσταται πράξη, παράνομη, η οποία να προέρχεται από όργανο του Δημοσίου κατά την άσκηση των καθηκόντων του και η οποία έχει προκαλέσει ζημία, τότε το Δημόσιο ευθύνεται προς αποζημίωση για την αποκατάσταση της προκληθείσας ζημίας η δε ευθύνη του αυτή χαρακτηρίζεται ως αντικειμενική. Εν συνεχεία, αναφορικά με την νομική βάση της αστικής ευθύνης στο ιδιωτικό νοσοκομείο από την έρευνα που πραγματοποιήθηκε με την παρούσα εργασία προέκυψε το συμπέρασμα πως η αστική ιατρική ευθύνη ταυτίζεται με την υποχρέωση του ιατρού προς καταβολή αποζημίωσης στον ασθενή ή σε τρίτο πρόσωπο λόγω ζημίας που προκλήθηκε από υπαιτιότητά του, από παράνομη πράξη ή παράλειψη κατά την άσκηση της επαγγελματικής του δραστηριότητας. Για την στοιχειοθέτηση αυτής από έννομες σχέσεις που διέπονται από τις διατάξεις του ιδιωτικού δικαίου απαιτείται η ύπαρξη υπαιτιότητας (δόλος ή αμέλεια) καθώς η εν λόγω ευθύνη χαρακτηρίζεται ως υποκειμενική. Από τη φύση της η αστική ιατρική ευθύνη είναι συμβατική ή αδικοπρακτική ενώ με τον ν. 2251/1994 καθιερώθηκε και η ευθύνη του ιατρού ως παρέχοντος υπηρεσίες. Ως προς τον χαρακτήρα της σύμβασης ιατρικής αγωγής, η κρατούσα άποψη υποστηρίζει πως θεωρείται σύμβαση παροχής υπηρεσιών και ειδικότερα σύμβαση παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών, η οποία διέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 648-680 ΑΚ, ενώ με τη διάταξη του άρθρου 8 του Ν. 2251/1994 καθιερώνεται αντιστροφή του βάρους απόδειξης της υπαιτιότητας του παρέχοντος ιατρικές υπηρεσίες και ως εκ τούτου η ευθύνη από υποκειμενική τρέπεται σε νόθο αντικειμενική. Η δε ευθύνη του ιατρού προς αποζημίωση ένεκα αδικοπραξίας, θεμελιώνεται στη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, ενώ η ευθύνη των ιδιωτικών νοσοκομείων προς αποζημίωση για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των συνεργαζόμενων με αυτές ιατρών έχει υποστηριχθεί πως θεμελιώνεται στις διατάξεις του αστικού κώδικα περί πρόστησης και ειδικότερα στη διάταξη του άρθρου 922ΑΚ. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος της παρούσας εξετάστηκαν οι λοιπές προϋποθέσεις στοιχειοθέτησης της αστικής ευθύνης ήτοι η έννοια της ζημίας αλλά και του αιτιώδους συνδέσμου ενώ έγινε εκτενής αναφορά στην πλούσια νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων ως προς την επιδίκαση ποσών αποζημίωσης προς τους ζημιωθέντες ασθενείς.","abstract_html":"Με την παρούσα εργασία έγινε μία προσπάθεια διερεύνησης και ανάπτυξης των όρων που στοιχειοθετούν την αστική ευθύνη από ιατρικές πράξεις τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά νοσοκομεία μέσα από την νομολογία. Ειδικότερα, στο πρώτο μέρος της εργασίας ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στον ορισμό όχι απλώς της πράξης ή παράλειψης αλλά στον ορισμό της ιατρικής πράξης. Ένεκα του γεγονότος ότι η ιατρική πράξη πρέπει να είναι και παράνομη, δόθηκε έμφαση στο παράνομο της συμπεριφοράς και πως αυτό στοιχειοθετείται και για το λόγο αυτό έγινε αναφορά σε ορισμένες βασικές υποχρεώσεις του ιατρού αλλά και στο τι συνίσταται το ιατρικό σφάλμα, με το πρότυπο του μέσου συνετού ιατρού να αποτελεί το σημείο αναφοράς. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας διερευνήθηκε ο όρος της υπαιτιότητας ως προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση της αστικής ευθύνης. Ειδικότερα, η ευθύνη του δημόσιου νοσοκομείου στοιχειοθετείται στα άρθρα 105-106 ΕισΝΑΚ, όπου εφόσον πληρούνται και οι λοιπές προϋποθέσεις που ο νόμος ορίζει, ήτοι να υφίσταται πράξη, παράνομη, η οποία να προέρχεται από όργανο του Δημοσίου κατά την άσκηση των καθηκόντων του και η οποία έχει προκαλέσει ζημία, τότε το Δημόσιο ευθύνεται προς αποζημίωση για την αποκατάσταση της προκληθείσας ζημίας η δε ευθύνη του αυτή χαρακτηρίζεται ως αντικειμενική. Εν συνεχεία, αναφορικά με την νομική βάση της αστικής ευθύνης στο ιδιωτικό νοσοκομείο από την έρευνα που πραγματοποιήθηκε με την παρούσα εργασία προέκυψε το συμπέρασμα πως η αστική ιατρική ευθύνη ταυτίζεται με την υποχρέωση του ιατρού προς καταβολή αποζημίωσης στον ασθενή ή σε