{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2973728"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2973728","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Prevalence and risk factors of traumatic dental injuries in Greek children and adolescents. A national cross-sectional study.","abstract":"Οι οδοντικοί τραυματισμοί αποτελούν ένα πρόβλημα δημόσιας υγείας και έναν από τους κύριους λόγους επείγουσας οδοντιατρικής επίσκεψης. Οι μελέτες που αφορούν το τραύμα σε διαφορετικές γεωγραφικά περιοχές είναι χρήσιμες για την αναγνώριση ομάδας ασθενών και ατόμων που είναι σε κίνδυνο και μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη στρατηγικών υγείας. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι επεξεργασία δεδομένων από πανελλήνια επιδημιολογική μελέτη που αφορά στον επιπολασμό των οδοντικών τραυματισμών στην Ελλάδα σε αντιπροσωπευτικό δείγμα παιδιών και εφήβων 5, 12 και 15 ετών και η διερεύνηση κοινωνικών/δημογραφικών καθώς και ατομικών/συμπεριφορικών παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με τους τραυματισμούς αυτούς. Υλικά και μέθοδος Στην μελέτη πήρε μέρος αντιπροσωπευτικό δείγμα από τον ελληνικό πληθυσμό σύμφωνα με τις οδηγίες δειγματοληψίας που προτείνονται από τις μελέτες αυτού του τύπου από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO: Oral Health Surveys. Basic Methods. Fourth Edition. Geneva: World Health Organization 1997) Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε η στρωματοποιημένη δειγματοληψία κατά ομάδες η οποία έγινε αποκλειστικά σε παιδιά και εφήβους 5, 12 και 15 ετών. Τα κριτήρια με τα οποία έγινε η επιλογή των παιδιών για συμμετοχή στην επιδημιολογική μελέτη ήταν: 1) έγγραφη συγκατάθεση γονέων, 2) να είναι το παιδί μόνιμος κάτοικος της Ελλάδας, 3) να μην έχει γνωστό ιατρικό πρόβλημα. Ο πληθυσμός μελέτης επιλέχθηκε κατά ομάδες από 15 αστικές και 9 αγροτικές περιοχές ως θέσεις δειγματοληψίας. Η συλλογή του δείγματος πραγματοποιήθηκε με τυχαία επιλογή σχολείων και σχολικών τμημάτων στις προτεινόμενες θέσεις δειγματοληψίας για τις μελετώμενες ηλικίες των 5, 12 και 15 ετών. Αρχικά, πριν την επίσκεψη της οδοντιατρικής ομάδας, έγινε αποστολή του εντύπου ενημέρωσης και αποδοχής συμμετοχής καθώς και έντυπου ερωτηματολογίου στους γονείς. Οι γονείς που επιθυμούσαν την συμμετοχή του παιδιού στην έρευνα απάντησαν το ερωτηματολόγιο σχετικά με τις ακόλουθες παραμέτρους: δημογραφικά στοιχεία, οικογενειακή κατάσταση, μορφωτικό επίπεδο γονέων, ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό. Τα δημογραφικά στοιχεία συλλέχτηκαν από ερωτηματολόγια τα οποία συμπληρώθηκαν από τους γονείς/κηδεμόνες, ενώ τα παιδιά της ηλικιακής ομάδας των 12 και 15 ετών απάντησαν σε ένα ξεχωριστό ερωτηματολόγιο σχετικά με το οδοντιατρικό τους ιστορικό καθώς και προσωπικές συνήθειες όπως κατανάλωση αλκοόλ, κάπνισμα, piercing στη στοματική περιοχή και αντίληψη της στοματικής υγείας. Στα παιδιά που είχαν συμπληρωμένα ερωτηματολόγια έγινε κλινική εξέταση και καταγραφή των ευρημάτων στις σχολικές τάξεις με τεχνητό φως, χρήση κατόπτρου και περιοδοντικής μύλης WΗΟ. Όλοι οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν από 10 εκπαιδευμένους, ομογενοποιημένους οδοντιάτρους και έγινε καταγραφή του οδοντικού τραύματος ως: α) κάταγμα αδαμαντίνης, β) κάταγμα αδαμαντίνης-οδοντίνης, γ) κάταγμα μύλης με εμπλοκή του πολφού, δ) αποχρωματισμός μύλης, ε) συρίγγιο και στ) ανασύσταση με σύνθετη ρητίνη. Εξετάστηκαν όλα τα δόντια του φραγμού. Η οριζόντια πρόταξη καταγράφηκε κατά την μέγιστη συγγόμφωση με περιοδοντική μύλη σε όλα τα παιδιά και επιπλέον στις ομάδες των 12 και 15 ετών καταγράφηκε η σχέση των μόνιμων γομφίων σύμφωνα με την κατάταξη του Angle. Καταγράφηκε επίσης η παρουσία piercing ενδοστοματικά ή στα χείλη. Επιπλέον, καταγράφηκε το βάρος και το ύψος για τους συμμετέχοντες που διέμεναν στην Αττική και μετρήθηκε ο ΔΜΣ για κάθε συμμετέχοντα. Τα παιδιά κατηγοριοποιήθηκαν σαν ελλιποβαρή, φυσιολογικά, υπέρβαρα και παχύσαρκα, χρησιμοποιώντας σαν αναφορά τις εθνικές καμπύλες ανάπτυξης. Για την ανάλυση των επιδημιολογικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε περιγραφική στατιστική (συχνότητα, μέση τιμή, σταθερή απόκλιση, ποσοστό επί τοις εκατό) ενώ πραγματοποιήθηκαν επιπλέον πολυπαραγοντικές αναλύσεις για τη μελέτη της ταυτόχρονης συσχέτισης αριθμού μεταβλητών με παραμέτρους της στοματικής υγείας με τη χρήση συγκεκριμένων στατιστικών μοντέλων (negative binomial regression models, fractional logit regression models, ordinal logistic regression models). Αποτελέσματα Το δείγμα αποτελούσαν συνολικά 3455 παιδιά κατανεμημένα στις 3 ηλικιακές ομάδες ως εξής: 1222 παιδιά ηλικίας 5 ετών, 1102 παιδιά ηλικίας 12 ετών και 1131 παιδιά ηλικίας 15 ετών. Στο γκρουπ των 5 χρονων ο επιπολασμός του οδοντικού τραύματος ήταν 12,5%. Ο πιο συχνός τραυματισμός ήταν το κάταγμα αδαμαντίνης και τα δόντια που τραυματίζονταν συχνότερα ήταν οι κεντρικοί τομείς της άνω γνάθου. Τα δόντια της άνω γνάθου τραυματίζονταν περισσότερο- σε στατιστικά σημαντικό βαθμό -σε σχέση με αυτά της κάτω (p<0.001).