{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2972735"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2972735","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η έννοια της ψυχῆς στο ερωτικό ελληνιστικό επίγραμμα","abstract":"Η έννοια της ψυχῆς σημασιολογικά δέχθηκε πολλές ερμηνείες στην αρχαία Ελλάδα, τόσο σε λογοτεχνικό, όσο και σε φιλοσοφικό επίπεδο. Στον Όμηρο ισοδυναμεί με την ανάσα, την πνοή και τη ζωή, ενώ από τον 6ο αιώνα η έννοια εμφανίζεται στην αρχαϊκή λυρική ποίηση να αποκτά σημασιολογικές προεκτάσεις συναισθηματικής φύσεως, σύμφυτες με την έννοια του θυμοῦ. Κατά την κλασική εποχή, διαφαίνεται πως η έννοια της ψυχῆς εκφράζει πλήρως τον εσωτερικό συναισθηματικό και πνευματικό κόσμο του ανθρώπου. Παράλληλα, στη φιλοσοφία πολλοί προσωκρατικοί φιλόσοφοι, καθώς και ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης, διατύπωσαν τις δικές τους θεωρίες περί ψυχῆς. Γι’ αυτό, σε ορισμένα ελληνιστικά επιγράμματα, η ψυχή ενέχει ως έννοια γνωρίσματα προερχόμενα από διάφορες φιλοσοφικές θεωρίες, του Δημόκριτου, του Πλάτωνα, των Στωικών. Στο ερωτικό ελληνιστικό επίγραμμα η έννοια εμφανίζεται επανειλημμένως στο corpus του πέμπτου και δωδέκατου βιβλίου της Παλατινής Ανθολογίας. Ο Μελέαγρος χρησιμοποιεί συστηματικότερα την έννοια σε σύγκριση με τους επιγραμματοποιούς της Ιωνικής-Αλεξανδρινής εποχής, γεγονός που προβάλλει την ενασχόληση του ποιητή σε μια ερωτική ποίηση ψυχολογικής φύσεως. Όσον αφορά τον ρόλο που διαδραματίζει η ψυχή στον Έρωτα, παρατηρείται ότι προσωποποιείται ως γυναικεία παρουσία, η οποία σωματοποιημένη υφίσταται την αρνητική επίδραση του Έρωτα. Δέχεται όλες τις επώδυνες επιπτώσεις του ερωτικού συναισθήματος, οι οποίες προσομοιάζουν με την ερωτική συμπτωματολογία της αρχαϊκής λυρικής ποίησης. Επιπλέον, η ψυχή παρασύρεται από το ερωτικό συναίσθημα και υποτάσσεται σε αυτό λειτουργώντας αυτόβουλα, δίχως να λαμβάνει υπόψη της τις λογικές νουθεσίες του εραστή. Εκείνος επιδιώκει να προστατεύσει τον ψυχικό του κόσμο από την καταστρεπτική επίδραση του ερωτικού συναισθήματος κρατώντας στάση έλλογης αποστασιοποίησης από το ερωτικό βίωμα. Ωστόσο, το ερωτικό συναίσθημα είναι θεμιτό, καθώς μπορεί και μεταπλάθει θετικά τον χαρακτήρα του εραστή ή να συνενώνει την ψυχή του με της αγαπημένης του μέσω του ερωτικού φιλιού. Συμπερασματικά, ο Έρωτας επηρεάζει τον ψυχισμό του εραστή ολοκληρωτικά. Η επίδρασή του στην ψυχοσύνθεση του ατόμου έχει τόσο θετικά όσο και αρνητικά αποτελέσματα, γεγονός που πιστοποιεί τη διττή του λειτουργία: είναι ένα συναίσθημα αντιφατικό, με σαπφικούς όρους γλυκύπικρον.","abstract_html":"Η έννοια της ψυχῆς σημασιολογικά δέχθηκε πολλές ερμηνείες στην αρχαία Ελλάδα, τόσο σε λογοτεχνικό, όσο και σε φιλοσοφικό επίπεδο. Στον Όμηρο ισοδυναμεί με την ανάσα, την πνοή και τη ζωή, ενώ από τον 6ο αιώνα η έννοια εμφανίζεται στην αρχαϊκή λυρική ποίηση να αποκτά σημασιολογικές προεκτάσεις συναισθηματικής φύσεως, σύμφυτες με την έννοια του θυμοῦ. Κατά την κλασική εποχή, διαφαίνεται πως η έννοια της ψυχῆς εκφράζει πλήρως τον εσωτερικό συναισθηματικό και πνευματικό κόσμο του ανθρώπου. Παράλληλα, στη φιλοσοφία πολλοί προσωκρατικοί φιλόσοφοι, καθώς και ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης, διατύπωσαν τις δικές τους θεωρίες περί ψυχῆς. Γι’ αυτό, σε ορισμένα ελληνιστικά επιγράμματα, η ψυχή ενέχει ως έννοια γνωρίσματα προερχόμενα από διάφορες φιλοσοφικές θεωρίες, του Δημόκριτου, του Πλάτωνα, των Στωικών. Στο ερωτικό ελληνιστικό επίγραμμα η έννοια εμφανίζεται επανειλημμένως στο corpus του πέμπτου και δωδέκατου βιβλίου της Παλατινής Ανθολογίας. Ο Μελέαγρος χρησιμοποιεί συστηματικότερα την έννοια σε σύγκριση με τους επιγραμματοποιούς της Ιωνικής-Αλεξανδρινής εποχής, γεγονός που προβάλλει την ενασχόληση του ποιητή σε μια ερωτική ποίηση