{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974158"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974158","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αιτιολογία της διακήρυξης δημόσιας σύμβασης και ο δικαστικός της έλεγχος : κριτήρια επιλογής και τεχνικές προδιαγραφές","abstract":"Κατά την κρατούσα άποψη, όπως αυτή μετουσιώνεται σε νομολογιακό κανόνα μέσω των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, η διακήρυξη δημόσιας σύμβασης, ιδίως ως προς τους όρους της που αφορούν κριτήρια επιλογής και τεχνικές προδιαγραφές, δεν χρήζει αιτιολογίας. Η θεώρηση αυτή, αφορμάται από την ιδιαίτερη φύση της διοικητικής πράξης της διακήρυξης, ως κανονιστικής πράξης της διοίκησης, θέτουσας το κανονιστικό πλαίσιο του υπό διενέργεια διαγωνισμού. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η αρχή της νομιμότητας δεσμεύει τις κρατικές αρχές και όταν αυτές αναπτύσσουν συμβατική δράση, η οποία, κατά τα γεννόμενα δεκτά στην θεωρία, δεν δύναται να ταυτιστεί με το καθεστώς της ιδιωτικής αυτονομίας και ελευθερίας των συμβάσεων που απολαύουν οι ιδιωτες κατά την εν γένει επιχειρηματική – οικονομική τους δραστηριότητα. Στο πεδίο, των δημοσίων συμβάσεων και ιδίως κατά το στάδιο ανάθεσης της δημόσιας σύμβασης, η κατίσχυση των θεμελιωδών αρχών του ενωσιακού δικαίου προσδίδει στην συμβατική δράση των αναθετουσών αρχών τον χαρακτήρα «συμβατικής αρμοδιότητας», η οποία με την σειρά της συνεπάγεται μία σειρά υποχρεώσεων τυπικού και ουσιαστικού χαρακτήρα, οι οποίες τίθενται επί σκοπώ ανοίγματος της σχετικής «αγοράς» στον ελεύθερο ανταγωνισμό. Η δε παροχή αιτιολογίας σχετικά με όρους της διακήρυξης που αφορούν τεχνικές προδιαγραφές ή κριτήρια επιλογής, στον βαθμό που το ειδικότερο περιεχόμενο αυτών δύναται να αποτελέσει προμετωπίδα για την νόθευση (συνήθως μέσω «φωτογραφικών διατάξεων») του ελεύθερου ανταγωνισμού και τον προκαθορισμό του οριστικού αναδόχου, συνιστά - κατά την θεώρηση της παρούσας μελέτης - απαραίτητo όρο για τον αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο της σχετικής ελευθερίας διαμόρφωσης που κατέχει η αναθέτουσα αρχή. Για τις τεχνικές προδιαγραφές, η νομολογία του ΣτΕ θέτει το όριο της εν λόγω ελευθερίας, στην συμμόρφωση με τις υπερνομοθετικής ισχύος, θεμελιώδεις αρχές της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων και της αναλογικότητας. Ο δε έλεγχος της πλήρωσης των εν λόγω αρχών, ενώ στην συντριπτική πλειοψηφία των νομολογιακών περιπτώσεων που εκτέθηκαν στην παρούσα εργασία, λαμβάνει χώρα χωρίς να αναγνωρίζεται, ρητά, η υποχρέωση της αναθέτουσας αρχής να παρέχει αιτιολογία σχετικά με την σκοπιμότητα θεσπίσεως των ελεγχόμενων δικαστικά τεχνικών προδιαγραφών, ωστόσο, σε πλείστες περιπτώσεις το αρμόδιο δικαστήριο εξετάζει την ύπαρξη μιας τέτοιας αιτιολογίας, την οποία μάλιστα ελέγχει και ως προς την επάρκεια και πληρότητα της. Η δε αιτιολογία αυτή, αναγόμενη ευθέως στην σκοπιμότητα θέσεως των τεχνικών προδιαγραφών της διακήρυξης, αναζητάται από τον διοικητικό φάκελο της υποθέσεως και συγκεκριμένα από τα έγγραφα που αφορούν τον προδικαστικό έλεγχο της διακήρυξης, κατόπιν άσκησης από τους διαγωνιζόμενους οικονομικούς φορείς προδικαστικής προσφυγής. Στο πεδίο των κριτηρίων επιλογής, το ΔΕΕ, έχει θέσει, μεταξύ άλλων, τον κανόνα ότι αυτά θα πρέπει να τελούν σε σχέση συνάφειας και αναγκαιότητας με το αντικείμενο της σύμβασης, να μην παρέχουν απεριόριστη ελευθερία στις αναθέτουσες αρχές και να σέβονται την εφαρμογή των θεμελιωδών αρχών του ενωσιακού δικαίου και ιδίως αυτών της απαγόρευσης των διακρίσεων και της ελευθερίας εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών. Κατά