Τα παιδιά με αυξημένη οριζόντια πρόταξη ήταν 2.08 πιο πιθανό να υποστούν οδοντικό τραυματισμό σε σύγκριση με τα αντίστοιχα με φυσιολογική πρόταξη. Επιπλέον, το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης της μητέρας συσχετίστηκε με αυξημένο επιπολασμό τραύματος στα μικρά παιδιά. Για τις ομάδες των παιδιών ηλικίας 12 και 15 ετών ο επιπολασμός ήταν 13% και 11.5% αντίστοιχα. Ο συχνότερος τραυματισμός που καταγράφηκε ήταν ομοίως το κάταγμα αδαμαντίνης και δόντια που εμφάνισαν συχνότερα τραύμα ήταν οι κεντρικοί τομείς της άνω (p≤ 0,001) και στις δύο ηλικιακές ομάδες. Επιπρόσθετα, η παρουσία οδοντικού τραύματος στα αγόρια ήταν στατιστικά σημαντικά συχνότερη απ τα κορίτσια (12yo: p=0,025, 15yo:p=0,003). Στους εφήβους 15 ετών, οι καπνιστές είχαν 1.85 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν υποστεί τραύμα από τους συνομίληκούς τους που δεν κάπνιζαν, ενώ παράλληλα όσοι είχαν κάποιου είδους οδοντικό τραύμα αξιολογούσαν τη στοματική τους υγεία ως χειρότερη, σε σύγκριση με αυτούς που δεν είχαν υποστεί τραύμα (p=0,008). Τα υπόλοιπα δημογραφικά και προσωπικά στοιχεία που συλλέχτηκαν, συμπεριλαμβανομένου και του ΔΜΣ, δεν βρήκαν κάποια συσχέτιση σε σημαντικό βαθμό με την παρουσία οδοντικού τραύματος. Συμπεράσματα Συνολικά, περίπου 1 στα 10 παιδιά σε κάθε ηλικιακή ομάδα είχε υποστεί οδοντικό τραύμα, με τους κεντρικούς της άνω να τραυματίζονται συχνότερα και το κάταγμα αδαμαντίνης να είναι το πιο συχνό είδος τραυματισμού. Παράγοντες κινδύνου που αναγνωρίστηκαν ήταν το ανδρικό φύλο, η αυξημένη οριζόντια πρόταξη, η εκπαίδευση της μητέρας και το κάπνισμα στους εφήβους, αλλά χωρίς να εμφανίζονται όλοι στις διαφορετικές ηλικίες που εξετάστηκαν. Ενδιαφέρον εύρημα αποτέλεσε η αυτογνωσία των 15 χρονων εφήβων που αναγνώρισαν το οδοντικό τραύμα σαν ένα πρόβλημα στοματικής υγείας. Το μεγάλο, αντιπροσωπευτικό δείγμα που χρησιμοποιήθηκε απ όλη την Ελλάδα αποτελεί το ισχυρό πλεονέκτημα της έρευνας αυτής, ενώ αξιοσημείωτη αδυναμία της είναι το γεγονός πως ο σχεδιασμός της δεν έδινε την δυνατότητα να καταγραφούν οι περιοδοντικοί τραυματισμοί.","abstract_html":"Οι οδοντικοί τραυματισμοί αποτελούν ένα πρόβλημα δημόσιας υγείας και έναν από τους κύριους λόγους επείγουσας οδοντιατρικής επίσκεψης. Οι μελέτες που αφορούν το τραύμα σε διαφορετικές γεωγραφικά περιοχές είναι χρήσιμες για την αναγνώριση ομάδας ασθενών και ατόμων που είναι σε κίνδυνο και μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη στρατηγικών υγείας. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι επεξεργασία δεδομένων από πανελλήνια επιδημιολογική μελέτη που αφορά στον επιπολασμό των οδοντικών τραυματισμών στην Ελλάδα σε αντιπροσωπευτικό δείγμα παιδιών και εφήβων 5, 12 και 15 ετών και η διερεύνηση κοινωνικών/δημογραφικών καθώς και ατομικών/συμπεριφορικών παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με τους τραυματισμούς αυτούς. Υλικά και μέθοδος Στην μελέτη πήρε μέρος αντιπροσωπευτικό δείγμα από τον ελληνικό πληθυσμό σύμφωνα με τις οδηγίες δειγματοληψίας που προτείνονται από τις μελέτες αυτού του τύπου από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO: Oral Health Surveys. Basic Methods. Fourth Edition. Geneva: World Health Organization 1997) Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε η στρωματοποιημένη δειγματοληψία κατά ομάδες η οποία έγινε αποκλειστικά σε παιδιά και εφήβους 5, 12 και 15 ετών. Τα κριτήρια με τα οποία έγινε η επιλογή των παιδιών για συμμετοχή στην επιδημιολογική μελέτη ήταν: 1) έγγραφη συγκατάθεση γονέων, 2) να είναι το παιδί μόνιμος κάτοικος της Ελλάδας, 3) να μην έχει γνωστό ιατρικό πρόβλημα. Ο πληθυσμός μελέτης επιλέχθηκε κατά ομάδες από 15 αστικές και 9 αγροτικές περιοχές ως θέσεις δειγματοληψίας. Η συλλογή του δείγματος πραγματοποιήθηκε με τυχαία επιλογή σχολείων και σχολικών τμημάτων στις προτεινόμενες θέσεις δειγματοληψίας για τις μελετώμενες ηλικίες των 5, 12 και 15 ετών. Αρχικά, πριν την επίσκεψη της οδοντιατρικής ομάδας, έγινε αποστολή του εντύπου ενημέρωσης και αποδοχής συμμετοχής καθώς και έντυπου ερωτηματολογίου στους γονείς. Οι γονείς που επιθυμούσαν την συμμετοχή του παιδιού στην έρευνα απάντησαν το ερωτηματολόγιο σχετικά με τις ακόλουθες παραμέτρους: δημογραφικά στοιχεία, οικογενειακή κατάσταση, μορφωτικό επίπεδο γονέων, ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό. Τα δημογραφικά στοιχεία συλλέχτηκαν από ερωτηματολόγια τα οποία συμπληρώθηκαν από τους γονείς/κηδεμόνες, ενώ τα παιδιά της ηλικιακής ομάδας των 12 και 15 ετών απάντησαν σε ένα ξεχωριστό ερωτηματολόγιο σχετικά με το οδοντιατρικό τους