{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2973656"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2973656","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κριτική θεωρία για την δημοκρατία και την τεχνολογία : ενεργή πολιτειότητα ή δημοκρατία των ειδικών;","abstract":"Για να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις μιας συνεχώς αναπτυσσόμενης και μετασχηματιστικής τεχνολογικής κοινωνίας και κουλτούρας, θα πρέπει να αναπτύξουμε μια κριτική θεωρία της τεχνολογίας η οποία θα ασκεί κριτική στις χρήσεις και στους τύπους της τεχνολογίας ως εργαλεία κυριαρχίας, θα απορρίπτει την προώθηση και την επιδεικτικότητα των ψηφιακών μέσων και τεχνολογιών και θα καλεί τους ανθρώπους να αναδιαμορφώσουν με κατάλληλο τρόπο την τεχνολογία, ώστε να συμβάλλει στον εκδημοκρατισμό της πολιτικής, της κοινωνίας και της καθημερινής ζωής. Μια κριτική θεωρία των μέσων και της τεχνολογίας εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι ψηφιακές τεχνολογίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν, να ανασχεδιαστούν και να αναδομηθούν, για να επιτευχθούν θετικοί στόχοι, όπως η ενίσχυση της εκπαίδευσης και της δημοκρατίας αλλά και για να υπερκεραστούν οι διαχωρισμοί ανάμεσα σε έχοντες και μη έχοντες, ενώ οι πολίτες θα μπορούν να συμμετέχουν δημοκρατικά και δημιουργικά σε μια νέα οικονομία, κοινωνία και κουλτούρα. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα μελέτη, επιχειρεί να παρουσιάσει τους βασικούς άξονες της θεωρίας του Andrew Feenberg που αφορά τον εκδημοκρατισμό της τεχνολογίας και την σχετική με αυτόν μικροπολιτική της τεχνικής. Στο πρώτο κεφάλαιο, εξετάζονται επομένως οι θεωρητικές προσεγγίσεις της τεχνολογίας με αφετηρία τις κλασσικές θεωρίες της τεχνολογίας. Στο σημείο αυτό, αναγνωρίζεται ένα θεωρητικό φάσμα, στη ένα άκρο του οποίου βρίσκονται οι ουσιοκρατικές προσεγγίσεις της τεχνολογίας, ενώ στο άλλο άκρο οι κονστρουκτιβιστικές προσεγγίσεις της. Στο δεύτερο μέρος, θίγονται ειδικότερα ζητήματα που αφορούν τη δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών κατά τη λήψη των σημαντικών αποφάσεων που τους επηρεάζουν. Συγκεκριμένα, στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζονται οι νέες μορφές πολιτικής συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων που αφορούν την τεχνολογία και την επιστήμη. Επιπροσθέτως, γίνεται εκτενής αναφορά στη σχέση μεταξύ των μη ειδημόνων και των ειδημόνων στο πλαίσιο της διαβουλευτικής δημοκρατίας, η οποία μπορεί να βοηθήσει στην εδραίωση της εμπιστοσύνης μεταξύ του απλού κόσμου, των ειδημόνων και των υπευθύνων για τη λήψη αποφάσεων, επειδή η θεμελίωση του διαλόγου επιτρέπει στα εμπλεκόμενα μέρη να κατανοήσουν τις γνωστικές βάσεις, τις προοπτικές και τις ανησυχίες ο ένας του άλλου. Στο τέταρτο κεφάλαιο αναλύεται το φαινόμενο της αλγοριθμικής διακυβέρνησης, στο πλαίσιο της εκτεταμένης χρήσης των αλγοριθμικών συστημάτων από τις εταιρείες μεγάλης κλίμακας και τις κυβερνήσεις, οι οποίες τα αξιοποιούν για τη βελτιστοποίηση των διαδικασιών της δημόσιας διοίκησης. Επίσης εξετάζεται το προστατευτικό πλαίσιο που καθιερώνει ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων (ΕΕ) 679/2016 αναφορικά με την αυτοματοποιημένη λήψη αποφάσεων από αλγοριθμικά συστήματα. Τέλος, εξετάζεται το μακροπρόθεσμο όραμα μιας πιθανής αρχιτεκτονικής για την πραγμάτωση της αποτελεσματικής ψηφιακής δημοκρατίας, που δομείται κατά το πρότυπο της αρχιτεκτονικής του μοντέλου αναφοράς ανοικτής διασύνδεσης συστημάτων (OSI-Open Systems Interconnection reference model).","abstract_html":"Για να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις μιας συνεχώς αναπτυσσόμενης και μετασχηματιστικής τεχνολογικής κοινωνίας και κουλτούρας, θα πρέπει να αναπτύξουμε μια κριτική θεωρία της τεχνολογίας η οποία θα ασκεί κριτική στις χρήσεις και στους τύπους της τεχνολογίας ως εργαλεία κυριαρχίας, θα απορρίπτει την προώθηση και την επιδεικτικότητα των ψηφιακών μέσων και τεχνολογιών και θα καλεί τους