{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974135"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974135","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The legal framework of EU development policy","abstract":"Η παρούσα διπλωματική πραγματεύεται το νομικό πλαίσιο της πολιτικής αναπτυξιακής συνεργασίας της Ε.Ε. Αν και η αναπτυξιακή πολιτική της Ε.Ε. αποτελεί πλέον έναν ειδικό τομέα της εξωτερικής δράσης της Ε.Ε., αυτό δε συνέβαινε στο παρελθόν. Ειδικότερα, μέχρι την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Μάαστριχτ, η πολιτική αυτή δεν είχε ρητή νομική βάση και αναπτύχθηκε ως συνιστώσα άλλων πολιτικών και αρμοδιοτήτων. Για το λόγο αυτό, προκειμένου να κατανοηθεί πλήρως η λειτουργία του νομικού πλαισίου της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., είναι απαραίτητο να εξεταστεί η εξέλιξη αυτής της πολιτικής, από το στενό πεδίο εφαρμογής της Συνθήκης της Ρώμης, που διείπε τις σχέσεις με τις πρώην ευρωπαϊκές αποικίες, σε μια ανεξάρτητη και πολυδιάστατη, παγκόσμια πολιτική σήμερα. Ταυτόχρονα, είναι χρήσιμο να εξεταστεί η έκταση και ο τρόπος με τον οποίο το εμπόριο και άλλα μέσα, καθώς και οι εμπορικές σχέσεις με τις αναπτυσσόμενες χώρες, συμβάλλουν την Ε.Ε. στην επιδίωξη αναπτυξιακών στόχων και στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αειφόρου ανάπτυξης στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Ακολουθώντας αυτήν την προσέγγιση, το Μέρος Α αναλύει τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε η αναπτυξιακή πολιτική της Ε.Ε. ελλείψει συγκεκριμένης νομικής βάσης στις Συνθήκες. Ειδικότερα, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο αναδύθηκε αυτή η πολιτική από τις σχέσεις εμπορίου και βοήθειας με τις πρώην ευρωπαϊκές αποικίες και το πώς εξελίχθηκε από τη Συνθήκη της Ρώμης στις διαδοχικές συμφωνίες σύνδεσης με τις χώρες ΑΚΕ. Στη συνέχεια, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο προέκυψε μια πιο σφαιρική αναπτυξιακή πολιτική, η οποία δεν βασιζόταν σε αποικιακούς δεσμούς, χρησιμοποιώντας μέσα της κοινής εμπορικής πολιτικής (ΚΕΠ), καθώς το ΔΕΕ επέτρεψε στην ΚΕΠ να λειτουργήσει ως αναπτυξιακό εργαλείο. Το Μέρος Β αναλύει το νομικό πλαίσιο της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., αφού της δόθηκε συγκεκριμένος Τίτλος με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ενώ επισημαίνεται το ευρύ πεδίο εφαρμογής της πολιτικής, το οποίο κλήθηκε να οριοθετήσει το ΔΕΕ. Στη συνέχεια, μελετάται η λειτουργία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως στόχος της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., καθώς και τα κύρια μέσα που χρησιμοποιούνται για την προώθηση αυτού του στόχου στις αναπτυσσόμενες χώρες. Μετά από αυτή την εξέταση της εξέλιξης του νομικού πλαισίου της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., συνάγεται το συμπέρασμα ότι το τρέχον ευρύ πλαίσιο επιτρέπει στην Ε.Ε. περισσότερο από ποτέ να διαμορφώσει μια συνολική, πιο ολοκληρωμένη και συνεκτική αναπτυξιακή πολιτική.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική πραγματεύεται το νομικό πλαίσιο της πολιτικής αναπτυξιακής συνεργασίας της Ε.Ε. Αν και η αναπτυξιακή πολιτική της Ε.Ε. αποτελεί πλέον έναν ειδικό τομέα της εξωτερικής δράσης της Ε.Ε., αυτό δε συνέβαινε στο παρελθόν. Ειδικότερα, μέχρι την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Μάαστριχτ, η πολιτική αυτή δεν είχε ρητή νομική βάση και αναπτύχθηκε ως συνιστώσα άλλων πολιτικών και αρμοδιοτήτων. Για το λόγο αυτό, προκειμένου να κατανοηθεί πλήρως η λειτουργία του νομικού πλαισίου της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., είναι απαραίτητο να εξεταστεί η εξέλιξη αυτής της πολιτικής, από το στενό πεδίο εφαρμογής της Συνθήκης της Ρώμης, που διείπε τις σχέσεις με τις πρώην ευρωπαϊκές αποικίες, σε μια ανεξάρτητη και πολυδιάστατη, παγκόσμια πολιτική σήμερα. Ταυτόχρονα, είναι χρήσιμο να εξεταστεί η έκταση και ο τρόπος με τον οποίο το εμπόριο και άλλα μέσα, καθώς και οι εμπορικές σχέσεις με τις αναπτυσσόμενες χώρες, συμβάλλουν την Ε.Ε. στην επιδίωξη αναπτυξιακών στόχων και στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αειφόρου ανάπτυξης στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Ακολουθώντας αυτήν την προσέγγιση, το Μέρος Α αναλύει τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε η αναπτυξιακή πολιτική της Ε.