παρόμοια μεθοδολογία το Συμβούλιο της Επικρατείας, ελέγχει την πλήρωση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων. Αντιθέτως, το Ελεγκτικό Συνέδριο, αξιώνει αντικειμενική και συγκεκριμένη αιτιολόγηση, σχετικά με κριτήρια επιλογής που τέθηκαν κατά διακριτική ευχέρεια της αναθέτουσας αρχής, προς εξασφάλιση της ισότιμης συμμετοχής στον διαγωνισμό και αποφυγής της ευνοιοκρατίας. Εν κατακλείδι, η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέτοντας ως αδιασάλευτο κανόνα την αρχή της μη αιτιολόγησης των κανονιστικών πράξεων και εν προκειμένω της διακήρυξης, αποτυγχάνει να σταθεί στο ύψος της συνταγματικής απαίτησης παροχής αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας. Δυσχερώς νοείται έλεγχος αναλογικότητας μιας διοικητικής πράξεως, ιδίως όταν αυτή τίθεται υπό καθεστώς ευρείας ελευθερίας διαμόρφωσης του περιεχομένου της, άνευ διασαφήνισης του θεμιτού δικαιοπολιτικά σκοπού που επιχειρεί να εκπληρώσει. Αλλά και ως προς την προστασία του ελεύθερου ανταγωνισμού μέσω του δικαστικού ελέγχου της πλήρωσης της αρχής της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων, το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας, εξίσου προτάσσει την λογική ενός ατελούς δικαστικού ελέγχου.","abstract_html":"Κατά την κρατούσα άποψη, όπως αυτή μετουσιώνεται σε νομολογιακό κανόνα μέσω των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, η διακήρυξη δημόσιας σύμβασης, ιδίως ως προς τους όρους της που αφορούν κριτήρια επιλογής και τεχνικές προδιαγραφές, δεν χρήζει αιτιολογίας. Η θεώρηση αυτή, αφορμάται από την ιδιαίτερη φύση της διοικητικής πράξης της διακήρυξης, ως κανονιστικής πράξης της διοίκησης, θέτουσας το κανονιστικό πλαίσιο του υπό διενέργεια διαγωνισμού. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η αρχή της νομιμότητας δεσμεύει τις κρατικές αρχές και όταν αυτές αναπτύσσουν συμβατική δράση, η οποία, κατά τα γεννόμενα δεκτά στην θεωρία, δεν δύναται να ταυτιστεί με το καθεστώς της ιδιωτικής αυτονομίας και ελευθερίας των συμβάσεων που απολαύουν οι ιδιωτες κατά την εν γένει επιχειρηματική – οικονομική τους δραστηριότητα. Στο πεδίο, των δημοσίων συμβάσεων και ιδίως κατά το στάδιο ανάθεσης της δημόσιας σύμβασης, η κατίσχυση των θεμελιωδών αρχών του ενωσιακού δικαίου προσδίδει στην συμβατική δράση των αναθετουσών αρχών τον χαρακτήρα «συμβατικής αρμοδιότητας», η οποία με την σειρά της συνεπάγεται μία σειρά υποχρεώσεων τυπικού και ουσιαστικού χαρακτήρα, οι οποίες τίθενται επί σκοπώ ανοίγματος της σχετικής «αγοράς» στον ελεύθερο ανταγωνισμό. Η δε παροχή αιτιολογίας σχετικά με όρους της διακήρυξης που αφορούν τεχνικές προδιαγραφές ή κριτήρια επιλογής, στον βαθμό που το ειδικότερο περιεχόμενο αυτών δύναται να αποτελέσει προμετωπίδα για την νόθευση (συνήθως μέσω «φωτογραφικών διατάξεων») του ελεύθερου ανταγωνισμού και τον προκαθορισμό του οριστικού αναδόχου, συνιστά - κατά την θεώρηση της παρούσας μελέτης - απαραίτητo όρο για τον αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο της σχετικής ελευθερίας διαμόρφωσης που κατέχει η αναθέτουσα αρχή. Για τις τεχνικές προδιαγραφές, η νομολογία του ΣτΕ θέτει το όριο της εν λόγω ελευθερίας, στην συμμόρφωση με τις υπερνομοθετικής ισχύος, θεμελιώδεις αρχές της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων και της αναλογικότητας. Ο δε έλεγχος της πλήρωσης των εν λόγω αρχών, ενώ στην συντριπτική πλειοψηφία των νομολογιακών περιπτώσεων που εκτέθηκαν στην παρούσα εργασία, λαμβάνει χώρα χωρίς να αναγνωρίζεται, ρητά, η υποχρέωση της αναθέτουσας αρχής να παρέχει αιτιολογία σχετικά με την σκοπιμότητα θεσπίσεως των ελεγχόμενων