ψυχολογικής φύσεως. Όσον αφορά τον ρόλο που διαδραματίζει η ψυχή στον Έρωτα, παρατηρείται ότι προσωποποιείται ως γυναικεία παρουσία, η οποία σωματοποιημένη υφίσταται την αρνητική επίδραση του Έρωτα. Δέχεται όλες τις επώδυνες επιπτώσεις του ερωτικού συναισθήματος, οι οποίες προσομοιάζουν με την ερωτική συμπτωματολογία της αρχαϊκής λυρικής ποίησης. Επιπλέον, η ψυχή παρασύρεται από το ερωτικό συναίσθημα και υποτάσσεται σε αυτό λειτουργώντας αυτόβουλα, δίχως να λαμβάνει υπόψη της τις λογικές νουθεσίες του εραστή. Εκείνος επιδιώκει να προστατεύσει τον ψυχικό του κόσμο από την καταστρεπτική επίδραση του ερωτικού συναισθήματος κρατώντας στάση έλλογης αποστασιοποίησης από το ερωτικό βίωμα. Ωστόσο, το ερωτικό συναίσθημα είναι θεμιτό, καθώς μπορεί και μεταπλάθει θετικά τον χαρακτήρα του εραστή ή να συνενώνει την ψυχή του με της αγαπημένης του μέσω του ερωτικού φιλιού. Συμπερασματικά, ο Έρωτας επηρεάζει τον ψυχισμό του εραστή ολοκληρωτικά. Η επίδρασή του στην ψυχοσύνθεση του ατόμου έχει τόσο θετικά όσο και αρνητικά αποτελέσματα, γεγονός που πιστοποιεί τη διττή του λειτουργία: είναι ένα συναίσθημα αντιφατικό, με σαπφικούς όρους γλυκύπικρον.","abstract_has_math":false,"creators":["Ουσταμπασίδη Λυδία-Ευσταθία","Oustampasidi Lydia-Efstathia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:44:58Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2972735"],"render_values":[{"text":"uoadl:2972735","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972735","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972735","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2972735","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ουσταμπασίδη Λυδία-Ευσταθία","Oustampasidi Lydia-Efstathia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2972735","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972735"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η έννοια της ψυχῆς σημασιολογικά δέχθηκε πολλές ερμηνείες στην αρχαία Ελλάδα, τόσο σε λογοτεχνικό, όσο και σε φιλοσοφικό επίπεδο. Στον Όμηρο ισοδυναμεί με την ανάσα, την πνοή και τη ζωή, ενώ από τον 6ο αιώνα η έννοια εμφανίζεται στην αρχαϊκή λυρική ποίηση να αποκτά σημασιολογικές προεκτάσεις συναισθηματικής φύσεως, σύμφυτες με την έννοια του θυμοῦ. Κατά την κλασική εποχή, διαφαίνεται πως η έννοια της ψυχῆς εκφράζει πλήρως τον εσωτερικό συναισθηματικό και πνευματικό κόσμο του ανθρώπου. Παράλληλα, στη φιλοσοφία πολλοί προσωκρατικοί φιλόσοφοι, καθώς και ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης, διατύπωσαν τις δικές τους θεωρίες περί ψυχῆς. Γι’ αυτό, σε ορισμένα ελληνιστικά επιγράμματα, η ψυχή ενέχει ως έννοια γνωρίσματα προερχόμενα από διάφορες φιλοσοφικές θεωρίες, του Δημόκριτου, του Πλάτωνα, των Στωικών. Στο ερωτικό ελληνιστικό επίγραμμα η έννοια εμφανίζεται επανειλημμένως στο corpus του πέμπτου και δωδέκατου βιβλίου της Παλατινής Ανθολογίας. Ο Μελέαγρος χρησιμοποιεί συστηματικότερα την έννοια σε σύγκριση με τους επιγραμματοποιούς της Ιωνικής-Αλεξανδρινής εποχής, γεγονός που προβάλλει την ενασχόληση του ποιητή σε μια ερωτική ποίηση ψυχολογικής φύσεως. Όσον αφορά τον ρόλο που διαδραματίζει η ψυχή στον Έρωτα, παρατηρείται ότι προσωποποιείται ως γυναικεία παρουσία, η οποία σωματοποιημένη υφίσταται την αρνητική επίδραση του Έρωτα. Δέχεται όλες τις επώδυνες επιπτώσεις του ερωτικού συναισθήματος, οι οποίες προσομοιάζουν με την ερωτική συμπτωματολογία της αρχαϊκής λυρικής ποίησης. Επιπλέον, η ψυχή παρασύρεται από το ερωτικό συναίσθημα και υποτάσσεται σε αυτό λειτουργώντας αυτόβουλα, δίχως να λαμβάνει υπόψη της τις λογικές νουθεσίες του εραστή. Εκείνος επιδιώκει να προστατεύσει τον ψυχικό του κόσμο από την καταστρεπτική επίδραση του ερωτικού συναισθήματος κρατώντας στάση έλλογης αποστασιοποίησης από το ερωτικό βίωμα. Ωστόσο, το