{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974274"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974274","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο αναιρετικός έλεγχος του επιδικαζόμενου ποσού της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης κατά το άρθρο 932 ΑΚ","abstract":"Ο ακυρωτικός έλεγχος του επιδικαζομένου κατά το άρθρο 932 ΑΚ χρηματικού ποσού για την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης από αδικοπραξία, το οποίο οφείλει να είναι το κατά την κρίση του δικαστηρίου «εύλογο» έχει αποτελέσει πεδίο έντονης επιστημονικής διαμάχης με τις θέσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού να κυμαίνονται διαρκώς την τελευταία εικοσαετία. Αρχικά ο αναιρετικός έλεγχος του ύψους της επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης αποκλείονταν πλήρως από την νομολογία με το σκεπτικό ότι το επιδικαζόμενο ποσό ανάγεται στην αναιρετικά ανέλεγκτη κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ εκτίμηση περί τα πράγματα των δικαστηρίων της ουσίας. Ωστόσο σταδιακά, μετά την ρητή καθιέρωση της αρχής της αναλογικότητας στο άρθρο 25 παρ. 1 εδ. δ΄ του Συντάγματος κατά την συνταγματική αναθεώρηση του έτους 2001, έγινε καθολικά δεκτή η ανάγκη να λαμβάνει χώρα ένας οριακός έλεγχος των αποφάσεων των δικαστηρίων της ουσίας στην βάση της ιδέας της αναλογικότητας, ώστε να εξασφαλίζεται ότι δεν θα επιδικάζονται ούτε υπέρμετρα χαμηλά ούτε υπέρμετρα υψηλά ποσά σε σχέση με την βαρύτητα της επενεχθείσας ηθικής βλάβης. Παραμένει ωστόσο μέχρι και σήμερα ανοιχτός ο επιστημονικός διάλογος ως προς την συγκεκριμένη νομική βάση του αναιρετικού ελέγχου. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μετά από την ενδελεχή παρουσίαση και κριτική ανάλυση των θέσεων που έχουν υποστηριχθεί σε νομολογία και σε θεωρία, να αποσαφηνισθούν τα δογματικά ζητήματα που τίθενται αλλά και να δοθούν πρακτικές κατευθυντήριες αρχές, ούτως ώστε ο αναιρετικός έλεγχος να ασκείται με ενότητα και επιστημονική καθαρότητα χάριν της ασφάλειας του δικαίου και της προστασίας των ουσιαστικών δικαιωμάτων.","abstract_html":"Ο ακυρωτικός έλεγχος του επιδικαζομένου κατά το άρθρο 932 ΑΚ χρηματικού ποσού για την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης από αδικοπραξία, το οποίο οφείλει να είναι το κατά την κρίση του δικαστηρίου «εύλογο» έχει αποτελέσει πεδίο έντονης επιστημονικής διαμάχης με τις θέσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού να κυμαίνονται διαρκώς την τελευταία εικοσαετία. Αρχικά ο αναιρετικός έλεγχος του ύψους της επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης αποκλείονταν πλήρως από την νομολογία με το σκεπτικό ότι το επιδικαζόμενο ποσό ανάγεται στην αναιρετικά ανέλεγκτη κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ εκτίμηση περί τα πράγματα των δικαστηρίων της ουσίας. Ωστόσο σταδιακά, μετά την ρητή καθιέρωση της αρχής της αναλογικότητας στο άρθρο 25 παρ. 1 εδ. δ΄ του Συντάγματος κατά την συνταγματική αναθεώρηση του έτους 2001, έγινε καθολικά δεκτή η ανάγκη να λαμβάνει χώρα ένας οριακός έλεγχος των αποφάσεων των δικαστηρίων της ουσίας στην βάση της ιδέας της αναλογικότητας, ώστε να εξασφαλίζεται ότι δεν θα επιδικάζονται ούτε υπέρμετρα χαμηλά ούτε υπέρμετρα υψηλά ποσά σε σχέση με την βαρύτητα της επενεχθείσας ηθικής βλάβης. Παραμένει ωστόσο μέχρι και σήμερα ανοιχτός ο επιστημονικός διάλογος ως προς την συγκεκριμένη νομική βάση του αναιρετικού ελέγχου. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μετά από την ενδελεχή παρουσίαση και κριτική ανάλυση των θέσεων που έχουν υποστηριχθεί σε νομολογία και σε θεωρία, να αποσαφηνισθούν τα δογματικά ζητήματα που τίθενται αλλά και να δοθούν πρακτικές κατευθυντήριες αρχές, ούτως ώστε ο αναιρετικός έλεγχος να ασκείται με ενότητα και επιστημονική καθαρότητα χάριν της ασφάλειας του δικαίου και της προστασίας των ουσιαστικών δικαιωμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλάκη Αγγελική","Vasilaki Angeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:06Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974274"],"render_values":[{"text":"uoadl:2974274","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974274","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974274","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2974274","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλάκη Αγγελική","Vasilaki Angeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974274","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974274"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ακυρωτικός έλεγχος του επιδικαζομένου κατά το άρθρο 932 ΑΚ χρηματικού ποσού για την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης από αδικοπραξία, το οποίο οφείλει να είναι το κατά την κρίση του δικαστηρίου «εύλογο» έχει αποτελέσει πεδίο έντονης επιστημονικής διαμάχης με τις θέσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού να κυμαίνονται διαρκώς την τελευταία εικοσαετία. Αρχικά ο αναιρετικός έλεγχος του ύψους της επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης αποκλείονταν πλήρως από την νομολογία με το σκεπτικό ότι το επιδικαζόμενο ποσό ανάγεται στην αναιρετικά ανέλεγκτη κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ εκτίμηση περί τα πράγματα των δικαστηρίων της ουσίας. Ωστόσο σταδιακά, μετά την ρητή καθιέρωση της αρχής της αναλογικότητας στο άρθρο 25 παρ. 1 εδ. δ΄ του Συντάγματος κατά την συνταγματική αναθεώρηση του έτους 2001, έγινε καθολικά δεκτή η ανάγκη να λαμβάνει χώρα ένας οριακός έλεγχος των αποφάσεων των δικαστηρίων της ουσίας στην βάση της ιδέας της αναλογικότητας, ώστε να εξασφαλίζεται ότι δεν θα επιδικάζονται ούτε υπέρμετρα χαμηλά ούτε υπέρμετρα υψηλά ποσά σε σχέση με την βαρύτητα της επενεχθείσας ηθικής βλάβης. Παραμένει ωστόσο μέχρι και σήμερα ανοιχτός ο επιστημονικός διάλογος ως προς την συγκεκριμένη νομική βάση του αναιρετικού ελέγχου. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μετά από την ενδελεχή παρουσίαση και κριτική ανάλυση των θέσεων που έχουν υποστηριχθεί σε νομολογία και σε θεωρία, να αποσαφηνισθούν τα δογματικά ζητήματα που τίθενται αλλά και να δοθούν πρακτικές κατευθυντήριες αρχές, ούτως ώστε ο αναιρετικός έλεγχος να ασκείται με ενότητα και επιστημονική καθαρότητα χάριν της ασφάλειας του δικαίου και της προστασίας των ουσιαστικών δικαιωμάτων.","The final appellate review of the amount of money awarded for the pecuniary satisfaction of the moral harm caused by an unlawful act, which must be “reasonable” according to the judgment of the court under article 932 of the Civil Code, has been a field of intense scientific controversy while the Supreme Court case law has been constantly fluctuating for the past twenty years. Initially, the amount of the pecuniary satisfaction was excluded from the above-mentioned final appellate review, as it was considered to be a matter of fact not allowed to be reviewed by the Supreme Court pursuant to the article 561 par. 1 of the Code of Civil Procedure. Gradually, after the explicit introduction of the principle of proportionality in art. 25 § 1 of the Constitution, as amended following the revision of 2001, the need for a marginal review of the decisions of the courts on the basis of the notion of proportionality was generally accepted, in order to ensure that neither too low nor too high amount of pecuniary satisfaction would be awarded to the plaintiff regarding the severity of the moral harm inflicted. However, the scientific dialogue on the specific legal basis of the appeal remains lively to this day. The purpose of this thesis is to thoroughly elaborate and analyse under a critical perception the judicial and theoretical aspects of the dogmatic issues that arise but also to give practical guidelines, so that the final appellate review is exercised with unity, consistency and scientific clarity for the sake of legal certainty and the protection of substantive rights."