δικαστικά τεχνικών προδιαγραφών, ωστόσο, σε πλείστες περιπτώσεις το αρμόδιο δικαστήριο εξετάζει την ύπαρξη μιας τέτοιας αιτιολογίας, την οποία μάλιστα ελέγχει και ως προς την επάρκεια και πληρότητα της. Η δε αιτιολογία αυτή, αναγόμενη ευθέως στην σκοπιμότητα θέσεως των τεχνικών προδιαγραφών της διακήρυξης, αναζητάται από τον διοικητικό φάκελο της υποθέσεως και συγκεκριμένα από τα έγγραφα που αφορούν τον προδικαστικό έλεγχο της διακήρυξης, κατόπιν άσκησης από τους διαγωνιζόμενους οικονομικούς φορείς προδικαστικής προσφυγής. Στο πεδίο των κριτηρίων επιλογής, το ΔΕΕ, έχει θέσει, μεταξύ άλλων, τον κανόνα ότι αυτά θα πρέπει να τελούν σε σχέση συνάφειας και αναγκαιότητας με το αντικείμενο της σύμβασης, να μην παρέχουν απεριόριστη ελευθερία στις αναθέτουσες αρχές και να σέβονται την εφαρμογή των θεμελιωδών αρχών του ενωσιακού δικαίου και ιδίως αυτών της απαγόρευσης των διακρίσεων και της ελευθερίας εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών. Κατά παρόμοια μεθοδολογία το Συμβούλιο της Επικρατείας, ελέγχει την πλήρωση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων. Αντιθέτως, το Ελεγκτικό Συνέδριο, αξιώνει αντικειμενική και συγκεκριμένη αιτιολόγηση, σχετικά με κριτήρια επιλογής που τέθηκαν κατά διακριτική ευχέρεια της αναθέτουσας αρχής, προς εξασφάλιση της ισότιμης συμμετοχής στον διαγωνισμό και αποφυγής της ευνοιοκρατίας. Εν κατακλείδι, η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέτοντας ως αδιασάλευτο κανόνα την αρχή της μη αιτιολόγησης των κανονιστικών πράξεων και εν προκειμένω της διακήρυξης, αποτυγχάνει να σταθεί στο ύψος της συνταγματικής απαίτησης παροχής αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας. Δυσχερώς νοείται έλεγχος αναλογικότητας μιας διοικητικής πράξεως, ιδίως όταν αυτή τίθεται υπό καθεστώς ευρείας ελευθερίας διαμόρφωσης του περιεχομένου της, άνευ διασαφήνισης του θεμιτού δικαιοπολιτικά σκοπού που επιχειρεί να εκπληρώσει. Αλλά και ως προς την προστασία του ελεύθερου ανταγωνισμού μέσω του δικαστικού ελέγχου της πλήρωσης της αρχής της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων, το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας, εξίσου προτάσσει την λογική ενός ατελούς δικαστικού ελέγχου.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδαμαντίου Αγαπητός","Papadamantiou Agapitos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:06Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974158"],"render_values":[{"text":"uoadl:2974158","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974158","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974158","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2974158","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδαμαντίου Αγαπητός","Papadamantiou Agapitos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974158","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974158"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Κατά την κρατούσα άποψη, όπως αυτή μετουσιώνεται σε νομολογιακό κανόνα μέσω των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, η διακήρυξη δημόσιας σύμβασης, ιδίως ως προς τους όρους της που αφορούν κριτήρια επιλογής και τεχνικές προδιαγραφές, δεν χρήζει αιτιολογίας. Η θεώρηση αυτή, αφορμάται από την ιδιαίτερη φύση της διοικητικής πράξης της διακήρυξης, ως κανονιστικής πράξης της διοίκησης, θέτουσας το κανονιστικό πλαίσιο του υπό διενέργεια διαγωνισμού. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η αρχή της νομιμότητας δεσμεύει τις κρατικές αρχές και όταν αυτές αναπτύσσουν συμβατική δράση, η οποία, κατά τα γεννόμενα δεκτά στην θεωρία, δεν δύναται να ταυτιστεί με το καθεστώς της ιδιωτικής αυτονομίας και ελευθερίας των συμβάσεων που απολαύουν οι ιδιωτες κατά την εν γένει επιχειρηματική – οικονομική τους δραστηριότητα. Στο πεδίο, των δημοσίων συμβάσεων και ιδίως κατά το στάδιο ανάθεσης της δημόσιας σύμβασης, η κατίσχυση των θεμελιωδών αρχών του ενωσιακού δικαίου προσδίδει στην συμβατική δράση των αναθετουσών αρχών τον χαρακτήρα «συμβατικής αρμοδιότητας», η οποία με την σειρά της συνεπάγεται μία σειρά υποχρεώσεων τυπικού και ουσιαστικού χαρακτήρα, οι οποίες τίθενται επί σκοπώ ανοίγματος της σχετικής «αγοράς» στον ελεύθερο ανταγωνισμό. Η δε παροχή αιτιολογίας σχετικά με όρους της διακήρυξης που αφορούν τεχνικές προδιαγραφές ή κριτήρια επιλογής, στον βαθμό που το ειδικότερο περιεχόμενο αυτών δύναται να αποτελέσει προμετωπίδα για την νόθευση (συνήθως μέσω «φωτογραφικών διατάξεων») του ελεύθερου ανταγωνισμού και τον προκαθορισμό του οριστικού αναδόχου, συνιστά - κατά την θεώρηση της παρούσας μελέτης - απαραίτητo όρο για τον αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο της σχετικής ελευθερίας διαμόρφωσης που κατέχει η αναθέτουσα αρχή. Για τις τεχνικές προδιαγραφές, η νομολογία του ΣτΕ θέτει το όριο της εν λόγω ελευθερίας, στην συμμόρφωση με τις υπερνομοθετικής ισχύος, θεμελιώδεις αρχές της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων και της αναλογικότητας. Ο δε έλεγχος της πλήρωσης των εν λόγω αρχών, ενώ στην συντριπτική πλειοψηφία των νομολογιακών περιπτώσεων που εκτέθηκαν στην παρούσα εργασία, λαμβάνει χώρα χωρίς να αναγνωρίζεται, ρητά, η υποχρέωση της αναθέτουσας αρχής να παρέχει αιτιολογία σχετικά με την σκοπιμότητα θεσπίσεως των ελεγχόμενων δικαστικά τεχνικών προδιαγραφών, ωστόσο, σε πλείστες περιπτώσεις το αρμόδιο δικαστήριο εξετάζει την ύπαρξη μιας τέτοιας αιτιολογίας, την οποία μάλιστα ελέγχει και ως προς την επάρκεια και πληρότητα της. Η δε αιτιολογία αυτή, αναγόμενη ευθέως στην σκοπιμότητα θέσεως των τεχνικών προδιαγραφών της διακήρυξης, αναζητάται από τον διοικητικό φάκελο της υποθέσεως και συγκεκριμένα από τα έγγραφα που αφορούν τον προδικαστικό έλεγχο της διακήρυξης, κατόπιν άσκησης από τους διαγωνιζόμενους οικονομικούς φορείς προδικαστικής προσφυγής. Στο πεδίο των κριτηρίων επιλογής, το ΔΕΕ, έχει θέσει, μεταξύ άλλων, τον κανόνα ότι αυτά θα πρέπει να τελούν σε σχέση συνάφειας και αναγκαιότητας με το αντικείμενο της σύμβασης, να μην παρέχουν απεριόριστη ελευθερία στις αναθέτουσες αρχές και να σέβονται την εφαρμογή των θεμελιωδών αρχών του ενωσιακού δικαίου και ιδίως αυτών της απαγόρευσης των διακρίσεων και της ελευθερίας εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών. Κατά παρόμοια μεθοδολογία το Συμβούλιο της Επικρατείας, ελέγχει την πλήρωση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων. Αντιθέτως, το Ελεγκτικό Συνέδριο, αξιώνει αντικειμενική και συγκεκριμένη αιτιολόγηση, σχετικά με κριτήρια επιλογής που τέθηκαν κατά διακριτική ευχέρεια της αναθέτουσας αρχής, προς εξασφάλιση της ισότιμης συμμετοχής στον διαγωνισμό και αποφυγής της ευνοιοκρατίας. Εν κατακλείδι, η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέτοντας ως αδιασάλευτο κανόνα την αρχή της μη αιτιολόγησης των κανονιστικών πράξεων και εν προκειμένω της διακήρυξης, αποτυγχάνει να σταθεί στο ύψος της συνταγματικής απαίτησης παροχής αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας. Δυσχερώς νοείται έλεγχος αναλογικότητας μιας διοικητικής πράξεως, ιδίως όταν αυτή τίθεται υπό καθεστώς ευρείας ελευθερίας διαμόρφωσης του περιεχομένου της, άνευ διασαφήνισης του θεμιτού δικαιοπολιτικά σκοπού που επιχειρεί να εκπληρώσει. Αλλά και