ανθρώπους να αναδιαμορφώσουν με κατάλληλο τρόπο την τεχνολογία, ώστε να συμβάλλει στον εκδημοκρατισμό της πολιτικής, της κοινωνίας και της καθημερινής ζωής. Μια κριτική θεωρία των μέσων και της τεχνολογίας εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι ψηφιακές τεχνολογίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν, να ανασχεδιαστούν και να αναδομηθούν, για να επιτευχθούν θετικοί στόχοι, όπως η ενίσχυση της εκπαίδευσης και της δημοκρατίας αλλά και για να υπερκεραστούν οι διαχωρισμοί ανάμεσα σε έχοντες και μη έχοντες, ενώ οι πολίτες θα μπορούν να συμμετέχουν δημοκρατικά και δημιουργικά σε μια νέα οικονομία, κοινωνία και κουλτούρα. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα μελέτη, επιχειρεί να παρουσιάσει τους βασικούς άξονες της θεωρίας του Andrew Feenberg που αφορά τον εκδημοκρατισμό της τεχνολογίας και την σχετική με αυτόν μικροπολιτική της τεχνικής. Στο πρώτο κεφάλαιο, εξετάζονται επομένως οι θεωρητικές προσεγγίσεις της τεχνολογίας με αφετηρία τις κλασσικές θεωρίες της τεχνολογίας. Στο σημείο αυτό, αναγνωρίζεται ένα θεωρητικό φάσμα, στη ένα άκρο του οποίου βρίσκονται οι ουσιοκρατικές προσεγγίσεις της τεχνολογίας, ενώ στο άλλο άκρο οι κονστρουκτιβιστικές προσεγγίσεις της. Στο δεύτερο μέρος, θίγονται ειδικότερα ζητήματα που αφορούν τη δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών κατά τη λήψη των σημαντικών αποφάσεων που τους επηρεάζουν. Συγκεκριμένα, στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζονται οι νέες μορφές πολιτικής συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων που αφορούν την τεχνολογία και την επιστήμη. Επιπροσθέτως, γίνεται εκτενής αναφορά στη σχέση μεταξύ των μη ειδημόνων και των ειδημόνων στο πλαίσιο της διαβουλευτικής δημοκρατίας, η οποία μπορεί να βοηθήσει στην εδραίωση της εμπιστοσύνης μεταξύ του απλού κόσμου, των ειδημόνων και των υπευθύνων για τη λήψη αποφάσεων, επειδή η θεμελίωση του διαλόγου επιτρέπει στα εμπλεκόμενα μέρη να κατανοήσουν τις γνωστικές βάσεις, τις προοπτικές και τις ανησυχίες ο ένας του άλλου. Στο τέταρτο κεφάλαιο αναλύεται το φαινόμενο της αλγοριθμικής διακυβέρνησης, στο πλαίσιο της εκτεταμένης χρήσης των αλγοριθμικών συστημάτων από τις εταιρείες μεγάλης κλίμακας και τις κυβερνήσεις, οι οποίες τα αξιοποιούν για τη βελτιστοποίηση των διαδικασιών της δημόσιας διοίκησης. Επίσης εξετάζεται το προστατευτικό πλαίσιο που καθιερώνει ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων (ΕΕ) 679/2016 αναφορικά με την αυτοματοποιημένη λήψη αποφάσεων από αλγοριθμικά συστήματα. Τέλος, εξετάζεται το μακροπρόθεσμο όραμα μιας πιθανής αρχιτεκτονικής για την πραγμάτωση της αποτελεσματικής ψηφιακής δημοκρατίας, που δομείται κατά το πρότυπο της αρχιτεκτονικής του μοντέλου αναφοράς ανοικτής διασύνδεσης συστημάτων (OSI-Open Systems Interconnection reference model).","abstract_has_math":false,"creators":["Καζαντζίδης Πολυχρόνης","Kazantzidis Polychronis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:03Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2973656"],"render_values":[{"text":"uoadl:2973656","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2973656","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2973656","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2973656","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καζαντζίδης Πολυχρόνης","Kazantzidis Polychronis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2973656","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2973656"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Για να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις μιας συνεχώς αναπτυσσόμενης και μετασχηματιστικής τεχνολογικής κοινωνίας και κουλτούρας, θα πρέπει να αναπτύξουμε μια κριτική θεωρία της τεχνολογίας η οποία θα ασκεί κριτική στις χρήσεις και στους τύπους της τεχνολογίας ως εργαλεία κυριαρχίας, θα απορρίπτει την προώθηση και την επιδεικτικότητα των ψηφιακών μέσων και τεχνολογιών και θα καλεί τους ανθρώπους να