ιστορικό καθώς και προσωπικές συνήθειες όπως κατανάλωση αλκοόλ, κάπνισμα, piercing στη στοματική περιοχή και αντίληψη της στοματικής υγείας. Στα παιδιά που είχαν συμπληρωμένα ερωτηματολόγια έγινε κλινική εξέταση και καταγραφή των ευρημάτων στις σχολικές τάξεις με τεχνητό φως, χρήση κατόπτρου και περιοδοντικής μύλης WΗΟ. Όλοι οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν από 10 εκπαιδευμένους, ομογενοποιημένους οδοντιάτρους και έγινε καταγραφή του οδοντικού τραύματος ως: α) κάταγμα αδαμαντίνης, β) κάταγμα αδαμαντίνης-οδοντίνης, γ) κάταγμα μύλης με εμπλοκή του πολφού, δ) αποχρωματισμός μύλης, ε) συρίγγιο και στ) ανασύσταση με σύνθετη ρητίνη. Εξετάστηκαν όλα τα δόντια του φραγμού. Η οριζόντια πρόταξη καταγράφηκε κατά την μέγιστη συγγόμφωση με περιοδοντική μύλη σε όλα τα παιδιά και επιπλέον στις ομάδες των 12 και 15 ετών καταγράφηκε η σχέση των μόνιμων γομφίων σύμφωνα με την κατάταξη του Angle. Καταγράφηκε επίσης η παρουσία piercing ενδοστοματικά ή στα χείλη. Επιπλέον, καταγράφηκε το βάρος και το ύψος για τους συμμετέχοντες που διέμεναν στην Αττική και μετρήθηκε ο ΔΜΣ για κάθε συμμετέχοντα. Τα παιδιά κατηγοριοποιήθηκαν σαν ελλιποβαρή, φυσιολογικά, υπέρβαρα και παχύσαρκα, χρησιμοποιώντας σαν αναφορά τις εθνικές καμπύλες ανάπτυξης. Για την ανάλυση των επιδημιολογικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε περιγραφική στατιστική (συχνότητα, μέση τιμή, σταθερή απόκλιση, ποσοστό επί τοις εκατό) ενώ πραγματοποιήθηκαν επιπλέον πολυπαραγοντικές αναλύσεις για τη μελέτη της ταυτόχρονης συσχέτισης αριθμού μεταβλητών με παραμέτρους της στοματικής υγείας με τη χρήση συγκεκριμένων στατιστικών μοντέλων (negative binomial regression models, fractional logit regression models, ordinal logistic regression models). Αποτελέσματα Το δείγμα αποτελούσαν συνολικά 3455 παιδιά κατανεμημένα στις 3 ηλικιακές ομάδες ως εξής: 1222 παιδιά ηλικίας 5 ετών, 1102 παιδιά ηλικίας 12 ετών και 1131 παιδιά ηλικίας 15 ετών. Στο γκρουπ των 5 χρονων ο επιπολασμός του οδοντικού τραύματος ήταν 12,5%. Ο πιο συχνός τραυματισμός ήταν το κάταγμα αδαμαντίνης και τα δόντια που τραυματίζονταν συχνότερα ήταν οι κεντρικοί τομείς της άνω γνάθου. Τα δόντια της άνω γνάθου τραυματίζονταν περισσότερο- σε στατιστικά σημαντικό βαθμό -σε σχέση με αυτά της κάτω (p&lt;0.001).Τα παιδιά με αυξημένη οριζόντια πρόταξη ήταν 2.08 πιο πιθανό να υποστούν οδοντικό τραυματισμό σε σύγκριση με τα αντίστοιχα με φυσιολογική πρόταξη. Επιπλέον, το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης της μητέρας συσχετίστηκε με αυξημένο επιπολασμό τραύματος στα μικρά παιδιά. Για τις ομάδες των παιδιών ηλικίας 12 και 15 ετών ο επιπολασμός ήταν 13% και 11.5% αντίστοιχα. Ο συχνότερος τραυματισμός που καταγράφηκε ήταν ομοίως το κάταγμα αδαμαντίνης και δόντια που εμφάνισαν συχνότερα τραύμα ήταν οι κεντρικοί τομείς της άνω (p≤ 0,001) και στις δύο ηλικιακές ομάδες. Επιπρόσθετα, η παρουσία οδοντικού τραύματος στα αγόρια ήταν στατιστικά σημαντικά συχνότερη απ τα κορίτσια (12yo: p=0,025, 15yo:p=0,003). Στους εφήβους 15 ετών, οι καπνιστές είχαν 1.85 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν υποστεί τραύμα από τους συνομίληκούς τους που δεν κάπνιζαν, ενώ παράλληλα όσοι είχαν κάποιου είδους οδοντικό τραύμα αξιολογούσαν τη στοματική τους υγεία ως χειρότερη, σε σύγκριση με αυτούς που δεν είχαν υποστεί τραύμα (p=0,008). Τα υπόλοιπα δημογραφικά και προσωπικά στοιχεία που συλλέχτηκαν, συμπεριλαμβανομένου και του ΔΜΣ, δεν βρήκαν κάποια συσχέτιση σε σημαντικό βαθμό με την παρουσία οδοντικού τραύματος. Συμπεράσματα Συνολικά, περίπου 1 στα 10 παιδιά σε κάθε ηλικιακή ομάδα είχε υποστεί οδοντικό τραύμα, με τους κεντρικούς της άνω να τραυματίζονται συχνότερα και το κάταγμα αδαμαντίνης να είναι το πιο συχνό είδος τραυματισμού. Παράγοντες κινδύνου που αναγνωρίστηκαν ήταν το ανδρικό φύλο, η αυξημένη οριζόντια πρόταξη, η εκπαίδευση της μητέρας και το κάπνισμα στους εφήβους, αλλά χωρίς να εμφανίζονται όλοι στις διαφορετικές ηλικίες που εξετάστηκαν. Ενδιαφέρον εύρημα αποτέλεσε η αυτογνωσία των 15 χρονων εφήβων που αναγνώρισαν το οδοντικό τραύμα σαν ένα πρόβλημα στοματικής υγείας. Το μεγάλο, αντιπροσωπευτικό δείγμα που χρησιμοποιήθηκε απ όλη την Ελλάδα αποτελεί το ισχυρό πλεονέκτημα της έρευνας αυτής, ενώ αξιοσημείωτη αδυναμία της είναι το γεγονός πως ο σχεδιασμός της δεν έδινε την δυνατότητα να καταγραφούν οι περιοδοντικοί τραυματισμοί.","abstract_has_math":false,"creators":["Ταγκαλάκη Αικατερίνη","Tagkalaki Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2973728"],"render_values":[{"text":"uoadl:2973728","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2973728","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2973728","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2973728","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ταγκαλάκη Αικατερίνη","Tagkalaki Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2973728","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2973728"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι οδοντικοί τραυματισμοί αποτελούν ένα πρόβλημα δημόσιας υγείας και έναν από τους κύριους λόγους επείγουσας οδοντιατρικής επίσκεψης. Οι μελέτες που αφορούν το τραύμα σε διαφορετικές γεωγραφικά περιοχές είναι χρήσιμες για την αναγνώριση ομάδας ασθενών και ατόμων που είναι σε κίνδυνο και μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη στρατηγικών υγείας. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι επεξεργασία δεδομένων από πανελλήνια επιδημιολογική μελέτη που αφορά στον επιπολασμό των οδοντικών τραυματισμών στην Ελλάδα σε αντιπροσωπευτικό δείγμα παιδιών και εφήβων 5, 12 και 15 ετών και η διερεύνηση κοινωνικών/δημογραφικών καθώς και ατομικών/συμπεριφορικών παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με τους τραυματισμούς αυτούς. Υλικά και μέθοδος Στην μελέτη πήρε μέρος αντιπροσωπευτικό δείγμα από τον ελληνικό πληθυσμό σύμφωνα με τις οδηγίες δειγματοληψίας που προτείνονται από τις μελέτες αυτού του τύπου από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO: Oral Health Surveys. Basic Methods. Fourth Edition. Geneva: World Health Organization 1997) Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε η στρωματοποιημένη δειγματοληψία κατά ομάδες η οποία έγινε αποκλειστικά σε παιδιά και εφήβους 5, 12 και 15 ετών. Τα κριτήρια με τα οποία έγινε η επιλογή των παιδιών για συμμετοχή στην επιδημιολογική μελέτη ήταν: 1) έγγραφη συγκατάθεση γονέων, 2) να είναι το παιδί μόνιμος κάτοικος της Ελλάδας, 3) να μην έχει γνωστό ιατρικό πρόβλημα. Ο πληθυσμός μελέτης επιλέχθηκε κατά ομάδες από 15 αστικές και 9 αγροτικές περιοχές ως θέσεις δειγματοληψίας. Η συλλογή του δείγματος πραγματοποιήθηκε με τυχαία επιλογή σχολείων και σχολικών τμημάτων στις προτεινόμενες θέσεις δειγματοληψίας για τις μελετώμενες ηλικίες των 5, 12 και 15 ετών. Αρχικά, πριν την επίσκεψη της οδοντιατρικής ομάδας, έγινε αποστολή του εντύπου ενημέρωσης και αποδοχής συμμετοχής καθώς και έντυπου ερωτηματολογίου στους γονείς. Οι γονείς που επιθυμούσαν την συμμετοχή του παιδιού στην έρευνα απάντησαν το ερωτηματολόγιο σχετικά με τις ακόλουθες παραμέτρους: δημογραφικά στοιχεία, οικογενειακή κατάσταση, μορφωτικό επίπεδο γονέων, ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό. Τα δημογραφικά στοιχεία συλλέχτηκαν από ερωτηματολόγια τα οποία συμπληρώθηκαν από τους γονείς/κηδεμόνες, ενώ τα παιδιά της ηλικιακής ομάδας των 12 και 15 ετών απάντησαν σε ένα ξεχωριστό ερωτηματολόγιο σχετικά με το οδοντιατρικό τους ιστορικό καθώς και προσωπικές συνήθειες όπως κατανάλωση αλκοόλ, κάπνισμα, piercing στη στοματική περιοχή και αντίληψη της στοματικής υγείας. Στα παιδιά που είχαν συμπληρωμένα ερωτηματολόγια έγινε κλινική εξέταση και καταγραφή των ευρημάτων στις σχολικές τάξεις με τεχνητό φως, χρήση κατόπτρου και περιοδοντικής μύλης WΗΟ. Όλοι οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν από 10 εκπαιδευμένους, ομογενοποιημένους οδοντιάτρους και έγινε καταγραφή του οδοντικού τραύματος ως: α) κάταγμα αδαμαντίνης, β) κάταγμα αδαμαντίνης-οδοντίνης, γ) κάταγμα μύλης με εμπλοκή του πολφού, δ) αποχρωματισμός μύλης, ε) συρίγγιο και στ) ανασύσταση με σύνθετη ρητίνη. Εξετάστηκαν όλα τα δόντια του φραγμού. Η οριζόντια πρόταξη καταγράφηκε κατά την μέγιστη συγγόμφωση με περιοδοντική μύλη σε όλα τα παιδιά και επιπλέον στις ομάδες των 12 και 15 ετών καταγράφηκε η σχέση των μόνιμων γομφίων σύμφωνα με την κατάταξη του Angle. Καταγράφηκε επίσης η παρουσία piercing ενδοστοματικά ή στα χείλη. Επιπλέον, καταγράφηκε το βάρος και το ύψος για τους συμμετέχοντες που διέμεναν στην Αττική και μετρήθηκε ο ΔΜΣ για κάθε συμμετέχοντα. Τα παιδιά κατηγοριοποιήθηκαν σαν ελλιποβαρή, φυσιολογικά, υπέρβαρα και παχύσαρκα, χρησιμοποιώντας σαν αναφορά τις εθνικές καμπύλες ανάπτυξης. Για την ανάλυση των επιδημιολογικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε περιγραφική στατιστική (συχνότητα, μέση τιμή, σταθερή απόκλιση, ποσοστό επί τοις εκατό) ενώ πραγματοποιήθηκαν επιπλέον πολυπαραγοντικές αναλύσεις για τη μελέτη της ταυτόχρονης συσχέτισης αριθμού μεταβλητών με παραμέτρους της στοματικής υγείας με τη χρήση συγκεκριμένων στατιστικών μοντέλων (negative binomial regression models, fractional logit regression models, ordinal logistic regression models). Αποτελέσματα Το δείγμα αποτελούσαν συνολικά 3455 παιδιά κατανεμημένα στις 3 ηλικιακές ομάδες ως εξής: 1222 παιδιά ηλικίας 5 ετών, 1102 παιδιά ηλικίας 12 ετών και 1131 παιδιά ηλικίας 15 ετών. Στο γκρουπ των 5 χρονων ο επιπολασμός του οδοντικού τραύματος ήταν 12,5%. Ο πιο συχνός τραυματισμός ήταν το κάταγμα αδαμαντίνης και τα δόντια που τραυματίζονταν συχνότερα ήταν οι κεντρικοί τομείς της άνω γνάθου. Τα δόντια της άνω γνάθου τραυματίζονταν περισσότερο- σε στατιστικά σημαντικό βαθμό -σε σχέση με αυτά της κάτω (p<0.001).