ως προς την προστασία του ελεύθερου ανταγωνισμού μέσω του δικαστικού ελέγχου της πλήρωσης της αρχής της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων, το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας, εξίσου προτάσσει την λογική ενός ατελούς δικαστικού ελέγχου.","According to the prevailing view, as it is reflected by the Council of State’s jurisprudence, a public procurement declaration - notice, in particular as regards its terms concerning selection criteria and technical specifications, demands no reasoning by the contracting authorities. This view is based on the special nature of the administrative act of the public procurement declaration - notice, as a regulatory act of the administration, setting the regulatory framework of the competitive procedure. In any case, however, the principle of legality binds state authorities even when they develop contractual action, which, in theory, cannot be equated with the status of private autonomy and freedom of contract enjoyed by individuals regarding their business-economic activity. In the field of public procurement, and in particular at the precontractual stage, the prevalence of the fundamental principles of EU law gives the contracting authorities' contractual action the character of \"contractual responsibility\", which in turn implies a number of legal obligations which are set to open up the relevant \"market\" (public procurement market) to free competition. Providing a reasoning for terms of the public procurement declaration - notice concerning technical specifications or selection criteria, in so far as their specific content may be a prelude to the distortion (usually through \"photographic terms\") of free competition and the predetermination of the final contractor, constitutes - in view of the present study - a necessary condition for the effective judicial review of the relative discretionary power recognized to the contracting authorities. Regarding technical specifications, the case law of the Council of State sets the limit of this discretionary power, in compliance with the supra-national, fundamental principles of equal treatment of economic operators and proportionality. The judicial review of the fulfillment of these principles, while in the vast majority of the case law presented in the present work, takes place without explicitly acknowledging the obligation of the contracting authority to provide a reasoning for the technical specifications set in the public procurement declaration - notice, however, in most cases the competent court examines the existence of such reasoning, which it even checks as to its adequacy and completeness. This reasoning, referring directly to the expediency - purposefulness of the technical specifications of the public procurement declaration-notice, is sought from the administrative file of the case and specifically from the documents concerning the pre-judicial examination of the declaration - notice, following an exercise of a preliminary administrational appeal by the economic operators. In the field of selection criteria, the CJEU has established, inter alia, the rule that they should be relevant and necessary to the subject of the contract, that they should not provide unrestricted freedom to contracting authorities and that they should respect the application of EU law fundamental principles and in particular non-discrimination and freedom of establishment and services. According to a similar methodology, the Council of State reviews the fulfillment of the principles of proportionality