Ε. ελλείψει συγκεκριμένης νομικής βάσης στις Συνθήκες. Ειδικότερα, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο αναδύθηκε αυτή η πολιτική από τις σχέσεις εμπορίου και βοήθειας με τις πρώην ευρωπαϊκές αποικίες και το πώς εξελίχθηκε από τη Συνθήκη της Ρώμης στις διαδοχικές συμφωνίες σύνδεσης με τις χώρες ΑΚΕ. Στη συνέχεια, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο προέκυψε μια πιο σφαιρική αναπτυξιακή πολιτική, η οποία δεν βασιζόταν σε αποικιακούς δεσμούς, χρησιμοποιώντας μέσα της κοινής εμπορικής πολιτικής (ΚΕΠ), καθώς το ΔΕΕ επέτρεψε στην ΚΕΠ να λειτουργήσει ως αναπτυξιακό εργαλείο. Το Μέρος Β αναλύει το νομικό πλαίσιο της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., αφού της δόθηκε συγκεκριμένος Τίτλος με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ενώ επισημαίνεται το ευρύ πεδίο εφαρμογής της πολιτικής, το οποίο κλήθηκε να οριοθετήσει το ΔΕΕ. Στη συνέχεια, μελετάται η λειτουργία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως στόχος της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., καθώς και τα κύρια μέσα που χρησιμοποιούνται για την προώθηση αυτού του στόχου στις αναπτυσσόμενες χώρες. Μετά από αυτή την εξέταση της εξέλιξης του νομικού πλαισίου της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., συνάγεται το συμπέρασμα ότι το τρέχον ευρύ πλαίσιο επιτρέπει στην Ε.Ε. περισσότερο από ποτέ να διαμορφώσει μια συνολική, πιο ολοκληρωμένη και συνεκτική αναπτυξιακή πολιτική.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιάτρας Απόστολος","Siatras Apostolos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:04Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974135"],"render_values":[{"text":"uoadl:2974135","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974135","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974135","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2974135","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιάτρας Απόστολος","Siatras Apostolos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974135","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974135"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική πραγματεύεται το νομικό πλαίσιο της πολιτικής αναπτυξιακής συνεργασίας της Ε.Ε. Αν και η αναπτυξιακή πολιτική της Ε.Ε. αποτελεί πλέον έναν ειδικό τομέα της εξωτερικής δράσης της Ε.Ε., αυτό δε συνέβαινε στο παρελθόν. Ειδικότερα, μέχρι την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Μάαστριχτ, η πολιτική αυτή δεν είχε ρητή νομική βάση και αναπτύχθηκε ως συνιστώσα άλλων πολιτικών και αρμοδιοτήτων. Για το λόγο αυτό, προκειμένου να κατανοηθεί πλήρως η λειτουργία του νομικού πλαισίου της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., είναι απαραίτητο να εξεταστεί η εξέλιξη αυτής της πολιτικής, από το στενό πεδίο εφαρμογής της Συνθήκης της Ρώμης, που διείπε τις σχέσεις με τις πρώην ευρωπαϊκές αποικίες, σε μια ανεξάρτητη και πολυδιάστατη, παγκόσμια πολιτική σήμερα. Ταυτόχρονα, είναι χρήσιμο να εξεταστεί η έκταση και ο τρόπος με τον οποίο το εμπόριο και άλλα μέσα, καθώς και οι εμπορικές σχέσεις με τις αναπτυσσόμενες χώρες, συμβάλλουν την Ε.Ε. στην επιδίωξη αναπτυξιακών στόχων και στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αειφόρου ανάπτυξης στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Ακολουθώντας αυτήν την προσέγγιση, το Μέρος Α αναλύει τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε η αναπτυξιακή πολιτική της Ε.Ε. ελλείψει συγκεκριμένης νομικής βάσης στις Συνθήκες. Ειδικότερα, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο αναδύθηκε αυτή η πολιτική από τις σχέσεις εμπορίου και βοήθειας με τις πρώην ευρωπαϊκές αποικίες και το πώς εξελίχθηκε από τη Συνθήκη της Ρώμης στις διαδοχικές συμφωνίες σύνδεσης με τις χώρες ΑΚΕ. Στη συνέχεια, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο προέκυψε μια πιο σφαιρική αναπτυξιακή πολιτική, η οποία δεν βασιζόταν σε αποικιακούς δεσμούς, χρησιμοποιώντας μέσα της κοινής εμπορικής πολιτικής (ΚΕΠ), καθώς το ΔΕΕ επέτρεψε στην ΚΕΠ να λειτουργήσει ως αναπτυξιακό εργαλείο. Το Μέρος Β αναλύει το νομικό πλαίσιο της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., αφού της δόθηκε συγκεκριμένος Τίτλος με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ενώ επισημαίνεται το ευρύ πεδίο εφαρμογής της πολιτικής, το οποίο κλήθηκε να οριοθετήσει το ΔΕΕ. Στη συνέχεια, μελετάται η λειτουργία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως στόχος της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., καθώς και τα κύρια μέσα που χρησιμοποιούνται για την προώθηση αυτού του στόχου στις αναπτυσσόμενες χώρες. Μετά από αυτή την εξέταση της εξέλιξης του νομικού πλαισίου της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., συνάγεται το συμπέρασμα ότι το τρέχον ευρύ πλαίσιο επιτρέπει στην Ε.