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο αναιρετικός έλεγχος του επιδικαζόμενου ποσού της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης κατά το άρθρο 932 ΑΚ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλάκη Αγγελική","Vasilaki Angeliki"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Ο ακυρωτικός έλεγχος του επιδικαζομένου κατά το άρθρο 932 ΑΚ χρηματικού ποσού για την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης από αδικοπραξία, το οποίο οφείλει να είναι το κατά την κρίση του δικαστηρίου «εύλογο» έχει αποτελέσει πεδίο έντονης επιστημονικής διαμάχης με τις θέσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού να κυμαίνονται διαρκώς την τελευταία εικοσαετία. Αρχικά ο αναιρετικός έλεγχος του ύψους της επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης αποκλείονταν πλήρως από την νομολογία με το σκεπτικό ότι το επιδικαζόμενο ποσό ανάγεται στην αναιρετικά ανέλεγκτη κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ εκτίμηση περί τα πράγματα των δικαστηρίων της ουσίας. Ωστόσο σταδιακά, μετά την ρητή καθιέρωση της αρχής της αναλογικότητας στο άρθρο 25 παρ. 1 εδ. δ΄ του Συντάγματος κατά την συνταγματική αναθεώρηση του έτους 2001, έγινε καθολικά δεκτή η ανάγκη να λαμβάνει χώρα ένας οριακός έλεγχος των αποφάσεων των δικαστηρίων της ουσίας στην βάση της ιδέας της αναλογικότητας, ώστε να εξασφαλίζεται ότι δεν θα επιδικάζονται ούτε υπέρμετρα χαμηλά ούτε υπέρμετρα υψηλά ποσά σε σχέση με την βαρύτητα της επενεχθείσας ηθικής βλάβης. Παραμένει ωστόσο μέχρι και σήμερα ανοιχτός ο επιστημονικός διάλογος ως προς την συγκεκριμένη νομική βάση του αναιρετικού ελέγχου. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μετά από την ενδελεχή παρουσίαση και κριτική ανάλυση των θέσεων που έχουν υποστηριχθεί σε νομολογία και σε θεωρία, να αποσαφηνισθούν τα δογματικά ζητήματα που τίθενται αλλά και να δοθούν πρακτικές κατευθυντήριες αρχές, ούτως ώστε ο αναιρετικός έλεγχος να ασκείται με ενότητα και επιστημονική καθαρότητα χάριν της ασφάλειας του δικαίου και της προστασίας των ουσιαστικών δικαιωμάτων.","The final appellate review of the amount of money awarded for the pecuniary satisfaction of the moral harm caused by an unlawful act, which must be “reasonable” according to the judgment of the court under article 932 of the Civil Code, has been a field of intense scientific controversy while the Supreme Court case law has been constantly fluctuating for the past twenty years. Initially, the amount of the pecuniary satisfaction was excluded from the above-mentioned final appellate review, as it was considered to be a matter of fact not allowed to be reviewed by the Supreme Court pursuant to the article 561 par. 1 of the Code of Civil Procedure. Gradually, after the explicit introduction of the principle of proportionality in art. 25 § 1 of the Constitution, as amended following the revision of 2001, the need for a marginal review of the decisions of the courts on the basis of the notion of proportionality was generally accepted, in order to ensure that neither too low nor too high amount of pecuniary satisfaction would be awarded to the plaintiff regarding the severity of the moral harm inflicted. However, the scientific dialogue on the specific legal basis of the appeal remains lively to this day. The purpose of this thesis is to thoroughly elaborate and analyse under a critical perception the judicial and theoretical aspects of the dogmatic issues that arise but also to give practical guidelines, so that the final appellate review is exercised with unity, consistency and scientific clarity for the sake of legal certainty and the protection of substantive rights."],"dc:identifier":["uoadl:2974274","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974274"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ο αναιρετικός έλεγχος του επιδικαζόμενου ποσού της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης κατά το άρθρο 932 ΑΚ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:06Z"}