τρίτο πρόσωπο λόγω ζημίας που προκλήθηκε από υπαιτιότητά του, από παράνομη πράξη ή παράλειψη κατά την άσκηση της επαγγελματικής του δραστηριότητας. Για την στοιχειοθέτηση αυτής από έννομες σχέσεις που διέπονται από τις διατάξεις του ιδιωτικού δικαίου απαιτείται η ύπαρξη υπαιτιότητας (δόλος ή αμέλεια) καθώς η εν λόγω ευθύνη χαρακτηρίζεται ως υποκειμενική. Από τη φύση της η αστική ιατρική ευθύνη είναι συμβατική ή αδικοπρακτική ενώ με τον ν. 2251/1994 καθιερώθηκε και η ευθύνη του ιατρού ως παρέχοντος υπηρεσίες. Ως προς τον χαρακτήρα της σύμβασης ιατρικής αγωγής, η κρατούσα άποψη υποστηρίζει πως θεωρείται σύμβαση παροχής υπηρεσιών και ειδικότερα σύμβαση παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών, η οποία διέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 648-680 ΑΚ, ενώ με τη διάταξη του άρθρου 8 του Ν. 2251/1994 καθιερώνεται αντιστροφή του βάρους απόδειξης της υπαιτιότητας του παρέχοντος ιατρικές υπηρεσίες και ως εκ τούτου η ευθύνη από υποκειμενική τρέπεται σε νόθο αντικειμενική. Η δε ευθύνη του ιατρού προς αποζημίωση ένεκα αδικοπραξίας, θεμελιώνεται στη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, ενώ η ευθύνη των ιδιωτικών νοσοκομείων προς αποζημίωση για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των συνεργαζόμενων με αυτές ιατρών έχει υποστηριχθεί πως θεμελιώνεται στις διατάξεις του αστικού κώδικα περί πρόστησης και ειδικότερα στη διάταξη του άρθρου 922ΑΚ. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος της παρούσας εξετάστηκαν οι λοιπές προϋποθέσεις στοιχειοθέτησης της αστικής ευθύνης ήτοι η έννοια της ζημίας αλλά και του αιτιώδους συνδέσμου ενώ έγινε εκτενής αναφορά στην πλούσια νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων ως προς την επιδίκαση ποσών αποζημίωσης προς τους ζημιωθέντες ασθενείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Κιούση Κωνσταντίνα","Kiousi Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:56Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2972639"],"render_values":[{"text":"uoadl:2972639","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972639","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972639","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2972639","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κιούση Κωνσταντίνα","Kiousi Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2972639","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972639"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Με την παρούσα εργασία έγινε μία προσπάθεια διερεύνησης και ανάπτυξης των όρων που στοιχειοθετούν την αστική ευθύνη από ιατρικές πράξεις τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά νοσοκομεία μέσα από την νομολογία. Ειδικότερα, στο πρώτο μέρος της εργασίας ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στον ορισμό όχι απλώς της πράξης ή παράλειψης αλλά στον ορισμό της ιατρικής πράξης. Ένεκα του γεγονότος ότι η ιατρική πράξη πρέπει να είναι και παράνομη, δόθηκε έμφαση στο παράνομο της συμπεριφοράς και πως αυτό στοιχειοθετείται και για το λόγο αυτό έγινε αναφορά σε ορισμένες βασικές υποχρεώσεις του ιατρού αλλά και στο τι συνίσταται το ιατρικό σφάλμα, με το πρότυπο του μέσου συνετού ιατρού να αποτελεί το σημείο αναφοράς. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας διερευνήθηκε ο όρος της υπαιτιότητας ως προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση της αστικής ευθύνης. Ειδικότερα, η ευθύνη του δημόσιου νοσοκομείου στοιχειοθετείται στα άρθρα 105-106 ΕισΝΑΚ, όπου εφόσον πληρούνται και οι λοιπές προϋποθέσεις που ο νόμος ορίζει, ήτοι να υφίσταται πράξη, παράνομη, η οποία να προέρχεται από όργανο του Δημοσίου κατά την άσκηση των καθηκόντων του και η οποία έχει προκαλέσει ζημία, τότε το Δημόσιο ευθύνεται προς αποζημίωση για την αποκατάσταση της προκληθείσας ζημίας η δε ευθύνη του αυτή χαρακτηρίζεται ως αντικειμενική. Εν συνεχεία, αναφορικά με την νομική βάση της αστικής ευθύνης στο ιδιωτικό νοσοκομείο από την έρευνα που πραγματοποιήθηκε με την παρούσα εργασία προέκυψε το συμπέρασμα πως η αστική