αναδιαμορφώσουν με κατάλληλο τρόπο την τεχνολογία, ώστε να συμβάλλει στον εκδημοκρατισμό της πολιτικής, της κοινωνίας και της καθημερινής ζωής. Μια κριτική θεωρία των μέσων και της τεχνολογίας εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι ψηφιακές τεχνολογίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν, να ανασχεδιαστούν και να αναδομηθούν, για να επιτευχθούν θετικοί στόχοι, όπως η ενίσχυση της εκπαίδευσης και της δημοκρατίας αλλά και για να υπερκεραστούν οι διαχωρισμοί ανάμεσα σε έχοντες και μη έχοντες, ενώ οι πολίτες θα μπορούν να συμμετέχουν δημοκρατικά και δημιουργικά σε μια νέα οικονομία, κοινωνία και κουλτούρα. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα μελέτη, επιχειρεί να παρουσιάσει τους βασικούς άξονες της θεωρίας του Andrew Feenberg που αφορά τον εκδημοκρατισμό της τεχνολογίας και την σχετική με αυτόν μικροπολιτική της τεχνικής. Στο πρώτο κεφάλαιο, εξετάζονται επομένως οι θεωρητικές προσεγγίσεις της τεχνολογίας με αφετηρία τις κλασσικές θεωρίες της τεχνολογίας. Στο σημείο αυτό, αναγνωρίζεται ένα θεωρητικό φάσμα, στη ένα άκρο του οποίου βρίσκονται οι ουσιοκρατικές προσεγγίσεις της τεχνολογίας, ενώ στο άλλο άκρο οι κονστρουκτιβιστικές προσεγγίσεις της. Στο δεύτερο μέρος, θίγονται ειδικότερα ζητήματα που αφορούν τη δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών κατά τη λήψη των σημαντικών αποφάσεων που τους επηρεάζουν. Συγκεκριμένα, στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζονται οι νέες μορφές πολιτικής συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων που αφορούν την τεχνολογία και την επιστήμη. Επιπροσθέτως, γίνεται εκτενής αναφορά στη σχέση μεταξύ των μη ειδημόνων και των ειδημόνων στο πλαίσιο της διαβουλευτικής δημοκρατίας, η οποία μπορεί να βοηθήσει στην εδραίωση της εμπιστοσύνης μεταξύ του απλού κόσμου, των ειδημόνων και των υπευθύνων για τη λήψη αποφάσεων, επειδή η θεμελίωση του διαλόγου επιτρέπει στα εμπλεκόμενα μέρη να κατανοήσουν τις γνωστικές βάσεις, τις προοπτικές και τις ανησυχίες ο ένας του άλλου. Στο τέταρτο κεφάλαιο αναλύεται το φαινόμενο της αλγοριθμικής διακυβέρνησης, στο πλαίσιο της εκτεταμένης χρήσης των αλγοριθμικών συστημάτων από τις εταιρείες μεγάλης κλίμακας και τις κυβερνήσεις, οι οποίες τα αξιοποιούν για τη βελτιστοποίηση των διαδικασιών της δημόσιας διοίκησης. Επίσης εξετάζεται το προστατευτικό πλαίσιο που καθιερώνει ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων (ΕΕ) 679/2016 αναφορικά με την αυτοματοποιημένη λήψη αποφάσεων από αλγοριθμικά συστήματα. Τέλος, εξετάζεται το μακροπρόθεσμο όραμα μιας πιθανής αρχιτεκτονικής για την πραγμάτωση της αποτελεσματικής ψηφιακής δημοκρατίας, που δομείται κατά το πρότυπο της αρχιτεκτονικής του μοντέλου αναφοράς ανοικτής διασύνδεσης συστημάτων (OSI-Open Systems Interconnection reference model).","To meet the challenges of a new technological society and culture, we must develop a critical theory of technology which criticizes uses or types of technology as tools of domination, rejects the hype and pretensions of new media and technologies, and that calls for appropriate restructuring of technology to democratize politics, society, and everyday life. A critical theory of media and technology sees how new technologies can be used, and perhaps redesigned and restructured, for positive purposes such as enhancing education, democracy, and overcoming the divide between haves and have nots, while enabling individuals to democratically and creatively participate in a new economy, society, and culture. In this context, the present thesis, attempts to present the basic tenets of the critical theory of Andrew Feenberg which mainly concerns the democratisation of technology as well as the formulation of micropolitics in the domain of technical activity. Therefore, in the first chapter, the theoretical approaches of technology are examined, starting with the classic theories of technology. At this point, a theoretical spectrum is