and equal treatment of economic operators. The Court of Auditors, on the other hand, demands an objective and specific reasoning for selection criteria set at the discretion of the contracting authority, in order to ensure equal participation in the competitive procedure and to avoid favoritism. In conclusion, the case law of the Council of State, setting as an inviolable rule the principle of non-justification of regulatory acts and in this case the public procurement declaration - notice, fails to live up to the constitutional requirement of effective judicial protection. Indeed, it is difficult to review the proportionality of an administrative act, especially when it is placed under a regime of broad discretionary power to formulate its content, without clarifying the legitimate legal purpose it seeks to fulfill. In the same sense, in terms of protecting free competition through judicial review of the fulfillment of the principle of equal treatment of economic operators, the country's highest administrative court (Council of State) also proposes the logic of an imperfect and thus ineffective judicial review."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αιτιολογία της διακήρυξης δημόσιας σύμβασης και ο δικαστικός της έλεγχος : κριτήρια επιλογής και τεχνικές προδιαγραφές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδαμαντίου Αγαπητός","Papadamantiou Agapitos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Κατά την κρατούσα άποψη, όπως αυτή μετουσιώνεται σε νομολογιακό κανόνα μέσω των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, η διακήρυξη δημόσιας σύμβασης, ιδίως ως προς τους όρους της που αφορούν κριτήρια επιλογής και τεχνικές προδιαγραφές, δεν χρήζει αιτιολογίας. Η θεώρηση αυτή, αφορμάται από την ιδιαίτερη φύση της διοικητικής πράξης της διακήρυξης, ως κανονιστικής πράξης της διοίκησης, θέτουσας το κανονιστικό πλαίσιο του υπό διενέργεια διαγωνισμού. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η αρχή της νομιμότητας δεσμεύει τις κρατικές αρχές και όταν αυτές αναπτύσσουν συμβατική δράση, η οποία, κατά τα γεννόμενα δεκτά στην θεωρία, δεν δύναται να ταυτιστεί με το καθεστώς της ιδιωτικής αυτονομίας και ελευθερίας των συμβάσεων που απολαύουν οι ιδιωτες κατά την εν γένει επιχειρηματική – οικονομική τους δραστηριότητα. Στο πεδίο, των δημοσίων συμβάσεων και ιδίως κατά το στάδιο ανάθεσης της δημόσιας σύμβασης, η κατίσχυση των θεμελιωδών αρχών του ενωσιακού δικαίου προσδίδει στην συμβατική δράση των αναθετουσών αρχών τον χαρακτήρα «συμβατικής αρμοδιότητας», η οποία με την σειρά της συνεπάγεται μία σειρά υποχρεώσεων τυπικού και ουσιαστικού χαρακτήρα, οι οποίες τίθενται επί σκοπώ ανοίγματος της σχετικής «αγοράς» στον ελεύθερο ανταγωνισμό. Η δε παροχή αιτιολογίας σχετικά με όρους της διακήρυξης που αφορούν τεχνικές προδιαγραφές ή κριτήρια επιλογής, στον βαθμό που το ειδικότερο περιεχόμενο αυτών δύναται να αποτελέσει προμετωπίδα για την νόθευση (συνήθως μέσω «φωτογραφικών διατάξεων») του ελεύθερου ανταγωνισμού και τον προκαθορισμό του οριστικού αναδόχου, συνιστά - κατά την θεώρηση της παρούσας μελέτης - απαραίτητo όρο για τον αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο της σχετικής ελευθερίας διαμόρφωσης που κατέχει η αναθέτουσα αρχή. Για τις τεχνικές προδιαγραφές, η νομολογία του ΣτΕ θέτει το όριο της εν λόγω ελευθερίας, στην συμμόρφωση με τις υπερνομοθετικής ισχύος, θεμελιώδεις αρχές της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων και της αναλογικότητας. Ο δε έλεγχος της πλήρωσης των εν λόγω αρχών, ενώ στην συντριπτική πλειοψηφία των νομολογιακών περιπτώσεων