{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2973597"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2973597","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανθρώπινα φυσικά μονοκλωνικά αυτοαντισώματα τάξης IgM: μελέτη της κυτταροδιεισδυτικής ικανότητας και βιολογικής δράσης τους σε καρκινικά κύτταρα μαστού","abstract":"Τα φυσικά αντισώματα (Natural Antibodies/ NAbs), ανευρίσκονται στον ορό υγιών ατόμων χωρίς προηγούμενη εξωγενή αντιγονική διέγερση. Αυτά είναι όλων των τάξεων, IgM, IgG, IgA και IgE. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η πολυδραστικότητα, δηλαδή η ικανότητα να αναγνωρίζουν ένα ευρύ φάσμα δομικά διαφορετικών αντιγόνων του ‘εαυτού’ και του ‘ξένου’. Η ιδιότητα της πολυδραστικότητας προσδίδει στα NAbs έναν πολυδιάστατο βιολογικό ρόλο με κύριες λειτουργίες την ανοσορύθμιση και την διατήρηση της ομοιόστασης του οργανισμού. Η εκκαθάριση των νεκρών κυττάρων και των προϊόντων καταβολισμού είναι μία από τις σημαντικότερες λειτουργίες του ανοσιακού συστήματος, η οποία είναι αναγκαία για να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη φλεγμονή και η αυτοανοσία. Στο ανοσιακό σύστημα ποντικών, φυσικά αντισώματα τάξης IgM τα οποία αναγνωρίζουν αποπτωτικά κύτταρα έχει βρεθεί πως βελτιώνουν την φαγοκυτταρική εκκαθάριση των νεκρών και γηρασμένων κυττάρων και επίσης καταστέλλουν σηματοδοτικά μονοπάτια της έμφυτης ανοσίας. Ακόμα, τα φυσικά IgM αντισώματα αποτελούν πρώτη γραμμή άμυνας έναντι παθογόνων, είναι υπεύθυνα για την αντιγονοπαρουσίαση στα Τ κύτταρα και είναι υπεύθυνα για την αντικαρκινική επιτήρηση. Σύμφωνα με μελέτες του εργαστηρίου Ανοσολογίας του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, ένας διακριτός υποπληθυσμός των NAbs, κατέχει την ικανότητα διείσδυσης σε ζώντα κύτταρα με ενδοκυττάριο εντοπισμό κυρίως στο κυτταρόπλασμα. Τα κυτταροδιεισδυτικά αντισώματα (Cell-Penetrating Antibodies/ CPAbs), ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά σε παθολογικές καταστάσεις, κατά κύριο λόγο στον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, τόσο στον ορό των ασθενών όσο και σε πειραματική νόσο, σε διάφορα μοντέλα ποντικού, με κύρια εστίαση στον πυρήνα του κυττάρου. Η ιδιότητα αυτή φαίνεται να συνδέεται άμεσα με την πολυδραστικότητα που φέρουν τα CPAbs ως μέρος του συνόλου των NAbs. Πιστεύεται πως αυτό επιτυγχάνεται λόγω της αλληλεπίδρασης της υπερμεταβλητής τους περιοχής, που φέρει περισσότερα θετικά φορτισμένα αμινοξέα, με μεμβρανικά αντιγόνα. Ο χαρακτηρισμός και ο προσδιορισμός του βιολογικού ρόλου μονοκλωνικών φυσικών CPAbs αποτελεί ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πεδίο για καινοτόμες θεραπευτικές προσεγγίσεις με βασικό πλεονέκτημα την έλλειψη τοξικότητας, αφου αποτελει ένα φυσικό συστατικό του ιδιου του οργανισμου. Αξιζει να σημειωθεί ότι τα φυσικα αντισωματα βρίσκονται στον αντιποδα των ευρεως χρησιμοποιουμενων μονοκλωνικών αντισωματων που αποτελούν προιοντα υπερανοσοποιησης με συγκεκριμενο αντιγονο και συχνα συνδεονται με παρενεργειες. Η χρήση των NAbs στην ανοσοθεραπεία του καρκίνου, θα μπορούσε να παρέχει καινοτόμες εφαρμογές ενώ παράλληλα μελέτες υποδεικνύουν έναν διακριτό και ύψιστης σημασίας ρόλο στην ανοσολογική επιτήρηση του οργανισμού ως μία από τις βασικότερες βιολογικές τους λειτουργίες. Η εξειδικευμένη ικανότητα αναγνώρισης ογκοειδικών αντιγονικών στόχων (TACAs) στα εξαλλαγμένα κύτταρα από τα NAbs φαίνεται πως είναι απόρροια της πολυδραστικής τους φύσης, αναγνωρίζοντας συντηρημένα αντιγονικά μοτίβα τα οποία εμφανίζονται κατά τις διεργασίες της εξαλλαγής των κυττάρων στην επιφάνειά τους. Το εργαστήριο Ανοσολογίας του Ινστιτούτου Παστέρ ασχολείται τα τελευταία χρόνια με την μελέτη των NAbs, με απώτερο στόχο την αξιοποίησή τους στην ανοσοθεραπεία του καρκίνου αλλά και άλλων ασθενειών, όπως οι νευροεκφυλιστικές. Σε προηγούμενες μελέτες του εργαστηρίου, απομονώθηκαν και χαρακτηρίστηκαν για πρώτη φορά διεθνως, τόσο μονοκλωνικά CPAbs προερχόμενα από υγιή BALBc ποντίκια καθώς και πολυκλωνικά IgG- CPAbs ανθρώπινης προέλευσης που ανευρίσκονται στο σκεύασμα της ενδοφλέβιας ανοσοσφαιρίνης (IVIG). Επειδή όλες οι μελέτες είχαν εστιάσει στα ΝAbs τάξης IgG, στις τελευταίες μελέτες του εργαστηρίου, συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας εργασίας, έγιναν προσπάθειες χαρακτηρισμού μονοκλωνικών ΝAbs τάξεως IgM ανθρώπινης προελεύσεως. Σε συνδυασμό με τις παλαιότερες μελέτες του εργαστηρίου και των βιβλιογραφικών δεδομένων, έχει φανεί πως σε ορούς ασθενών με πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες (PCDs) ανευρίσκονται με υψηλή συχνότητα μονοκλωνικές ανοσοσφαιρίνες που φέρουν χαρακτηριστικά όμοια με αυτά των NAbs. Πληθώρα μελετών υποδεικνύει, πως σε πολλές περιπτώσεις οι παραγόμενες μονοκλωνικές ανοσοσφαιρίνες είναι πλήρως λειτουργικά μόρια, ενώ έχουν υπάρξει πολυάριθμες αναφορές πως αυτά συχνά στοχεύουν εαυτά και ξένα αντιγόνα εμφανίζοντας τον πολυδραστικό χαρακτήρα των NAbs. Υπάρχουν επομένως, ισχυρές ενδείξεις ότι κάποιοι από τους Β-κλώνους που προσβάλλονται και πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα, κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, αποτελούν