recognised, which at one end contains the essentialist approaches of technology, while at the other end contains the constructivist approaches of technology. Ιn the second part of the thesis, more intricate matters are touched upon, concerning the democratic participation of citizens during the process of deciding upon critical matters that concern them. Specifically, in the third chapter, new types of political participation are examined in the context of technology and science. Additionally, an extended reference concerning the relationship between experts and non-experts is made, in the context of deliberative democracy, which has the potential to strengthen the trust between citizens, experts and parties responsible for decision making. In the fourth chapter of this thesis, the phenomenon of algorithmic governance is analysed, in the context of the extended usage of algorithmic systems by large corporations and governments, which use said systems to optimize the procedures of public administration. Moreover, the protective status which is established by the General Data Protection Regulation is analysed, regarding the automated processes of decision making by algorithmic systems. Ultimately, the long term vision of a possible architecture is examined. This vision concerns the realisation of an effective digital democracy, which is formed according to the architecture of the Open Systems Interconnection reference model."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κριτική θεωρία για την δημοκρατία και την τεχνολογία : ενεργή πολιτειότητα ή δημοκρατία των ειδικών;"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καζαντζίδης Πολυχρόνης","Kazantzidis Polychronis"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Για να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις μιας συνεχώς αναπτυσσόμενης και μετασχηματιστικής τεχνολογικής κοινωνίας και κουλτούρας, θα πρέπει να αναπτύξουμε μια κριτική θεωρία της τεχνολογίας η οποία θα ασκεί κριτική στις χρήσεις και στους τύπους της τεχνολογίας ως εργαλεία κυριαρχίας, θα απορρίπτει την προώθηση και την επιδεικτικότητα των ψηφιακών μέσων και τεχνολογιών και θα καλεί τους ανθρώπους να αναδιαμορφώσουν με κατάλληλο τρόπο την τεχνολογία, ώστε να συμβάλλει στον εκδημοκρατισμό της πολιτικής, της κοινωνίας και της καθημερινής ζωής. Μια κριτική θεωρία των μέσων και της τεχνολογίας εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι ψηφιακές τεχνολογίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν, να ανασχεδιαστούν και να αναδομηθούν, για να επιτευχθούν θετικοί στόχοι, όπως η ενίσχυση της εκπαίδευσης και της δημοκρατίας αλλά και για να υπερκεραστούν οι διαχωρισμοί ανάμεσα σε έχοντες και μη έχοντες, ενώ οι πολίτες θα μπορούν να συμμετέχουν δημοκρατικά και δημιουργικά σε μια νέα οικονομία, κοινωνία και κουλτούρα. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα μελέτη, επιχειρεί να παρουσιάσει τους βασικούς άξονες της θεωρίας του Andrew Feenberg που αφορά τον εκδημοκρατισμό της τεχνολογίας και την σχετική με αυτόν μικροπολιτική της τεχνικής. Στο πρώτο κεφάλαιο, εξετάζονται επομένως οι θεωρητικές προσεγγίσεις της τεχνολογίας με αφετηρία τις κλασσικές θεωρίες της τεχνολογίας. Στο σημείο αυτό, αναγνωρίζεται ένα θεωρητικό φάσμα, στη ένα άκρο του οποίου βρίσκονται οι ουσιοκρατικές προσεγγίσεις της τεχνολογίας, ενώ στο άλλο άκρο οι κονστρουκτιβιστικές προσεγγίσεις της. Στο δεύτερο μέρος, θίγονται ειδικότερα ζητήματα που αφορούν τη δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών κατά τη λήψη των σημαντικών αποφάσεων που τους επηρεάζουν. Συγκεκριμένα, στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζονται οι νέες μορφές πολιτικής συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων που αφορούν την τεχνολογία και την επιστήμη. Επιπροσθέτως, γίνεται εκτενής αναφορά στη σχέση μεταξύ των μη ειδημόνων και των ειδημόνων στο πλαίσιο της διαβουλευτικής δημοκρατίας, η οποία μπορεί να βοηθήσει