που εκτέθηκαν στην παρούσα εργασία, λαμβάνει χώρα χωρίς να αναγνωρίζεται, ρητά, η υποχρέωση της αναθέτουσας αρχής να παρέχει αιτιολογία σχετικά με την σκοπιμότητα θεσπίσεως των ελεγχόμενων δικαστικά τεχνικών προδιαγραφών, ωστόσο, σε πλείστες περιπτώσεις το αρμόδιο δικαστήριο εξετάζει την ύπαρξη μιας τέτοιας αιτιολογίας, την οποία μάλιστα ελέγχει και ως προς την επάρκεια και πληρότητα της. Η δε αιτιολογία αυτή, αναγόμενη ευθέως στην σκοπιμότητα θέσεως των τεχνικών προδιαγραφών της διακήρυξης, αναζητάται από τον διοικητικό φάκελο της υποθέσεως και συγκεκριμένα από τα έγγραφα που αφορούν τον προδικαστικό έλεγχο της διακήρυξης, κατόπιν άσκησης από τους διαγωνιζόμενους οικονομικούς φορείς προδικαστικής προσφυγής. Στο πεδίο των κριτηρίων επιλογής, το ΔΕΕ, έχει θέσει, μεταξύ άλλων, τον κανόνα ότι αυτά θα πρέπει να τελούν σε σχέση συνάφειας και αναγκαιότητας με το αντικείμενο της σύμβασης, να μην παρέχουν απεριόριστη ελευθερία στις αναθέτουσες αρχές και να σέβονται την εφαρμογή των θεμελιωδών αρχών του ενωσιακού δικαίου και ιδίως αυτών της απαγόρευσης των διακρίσεων και της ελευθερίας εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών. Κατά παρόμοια μεθοδολογία το Συμβούλιο της Επικρατείας, ελέγχει την πλήρωση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων. Αντιθέτως, το Ελεγκτικό Συνέδριο, αξιώνει αντικειμενική και συγκεκριμένη αιτιολόγηση, σχετικά με κριτήρια επιλογής που τέθηκαν κατά διακριτική ευχέρεια της αναθέτουσας αρχής, προς εξασφάλιση της ισότιμης συμμετοχής στον διαγωνισμό και αποφυγής της ευνοιοκρατίας. Εν κατακλείδι, η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέτοντας ως αδιασάλευτο κανόνα την αρχή της μη αιτιολόγησης των κανονιστικών πράξεων και εν προκειμένω της διακήρυξης, αποτυγχάνει να σταθεί στο ύψος της συνταγματικής απαίτησης παροχής αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας. Δυσχερώς νοείται έλεγχος αναλογικότητας μιας διοικητικής πράξεως, ιδίως όταν αυτή τίθεται υπό καθεστώς ευρείας ελευθερίας διαμόρφωσης του περιεχομένου της, άνευ διασαφήνισης του θεμιτού δικαιοπολιτικά σκοπού που επιχειρεί να εκπληρώσει. Αλλά και ως προς την προστασία του ελεύθερου ανταγωνισμού μέσω του δικαστικού ελέγχου της πλήρωσης της αρχής της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων, το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας, εξίσου προτάσσει την λογική ενός ατελούς δικαστικού ελέγχου.","According to the prevailing view, as it is reflected by the Council of State’s jurisprudence, a public procurement declaration - notice, in particular as regards its terms concerning selection criteria and technical specifications, demands no reasoning by the contracting authorities. This view is based on the special nature of the administrative act of the public procurement declaration - notice, as a regulatory act of the administration, setting the regulatory framework of the competitive procedure. In any case, however, the principle of legality binds state authorities even when they develop contractual action, which, in theory, cannot be equated with the status of private autonomy and freedom of contract enjoyed by individuals regarding their business-economic activity. In the field of public procurement, and in particular at the precontractual stage, the prevalence of the fundamental principles of EU law gives the contracting authorities' contractual action the character of \"contractual responsibility\", which in turn implies a number of legal obligations which are set to open up the relevant \"market\" (public procurement market) to free competition. Providing a reasoning for terms of the public procurement declaration - notice concerning technical specifications or selection criteria, in so far as their specific content may be a prelude to the distortion (usually through \"photographic terms\") of free competition and the predetermination of the final contractor, constitutes - in view of the present study - a necessary condition for the effective judicial review of the relative discretionary power recognized to the contracting authorities. Regarding technical specifications, the case law of the Council of State sets the limit of this discretionary power, in compliance with the supra-national, fundamental principles of equal treatment of economic operators and proportionality. The judicial review of the fulfillment of these principles, while in the vast majority of the case law presented in the present work, takes place without explicitly acknowledging the obligation of the contracting authority to provide a reasoning for the technical specifications set in the public procurement declaration - notice, however, in most cases the competent court examines the existence of such reasoning, which it even checks as to its adequacy and completeness. This reasoning, referring directly to the expediency - purposefulness of the technical specifications of the public procurement declaration-notice, is sought from the administrative file of the case and specifically from the documents concerning the pre-judicial examination of the declaration - notice, following an exercise of a preliminary administrational appeal by the economic operators. In the field of selection criteria, the CJEU has established, inter alia, the rule that they should be relevant and necessary to the subject of the contract, that they should not provide unrestricted freedom to contracting authorities and that they should respect the application of EU law fundamental principles and in particular non-discrimination and freedom of establishment and services. According to a similar methodology, the Council of State reviews the fulfillment of the principles of proportionality and equal treatment of economic operators. The Court of Auditors, on the other hand, demands an objective and specific reasoning for selection criteria set at the discretion of the contracting authority, in order to ensure equal participation in the competitive procedure and to avoid favoritism. In conclusion, the case law of the Council of State, setting as an inviolable rule the principle of non-justification of regulatory acts and in this case the public procurement declaration - notice, fails to live up to the constitutional requirement of effective judicial protection. Indeed, it is difficult to review the proportionality of an administrative act, especially when it is placed under a regime of broad discretionary power to formulate its content, without clarifying the legitimate legal purpose it seeks to fulfill. In the same sense, in terms of protecting free competition through judicial review of the fulfillment of the principle of equal treatment of economic operators, the country's highest administrative court (Council of State) also proposes the logic of an imperfect and thus ineffective judicial review."],"dc:identifier":["uoadl:2974158","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974158"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η αιτιολογία της διακήρυξης δημόσιας σύμβασης και ο δικαστικός της έλεγχος : κριτήρια επιλογής και τεχνικές προδιαγραφές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:06Z"}