Τα παιδιά με αυξημένη οριζόντια πρόταξη ήταν 2.08 πιο πιθανό να υποστούν οδοντικό τραυματισμό σε σύγκριση με τα αντίστοιχα με φυσιολογική πρόταξη. Επιπλέον, το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης της μητέρας συσχετίστηκε με αυξημένο επιπολασμό τραύματος στα μικρά παιδιά. Για τις ομάδες των παιδιών ηλικίας 12 και 15 ετών ο επιπολασμός ήταν 13% και 11.5% αντίστοιχα. Ο συχνότερος τραυματισμός που καταγράφηκε ήταν ομοίως το κάταγμα αδαμαντίνης και δόντια που εμφάνισαν συχνότερα τραύμα ήταν οι κεντρικοί τομείς της άνω (p≤ 0,001) και στις δύο ηλικιακές ομάδες. Επιπρόσθετα, η παρουσία οδοντικού τραύματος στα αγόρια ήταν στατιστικά σημαντικά συχνότερη απ τα κορίτσια (12yo: p=0,025, 15yo:p=0,003). Στους εφήβους 15 ετών, οι καπνιστές είχαν 1.85 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν υποστεί τραύμα από τους συνομίληκούς τους που δεν κάπνιζαν, ενώ παράλληλα όσοι είχαν κάποιου είδους οδοντικό τραύμα αξιολογούσαν τη στοματική τους υγεία ως χειρότερη, σε σύγκριση με αυτούς που δεν είχαν υποστεί τραύμα (p=0,008). Τα υπόλοιπα δημογραφικά και προσωπικά στοιχεία που συλλέχτηκαν, συμπεριλαμβανομένου και του ΔΜΣ, δεν βρήκαν κάποια συσχέτιση σε σημαντικό βαθμό με την παρουσία οδοντικού τραύματος. Συμπεράσματα Συνολικά, περίπου 1 στα 10 παιδιά σε κάθε ηλικιακή ομάδα είχε υποστεί οδοντικό τραύμα, με τους κεντρικούς της άνω να τραυματίζονται συχνότερα και το κάταγμα αδαμαντίνης να είναι το πιο συχνό είδος τραυματισμού. Παράγοντες κινδύνου που αναγνωρίστηκαν ήταν το ανδρικό φύλο, η αυξημένη οριζόντια πρόταξη, η εκπαίδευση της μητέρας και το κάπνισμα στους εφήβους, αλλά χωρίς να εμφανίζονται όλοι στις διαφορετικές ηλικίες που εξετάστηκαν. Ενδιαφέρον εύρημα αποτέλεσε η αυτογνωσία των 15 χρονων εφήβων που αναγνώρισαν το οδοντικό τραύμα σαν ένα πρόβλημα στοματικής υγείας. Το μεγάλο, αντιπροσωπευτικό δείγμα που χρησιμοποιήθηκε απ όλη την Ελλάδα αποτελεί το ισχυρό πλεονέκτημα της έρευνας αυτής, ενώ αξιοσημείωτη αδυναμία της είναι το γεγονός πως ο σχεδιασμός της δεν έδινε την δυνατότητα να καταγραφούν οι περιοδοντικοί τραυματισμοί.","Traumatic dental injuries (TDI) are a public health problem and one of the main reasons for dental emergencies. Trauma studies in different regions are useful to identify groups and individuals at risk and contribute to the development of health strategies. The aim of this study was to assess the prevalence of TDIs and its association with socio-demographic and personal/behavioral risk indicators, in a national representative sample of 5,12- and15-year-old Greek children and adolescents. Materials and methods The sample was selected according to the guidelines proposed for pathfinder surveys by the World Health Organization using stratified cluster sampling. The sampling was performed exclusively on children and adolescents in three age groups 5, 12, 15 years old according to the following inclusion criteria: 1) Written parental consent, 2) Greek citizenship, 3) healthy. The study population included samples from urban and rural areas. Collection of the sample was carried out by random selection of public schools in the proposed sampling locations. Demographic data were collected from questionnaires answered by the parents/ legal guardians, while adolescents in the 12 and 15yo groups, answered a separate questionnaire on their dental history and personal habits like alcohol consumption, smoking and mouth piercing and perception about their oral health. All children with informed consent were examined in classrooms with artificial light, a mirror and a WHO periodontal probe. All participants were examined by 10 calibrated dentists and recorded dental trauma as: a) enamel fracture, b) enamel-dentin fracture c) crown fracture with pulp involvement, d) crown discoloration, e) fistula, f) composite resin build-up. All teeth in the dentition were examined. Overjet was recorded during maximum intercuspation using the periodontal probe in all children and in the 12& 15 yo age groups the permanent molar relationship was recorded according to Angle classification. Presence of piercing intraorally or on the lips was also recorded. Furthermore, weight and height were recorded for the children living in Attica only and the BMI was calculated for each child. Children were classified as underweight, normal, overweight, obese using the nationalreference growth curves. Descriptive statistics (frequency, mean, and standard deviation, valid percents) took place, while multifactorial analysis was performed to study the simultaneous correlation of a number of variables with parameters of oral health using specific statistical models (negative binomial, fraction allogit and ordinal logistic regression models). Statisticalsignificance was set to p<0.05. Results The sample consisted of 3.455 children, 1222 children 5 years old, 1102 children 12 years old and 1131 children 15 years old. For the 5yo group the prevalence of dental trauma was 12,5%. The most prevalent TDI was enamel fracture and the most affected teeth were upper central incisors. Statistically significant more upper teeth were traumatized compared to lower ones (p<0.001). Children with increased overjet were 2.08 times more likely to suffer traumatic dental injury compared to counterparts with normal overjet. Furthermore, mothers’ low educational level was significantly correlated with increased trauma prevalence in young children. For the 12yo and 15 yo groups the prevalence of TDI was 13% and 11,5% respectively, the most prevalent TDI was enamel fractures and upper central incisors were the most affected teeth(p≤ 0,001) in both age groups. Additionally, boys had experienced dental trauma significantly more frequent than girls (12yo: p=0,025, 15yo:p=0,003). In the 15yo teenage group, smokers were 1.85 times more likely to have suffered TDI than non-smoking peers while those with dental trauma were conscious that their oral health condition was worse compared to their counterparts with no TDI(p=0,008).The rest of the demographic and personal data, including the BMI, were not significantly correlated with the presence of TDIs. Conclusions Overall, around 1 in 10 children in each age group had suffered a TDI, the upper central incisors were the most frequently traumatized teeth, and enamel fractures was the most frequent type of trauma. Identified risk indicators were male gender, increased overjet, maternal education level and smoking, but were not the same across the three age groups. Interestingly enough, 15yo adolescents seem to be more self-conscious and acknowledge TDI as an oral health problem. The large and country-wide representative sample was a big strength of this study, while a significant weakness was the limitation to identify luxation injuries due to the study design."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Prevalence and risk factors of traumatic dental injuries in Greek children and adolescents. A national cross-sectional study."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ταγκαλάκη Αικατερίνη","Tagkalaki Aikaterini"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Οι οδοντικοί τραυματισμοί αποτελούν ένα πρόβλημα δημόσιας υγείας και έναν από τους κύριους λόγους επείγουσας οδοντιατρικής επίσκεψης. Οι μελέτες που αφορούν το τραύμα σε διαφορετικές γεωγραφικά περιοχές είναι χρήσιμες για την αναγνώριση ομάδας ασθενών και ατόμων που είναι σε κίνδυνο και μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη στρατηγικών υγείας. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι επεξεργασία δεδομένων από πανελλήνια επιδημιολογική μελέτη που αφορά στον επιπολασμό των οδοντικών τραυματισμών στην Ελλάδα σε αντιπροσωπευτικό δείγμα παιδιών και εφήβων 5, 12 και 15 ετών και η διερεύνηση κοινωνικών/δημογραφικών καθώς και ατομικών/συμπεριφορικών παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με τους τραυματισμούς αυτούς. Υλικά και μέθοδος Στην μελέτη πήρε μέρος αντιπροσωπευτικό δείγμα από τον ελληνικό πληθυσμό σύμφωνα με τις οδηγίες δειγματοληψίας που προτείνονται από τις μελέτες αυτού του τύπου από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO: Oral Health Surveys. Basic Methods. Fourth Edition. Geneva: World Health Organization 1997) Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε η στρωματοποιημένη δειγματοληψία κατά ομάδες η οποία έγινε αποκλειστικά σε παιδιά και εφήβους 5, 12 και 15 ετών. Τα κριτήρια με τα οποία έγινε η επιλογή των παιδιών για συμμετοχή στην επιδημιολογική μελέτη ήταν: 1) έγγραφη συγκατάθεση γονέων, 2) να είναι το παιδί μόνιμος κάτοικος της Ελλάδας, 3) να μην έχει γνωστό ιατρικό πρόβλημα. Ο πληθυσμός μελέτης επιλέχθηκε κατά ομάδες από 15 αστικές και 9 αγροτικές περιοχές ως θέσεις δειγματοληψίας. Η συλλογή του δείγματος πραγματοποιήθηκε με τυχαία επιλογή σχολείων και σχολικών τμημάτων στις προτεινόμενες θέσεις δειγματοληψίας για τις μελετώμενες ηλικίες των 5, 12 και 15 ετών. Αρχικά, πριν την επίσκεψη της οδοντιατρικής ομάδας, έγινε αποστολή του εντύπου ενημέρωσης και αποδοχής συμμετοχής καθώς και έντυπου ερωτηματολογίου στους γονείς. Οι γονείς που επιθυμούσαν την συμμετοχή του παιδιού στην έρευνα απάντησαν το ερωτηματολόγιο σχετικά με τις ακόλουθες παραμέτρους: δημογραφικά στοιχεία, οικογενειακή κατάσταση, μορφωτικό επίπεδο γονέων, ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό. Τα δημογραφικά στοιχεία συλλέχτηκαν από ερωτηματολόγια τα οποία συμπληρώθηκαν από τους