στην εδραίωση της εμπιστοσύνης μεταξύ του απλού κόσμου, των ειδημόνων και των υπευθύνων για τη λήψη αποφάσεων, επειδή η θεμελίωση του διαλόγου επιτρέπει στα εμπλεκόμενα μέρη να κατανοήσουν τις γνωστικές βάσεις, τις προοπτικές και τις ανησυχίες ο ένας του άλλου. Στο τέταρτο κεφάλαιο αναλύεται το φαινόμενο της αλγοριθμικής διακυβέρνησης, στο πλαίσιο της εκτεταμένης χρήσης των αλγοριθμικών συστημάτων από τις εταιρείες μεγάλης κλίμακας και τις κυβερνήσεις, οι οποίες τα αξιοποιούν για τη βελτιστοποίηση των διαδικασιών της δημόσιας διοίκησης. Επίσης εξετάζεται το προστατευτικό πλαίσιο που καθιερώνει ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων (ΕΕ) 679/2016 αναφορικά με την αυτοματοποιημένη λήψη αποφάσεων από αλγοριθμικά συστήματα. Τέλος, εξετάζεται το μακροπρόθεσμο όραμα μιας πιθανής αρχιτεκτονικής για την πραγμάτωση της αποτελεσματικής ψηφιακής δημοκρατίας, που δομείται κατά το πρότυπο της αρχιτεκτονικής του μοντέλου αναφοράς ανοικτής διασύνδεσης συστημάτων (OSI-Open Systems Interconnection reference model).","To meet the challenges of a new technological society and culture, we must develop a critical theory of technology which criticizes uses or types of technology as tools of domination, rejects the hype and pretensions of new media and technologies, and that calls for appropriate restructuring of technology to democratize politics, society, and everyday life. A critical theory of media and technology sees how new technologies can be used, and perhaps redesigned and restructured, for positive purposes such as enhancing education, democracy, and overcoming the divide between haves and have nots, while enabling individuals to democratically and creatively participate in a new economy, society, and culture. In this context, the present thesis, attempts to present the basic tenets of the critical theory of Andrew Feenberg which mainly concerns the democratisation of technology as well as the formulation of micropolitics in the domain of technical activity. Therefore, in the first chapter, the theoretical approaches of technology are examined, starting with the classic theories of technology. At this point, a theoretical spectrum is recognised, which at one end contains the essentialist approaches of technology, while at the other end contains the constructivist approaches of technology. Ιn the second part of the thesis, more intricate matters are touched upon, concerning the democratic participation of citizens during the process of deciding upon critical matters that concern them. Specifically, in the third chapter, new types of political participation are examined in the context of technology and science. Additionally, an extended reference concerning the relationship between experts and non-experts is made, in the context of deliberative democracy, which has the potential to strengthen the trust between citizens, experts and parties responsible for decision making. In the fourth chapter of this thesis, the phenomenon of algorithmic governance is analysed, in the context of the extended usage of algorithmic systems by large corporations and governments, which use said systems to optimize the procedures of public administration. Moreover, the protective status which is established by the General Data Protection Regulation is analysed, regarding the automated processes of decision making by algorithmic systems. Ultimately, the long term vision of a possible architecture is examined. This vision concerns the realisation of an effective digital democracy, which is formed according to the architecture of the Open Systems Interconnection reference model."],"dc:identifier":["uoadl:2973656","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2973656"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Κριτική θεωρία για την δημοκρατία και την τεχνολογία : ενεργή πολιτειότητα ή δημοκρατία των ειδικών;"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:03Z"}