ερωτικό συναίσθημα είναι θεμιτό, καθώς μπορεί και μεταπλάθει θετικά τον χαρακτήρα του εραστή ή να συνενώνει την ψυχή του με της αγαπημένης του μέσω του ερωτικού φιλιού. Συμπερασματικά, ο Έρωτας επηρεάζει τον ψυχισμό του εραστή ολοκληρωτικά. Η επίδρασή του στην ψυχοσύνθεση του ατόμου έχει τόσο θετικά όσο και αρνητικά αποτελέσματα, γεγονός που πιστοποιεί τη διττή του λειτουργία: είναι ένα συναίσθημα αντιφατικό, με σαπφικούς όρους γλυκύπικρον.","The notion of the psyche in ancient Greece was interpreted semantically in many ways, both on literary and on philosophical level. Ιn Homer it is equivalent to breath and to life, while since the 6th century the term appears in archaic lyric poetry with semantic features of emotional nature, implicit to the notion of thymos. During the classical period it seems that the meaning of psyche fully expresses the human internal emotional and spiritual cosmos. In the philosophical field, many presocratic philosophers, as well as Plato and Aristotle, formulated their own theories on psyche. That is why in certain Hellenistic epigrams psyche -as a notion- entails traits originating from various philosophical theories, of Democritus, of Plato, of the Stoics. In the erotic Hellenistic epigram the term appears repeatedly in the corpus of the fifth and twelfth book of the Palatine Anthology. Meleager uses the term more systematically in comparison with the poets of epigrams of the Ionic-Alexandrine era, a fact which showcases the poet’s engagement with erotic poetry of psychological nature. In regards with the role that the psyche plays in Eros, it is observed that it is personified as a female presence, who receives Eros’s negative influence. She suffers all the painful effects of the feeling of love, which emulate the erotic symptomatology of the archaic lyric poetry. Moreover, psyche is swept by the feeling of love and succumbs to it acting on its own volition, without considering the lover’s logical admonitions. He seeks to protect his mental world from the destructive impact of the feeling of love, by keeping an attitude of rational detachment from the erotic experience. However, the erotic feeling is appropriate, as it can positively transform the lover’s character or join his psyche with his beloved's one through the erotic kiss. In conclusion, Eros totally affects the lover’s mental cosmos. His effect on the individual’s mentality is both positive and negative, a fact that certifies its dual function: it is a controversial feeling, in Sapphic terms it is bittersweet."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η έννοια της ψυχῆς στο ερωτικό ελληνιστικό επίγραμμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ουσταμπασίδη Λυδία-Ευσταθία","Oustampasidi Lydia-Efstathia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η έννοια της ψυχῆς σημασιολογικά δέχθηκε πολλές ερμηνείες στην αρχαία Ελλάδα, τόσο σε λογοτεχνικό, όσο και σε φιλοσοφικό επίπεδο. Στον Όμηρο ισοδυναμεί με την ανάσα, την πνοή και τη ζωή, ενώ από τον 6ο αιώνα η έννοια εμφανίζεται στην αρχαϊκή λυρική ποίηση να αποκτά σημασιολογικές προεκτάσεις συναισθηματικής φύσεως, σύμφυτες με την έννοια του θυμοῦ. Κατά την κλασική εποχή, διαφαίνεται πως η έννοια της ψυχῆς εκφράζει πλήρως τον εσωτερικό συναισθηματικό και πνευματικό κόσμο του ανθρώπου. Παράλληλα, στη φιλοσοφία πολλοί προσωκρατικοί φιλόσοφοι, καθώς και ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης, διατύπωσαν τις δικές τους θεωρίες περί ψυχῆς. Γι’ αυτό, σε ορισμένα ελληνιστικά επιγράμματα, η ψυχή ενέχει ως έννοια γνωρίσματα προερχόμενα από διάφορες φιλοσοφικές θεωρίες, του Δημόκριτου, του Πλάτωνα, των Στωικών. Στο ερωτικό ελληνιστικό επίγραμμα η έννοια εμφανίζεται επανειλημμένως στο corpus του πέμπτου και