B-κλώνους που παράγουν NAbs. Με βάση αυτό το δεδομένο, το εργαστήριο στράφηκε στην απομόνωση ανθρώπινων μονοκλωνικών NAbs από ορούς ασθενών με PCDs με σκοπό τον χαρακτηρισμό τους και τη μελέτη της βιολογικής τους δράσης. Στην παρούσα εργασία, απομονώθηκαν οκτώ (8) μονοκλωνικά αντισώματα τάξης IgM από ορούς με Μακροσφαιριναιμία Waldenström μετά από κατακρήμνιση σε διάλυμα χαμηλής ιοντικής ισχύος και ακολούθως όπου ήταν αναγκαίο ακολούθησε καθαρισμός μέσω χρωματογραφίας συγγένειας σε πρωτεινη G, συνδεδεμένη με σφαιρίδια σεφαρόζης. Στη συνέχεια, με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα πολυακριλαμίδης παρουσία SDS πιστοποιήθηκε η καθαρότητά τους. Με την χρήση της τεχνικής ELISA και του έμμεσου ανοσοφθορισμού στις κυτταρικές σειρές MDA-MB 231 και MCF-7 προσδιορίστηκε η πολυδραστικότητα τους έναντι αντιγόνων κυτταροπλάσματος και πυρήνα, όπου και οι οχτώ IgM ήτανε πολυδραστικές, με αναγνώριση χαρακτηριστικών μοτίβων φθορισμού στο κυτταρόπλασμα και στον πυρήνα. Έπειτα, μελετήθηκε η βιολογική τους δράση έναντι της καρκινικής σειράς MDA-MB 231 ως προς την ικανότητά τους να επάγουν απόπτωση ή/και κυτταροτοξικότητα, με κυτταρομετρία ροής (FACs) και ΜΤΤ αντίστοιχα. Σε ότι αφορά την επαγωγή απόπτωσης οι WM2, WM4, WM5 και WM12 προκάλεσαν σημαντικό ποσοστό απόπτωσης, ενώ οι WM2, WM4, WM5 και WM12 προκάλεσαν κυτταροτοξικότητα. Μελετήθηκε επίσης η ικανότητα των IgM να υδρολύουν πλασμιδιακό DNA, όπου οι WM8 και WM12 παρουσίαζαν δράση DNAάσης ενώ οι υπόλοιπες IgM επηρέαζαν τη διαμόρφωση του πλασμιδίου. Τέλος, έγινε μια αρχική προσπάθεια μελέτης της ικανότητας αυτών να διεισδύουν σε ζώντα καρκινικά κύτταρα ανθρώπινης προελεύσεως [MDA-MB-231 (FcRγ+), MCF-7 (FcRγ+)]. Από το ένα και μοναδικό (λόγω της πανδημίας COVID-19) πείραμα κυτταροδιεισδύσης το οποίο πραγματοποιήθηκε φάνηκε πως οι WM8 και WM12 παρουσιάζουν μια μέτρια ικανότητα διείσδυσης σε ζώντα κύτταρα. Όμως απαιτούνται περισσότερα πειράματα προκειμένου να αποσαφηνιστεί το εάν οι IgM μπορούν να διεισδύσουν σε ζωντανά κύτταρα. Συμπερασματικά, τα NAbs τάξεως IgM αποτελούν λαμπρό πεδίο έρευνας καθώς υπάρχουν ενθαρυντικές ενδείξεις για χρήση σε νέες θεραπευτικές προσεγγίεσεις με απουσία τοξικότητας.","abstract_html":"Τα φυσικά αντισώματα (Natural Antibodies/ NAbs), ανευρίσκονται στον ορό υγιών ατόμων χωρίς προηγούμενη εξωγενή αντιγονική διέγερση. Αυτά είναι όλων των τάξεων, IgM, IgG, IgA και IgE. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η πολυδραστικότητα, δηλαδή η ικανότητα να αναγνωρίζουν ένα ευρύ φάσμα δομικά διαφορετικών αντιγόνων του ‘εαυτού’ και του ‘ξένου’. Η ιδιότητα της πολυδραστικότητας προσδίδει στα NAbs έναν πολυδιάστατο βιολογικό ρόλο με κύριες λειτουργίες την ανοσορύθμιση και την διατήρηση της ομοιόστασης του οργανισμού. Η εκκαθάριση των νεκρών κυττάρων και των προϊόντων καταβολισμού είναι μία από τις σημαντικότερες λειτουργίες του ανοσιακού συστήματος, η οποία είναι αναγκαία για να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη φλεγμονή και η αυτοανοσία. Στο ανοσιακό σύστημα ποντικών, φυσικά αντισώματα τάξης IgM τα οποία αναγνωρίζουν αποπτωτικά κύτταρα έχει βρεθεί πως βελτιώνουν την φαγοκυτταρική εκκαθάριση των νεκρών και γηρασμένων κυττάρων και επίσης καταστέλλουν σηματοδοτικά μονοπάτια της έμφυτης ανοσίας. Ακόμα, τα φυσικά IgM αντισώματα αποτελούν πρώτη γραμμή άμυνας έναντι παθογόνων, είναι υπεύθυνα για την αντιγονοπαρουσίαση στα Τ κύτταρα και είναι υπεύθυνα για την αντικαρκινική επιτήρηση. Σύμφωνα με μελέτες του εργαστηρίου Ανοσολογίας του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, ένας διακριτός υποπληθυσμός των NAbs, κατέχει την ικανότητα διείσδυσης σε ζώντα κύτταρα με ενδοκυττάριο εντοπισμό κυρίως στο κυτταρόπλασμα. Τα κυτταροδιεισδυτικά αντισώματα (Cell-Penetrating Antibodies/ CPAbs), ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά σε παθολογικές καταστάσεις, κατά κύριο λόγο στον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, τόσο στον ορό των ασθενών όσο και σε πειραματική νόσο, σε διάφορα μοντέλα ποντικού, με κύρια εστίαση στον πυρήνα του κυττάρου. Η ιδιότητα αυτή φαίνεται να συνδέεται άμεσα με την πολυδραστικότητα που φέρουν τα CPAbs ως μέρος του συνόλου των NAbs. Πιστεύεται πως αυτό επιτυγχάνεται λόγω της αλληλεπίδρασης της υπερμεταβλητής τους περιοχής, που φέρει περισσότερα θετικά φορτισμένα αμινοξέα, με μεμβρανικά αντιγόνα. Ο χαρακτηρισμός και ο προσδιορισμός του βιολογικού ρόλου μονοκλωνικών φυσικών CPAbs αποτελεί ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πεδίο για καινοτόμες θεραπευτικές προσεγγίσεις με βασικό πλεονέκτημα την έλλειψη τοξικότητας, αφου αποτελει ένα φυσικό συστατικό του ιδιου του οργανισμου. Αξιζει να σημειωθεί ότι τα φυσικα αντισωματα βρίσκονται στον αντιποδα των ευρεως χρησιμοποιουμενων μονοκλωνικών αντισωματων που αποτελούν προιοντα υπερανοσοποιησης με συγκεκριμενο αντιγονο και συχνα συνδεονται με παρενεργειες. Η χρήση των NAbs στην ανοσοθεραπεία του καρκίνου, θα μπορούσε να παρέχει καινοτόμες εφαρμογές ενώ παράλληλα μελέτες υποδεικνύουν έναν διακριτό και ύψιστης σημασίας ρόλο στην ανοσολογική επιτήρηση του οργανισμού ως μία από τις βασικότερες βιολογικές τους