γονείς/κηδεμόνες, ενώ τα παιδιά της ηλικιακής ομάδας των 12 και 15 ετών απάντησαν σε ένα ξεχωριστό ερωτηματολόγιο σχετικά με το οδοντιατρικό τους ιστορικό καθώς και προσωπικές συνήθειες όπως κατανάλωση αλκοόλ, κάπνισμα, piercing στη στοματική περιοχή και αντίληψη της στοματικής υγείας. Στα παιδιά που είχαν συμπληρωμένα ερωτηματολόγια έγινε κλινική εξέταση και καταγραφή των ευρημάτων στις σχολικές τάξεις με τεχνητό φως, χρήση κατόπτρου και περιοδοντικής μύλης WΗΟ. Όλοι οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν από 10 εκπαιδευμένους, ομογενοποιημένους οδοντιάτρους και έγινε καταγραφή του οδοντικού τραύματος ως: α) κάταγμα αδαμαντίνης, β) κάταγμα αδαμαντίνης-οδοντίνης, γ) κάταγμα μύλης με εμπλοκή του πολφού, δ) αποχρωματισμός μύλης, ε) συρίγγιο και στ) ανασύσταση με σύνθετη ρητίνη. Εξετάστηκαν όλα τα δόντια του φραγμού. Η οριζόντια πρόταξη καταγράφηκε κατά την μέγιστη συγγόμφωση με περιοδοντική μύλη σε όλα τα παιδιά και επιπλέον στις ομάδες των 12 και 15 ετών καταγράφηκε η σχέση των μόνιμων γομφίων σύμφωνα με την κατάταξη του Angle. Καταγράφηκε επίσης η παρουσία piercing ενδοστοματικά ή στα χείλη. Επιπλέον, καταγράφηκε το βάρος και το ύψος για τους συμμετέχοντες που διέμεναν στην Αττική και μετρήθηκε ο ΔΜΣ για κάθε συμμετέχοντα. Τα παιδιά κατηγοριοποιήθηκαν σαν ελλιποβαρή, φυσιολογικά, υπέρβαρα και παχύσαρκα, χρησιμοποιώντας σαν αναφορά τις εθνικές καμπύλες ανάπτυξης. Για την ανάλυση των επιδημιολογικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε περιγραφική στατιστική (συχνότητα, μέση τιμή, σταθερή απόκλιση, ποσοστό επί τοις εκατό) ενώ πραγματοποιήθηκαν επιπλέον πολυπαραγοντικές αναλύσεις για τη μελέτη της ταυτόχρονης συσχέτισης αριθμού μεταβλητών με παραμέτρους της στοματικής υγείας με τη χρήση συγκεκριμένων στατιστικών μοντέλων (negative binomial regression models, fractional logit regression models, ordinal logistic regression models). Αποτελέσματα Το δείγμα αποτελούσαν συνολικά 3455 παιδιά κατανεμημένα στις 3 ηλικιακές ομάδες ως εξής: 1222 παιδιά ηλικίας 5 ετών, 1102 παιδιά ηλικίας 12 ετών και 1131 παιδιά ηλικίας 15 ετών. Στο γκρουπ των 5 χρονων ο επιπολασμός του οδοντικού τραύματος ήταν 12,5%. Ο πιο συχνός τραυματισμός ήταν το κάταγμα αδαμαντίνης και τα δόντια που τραυματίζονταν συχνότερα ήταν οι κεντρικοί τομείς της άνω γνάθου. Τα δόντια της άνω γνάθου τραυματίζονταν περισσότερο- σε στατιστικά σημαντικό βαθμό -σε σχέση με αυτά της κάτω (p<0.001).Τα παιδιά με αυξημένη οριζόντια πρόταξη ήταν 2.08 πιο πιθανό να υποστούν οδοντικό τραυματισμό σε σύγκριση με τα αντίστοιχα με φυσιολογική πρόταξη. Επιπλέον, το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης της μητέρας συσχετίστηκε με αυξημένο επιπολασμό τραύματος στα μικρά παιδιά. Για τις ομάδες των παιδιών ηλικίας 12 και 15 ετών ο επιπολασμός ήταν 13% και 11.5% αντίστοιχα. Ο συχνότερος τραυματισμός που καταγράφηκε ήταν ομοίως το κάταγμα αδαμαντίνης και δόντια που εμφάνισαν συχνότερα τραύμα ήταν οι κεντρικοί τομείς της άνω (p≤ 0,001) και στις δύο ηλικιακές ομάδες. Επιπρόσθετα, η παρουσία οδοντικού τραύματος στα αγόρια ήταν στατιστικά σημαντικά συχνότερη απ τα κορίτσια (12yo: p=0,025, 15yo:p=0,003). Στους εφήβους 15 ετών, οι καπνιστές είχαν 1.85 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν υποστεί τραύμα από τους συνομίληκούς τους που δεν κάπνιζαν, ενώ παράλληλα όσοι είχαν κάποιου είδους οδοντικό τραύμα αξιολογούσαν τη στοματική τους υγεία ως χειρότερη, σε σύγκριση με αυτούς που δεν είχαν υποστεί τραύμα (p=0,008). Τα υπόλοιπα δημογραφικά και προσωπικά στοιχεία που συλλέχτηκαν, συμπεριλαμβανομένου και του ΔΜΣ, δεν βρήκαν κάποια συσχέτιση σε σημαντικό βαθμό με την παρουσία οδοντικού τραύματος. Συμπεράσματα Συνολικά, περίπου 1 στα 10 παιδιά σε κάθε ηλικιακή ομάδα είχε υποστεί οδοντικό τραύμα, με τους κεντρικούς της άνω να τραυματίζονται συχνότερα και το κάταγμα αδαμαντίνης να είναι το πιο συχνό είδος τραυματισμού. Παράγοντες κινδύνου που αναγνωρίστηκαν ήταν το ανδρικό φύλο, η αυξημένη οριζόντια πρόταξη, η εκπαίδευση της μητέρας και το κάπνισμα στους εφήβους, αλλά χωρίς να εμφανίζονται όλοι στις διαφορετικές ηλικίες που εξετάστηκαν. Ενδιαφέρον εύρημα αποτέλεσε η αυτογνωσία των 15 χρονων εφήβων που αναγνώρισαν το οδοντικό τραύμα σαν ένα πρόβλημα στοματικής υγείας. Το μεγάλο, αντιπροσωπευτικό δείγμα που χρησιμοποιήθηκε απ όλη την Ελλάδα αποτελεί το ισχυρό πλεονέκτημα της έρευνας αυτής, ενώ αξιοσημείωτη αδυναμία της είναι το γεγονός πως ο σχεδιασμός της δεν έδινε την δυνατότητα να καταγραφούν οι περιοδοντικοί τραυματισμοί.","Traumatic dental injuries (TDI) are a public health problem and one of the main reasons for dental emergencies. Trauma studies in different regions are useful to identify groups and individuals at risk and contribute to the development of health strategies. The aim of this study