δωδέκατου βιβλίου της Παλατινής Ανθολογίας. Ο Μελέαγρος χρησιμοποιεί συστηματικότερα την έννοια σε σύγκριση με τους επιγραμματοποιούς της Ιωνικής-Αλεξανδρινής εποχής, γεγονός που προβάλλει την ενασχόληση του ποιητή σε μια ερωτική ποίηση ψυχολογικής φύσεως. Όσον αφορά τον ρόλο που διαδραματίζει η ψυχή στον Έρωτα, παρατηρείται ότι προσωποποιείται ως γυναικεία παρουσία, η οποία σωματοποιημένη υφίσταται την αρνητική επίδραση του Έρωτα. Δέχεται όλες τις επώδυνες επιπτώσεις του ερωτικού συναισθήματος, οι οποίες προσομοιάζουν με την ερωτική συμπτωματολογία της αρχαϊκής λυρικής ποίησης. Επιπλέον, η ψυχή παρασύρεται από το ερωτικό συναίσθημα και υποτάσσεται σε αυτό λειτουργώντας αυτόβουλα, δίχως να λαμβάνει υπόψη της τις λογικές νουθεσίες του εραστή. Εκείνος επιδιώκει να προστατεύσει τον ψυχικό του κόσμο από την καταστρεπτική επίδραση του ερωτικού συναισθήματος κρατώντας στάση έλλογης αποστασιοποίησης από το ερωτικό βίωμα. Ωστόσο, το ερωτικό συναίσθημα είναι θεμιτό, καθώς μπορεί και μεταπλάθει θετικά τον χαρακτήρα του εραστή ή να συνενώνει την ψυχή του με της αγαπημένης του μέσω του ερωτικού φιλιού. Συμπερασματικά, ο Έρωτας επηρεάζει τον ψυχισμό του εραστή ολοκληρωτικά. Η επίδρασή του στην ψυχοσύνθεση του ατόμου έχει τόσο θετικά όσο και αρνητικά αποτελέσματα, γεγονός που πιστοποιεί τη διττή του λειτουργία: είναι ένα συναίσθημα αντιφατικό, με σαπφικούς όρους γλυκύπικρον.","The notion of the psyche in ancient Greece was interpreted semantically in many ways, both on literary and on philosophical level. Ιn Homer it is equivalent to breath and to life, while since the 6th century the term appears in archaic lyric poetry with semantic features of emotional nature, implicit to the notion of thymos. During the classical period it seems that the meaning of psyche fully expresses the human internal emotional and spiritual cosmos. In the philosophical field, many presocratic philosophers, as well as Plato and Aristotle, formulated their own theories on psyche. That is why in certain Hellenistic epigrams psyche -as a notion- entails traits originating from various philosophical theories, of Democritus, of Plato, of the Stoics. In the erotic Hellenistic epigram the term appears repeatedly in the corpus of the fifth and twelfth book of the Palatine Anthology. Meleager uses the term more systematically in comparison with the poets of epigrams of the Ionic-Alexandrine era, a fact which showcases the poet’s engagement with erotic poetry of psychological nature. In regards with the role that the psyche plays in Eros, it is observed that it is personified as a female presence, who receives Eros’s negative influence. She suffers all the painful effects of the feeling of love, which emulate the erotic symptomatology of the archaic lyric poetry. Moreover, psyche is swept by the feeling of love and succumbs to it acting on its own volition, without considering the lover’s logical admonitions. He seeks to protect his mental world from the destructive impact of the feeling of love, by keeping an attitude of rational detachment from the erotic experience. However, the erotic feeling is appropriate, as it can positively transform the lover’s character or join his psyche with his beloved's one through the erotic kiss. In conclusion, Eros totally affects the lover’s mental cosmos. His effect on the individual’s mentality is both positive and negative, a fact that certifies its dual function: it is a controversial feeling, in Sapphic terms it is bittersweet."],"dc:identifier":["uoadl:2972735","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2972735"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Η έννοια της ψυχῆς στο ερωτικό ελληνιστικό επίγραμμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:58Z"}