ιατρική ευθύνη ταυτίζεται με την υποχρέωση του ιατρού προς καταβολή αποζημίωσης στον ασθενή ή σε τρίτο πρόσωπο λόγω ζημίας που προκλήθηκε από υπαιτιότητά του, από παράνομη πράξη ή παράλειψη κατά την άσκηση της επαγγελματικής του δραστηριότητας. Για την στοιχειοθέτηση αυτής από έννομες σχέσεις που διέπονται από τις διατάξεις του ιδιωτικού δικαίου απαιτείται η ύπαρξη υπαιτιότητας (δόλος ή αμέλεια) καθώς η εν λόγω ευθύνη χαρακτηρίζεται ως υποκειμενική. Από τη φύση της η αστική ιατρική ευθύνη είναι συμβατική ή αδικοπρακτική ενώ με τον ν. 2251/1994 καθιερώθηκε και η ευθύνη του ιατρού ως παρέχοντος υπηρεσίες. Ως προς τον χαρακτήρα της σύμβασης ιατρικής αγωγής, η κρατούσα άποψη υποστηρίζει πως θεωρείται σύμβαση παροχής υπηρεσιών και ειδικότερα σύμβαση παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών, η οποία διέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 648-680 ΑΚ, ενώ με τη διάταξη του άρθρου 8 του Ν. 2251/1994 καθιερώνεται αντιστροφή του βάρους απόδειξης της υπαιτιότητας του παρέχοντος ιατρικές υπηρεσίες και ως εκ τούτου η ευθύνη από υποκειμενική τρέπεται σε νόθο αντικειμενική. Η δε ευθύνη του ιατρού προς αποζημίωση ένεκα αδικοπραξίας, θεμελιώνεται στη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, ενώ η ευθύνη των ιδιωτικών νοσοκομείων προς αποζημίωση για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των συνεργαζόμενων με αυτές ιατρών έχει υποστηριχθεί πως θεμελιώνεται στις διατάξεις του αστικού κώδικα περί πρόστησης και ειδικότερα στη διάταξη του άρθρου 922ΑΚ. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος της παρούσας εξετάστηκαν οι λοιπές προϋποθέσεις στοιχειοθέτησης της αστικής ευθύνης ήτοι η έννοια της ζημίας αλλά και του αιτιώδους συνδέσμου ενώ έγινε εκτενής αναφορά στην πλούσια νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων ως προς την επιδίκαση ποσών αποζημίωσης προς τους ζημιωθέντες ασθενείς.","With the present thesis, an attempt was made to investigate and develop the terms that characterize civil liability from medical procedures in both public and private hospitals through case law. In particular, in the first part of the thesis, special emphasis was given to the definition not only of the operation or omission but also to the definition of the medical procedure. Due to the fact that the medical act must be illegal, emphasis was placed on the illegal behavior and how this is evidenced and for this reason reference was made to some basic obligations of the doctor but also what constitutes a medical error, with the standard model of prudent doctor to be the point of reference. In the second part of the thesis, the term of fault was investigated as a condition for the substantiation of civil liability. In particular, the responsibility of the public hospital is evidenced in articles 105-106 EISNAK, where if the other conditions set by law are met, for example, illegal act, which comes from a public body during the exercise of its duties, which has caused damage, then the State is liable for compensation of the damage caused and this liability is characterized as objective. Subsequently, regarding the legal basis of civil liability in the private hospital, the research carried out with the present thesis concluded that civil medical liability is identical with the doctor's obligation to pay compensation to the patient or a third party due to damage caused through his fault, by an illegal act or omission in the exercise of his professional activity. In order for this to be substantiated by legal relations governed by the provisions of private law, the existence of fault (deceit or negligence) is required as this liability is characterized as subjective. By its nature, civil liability is contractual or tortious, while Law 2251/1994 established the liability of the doctor as a provider of services. Regarding the nature of the medical contract, the prevailing view is that it is considered a service contract and in particular a contract for the provision of independent services, which