was to assess the prevalence of TDIs and its association with socio-demographic and personal/behavioral risk indicators, in a national representative sample of 5,12- and15-year-old Greek children and adolescents. Materials and methods The sample was selected according to the guidelines proposed for pathfinder surveys by the World Health Organization using stratified cluster sampling. The sampling was performed exclusively on children and adolescents in three age groups 5, 12, 15 years old according to the following inclusion criteria: 1) Written parental consent, 2) Greek citizenship, 3) healthy. The study population included samples from urban and rural areas. Collection of the sample was carried out by random selection of public schools in the proposed sampling locations. Demographic data were collected from questionnaires answered by the parents/ legal guardians, while adolescents in the 12 and 15yo groups, answered a separate questionnaire on their dental history and personal habits like alcohol consumption, smoking and mouth piercing and perception about their oral health. All children with informed consent were examined in classrooms with artificial light, a mirror and a WHO periodontal probe. All participants were examined by 10 calibrated dentists and recorded dental trauma as: a) enamel fracture, b) enamel-dentin fracture c) crown fracture with pulp involvement, d) crown discoloration, e) fistula, f) composite resin build-up. All teeth in the dentition were examined. Overjet was recorded during maximum intercuspation using the periodontal probe in all children and in the 12& 15 yo age groups the permanent molar relationship was recorded according to Angle classification. Presence of piercing intraorally or on the lips was also recorded. Furthermore, weight and height were recorded for the children living in Attica only and the BMI was calculated for each child. Children were classified as underweight, normal, overweight, obese using the nationalreference growth curves. Descriptive statistics (frequency, mean, and standard deviation, valid percents) took place, while multifactorial analysis was performed to study the simultaneous correlation of a number of variables with parameters of oral health using specific statistical models (negative binomial, fraction allogit and ordinal logistic regression models). Statisticalsignificance was set to p<0.05. Results The sample consisted of 3.455 children, 1222 children 5 years old, 1102 children 12 years old and 1131 children 15 years old. For the 5yo group the prevalence of dental trauma was 12,5%. The most prevalent TDI was enamel fracture and the most affected teeth were upper central incisors. Statistically significant more upper teeth were traumatized compared to lower ones (p<0.001). Children with increased overjet were 2.08 times more likely to suffer traumatic dental injury compared to counterparts with normal overjet. Furthermore, mothers’ low educational level was significantly correlated with increased trauma prevalence in young children. For the 12yo and 15 yo groups the prevalence of TDI was 13% and 11,5% respectively, the most prevalent TDI was enamel fractures and upper central incisors were the most affected teeth(p≤ 0,001) in both age groups. Additionally, boys had experienced dental trauma significantly more frequent than girls (12yo: p=0,025, 15yo:p=0,003). In the 15yo teenage group, smokers were 1.85 times more likely to have suffered TDI than non-smoking peers while those with dental trauma were conscious that their oral health condition was worse compared to their counterparts with no TDI(p=0,008).The rest of the demographic and personal data, including the BMI, were not significantly correlated with the presence of TDIs. Conclusions Overall, around 1 in 10 children in each age group had suffered a TDI, the upper central incisors were the most frequently traumatized teeth, and enamel fractures was the most frequent type of trauma. Identified risk indicators were male gender, increased overjet, maternal education level and smoking, but were not the same across the three age groups. Interestingly enough, 15yo adolescents seem to be more self-conscious and acknowledge TDI as an oral health problem. The large and country-wide representative sample was a big strength of this study, while a significant weakness was the limitation to identify luxation injuries due to the study design."],"dc:identifier":["uoadl:2973728","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2973728"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Prevalence and risk factors of traumatic dental injuries in Greek children and adolescents. A national cross-sectional study."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:03Z"}