λειτουργίες. Η εξειδικευμένη ικανότητα αναγνώρισης ογκοειδικών αντιγονικών στόχων (TACAs) στα εξαλλαγμένα κύτταρα από τα NAbs φαίνεται πως είναι απόρροια της πολυδραστικής τους φύσης, αναγνωρίζοντας συντηρημένα αντιγονικά μοτίβα τα οποία εμφανίζονται κατά τις διεργασίες της εξαλλαγής των κυττάρων στην επιφάνειά τους. Το εργαστήριο Ανοσολογίας του Ινστιτούτου Παστέρ ασχολείται τα τελευταία χρόνια με την μελέτη των NAbs, με απώτερο στόχο την αξιοποίησή τους στην ανοσοθεραπεία του καρκίνου αλλά και άλλων ασθενειών, όπως οι νευροεκφυλιστικές. Σε προηγούμενες μελέτες του εργαστηρίου, απομονώθηκαν και χαρακτηρίστηκαν για πρώτη φορά διεθνως, τόσο μονοκλωνικά CPAbs προερχόμενα από υγιή BALBc ποντίκια καθώς και πολυκλωνικά IgG- CPAbs ανθρώπινης προέλευσης που ανευρίσκονται στο σκεύασμα της ενδοφλέβιας ανοσοσφαιρίνης (IVIG). Επειδή όλες οι μελέτες είχαν εστιάσει στα ΝAbs τάξης IgG, στις τελευταίες μελέτες του εργαστηρίου, συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας εργασίας, έγιναν προσπάθειες χαρακτηρισμού μονοκλωνικών ΝAbs τάξεως IgM ανθρώπινης προελεύσεως. Σε συνδυασμό με τις παλαιότερες μελέτες του εργαστηρίου και των βιβλιογραφικών δεδομένων, έχει φανεί πως σε ορούς ασθενών με πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες (PCDs) ανευρίσκονται με υψηλή συχνότητα μονοκλωνικές ανοσοσφαιρίνες που φέρουν χαρακτηριστικά όμοια με αυτά των NAbs. Πληθώρα μελετών υποδεικνύει, πως σε πολλές περιπτώσεις οι παραγόμενες μονοκλωνικές ανοσοσφαιρίνες είναι πλήρως λειτουργικά μόρια, ενώ έχουν υπάρξει πολυάριθμες αναφορές πως αυτά συχνά στοχεύουν εαυτά και ξένα αντιγόνα εμφανίζοντας τον πολυδραστικό χαρακτήρα των NAbs. Υπάρχουν επομένως, ισχυρές ενδείξεις ότι κάποιοι από τους Β-κλώνους που προσβάλλονται και πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα, κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, αποτελούν B-κλώνους που παράγουν NAbs. Με βάση αυτό το δεδομένο, το εργαστήριο στράφηκε στην απομόνωση ανθρώπινων μονοκλωνικών NAbs από ορούς ασθενών με PCDs με σκοπό τον χαρακτηρισμό τους και τη μελέτη της βιολογικής τους δράσης. Στην παρούσα εργασία, απομονώθηκαν οκτώ (8) μονοκλωνικά αντισώματα τάξης IgM από ορούς με Μακροσφαιριναιμία Waldenström μετά από κατακρήμνιση σε διάλυμα χαμηλής ιοντικής ισχύος και ακολούθως όπου ήταν αναγκαίο ακολούθησε καθαρισμός μέσω χρωματογραφίας συγγένειας σε πρωτεινη G, συνδεδεμένη με σφαιρίδια σεφαρόζης. Στη συνέχεια, με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα πολυακριλαμίδης παρουσία SDS πιστοποιήθηκε η καθαρότητά τους. Με την χρήση της τεχνικής ELISA και του έμμεσου ανοσοφθορισμού στις κυτταρικές σειρές MDA-MB 231 και MCF-7 προσδιορίστηκε η πολυδραστικότητα τους έναντι αντιγόνων κυτταροπλάσματος και πυρήνα, όπου και οι οχτώ IgM ήτανε πολυδραστικές, με αναγνώριση χαρακτηριστικών μοτίβων φθορισμού στο κυτταρόπλασμα και στον πυρήνα. Έπειτα, μελετήθηκε η βιολογική τους δράση έναντι της καρκινικής σειράς MDA-MB 231 ως προς την ικανότητά τους να επάγουν απόπτωση ή/και κυτταροτοξικότητα, με κυτταρομετρία ροής (FACs) και ΜΤΤ αντίστοιχα. Σε ότι αφορά την επαγωγή απόπτωσης οι WM2, WM4, WM5 και WM12 προκάλεσαν σημαντικό ποσοστό απόπτωσης, ενώ οι WM2, WM4, WM5 και WM12 προκάλεσαν κυτταροτοξικότητα. Μελετήθηκε επίσης η ικανότητα των IgM να υδρολύουν πλασμιδιακό DNA, όπου οι WM8 και WM12 παρουσίαζαν δράση DNAάσης ενώ οι υπόλοιπες IgM επηρέαζαν τη διαμόρφωση του πλασμιδίου. Τέλος, έγινε μια αρχική προσπάθεια μελέτης της ικανότητας αυτών να διεισδύουν σε ζώντα καρκινικά κύτταρα ανθρώπινης προελεύσεως [MDA-MB-231 (FcRγ+), MCF-7 (FcRγ+)]. Από το ένα και μοναδικό (λόγω της πανδημίας COVID-19) πείραμα κυτταροδιεισδύσης το οποίο πραγματοποιήθηκε φάνηκε πως οι WM8 και WM12 παρουσιάζουν μια μέτρια ικανότητα διείσδυσης σε ζώντα κύτταρα. Όμως απαιτούνται περισσότερα πειράματα προκειμένου να αποσαφηνιστεί το εάν οι IgM μπορούν να διεισδύσουν σε ζωντανά κύτταρα. Συμπερασματικά, τα NAbs τάξεως IgM αποτελούν λαμπρό πεδίο έρευνας καθώς υπάρχουν ενθαρυντικές ενδείξεις για χρήση σε νέες θεραπευτικές προσεγγίεσεις με απουσία τοξικότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυριαζής Βασίλειος","Kyriazis Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:01Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2973597"],"render_values":[{"text":"uoadl:2973597","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2973597","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2973597","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2973597","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυριαζής Βασίλειος","Kyriazis Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2973597","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2973597"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα φυσικά αντισώματα (Natural Antibodies/ NAbs), ανευρίσκονται στον ορό υγιών ατόμων χωρίς προηγούμενη εξωγενή αντιγονική διέγερση. Αυτά είναι όλων των τάξεων, IgM, IgG, IgA και IgE. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η πολυδραστικότητα, δηλαδή η ικανότητα να αναγνωρίζουν ένα ευρύ φάσμα δομικά διαφορετικών αντιγόνων του ‘εαυτού’ και του ‘ξένου’. Η ιδιότητα της πολυδραστικότητας προσδίδει στα NAbs έναν πολυδιάστατο βιολογικό ρόλο με κύριες λειτουργίες την ανοσορύθμιση και την διατήρηση της ομοιόστασης του οργανισμού. Η εκκαθάριση των νεκρών κυττάρων και των προϊόντων καταβολισμού είναι μία από τις σημαντικότερες λειτουργίες του ανοσιακού συστήματος, η οποία είναι αναγκαία για να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη φλεγμονή και η αυτοανοσία. Στο ανοσιακό σύστημα ποντικών, φυσικά αντισώματα τάξης IgM τα οποία αναγνωρίζουν αποπτωτικά κύτταρα έχει βρεθεί πως βελτιώνουν την φαγοκυτταρική εκκαθάριση των νεκρών και γηρασμένων κυττάρων και επίσης καταστέλλουν σηματοδοτικά μονοπάτια της έμφυτης ανοσίας. Ακόμα, τα φυσικά IgM αντισώματα αποτελούν πρώτη γραμμή άμυνας έναντι παθογόνων, είναι υπεύθυνα για την αντιγονοπαρουσίαση στα Τ κύτταρα και είναι υπεύθυνα για την αντικαρκινική επιτήρηση. Σύμφωνα με μελέτες του εργαστηρίου Ανοσολογίας του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, ένας διακριτός υποπληθυσμός των NAbs, κατέχει την ικανότητα διείσδυσης σε ζώντα κύτταρα με ενδοκυττάριο εντοπισμό κυρίως στο κυτταρόπλασμα. Τα κυτταροδιεισδυτικά αντισώματα (Cell-Penetrating Antibodies/ CPAbs), ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά σε παθολογικές καταστάσεις, κατά κύριο λόγο στον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, τόσο στον ορό των ασθενών όσο και σε πειραματική νόσο, σε διάφορα μοντέλα ποντικού, με κύρια εστίαση στον πυρήνα του κυττάρου. Η ιδιότητα αυτή φαίνεται να συνδέεται άμεσα με την πολυδραστικότητα που φέρουν τα CPAbs ως μέρος του συνόλου των NAbs. Πιστεύεται πως αυτό επιτυγχάνεται λόγω της αλληλεπίδρασης της υπερμεταβλητής τους περιοχής, που φέρει περισσότερα θετικά φορτισμένα αμινοξέα, με μεμβρανικά αντιγόνα. Ο χαρακτηρισμός και ο προσδιορισμός του βιολογικού ρόλου μονοκλωνικών φυσικών CPAbs αποτελεί ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πεδίο για καινοτόμες θεραπευτικές προσεγγίσεις με βασικό πλεονέκτημα την έλλειψη τοξικότητας, αφου αποτελει ένα φυσικό συστατικό του ιδιου του οργανισμου. Αξιζει να σημειωθεί ότι τα φυσικα αντισωματα βρίσκονται στον αντιποδα των ευρεως χρησιμοποιουμενων μονοκλωνικών αντισωματων που αποτελούν προιοντα υπερανοσοποιησης με συγκεκριμενο αντιγονο και συχνα συνδεονται με παρενεργειες. Η χρήση των NAbs στην ανοσοθεραπεία του καρκίνου, θα μπορούσε να παρέχει καινοτόμες εφαρμογές ενώ παράλληλα μελέτες υποδεικνύουν έναν διακριτό και ύψιστης σημασίας ρόλο στην ανοσολογική επιτήρηση του οργανισμού ως μία από τις βασικότερες βιολογικές τους λειτουργίες. Η εξειδικευμένη ικανότητα αναγνώρισης ογκοειδικών αντιγονικών στόχων (TACAs) στα εξαλλαγμένα κύτταρα από τα NAbs φαίνεται πως είναι απόρροια της πολυδραστικής τους φύσης, αναγνωρίζοντας συντηρημένα αντιγονικά μοτίβα τα οποία εμφανίζονται κατά τις διεργασίες της εξαλλαγής των κυττάρων στην επιφάνειά τους. Το εργαστήριο Ανοσολογίας του Ινστιτούτου Παστέρ ασχολείται τα τελευταία χρόνια με την μελέτη των NAbs, με απώτερο στόχο την αξιοποίησή τους στην ανοσοθεραπεία του καρκίνου αλλά και άλλων ασθενειών, όπως οι νευροεκφυλιστικές. Σε προηγούμενες μελέτες του εργαστηρίου, απομονώθηκαν και χαρακτηρίστηκαν για πρώτη φορά διεθνως, τόσο μονοκλωνικά CPAbs προερχόμενα από υγιή BALBc ποντίκια καθώς και πολυκλωνικά IgG- CPAbs ανθρώπινης προέλευσης που ανευρίσκονται στο σκεύασμα της ενδοφλέβιας ανοσοσφαιρίνης (IVIG). Επειδή όλες οι μελέτες είχαν εστιάσει στα ΝAbs τάξης IgG, στις τελευταίες μελέτες του εργαστηρίου, συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας εργασίας, έγιναν προσπάθειες χαρακτηρισμού μονοκλωνικών ΝAbs τάξεως IgM ανθρώπινης προελεύσεως. Σε συνδυασμό με τις παλαιότερες μελέτες του εργαστηρίου και των βιβλιογραφικών δεδομένων, έχει φανεί πως σε ορούς ασθενών με πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες (PCDs) ανευρίσκονται με υψηλή συχνότητα μονοκλωνικές ανοσοσφαιρίνες που φέρουν χαρακτηριστικά όμοια με αυτά των NAbs. Πληθώρα μελετών υποδεικνύει, πως σε πολλές περιπτώσεις οι παραγόμενες μονοκλωνικές ανοσοσφαιρίνες είναι πλήρως λειτουργικά μόρια, ενώ έχουν υπάρξει πολυάριθμες αναφορές πως αυτά συχνά στοχεύουν εαυτά και ξένα αντιγόνα εμφανίζοντας τον πολυδραστικό χαρακτήρα των NAbs. Υπάρχουν επομένως, ισχυρές ενδείξεις ότι κάποιοι από τους Β-κλώνους που προσβάλλονται και πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα, κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, αποτελούν B-κλώνους που παράγουν NAbs. Με βάση αυτό το δεδομένο, το εργαστήριο στράφηκε στην απομόνωση ανθρώπινων μονοκλωνικών NAbs από ορούς ασθενών με PCDs με σκοπό τον χαρακτηρισμό τους και τη μελέτη της βιολογικής τους δράσης. Στην παρούσα εργασία, απομονώθηκαν οκτώ (8) μονοκλωνικά αντισώματα τάξης IgM από ορούς με Μακροσφαιριναιμία Waldenström μετά από κατακρήμνιση σε διάλυμα χαμηλής ιοντικής ισχύος και ακολούθως όπου ήταν αναγκαίο ακολούθησε καθαρισμός μέσω χρωματογραφίας συγγένειας σε πρωτεινη G, συνδεδεμένη με σφαιρίδια σεφαρόζης. Στη συνέχεια, με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα πολυακριλαμίδης παρουσία SDS πιστοποιήθηκε η καθαρότητά τους. Με την χρήση της τεχνικής ELISA και του έμμεσου ανοσοφθορισμού