is governed by the provisions of articles 648-680 of the Civil Code, while the provision of article 8 of Law 2251 / 1994 introduces a reversal of the burden of proof of the fault of the medical service provider and therefore the liability changes from subjective to incorrectly objective. The liability of the doctor for compensation due to tort is based on the provision of article 914 of the Civil Code, while the liability of private hospitals for compensation for illegal acts or omissions of the collaborating doctors has been argued to be based on the provisions of the Civil Code provision of article 922AK. In the third and last part of the present, the other conditions of evidence of civil liability were examined, namely the concept of damage but also of the causal link, while extensive reference was made to the rich case law of the Greek courts regarding the amount of compensation to injured patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αστική ευθύνη από ιατρικές πράξεις στα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία μέσα από τη νομολογία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κιούση Κωνσταντίνα","Kiousi Konstantina"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Με την παρούσα εργασία έγινε μία προσπάθεια διερεύνησης και ανάπτυξης των όρων που στοιχειοθετούν την αστική ευθύνη από ιατρικές πράξεις τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά νοσοκομεία μέσα από την νομολογία. Ειδικότερα, στο πρώτο μέρος της εργασίας ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στον ορισμό όχι απλώς της πράξης ή παράλειψης αλλά στον ορισμό της ιατρικής πράξης. Ένεκα του γεγονότος ότι η ιατρική πράξη πρέπει να είναι και παράνομη, δόθηκε έμφαση στο παράνομο της συμπεριφοράς και πως αυτό στοιχειοθετείται και για το λόγο αυτό έγινε αναφορά σε ορισμένες βασικές υποχρεώσεις του ιατρού αλλά και στο τι συνίσταται το ιατρικό σφάλμα, με το πρότυπο του μέσου συνετού ιατρού να αποτελεί το σημείο αναφοράς. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας διερευνήθηκε ο όρος της υπαιτιότητας ως προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση της αστικής ευθύνης. Ειδικότερα, η ευθύνη του δημόσιου νοσοκομείου στοιχειοθετείται στα άρθρα 105-106 ΕισΝΑΚ, όπου εφόσον πληρούνται και οι λοιπές προϋποθέσεις που ο νόμος ορίζει, ήτοι να υφίσταται πράξη, παράνομη, η οποία να προέρχεται από όργανο του Δημοσίου κατά την άσκηση των καθηκόντων του και η οποία έχει προκαλέσει ζημία, τότε το Δημόσιο ευθύνεται προς αποζημίωση για την αποκατάσταση της προκληθείσας ζημίας η δε ευθύνη του αυτή χαρακτηρίζεται ως αντικειμενική. Εν συνεχεία, αναφορικά με την νομική βάση της αστικής ευθύνης στο ιδιωτικό νοσοκομείο από την έρευνα που πραγματοποιήθηκε με την παρούσα εργασία προέκυψε το συμπέρασμα πως η αστική ιατρική ευθύνη ταυτίζεται με την υποχρέωση του ιατρού προς καταβολή αποζημίωσης στον ασθενή ή σε τρίτο πρόσωπο λόγω ζημίας που προκλήθηκε από υπαιτιότητά του, από παράνομη πράξη ή παράλειψη κατά την άσκηση της επαγγελματικής του δραστηριότητας. Για την στοιχειοθέτηση αυτής από έννομες σχέσεις που διέπονται από τις διατάξεις του ιδιωτικού δικαίου απαιτείται η ύπαρξη υπαιτιότητας (δόλος ή αμέλεια) καθώς η εν λόγω ευθύνη χαρακτηρίζεται ως υποκειμενική. Από τη φύση της η αστική ιατρική ευθύνη είναι συμβατική ή αδικοπρακτική ενώ με τον ν. 2251/1994 καθιερώθηκε και η ευθύνη του ιατρού ως παρέχοντος υπηρεσίες. Ως προς τον χαρακτήρα της σύμβασης ιατρικής αγωγής, η κρατούσα άποψη υποστηρίζει πως θεωρείται σύμβαση παροχής υπηρεσιών και ειδικότερα σύμβαση παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών, η οποία διέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 648-680 ΑΚ, ενώ με τη διάταξη του άρθρου 8 του Ν. 2251/1994 καθιερώνεται αντιστροφή του βάρους απόδειξης της υπαιτιότητας του παρέχοντος ιατρικές υπηρεσίες και ως εκ τούτου η ευθύνη από υποκειμενική τρέπεται σε νόθο αντικειμενική. Η δε ευθύνη του ιατρού προς αποζημίωση ένεκα αδικοπραξίας, θεμελιώνεται στη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, ενώ η ευθύνη των ιδιωτικών νοσοκομείων προς αποζημίωση για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των συνεργαζόμενων με αυτές ιατρών έχει υποστηριχθεί πως θεμελιώνεται στις διατάξεις του αστικού κώδικα περί πρόστησης και ειδικότερα στη διάταξη του άρθρου 922ΑΚ. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος της παρούσας εξετάστηκαν οι λοιπές προϋποθέσεις στοιχειοθέτησης της αστικής ευθύνης ήτοι η έννοια της ζημίας αλλά και του αιτιώδους συνδέσμου ενώ έγινε εκτενής αναφορά στην πλούσια νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων ως προς την επιδίκαση ποσών αποζημίωσης προς τους ζημιωθέντες ασθενείς.","With the present thesis, an attempt was made to investigate and develop the terms that characterize civil liability from medical procedures in both public and private hospitals through case law. In particular, in the first part of the thesis, special emphasis was given to the definition not only of the operation or omission but also to the definition of the medical procedure. Due to the fact that the medical act must be illegal, emphasis was placed on the illegal behavior and how this is evidenced and for this reason reference was made to some basic obligations of the doctor but also what constitutes a medical error, with the standard model of prudent doctor to be the point of reference. In the second part of the thesis, the term of fault was investigated as a condition for the substantiation of civil liability. In particular, the responsibility of the public hospital is evidenced in articles 105-106 EISNAK, where if the other conditions set by law are met, for example, illegal act, which comes from a public body during the exercise of its duties, which has caused damage, then the State is liable for compensation of the damage caused and this liability is characterized as objective. Subsequently, regarding the legal basis of civil liability in the private hospital, the research carried out with the present thesis concluded that civil medical liability is identical with the doctor's obligation to pay compensation to the patient or a third party due to damage caused through his fault, by an illegal act or omission in the exercise of his professional activity. In order for this to be substantiated by legal relations governed by the provisions of private law, the existence of fault (deceit or negligence) is required as this liability is characterized as subjective. By its nature, civil liability is contractual or tortious, while Law 2251/1994 established the liability of the doctor as a provider of services. Regarding the nature of the medical contract, the prevailing view is that it is considered a service contract and in particular a contract for the provision of independent services, which is governed by the provisions of articles 648-680 of the Civil Code, while the provision of article 8 of Law 2251 / 1994 introduces a reversal of the burden of proof of the fault of the medical service provider and therefore the liability changes from subjective to incorrectly objective. The liability of the doctor for compensation due to tort is based on the provision of article 914 of the Civil Code, while the liability of private hospitals for compensation for illegal acts or omissions of the collaborating doctors has been argued to be based on the provisions of the Civil Code provision of article 922AK. In the third and last part of the present, the other conditions of evidence of civil liability were examined, namely the concept of damage but also of the causal link, while extensive reference was made to the rich case law of the Greek courts regarding the amount of compensation to injured patients."],"dc:identifier":["uoadl:2972639","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972639"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Αστική ευθύνη από ιατρικές πράξεις στα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία μέσα από τη νομολογία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:56Z"}