Ε. περισσότερο από ποτέ να διαμορφώσει μια συνολική, πιο ολοκληρωμένη και συνεκτική αναπτυξιακή πολιτική.","This thesis deals with the legal framework of EU development cooperation policy. Although EU development policy constitutes now a specific area of EU external action, this had been different in the past. In particular, until the entry into force of the Maastricht Treaty, this policy did not have an explicit legal basis and it was developed as a component of other policies and competences. For this reason, in order to fully comprehend the functioning of the legal framework of EU development policy, it is necessary to examine the evolution of this policy, from the narrow scope of the Treaty of Rome, governing the relations with the former European colonies, to an independent and multidimensional, global policy today. At the same time, it is useful to examine the extent and the way in which trade and other instruments, as well as trade relations with developing countries, contribute the EU to pursue development objectives and the promotion of human rights and sustainable development in the developing world. In line with this approach, Part A analyzes the way in which EU development policy was formulated in the absence of a specific legal basis in the Treaties. In particular, it examines the way in which this policy emerged from the trade and aid relations with the former European colonies and how it evolved from the Treaty of Rome to the succeeding association agreements with the ACP countries. Then, it considers the way in which a more global development policy emerged, which was not based on colonial ties, by using Common Commercial Policy (CCP) instruments, as the CJEU allowed CCP to function as a development tool. Part B analyzes the legal framework of EU development policy, after it was granted with a specific Title in the Maastricht Treaty, while the broad scope of the policy is indicated, which the CJEU was called to delimitate. Subsequently, it studies the function of human rights as an objective of EU development policy, as well as the main instruments used to promote this objective to developing countries. After this examination of the evolution of the legal framework of EU development policy, it is concluded, that the current broad framework enables the EU more than ever to formulate a global, more comprehensive and coherent development policy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The legal framework of EU development policy"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιάτρας Απόστολος","Siatras Apostolos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική πραγματεύεται το νομικό πλαίσιο της πολιτικής αναπτυξιακής συνεργασίας της Ε.Ε. Αν και η αναπτυξιακή πολιτική της Ε.Ε. αποτελεί πλέον έναν ειδικό τομέα της εξωτερικής δράσης της Ε.Ε., αυτό δε συνέβαινε στο παρελθόν. Ειδικότερα, μέχρι την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Μάαστριχτ, η πολιτική αυτή δεν είχε ρητή νομική βάση και αναπτύχθηκε ως συνιστώσα άλλων πολιτικών και αρμοδιοτήτων. Για το λόγο αυτό, προκειμένου να κατανοηθεί πλήρως η λειτουργία του νομικού πλαισίου της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., είναι απαραίτητο να εξεταστεί η εξέλιξη αυτής της πολιτικής, από το στενό πεδίο εφαρμογής της Συνθήκης της Ρώμης, που διείπε τις σχέσεις με τις πρώην ευρωπαϊκές αποικίες, σε μια ανεξάρτητη και πολυδιάστατη, παγκόσμια πολιτική σήμερα. Ταυτόχρονα, είναι χρήσιμο να εξεταστεί η έκταση και ο τρόπος με τον οποίο το εμπόριο και άλλα μέσα, καθώς και οι εμπορικές σχέσεις με τις αναπτυσσόμενες χώρες, συμβάλλουν την Ε.