στις κυτταρικές σειρές MDA-MB 231 και MCF-7 προσδιορίστηκε η πολυδραστικότητα τους έναντι αντιγόνων κυτταροπλάσματος και πυρήνα, όπου και οι οχτώ IgM ήτανε πολυδραστικές, με αναγνώριση χαρακτηριστικών μοτίβων φθορισμού στο κυτταρόπλασμα και στον πυρήνα. Έπειτα, μελετήθηκε η βιολογική τους δράση έναντι της καρκινικής σειράς MDA-MB 231 ως προς την ικανότητά τους να επάγουν απόπτωση ή/και κυτταροτοξικότητα, με κυτταρομετρία ροής (FACs) και ΜΤΤ αντίστοιχα. Σε ότι αφορά την επαγωγή απόπτωσης οι WM2, WM4, WM5 και WM12 προκάλεσαν σημαντικό ποσοστό απόπτωσης, ενώ οι WM2, WM4, WM5 και WM12 προκάλεσαν κυτταροτοξικότητα. Μελετήθηκε επίσης η ικανότητα των IgM να υδρολύουν πλασμιδιακό DNA, όπου οι WM8 και WM12 παρουσίαζαν δράση DNAάσης ενώ οι υπόλοιπες IgM επηρέαζαν τη διαμόρφωση του πλασμιδίου. Τέλος, έγινε μια αρχική προσπάθεια μελέτης της ικανότητας αυτών να διεισδύουν σε ζώντα καρκινικά κύτταρα ανθρώπινης προελεύσεως [MDA-MB-231 (FcRγ+), MCF-7 (FcRγ+)]. Από το ένα και μοναδικό (λόγω της πανδημίας COVID-19) πείραμα κυτταροδιεισδύσης το οποίο πραγματοποιήθηκε φάνηκε πως οι WM8 και WM12 παρουσιάζουν μια μέτρια ικανότητα διείσδυσης σε ζώντα κύτταρα. Όμως απαιτούνται περισσότερα πειράματα προκειμένου να αποσαφηνιστεί το εάν οι IgM μπορούν να διεισδύσουν σε ζωντανά κύτταρα. Συμπερασματικά, τα NAbs τάξεως IgM αποτελούν λαμπρό πεδίο έρευνας καθώς υπάρχουν ενθαρυντικές ενδείξεις για χρήση σε νέες θεραπευτικές προσεγγίεσεις με απουσία τοξικότητας.","Natural antibodies (Naturally occurring Antibodies- NAbs) are antibodies present in the serum of healthy organisms without previous antigenic stimulation. They belong to IgM, IgG, IgA, and IgE classes. Their common characteristic is that they are polyreactive and that means that they have the ability to recognize a wide range of structurally similar self- and no self-antigens, providing a surveillance system of the organism’s molecular state and confers to homeostasis, acting as a humoral element of innate immunity. Clearance of apoptotic cells and catabolic’s products is one of the most important immune system functions, which is crucial in order to prevent inflammation and autoimmunity. In the murine immune system, natural IgM antibodies that recognize apoptotic cells have been shown to enhance the phagocytic clearance of dead and dying cells and to suppress innate immune signaling pathways. Furthermore, natural IgM antibodies are the first-line defense against pathogens, are responsible for the antigen presentation in the T cells, and are responsible for anticancer surveillance. Based on studies from the laboratory of Immunology of the Hellenic Pasteur Institute, a NAbs subpopulation, has the ability to penetrate into living cells, mainly into the cytoplasm. Cell-penetrating antibodies (CPAbs) were first found in pathological conditions, mainly in systemic lupus erythematosus, so in patients serum as in experimental disease, in various murine models. Polyreactivity seems to be directly related to the penetration ability of CPAbs and therefore they represent a potential pharmaceutical weapon against various diseases. It is believed that this polyreactivity is a result of interaction between the hypervariable region, which has more positively charged amino acids, and the membranous antigens. Characterization and determination of the biological role of natural monoclonal CPAbs is an interesting field for new therapies with the advantage of the lack of toxicity. It is crucial to be illustrated that the natural antibodies are on the opposite side of the mainstream used monoclonal antibodies which are products of hyper immunity with specific antigen and often have side effects. The use of NAbs in cancer therapy has new applications whereas studies show a crucial role in immune surveillance of the body. Particularly, IgM- NAbs recognize specific antigens on the surface of tumor cells called tumor-associated-carbohydrate-antigens (TACAs) and the polyreactive nature of these NAbs seems to play a major role in this recognition. The Immunology Laboratory of the Hellenic Pasteur Institute has been working on the characterization of natural antibodies, mostly on CPAbs subpopulation, with ultimate target their use in cancer immunotherapy and other diseases, such as neurodegenerative diseases. In previous studies of our laboratory monoclonal natural CPAbs from BALB/c mice were isolated and the subgroup of IgG- CPAbs was detected in the commercial preparation of intravenous immunoglobulin (IVIG). Because all previous studies of our lab were focused on NAbs IgG, the latest studies, including that study, were focused on the isolation and characterization of human monoclonal NAbs of IgM class. Previous studies of our laboratory in combination with the literature show that in the serum of patients with PCDs there are monoclonal immunoglobins that have characteristics similar to the NAbs. Several studies show that those monoclonal immunoglobins are totally functional molecules, whereas there is numerous evidence that they target self- and no self- antigens. In PCDs pathogenesis, a B cell clone starts randomly to over multiple itself, suppressing the others and resulting in the production of high levels of monoclonal Igs in the serum. In most cases, these mIgs are functional. Literature provides evidence that mIgs producing B-cell clones that have undergone malignancy may under physiological conditions produce NAbs. Based on that literature, our laboratory focused on the research of human monoclonal “natural” CPAbs derived from the sera of patients with PCDS. In this study, 8 mIgMs from sera of patients with Waldenstrom’s macroglobulinemia were selected and isolated after precipitation in solution with low ionic power and after that, with affinity chromatography into protein G we identify their purity, where it was needed. With SDS electrophoresis we also identify their purity. Using ELISA and indirect immunofluorescence, on cancer cell lines MDA-MB 231 and MCF-7, we identify their polyreactivity against cytoplasmic and nuclear antigens, where all 8 IgMs were polyreactive, providing characteristics fluorescence cytoplasmic and nuclear patterns. We also studied their biological role (apoptosis and cytotoxicity) in cancer cell line MDA-MB 231. More specifically, WM2, WM4, WM5, and WM12 provoked apoptosis, whereas WM2, WM4, WM5, and WM11 cytotoxicity. We studied also the ability of IgMs to hydrolyze the plasmid DNA, where WM8 and WM12 had a DNAase effect, whereas the other IgMs change the configuration of the plasmid. Finally, we did an early try, first time globally, to study their cell-penetrating ability into living cancer cells [MDA-MB-231 (FcRγ+), MCF-7 (FcRγ+)]. From that one and only (due to the covid-19 pandemic) cell-penetrating experiment we found that WM8 and WM12 show a moderate ability to penetrate into living cells. We have to do more studies in order to identify if the IgMs can penetrate into living cells. In conclusion, the NAbs of IgM class are a brilliant field of research because there are encouraging signs for new therapies without toxic effects."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανθρώπινα φυσικά μονοκλωνικά αυτοαντισώματα τάξης IgM: μελέτη της κυτταροδιεισδυτικής ικανότητας και βιολογικής δράσης τους σε καρκινικά κύτταρα μαστού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυριαζής Βασίλειος","Kyriazis Vasileios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Τα φυσικά αντισώματα (Natural Antibodies/ NAbs), ανευρίσκονται στον ορό υγιών ατόμων χωρίς προηγούμενη εξωγενή αντιγονική διέγερση. Αυτά είναι όλων των τάξεων, IgM, IgG, IgA και IgE. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η πολυδραστικότητα, δηλαδή η ικανότητα να αναγνωρίζουν ένα ευρύ φάσμα δομικά διαφορετικών αντιγόνων του ‘εαυτού’ και του ‘ξένου’. Η ιδιότητα της πολυδραστικότητας προσδίδει στα NAbs έναν πολυδιάστατο βιολογικό ρόλο με κύριες λειτουργίες την ανοσορύθμιση και την διατήρηση της ομοιόστασης του οργανισμού. Η εκκαθάριση των νεκρών κυττάρων και των προϊόντων καταβολισμού είναι μία από τις σημαντικότερες λειτουργίες του ανοσιακού συστήματος, η οποία είναι αναγκαία για να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη φλεγμονή και η αυτοανοσία. Στο ανοσιακό σύστημα ποντικών, φυσικά αντισώματα τάξης IgM τα οποία αναγνωρίζουν αποπτωτικά κύτταρα έχει βρεθεί πως βελτιώνουν την φαγοκυτταρική εκκαθάριση των νεκρών και γηρασμένων κυττάρων και επίσης καταστέλλουν σηματοδοτικά μονοπάτια της έμφυτης ανοσίας. Ακόμα, τα φυσικά IgM αντισώματα αποτελούν πρώτη γραμμή άμυνας έναντι παθογόνων, είναι υπεύθυνα για την αντιγονοπαρουσίαση στα Τ κύτταρα και είναι υπεύθυνα για την αντικαρκινική επιτήρηση. Σύμφωνα με μελέτες του εργαστηρίου Ανοσολογίας του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, ένας διακριτός υποπληθυσμός των NAbs, κατέχει την ικανότητα διείσδυσης σε ζώντα κύτταρα με ενδοκυττάριο εντοπισμό κυρίως στο κυτταρόπλασμα. Τα κυτταροδιεισδυτικά αντισώματα (Cell-Penetrating Antibodies/ CPAbs), ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά σε παθολογικές καταστάσεις, κατά κύριο λόγο στον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, τόσο στον ορό των ασθενών όσο και σε πειραματική νόσο, σε διάφορα μοντέλα ποντικού, με κύρια εστίαση στον πυρήνα του κυττάρου. Η ιδιότητα αυτή φαίνεται να συνδέεται άμεσα με την πολυδραστικότητα που φέρουν τα CPAbs ως μέρος του συνόλου των NAbs. Πιστεύεται πως αυτό επιτυγχάνεται λόγω της αλληλεπίδρασης της υπερμεταβλητής τους περιοχής, που φέρει περισσότερα θετικά φορτισμένα αμινοξέα, με μεμβρανικά αντιγόνα. Ο χαρακτηρισμός και ο προσδιορισμός του βιολογικού ρόλου μονοκλωνικών φυσικών CPAbs αποτελεί ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πεδίο για καινοτόμες θεραπευτικές προσεγγίσεις με βασικό πλεονέκτημα την έλλειψη τοξικότητας, αφου αποτελει ένα φυσικό συστατικό του ιδιου του οργανισμου. Αξιζει να σημειωθεί ότι τα φυσικα αντισωματα βρίσκονται στον αντιποδα των ευρεως χρησιμοποιουμενων μονοκλωνικών αντισωματων που αποτελούν προιοντα υπερανοσοποιησης με συγκεκριμενο αντιγονο και συχνα συνδεονται με παρενεργειες. Η χρήση των NAbs στην ανοσοθεραπεία του καρκίνου, θα μπορούσε να παρέχει καινοτόμες εφαρμογές ενώ παράλληλα μελέτες υποδεικνύουν έναν διακριτό και ύψιστης σημασίας ρόλο στην ανοσολογική επιτήρηση του οργανισμού ως μία από τις βασικότερες βιολογικές τους λειτουργίες. Η εξειδικευμένη ικανότητα αναγνώρισης ογκοειδικών αντιγονικών στόχων (TACAs) στα εξαλλαγμένα κύτταρα από τα NAbs φαίνεται πως είναι απόρροια της πολυδραστικής τους φύσης, αναγνωρίζοντας συντηρημένα αντιγονικά μοτίβα τα οποία εμφανίζονται κατά τις διεργασίες της εξαλλαγής των κυττάρων στην επιφάνειά τους. Το εργαστήριο Ανοσολογίας του Ινστιτούτου Παστέρ ασχολείται τα τελευταία χρόνια με την μελέτη των NAbs, με απώτερο στόχο την αξιοποίησή τους στην ανοσοθεραπεία του καρκίνου αλλά και άλλων ασθενειών, όπως οι νευροεκφυλιστικές. Σε προηγούμενες μελέτες του εργαστηρίου, απομονώθηκαν και χαρακτηρίστηκαν για πρώτη φορά διεθνως, τόσο μονοκλωνικά CPAbs προερχόμενα από υγιή BALBc ποντίκια καθώς και πολυκλωνικά IgG- CPAbs ανθρώπινης προέλευσης που ανευρίσκονται στο σκεύασμα της ενδοφλέβιας ανοσοσφαιρίνης (IVIG). Επειδή όλες οι μελέτες είχαν εστιάσει στα ΝAbs τάξης IgG, στις τελευταίες μελέτες του εργαστηρίου, συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας εργασίας, έγιναν προσπάθειες χαρακτηρισμού μονοκλωνικών ΝAbs τάξεως IgM ανθρώπινης προελεύσεως. Σε συνδυασμό με τις παλαιότερες μελέτες του εργαστηρίου και των βιβλιογραφικών δεδομένων, έχει φανεί πως σε ορούς ασθενών με πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες (PCDs) ανευρίσκονται με υψηλή συχνότητα μονοκλωνικές ανοσοσφαιρίνες που φέρουν χαρακτηριστικά όμοια με αυτά των NAbs. Πληθώρα μελετών υποδεικνύει, πως σε πολλές περιπτώσεις οι παραγόμενες μονοκλωνικές ανοσοσφαιρίνες είναι πλήρως λειτουργικά μόρια, ενώ έχουν υπάρξει πολυάριθμες αναφορές πως αυτά συχνά στοχεύουν εαυτά και ξένα αντιγόνα εμφανίζοντας τον πολυδραστικό χαρακτήρα των NAbs. Υπάρχουν επομένως, ισχυρές ενδείξεις ότι κάποιοι από τους Β-κλώνους που προσβάλλονται και πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα, κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, αποτελούν B-κλώνους που παράγουν NAbs. Με βάση αυτό το δεδομένο, το εργαστήριο στράφηκε στην απομόνωση ανθρώπινων μονοκλωνικών NAbs από ορούς ασθενών με PCDs με σκοπό τον χαρακτηρισμό τους και τη μελέτη της βιολογικής τους δράσης. Στην παρούσα εργασία, απομονώθηκαν οκτώ (8) μονοκλωνικά αντισώματα τάξης IgM από ορούς με Μακροσφαιριναιμία Waldenström μετά από κατακρήμνιση σε διάλυμα χαμηλής ιοντικής ισχύος και ακολούθως όπου ήταν αναγκαίο ακολούθησε καθαρισμός μέσω χρωματογραφίας συγγένειας σε πρωτεινη G, συνδεδεμένη με σφαιρίδια σεφαρόζης. Στη συνέχεια, με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα πολυακριλαμίδης παρουσία SDS πιστοποιήθηκε η καθαρότητά τους. Με την χρήση της τεχνικής ELISA και του έμμεσου ανοσοφθορισμού στις κυτταρικές σειρές MDA-MB 231 και MCF-7 προσδιορίστηκε η πολυδραστικότητα τους έναντι αντιγόνων κυτταροπλάσματος και πυρήνα, όπου και οι οχτώ IgM ήτανε πολυδραστικές, με αναγνώριση χαρακτηριστικών μοτίβων φθορισμού στο κυτταρόπλασμα και στον πυρήνα. Έπειτα, μελετήθηκε η βιολογική τους δράση έναντι της καρκινικής σειράς MDA-MB 231 ως προς την ικανότητά τους να επάγουν απόπτωση ή/και κυτταροτοξικότητα, με κυτταρομετρία ροής (FACs) και ΜΤΤ αντίστοιχα. Σε ότι αφορά την επαγωγή απόπτωσης οι WM2, WM4, WM5 και WM12 προκάλεσαν σημαντικό ποσοστό απόπτωσης, ενώ οι WM2, WM4, WM5 και WM12 προκάλεσαν κυτταροτοξικότητα. Μελετήθηκε επίσης η ικανότητα των IgM να υδρολύουν πλασμιδιακό DNA, όπου οι WM8 και WM12 παρουσίαζαν δράση DNAάσης ενώ οι υπόλοιπες IgM επηρέαζαν τη διαμόρφωση του πλασμιδίου. Τέλος, έγινε μια αρχική προσπάθεια μελέτης της ικανότητας αυτών να διεισδύουν σε ζώντα καρκινικά κύτταρα ανθρώπινης προελεύσεως [MDA-MB-231 (FcRγ+), MCF-7 (FcRγ+)]. Από το ένα και μοναδικό (λόγω της πανδημίας COVID-19) πείραμα κυτταροδιεισδύσης το οποίο πραγματοποιήθηκε φάνηκε πως οι WM8 και WM12 παρουσιάζουν μια μέτρια ικανότητα διείσδυσης σε ζώντα κύτταρα. Όμως απαιτούνται περισσότερα πειράματα προκειμένου να αποσαφηνιστεί το εάν οι IgM μπορούν να διεισδύσουν σε ζωντανά κύτταρα. Συμπερασματικά, τα NAbs τάξεως IgM αποτελούν λαμπρό πεδίο έρευνας καθώς υπάρχουν ενθαρυντικές ενδείξεις για χρήση σε νέες θεραπευτικές προσεγγίεσεις με απουσία τοξικότητας.","Natural antibodies (Naturally occurring Antibodies- NAbs) are antibodies present in the serum of healthy organisms without previous antigenic stimulation. They belong to IgM, IgG, IgA, and IgE classes. Their common characteristic is that they are polyreactive and that means that they have the ability to recognize a wide range of structurally similar self- and no self-antigens, providing a surveillance system of the organism’s molecular state and confers to homeostasis, acting as a humoral element of innate immunity. Clearance of apoptotic cells and catabolic’s products is one of the most important immune system functions, which is crucial in order to prevent inflammation and autoimmunity. In the murine immune system, natural IgM antibodies that recognize apoptotic cells have been shown to enhance the phagocytic clearance of dead and dying cells and to suppress innate immune signaling