Ε. στην επιδίωξη αναπτυξιακών στόχων και στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αειφόρου ανάπτυξης στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Ακολουθώντας αυτήν την προσέγγιση, το Μέρος Α αναλύει τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε η αναπτυξιακή πολιτική της Ε.Ε. ελλείψει συγκεκριμένης νομικής βάσης στις Συνθήκες. Ειδικότερα, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο αναδύθηκε αυτή η πολιτική από τις σχέσεις εμπορίου και βοήθειας με τις πρώην ευρωπαϊκές αποικίες και το πώς εξελίχθηκε από τη Συνθήκη της Ρώμης στις διαδοχικές συμφωνίες σύνδεσης με τις χώρες ΑΚΕ. Στη συνέχεια, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο προέκυψε μια πιο σφαιρική αναπτυξιακή πολιτική, η οποία δεν βασιζόταν σε αποικιακούς δεσμούς, χρησιμοποιώντας μέσα της κοινής εμπορικής πολιτικής (ΚΕΠ), καθώς το ΔΕΕ επέτρεψε στην ΚΕΠ να λειτουργήσει ως αναπτυξιακό εργαλείο. Το Μέρος Β αναλύει το νομικό πλαίσιο της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., αφού της δόθηκε συγκεκριμένος Τίτλος με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ενώ επισημαίνεται το ευρύ πεδίο εφαρμογής της πολιτικής, το οποίο κλήθηκε να οριοθετήσει το ΔΕΕ. Στη συνέχεια, μελετάται η λειτουργία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως στόχος της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., καθώς και τα κύρια μέσα που χρησιμοποιούνται για την προώθηση αυτού του στόχου στις αναπτυσσόμενες χώρες. Μετά από αυτή την εξέταση της εξέλιξης του νομικού πλαισίου της αναπτυξιακής πολιτικής της Ε.Ε., συνάγεται το συμπέρασμα ότι το τρέχον ευρύ πλαίσιο επιτρέπει στην Ε.Ε. περισσότερο από ποτέ να διαμορφώσει μια συνολική, πιο ολοκληρωμένη και συνεκτική αναπτυξιακή πολιτική.","This thesis deals with the legal framework of EU development cooperation policy. Although EU development policy constitutes now a specific area of EU external action, this had been different in the past. In particular, until the entry into force of the Maastricht Treaty, this policy did not have an explicit legal basis and it was developed as a component of other policies and competences. For this reason, in order to fully comprehend the functioning of the legal framework of EU development policy, it is necessary to examine the evolution of this policy, from the narrow scope of the Treaty of Rome, governing the relations with the former European colonies, to an independent and multidimensional, global policy today. At the same time, it is useful to examine the extent and the way in which trade and other instruments, as well as trade relations with developing countries, contribute the EU to pursue development objectives and the promotion of human rights and sustainable development in the developing world. In line with this approach, Part A analyzes the way in which EU development policy was formulated in the absence of a specific legal basis in the Treaties. In particular, it examines the way in which this policy emerged from the trade and aid relations with the former European colonies and how it evolved from the Treaty of Rome to the succeeding association agreements with the ACP countries. Then, it considers the way in which a more global development policy emerged, which was not based on colonial ties, by using Common Commercial Policy (CCP) instruments, as the CJEU allowed CCP to function as a development tool. Part B analyzes the legal framework of EU development policy, after it was granted with a specific Title in the Maastricht Treaty, while the broad scope of the policy is indicated, which the CJEU was called to delimitate. Subsequently, it studies the function of human rights as an objective of EU development policy, as well as the main instruments used to promote this objective to developing countries. After this examination of the evolution of the legal framework of EU development policy, it is concluded, that the current broad framework enables the EU more than ever to formulate a global, more comprehensive and coherent development policy."],"dc:identifier":["uoadl:2974135","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974135"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["The legal framework of EU development policy"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:04Z"}