pathways. Furthermore, natural IgM antibodies are the first-line defense against pathogens, are responsible for the antigen presentation in the T cells, and are responsible for anticancer surveillance. Based on studies from the laboratory of Immunology of the Hellenic Pasteur Institute, a NAbs subpopulation, has the ability to penetrate into living cells, mainly into the cytoplasm. Cell-penetrating antibodies (CPAbs) were first found in pathological conditions, mainly in systemic lupus erythematosus, so in patients serum as in experimental disease, in various murine models. Polyreactivity seems to be directly related to the penetration ability of CPAbs and therefore they represent a potential pharmaceutical weapon against various diseases. It is believed that this polyreactivity is a result of interaction between the hypervariable region, which has more positively charged amino acids, and the membranous antigens. Characterization and determination of the biological role of natural monoclonal CPAbs is an interesting field for new therapies with the advantage of the lack of toxicity. It is crucial to be illustrated that the natural antibodies are on the opposite side of the mainstream used monoclonal antibodies which are products of hyper immunity with specific antigen and often have side effects. The use of NAbs in cancer therapy has new applications whereas studies show a crucial role in immune surveillance of the body. Particularly, IgM- NAbs recognize specific antigens on the surface of tumor cells called tumor-associated-carbohydrate-antigens (TACAs) and the polyreactive nature of these NAbs seems to play a major role in this recognition. The Immunology Laboratory of the Hellenic Pasteur Institute has been working on the characterization of natural antibodies, mostly on CPAbs subpopulation, with ultimate target their use in cancer immunotherapy and other diseases, such as neurodegenerative diseases. In previous studies of our laboratory monoclonal natural CPAbs from BALB/c mice were isolated and the subgroup of IgG- CPAbs was detected in the commercial preparation of intravenous immunoglobulin (IVIG). Because all previous studies of our lab were focused on NAbs IgG, the latest studies, including that study, were focused on the isolation and characterization of human monoclonal NAbs of IgM class. Previous studies of our laboratory in combination with the literature show that in the serum of patients with PCDs there are monoclonal immunoglobins that have characteristics similar to the NAbs. Several studies show that those monoclonal immunoglobins are totally functional molecules, whereas there is numerous evidence that they target self- and no self- antigens. In PCDs pathogenesis, a B cell clone starts randomly to over multiple itself, suppressing the others and resulting in the production of high levels of monoclonal Igs in the serum. In most cases, these mIgs are functional. Literature provides evidence that mIgs producing B-cell clones that have undergone malignancy may under physiological conditions produce NAbs. Based on that literature, our laboratory focused on the research of human monoclonal “natural” CPAbs derived from the sera of patients with PCDS. In this study, 8 mIgMs from sera of patients with Waldenstrom’s macroglobulinemia were selected and isolated after precipitation in solution with low ionic power and after that, with affinity chromatography into protein G we identify their purity, where it was needed. With SDS electrophoresis we also identify their purity. Using ELISA and indirect immunofluorescence, on cancer cell lines MDA-MB 231 and MCF-7, we identify their polyreactivity against cytoplasmic and nuclear antigens, where all 8 IgMs were polyreactive, providing characteristics fluorescence cytoplasmic and nuclear patterns. We also studied their biological role (apoptosis and cytotoxicity) in cancer cell line MDA-MB 231. More specifically, WM2, WM4, WM5, and WM12 provoked apoptosis, whereas WM2, WM4, WM5, and WM11 cytotoxicity. We studied also the ability of IgMs to hydrolyze the plasmid DNA, where WM8 and WM12 had a DNAase effect, whereas the other IgMs change the configuration of the plasmid. Finally, we did an early try, first time globally, to study their cell-penetrating ability into living cancer cells [MDA-MB-231 (FcRγ+), MCF-7 (FcRγ+)]. From that one and only (due to the covid-19 pandemic) cell-penetrating experiment we found that WM8 and WM12 show a moderate ability to penetrate into living cells. We have to do more studies in order to identify if the IgMs can penetrate into living cells. In conclusion, the NAbs of IgM class are a brilliant field of research because there are encouraging signs for new therapies without toxic effects."],"dc:identifier":["uoadl:2973597","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2973597"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ανθρώπινα φυσικά μονοκλωνικά αυτοαντισώματα τάξης IgM: μελέτη της κυτταροδιεισδυτικής ικανότητας και βιολογικής δράσης τους σε καρκινικά κύτταρα μαστού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:01Z"}